மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.85
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.85.1
स ताड्यमानस्तु शरैर्धनंजयः ।
पदाहतो नाग इव श्वसन्बली ।
बाणांश्च बाणेन महारथानां ।
चिच्छेद चापानि रणे प्रसह्य ॥ ६.८५.१ ॥
அம்புகளால் தாக்கப்பட்டவனாயினும், காலால் மிதிபட்ட வலிமையான யானையைப் போல மூச்சுவிட்ட தனஞ்சயன், போரில் பலத்தோடு மகாரதர்களின் அம்புகளையும் வில்களையும் வெட்டினான்.
6.85.2
संछिद्य चापानि च तानि राज्ञां ।
तेषां रणे वीर्यवतां क्षणेन।
विव्याध बाणैर्युगपन्महात्मा ।
निःशेषतां तेष्वथ मन्यमानः ॥ ६.८५.२ ॥
அரசர்களின் அந்த வில்லுகளை வெட்டி, போரில் அந்த வீரர்களை ஒரு நொடியில், அவர்களை முழுதும் அழிக்க எண்ணி, அந்த மகாத்மா ஒரே சமயத்தில் அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.85.3
निपेतुराजौ रुधिरप्रदिग्धा-
स्ते ताडिताः शक्रसुतेन राजन्।
विभिन्नगात्राः पतितोत्तमाङ्गा ।
गतासवश्छिन्नतनुक्रकायाः ॥ ६.८५.३ ॥
ஓ அரசே! இந்திரனின் மகனால் தாக்கப்பட்ட அவர்கள் இரத்தத்தில் தோய்ந்து போர்க்களத்தில் விழுந்தனர். உடல்கள் சிதைந்து, தலைகள் உருண்டு, உயிர் பிரிந்து, உறுப்புகள் வெட்டுண்டு கிடந்தனர்.
6.85.4
महीं गताः पर्थबलाभिभूता ।
विचित्ररूपा युगपद्विनेशुः।
दृष्ट्वा हतांस्तान्युधि राजपुत्रां-
स्त्रिगर्तराजः प्रययौ रथेन ॥ ६.८५.४ ॥
பார்த்தனின் பலத்தால் வெல்லப்பட்ட அவர்கள், பலவித உருவங்களுடன், ஒரே சமயத்தில் நிலத்தில் வீழ்ந்து அழிந்தனர். போரில் அந்த இளவரசர்கள் கொல்லப்பட்டதைக் கண்ட த்ரிகர்த்தர் அரசன் தேரில் சென்றான்.
6.85.5
तेषां रथानामथ पृष्ठगोपा ।
द्वात्रिंशदन्येऽभ्यपतन्त पार्थम्।
तथैव ते तं परिवार्य पार्थं ।
विकृष्य चापानि महारवाणि ॥ ६.८५.५ ॥
பின்னர் அந்தத் தேர்களின் பின்காவலர்களான முப்பத்திரண்டு பேர் பார்த்தனை நோக்கிப் பாய்ந்தனர். அதேபோல் அவர்கள் பார்த்தனைச் சூழ்ந்து, பெரும் ஒலியெழுப்பும் வில்லுகளை இழுத்தனர்.
6.85.6
अवीवृषन्बाणमहौघवृष्ट्या ।
यथा गिरिं तोयधरा जलौघैः।
संपीड्यमानस्तु शरौघवृष्ट्या ।
धनंजयस्तान्युधि जातरोषः ॥ ६.८५.६ ॥
மேகங்கள் மலையின் மீது நீர்ப்பெருக்கால் பொழிவது போல, அவர்கள் பெரும் அம்புமழையால் அவனைப் பொழிந்தனர். அம்புகளின் வெள்ளத்தால் நெருக்கப்பட்ட தனஞ்சயன் போரில் கோபம் கொண்டான்.
6.85.7
षष्ट्या शरैः संयति तैलधौतै-
र्जघान तानप्यथ पृष्ठगोपान्।
रथांश्च तांस्तनवजित्य सङ्ख्ये ।
धनञ्जयः प्रीतमना यशस्वी ॥ ६.८५.७ ॥
போரில் எண்ணெயில் தீட்டிக் கழுவிய அறுபது அம்புகளால் அவன் பின்னணிக் காவலர்களையும் கொன்றான்; அந்த தேர்களையும் எளிதில் வென்று புகழ்பெற்ற தனஞ்சயன் மனம் மகிழ்ந்தான்.
6.85.8
अथात्वरद्भीष्मवधाय जिष्णु-
र्बलानि राजन्समरे निहत्य।
त्रिगर्तराजो निहतान्समीक्ष्य ।
महात्मना तानथ बन्धुवर्गान् ॥ ६.८५.८ ॥
அப்போது, ஓ அரசே, வெற்றியாளன் அர்ஜுனன் பீஷ்மனைக் கொல்வதற்காக விரைந்தான்; போரில் படைகளைக் கொன்றபின், த்ரிகர்த்த மன்னன் கொல்லப்பட்ட தன் உறவினர்களைக் கண்டு...
6.85.9
रणे पुरस्कृत्य नराधिपांस्तान् ।
जगाम पार्थं त्वरितो वधाय
अभिद्रुतं चास्त्रभृतां वरिष्ठं ।
धनंजयं वीक्ष्य शिखण्डिमुख्याः ॥ ६.८५.९ ॥
போரில் அந்த மன்னர்களை முன்னிறுத்தி அவன் வதைக்காக விரைந்து பார்த்தனை நோக்கிச் சென்றான்; ஆயுதபாணிகளில் சிறந்த தனஞ்சயன் விரைந்து வருவதைக் கண்ட சிகண்டி முதலியோர்...
6.85.10
अभ्यद्ययुस्ते शितशस्त्रहस्ता ।
रिरक्षिषन्तो रथमर्जुनस्य।
पार्थोऽपि तानापततः समीक्ष्य ।
त्रिगर्तराज्ञा सहितान्नृवीरान ॥ ६.८५.१० ॥
கூர்மையான ஆயுதங்களைக் கையில் ஏந்தி அர்ஜுனனின் தேரைக் காக்க விரும்பி அவர்கள் எதிர்த்துப் பாய்ந்தனர்; பார்த்தனும் த்ரிகர்த்த மன்னனுடன் வந்த அந்த வீரர்கள் தாக்கி வருவதைக் கண்டான்.
6.85.11
विध्वंसयित्वा समरे धनुष्मान् ।
गाण्डीवमुक्तैर्निशितैः पृषत्कैः ।
भीष्मं यियासुर्युधि संददर्श ।
दुर्योधनं सैन्धवादींश्च राज्ञः ॥ ६.८५.११ ॥
போரில் எதிரிகளைச் சிதறடித்த வில்வீரன் (அர்ஜுனன்), காண்டீவத்திலிருந்து விடுக்கப்பட்ட கூரிய அம்புகளுடன் பீஷ்மரிடம் செல்ல விரும்பி, போரில் துரியோதனனையும் சைந்தவன் முதலிய அரசர்களையும் கண்டான்.
6.85.12
गाङ्गेयमाजौ शरचापपाणिः ॥ ६.८५.१२ ॥
போரில் வில்லும் அம்பும் கையில் கொண்ட கங்கையின் மகன் (பீஷ்மர்)…
6.85.13
भीष्मोऽपि दृष्ट्वा समरे कृतास्त्रान् ।
स पाण्डवानां रथिनोऽभ्युदारान्।
विहाय संग्राममुखे धनंजयं ।
जवेन पार्थं पुनराजगाम ॥ ६.८५.१३ ॥
பீஷ்மரும் போரில் அஸ்திரவித்தை வல்லவர்களும் பாண்டவர்களின் உயர்ந்த தேர்வீரர்களும் இருப்பதைக் கண்டு, போர் முன்னணியில் தனஞ்சயனை விட்டு விரைவாகப் பார்த்தனிடம் மீண்டும் வந்தார்.
6.85.14
र्भीष्मं ययौ शान्तनवं रणाय ॥ ६.८५.१४ ॥
…பீஷ்மர், சாந்தனுவின் மகன், போருக்காகச் சென்றார்.
6.85.15
तैः संप्रयुक्तैः स महारथाग्र्यै-
र्गङ्गासुतः समरे चित्रयोधी।
न विव्यधे शान्तनवो महात्मा ।
समागतैः पाण्डुसुतैः समस्तैः ॥ ६.८५.१५ ॥
அந்த முதன்மை மகாரதர்களால் ஏவப்பட்ட அம்புகளால் போரில் கங்கையின் மகனும் பல்வேறு வீரம் கொண்டவருமான மகாத்மா சாந்தனுவின் மகன் காயமடையவில்லை; பாண்டுவின் மகன்கள் அனைவரும் ஒன்று கூடியிருந்தனர்.
6.85.16
अथैत्य राजा युधि सत्यसन्धो ।
जयद्रथोऽत्युग्रबलो मनस्वी।
चिच्छेद चापानि महारथानां ।
प्रसह्य तेषां धनुषा वरेण ॥ ६.८५.१६ ॥
பின்னர் போரில் சத்தியசந்தனும், மிகக் கடுமையான வலிமையும் கொண்ட மனஸ்வியுமான அரசன் ஜயத்ரதன் முன்வந்து, சிறந்த வில்லால் அந்த மகாரதர்களின் வில்களை பலவந்தமாக அறுத்தான்.
6.85.17
युधिष्ठिरं भीमसेनं यमौ च ।
पार्थं कृष्णं युधि संजातकोपः ।
दुर्योदनः क्रोधविषो महात्मा ।
जघान बाणैरनलप्रकाशैः ॥ ६.८५.१७ ॥
போரில் கோபம் கொண்ட மகாத்மா துரியோதனன், கோபமே விஷமாக உடையவன், யுதிஷ்டிரனையும் பீமசேனனையும் இரு யமர்களையும் பார்த்தனையும் கிருஷ்ணனையும் நெருப்பைப் போல் ஒளிரும் அம்புகளால் தாக்கினான்.
6.85.18
कृपेण शल्येन शलेन चैव ।
तथा विभो चित्रसेनेन चौजौ।
विद्धाः शरैस्तेऽतिविवृद्धकोपै-
र्देवा यथा दैत्यगणैः समेतैः ॥ ६.८५.१८ ॥
ஓ வீரனே, கிருபன், சல்யன், சலன், சித்ரசேனன், ஓஜஸ் இருவர் ஆகியோர் மிகுந்த கோபத்துடன் அம்புகளால் அவர்களை எதிர்த்தனர்; கூடிய தைத்தியர் படைகளால் தேவர்கள் தாக்கப்படுவதைப் போல.
6.85.19
छिन्नायुधं शान्तनवेन राजा ।
शिखण्डिनं प्रेक्ष्य च जातकोपः।
अजातशत्रुः समरे महात्मा ।
शिखण्डिनं क्रुद्ध उवाच वाक्यम् ॥ ६.८५.१९ ॥
சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மரால் ஆயுதம் அறுக்கப்பட்ட சிகண்டியைக் கண்டு, போரில் மகாத்மாவான அஜாதசத்ரு அரசன் கோபமடைந்து சிகண்டியிடம் கோபத்துடன் வார்த்தை கூறினான்.
6.85.20
उक्त्वा तथा त्वं पितुरग्रतो मा-
महं हनिष्यामि महाव्रतं तम्।
भीष्मं शरौघैर्विमलार्कवर्णैः ।
सत्यं वदामीति कृता प्रतिज्ञा ॥ ६.८५.२० ॥
உன் தந்தையின் முன்னிலையில் என்னிடம் நீ இவ்வாறு கூறினாய்: 'தூய சூரியனின் ஒளியுடைய அம்புக் கூட்டங்களால் மகாவிரதனாகிய பீஷ்மரைக் கொல்வேன்; உண்மையாகவே சொல்கிறேன், இதுவே என் சபதம்.'
6.85.21
त्वया च नैनां सफलां करोषि ।
देवव्रतं यन्न निहंसि युद्धे।
मिथ्याप्रतिज्ञो भव मात्र वीर ।
रक्षस्व धर्मं स्वकुलं यशश्च ॥ ६.८५.२१ ॥
போரில் தேவவிரதரான பீஷ்மரை நீ கொல்லாவிட்டால், உன் இந்த சபதத்தை நிறைவேற்றாதவன் ஆவாய். வீரனே, பொய்ச் சபதம் உடையவனாக ஆகாதே; தர்மத்தையும் உன் குலத்தையும் புகழையும் காப்பாற்று.
6.85.22
प्रेक्षस्व भीष्मं युधि भीमवेगं ।
सर्वांस्तपन्तं मम सैन्यसङ्घान्।
शरौघजालैरतितिग्मवेगैः ।
कालं यथा कालकृतं क्षणेन ॥ ६.८५.२२ ॥
போரில் பீஷ்மரைப் பாருங்கள், அவரது வேகம் பயங்கரமானது; என் படையின் அனைத்துக் கூட்டங்களையும் அவர் எரிக்கிறார், காலம் ஒரு கணத்தில் உயிர்களை அழிப்பது போல், அம்புகளின் வலைகளாலும் மிகக் கூர்மையான வேகத்தாலும்.
6.85.23
निकृत्तचापः समरेऽनपेक्षः ।
पराजितः शान्तनवेन चाजौ ।
विहाय बन्धूनथ सदरांश्च ।
क्व यास्यसे नानुरूपं तवेदम् ॥ ६.८५.२३ ॥
வில் அறுபட்டவனாய், போரில் கவலையற்றவனாய், சாந்தனுவின் மகனால் போரில் தோற்கடிக்கப்பட்டவனாய், உறவினர்களையும் மனைவியரையும் விட்டுவிட்டு எங்கே செல்வாய்? இது உனக்குத் தகுதியானதல்ல.
6.85.24
दृष्ट्वा हि भीष्मं तमनन्तवीर्यं ।
भग्नं च सैन्यं द्रवमाणमेवम् ।
भीतोऽसि नूनं द्रुपदस्य पुत्र ।
तथा हि ते मुखवर्णोऽप्रहृष्टः ॥ ६.८५.२४ ॥
முடிவற்ற வீரியமுடைய பீஷ்மரைக் கண்டு, இவ்வாறு உடைந்து ஓடும் படையைக் கண்டு, துருபதனின் மகனே, நீ நிச்சயமாக அஞ்சிவிட்டாய்; ஏனெனில் உன் முகநிறம் மகிழ்ச்சியற்றிருக்கிறது.
6.85.25
अज्ञायमाने च धनंजये तु ।
महाहावे संप्रसक्ते नृवीरे।
कथं हि भीष्मात्प्रथितः पृथिव्यां ।
भयं त्वमद्य प्रकरोषि वीर ॥ ६.८५.२५ ॥
தனஞ்ஜயன் இல்லாமலும், பெரும் போரில் ஈடுபட்டிருக்கையிலும், பூமியில் பீஷ்மரைவிடப் புகழ்பெற்ற வீரனே, நீ இன்று எவ்வாறு அச்சத்தை உண்டாக்குகிறாய்?
6.85.26
स धर्मराजस्य वचो निशम्य ।
रूक्षाक्षरं विप्रलापानुबद्धम् ।
प्रत्यादेशं मन्यमानो महात्मा ।
प्रतत्वरे भीष्मवधाय राजन् ॥ ६.८५.२६ ॥
தர்மராஜனின் கடுமையான சொற்களும் புலம்பலால் நிரம்பிய வார்த்தைகளையும் கேட்டு, அந்த மகாத்மா அதை கண்டனமாக எண்ணி, அரசே, பீஷ்மனைக் கொல்ல விரைந்தான்.
6.85.27
तमापतन्तं महता जवेन ।
शिखण्डिनं भीष्ममभिद्रवन्तम्।
निवारयामास हि शल्य एन-
मस्त्रेण घोरेण सुदुर्जयेन ॥ ६.८५.२७ ॥
பெரும் வேகத்துடன் பீஷ்மரை நோக்கித் தாக்கி வந்த சிகண்டியை, சல்யன் கொடிய, மிகக் கடக்க முடியாத ஓர் அஸ்திரத்தால் நிச்சயமாகத் தடுத்தான்.
6.85.28
शरैस्तदस्त्रं प्रतिबाधमानः ॥ ६.८५.२८ ॥
அம்புகளால் அந்த அஸ்திரத்தை எதிர்த்துத் தடுத்தவனாக (அவன் நின்றான்).
6.85.29
अथाददे वारुणमन्यदस्त्रं ।
शिखण्ड्यथोऽग्रं प्रतिघातमस्य।
तदस्त्रमस्त्रेण विदार्यमाणं ।
खस्थाः सुरा ददृशुः पार्थिवाश्च ॥ ६.८५.२९ ॥
பின்னர் சிகண்டி வருண அஸ்திரம் என்ற மற்றொரு அஸ்திரத்தை எடுத்தான்; அது அவனது அஸ்திரத்திற்கு எதிர்த்தாக்குதல். அந்த அஸ்திரம் மற்றொரு அஸ்திரத்தால் பிளக்கப்படுவதை வானில் நின்ற தேவர்களும் அரசர்களும் கண்டனர்.
6.85.30
भीष्मस्तु राजन्समरे महात्मा ।
धनुश्च चित्रं ध्वजमेव चापि।
छित्त्वाऽनदत्पाण्डुसुतस्य वीरो ।
युधिष्ठिरस्याजमीढस्य राज्ञः ॥ ६.८५.३० ॥
ஓ அரசே! ஆனால் மகாத்மாவும் வீரனுமான பீஷ்மர், போரில் பாண்டுவின் மகனும் அஜமீடவம்சத்து அரசனுமான யுதிஷ்டிரனின் அழகிய வில்லையும் கொடியையும் அறுத்து முழக்கமிட்டார்.
6.85.31
ततः समुत्सृज्य धनुः सबाणं ।
युधिष्ठिरं वीक्ष्य भयाभिभूतम्।
गदां प्रगृह्याभिपपात सङ्ख्ये ।
जयद्रथं भीमसेनः पदातिः ॥ ६.८५.३१ ॥
பிறகு பீமசேனன், பயத்தால் மூழ்கிய யுதிஷ்டிரனைக் கண்டு, அம்புடன் கூடிய வில்லை எறிந்துவிட்டு, கதையை ஏந்திப் போரில் நடந்தே ஜயத்ரதன் மீது பாய்ந்தான்.
6.85.32
तमापतन्तं सहसा जवेन ।
जयद्रथः सगदं भीमसेनम्।
विव्याध घोरैर्यमदण्डकल्पैः ।
शितैः शरैः पञ्चशरैः समन्तात् ॥ ६.८५.३२ ॥
திடீரென வேகமாகப் பாய்ந்து வந்த கதையுடன் கூடிய பீமசேனனை, ஜயத்ரதன் யமதண்டம் போன்ற கொடிய, கூர்மையான பஞ்ச பாணங்களால் நாலா புறமும் துளைத்தான்.
6.85.33
अचिन्तयित्वा स शरांस्तरस्वी ।
वृकोदरः क्रोधपरीतचेताः ।
जघान वाहान्समरे समन्तात् ।
सुसंमतान्सिन्धुराजस्य सङ्ख्ये ॥ ६.८५.३३ ॥
அம்புகளைப் பொருட்படுத்தாமல், கோபத்தால் கலங்கிய மனத்துடன் அந்த விரைந்த வ்ருகோதரன் போரில் சிந்துராஜனின் மிக விருப்பமான குதிரைகளைச் சுற்றிலும் கொன்றான்.
6.85.34
ततोऽभिवीक्ष्याप्रतिमप्रभाव-
स्तवात्मजस्त्वरमाणो रथेन
अभ्यायौ भीमसेनं निहन्तुं ।
समुद्यतास्त्रः सुरराजकल्पः ॥ ६.८५.३४ ॥
பிறகு ஒப்பற்ற ஆற்றல் கொண்ட உம் மகன், பீமசேனனைக் கண்டு அவனைக் கொல்ல விரைந்து தேரில் அவனை நோக்கி வந்தான்; ஆயுதங்களை ஏந்திய அவன் தேவராஜனைப் போல் இருந்தான்.
6.85.35
जयद्रथो भग्रवाहं रथं त ।
त्यक्त्वा ययौ यत्र राजा कुरूणाम् ।
भयेन भीमस्य समूढचेताः ।
ससौबलस्तत्र युद्धस्य भीतः ॥ ६.८५.३५ ॥
குதிரைகள் உடைந்த தேரை விட்டுவிட்டு ஜயத்ரதன் குருக்களின் அரசன் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றான்; பீமனின் அச்சத்தால் மனம் குழம்பி, சௌபலனுடன் போரின் அச்சத்தால் அங்கேயே சென்றான்.
6.85.36
भीमोऽप्यथैनं सहसा विनद्य ।
प्रत्युद्ययौ गदया तर्जयानः।
समुद्यतां तां यमदण्डकल्पां ।
दृष्ट्वा गदां ते कुरवः समन्तात् ॥ ६.८५.३६ ॥
பீமனும் உடனே முழங்கி, கதையால் அச்சுறுத்திக் கொண்டு அவனை நோக்கிப் பாய்ந்தான்; உயர்த்தப்பட்ட யமதண்டம் போன்ற அந்தக் கதையைக் கண்டு குருக்கள் எல்லாப் பக்கமும் சிதறினர்.
6.85.37
विहाय सर्वे तव पुत्रमुग्नं ।
पातं गदायाः परिहर्तुकामाः।
अपक्रान्तास्तुमुले संप्रमर्दे ।
सुदूरुणे भारत मोहनीये ॥ ६.८५.३७ ॥
பாரதரே, உம் மகனை விட்டுவிட்டு அனைவரும் கதையின் வீழ்ச்சியைத் தவிர்க்க விரும்பி, அந்தக் கொடிய, குழப்பும் மிகக் கடுமையான போர்க் கலவரத்தில் விலகி ஓடினர்.
6.85.38
ज्जगामान्यं भ्रमप भूमिदेशम् ॥ ६.८५.३८ ॥
…அவன் வேறொரு நிலப்பகுதிக்குச் சென்றான்.
6.85.39
गदापि सा प्राप्य रथं सुचित्रं ।
साश्व ससूतं विनिहत्य सङ्ख्ये।
जगाम भूमिं ज्वलिता महोल्क ।
भ्रष्टाऽम्बराद्गामिव संपतन्ती ॥ ६.८५.३९ ॥
அந்த கதையும் அழகிய தேரை அடைந்து, போரில் குதிரைகளையும் சாரதியையும் சேர்த்து அழித்து, வானிலிருந்து விழும் எரியும் பெரும் எரிகல்லைப் போல பூமியில் விழுந்தது.
6.85.40
आश्चर्यभूतं सुमहत्त्वदीया ।
दृष्ट्वैव तद्भारत संप्रहृष्टाः।
सर्वे विनेदुः सहिताः समन्ता-
त्पुपूजिरे तव पुत्रस्य शौर्यम् ॥ ६.८५.४० ॥
பாரதா, அந்த மிகு அற்புதமான காட்சியைக் கண்டு உங்கள் மக்கள் அனைவரும் மிகவும் மகிழ்ந்து, எல்லாப் பக்கங்களிலும் ஒன்றாகச் சேர்ந்து ஆரவாரித்து, உங்கள் மகனின் வீரத்தைப் போற்றினர்.