மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.74.1
अथ राजन्महाबाहुः सात्यकिर्युद्धदुर्मदः ।
विकृष्य चापं समरे भारसाहमनुत्तमम् ॥ ६.७४.१ ॥
பின்னர், அரசே, பெருந்தோள் கொண்ட சாத்யகி, போரில் களிப்புற்று, போரில் தன் ஒப்பற்ற வில்லை இழுத்து, சுமை தாங்கவல்ல அதை.
6.74.2
यत्तत्सख्युस्तु पूर्वेण अर्जुनादुपशिक्षितम् ।
प्रगाढं लघु चित्रं च दर्शयन्हस्तलाघवम्।
प्रामुञ्चत्पुङ्खसंयुक्ताञ्शरानाशीविषोपमान् ॥ ६.७४.२ ॥
முன்பு தன் நண்பன் அர்ஜுனனிடமிருந்து நன்கு கற்ற திறமையை ஆழமாகவும், விரைவாகவும், அற்புதமாகவும் காட்டி, இறகுகள் பொருந்திய, விஷப்பாம்புகளுக்கு ஒப்பான அம்புகளை அவன் எய்தான்.
6.74.3
तस्य विक्षिपतस्छापं शरानन्यांश्च मुञ्चतः ।
आददानस्य भूयश्च संदधानस्य चापरान् ॥ ६.७४.३ ॥
வில்லை விரைவாக இழுத்து, மற்ற அம்புகளை எய்து, மீண்டும் அம்புகளை எடுத்து, வேறு அம்புகளை நாணில் பூட்டும் அவனுக்கு.
6.74.4
क्षिपतश्च परांस्तस्य रणे शत्रून्विनिघ्नतः ।
ददृशे रूपमत्यर्थं मेघस्येव प्रवर्षतः ॥ ६.७४.४ ॥
போரில் எதிரிகளைச் சுட்டு, பகைவர்களைக் கொன்ற அவனது உருவம், மழை பொழியும் மேகத்தைப் போல் மிகவும் தோன்றியது.
6.74.5
तमुदीर्यन्तमालोक्य राजा दुर्योधस्ततः ।
रथानामयुतं तस्य प्रेषयामास भारत ॥ ६.७४.५ ॥
அவன் முன்னேறுவதைக் கண்டு, பின்னர் மன்னன் துரியோதனன், பாரதா, அவனுக்கு எதிராக பத்தாயிரம் தேர்களை அனுப்பினான்.
6.74.6
तांस्तु सर्वान्महेष्वासान्सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
जघान परमेष्वासो दिव्येनास्त्रेण वीर्यवान् ॥ ६.७४.६ ॥
அந்த மகா வில்லாளிகள் அனைவரையும், உண்மையான வீரமுடைய சாத்யகி, சிறந்த வில்லாளியும் வலிமையுடையவனுமாக, தெய்வீக அஸ்திரத்தால் கொன்றான்.
6.74.7
स कृत्कवा दारुणं कर्म प्रगृहीतशरासनः ।
आससाद ततो वीरो भूरिश्रवसमाहवे ॥ ६.७४.७ ॥
அவன் கொடிய செயலைச் செய்து, வில்லை ஏந்தியவனாக, பின்னர் அந்த வீரன் போரில் பூரிசிரவஸை அணுகினான்.
6.74.8
स हि संदृश्य सेनां ते युयुधानेन पातिताम् ।
अभ्यधावत संक्रुद्धः कुरूणां कीर्तिवर्धनः ॥ ६.७४.८ ॥
யுயுதானனால் உங்கள் படை வீழ்த்தப்பட்டதைக் கண்டு, குருக்களின் புகழை வளர்த்தவன் கோபத்துடன் அவன் மீது பாய்ந்தான்.
6.74.9
इन्द्रायुधसवर्णं तु विस्फार्य सुमहद्धनुः ।
सृष्टवान्वज्रसंकाशाञ्शरानाशीविषोपमान् ॥ ६.७४.९ ॥
இந்திரவில்லின் நிறமுள்ள அந்த பெரிய வில்லை வளைத்து, இடிக்கு ஒத்த, விஷப்பாம்புகளைப் போன்ற அம்புகளை எய்தான்.
6.74.10
सहस्रशो माहाराज दर्शयन्पाणिलाघवम् ।
शरांस्तान्मृत्युसंस्पर्शान्सात्यकेश्च पदानुगाः ॥ ६.७४.१० ॥
மகாராஜாவே, ஆயிரக்கணக்கில் தங்கள் கைத்திறமையைக் காட்டியபடி, சாத்யகியின் மரணத்தைத் தொடும் அம்புகளையும், காலாட்படை வீரர்களையும் எதிர்கொண்டனர்.
6.74.11
न विषेहुस्तदा राजन्दुद्रुवुस्ते समन्ततः ।
विहाय सात्यकिं राजन्समरे युद्धदुर्मदम् ॥ ६.७४.११ ॥
அப்போது, அரசே, அவர்களால் தாங்க முடியவில்லை; போரில் வெறித்திருந்த சாத்யகியை விட்டுவிட்டு அவர்கள் எல்லாப் பக்கமும் ஓடினர்.
6.74.12
तं दृष्ट्वा युयुधानस्य सुता दश महाबलाः ।
महारथाःक समाख्याताश्चित्रवर्मायुधध्वजाः ॥ ६.७४.१२ ॥
அவனைக் கண்டு, யுயுதானனின் பத்து பலசாலிப் புதல்வர்கள் — பெரும் தேர்வீரர்கள் என்று புகழ்பெற்றவர்கள், வண்ணமயமான கவசமும் ஆயுதமும் கொடியும் உடையவர்கள் — முன்னேறினர்.
6.74.13
समासाद्य महेष्वासं भूरिश्रवसमाहवे ।
ऊचुः सर्वे सुसंरब्धा यूपकेतुं महारणे ॥ ६.७४.१३ ॥
மகா வில்லாளியான பூரிசிரவஸை அணுகி, போரில் அனைவரும் மிகுந்த சினத்துடன் யூபக்கொடி கொண்ட அவனிடம் கூறினர்.
6.74.14
भोभो कौरवादायाद सहास्माभिर्महाबल ।
एहि युध्यस्व संग्रामे समस्तैः पृथगेव वा ॥ ६.७४.१४ ॥
ஓ கௌரவனே, ஓ மகாபலனே, எங்களுடன் வா; போரில் எங்கள் அனைவருடனும் சேர்ந்தோ தனித்தோ போராடு.
6.74.15
अस्मान्वा त्वं पराजित्य यशः प्राप्नुहि संयुगे ।
वयं वा त्वां पराजित्य प्रीतिं धास्यामहे पितुः ॥ ६.७४.१५ ॥
போரில் எங்களை வென்று நீ புகழ் அடை; அல்லது நாங்கள் உன்னை வென்று தந்தைக்கு மகிழ்ச்சி அளிப்போம்.
6.74.16
एवमुक्तस्तदा शूरैस्तानुवाच महाबलः ।
वीर्यश्लाघी नरश्रेष्ठस्तान्दृष्ट्वा समवस्थितान् ॥ ६.७४.१६ ॥
வீரர்களால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட மகாபலனும், தன் வீரத்தைப் புகழ்பவனுமான அந்த மனிதர்களில் சிறந்தவன், அங்கு நின்ற அவர்களைப் பார்த்துப் பேசினான்.
6.74.17
साध्विदं कथ्यते वीरा यंद्येवं मतिरद्य वः ।
युध्यध्वं सहिता यत्ता निहनिष्यामि वो रणे ॥ ६.७४.१७ ॥
வீரர்களே, இது நன்றாகச் சொல்லப்பட்டது. இன்று உங்கள் எண்ணம் இதுவானால், தயாராக ஒன்றுசேர்ந்து போரிடுங்கள்; போரில் உங்களை நான் கொல்வேன்.
6.74.18
एवमुक्ता महेष्वासास्ते वीराः क्षिप्रकारिणः ।
महता शरवर्षेण अभ्यधावन्नरिन्दमम् ॥ ६.७४.१८ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், அந்த மகா வில்லாளிகளும் விரைந்து செயல்படும் வீரர்களும் பெரும் அம்பு மழையுடன் பகைவரை அடக்கும் அவன் மீது பாய்ந்தனர்.
6.74.19
सोऽपराह्णे महाराज संग्रामस्तुमुलोऽभवत् ।
एकस्य च बहूनां च समेतानां रणाजिरे ॥ ६.७४.१९ ॥
அப்பொழுது பிற்பகலில், மகாராஜனே, போர்க்களத்தில் ஒருவனுக்கும் பலருக்கும் இடையே கடும் போர் நிகழ்ந்தது.
6.74.20
तमेकं रथिनां श्रेष्ठं शरैस्ते समवाकिरन् ।
प्रावृषीव यथा मेरुं सिषिचुर्जलदा नृप ॥ ६.७४.२० ॥
மழைக்காலத்தில் மேகங்கள் மேரு மலையை நனைப்பதுபோல், ரதர்களில் சிறந்த அந்த ஒருவனை அவர்கள் அம்புகளால் மூடினர், அரசே.
6.74.21
तैस्तु मुक्ताञ्शरान्घोरान्यमदण्डाशनिप्रभान् ।
असंप्राप्तानसंभ्राकन्तिश्चिच्छेदाशु महारथः ॥ ६.७४.२१ ॥
அவர்கள் எய்த, யமதண்டமும் இடியும் போன்ற ஒளிர்ந்த கொடிய அம்புகளை, அந்த மகாரதன் கலங்காமல் அவை வந்து சேருமுன்பே விரைவில் அறுத்தான்.
6.74.22
तत्राद्भुतमपश्याम सौमदत्तेः पराक्रमम् ।
यदेको बहुबिर्युद्धे समसञ्जदभीतवत् ॥ ६.७४.२२ ॥
அங்கே சோமதத்தனின் மகனின் அற்புதமான வீரத்தை நாம் கண்டோம்; ஒருவனாக இருந்தும் பலரோடு போரில் அஞ்சாமல் சமமாகப் போரிட்டான்.
6.74.23
विसृज्य शरवृष्टिं तां दश राजन्महारथाः ।
परिवार्य महाबाहुं निहन्तुमुपचक्रमुः ॥ ६.७४.२३ ॥
அம்பு மழையைப் பொழிந்து, அரசே, பத்து மகாரதர்கள் அந்த மகாபாகுவைச் சூழ்ந்து கொல்ல முற்பட்டனர்.
6.74.24
समदत्तिस्ततः क्रुद्धस्तेषां चापानि भारत ।
चिच्छेद समरे राजन्युध्यमानो महारथैः ॥ ६.७४.२४ ॥
அப்போது கோபமடைந்த சோமதத்தனின் மகன், பாரதா, போரில் அந்த மகாரதர்களுடன் போராடி அவர்களின் வில்களை அறுத்தான், அரசே.
6.74.25
अथैषां छिन्नधनुषां शरैः सन्नतपर्वभिः ।
चिच्छेद समरे राजञ्शिरांसि भरतर्षभ ॥ ६.७४.२५ ॥
பின்னர் வில்லறுந்தவர்களின் தலைகளை வளைந்த கணுக்களுடைய அம்புகளால் போரில் வெட்டினான், பரத குலத்தின் சிறந்தவனே, அரசே.
6.74.26
ते हता न्यपतन्राजन्वज्रभग्ना इव द्रुमाः ।
तान्दृष्ट्वा निहतान्वीरो रणे पुत्रान्महाबलान् ॥ ६.७४.२६ ॥
அவர்கள் கொல்லப்பட்டு, அரசே, இடியால் முறிந்த மரங்களைப் போல விழுந்தனர். போரில் கொல்லப்பட்ட தம் மகா பலம் வாய்ந்த மகன்களை அந்த வீரன் கண்டு…
6.74.27
वार्ष्णेयो विनदराजन्भूरिश्रवसमभ्ययात् ।
रथं रथेन समरे पीडयित्वा महाबलौ ॥ ६.७४.२७ ॥
வார்ஷ்ணேயன் கர்ஜித்தவாறு, அரசே, பூரிசிரவஸை நோக்கி முன்னேறினான். போரில் ரதத்தால் ரதத்தை நெருக்கி, அந்த இரு மகா பலவான்களும்…
6.74.28
तावन्योन्यं हि समरे निहत्य रथवाजिनः ।
विरथावभिवल्गन्तौ समेयातां महारथौ ॥ ६.७४.२८ ॥
அவர்கள் இருவரும் போரில் ஒருவரின் ரதக் குதிரைகளை ஒருவர் கொன்று, ரதமற்றவர்களாகத் தாவியபடி, அந்த இரு மகாரதர்களும் ஒருவருடன் ஒருவர் மோதினர்.
6.74.29
प्रगृहीतमहाखङ्गौ तौ चर्मवरधारिणौ ।
शुशुभाते नरव्याघ्रौ युद्धाय समवस्थितौ ॥ ६.७४.२९ ॥
பெரிய வாள்களை ஏந்தி, சிறந்த கேடயங்களைத் தாங்கி, போருக்குத் தயாராக நின்ற அந்த இரு நரவியாக்கிரர்கள் ஒளிர்ந்தனர்.
6.74.30
असह्यमसियुद्धाय भूरिश्रवसमाहवे ।
मत्वा वृकोदरस्तूर्णमभिप्लुत्य महारथः ॥ ६.७४.३० ॥
போரில் பூரிசிரவஸை வாள்போருக்குத் தாங்க முடியாதவனாகக் கருதி, மகாரதன் வ்ருகோதரன் (பீமன்) விரைவாகத் தாவி முன்னேறினான்.
6.74.31
ततः सात्यकिमभ्येत्य निस्त्रिंशवरधारिणम् ।
भीमसेनस्त्वरन्राजन्रथमारोपयत्तदा ॥ ६.७४.३१ ॥
பின்னர் சிறந்த வாளை ஏந்திய சாத்யகியை அணுகி, அரசே, பீமசேனன் விரைந்து அப்போதே அவரைத் தேரில் ஏற்றினான்.
6.74.32
तवापि तनयो राजन्भूरिश्रवसमाहवे ।
आरोपयद्रथं तूर्णं पश्यतां सर्वधन्विनाम् ॥ ६.७४.३२ ॥
அரசே, உங்கள் மகனும் போரில் பூரிசிரவஸை விரைவாகத் தேரில் ஏற்றினான்; எல்லா வில்லாளர்களும் அதைப் பார்த்தனர்.
6.74.33
तस्मिस्तथा वर्तमाने रणे भीष्मं महारथम् ।
अयोधयन्त संरब्धाः पाण्डवा भरतर्षभ ॥ ६.७४.३३ ॥
போர் இவ்வாறு நடந்துகொண்டிருந்தபோது, கோபமுற்ற பாண்டவர்கள் மகாரதர் பீஷ்மரைத் தாக்கினர், பரதர்களில் காளையே.
6.74.34
लोहितायति चादित्ये त्वरमाणो धनञ्जयः ।
पञ्चविंशतिसाहस्रान्निजघान महारथान् ॥ ६.७४.३४ ॥
சூரியன் சிவக்கத் தொடங்கியபோது, விரைந்த தனஞ்சயன் இருபத்தையாயிரம் மகாரதர்களைக் கொன்றான்.
6.74.35
ते हि दुर्योधनादिष्टास्तदा पार्थनिबर्हणे ।
संप्राप्यैव गता नाशं शलभा इव पावकम् ॥ ६.७४.३५ ॥
துரியோதனனின் கட்டளைப்படி அவர்கள் பார்த்தனைக் கொல்லச் சென்றனர்; ஆனால் நெருப்பை அடைந்த வெட்டுக்கிளிகள் போல் அவர்கள் அழிந்தனர்.
6.74.36
ततो मत्स्याः केकयाश्च धनुर्वेदविशारदाः ।
परिवव्रुस्तदा पार्थं सहपुत्रं महारथम् ॥ ६.७४.३६ ॥
பின்னர் வில்வேதத்தில் வல்லுநர்களான மத்சியரும் கேகயரும் மகனுடன் கூடிய மகாரதன் பார்த்தனைச் சூழ்ந்தனர்.
6.74.37
एवस्मिन्नेव काले तु सूर्येऽस्तमुपगच्छति ।
सर्वेषां चैव सैन्यानां प्रमोहः समजायत ॥ ६.७४.३७ ॥
அதே வேளையில் சூரியன் அஸ்தமிக்கத் தொடங்கினான்; எல்லாப் படைகளிலும் குழப்பம் எழுந்தது.
6.74.38
अवहारं ततश्चक्रे पिता देवव्रतस्तव ।
संध्याकाले महाराज सैन्यानां श्रान्तवाहनः ॥ ६.७४.३८ ॥
அப்போது உங்கள் தந்தை தேவவ்ரதர் (பீஷ்மர்) பின்வாங்கினார். மகாராஜா, அந்தி வேளையில் படைகளின் வாகனங்கள் களைத்திருந்தன.
6.74.39
पाण्डवानां कुरूणां च परस्परसमागमे ।
ते सेने भृशसंविग्ने ययतुः स्वं निवेशनम् ॥ ६.७४.३९ ॥
பாண்டவர்களும் குருக்களும் ஒருவரோடொருவர் மோதிக்கொண்டிருந்த அவ்விரு படைகளும் மிகவும் கலக்கமுற்று தம் தம் பாசறைக்குத் திரும்பின.
6.74.40
ततः स्वशिबिरं गत्वा न्यविशंस्तत्र भारत ।
पाण्डवाः सृञ्जयैः सार्धं कुरवश्च यथाविधिः ॥ ६.७४.४० ॥
பின்னர் தங்கள் பாசறைகளுக்குச் சென்று, பரதர் குலத்தோனே, பாண்டவர்கள் சிருஞ்சயர்களுடனும் குருக்கள் முறைப்படியும் அங்கே தங்கினர்.