Mahābhārata · Adhyāya 6.82
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.82.1
प्रवृत्तमात्रे संग्रामे निवृत्ते च सुशर्मणि ।
भग्नेषु चापि वीरेषु पाण्डवेन महात्मना ॥ ६.८२.१ ॥
Kaum hatte die Schlacht begonnen, und als Suśarman sich zurückzog und die Helden geschlagen waren, da der großherzige Pāṇḍava
6.82.2
क्षुभ्यमाणे बले तूर्णं सागरप्रतिमे तव ।
प्रत्युद्याते च गाङ्गेये त्वरितं विजयं प्रति ॥ ६.८२.२ ॥
Als dein Heer wie das Meer aufwallte und Gāṅgeya schnell dem Sieg entgegenschritt,
6.82.3
दृष्ट्वा दुर्योधनो राजा रणे पार्थस्य विक्रमम् ।
त्वरमाणः समभ्येत्य सर्वांस्तानब्रवीन्नृपान् ॥ ६.८२.३ ॥
Als König Duryodhana Arjunas Tapferkeit im Kampf sah, eilte er zu all den Königen und sprach zu ihnen.
6.82.4
ेषां तु प्रमुखे शूरं सुशर्माणं महाबलम् ।
मध्ये सर्वस्य सैन्यस्य भृशं संहर्षयन्निव ॥ ६.८२.४ ॥
…an ihrer Spitze den tapferen und mächtigen Suśarman, während er inmitten des ganzen Heeres sie gleichsam mit Freude sehr anspornte.
6.82.5
एष भीष्मः शान्तनवो योद्धुकामो धनञ्जयम् ।
सर्वात्मना कुरुश्रेष्ठस्त्यक्त्वा जीवितमात्मनः ॥ ६.८२.५ ॥
Dies ist Bhīṣma, Sohn des Śantanu, der Beste der Kurus, der mit ganzem Wesen gegen Dhanañjaya kämpfen will und sein eigenes Leben aufgegeben hat.
6.82.6
तं प्रयान्तं रणे वीरं सर्वसैन्येन भारतम् ।
संयत्ताः समरे सर्वे पालयध्वं पितामहम् ॥ ६.८२.६ ॥
Beschützt den Großvater, ihr alle, bereit mit dem ganzen Heer, während jener Held der Bhāratas in die Schlacht vorrückt.
6.82.7
बाढमित्येवमुक्त्वा तु तान्यनीकानि सर्वशः ।
नरेन्द्राणां महाराज समाजग्मुः पितामहम् ॥ ६.८२.७ ॥
Nachdem sie »Gut so« gesagt hatten, versammelten sich jene Heere der Könige, o großer König, von allen Seiten um den Großvater.
6.82.8
ततः प्रयातः सहसा भीष्मः शान्तनवोऽर्जुनम् ।
रणे भारतमायान्तमाससाद महाबलः ॥ ६.८२.८ ॥
Da rückte Bhīṣma, der Sohn Śantanus, von großer Kraft, plötzlich vor und stellte sich Arjuna, dem Bhārata, der in die Schlacht kam.
6.82.9
महाश्वेताश्वयुक्तेन भीमवानरकेतुना ।
महता मेघनादेन रथेनातिविराजता ॥ ६.८२.९ ॥
Mit dem großen Streitwagen, bespannt mit mächtigen weißen Pferden, mit dem schrecklichen Affenbanner, donnernd wie eine Wolke und überaus strahlend.
6.82.10
समरे सर्वसैन्यानामुपयानं धनञ्जयम् ।
अभवत्तुमुलो नादो भयाद्दृष्ट्वा किरीटिनम् ॥ ६.८२.१० ॥
Als Dhanañjaya inmitten aller Heere in der Schlacht herankam, erhob sich aus Furcht beim Anblick Arjunas, des Gekrönten, ein tosendes Geschrei.
6.82.11
अभीशुहस्तं कृष्णं च दृष्ट्वादित्यमिवापरम् ।
मध्यंदिनगतं सङ्ख्ये न शेकुः प्रतिवीक्षितुम् ॥ ६.८२.११ ॥
Als sie Kṛṣṇa mit den Zügeln in der Hand sahen, wie eine andere Sonne am Mittag, konnten sie ihn im Kampf nicht direkt anblicken.
6.82.12
तथा शान्तनवं भीष्मं श्वेताश्वं श्वेतकार्मुकम् ।
न शेकुः पाण्डवा द्रष्टुं श्वेतं ग्रहमिवोदितम् ॥ ६.८२.१२ ॥
Ebenso konnten die Pāṇḍava Bhīṣma, den Sohn Śantanus, mit den weißen Pferden und dem weißen Bogen nicht anblicken, wie einen aufgegangenen weißen Planeten.
6.82.13
स सर्वतः परिवृतस्त्रिगर्तैः सुमहात्मभिः ।
भ्रातृभिः सह पुत्रैश्च तथाऽन्यैश्च महारथैः ॥ ६.८२.१३ ॥
Er war von allen Seiten umringt von den Trigartas, den hochherzigen Brüdern, den Söhnen und anderen großen Wagenkriegern.
6.82.14
भारद्वाजस्तु समरे मत्स्यं विव्याध पत्रिणा ।
ध्वजं चास्य शरेणाजौ धनुश्चैकेन चिच्छिदे ॥ ६.८२.१४ ॥
Doch Bhāradvāja (Droṇa) durchbohrte im Kampf den Matsya-König mit einem Pfeil und zerschnitt mit einem einzigen Pfeil seine Fahne und seinen Bogen.
6.82.15
तदपास्य धनुश्छिन्नं विराटो वाहिनीपतिः ।
अन्यदादत्त वेगेन धनुर्भारसहं दृढम् ॥ ६.८२.१५ ॥
Nachdem er den zerbrochenen Bogen weggeworfen hatte, ergriff Virāṭa, der Heerführer, rasch einen anderen, starken Bogen, der die Spannung ertragen konnte.
6.82.16
शरांश्चाशीविषाकाराज्ज्वलितान्पन्नगानिव ।
द्रोणं त्रिभिश्च विव्याध चतुर्भिश्चास्य वाजिनः ॥ ६.८२.१६ ॥
Mit brennenden Pfeilen, gleich giftigen Schlangen, durchbohrte er Droṇa mit dreien und seine Pferde mit vieren.
6.82.17
ध्वजमेकेन विव्याधक सारथिं चास्य पञ्चभिः ।
धनुरेकेषुणाऽविध्यत्तत्राक्रुध्यद्द्विजर्षभः ॥ ६.८२.१७ ॥
Mit einem Pfeil durchbohrte er seine Fahne, mit fünf seinen Wagenlenker und mit einem einzigen Pfeil seinen Bogen; da wurde der Stier unter den Brahmanen zornig.
6.82.18
तस्य द्रोणोऽवधीदश्वाञ्शरैः सन्नतपर्वभिः ।
अष्टाभिर्भरतश्रेष्ठ सूतमेकेन पत्रिणा ॥ ६.८२.१८ ॥
Droṇa aber, o Bester der Bharatas, streckte seine Pferde mit acht wohlbefiederten Pfeilen nieder und seinen Wagenlenker mit einem einzigen Pfeil.
6.82.19
स हताश्वादवप्लुत्य स्यन्दनाद्धतसारथिः ।
आरुरोह रथं तूर्णं पुत्रस्य रथिनां वरः ॥ ६.८२.१९ ॥
Als seine Pferde erschlagen waren, sprang er vom Wagen; auch sein Wagenlenker war getötet. Rasch bestieg er den Wagen seines Sohnes, des besten unter den Wagenkämpfern.
6.82.20
ततस्तु तौ पितापुत्रौ भारद्वाजं रथे स्थितौ ।
महता शरवर्षेण वारयामाससतुर्बलात् ॥ ६.८२.२० ॥
Da hielten die beiden, Vater und Sohn, auf dem Wagen stehend, Bhāradvāja (Droṇa) mit einem gewaltigen Pfeilregen gewaltsam zurück.
6.82.21
भारद्वाजस्ततः क्रुद्धः शरमाशीविषोपमम् ।
चिक्षेप समरे तूर्णं शङ्खं प्रति जनेश्वरः ॥ ६.८२.२१ ॥
Da schleuderte Bhāradvāja (Droṇa), voll Zorn, schnell im Kampf einen Pfeil gleich einer Giftschlange gegen Śaṅkha, o Herr der Menschen.
6.82.22
स तस्य हृदयं भित्त्वा पीत्त्वा शोणितमाहवे ।
जगाम धरणीं बाणो लोहितार्द्रवरच्छदः ॥ ६.८२.२२ ॥
Der Pfeil durchbohrte sein Herz, trank Blut in der Schlacht und ging, mit blutgetränkten schönen Federn, zur Erde nieder.
6.82.23
स पपात रणे तूर्णं भारद्वाजशराहतः ।
धनुस्त्यक्त्वा शरांश्चैव पितुरेव समीपतः ॥ ६.८२.२३ ॥
Von Bhāradvājas Pfeil getroffen, fiel er rasch im Kampf nieder, ließ Bogen und Pfeile fahren, ganz nahe bei seinem Vater.
6.82.24
हतं तमात्मजं दृष्ट्वा विराटः प्राद्रवद्भयात् ।
उत्सृज्य समरे द्रोणं व्यात्ताननमिवान्तकम् ॥ ६.८२.२४ ॥
Als er seinen Sohn erschlagen sah, floh Virāṭa vor Furcht und ließ Droṇa im Kampf zurück, der dastand wie der Tod mit geöffnetem Rachen.
6.82.25
भारद्वाजस्ततस्तूर्णं पाण्डवानां महाचमूम् ।
दारयामास समरे शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.८२.२५ ॥
Da zerriss der Sohn Bharadvājas (Droṇa) rasch das große Heer der Pāṇḍavas im Kampf, zu Hunderten und zu Tausenden.
6.82.26
शिखण्डी तु महाराज द्रौणिमासाद्य संयुगे ।
आजघान भ्रवोर्मध्ये नाराचैस्त्रिभिराशुगैः ॥ ६.८२.२६ ॥
Doch, großer König, Śikhaṇḍin traf den Sohn Droṇas im Kampf, als er sich ihm näherte, zwischen den Brauen mit drei schnellen Eisenpfeilen.
6.82.27
स बभौ रथशार्दूलो ललाटे संस्थितैस्त्रिभिः ।
शिखरैः काञ्चनमयैर्मेरुस्त्रिभिरिवोच्छ्रितैः ॥ ६.८२.२७ ॥
Jener Tiger unter den Wagenkämpfern strahlte, mit drei goldenen Gipfeln auf der Stirn, wie der Berg Meru mit drei hoch aufragenden Spitzen.
6.82.28
अश्वत्थाम ततः क्रुद्धो निमेषार्धाच्छिखण्डिनः ।
ध्वजं सूतमथो राजंस्तुरगानायुधानि च ॥ ६.८२.२८ ॥
Da zerstörte Aśvatthāman, zornentbrannt, im Bruchteil eines Augenblicks Śikhaṇḍins Banner, seinen Wagenlenker, o König, seine Pferde und Waffen.
6.82.29
शरैर्बहुभिराच्छिद्य पातयामास संयुगे ष ।
स हताश्वादवप्लुत्य रथाद्वै रथिनां वरः ॥ ६.८२.२९ ॥
Mit vielen Pfeilen zerschnitt er ihn und ließ ihn im Kampf zu Boden fallen. Da sprang der Beste unter den Wagenkämpfern vom Wagen mit den erschlagenen Pferden herab.
6.82.30
खङ्गमादाय सुशितं विमलं च शरावरम् ।
श्येनवद्व्यचरत्क्रुद्धः शिखण्डी शत्रुतापनः ॥ ६.८२.३० ॥
Ein scharfes, makelloses Schwert und einen Schild ergreifend, bewegte sich Śikhaṇḍin, der Peiniger der Feinde, zornig wie ein Falke.
6.82.31
सखङ्गस्य महाराज चरतस्तस्य संयुगे ।
नान्तरं ददृशे द्रौणिस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ६.८२.३१ ॥
O großer König, als er mit seinem Schwert im Kampf umherzog, sah der Sohn Droṇas keine Lücke an ihm; das schien wunderbar.
6.82.32
ततः शरसहस्राणि बहूनि भरतर्षभ ।
प्रेषयामास समरे द्रौणिः परमकोपनः ॥ ६.८२.३२ ॥
Da schickte der Sohn Droṇas, o Stier der Bharatas, im Zorn im Kampf viele tausend Pfeile aus.
6.82.33
तामापतन्तीं समरे शरवृष्टिं सुदारुणाम् ।
असिना तीक्ष्णधारेण चिच्छेद बलिनां वरः ॥ ६.८२.३३ ॥
Diesen schrecklichen Pfeilregen, der im Kampf auf ihn niederfiel, durchschnitt der Beste der Starken mit einem scharfen Schwert.
6.82.34
ततोऽस्य विमलं द्रौणिः शतचन्द्रं मनोरमम् ।
चर्माच्छिनदसिं चास्थ खण्डयामास संयुगे ॥ ६.८२.३४ ॥
Dann zerschnitt der Sohn Droṇas seinen makellosen, schönen Schild, den mit den hundert Monden, und zerschlug im Kampf sein Schwert in Stücke.
6.82.35
शितैस्तु बहुशो राजंस्तं च विव्याध पत्रिभिः ।
शिखण्डी तु ततः खङ्गं खण्डितं तेन सायकैः ॥ ६.८२.३५ ॥
O König, der Sohn Droṇas durchbohrte ihn aber viele Male mit scharfen Pfeilen, und Śikhaṇḍīs Schwert wurde durch seine Pfeile zerbrochen.
6.82.36
आविध्य व्यसृजत्तूर्णं ज्वलन्तमिव पन्नगम् ।
तमापतन्तं सहसा कालानलसमप्रभम् ॥ ६.८२.३६ ॥
Nachdem er sie geschwungen hatte, schleuderte Śikhaṇḍī sie rasch wie eine brennende Schlange; und sie kam plötzlich auf ihn zu, leuchtend wie das Feuer der Zeitenwende.
6.82.37
चिच्छेद समरे द्रौणिर्दर्शयन्पाणिलाघवम् ।
शिखण्डिनं च विव्याध शरैर्बहुभिरायसैः ॥ ६.८२.३७ ॥
Im Kampf zerschnitt der Sohn Droṇas, seine Handfertigkeit zeigend, es und durchbohrte Śikhaṇḍin mit vielen eisernen Pfeilen.
6.82.38
शिखण्डी तु भृशं राजंस्तड्यमानः शितैः शरैः ।
आरुरोह रथं तूर्णं माधवस्य महात्मनः ॥ ६.८२.३८ ॥
O König, Śikhaṇḍin, von scharfen Pfeilen heftig getroffen, bestieg eilends den Wagen des großmütigen Mādhava (Kṛṣṇa).
6.82.39
सात्यकिश्चापि संक्रुद्धो राक्षसं क्रूरमाहवे ।
अलम्बुसं शरैस्तीक्ष्णैर्विव्याध बलिनां वरः ॥ ६.८२.३९ ॥
Auch Sātyaki, tief erzürnt, durchbohrte im Kampf den grausamen Rākṣasa Alambuṣa mit scharfen Pfeilen, der Beste unter den Starken.
6.82.40
राक्षसेन्द्रस्ततस्तस्य धनुश्चिच्छेद भारत ।
अर्धचन्द्रेण समरे तं च विव्याध सायकैः ॥ ६.८२.४० ॥
Da zerschnitt der Herr der Rākṣasas, o Bhārata, im Kampf mit einem halbmondförmigen Pfeil seinen Bogen und durchbohrte auch ihn mit Pfeilen.
6.82.41
मायां च राक्षसीं कृत्वा शरवर्षैरवाकिरत् ।
तत्राद्भुतमपश्याम शैनेयस्य पराक्रमम् ॥ ६.८२.४१ ॥
Nachdem er eine rākṣasische Illusion erzeugt hatte, bedeckte er ihn mit einem Pfeilregen; dort sahen wir die wunderbare Tapferkeit des Sohnes Śinis (Sātyaki).
6.82.42
असंभ्रमस्तु समरे वध्यमानः शितैः शरैः ।
ऐन्द्रमस्त्रं च वार्ष्णेयो योजयामास भारत ॥ ६.८२.४२ ॥
Doch unerschüttert, obgleich im Kampf von scharfen Pfeilen getroffen, setzte der Nachkomme Vṛṣṇis, o Bhārata, die Waffe Indras ein.
6.82.43
विजयाद्यदनुप्राप्तं माधवेन यशस्विना ।
तदस्त्रं भस्मासात्कृत्वा मायां तां राक्षसीं तदा ॥ ६.८२.४३ ॥
Die durch den Sieg erlangte Waffe, geführt vom ruhmreichen Mādhava, verwandelte jenes dämonische Trugbild damals in Asche.
6.82.44
अलम्बुसं शरैरन्यैरभ्याकिरत सर्वतः ।
पर्वतं वारिधाराभिः प्रावृषीव बलाहकः ॥ ६.८२.४४ ॥
Er bedeckte Alambusa von allen Seiten mit anderen Pfeilen, wie eine Wolke in der Regenzeit einen Berg mit Wasserströmen bedeckt.
6.82.45
तत्तथा पीडितं तेन माधवेन यशस्विना ।
प्रदुद्राव भयाद्रक्षस्त्यक्त्वा सात्यकिमाहवे ॥ ६.८२.४५ ॥
So bedrängt vom ruhmreichen Mādhava, floh der Rākṣasa aus Furcht und ließ Sātyaki im Kampf zurück.
6.82.46
… माघवता जित्वा भारत सात्यकिः ।
शैनेयः प्राणदज्जित्वा योधानां तव पश्यताम् ॥ ६.८२.४६ ॥
…Von Mādhava besiegt, o Bhārata, wurde Sātyaki, der Nachkomme Śinis, das Leben geschenkt, während deine Krieger zusahen.
6.82.47
न्यहनत्तावकांश्चापि सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
निशितैर्बहुभिर्बाणैस्तेऽद्रवन्त भयार्दिताः ॥ ६.८२.४७ ॥
Auch Sātyaki von wahrer Tapferkeit erschlug deine Männer mit vielen scharfen Pfeilen, und sie flohen, von Furcht gepeinigt.
6.82.48
एतस्मिन्नेव काले तु द्रुपदस्यात्मजो बली ।
धृष्टद्युम्नो महाराज पुत्रं तव जनेश्वरम् ॥ ६.८२.४८ ॥
Eben in diesem Augenblick, o großer König, rückte Dhṛṣṭadyumna, der mächtige Sohn Drupadas, gegen deinen Sohn, den Herrn der Menschen, vor.
6.82.49
छादयामास समरे शरैः सन्नतपर्वभिः ।
स च्छाद्यमानो विशिखैर्धृष्टद्युम्नेन भारत ॥ ६.८२.४९ ॥
Im Kampf bedeckte er ihn mit Pfeilen mit gebogenen Gelenken. O Bhārata, als er von Dhṛṣṭadyumnas Pfeilen bedeckt wurde—
6.82.50
विव्यथे न च राजेन्द्र तव पुत्रो जनेश्वर ।
धृष्टद्युम्नं च समरे तूर्णं विव्याध पत्रिभिःक ॥ ६.८२.५० ॥
O Herr der Könige, o Herr der Menschen, dein Sohn war nicht betrübt. Im Kampf durchbohrte er Dhṛṣṭadyumna sogleich mit Pfeilen.
6.82.51
षष्ट्या च त्रिंशता चैव तदद्भुतमिवाभवत् ।
तस्य सेनापतिः क्रुद्धो धनुश्चिच्छेद मारिष ॥ ६.८२.५१ ॥
Mit sechzig und dreißig Pfeilen wurde es fast wunderbar. O Herr, sein Feldherr zerschnitt zornig seinen Bogen.
6.82.52
हयांश्च चतुरः शीघ्रं निजघान महाबलः ।
शरैश्चैनं सुनिशितैः क्षिप्रं विव्याध सप्तभिः ॥ ६.८२.५२ ॥
Der Mächtige erschlug schnell vier Pferde und durchbohrte ihn mit sehr scharfen Pfeilen sogleich mit sieben.
6.82.53
स हताश्वान्महाबाहुरवप्लुत्य रथाद्बली ।
पदातिरसिमुद्यम्य प्राद्रवत्पार्षतं प्रति ॥ ६.८२.५३ ॥
Als seine Pferde erschlagen waren, sprang der starkarmige Held vom Wagen und lief zu Fuß, das Schwert erhoben, auf den Sohn Pṛṣatas zu.
6.82.54
शकुनिस्तं समभ्येत्य राजगृद्धी महाबलः ।
राजानं सर्वलोकस्य रथमारोपयत्स्वकम् ॥ ६.८२.५४ ॥
Der mächtige Śakuni, auf den König bedacht, trat zu ihm und ließ den König der ganzen Welt auf seinen eigenen Wagen steigen.
6.82.55
ततो नृपं पराजित्य पार्षतः परवीरहा ।
न्यहनत्तावकं सैन्यं वज्रपाणिरिवासुरान् ॥ ६.८२.५५ ॥
Dann, nachdem er den König besiegt hatte, erschlug Pārṣata, der Töter feindlicher Helden, dein Heer, wie der Donnerkeulenträger die Asuras erschlägt.
6.82.56
कृतवर्मा रणे भीमं शरैरार्च्छन्महारथः ।
प्रच्छादयामास च तं महामेघो रविं यथा ॥ ६.८२.५६ ॥
Im Kampf überschüttete der große Wagenkämpfer Kṛtavarman Bhīma mit Pfeilen und bedeckte ihn, wie eine große Wolke die Sonne bedeckt.
6.82.57
ततः प्रहस्य समरे भीमसेनः परंतपः ।
प्रेषयामास संक्रुद्धः सायंकान्कृतवर्मणे ॥ ६.८२.५७ ॥
Da lachte Bhīmasena, der Versenger der Feinde, im Kampf und schoss, im Zorn entbrannt, scharfe Pfeile auf Kṛtavarman.
6.82.58
तैरर्द्यमानोऽतिरथः सात्वतः शस्त्रकोविदः ।
नाकम्पत महाराज भीमं चार्च्छच्छितैः शरैः ॥ ६.८२.५८ ॥
Obwohl von jenen Pfeilen gequält, zitterte Kṛtavarman, der Sātvata, großer Wagenkämpfer und Waffenkundiger, nicht, o großer König, und traf Bhīma mit scharfen Pfeilen.
6.82.59
तस्याश्वांश्चतुरो हत्वा भीमसेनो महारथः ।
सारथिं पातयामास सध्वजं सुपरिष्कृतम् ॥ ६.८२.५९ ॥
Nachdem er seine vier Pferde erschlagen hatte, streckte Bhīmasena, der große Wagenkämpfer, seinen prächtig geschmückten Wagenlenker samt dem Banner nieder.
6.82.60
शरैर्बहुविधैश्चैनमाचिनोत्परवीरहा ।
शकलीकृतसर्वाङ्गः श्वावित्तु शललैर्यथा ॥ ६.८२.६० ॥
Der Töter feindlicher Helden, Bhīma, bedeckte ihn mit Pfeilen aller Art, bis sein ganzer Leib zerfetzt war, wie ein Stachelschwein von Stacheln bedeckt wird.
6.82.61
हताश्वश्च ततस्तूर्णं सुबलस्य रथं ययौ ।
स्वालस्य ते महाराज तव पुत्रस्य पश्यतः ॥ ६.८२.६१ ॥
O großer König, da seine Pferde erschlagen waren, eilte er rasch zum Wagen des Sohnes des Subala, während dein Sohn zusah.
6.82.62
भीमसेनोऽपि संक्रुद्धस्तव सैन्यमुपाद्रवत् ।
निजघान च संक्रुद्धो दण्डपाणिरिवान्तकः ॥ ६.८२.६२ ॥
Auch Bhīmasena stürzte sich, im höchsten Zorn, auf dein Heer, und wie der Tod mit dem Stab erschlug er es im Grimm.