மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.84
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.84.1
ततो युधिष्ठिरो राजा मध्यं प्राप्ते दिवाकरे ।
श्रुतायुपमभिप्रेक्ष्य प्रेषयामास वाजिनः ॥ ६.८४.१ ॥
அப்போது அரசன் யுதிட்டிரன், சூரியன் உச்சியை அடைந்தபோது, சுருதாயுவைப் பார்த்துக் குதிரைகளை அனுப்பினான்.
6.84.2
ततस्तु त्वरितो राजञ्श्रुतायुषमरिन्दमन् ।
निजघ्ने सायकैस्तीक्ष्णैर्नवभिर्नतपर्वभिःक ॥ ६.८४.२ ॥
அப்போது அரசே, எதிரிகளை அடக்குபவன் விரைந்து சுருதாயுவை கூர்மையான, வளைந்த கணுக்களையுடைய ஒன்பது அம்புகளால் தாக்கினான்.
6.84.3
स संवार्य रमे राजा प्रेषितान्धर्मसूनुना ।
शरान्सप्त महेष्वासः कौन्तेयाया समार्षयत् ॥ ६.८४.३ ॥
அந்த மாவில்லாளன் அரசன், தர்மபுத்திரனால் அனுப்பப்பட்ட தாக்குதலைத் தடுத்து, குந்தியின் மகனின் மீது ஏழு அம்புகளை ஏவினான்.
6.84.4
ते तस्व कवचं भित्त्वा पपुः शोणितमाहवे ।
असूनिव विचिन्वन्तो देहे तस्य महात्मनः ॥ ६.८४.४ ॥
அவை அவனுடைய கவசத்தைத் துளைத்து போரில் இரத்தத்தைக் குடித்தன; அந்த மகாத்மாவின் உடலில் உயிர்களைத் தேடுபவை போல.
6.84.5
पाण्डवस्तु भृशं क्रुद्धो विद्धस्तेन महात्मना ।
रणे वराहकर्णेन राजानं हृद्यविध्यता ॥ ६.८४.५ ॥
ஆனால் பாண்டவன் மிகுந்த கோபமடைந்தான்; போரில் அந்த மகாத்மாவால் தாக்கப்பட்டு, வராககர்ண அம்பால் அரசனின் இதயத்தைத் துளைத்தவனால்.
6.84.6
अथापरेण भल्लेन केतुं तस्य महात्मनः ।
रथश्रेष्ठो रथात्तूर्णं भूमौ पार्थो न्यपातयत् ॥ ६.८४.६ ॥
பின்னர் பார்த்தன் மற்றொரு பல்ல அம்பால் அந்த மகாத்மாவின் கொடியை, தேர்வீரர்களில் சிறந்தவன், விரைவாக தேரிலிருந்து தரையில் வீழ்த்தினான்.
6.84.7
केतु निपतितं दृष्ट्वा श्रुतायुः स तु पार्थिवः ।
पाण्डवं विशिखैतीक्ष्णै राजन्विव्याध सप्तभिः ॥ ६.८४.७ ॥
கொடி விழுந்ததைக் கண்டு, அரசன் ஶ்ருதாயுஸ் ஏழு கூரிய அம்புகளால் பாண்டவனைத் துளைத்தான், ஓ அரசே.
6.84.8
ततः क्रोघात्प्रजज्वल धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
यथा युगान्ते भूतानि दिधक्षुरिव पावकः ॥ ६.८४.८ ॥
அப்போது கோபத்தால் தர்மபுத்திரன் யுதிஷ்டிரன் எரிந்தார், யுகமுடிவில் உயிரினங்களை எரிக்க விரும்பும் நெருப்பைப் போல.
6.84.9
क्रुद्धं तु पाण्डवं दृष्ट्वा देवगन्धर्वराक्षसाः ।
प्रविव्यधुर्महाराज व्याकुलं जाप्यभूज्जगत् ॥ ६.८४.९ ॥
கோபமடைந்த பாண்டவனைக் கண்டு, ஓ மகாராஜா, தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் அரக்கர்களும் துன்பமுற்றனர்; உலகம் கலங்கியது.
6.84.10
सर्वेषां चैव भूतानामिदमासीन्मनोगतम् ।
त्रींल्लोकान्म संक्रुद्धो नृपोऽयं धक्ष्यतीति वै ॥ ६.८४.१० ॥
எல்லா உயிர்களின் மனதிலும் இதுவே இருந்தது: கோபமடைந்த இந்த அரசன் மூன்று உலகங்களையும் எரித்துவிடுவான் என்று.
6.84.11
ऋष… देवाश्च चक्रुः स्वस्त्ययनं महत् ।
लोकानां नृपाशान्त्यर्थं क्रोधिते पाण्डवे तदा ॥ ६.८४.११ ॥
…ரிஷிகளும் தேவர்களும் உலகங்களின் நலனுக்காக, அப்போது கோபமடைந்த பாண்டவனை அமைதிப்படுத்த, பெரிய சுவஸ்த்யயனம் செய்தனர்.
6.84.12
स च क्रोधसमाविष्टः सृक्विणी परिसंलिहन ।
इवारात्सवपुर्घोरं युगान्तादित्यसन्निभम् ॥ ६.८४.१२ ॥
அவர் கோபத்தால் நிரம்பி, உதட்டோரங்களை நாவால் நக்கியபடி, யுகமுடிவின் சூரியனைப் போன்ற பயங்கர உடலுடன் தொலைவிலிருந்தே தோன்றினார்.
6.84.13
ततः सैन्यानि सर्वाणि तावकानि विशांपते ।
निराशान्यभवंस्तत्र जीवितं प्रति भारत ॥ ६.८४.१३ ॥
அரசே, அப்போது உங்கள் படைகள் அனைத்தும் அங்கே உயிரின் மீது நம்பிக்கை இழந்தன, பரதனின் வழியவனே.
6.84.14
स तु धैर्येण तं कोपं सन्निवार्य महायशाः ।
श्रुतायुषः प्रचिच्छेद मुष्टिदेशे महाधनुः ॥ ६.८४.१४ ॥
ஆனால் அந்தப் பெரும்புகழ் பெற்றவர் மன உறுதியால் அந்தக் கோபத்தை அடக்கி, சுருதாயுவின் பெரிய வில்லை பிடிக்குமிடத்தில் வெட்டினார்.
6.84.15
अथैनं छिन्नधन्वानं नाराचेन स्तनान्तरे ।
निर्बिभेद रणे राजा सर्वसैन्यस्य पश्यतः ॥ ६.८४.१५ ॥
பின்னர், போரில் படை முழுவதும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, அரசர் வில் அறுந்த அவனை மார்பின் நடுவே நாராசத்தால் துளைத்தார்.
6.84.16
सत्वरं च रणे राजंस्तस्य वाहान्महात्मनः ।
निजघान शरैः क्षिप्रं सूतं च सुमहाबलः ॥ ६.८४.१६ ॥
அரசே, போரில் அவனுடைய குதிரைகளை விரைவாகக் அம்புகளால் கொன்றார்; அந்த மிகு வலிமையுடையவர் தேரோட்டியையும் கொன்றார்.
6.84.17
हताश्वं तु रथं त्यक्त्वा दृष्ट्वा राज्ञोऽस्य पौरुषम् ।
विप्रदुद्राव वेगेन श्रुतायुः समरे तदा ॥ ६.८४.१७ ॥
குதிரைகள் கொல்லப்பட்ட தேரைக் கைவிட்டு, அரசரின் வீரத்தைக் கண்டு, அப்போது சுருதாயு போரில் வேகமாக ஓடினான்.
6.84.18
तस्मिञ्जिते महेष्वासे धर्मपुत्रेण संयुगे ।
दुर्योधनबलं राजन्सर्वमासीत्पराङ्भुखम् ॥ ६.८४.१८ ॥
அரசே, போரில் அந்தப் பெரும் வில்லாளியை தருமனின் மகன் வென்றபோது, துரியோதனனின் படை முழுவதும் முதுகு காட்டி ஓடியது.
6.84.19
एवं जित्वा महाराज धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
व्यात्ताननो यथा कालस्तव सैन्यं जघान ह ॥ ६.८४.१९ ॥
இவ்வாறு வென்று, ஓ மகாராஜா, தர்மபுத்திரன் யுதிஷ்டிரன், வாய் பிளந்த காலனைப் போல் உமது படையை அழித்தான்.
6.84.20
चेकितानस्तु वार्ष्णेयो गौतमं रथिनां वरम् ।
प्रेक्षतां सर्वसैन्यानां छादयामास सायकैः ॥ ६.८४.२० ॥
ஆனால் விருஷ்ணி குலத்தவனான சேகிதானன், அனைத்துப் படைகளும் காண, தேர்வீரர்களில் சிறந்த கௌதமனை (கிருபரை) அம்புகளால் மூடினான்.
6.84.21
संनिवार्य शरांस्तांस्तु कृपः शारद्वतो युधि ।
चेकितानां रणे यत्तं राजन्विव्याध पत्रिभिः ॥ ६.८४.२१ ॥
ஆனால் சரத்வானின் மகன் கிருபர், அந்த அம்புகளைத் தடுத்து, ஓ அரசே, போரில் முயன்று கொண்டிருந்த சேகிதானனை அம்புகளால் துளைத்தார்.
6.84.22
अथापरेण भल्लेन धनुश्चिच्छेद मारिष ।
सारथिं चास्य समरे क्षिप्रहस्तो न्यपातयत् ॥ ६.८४.२२ ॥
பின்பு, ஓ மாரிஷா, அவன் மற்றொரு பல்ல அம்பால் அவனது வில்லை அறுத்தான்; போரில் விரைந்த கைகளுடையவன் அவனது சாரதியையும் வீழ்த்தினான்.
6.84.23
अश्वांस्छास्यावधीद्राजन्नुभौ तौ पार्ष्णिसारथी ।
अवप्लुत्य रथात्तूर्णं गदां जग्राह सात्वतः ॥ ६.८४.२३ ॥
ஓ அரசே, அவன் அவ்விரு பக்க சாரதிகளின் குதிரைகளைக் கொன்றான்; பின்பு சாத்வதன் தேரிலிருந்து விரைந்து குதித்து கதாயுதத்தை எடுத்தான்.
6.84.24
स तया वीरघातिन्या गदया गदिनां वरः ।
गौतमस्य हयान्हत्वा सारथिं च न्यपातयत् ॥ ६.८४.२४ ॥
கதாதாரிகளில் சிறந்தவன், வீரர்களைக் கொல்லும் அந்தக் கதாயுதத்தால் கௌதமனின் (கிருபரின்) குதிரைகளைக் கொன்று, அவரது சாரதியையும் வீழ்த்தினான்.
6.84.25
भूमिष्ठो गौतमस्तस्य शरांश्चिक्षेप षोडशक ।
शरास्ते सात्वतं भित्त्वा प्राविशन्धरणीतलम् ॥ ६.८४.२५ ॥
நிலத்தில் நின்றிருந்த கௌதமன் அவன்மேல் பதினாறு அம்புகளை எய்தான். அந்த அம்புகள் சாத்வதனைத் துளைத்து பூமியின் தளத்துக்குள் புகுந்தன.
6.84.26
चेकितानस्ततः क्रुद्धः पुनश्चिक्षेप तां गदाम् ।
गौतमस्य वधाकाङ्क्षी वृत्रस्येव पुरन्दरः ॥ ६.८४.२६ ॥
பின்னர் கோபமுற்ற சேகிதானன் கௌதமனைக் கொல்ல விரும்பி மீண்டும் அந்தக் கதாயுதத்தை வீசினான், விருத்திரனைக் கொல்ல விரும்பிய புரந்தரனைப் (இந்திரனைப்) போல.
6.84.27
तामापतन्तीं विमलामश्यमगर्भां महागदाम् ।
शरैरनेकसाहस्त्रैर्वारयामास गौतमः ॥ ६.८४.२७ ॥
அந்த ஒளிமிகுந்த, கல்லால் ஆனதும் உள்ளீடற்றதுமான பெரிய கதாயுதம் தன்னை நோக்கி வருவதைக் கண்டு கௌதமன் ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளால் அதைத் தடுத்தான்.
6.84.28
चेकितानस्ततः खङ्गं क्रोधादुद्धृत्य भारत ।
लाघवं परमास्थाय गौतमं समुपाद्रवत् ॥ ६.८४.२८ ॥
பாரதனே! பின்னர் சேகிதானன் கோபத்துடன் வாளை உயர்த்தி, மிகுந்த சுறுசுறுப்புடன் கௌதமனை நோக்கி விரைந்தான்.
6.84.29
गौतमोऽपि धनुस्त्यक्त्वा प्रगृह्यासिं सुसंयतः ।
वेगेन महता राजंश्चेकितानमुपाद्रवत् ॥ ६.८४.२९ ॥
கௌதமனும் வில்லைக் கீழே வைத்துவிட்டு வாளை ஏந்தி, மிகுந்த அடக்கத்துடன், அரசே, பெரும் வேகத்தோடு சேகிதானனை நோக்கி விரைந்தான்.
6.84.30
तावुभौ बलसंपन्नौ निस्त्रिंशवरधारिणौ ।
निस्त्रिंशाभ्यां सुतीक्ष्णाभ्यामन्योन्यं संततक्षतुः ॥ ६.८४.३० ॥
வலிமை நிறைந்த அந்த இருவரும், சிறந்த வாள்களை ஏந்தி, மிகக் கூர்மையான வாள்களால் ஒருவரை ஒருவர் மீண்டும் மீண்டும் வெட்டிக்கொண்டனர்.
6.84.31
निस्त्रिंशवेगाभिहतौ ततस्तौ पुरुषर्षभौ ।
धरणीं समनुप्राप्तौ सर्वभूतनिषेविताम् ॥ ६.८४.३१ ॥
வாளின் வேகத்தால் தாக்கப்பட்ட அந்த இரு நரசிறந்தவர்களும் அப்போது, எல்லா உயிரினங்களும் சார்ந்த அந்தப் பூமியில் வீழ்ந்தனர்.
6.84.32
मूर्छयाऽभिपरीताङ्गौ व्यायामेन तु मोहितौ ।
ततोऽभ्यधावद्वेगेन भीमसेनः सुहृत्तया ॥ ६.८४.३२ ॥
மயக்கத்தால் உடல்கள் சூழப்பட்டு, கடும் முயற்சியால் மயங்கியிருந்த அவர்களிடம், நண்பர் என்ற பற்றால் பீமசேனன் வேகமாக ஓடி வந்தான்.
6.84.33
चेकितानं तथाभूतं दृष्ट्वा समरदुर्मदः ।
रथमारोपयच्चैनं सर्वसैकन्यस्य पश्यतः ॥ ६.८४.३३ ॥
அந்நிலையில் இருந்த சேகிதானனைக் கண்ட போரில் வெறிகொண்ட வீரன், எல்லா வீரர்களும் பார்த்துக் கொண்டிருக்க அவனை ரதத்தில் ஏற்றினான்.
6.84.34
तथैव शकुनि शूरः स्यालस्तव विशांपतेक ।
आरोपयद्रथं तूर्णं गौतमं रथिनां वरम् ॥ ६.८४.३४ ॥
அதுபோலவே, அரசே, உம் மைத்துனனும் வீரனுமான சகுனி, தேர்வீரர்களில் சிறந்தவனான கௌதமனை விரைவாக ரதத்தில் ஏற்றினான்.
6.84.35
सौमदत्तिं ततः क्रुद्धो धृष्टकेतुर्महाबलः ।
नवत्या सायकैः क्षिप्रं राजन्विव्याध वक्षसि ॥ ६.८४.३५ ॥
அப்போது சினந்த பெரும்பலம் கொண்ட திருஷ்டகேதுவோ, அரசே, சோமதத்தனின் மகனை விரைவாக தொண்ணூறு அம்புகளால் மார்பில் துளைத்தான்.
6.84.36
सौमदत्तिरुरस्थैस्तैर्भृशं बाणैरशोभत ।
मध्यंदिने महाराज रश्मिभिस्तपनो यथा ॥ ६.८४.३६ ॥
சோமதத்தனின் மகன் அந்த மார்பில் பதிந்த அம்புகளால் மிகவும் ஒளிர்ந்தான், பெரும் அரசே, நண்பகலில் சூரியன் தன் கதிர்களால் ஒளிர்வது போல.
6.84.37
भूरिश्रवास्तु समरे धृष्टकेतुं महारथम् ।
हतसूतहयं चक्रे विरथं सायकोत्तमैः ॥ ६.८४.३७ ॥
போரில் பூரிஸ்ரவஸ் மகாரதி திருஷ்டகேதுவை சிறந்த அம்புகளால் தேர்ப்பாகனும் குதிரைகளும் கொல்லப்பட்டவனாக, தேரற்றவனாக ஆக்கினான்.
6.84.38
विरथं तं समालोक्य हताश्वं हतसारथिम् ।
महता शरवर्षेण च्छादयामास संयुगे ॥ ६.८४.३८ ॥
அவன் தேரற்றவனாய், குதிரைகளற்றவனாய், தேர்ப்பாகனற்றவனாய் இருப்பதைக் கண்டு, போரில் பெரும் அம்பு மழையால் அவனை மறைத்தான்.
6.84.39
स तु तं रथमुत्सृज्य धृष्टकेतुर्महामनाः ।
आरुरोह ततो यानं शतानीकस्य मारिष ॥ ६.८४.३९ ॥
மகாமனம் கொண்ட திருஷ்டகேது அந்தத் தேரை விட்டு, ஓ மாரிஷா, சதானீகனின் தேரில் ஏறினான்.
6.84.40
चित्रसेनो विकर्णश्च राजन्दुर्मर्षणस्तथा ।
रथिनो हेमसन्नाहाः सौभद्रमभिदुद्रुवुः ॥ ६.८४.४० ॥
ஓ அரசே, சித்திரசேனன், விகர்ணன், துர்மர்ஷணனும் பொன்கவசம் அணிந்த தேரர்களாய் சௌபத்ரன் மீது பாய்ந்தனர்.
6.84.41
अभिमन्योस्ततस्तैस्तु घोरं युद्धमवर्तत ।
शरीरस्य यथा राजन्वातपित्तकफैस्त्रिभिः ॥ ६.८४.४१ ॥
அப்போது அபிமன்யுவுடன் அவர்களுக்கு கொடிய போர் நடந்தது; ஓ அரசே, உடலில் வாதம், பித்தம், கபம் மூன்றும் போல.
6.84.42
विरथांस्तव पुत्रांस्तु कृत्वा राजन्महाहवे ।
न जघान नरव्याघ्रः स्मरन्भीमवचस्तदा ॥ ६.८४.४२ ॥
ஓ அரசே, அந்த பெரும் போரில் உங்கள் மகன்களைத் தேரற்றவர்களாக்கியும், அந்த நரவியாக்கிரன் அப்போது பீமனின் சொற்களை நினைத்து அவர்களைக் கொல்லவில்லை.
6.84.43
ततो राज्ञां बहुशतैर्गजाश्वरथयायिभिः ।
संवृतं समरे भीष्मं देवैरपि दुरासदम् ॥ ६.८४.४३ ॥
பின்னர் நூற்றுக்கணக்கான அரசர்கள், யானைகள், குதிரைகள், தேர்களில் ஏறியவர்களாக, போரில் பீஷ்மரைச் சூழ்ந்தனர்; தேவர்களாலும் அணுக முடியாதவராக அவர் இருந்தார்.
6.84.44
प्रयान्तं शीघ्रमुद्वीक्ष्य परित्रातुं सुतांस्तव ।
अभिमन्युं समुद्दिश्य बालमेकं महारथम् ॥ ६.८४.४४ ॥
உங்கள் மகன்களைக் காக்க வேகமாக முன்னேறுவதைக் கண்டு, அபிமன்யுவை இலக்காகக் கொண்டு, ஒரு இளம் மகாரதனை நோக்கி.
6.84.45
वासुदेवमुवाचेदं कौन्तेयः श्वेतवाहनः ।
चोदयाश्वान्हृषीकेश यत्रैते बहुला रथाः ॥ ६.८४.४५ ॥
குந்தியின் மகனும் வெள்ளைக் குதிரைகளை உடையவனுமான அர்ஜுனன் வாசுதேவனிடம் இவ்வாறு கூறினான்: 'ஹൃஷீகேசா, இந்த பல தேர்கள் உள்ள இடத்திற்குக் குதிரைகளைச் செலுத்து.'
6.84.46
एते हि बहवः शूराः कृतास्त्रा युद्धदुर्मदाः ।
यथा हन्युर्न नः सेनां तथा माधव चोदय ॥ ६.८४.४६ ॥
இவர்கள் பல வீரர்கள், அஸ்திரங்களில் திறமையானவர்கள், போர் வெறியில் மதம் கொண்டவர்கள். ஹே மாதவா, நம் படையைத் தாக்காதபடி ஓட்டு.
6.84.47
एवमुक्तः स वार्ष्णेयः कौन्तेयेनामितौजसा ।
रथं श्वेतहयैर्युक्तं प्रेषयामास संयुगे ॥ ६.८४.४७ ॥
அளவற்ற வலிமையுள்ள குந்தியின் மகன் இவ்வாறு கூறியதும், வൃஷ்ணி வம்சத்தவன் வெள்ளைக் குதிரைகள் பூட்டிய தேரைப் போரில் செலுத்தினான்.
6.84.48
निष्ठानको महानासीत्तव सैन्यस्य मारिष ।
यदर्जुनो रणे क्रुद्धः संयातस्तावकान्प्रति ॥ ६.८४.४८ ॥
ஐயா, போரில் கோபமடைந்த அர்ஜுனன் உங்கள் வீரர்களை நோக்கி முன்னேறியபோது, உங்கள் படையில் பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது.
6.84.49
समासाद्य तु कौन्तेयो राज्ञस्तान्भीष्मरक्षिणः ।
सुशर्माणमथो राजन्निदं वचनमब्रवीत् ॥ ६.८४.४९ ॥
ராஜனே, குந்தியின் மகன் பீஷ்மரைக் காத்த அரசர்களை அணுகி, பின்னர் சுசர்மனிடம் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
6.84.50
जानामि त्वां युधां श्रेष्ठमत्यन्तं पूर्ववैरिणम् ।
अनयस्याद्य संप्राप्तं फलं पश्य सुदारुणम् ॥ ६.८४.५० ॥
நீ போர்வீரர்களில் சிறந்தவன், பழைய பகைவன் என்று எனக்குத் தெரியும். உன் தவறின் கொடிய பலனை இன்று பார்.
6.84.51
अद्य ते दर्शयिष्यामि पूर्वप्रेतान्पितामहान् ।
एवं संजल्पतस्तस्य बीभत्सोः शत्रुघातिनः ॥ ६.८४.५१ ॥
இன்று உனக்கு உன் முன்னோர் பாட்டன்மார்களைக் காட்டுவேன்.
6.84.52
श्रुत्वापि परुषं वाक्यं सुशर्मा रथयूथपः ।
न चैनमब्रवीत्किंचिच्छुभं वा यदि वाऽशुभम् ॥ ६.८४.५२ ॥
கடுமையான வார்த்தைகளைக் கேட்டும், தேர்ப்படைத் தலைவன் சுசர்மன் அவனிடம் நல்லதோ கெட்டதோ எதுவும் சொல்லவில்லை.
6.84.53
अभिगम्यार्जुनं वीरं राजभिर्बहुभिर्वृतः ।
पुरस्तात्पृष्ठतश्चैव पार्श्वतश्चैव सर्वतः ॥ ६.८४.५३ ॥
வீர அர்ஜுனனை அணுகி, பல அரசர்களால் சூழப்பட்டு, முன்னும் பின்னும் பக்கங்களிலும் எல்லாப் பக்கத்திலும்.
6.84.54
परिवार्यार्जुनं सङ्ख्ये तव पुत्रैर्महारथः ।
शरैः संछादयामास मेघैरिव दिवाकरम् ॥ ६.८४.५४ ॥
போரில் உன் மகன்களுடன் அர்ஜுனனைச் சூழ்ந்து, அந்த மகாரதன் அம்புகளால் அவனை மூடினான், மேகங்கள் சூரியனை மறைப்பது போல.
6.84.55
ततः प्रवृत्तः सुमहान्संग्रामः शोणितोदकः ।
तावकानां च समरे पाण्डवानां च भारत ॥ ६.८४.५५ ॥
பின்னர், பரதனின் வழித்தோன்றலே, உன் படையினருக்கும் பாண்டவர்களுக்கும் இடையே அந்தப் போர்க்களத்தில் இரத்த வெள்ளம் பாயும் மிகப் பெரிய போர் தொடங்கியது.