மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.73
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.73.1
विराटोऽय त्रिभिर्बाणैर्भीष्ममार्च्छन्महारथम् ।
विव्याध तुरमांत्रास्य त्रिभिर्बाणैर्महारथः ॥ ६.७३.१ ॥
விராடனும் மூன்று அம்புகளால் மகாரதனான பீஷ்மரைத் தாக்கினான்; அந்த மகாரதன் மூன்று அம்புகளால் அவனுடைய குதிரைகளை துளைத்தான்.
6.73.2
तं प्रत्यविध्यद्दशभिर्भीष्मः शान्तनवः शरैः ।
रुक्मपुङ्खैर्महेष्वासः कृतहस्तो महाबलः ॥ ६.७३.२ ॥
சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மன் அவனைப் பதில் தாக்கி பொன் இறகுகள் கொண்ட பத்து அம்புகளால் துளைத்தான்; அந்த மகாவில்லாளி, திறமையான கரம் கொண்ட மகாபலசாலி அவன்.
6.73.3
द्रौणिर्गाण्डीवधन्वानं भीमधन्वा महारथः ।
अविध्यदिषुभिः षङ्भिर्दृढहस्तः स्तनान्तरे ॥ ६.७३.३ ॥
துரோணரின் மகன் — பயங்கர வில்லுடைய மகாரதன் — கைவலிமை மிக்கவனாய், காண்டீவ வில்லை ஏந்திய அவனை அவனது மார்பின் நடுவே ஆறு அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.73.4
कार्मुकं तस्य चिच्छेद फल्गुनः परवीरहा ।
अविध्यच्च भृशं तीक्ष्णैः पत्रिभिः शत्रुकर्शनः ॥ ६.७३.४ ॥
பகைவீரர்களைக் கொல்பவனான பால்குனன் அவனுடைய வில்லை அறுத்தான்; பகைவரை வாட்டும் அவன் கூரிய அம்புகளால் அவனை மிகவும் துளைத்தான்.
6.73.5
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय वेगवान्क्रोधमूर्च्छितः ।
अमृष्यमाणः पार्थेन कार्मुकच्छेदमाहवे ॥ ६.७३.५ ॥
வேகமுள்ளவனான அவன் கோபத்தால் மயங்கி, மற்றொரு வில்லை எடுத்தான்; போரில் பார்த்தனால் தன் வில் அறுக்கப்பட்டதை அவன் பொறுக்கவில்லை.
6.73.6
अविध्यत्फल्गुनं राजन्नवत्या निशितैः शरैः ।
वासुदेवं च सप्तत्या विव्याध परमेषुभिः ॥ ६.७३.६ ॥
அரசே! அவன் பால்குனனை தொண்ணூறு கூரிய அம்புகளால் துளைத்தான்; வாசுதேவனை எழுபது உயர்ந்த அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.73.7
ततः क्रोधाभिताम्राक्षः कृष्णेन सह फल्गुनः ।
दीर्घमुष्णं च निःश्वस्य चिन्तयित्वा पुनःपुनः ॥ ६.७३.७ ॥
பின்னர் கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடைய பால்குனன், கிருஷ்ணனுடன் சேர்ந்து, நீண்ட சூடான பெருமூச்சு விட்டு மீண்டும் மீண்டும் சிந்தித்தான்.
6.73.8
धनुः प्रपीड्य वामेन करेणामित्रकर्शनः ।
गाण्डीवधन्वा संक्रुद्धः शितान्सन्नतपर्वणः ॥ ६.७३.८ ॥
எதிரிகளை வருத்தும் காண்டீவ வில்லாளி, கோபமுற்று இடது கையால் வில்லை அழுத்திப் பிடித்து, கூர்மையான வளைந்த கணுக்களுடைய அம்புகளை எடுத்தான்.
6.73.9
जीवितान्तकरान्घोरान्समादत्त शिलीमुखान् ।
तैस्तूर्णं समरेऽविध्यद्रौणिं बलवतां वरः ॥ ६.७३.९ ॥
உயிர் பறிக்கும் கொடிய அம்புகளை எடுத்த பலவான்களில் சிறந்தவன், அவற்றால் போரில் விரைவாக துரோணரின் மகனை துளைத்தான்.
6.73.10
तस्य ते कवचं भित्त्वा पपुः शोणितमाहवे ।
न विव्यथे च निर्भिन्नो द्रौणिर्गाण्डीवधन्वना ॥ ६.७३.१० ॥
அவனுடைய கவசத்தைத் துளைத்து அந்த அம்புகள் போரில் இரத்தத்தைக் குடித்தன; காண்டீவ வில்லாளியால் துளைக்கப்பட்டும் துரோணரின் மகன் வருந்தவில்லை.
6.73.11
तथैव च शरान्द्रौणिः प्रविमुञ्चन्नविह्वलः ।
तस्थौ च समरे राजंस्त्रातुमिच्छन्महाव्रतम् ॥ ६.७३.११ ॥
அதேபோல் துரோணரின் மகன் கலங்காமல் அம்புகளை எய்தவாறு நின்றான்; அரசே, தனது பெரிய விரதத்தைக் காக்க விரும்பி போரில் நின்றான்.
6.73.12
तस्य तत्सुमहत्कर्म शशंसुः कुरुसत्तमाः ।
यत्कृष्णाभ्यां समेताभ्यामभ्यापतत संयुगे ॥ ६.७३.१२ ॥
குருக்களில் சிறந்தவர்கள் அவனுடைய அந்தப் பெரும் செயலைப் புகழ்ந்தனர்; இரண்டு கிருஷ்ணர்கள் சேர்ந்திருந்தும் போரில் அவர்கள் மீது அவன் பாய்ந்தது அதுவே.
6.73.13
स हि नित्यमनीकेषु युध्यतेऽभयमास्तितः ।
अस्त्रग्रामं ससंहारं द्रोणात्प्राप्य सुदुर्लभम् ॥ ६.७३.१३ ॥
அவன் எப்போதும் படைகளில் அஞ்சாமல் போரிடுகிறான்; துரோணரிடமிருந்து அழித்துத் திரும்பும் முறையுடன் கூடிய, மிகவும் அரிய ஆயுதத் தொகுதியைப் பெற்றிருக்கிறான்.
6.73.14
ममैष आचार्यसुतो द्रोणस्यापि प्रियः सुतः ।
ब्राह्मणश्च विशेषेण माननीयो ममेति च ॥ ६.७३.१४ ॥
இவன் என் ஆசிரியரின் மகன்; துரோணருக்கும் பிரியமான மகன்; பிராமணனும் ஆவான். குறிப்பாக இவன் என்னால் மதிக்கத்தக்கவன் என்றும் (அவன் நினைக்கிறான்).
6.73.15
समास्थआय मतिं वीरो बीभत्सुः सत्रुतापनः ।
कृपां चक्रे रथश्रेष्ठो भारद्वाजसुतं प्रति ॥ ६.७३.१५ ॥
எதிரிகளைச் சுடும் அந்த வீரன் பீபத்ஸு (அர்ஜுனன்), மனதை உறுதிசெய்து, தேரர்களில் சிறந்தவனாக, பரத்வாஜரின் மகன் (அசுவத்தாமன்) மீது கருணை காட்டினான்.
6.73.16
द्रौणिं त्यक्त्वा ततो युद्धे कौन्तेयः श्वेतवाहनः ।
युयुधे तावकान्निघ्नंस्त्वरमाणः पराक्रमी ॥ ६.७३.१६ ॥
பின்னர் போரில் துரோணரின் மகனை (அசுவத்தாமனை) விட்டுவிட்டு, குந்தியின் மகன் வெள்ளைக் குதிரையுடைய (அர்ஜுனன்), விரைந்து உம்மவர்களைக் கொன்றுகொண்டு, வீரத்துடன் போரிட்டான்.
6.73.17
दुर्योधनस्तु दशभिर्गार्ध्रपत्रैः शिलाशितैः ।
भीमसेनं महेष्वासं रुक्मपुङ्खैः समार्पयत् ॥ ६.७३.१७ ॥
ஆனால் துரியோதனன் கல்லில் கூர்மையாக்கப்பட்ட, கழுகின் இறகுள்ள, பொன் அம்புமுனைகள் கொண்ட பத்து அம்புகளால் பெரிய வில்லாளி பீமசேனனை முழுமையாகத் தாக்கினான்.
6.73.18
भीमसेनः सुसंक्रुद्धः परासुकरणं दृढम् ।
चित्रं कार्मुकमादत्त शरांश्च निशितान्दश ॥ ६.७३.१८ ॥
மிகவும் கோபமடைந்த பீமசேனன் உயிரைப் பறிக்கும், உறுதியான, அழகிய வில்லை எடுத்து, பத்துக் கூர்மையான அம்புகளையும் எடுத்துக்கொண்டான்.
6.73.19
आकर्णप्रहितैस्तीक्ष्णैर्वेगवद्भिरजिह्मगैः ।
अविध्यत्तूर्णमव्यग्रः कुरुराजं महोरसि ॥ ६.७३.१९ ॥
காது வரை இழுத்து எய்யப்பட்ட கூரிய, வேகமான, நேராகச் செல்லும் அம்புகளால் அவர் அமைதியுடன் விரைந்து குருராஜனின் பரந்த மார்பைத் துளைத்தார்.
6.73.20
तस्य काञ्चनसूत्रस्थः शरैः संछादितो मणिः ।
रराजोरसि खे सूर्यो ग्रहैरिव समावृतः ॥ ६.७३.२० ॥
அவருடைய மார்பில் பொன் நூலில் பொருத்தப்பட்ட மணி அம்புகளால் மூடப்பட்டிருந்தும், வானில் கோள்களால் சூழப்பட்ட சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்தது.
6.73.21
पुत्रस्तु तव तेजस्वी भीमसेनेन ताडित ।
नामृष्यत यथा नागस्तलशब्दं मदोत्कटः ॥ ६.७३.२१ ॥
உங்கள் வீரமிக்க மகன் பீமசேனனால் தாக்கப்பட்டு, மதத்தால் வெறிகொண்ட யானை கைதட்டல் ஒலியைப் பொறுக்காதது போல் அதைப் பொறுக்கவில்லை.
6.73.22
ततः शरैर्महाराज रुक्मपुङ्खैः शिलाशितैः ।
भीमं विव्याध संक्रुद्धस्त्रासयानो वरूथिनीम् ॥ ६.७३.२२ ॥
அப்போது, மகாராஜரே, கோபத்துடன் அவர் பொன்னிறச் சிறகுகளுடனும் கல்லில் கூர்தீட்டிய அம்புகளாலும் பீமனைத் துளைத்தார், படையை அச்சுறுத்தியவாறு.
6.73.23
तौ युध्यमानौ समरे भृशमन्योन्यविक्षतौ ।
पुत्रौ ते देवसंकाशौ व्यरोचेतां महाबलौ ॥ ६.७३.२३ ॥
போரில் போரிட்டுக்கொண்டு, ஒருவரையொருவர் பெரிதும் காயப்படுத்திக்கொண்ட உங்கள் தெய்வ ஒத்த, மகாபலம் பொருந்திய அந்த இரு மகன்களும் ஒளிர்ந்தனர்.
6.73.24
चित्रसेनं नरव्याघ्रं सौभद्रः परवीरहा ।
अविध्यद्दशभिर्बाणैः पुरुमित्रं च सप्तभिः ॥ ६.७३.२४ ॥
பகைவீரர்களை அழிக்கும் சௌபத்ரர், மனிதர்களில் புலியான சித்திரசேனனை பத்து அம்புகளாலும், புருமித்திரனை ஏழு அம்புகளாலும் துளைத்தார்.
6.73.25
सत्यव्रतं च सप्तत्या विद्ध्वा शक्रसमो युधि ।
नृत्यन्निव रणे वीर आर्तिं नः समजीजनत् ॥ ६.७३.२५ ॥
போரில் இந்திரனுக்கு நிகரான அந்த வீரன் சத்தியவிரதனை எழுபது அம்புகளால் துளைத்து, போர்க்களத்தில் நடனமாடுவது போல் நமக்கு துயரத்தை உண்டாக்கினான்.
6.73.26
तं प्रत्यविध्यद्दशभिश्चित्रसेनः शिलीमुखैः ।
सत्यव्रतश्च नवभिः पुरुमित्रश्च सप्तभिः ॥ ६.७३.२६ ॥
சித்திரசேனன் அவனை பத்து அம்புகளால் எதிர்த்துத் தாக்கினான்; சத்தியவிரதன் ஒன்பதால், புருமித்திரன் ஏழால் தாக்கினான்.
6.73.27
स विद्धो विक्षरन्रक्तं शत्रुसंवारणं महत् ।
चिच्छेद चित्रसेनस्य चित्रं कार्मुकमार्जुनिः ॥ ६.७३.२७ ॥
காயமுற்று இரத்தம் வடிய, அந்த அர்ஜுனன் மகன் எதிரிகளைத் தடுக்கும் சித்திரசேனனின் அழகிய பெரிய வில்லை அறுத்தான்.
6.73.28
भित्त्वा चास्य तनुत्राणं शरेणोरस्यताडयत् ।
ततस्ते तावका वीरा राजपुत्रा महारथाः ॥ ६.७३.२८ ॥
அவனுடைய கவசத்தைத் துளைத்து, அம்பால் அவனது மார்பில் தாக்கினான். அப்போது உங்கள் வீர அரசகுமாரர்களும் மகாரதர்களும்—
6.73.29
समेत्य युधि संरब्धा विव्यधुर्निशितैः शरैः ।
तांश्च सर्वाञ्शरैस्तीक्ष्णैर्जघान परमास्त्रवित् ॥ ६.७३.२९ ॥
போரில் ஒன்றுகூடி கோபத்துடன் கூர்மையான அம்புகளால் அவனைத் துளைத்தனர்; ஆனால் பரமாஸ்திரங்களை அறிந்தவன் அவர்கள் அனைவரையும் கூரிய அம்புகளால் வீழ்த்தினான்.
6.73.30
तस्य दृष्ट्वा तु तत्कर्म परिवव्रुः सुतास्तव ।
दहन्तं समरे सैन्यं वने कक्षं यथोल्बणम् ॥ ६.७३.३० ॥
அவனுடைய அந்தச் செயலைக் கண்டு உங்கள் மகன்கள் அவனைச் சூழ்ந்தனர்; அவன் போர்க்களத்தில் படையை, காட்டில் பெரும் தீ புதரை எரிப்பது போல் எரித்துக்கொண்டிருந்தான்.
6.73.31
अपेतशिशिरे काले समिद्धमिव पावकम् ।
अत्यरोचत सौभद्रस्तव सैन्यानि नाशयन् ॥ ६.७३.३१ ॥
குளிர்காலம் கடந்த பருவத்தில் கொழுந்துவிட்டெரியும் நெருப்பைப் போல சௌபத்ரன் உங்கள் படைகளை அழித்தபடி மிகவும் ஒளிர்ந்தான்.
6.73.32
तत्तस्य चरितं दृष्ट्वा पौत्रस्तव विशांपते ।
लक्ष्मणोऽभ्यपतत्तूर्णं सात्तीपुत्रमाहवे ॥ ६.७३.३२ ॥
அவனுடைய அந்தச் செயலைக் கண்டு, மன்னா, உன் பேரன் லக்ஷ்மணன் போரில் சாத்யகியின் மகனை விரைவாகத் தாக்கினான்.
6.73.33
अभिमन्युस्तु संक्रुद्धो लक्ष्मणं शुभलक्षणम् ।
विव्याध निशितैः षङभिः सारथिं च त्रिभिः शरैः ॥ ६.७३.३३ ॥
ஆனால் அபிமன்யு மிகவும் சினந்து, நல்ல அடையாளங்கள் கொண்ட லக்ஷ்மணனை ஆறு கூரிய அம்புகளால் துளைத்தான்; அவனுடைய தேரோட்டியை மூன்று அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.73.34
तथैव लक्ष्मणो राजन्सौभद्रं निशितैः शरैः ।
अविध्यत महाराज तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ६.७३.३४ ॥
அதேபோல் லக்ஷ்மணனும், மன்னா, சௌபத்ரனை கூரிய அம்புகளால் துளைத்தான்; மகாராஜா, அது அற்புதம் போல் இருந்தது.
6.73.35
तस्याश्वांश्चतुरो हत्वा सारथिं च महाबलः ।
अभ्यद्रवत सौभद्रो लक्ष्मणं निशितैः शरैः ॥ ६.७३.३५ ॥
அவனுடைய நான்கு குதிரைகளையும் சாரதியையும் கொன்ற மகாபலசாலியான சௌபத்ரன் கூரிய அம்புகளுடன் லக்ஷ்மணன் மீது பாய்ந்தான்.
6.73.36
हताश्वे तु रथे तिष्ठँल्लक्ष्मणः परवीरहा ।
शक्तिं चिक्षेप संक्रुद्धः सौभद्रस्य रथं प्रति ॥ ६.७३.३६ ॥
குதிரைகள் கொல்லப்பட்ட தேரில் நின்ற, எதிரி வீரர்களை அழிப்பவனான லக்ஷ்மணன் சினந்து சௌபத்ரனின் தேரை நோக்கி ஈட்டியை வீசினான்.
6.73.37
तामापतन्तीं सहसा घोररूपां दुरासदाम् ।
अभिमन्युः शरैस्तीक्ष्णैश्चिच्छेद भुजगोपमाम् ॥ ६.७३.३७ ॥
திடீரென்று பாய்ந்து வந்த, பயங்கர வடிவும் எதிர்கொள்ள முடியாததுமான அதை, அபிமன்யு கூரிய அம்புகளால் பாம்பு போல வெட்டினான்.
6.73.38
ततः स्वरथमारोप्य लक्ष्मणं गौतमस्तदा ।
अपोवाह रथेनाजौ सर्वसैन्यस्य पश्यतः ॥ ६.७३.३८ ॥
அப்போது கௌதமர் லக்ஷ்மணனைத் தம் தேரில் ஏற்றிக்கொண்டு, போர்க்களத்தில் படை முழுவதும் பார்த்திருக்கையில் தேரில் அவனை அழைத்துச் சென்றார்.
6.73.39
ततः समाकुले तस्मिन्वर्तमाने महाभये ।
अभ्यद्रवञ्जिघांसन्तः परस्परवधैषिणः ॥ ६.७३.३९ ॥
பின்னர் அந்த பெரும் பயங்கரமும் குழப்பமுமான போரில், ஒருவரை ஒருவர் கொல்ல விரும்பியவர்கள் பாய்ந்தனர்.
6.73.40
तावकाश्च महेष्वासाः पाण्डवाश्च महारथाः ।
जुह्वन्तः समरे प्राणान्निजघ्नुरितरेतरम् ॥ ६.७३.४० ॥
உம்முடைய மகா வில்லாளிகளும், பாண்டவ மகாரதர்களும், போரில் தங்கள் உயிரையே யாகத்தில் அளிப்பவர்கள் போல, ஒருவரை ஒருவர் கொன்றனர்.
6.73.41
मुक्तकेशा विकवचा विरथाश्छिन्नकार्मुकाः ।
बाहुभइः समयुध्यन्त सृञ्जयाः कुरुभिः सह ॥ ६.७३.४१ ॥
கேசம் அவிழ்ந்து, கவசமின்றி, தேரின்றி, வில்லொடிந்த சृஞ்சயர்கள் கௌரவர்களுடன் தங்கள் புயங்களாலேயே போரிட்டனர்.
6.73.42
ततो भीष्मो महाबाहुः पाण्डवानां महात्मनाम् ।
सेनां जघान संक्रुद्धो दिव्यैरस्त्रैर्महाबलः ॥ ६.७३.४२ ॥
பின்னர் மகாபாகுவும் மகாபலனுமான பீஷ்மர் கோபமுற்று, தெய்வீக அஸ்திரங்களால் மகாத்மாக்களான பாண்டவர்களின் படையை அழித்தார்.
6.73.43
हतेश्वरैर्गजैस्तत्र नरैरश्वैश्च पातितैः ।
रथिभिः सादिभिश्चैव समास्तीर्यत मेदिनी ॥ ६.७३.४३ ॥
அங்கே தலைவர்களை இழந்து வீழ்ந்த யானைகளாலும், மனிதர்களாலும், குதிரைகளாலும், தேர்வீரர்களாலும், குதிரைவீரர்களாலும் பூமி முழுவதும் மூடப்பட்டது.