மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.83
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.83.1
बहूनि हि विचित्राणि द्वैरथानि स्म सञ्जय ।
पाण्डूनां मामकैः सार्धमश्रौषं तव जल्पतः ॥ ६.८३.१ ॥
சஞ்சயா, பாண்டவர்களுக்கும் என் மக்களுக்கும் இடையே நடந்த பல விசித்திரமான தனிப்போர்களைப் பற்றி உன் சொல்லிலிருந்து நான் கேட்டேன்.
6.83.2
न चैव मामकं किंचिद्धृष्टं शंससि सञ्जय ।
नित्यं पाण्डुसुतान्हृष्टानभग्नान्संप्रशंससि ॥ ६.८३.२ ॥
சஞ்சயா, நீ என் பக்கத்தின் எந்த வீரச் செயலையும் கூறுவதில்லை; பாண்டுவின் மகன்களையே எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடனும் தோற்காதவர்களாகவும் புகழ்கிறாய்.
6.83.3
जीयमानान्विमनसो मामकान्विगतौजसः ।
वदसे संयुगे सूत दिष्टमेतन्न संशयः ॥ ६.८३.३ ॥
சூதனே, போரில் என் மக்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டு, மனம் சோர்ந்து, ஒளி இழந்தவர்களாக இருப்பதாக நீ சொல்கிறாய்; இது விதி, இதில் ஐயமில்லை.
6.83.4
यथाशक्ति यथोत्साहं युद्धे चेष्टन्ति तावकाः ।
दर्शयानाः परं शक्त्या पौरुषं पुरुषर्षभ ॥ ६.८३.४ ॥
ஆண்களில் சிறந்தவனே, உன் மக்கள் தங்கள் சக்திக்கும் உற்சாகத்திற்கும் ஏற்ப போரில் முயல்கின்றனர், தங்கள் வலிமையால் மிகுந்த வீரத்தை வெளிப்படுத்துகின்றனர்.
6.83.5
गङ्गायाः सुरनद्या वै स्वादुभूतं यथोदकम् ।
महोदधिसमभ्याशे लवणत्वं निगच्छति ॥ ६.८३.५ ॥
தேவநதியாம் கங்கையின் இனிமையான நீர், பெருங்கடலின் அருகில் சென்றதும் உப்புத்தன்மையை அடைவது போல்.
6.83.6
तथा तत्पौरुषं राजंस्तावकानां परंतप ।
प्राप्य पाण्डुसुतान्वीरान्व्यर्थं भवति संयुगे ॥ ६.८३.६ ॥
அரசே, பகைவரை வருத்துபவனே, அதுபோலவே உன் மக்களின் அந்த வீரம், பாண்டுவின் வீர மகன்களை எதிர்கொள்ளும்போது போரில் வீணாகிறது.
6.83.7
घटमानान्यथाशक्ति कुर्वाणान्कर्म दुष्करम् ।
न दोषेण कुरुश्रेष्ठ कौरवान्गन्तुमर्हसि ॥ ६.८३.७ ॥
குருசிரேஷ்டனே, தங்கள் சக்திக்கேற்ப கடின செயல்களைச் செய்து போராடும் கௌரவர்களை குற்றம் சாட்டுவது உனக்குத் தகாது.
6.83.8
तवापराधात्सुमहान्सपुत्रस्य विशांपते ।
पृतिव्याः प्रक्षयो घोरो यमराष्ट्रविवर्धनः ॥ ६.८३.८ ॥
மக்களின் அரசே, உன் குற்றத்தினால் மகன்களுடன் பூமிக்கு மிகப் பெரும் பயங்கர அழிவு நேர்ந்தது; அது யமலோகத்தைப் பெருக்குகிறது.
6.83.9
आत्मदोषात्समुत्पन्नं शोचितुं नार्हसे नृप ।
न हि रक्षन्ति राजानः सर्वथाऽत्रापि जीवितम् ॥ ६.८३.९ ॥
அரசே, உன் சொந்தக் குற்றத்தால் விளைந்ததற்காக நீ வருந்துவது தகாது; இங்கே அரசர்கள் எந்த வகையிலும் தங்கள் உயிரைக் காப்பாற்றுவதில்லை.
6.83.10
युद्धे सुकृतिनां लोकानिच्छन्तो वसुधाधिपाः ।
चमूं विगाह्य युद्ध्यन्ते नित्यं स्वर्गपरायणाः ॥ ६.८३.१० ॥
போரில் புண்ணியவான்களின் உலகங்களை விரும்பி, சொர்க்கத்தையே குறிக்கோளாகக் கொண்ட அரசர்கள் படையில் புகுந்து எப்போதும் போர் புரிகின்றனர்.
6.83.11
पूर्वाह्णे तु महाराज प्रावर्तत जनक्षयः ।
तं त्वमेकमना भूत्वा शृणु देवासुरोपमम् ॥ ६.८३.११ ॥
மகாராஜாவே, முற்பகலில் மனிதர்களின் அழிவு தொடங்கியது; தேவாசுர யுத்தத்துக்கு ஒப்பான அதை ஒருமனதுடன் கேள்.
6.83.12
आवन्त्यौ तु महेष्वासौ महासेनौ महाबलौ ।
युधामन्युमभिप्रेक्ष्य समेयता रणोत्कटौ ॥ ६.८३.१२ ॥
மகா வில்லாளிகளும், பெரும் படைகளும், மகாபலமும் கொண்ட அவந்தியின் இரு இளவரசர்களும் யுதாமன்யுவைக் கண்டு போரில் வெறிகொண்டு ஒன்றாக மோதினர்.
6.83.13
तेषां प्रववृते युद्धं समुहद्रोणहर्षणम् ।
युधामन्युः सुसंक्रुद्धो भ्रातरौ देवरूपिणौ ॥ ६.८३.१३ ॥
அவர்களுக்கிடையே கடலையும் கலக்கும் போர் தொடங்கியது. மிகவும் சினந்த யுதாமன்யு, தேவரூபம் கொண்ட அந்த இரு சகோதரர்களையும் எதிர்த்தான்.
6.83.14
विव्याध निशितैस्तूर्णं शरैः सन्नतपर्वभिः ।
तावेनं प्रत्यविध्येतां समरे चित्रयोधिनौ ॥ ६.८३.१४ ॥
அவன் உடனே கூர்மையான, வளைந்த முனைகள் கொண்ட அம்புகளால் அவர்களைத் துளைத்தான். அதற்குப் பதிலாக அந்த இரு அற்புத வீரர்களும் போரில் அவனை எதிர்த்துத் தாக்கினர்.
6.83.15
युध्यतां हि तथा राजन्विशेषो न व्यदृश्यत ।
यततां शत्रुनाशाय कृतप्रतिकृतैषिणाम् ॥ ६.८३.१५ ॥
அரசே, போரிடுபவர்களுக்கிடையே அப்போது எந்த வேறுபாடும் காணப்படவில்லை. எதிரியை அழிக்க முயன்று, பதிலடியும் பழிவாங்கலும் நாடிய அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றுபோலவே இருந்தனர்.
6.83.16
युधामन्युस्ततो राजन्ननुविन्दस्य सायकैः ।
चतुर्भिश्चतुरो वाहाननयद्यमसादनम् ॥ ६.८३.१६ ॥
பின்னர், அரசே, யுதாமன்யு அனுவிந்தனின் நான்கு குதிரைகளை நான்கு அம்புகளால் யமலோகத்திற்கு அனுப்பினான்.
6.83.17
भल्लाभ्यां च सुतीक्ष्णाभ्यां धनुः केतुं च मारिष ।
चिच्छेद समरे राजंस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ६.८३.१७ ॥
ஓ மாரிஷா, அரசே, இரண்டு மிகக் கூர்மையான பல்ல அம்புகளால் அவன் போரில் அவனுடைய வில்லையும் கொடியையும் வெட்டினான். அது அற்புதம் போல் இருந்தது.
6.83.18
त्यक्त्वाऽनुविन्दोऽथ रथं विन्दस्य रथमास्थितः ।
धनुर्गृहीत्वा परमं भारसाधनमुत्तमम् ॥ ६.८३.१८ ॥
பின்னர் அனுவிந்தன் தன் தேரை விட்டு, விந்தனின் தேரில் ஏறினான்; போரின் சுமையைத் தாங்கும் சிறந்த கருவியான உயர்ந்த வில்லைக் கையில் எடுத்தான்.
6.83.19
तावेकस्थौ रणे वीरावावन्त्यौ रथिनां वरौ ।
शरान्मुमुचतुस्तूर्णं युधामन्यौ महात्मनि ॥ ६.८३.१९ ॥
போரில் ஒன்றாக நின்ற அந்த இரண்டு வீரர்களும், தேர்வீரர்களில் சிறந்த ஆவந்தியர்கள், உடனே மகாத்மா யுதாமன்யுவின் மீது அம்புகளை எய்தனர்.
6.83.20
ताभ्यां मुक्ता महावेगाः शराः काञ्चनभूषणाः ।
दिवाकरपथं प्राप्य च्छादयामासुरम्बरम् ॥ ६.८३.२० ॥
அவர்களால் எய்யப்பட்ட, மிக்க வேகமுள்ள, பொன் அலங்காரம் கொண்ட அம்புகள் சூரியனின் பாதையை அடைந்து வானத்தை மறைத்தன.
6.83.21
युधामन्यू रणे क्रुद्धो भ्रातरौ तौ महारथौ ।
ववर्ष शरवर्षेण सारथिं चाप्यपातयत् ॥ ६.८३.२१ ॥
போரில் சினம் கொண்ட யுதாமன்யு அந்த இரண்டு மகாரதி சகோதரர்கள் மீது அம்பு மழை பொழிந்தான்; சாரதியையும் வீழ்த்தினான்.
6.83.22
तस्मिंस्तु पतिते भूमौ गतसत्वे तु सारथौ ।
रथः प्रदुद्राव दिशः समुद्धान्तहयस्ततः ॥ ६.८३.२२ ॥
சாரதி உயிரற்றுத் தரையில் வீழ்ந்ததும், மிரண்டுபோன குதிரைகள் தேரை ஏந்திக்கொண்டு திசைகள் நோக்கி ஓடின.
6.83.23
तौ स जित्वा महाराज यज्ञसेनसुतः प्रभुः ।
पौरुषं ख्यापयंस्तूर्णं व्यधमत्तव वाहिनीम् ॥ ६.८३.२३ ॥
மகாராஜாவே, யஜ்ஞசேனனின் அந்த வல்லமையுள்ள மகன் அவ்விருவரையும் வென்று தன் வீரத்தை வெளிப்படுத்தி, விரைவில் உமது படையைச் சிதறடித்தான்.
6.83.24
सा वध्यमाना समरे धार्तराष्ट्री महाचमूः ।
वेगान्बहुविधांश्चक्रे विषं पीत्वेन मानवः ॥ ६.८३.२४ ॥
போரில் அடிபட்டுக்கொண்டிருந்த தார்த்தராஷ்டிரரின் அந்தப் பெரும் படை, விஷம் குடித்த மனிதன் துடிப்பது போல பல விதமாகத் துடித்து வேகமாக அலைந்தது.
6.83.25
हैडिम्बो राक्षसेन्द्रस्तु भगदत्तं समाद्रवत् ।
रथेनादित्यवर्णेन सध्वजेन महाबलः ॥ ६.८३.२५ ॥
ஹைடிம்பன், அரக்கர் தலைவன், பகதத்தனை நோக்கி விரைந்தான்; சூரியனின் நிறமுள்ள கொடியுடன் கூடிய தேரில், அந்த மகாபலன்.
6.83.26
ततः प्राग्ज्योतिषो राजा नागराजं समास्थितःक ।
यथा वज्रधरः पूर्वं संग्रामे तारकामये ॥ ६.८३.२६ ॥
பின்னர் பிராக்ஜ்யோதிஷ மன்னன் யானைகளின் அரசன் மீது ஏறினான்; முன்பு தாரகனுடனான போரில் வஜ்ரதாரியான இந்திரன் போல்.
6.83.27
तत्र देवाः सगन्धर्वा ऋषयश्च समागताः ।
विशेषं न स्म विविदुर्हैडिम्बभगदत्तयोः ॥ ६.८३.२७ ॥
அங்கு கந்தர்வர்களுடன் தேவர்களும் முனிவர்களும் கூடினர்; ஹைடிம்பனுக்கும் பகதத்தனுக்கும் இடையே எந்த வேறுபாட்டையும் அவர்கள் காணவில்லை.
6.83.28
यथा सुरपतिः शक्रस्त्रासयामास दानवान् ।
तथैव समरे राजा द्रावयामास पाण्डवान् ॥ ६.८३.२८ ॥
தேவர்களின் தலைவன் இந்திரன் தானவர்களை அச்சுறுத்தியது போல, அந்த மன்னன் போரில் பாண்டவர்களை ஓட ஓட விரட்டினான்.
6.83.29
तेन विद्राव्यमाणास्ते पाण्डवाः सर्वतो दिशम् ।
त्रातारं नाभ्यगच्छन्तः स्वेष्वनीकेषु भारत ॥ ६.८३.२९ ॥
அவனால் விரட்டப்பட்ட பாண்டவர்கள் எல்லாத் திசைகளிலும் ஓடினர்; பாரதனே, தங்கள் சொந்தப் படைகளில் ஒரு காப்பாளனையும் அவர்கள் காணவில்லை.
6.83.30
भैमसेनिं रथस्थं तु तत्रापश्याम भारत ।
शेषा विमनसो भूत्वा प्राद्रवन्त महारथाः ॥ ६.८३.३० ॥
பாரதனே, அங்கு பீமசேனனின் மகனைத் தேரில் நிற்பதாகக் கண்டோம்; எஞ்சிய மகாரதர்கள் மனமுடைந்து ஓடினர்.
6.83.31
निवृत्तेषु तु पाण्डूनां पुनः सैन्येषु भारत ।
आसीन्निष्ठानको घोरस्तव सैन्यस्य संयुगे ॥ ६.८३.३१ ॥
பாரதா, பாண்டவர்களின் படைகள் மீண்டும் பின்வாங்கியபோது, உங்கள் படையின் போரில் ஒரு பயங்கரமான நிஷ்டானக (போர் முரசு) ஒலி எழுந்தது.
6.83.32
घटोत्कचस्ततो राजन्भगदत्तं महारणे ।
शरैः प्रच्छादयामास मेरुं गिरिमिवाम्बुदः ॥ ६.८३.३२ ॥
அரசே, பின்னர் கடோத்கசன் அந்தப் பெரும் போரில் பகதத்தரை அம்புகளால் மூடினான், மேகம் மேரு மலையை மூடுவது போல.
6.83.33
निहत्य ताञ्शरान्राजा राक्षसस्य धनुश्र्युतान् ।
भैमसेनिं रणे तूर्णं सर्वमर्मस्वताडयत् ॥ ६.८३.३३ ॥
அரசன் (பகதத்தன்) அந்த ராட்சசனின் வில்லிலிருந்து வந்த அம்புகளை வெட்டி வீழ்த்தி, போர்க்களத்தில் விரைவாக பீமசேனனின் மகனை எல்லா மர்ம இடங்களிலும் தாக்கினான்.
6.83.34
स ताड्यमानो बहुभिः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
न विव्यथे राक्षसन्द्रो भिद्यमान इवाचलः ॥ ६.८३.३४ ॥
வளைந்த முனைகளுடைய பல அம்புகளால் தாக்கப்பட்டும், ராட்சசர்களின் தலைவன் (கடோத்கசன்) வருந்தவில்லை; பிளக்கப்படும் மலை போல அவன் அசையவில்லை.
6.83.35
तस्य प्राग्ज्योतिषः क्रुद्धस्तोमरांश्च चतुर्दश ।
प्रेषयामास समरे तांश्चिच्छेद स राक्षसः ॥ ६.८३.३५ ॥
பிராக்ஜ்யோதிஷனின் (பகதத்தன்) அவன்மேல் கோபமுற்று, போரில் பதினான்கு தோமரங்களை அனுப்பினான்; அவற்றை அந்த ராட்சசன் வெட்டிவிட்டான்.
6.83.36
स तांश्छित्त्वा महाबाहुस्तोमरान्निशितैः शरैः ।
भगदत्तं च विव्याध सप्तत्या कङ्कपत्रिभिः ॥ ६.८३.३६ ॥
அந்த மகாபாகு (கடோத்கசன்) அந்த தோமரங்களை கூரிய அம்புகளால் வெட்டி, பகதத்தனை எழுபது கங்கப் பறவை இறகு அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.83.37
ततः प्राग्ज्योतिषो राजा प्रहसन्निव भारत ।
तस्याश्वांश्चतुरः सङ्ख्ये पातयामास सायकैः ॥ ६.८३.३७ ॥
பின்னர் பிராக்ஜ்யோதிஷத்தின் அரசன் சிரிப்பவன் போல, பாரதனே, போரில் அவனுடைய நான்கு குதிரைகளையும் தன் அம்புகளால் வீழ்த்தினான்.
6.83.38
स हताश्वे रथे तिष्ठन्राक्षसेन्द्रः प्रतापवान् ।
शक्तिं चिक्षेप वेगेन प्रग्ज्योतिषगजं प्रति ॥ ६.८३.३८ ॥
குதிரைகள் கொல்லப்பட்ட தேரில் நின்ற அந்த வலிமைமிக்க ராட்சசர் தலைவன் பிராக்ஜ்யோதிஷத்தின் யானையை நோக்கி வேகமாக சக்தியை எறிந்தான்.
6.83.39
तामापतन्तीं सहसा हेमदण्डां सुवेगिनीम् ।
त्रिधा चिच्छेद नृपतिः सा व्यकीर्यत मेदिनीं ॥ ६.८३.३९ ॥
திடீரென வந்த அந்த பொன் கைப்பிடி கொண்ட மிகவும் வேகமான சக்தியை அரசன் மூன்றாகத் துண்டித்தான்; அது பூமியில் சிதறிவிழுந்தது.
6.83.40
शक्तिं विनिहतां दृष्ट्वा हैडिम्बः प्राद्रवद्भयात् ।
यथेन्द्रस्य रणात्पूर्वं नमुचिर्दैत्यसत्तमः ॥ ६.८३.४० ॥
அழிந்த சக்தியைக் கண்ட ஹைடிம்பன் அச்சத்தால் ஓடினான்; முன்பு இந்திரனின் போரிலிருந்து தைத்யர்களில் சிறந்த நமுசி ஓடியது போல.
6.83.41
तं विजित्य रणे शूरं विक्रान्तं ख्यातपौरुषम् ।
अजय्यं समरे वीरं यमेन वरुणेन च ॥ ६.८३.४१ ॥
போரில் அந்த வீரனையும், வீரமுள்ளவனும், புகழ்பெற்ற ஆற்றலுள்ளவனும், போரில் வெல்ல இயலாதவனுமான அவனை வென்று—யமனாலும் வருணனாலும்கூட.
6.83.42
पाण्डवीं समरे सेनां संममर्द स कुञ्जरः ।
यथा वनगजो राजन्मृद्गश्चरति पद्मिनीम् ॥ ६.८३.४२ ॥
அரசனே, காட்டு யானை தாமரைக் குளத்தை மிதித்துத் திரிவது போல, அந்த யானை போரில் பாண்டவர் படையை நசுக்கியது.
6.83.43
मद्रेश्वरस्तु समरे यमाभ्यां समसञ्जत ।
स्वस्त्रीयौ छादयांचक्रे शरौघैः पाण्डुनन्दनौ ॥ ६.८३.४३ ॥
மத்ரர்களின் அரசனோ போரில் யமனின் இரு மகன்களுடன் மோதினான். தன் சகோதரியின் இரு மகன்களான பாண்டுவின் இரு புதல்வர்களை அம்புத்திரள்களால் மறைத்தான்.
6.83.44
सहदेवस्तु समरे मातुलं दृश्य संगतम् ।
अवारयच्छरौघेण मेघो यद्वद्दिवाकरम् ॥ ६.८३.४४ ॥
சகாதேவன் போரில் தன் தாய்மாமன் எதிரில் வருவதைக் கண்டு, மேகம் சூரியனை மறைப்பது போல அம்புத்திரளால் அவனைத் தடுத்தான்.
6.83.45
छाद्यमानः शरौघेण हृष्टरूपतरोऽभवत् ।
तयोश्चाप्यभवत्प्रीतिरतुला मातृकारणात् ॥ ६.८३.४५ ॥
அம்புத்திரளால் மறைக்கப்பட்டபோதும் அவன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் காணப்பட்டான். தாயின் காரணமாக அவர்கள் இருவருக்கும் ஒப்பற்ற அன்பு உண்டானது.
6.83.46
ततः प्रहस्य समरे नकुलस्य महारथः ।
ध्वजं चिच्छेद बाणेन धनुश्चैकेन मारिष ॥ ६.८३.४६ ॥
பின்னர் சிரித்துக்கொண்டு, போரில் அந்த மகாரதன் நகுலனின் கொடியை ஓர் அம்பால் அறுத்தான்; ஓ மாரிஷா, ஒரே அம்பால் அவனுடைய வில்லையும் அறுத்தான்.
6.83.47
अथैनं छिन्नधन्वानं छादयामास भारत ।
निजघान रणे तं तु सूतं चास्य न्यपातयत् ॥ ६.८३.४७ ॥
பின்னர், வில் அறுபட்ட அவனை அவன் மறைத்தான். ஓ பாரதா, போரில் அவனைக் கொன்றான்; அவனுடைய தேரோட்டியையும் வீழ்த்தினான்.
6.83.48
ततः प्रसह्य समरे नकुलस्य महारथः ।
अश्वांश्च चतुरो राजंश्चतुर्भिः सायकोत्तमैः ॥ ६.८३.४८ ॥
பின்னர், ஓ அரசே, போரில் அந்த மகாரதன் நகுலனின் நான்கு குதிரைகளை நான்கு சிறந்த அம்புகளால் பலமாக வீழ்த்தினான்.
6.83.49
प्रेषयामास समरे यमस्य सदनं प्रति ।
हताश्वात्तु रथात्तूर्णमवप्लुत्य महारथः ॥ ६.८३.४९ ॥
போரில் அவனை யமனின் இருப்பிடத்திற்கு அனுப்பினான். குதிரைகள் கொல்லப்பட்ட அந்த மகாரதன் உடனே தேரிலிருந்து குதித்தான்.
6.83.50
आरुरोह ततो यानं भ्रातुरेव यशस्विनः ।
एकस्थौ तु रणे शूरौ दृढे विक्षिप्य कार्मुके ॥ ६.८३.५० ॥
பின்னர் புகழ்பெற்ற சகோதரனின் தேரிலேயே ஏறினான். போரில் இரண்டு வீரர்களும் ஒரே தேரில் நின்று உறுதியான வில்லை வளைத்தனர்.
6.83.51
मद्रराजरथं तूर्णं च्छादयामासतुः क्षणात् ।
स च्छाद्यमानो बहुभिः शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.८३.५१ ॥
அவர்கள் இருவரும் ஒரு கணத்தில் மத்ரராஜனின் தேரை விரைவாக மறைத்தனர். வளைந்த முனைகளைக் கொண்ட பல அம்புகளால் மூடப்பட்டு அவன்.
6.83.52
स्वस्त्रीयाभ्यां नरव्याघ्रो नाकम्पत यथाऽचलः ।
प्रहसन्निव तां चापि शस्त्रवृष्टिं जघान ह ॥ ६.८३.५२ ॥
சகோதரி மகன்களால் அந்த நரவியாக்ரன் மலையைப் போல் அசையவில்லை. சிரிப்பது போல் அந்த ஆயுதமழையையும் அவன் அழித்தான்.
6.83.53
सहदेवस्ततः क्रुद्धः शरमुद्गृह्य वीर्यवान् ।
मद्रराजमभिप्रेक्ष्य प्रेषयामास भारत ॥ ६.८३.५३ ॥
அப்போது கோபமுற்ற வீரியமுள்ள சகாதேவன் அம்பை எடுத்து, மத்ரராஜனை நோக்கி அதை எய்தான். ஓ பாரதா!
6.83.54
स शरः प्रेषितस्तेन गरुडानिलवेगवान् ।
मद्रराजं विनिर्भिद्य निपपात महीतले ॥ ६.८३.५४ ॥
அவனால் எய்யப்பட்ட அந்த அம்பு கருடன், காற்றின் வேகம் கொண்டது. மத்ரராஜனைத் துளைத்து அது பூமியில் விழுந்தது.
6.83.55
स गाढविद्धो व्यथितो रथोपस्थे महारथः ।
निषसाद महाराज कश्मलं च जगाम ह ॥ ६.८३.५५ ॥
ஆழமாகத் தாக்கப்பட்டு வேதனையுற்ற அந்த மகாரதன் தேர்த்தட்டில் அமர்ந்தான்; ஓ மகாராஜா, மயக்கத்தை அடைந்தான்.
6.83.56
तं विसंज्ञं निपतितं सूतः संप्रेक्ष्य संयुगे ।
अपोवाह रथेनाजौ यमाभ्यामभिपीडितम् ॥ ६.८३.५६ ॥
போரில் அவன் மயங்கி விழுந்ததைக் கண்ட சாரதி, இரட்டையர்களால் கடுமையாகத் தாக்கப்பட்ட அவனை தேரில் போர்க்களத்திலிருந்து கொண்டு சென்றான்.
6.83.57
दृष्ट्वा मद्रेश्वररथं धार्तराष्ट्राः पराङ्भुखम् ।
सर्वे विमनसो भूत्वा नेदमस्तीत्यचिन्तयन् ॥ ६.८३.५७ ॥
மத்ர அரசனின் தேர் புறமுதுகிட்டு ஓடுவதைக் கண்ட திருதராஷ்டிரனின் மகன்கள் அனைவரும் மனம் சோர்ந்து, “இது இனி நடக்காது” என்று எண்ணினர்.
6.83.58
निर्जित्य मातुलं सङ्ख्ये माद्रीपुत्रौ महारथौ ।
दध्यतुर्मुदितौ शङ्खौ सिंहनादं च नेदतुः ॥ ६.८३.५८ ॥
போரில் மாமனை வென்ற மாத்ரியின் இரு மகாரதர்களான மைந்தர்கள் மகிழ்ந்து சங்குகளை ஊதி சிங்கம் போல முழங்கினர்.
6.83.59
अभिदुद्रुवतुर्हृष्टौ तव सैन्यं विशांपते ।
यथा दैत्यचमूं राजन्निन्द्रोपेन्द्राविवामरौ ॥ ६.८३.५९ ॥
ஓ அரசே, இந்திரனும் உபேந்திரனும் அசுரப் படையின் மீது பாய்வது போல, அந்த இருவரும் மகிழ்ச்சியுடன் உமது படையின் மீது பாய்ந்தனர்.