Mahābhārata · Adhyāya 6.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.74.1
अथ राजन्महाबाहुः सात्यकिर्युद्धदुर्मदः ।
विकृष्य चापं समरे भारसाहमनुत्तमम् ॥ ६.७४.१ ॥
Da, o König, spannte Sātyaki, der Mächtigarmige, im Kampf berauscht vom Gefecht, seinen unübertrefflichen Bogen, der die Last zu tragen vermochte.
6.74.2
यत्तत्सख्युस्तु पूर्वेण अर्जुनादुपशिक्षितम् ।
प्रगाढं लघु चित्रं च दर्शयन्हस्तलाघवम्।
प्रामुञ्चत्पुङ्खसंयुक्ताञ्शरानाशीविषोपमान् ॥ ६.७४.२ ॥
Die Geschicklichkeit der Hand, die er einst von seinem Freund Arjuna gründlich gelernt hatte, tief, schnell und wunderbar zeigend, ließ er gefiederte Pfeile fliegen, gleich giftigen Schlangen.
6.74.3
तस्य विक्षिपतस्छापं शरानन्यांश्च मुञ्चतः ।
आददानस्य भूयश्च संदधानस्य चापरान् ॥ ६.७४.३ ॥
Von ihm, der seinen Bogen immer wieder spannte, andere Pfeile abschoss, erneut Pfeile ergriff und weitere auf die Sehne legte.
6.74.4
क्षिपतश्च परांस्तस्य रणे शत्रून्विनिघ्नतः ।
ददृशे रूपमत्यर्थं मेघस्येव प्रवर्षतः ॥ ६.७४.४ ॥
Und seine Gestalt, der die Feinde beschoss und die Gegner in der Schlacht niederstreckte, erschien überaus einer Wolke gleich, die Regen ergießt.
6.74.5
तमुदीर्यन्तमालोक्य राजा दुर्योधस्ततः ।
रथानामयुतं तस्य प्रेषयामास भारत ॥ ६.७४.५ ॥
Als er ihn vorrücken sah, schickte König Duryodhana, o Bhārata, zehntausend Wagen gegen ihn.
6.74.6
तांस्तु सर्वान्महेष्वासान्सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
जघान परमेष्वासो दिव्येनास्त्रेण वीर्यवान् ॥ ६.७४.६ ॥
Alle diese großen Bogenschützen erschlug Sātyaki von wahrer Tapferkeit, der höchste Bogenschütze und Mächtige, mit der göttlichen Waffe.
6.74.7
स कृत्कवा दारुणं कर्म प्रगृहीतशरासनः ।
आससाद ततो वीरो भूरिश्रवसमाहवे ॥ ६.७४.७ ॥
Nachdem er diese schreckliche Tat vollbracht hatte, trat der Held mit gespanntem Bogen nun im Kampf vor Bhūriśravas.
6.74.8
स हि संदृश्य सेनां ते युयुधानेन पातिताम् ।
अभ्यधावत संक्रुद्धः कुरूणां कीर्तिवर्धनः ॥ ६.७४.८ ॥
Als er sah, wie Ihr Heer von Yuyudhāna niedergestreckt wurde, stürmte der Mehrer des Ruhmes der Kurus, sehr erzürnt, auf ihn zu.
6.74.9
इन्द्रायुधसवर्णं तु विस्फार्य सुमहद्धनुः ।
सृष्टवान्वज्रसंकाशाञ्शरानाशीविषोपमान् ॥ ६.७४.९ ॥
Seinen großen Bogen, farbig wie Indras Regenbogen, spannte er und schoss Pfeile wie Donnerkeile, gleich giftigen Schlangen.
6.74.10
सहस्रशो माहाराज दर्शयन्पाणिलाघवम् ।
शरांस्तान्मृत्युसंस्पर्शान्सात्यकेश्च पदानुगाः ॥ ६.७४.१० ॥
O großer König, der Tausende Male seine Fingerfertigkeit zeigte, hielt er den todbringenden Pfeilen Sātyakis und seinen Fußgefolgsleuten stand.
6.74.11
न विषेहुस्तदा राजन्दुद्रुवुस्ते समन्ततः ।
विहाय सात्यकिं राजन्समरे युद्धदुर्मदम् ॥ ६.७४.११ ॥
Da, o König, konnten sie es nicht ertragen und flohen nach allen Seiten, Sātyaki verlassend, der vom Kampf berauscht war.
6.74.12
तं दृष्ट्वा युयुधानस्य सुता दश महाबलाः ।
महारथाःक समाख्याताश्चित्रवर्मायुधध्वजाः ॥ ६.७४.१२ ॥
Als sie ihn sahen, rückten die zehn mächtigen Söhne Yuyudhānas vor, große Wagenkämpfer genannt, mit bunten Panzern, Waffen und Bannern.
6.74.13
समासाद्य महेष्वासं भूरिश्रवसमाहवे ।
ऊचुः सर्वे सुसंरब्धा यूपकेतुं महारणे ॥ ६.७४.१३ ॥
Sie traten dem großen Bogenschützen Bhūriśravas im Kampf nahe und sprachen, alle voller Zorn, zu dem, dessen Banner der Opferpfosten trägt, in der großen Schlacht.
6.74.14
भोभो कौरवादायाद सहास्माभिर्महाबल ।
एहि युध्यस्व संग्रामे समस्तैः पृथगेव वा ॥ ६.७४.१४ ॥
O Kaurava, o Mächtiger, komm mit uns und kämpfe in der Schlacht, sei es zusammen mit uns allen oder einzeln.
6.74.15
अस्मान्वा त्वं पराजित्य यशः प्राप्नुहि संयुगे ।
वयं वा त्वां पराजित्य प्रीतिं धास्यामहे पितुः ॥ ६.७४.१५ ॥
Entweder besiegst du uns im Kampf und erlangst Ruhm, oder wir besiegen dich und bereiten deinem Vater Freude.
6.74.16
एवमुक्तस्तदा शूरैस्तानुवाच महाबलः ।
वीर्यश्लाघी नरश्रेष्ठस्तान्दृष्ट्वा समवस्थितान् ॥ ६.७४.१६ ॥
So angesprochen von den Helden, antwortete der Mächtige, der beste der Männer, der sich seiner Tapferkeit rühmte, als er sie beisammenstehen sah.
6.74.17
साध्विदं कथ्यते वीरा यंद्येवं मतिरद्य वः ।
युध्यध्वं सहिता यत्ता निहनिष्यामि वो रणे ॥ ६.७४.१७ ॥
Gut gesagt, ihr Helden. Wenn dies heute euer Entschluss ist, rüstet euch und kämpft gemeinsam; ich werde euch im Kampf erschlagen.
6.74.18
एवमुक्ता महेष्वासास्ते वीराः क्षिप्रकारिणः ।
महता शरवर्षेण अभ्यधावन्नरिन्दमम् ॥ ६.७४.१८ ॥
So angesprochen stürmten jene großen Bogenschützen, rasche Helden, mit einem gewaltigen Pfeilregen auf den Bezwinger der Feinde los.
6.74.19
सोऽपराह्णे महाराज संग्रामस्तुमुलोऽभवत् ।
एकस्य च बहूनां च समेतानां रणाजिरे ॥ ६.७४.१९ ॥
Am Nachmittag, o großer König, entbrannte auf dem Schlachtfeld ein tosender Kampf zwischen einem und den vielen, die sich versammelt hatten.
6.74.20
तमेकं रथिनां श्रेष्ठं शरैस्ते समवाकिरन् ।
प्रावृषीव यथा मेरुं सिषिचुर्जलदा नृप ॥ ६.७४.२० ॥
Wie die Wolken in der Regenzeit den Berg Meru durchnässen, so überschütteten sie jenen einen, den besten der Wagenkämpfer, mit Pfeilen, o König.
6.74.21
तैस्तु मुक्ताञ्शरान्घोरान्यमदण्डाशनिप्रभान् ।
असंप्राप्तानसंभ्राकन्तिश्चिच्छेदाशु महारथः ॥ ६.७४.२१ ॥
Die schrecklichen Pfeile, die sie abgeschossen hatten, glänzend wie Yamas Stab und der Donnerkeil, schnitt der große Wagenkämpfer gelassen und rasch ab, bevor sie ihn erreichten.
6.74.22
तत्राद्भुतमपश्याम सौमदत्तेः पराक्रमम् ।
यदेको बहुबिर्युद्धे समसञ्जदभीतवत् ॥ ६.७४.२२ ॥
Dort sahen wir die wunderbare Tapferkeit des Sohnes Somadattas, der, obwohl allein, im Kampf gegen viele furchtlos und ebenbürtig stritt.
6.74.23
विसृज्य शरवृष्टिं तां दश राजन्महारथाः ।
परिवार्य महाबाहुं निहन्तुमुपचक्रमुः ॥ ६.७४.२३ ॥
Einen Pfeilregen entsendend, o König, umzingelten zehn große Wagenkämpfer den Starkarmigen und machten sich daran, ihn zu erschlagen.
6.74.24
समदत्तिस्ततः क्रुद्धस्तेषां चापानि भारत ।
चिच्छेद समरे राजन्युध्यमानो महारथैः ॥ ६.७४.२४ ॥
Da zerschnitt der zornige Sohn Somadattas, o Nachkomme Bharatas, im Kampf mit jenen großen Wagenkämpfern ihre Bögen, o König.
6.74.25
अथैषां छिन्नधनुषां शरैः सन्नतपर्वभिः ।
चिच्छेद समरे राजञ्शिरांसि भरतर्षभ ॥ ६.७४.२५ ॥
Dann schnitt er mit Pfeilen mit gebogenen Gelenken im Kampf den Männern, deren Bogen zerbrochen waren, die Köpfe ab, o König, Stier der Bharatas.
6.74.26
ते हता न्यपतन्राजन्वज्रभग्ना इव द्रुमाः ।
तान्दृष्ट्वा निहतान्वीरो रणे पुत्रान्महाबलान् ॥ ६.७४.२६ ॥
Sie fielen erschlagen, o König, wie vom Donnerkeil zerschmetterte Bäume. Als der Held seine mächtigen Söhne im Kampf erschlagen sah…
6.74.27
वार्ष्णेयो विनदराजन्भूरिश्रवसमभ्ययात् ।
रथं रथेन समरे पीडयित्वा महाबलौ ॥ ६.७४.२७ ॥
Der Vārṣṇeya brüllte, o König, und rückte gegen Bhūriśravas vor; Wagen gegen Wagen im Kampf drängend, die beiden Mächtigen…
6.74.28
तावन्योन्यं हि समरे निहत्य रथवाजिनः ।
विरथावभिवल्गन्तौ समेयातां महारथौ ॥ ६.७४.२८ ॥
Die beiden erschlugen im Kampf gegenseitig ihre Wagenpferde, sprangen wagenlos umher und trafen aufeinander, die beiden großen Wagenkämpfer.
6.74.29
प्रगृहीतमहाखङ्गौ तौ चर्मवरधारिणौ ।
शुशुभाते नरव्याघ्रौ युद्धाय समवस्थितौ ॥ ६.७४.२९ ॥
Mit großen Schwertern in den Händen und schönen Schilden gerüstet, glänzten die beiden Tiger unter den Menschen, zum Kampf bereit dastehend.
6.74.30
असह्यमसियुद्धाय भूरिश्रवसमाहवे ।
मत्वा वृकोदरस्तूर्णमभिप्लुत्य महारथः ॥ ६.७४.३० ॥
Da er Bhūriśravas im Schwertkampf für unbezwingbar hielt, sprang der große Wagenkämpfer Vṛkodara (Bhīma) rasch vorwärts.
6.74.31
ततः सात्यकिमभ्येत्य निस्त्रिंशवरधारिणम् ।
भीमसेनस्त्वरन्राजन्रथमारोपयत्तदा ॥ ६.७४.३१ ॥
Dann trat Bhīmasena, eilig, o König, an Sātyaki heran, den Träger eines vorzüglichen Schwertes, und ließ ihn auf den Wagen steigen.
6.74.32
तवापि तनयो राजन्भूरिश्रवसमाहवे ।
आरोपयद्रथं तूर्णं पश्यतां सर्वधन्विनाम् ॥ ६.७४.३२ ॥
O König, auch dein Sohn ließ im Kampf Bhūriśravas rasch auf den Wagen steigen, während alle Bogenschützen zusahen.
6.74.33
तस्मिस्तथा वर्तमाने रणे भीष्मं महारथम् ।
अयोधयन्त संरब्धाः पाण्डवा भरतर्षभ ॥ ६.७४.३३ ॥
Während der Kampf so verlief, griffen die erzürnten Pāṇḍavas den großen Wagenkämpfer Bhīṣma an, o Stier der Bharatas.
6.74.34
लोहितायति चादित्ये त्वरमाणो धनञ्जयः ।
पञ्चविंशतिसाहस्रान्निजघान महारथान् ॥ ६.७४.३४ ॥
Als die Sonne sich rötete, erschlug Dhanañjaya eilig fünfundzwanzigtausend große Wagenkämpfer.
6.74.35
ते हि दुर्योधनादिष्टास्तदा पार्थनिबर्हणे ।
संप्राप्यैव गता नाशं शलभा इव पावकम् ॥ ६.७४.३५ ॥
Von Duryodhana beauftragt, zogen sie aus, Pārtha zu vernichten, doch sie fanden ihren Untergang wie Motten, die das Feuer erreichen.
6.74.36
ततो मत्स्याः केकयाश्च धनुर्वेदविशारदाः ।
परिवव्रुस्तदा पार्थं सहपुत्रं महारथम् ॥ ६.७४.३६ ॥
Da umringten die im Bogenschießen erfahrenen Matsya und Kekaya den großen Wagenkämpfer Pārtha samt seinen Söhnen.
6.74.37
एवस्मिन्नेव काले तु सूर्येऽस्तमुपगच्छति ।
सर्वेषां चैव सैन्यानां प्रमोहः समजायत ॥ ६.७४.३७ ॥
Eben in diesem Augenblick, als die Sonne sich dem Untergang näherte, entstand Verwirrung unter allen Heeren.
6.74.38
अवहारं ततश्चक्रे पिता देवव्रतस्तव ।
संध्याकाले महाराज सैन्यानां श्रान्तवाहनः ॥ ६.७४.३८ ॥
Da zog sich euer Vater Devavrata (Bhīṣma) zurück. Großer König, in der Abenddämmerung waren die Reittiere der Heere erschöpft.
6.74.39
पाण्डवानां कुरूणां च परस्परसमागमे ।
ते सेने भृशसंविग्ने ययतुः स्वं निवेशनम् ॥ ६.७४.३९ ॥
Die beiden Heere der Pāṇḍavas und der Kurus, im gegenseitigen Kampf verwickelt und tief erregt, kehrten in ihre eigenen Lager zurück.
6.74.40
ततः स्वशिबिरं गत्वा न्यविशंस्तत्र भारत ।
पाण्डवाः सृञ्जयैः सार्धं कुरवश्च यथाविधिः ॥ ६.७४.४० ॥
Dann begaben sich die Pāṇḍavas mit den Sṛñjayas und ebenso die Kurus, o Nachkomme Bharatas, in ihr eigenes Lager und ließen sich dort ordnungsgemäß nieder.