மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.82
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.82.1
प्रवृत्तमात्रे संग्रामे निवृत्ते च सुशर्मणि ।
भग्नेषु चापि वीरेषु पाण्डवेन महात्मना ॥ ६.८२.१ ॥
போர் தொடங்கிய உடனேயே, சுசர்மா பின்வாங்கியபோதும், வீரர்கள் சிதறியபோதும், மகாத்மாவான பாண்டவனால்.
6.82.2
क्षुभ्यमाणे बले तूर्णं सागरप्रतिमे तव ।
प्रत्युद्याते च गाङ्गेये त्वरितं विजयं प्रति ॥ ६.८२.२ ॥
உங்கள் படை கடலைப் போல் கொந்தளித்து விரைவாக எழ, கங்கையின் மகனும் விரைந்து வெற்றியை நோக்கி முன்னேறினான்.
6.82.3
दृष्ट्वा दुर्योधनो राजा रणे पार्थस्य विक्रमम् ।
त्वरमाणः समभ्येत्य सर्वांस्तानब्रवीन्नृपान् ॥ ६.८२.३ ॥
போரில் பார்த்தனின் வீரத்தைக் கண்ட அரசன் துரியோதனன், விரைந்து அங்கிருந்த அனைத்து அரசர்களிடமும் சென்று கூறினான்.
6.82.4
ेषां तु प्रमुखे शूरं सुशर्माणं महाबलम् ।
मध्ये सर्वस्य सैन्यस्य भृशं संहर्षयन्निव ॥ ६.८२.४ ॥
…அவர்களின் முன்னணியில் வீரனும் மிகுந்த வலிமையுடையவனுமான சுசர்மாவை, படை முழுவதன் நடுவில் பெரிதும் உற்சாகப்படுத்துபவன் போல்.
6.82.5
एष भीष्मः शान्तनवो योद्धुकामो धनञ्जयम् ।
सर्वात्मना कुरुश्रेष्ठस्त्यक्त्वा जीवितमात्मनः ॥ ६.८२.५ ॥
இதோ சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மன், குருக்களில் சிறந்தவன், தன் உயிரையும் துறந்து முழு மனதுடன் தனஞ்சயனுடன் போரிட விரும்புகிறான்.
6.82.6
तं प्रयान्तं रणे वीरं सर्वसैन्येन भारतम् ।
संयत्ताः समरे सर्वे पालयध्वं पितामहम् ॥ ६.८२.६ ॥
போரில் முன்னேறிச் செல்லும் அந்த வீரனான பாரதனை, முழுப் படையுடனும் போருக்கு ஆயத்தமாகி, அனைவரும் பிதாமகனைக் காத்திடுங்கள்.
6.82.7
बाढमित्येवमुक्त्वा तु तान्यनीकानि सर्वशः ।
नरेन्द्राणां महाराज समाजग्मुः पितामहम् ॥ ६.८२.७ ॥
"சரி" என்று சொல்லி, ஓ மன்னா, அரசர்களின் அந்தப் படைகள் அனைத்தும் பிதாமகரைச் சூழ்ந்து கூடின.
6.82.8
ततः प्रयातः सहसा भीष्मः शान्तनवोऽर्जुनम् ।
रणे भारतमायान्तमाससाद महाबलः ॥ ६.८२.८ ॥
பின்னர் மகாபலம் பொருந்திய சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர் திடீரெனப் முன்னேறி, போரில் வந்துகொண்டிருந்த பாரதன் அர்ஜுனனை எதிர்கொண்டார்.
6.82.9
महाश्वेताश्वयुक्तेन भीमवानरकेतुना ।
महता मेघनादेन रथेनातिविराजता ॥ ६.८२.९ ॥
பெரிய வெண்ணிற குதிரைகள் பூட்டப்பட்டதும், பயங்கரக் குரங்குக் கொடி கொண்டதும், மேகம் போல் முழங்குவதும், மிகவும் ஒளிர்வதுமான பெரிய தேரில்.
6.82.10
समरे सर्वसैन्यानामुपयानं धनञ्जयम् ।
अभवत्तुमुलो नादो भयाद्दृष्ट्वा किरीटिनम् ॥ ६.८२.१० ॥
போர்க்களத்தில் அனைத்துப் படைகளிடையே தனஞ்சயன் வருவதைக் கண்டு, கிரீடதாரியான அர்ஜுனனைப் பார்த்து அச்சத்தால் பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது.
6.82.11
अभीशुहस्तं कृष्णं च दृष्ट्वादित्यमिवापरम् ।
मध्यंदिनगतं सङ्ख्ये न शेकुः प्रतिवीक्षितुम् ॥ ६.८२.११ ॥
கடிவாளம் கையில் கொண்ட கிருஷ்ணனைக் கண்டு, நண்பகலில் வந்த மற்றொரு ஆதித்தியனைப் போல இருந்த அவரைப் போரில் நேராகப் பார்க்க முடியவில்லை.
6.82.12
तथा शान्तनवं भीष्मं श्वेताश्वं श्वेतकार्मुकम् ।
न शेकुः पाण्डवा द्रष्टुं श्वेतं ग्रहमिवोदितम् ॥ ६.८२.१२ ॥
அதுபோல வெள்ளைக் குதிரைகளும் வெள்ளை வில்லும் கொண்ட சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மரைப் பாண்டவர்களால் பார்க்க முடியவில்லை; அவர் உதித்த வெண்கோள் போல் இருந்தார்.
6.82.13
स सर्वतः परिवृतस्त्रिगर्तैः सुमहात्मभिः ।
भ्रातृभिः सह पुत्रैश्च तथाऽन्यैश्च महारथैः ॥ ६.८२.१३ ॥
அவன் எல்லாப் பக்கமும் த்ரிகர்த்தர்களாலும், மிகுந்த மகாத்மாக்களான சகோதரர்களாலும், மகன்களாலும், மற்ற மகாரதர்களாலும் சூழப்பட்டிருந்தான்.
6.82.14
भारद्वाजस्तु समरे मत्स्यं विव्याध पत्रिणा ।
ध्वजं चास्य शरेणाजौ धनुश्चैकेन चिच्छिदे ॥ ६.८२.१४ ॥
பாரத்வாஜரான துரோணர் போரில் மத்ஸ்ய அரசனை ஓர் அம்பால் துளைத்தார்; அவனுடைய கொடியையும் வில்லையும் ஒரே அம்பால் போரில் அறுத்தார்.
6.82.15
तदपास्य धनुश्छिन्नं विराटो वाहिनीपतिः ।
अन्यदादत्त वेगेन धनुर्भारसहं दृढम् ॥ ६.८२.१५ ॥
உடைந்த அந்த வில்லை எறிந்துவிட்டு, படைத்தலைவன் விராடன் விரைவாக மற்றொரு வில்லை எடுத்தான்; அது பாரம் தாங்கும் உறுதியான வில்லாக இருந்தது.
6.82.16
शरांश्चाशीविषाकाराज्ज्वलितान्पन्नगानिव ।
द्रोणं त्रिभिश्च विव्याध चतुर्भिश्चास्य वाजिनः ॥ ६.८२.१६ ॥
விஷப் பாம்புகள் போன்ற, நெருப்புப் போல் எரியும் அம்புகளால் அவன் துரோணரை மூன்று அம்புகளால் துளைத்தான்; அவருடைய குதிரைகளை நான்கு அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.82.17
ध्वजमेकेन विव्याधक सारथिं चास्य पञ्चभिः ।
धनुरेकेषुणाऽविध्यत्तत्राक्रुध्यद्द्विजर्षभः ॥ ६.८२.१७ ॥
ஒரு அம்பால் அவனுடைய கொடியைத் துளைத்தார், ஐந்து அம்புகளால் அவனுடைய தேரோட்டியைத் துளைத்தார், ஒரே அம்பால் அவனுடைய வில்லையும் துளைத்தார்; அப்போது அந்த இருபிறப்பாளர்களின் சிறந்தவர் சினந்தார்.
6.82.18
तस्य द्रोणोऽवधीदश्वाञ्शरैः सन्नतपर्वभिः ।
अष्टाभिर्भरतश्रेष्ठ सूतमेकेन पत्रिणा ॥ ६.८२.१८ ॥
பரத சிறந்தவனே! துரோணர் வளைந்த இறகுகள் கொண்ட அம்புகளால் அவனுடைய குதிரைகளை எட்டு அம்புகளால் வீழ்த்தினார்; தேரோட்டியை ஓர் அம்பால் வீழ்த்தினார்.
6.82.19
स हताश्वादवप्लुत्य स्यन्दनाद्धतसारथिः ।
आरुरोह रथं तूर्णं पुत्रस्य रथिनां वरः ॥ ६.८२.१९ ॥
குதிரைகள் கொல்லப்பட்டதும் அவன் தேரிலிருந்து குதித்திறங்கினான்; அவனுடைய சாரதியும் கொல்லப்பட்டிருந்தான். உடனே அவன் தேரர்களில் சிறந்தவனான மகனின் தேரில் விரைந்து ஏறினான்.
6.82.20
ततस्तु तौ पितापुत्रौ भारद्वाजं रथे स्थितौ ।
महता शरवर्षेण वारयामाससतुर्बलात् ॥ ६.८२.२० ॥
பின்னர் அந்த இரு தந்தை-மகன்களும் தேரில் நின்றவாறு பாரத்வாஜரை (துரோணரை) பெரும் அம்பு மழையால் பலத்துடன் தடுத்தனர்.
6.82.21
भारद्वाजस्ततः क्रुद्धः शरमाशीविषोपमम् ।
चिक्षेप समरे तूर्णं शङ्खं प्रति जनेश्वरः ॥ ६.८२.२१ ॥
அப்போது சினம் கொண்ட பாரத்வாஜர் (துரோணர்) போரில் நஞ்சுள்ள பாம்பைப் போன்ற ஓர் அம்பை விரைவாக சங்கனை நோக்கி எய்தார், ஓ மக்களின் தலைவரே.
6.82.22
स तस्य हृदयं भित्त्वा पीत्त्वा शोणितमाहवे ।
जगाम धरणीं बाणो लोहितार्द्रवरच्छदः ॥ ६.८२.२२ ॥
அந்த அம்பு அவனுடைய இதயத்தைத் துளைத்து, போரில் இரத்தத்தைக் குடித்து, இரத்தத்தால் நனைந்த சிறந்த இறகுகளுடன் பூமியில் விழுந்தது.
6.82.23
स पपात रणे तूर्णं भारद्वाजशराहतः ।
धनुस्त्यक्त्वा शरांश्चैव पितुरेव समीपतः ॥ ६.८२.२३ ॥
பாரத்வாஜரின் அம்பால் தாக்கப்பட்டு அவன் போரில் விரைவாக வீழ்ந்தான்; வில்லையும் அம்புகளையும் விட்டுவிட்டு, தந்தைக்கு அருகிலேயே.
6.82.24
हतं तमात्मजं दृष्ट्वा विराटः प्राद्रवद्भयात् ।
उत्सृज्य समरे द्रोणं व्यात्ताननमिवान्तकम् ॥ ६.८२.२४ ॥
தன் மகன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்ட விராடன் அச்சத்தால் ஓடினான்; போரில் துரோணரைக் கைவிட்டு, வாய் பிளந்த யமனைப் போன்ற அவரை விட்டு.
6.82.25
भारद्वाजस्ततस्तूर्णं पाण्डवानां महाचमूम् ।
दारयामास समरे शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.८२.२५ ॥
அப்போது பரத்வாஜரின் மகன் (துரோணர்) விரைவாகப் பாண்டவர்களின் அந்தப் பெரும் படையைப் போரில் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் சிதறடித்தார்.
6.82.26
शिखण्डी तु महाराज द्रौणिमासाद्य संयुगे ।
आजघान भ्रवोर्मध्ये नाराचैस्त्रिभिराशुगैः ॥ ६.८२.२६ ॥
ஆனால் மகாராஜரே, சிகண்டி போரில் துரோணரின் மகனை (அஸ்வத்தாமனை) அணுகி அவனுடைய புருவங்களுக்கு நடுவே மூன்று வேகமான நாராசங்களால் தாக்கினான்.
6.82.27
स बभौ रथशार्दूलो ललाटे संस्थितैस्त्रिभिः ।
शिखरैः काञ्चनमयैर्मेरुस्त्रिभिरिवोच्छ्रितैः ॥ ६.८२.२७ ॥
அந்த தேர்வீரர்களில் புலி (அஸ்வத்தாமன்) நெற்றியில் நிலைத்திருந்த மூன்று பொன்மயமான முனைகளால் உயர்ந்த மூன்று சிகரங்களுடைய மேரு மலை போல் பிரகாசித்தான்.
6.82.28
अश्वत्थाम ततः क्रुद्धो निमेषार्धाच्छिखण्डिनः ।
ध्वजं सूतमथो राजंस्तुरगानायुधानि च ॥ ६.८२.२८ ॥
அப்போது கோபமடைந்த அஸ்வத்தாமன், அரைக் கண் இமைப்பில் சிகண்டியின் கொடியையும், சாரதியையும், அரசே, குதிரைகளையும், ஆயுதங்களையும் (அழித்தான்).
6.82.29
शरैर्बहुभिराच्छिद्य पातयामास संयुगे ष ।
स हताश्वादवप्लुत्य रथाद्वै रथिनां वरः ॥ ६.८२.२९ ॥
பல அம்புகளால் வெட்டி போரில் அவனை வீழ்த்தினான். அப்போது தேர்வீரர்களில் சிறந்தவனான அவன் கொல்லப்பட்ட குதிரைகளுடைய தேரிலிருந்து குதித்து இறங்கினான்.
6.82.30
खङ्गमादाय सुशितं विमलं च शरावरम् ।
श्येनवद्व्यचरत्क्रुद्धः शिखण्डी शत्रुतापनः ॥ ६.८२.३० ॥
கூரான தூய்மையான வாளையும் கேடயத்தையும் எடுத்துக்கொண்டு, எதிரிகளை வருத்தும் கோபமடைந்த சிகண்டி பருந்தைப் போல் சுற்றித் திரிந்தான்.
6.82.31
सखङ्गस्य महाराज चरतस्तस्य संयुगे ।
नान्तरं ददृशे द्रौणिस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ६.८२.३१ ॥
மகாராஜாவே, போரில் வாளுடன் சுற்றிவந்த அவனில் துரோணர் மகன் ஓர் இடைவெளியைக் காணவில்லை; அது அதிசயமாக இருந்தது.
6.82.32
ततः शरसहस्राणि बहूनि भरतर्षभ ।
प्रेषयामास समरे द्रौणिः परमकोपनः ॥ ६.८२.३२ ॥
அப்போது பரதர்களில் சிறந்தவனே, மிகுந்த கோபமுற்ற துரோணர் மகன் போரில் ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளை அனுப்பினான்.
6.82.33
तामापतन्तीं समरे शरवृष्टिं सुदारुणाम् ।
असिना तीक्ष्णधारेण चिच्छेद बलिनां वरः ॥ ६.८२.३३ ॥
போரில் பொழிந்துவந்த அந்த மிகக் கொடிய அம்பு மழையை, வலிமையுள்ளவர்களில் சிறந்தவன் கூர்மையான வாளால் வெட்டினான்.
6.82.34
ततोऽस्य विमलं द्रौणिः शतचन्द्रं मनोरमम् ।
चर्माच्छिनदसिं चास्थ खण्डयामास संयुगे ॥ ६.८२.३४ ॥
அதன்பின் துரோணர் மகன் அவனுடைய தூய்மையான, நூறு சந்திரன்களைப் போன்ற அழகிய கேடயத்தை வெட்டினான்; போரில் அவனுடைய வாளையும் துண்டுகளாக்கினான்.
6.82.35
शितैस्तु बहुशो राजंस्तं च विव्याध पत्रिभिः ।
शिखण्डी तु ततः खङ्गं खण्डितं तेन सायकैः ॥ ६.८२.३५ ॥
ஓ மன்னா, துரோணர் மகன் கூரிய அம்புகளால் அவனை (சிகண்டியை) பலமுறை துளைத்தான்; சிகண்டியின் வாள் அவனுடைய அம்புகளால் முறிந்தது.
6.82.36
आविध्य व्यसृजत्तूर्णं ज्वलन्तमिव पन्नगम् ।
तमापतन्तं सहसा कालानलसमप्रभम् ॥ ६.८२.३६ ॥
அதை சுழற்றி, சிகண்டி விரைவாக வீசினான்; எரியும் பாம்பைப் போல, அது திடீரென வந்தது—ஊழித் தீயின் ஒளியைப் போல் பிரகாசமாக.
6.82.37
चिच्छेद समरे द्रौणिर्दर्शयन्पाणिलाघवम् ।
शिखण्डिनं च विव्याध शरैर्बहुभिरायसैः ॥ ६.८२.३७ ॥
போரில் துரோணரின் மகன் கைவேகத்தைக் காட்டி அறுத்தான்; சிகண்டியையும் பல இரும்பு அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.82.38
शिखण्डी तु भृशं राजंस्तड्यमानः शितैः शरैः ।
आरुरोह रथं तूर्णं माधवस्य महात्मनः ॥ ६.८२.३८ ॥
அரசே! கூரிய அம்புகளால் மிகவும் துன்புறுத்தப்பட்ட சிகண்டி விரைவாக மகாத்மா மாதவனின் (கிருஷ்ணரின்) தேரில் ஏறினான்.
6.82.39
सात्यकिश्चापि संक्रुद्धो राक्षसं क्रूरमाहवे ।
अलम्बुसं शरैस्तीक्ष्णैर्विव्याध बलिनां वरः ॥ ६.८२.३९ ॥
வலிமையுள்ளோரில் சிறந்த சாத்யகியும் கோபமுற்று, போரில் கொடிய ராட்சசன் அலம்புஷனை கூரிய அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.82.40
राक्षसेन्द्रस्ततस्तस्य धनुश्चिच्छेद भारत ।
अर्धचन्द्रेण समरे तं च विव्याध सायकैः ॥ ६.८२.४० ॥
பிறகு ராட்சசர் தலைவன், ஓ பாரதா! போரில் அர்தசந்திர அம்பால் அவனது வில்லை அறுத்து, அவனையும் அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.82.41
मायां च राक्षसीं कृत्वा शरवर्षैरवाकिरत् ।
तत्राद्भुतमपश्याम शैनेयस्य पराक्रमम् ॥ ६.८२.४१ ॥
அரக்க மாயையைச் செய்து அம்பு மழையால் அவனை மறைத்தான்; அங்கே சைனேயனின் (சாத்யகியின்) அற்புத வீரத்தைக் கண்டோம்.
6.82.42
असंभ्रमस्तु समरे वध्यमानः शितैः शरैः ।
ऐन्द्रमस्त्रं च वार्ष्णेयो योजयामास भारत ॥ ६.८२.४२ ॥
போரில் கூரிய அம்புகளால் தாக்கப்பட்ட போதும் கலங்காத வார்ஷ்ணேயன், ஓ பாரதா! இந்திரனின் அஸ்திரத்தைப் பயன்படுத்தினான்.
6.82.43
विजयाद्यदनुप्राप्तं माधवेन यशस्विना ।
तदस्त्रं भस्मासात्कृत्वा मायां तां राक्षसीं तदा ॥ ६.८२.४३ ॥
வெற்றியால் பெறப்பட்ட அந்த அஸ்திரம், புகழ்மிக்க மாதவனால் பெறப்பட்டது; அப்போது அது அந்த ராட்சஸ மாயையை சாம்பலாக்கியது.
6.82.44
अलम्बुसं शरैरन्यैरभ्याकिरत सर्वतः ।
पर्वतं वारिधाराभिः प्रावृषीव बलाहकः ॥ ६.८२.४४ ॥
அவன் அலம்புசனை மற்ற அம்புகளால் எல்லாப் பக்கங்களிலும் மூடினான்; மழைக்காலத்தில் மேகம் மலையை நீர்த்தாரைகளால் மூடுவது போல்.
6.82.45
तत्तथा पीडितं तेन माधवेन यशस्विना ।
प्रदुद्राव भयाद्रक्षस्त्यक्त्वा सात्यकिमाहवे ॥ ६.८२.४५ ॥
புகழ்மிக்க மாதவனால் இவ்வாறு துன்புறுத்தப்பட்ட அந்த ராட்சதன், போரில் சாத்யகியை விட்டுவிட்டு பயத்தால் ஓடினான்.
6.82.46
… माघवता जित्वा भारत सात्यकिः ।
शैनेयः प्राणदज्जित्वा योधानां तव पश्यताम् ॥ ६.८२.४६ ॥
…மாதவனால் வென்றபின், பாரதா, சினியின் வழித்தோன்றல் சாத்யகி உயிர் பெற்றான்; உன் போர்வீரர்கள் பார்த்திருக்கையில் அவன் வெற்றி கண்டான்.
6.82.47
न्यहनत्तावकांश्चापि सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
निशितैर्बहुभिर्बाणैस्तेऽद्रवन्त भयार्दिताः ॥ ६.८२.४७ ॥
உண்மையான வீரமுள்ள சாத்யகி உன் படையினரையும் கூர்மையான பல அம்புகளால் கொன்றான்; அவர்கள் பயத்தால் வாட்டப்பட்டு ஓடினர்.
6.82.48
एतस्मिन्नेव काले तु द्रुपदस्यात्मजो बली ।
धृष्टद्युम्नो महाराज पुत्रं तव जनेश्वरम् ॥ ६.८२.४८ ॥
அதே நேரத்தில், மகாராஜா, துருபதனின் வலிமைமிக்க மகன் திருஷ்டத்யும்னன் உன் மகனாகிய அந்த மனிதர்களின் தலைவனை நோக்கி சென்றான்.
6.82.49
छादयामास समरे शरैः सन्नतपर्वभिः ।
स च्छाद्यमानो विशिखैर्धृष्टद्युम्नेन भारत ॥ ६.८२.४९ ॥
போரில் வளைந்த கணுக்களையுடைய அம்புகளால் அவன் மறைத்தான். பாரதா, திருஷ்டத்யும்னனின் அம்புகளால் மறைக்கப்பட்டவனாக அவன்—
6.82.50
विव्यथे न च राजेन्द्र तव पुत्रो जनेश्वर ।
धृष्टद्युम्नं च समरे तूर्णं विव्याध पत्रिभिःक ॥ ६.८२.५० ॥
அரசர்களின் தலைவரே, மக்களின் அதிபதியே, உம் மகன் வருந்தவில்லை. போரில் உடனே திருஷ்டத்யும்னனை அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.82.51
षष्ट्या च त्रिंशता चैव तदद्भुतमिवाभवत् ।
तस्य सेनापतिः क्रुद्धो धनुश्चिच्छेद मारिष ॥ ६.८२.५१ ॥
அறுபதும் முப்பதுமான அம்புகளால் அது அற்புதம்போல் ஆயிற்று. மாரிஷா, அவனுடைய படைத்தலைவன் கோபத்தோடு அவன் வில்லை அறுத்தான்.
6.82.52
हयांश्च चतुरः शीघ्रं निजघान महाबलः ।
शरैश्चैनं सुनिशितैः क्षिप्रं विव्याध सप्तभिः ॥ ६.८२.५२ ॥
அந்த மாபலவான் விரைவில் நான்கு குதிரைகளைக் கொன்றான். மிகக் கூர்மையான அம்புகளால் அவனை உடனே ஏழு அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.82.53
स हताश्वान्महाबाहुरवप्लुत्य रथाद्बली ।
पदातिरसिमुद्यम्य प्राद्रवत्पार्षतं प्रति ॥ ६.८२.५३ ॥
குதிரைகள் கொல்லப்பட்ட அந்த மகாபாகு வலியவன் தேரிலிருந்து குதித்து, வாளை ஓங்கிக்கொண்டு கால்நடையாக பார்ஷதனை நோக்கி ஓடினான்.
6.82.54
शकुनिस्तं समभ्येत्य राजगृद्धी महाबलः ।
राजानं सर्वलोकस्य रथमारोपयत्स्वकम् ॥ ६.८२.५४ ॥
மாபலவான் சகுனி, அரசனிடம் ஆர்வத்துடன் அவனை அணுகி, உலகனைத்திற்கும் அரசனை தன் தேரில் ஏற்றினான்.
6.82.55
ततो नृपं पराजित्य पार्षतः परवीरहा ।
न्यहनत्तावकं सैन्यं वज्रपाणिरिवासुरान् ॥ ६.८२.५५ ॥
பின்னர் அரசனைத் தோற்கடித்த, பகைவீரர்களைக் கொல்லும் பார்ஷதன், உன் படையை வஜ்ரபாணியான இந்திரன் அசுரர்களை அழிப்பது போல் அழித்தான்.
6.82.56
कृतवर्मा रणे भीमं शरैरार्च्छन्महारथः ।
प्रच्छादयामास च तं महामेघो रविं यथा ॥ ६.८२.५६ ॥
மஹாரதன் கிருதவர்மன் போரில் அம்புகளால் பீமனைத் தாக்கி, பெரும் மேகம் சூரியனை மறைப்பது போல் அவனை மறைத்தான்.
6.82.57
ततः प्रहस्य समरे भीमसेनः परंतपः ।
प्रेषयामास संक्रुद्धः सायंकान्कृतवर्मणे ॥ ६.८२.५७ ॥
பின்னர் போரில் பகைவரை வாட்டும் பீமசேனன் சிரித்துக்கொண்டு, மிகவும் கோபமுற்று கிருதவர்மனை நோக்கி கூரிய அம்புகளை ஏவினான்.
6.82.58
तैरर्द्यमानोऽतिरथः सात्वतः शस्त्रकोविदः ।
नाकम्पत महाराज भीमं चार्च्छच्छितैः शरैः ॥ ६.८२.५८ ॥
அவற்றால் துன்புறுத்தப்பட்டும், ஆயுதக்கலையில் வல்லவனான அதிரதன் சாத்வதன் கிருதவர்மன் நடுங்கவில்லை, மகாராஜாவே; கூரிய அம்புகளால் பீமனைத் தாக்கினான்.
6.82.59
तस्याश्वांश्चतुरो हत्वा भीमसेनो महारथः ।
सारथिं पातयामास सध्वजं सुपरिष्कृतम् ॥ ६.८२.५९ ॥
மஹாரதன் பீமசேனன் அவனுடைய நான்கு குதிரைகளையும் கொன்று, கொடியுடனும் அலங்கரிக்கப்பட்ட சாரதியை வீழ்த்தினான்.
6.82.60
शरैर्बहुविधैश्चैनमाचिनोत्परवीरहा ।
शकलीकृतसर्वाङ्गः श्वावित्तु शललैर्यथा ॥ ६.८२.६० ॥
பகைவீரர்களைக் கொல்லும் பீமசேனன், பல வகை அம்புகளால் அவனை மறைத்தான்; முள்ளம்பன்றி முட்களால் மூடப்படுவது போல், அவனுடைய உடல் முழுவதும் துண்டுகளாகச் சிதைந்தது.
6.82.61
हताश्वश्च ततस्तूर्णं सुबलस्य रथं ययौ ।
स्वालस्य ते महाराज तव पुत्रस्य पश्यतः ॥ ६.८२.६१ ॥
மன்னா, குதிரைகள் கொல்லப்பட்டவன் பின்னர் விரைவாக சுபலனின் மகனின் தேரை நோக்கிச் சென்றான்; உமது மகன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
6.82.62
भीमसेनोऽपि संक्रुद्धस्तव सैन्यमुपाद्रवत् ।
निजघान च संक्रुद्धो दण्डपाणिरिवान्तकः ॥ ६.८२.६२ ॥
பீமசேனனும் கடுங்கோபமடைந்து உமது படையின் மீது பாய்ந்தான்; தண்டாயுதம் ஏந்திய யமனைப் போல் கோபத்துடன் அதனை அழித்தான்.