மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.87
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.87.1
परिणाम्य निशां तां तु सुखसुप्ता जनेश्वराः ।
कुरवः पाण्डवाश्चैव पुनर्युद्धाय निर्ययुः ॥ ६.८७.१ ॥
அந்த இரவைக் கழித்து, இன்பமாக உறங்கிய மன்னர்களான கௌரவர்களும் பாண்டவர்களும் மீண்டும் போருக்காகப் புறப்பட்டனர்.
6.87.2
ततः शब्दो महानासीत्सेनयोरुभयोर्नृप ।
निर्गच्छमानयोः सङ्ख्ये यथा सागरयोरिव ॥ ६.८७.२ ॥
அப்போது, ஓ அரசே, இரு படைகளும் புறப்படும்போது போர்க்களத்தில் இரு கடல்களைப் போல பெரும் ஒலி எழுந்தது.
6.87.3
ततो दुर्योधनो राजा चित्रसेनो विविंशतिः ।
भीष्मश्च रथिनां श्रेष्ठो भारद्वाजश्च वै द्विजः ॥ ६.८७.३ ॥
அப்போது அரசன் துரியோதனன், சித்ரசேனன், விவிம்சதி, தேர்வீரர்களில் சிறந்த பீஷ்மர், மற்றும் பிராமணரான பரத்வாஜரின் மகன் ஆகியோர் வந்தனர்.
6.87.4
एकीभूताः सुसंयत्ताः कौरवाणां महाचमूम् ।
व्यूहाय विदधू राजन्पाण्डवान्प्रतिदंशितान् ॥ ६.८७.४ ॥
ஒன்றுபட்டு நன்கு ஆயத்தமான கௌரவர்கள், ஓ அரசே, பாண்டவர்களை எதிர்த்து தங்கள் பெரும் படையை வியூகமாக அமைத்தனர்.
6.87.5
कूर्मव्यूहं ततः कृत्वा पिता तव विशांपते ।
सागरप्रतिमं घोरं वाहनोर्मितरङ्गिणम् ॥ ६.८७.५ ॥
அப்போது, ஓ மக்கள் தலைவரே, உமது தந்தை கூர்ம வியூகத்தை அமைத்தார்; அது கடலைப் போல் பயங்கரமாய், வாகனங்களாகிய அலைகளோடு இருந்தது.
6.87.6
अग्रतः सर्वसैन्यानां भीष्मः शान्तनवो ययौ ।
मालवैर्दाक्षिणात्यैश्च आवन्त्यैश्च समन्वितः ॥ ६.८७.६ ॥
அனைத்துப் படைகளுக்கும் முன்னே சந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர் மாளவர், தென்னாட்டவர், ஆவந்தியரோடு சென்றார்.
6.87.7
ततोऽनन्तरमेवासीद्भारद्वाजः प्रतापवान ।
पुलिन्दैः पारदैश्चैव तथा क्षुद्रकमालवैः ॥ ६.८७.७ ॥
அதன் பின்னர் உடனே பராக்கிரமமுள்ள பாரத்வாஜர் (துரோணர்) இருந்தார்; அவர் புலிந்தர், பாரதர், க்ஷுத்ரக, மாலவர்களுடன் இருந்தார்.
6.87.8
द्रोणादनन्तरं यत्तो भगदत्तः प्रतापवान् ।
मगधैश्च कलिङ्गैश्च पिशाचैश्च विशांपते ॥ ६.८७.८ ॥
துரோணருக்கு அடுத்து, பராக்கிரமமுள்ள பகதத்தன் தயாராக வந்தான்; அவன் மகதர், கலிங்கர், பிசாசர்களுடன் இருந்தான். ஓ மக்களின் அதிபதியே!
6.87.9
प्राग्ज्योतिषादनु नृपः कौसल्योऽथ बृहद्बलः ।
मेकलैः कुरुविन्दैश्च त्रैपुरैश्च समन्विताः ॥ ६.८७.९ ॥
பிராக்ஜ்யோதிஷத்திற்குப் பின் அரசன் கௌசல்யன் பிருஹத்பலன் வந்தான்; அவன் மேகலர், குருவிந்தர், த்ரைபுரருடன் இருந்தான்.
6.87.10
बृहद्बलादनु नृपस्त्रिगर्तः प्रस्थलाधिपः ।
काम्भोजैर्बहुभिः सार्धं यवनैश्च सहस्रशः ॥ ६.८७.१० ॥
பிருஹத்பலனுக்குப் பின் அரசன் த்ரிகர்தன், பிரஸ்தலர்களின் தலைவன் வந்தான்; அவன் பல காம்போஜர்களுடனும் ஆயிரக்கணக்கான யவனர்களுடனும் இருந்தான்.
6.87.11
द्रौणिस्तु रभसः शूरस्त्रैगर्तादनु भारत ।
प्रययौ सिंहनादेन नादयानो धरातलम् ॥ ६.८७.११ ॥
த்ரிகர்தர்களுக்குப் பின் துரோணரின் மகனான வீரனும் வேகமுள்ளவனுமாகிய அஷ்வத்தாமா, ஓ பாரதா, சிங்க முழக்கமிட்டு பூமியை அதிரச்செய்தபடி முன்னேறினான்.
6.87.12
तथा सर्वेण सैन्येन राजा दुर्योधनस्तदा ।
द्रौणेरनन्तरं प्रायात्सोदर्यैः परिवारितः ॥ ६.८७.१२ ॥
அதேபோல் அப்போது அரசன் துரியோதனன் முழுப் படையுடன் துரோணரின் மகனுக்குப் பின் முன்னேறினான்; அவன் தன் சகோதரர்களால் சூழப்பட்டிருந்தான்.
6.87.13
दुर्योधनादनु ततः कृपः शारद्वतो ययौ ।
एवमेष महाव्यूहः प्रययौ सागरोपमः ॥ ६.८७.१३ ॥
பின்னர் துரியோதனனுக்குப் பின்னே சாரத்வதர் கிருபர் சென்றார். இவ்வாறு இந்த மகாவியூகம் கடலைப் போல முன்னேறியது.
6.87.14
रेजुस्तत्र पताकाश्च श्वेतच्छत्राणि भारत ।
अङ्गदान्यत्र चित्राणि महार्हाणि धनूंषि च ॥ ६.८७.१४ ॥
அங்கே கொடிகளும் வெண்குடைகளும் ஒளிர்ந்தன. பாரதா, அங்கே விசித்திரமான, மிகவும் விலையுயர்ந்த தோள்வளைகளும் வில்லுகளும் ஒளிர்ந்தன.
6.87.15
तं तु दृष्ट्वा महाव्यूहं तावकानां महारथः ।
युधिष्ठिरोऽब्रवीत्तूर्णं पार्षतं पृतनापतिम् ॥ ६.८७.१५ ॥
உங்கள் படையின் அந்த மகாவியூகத்தைக் கண்ட மகாரதன் யுதிட்டிரன், பிருஷதனின் மகனும் படைத்தலைவனுமான திருஷ்டத்யும்னனிடம் விரைவாகச் சொன்னான்.
6.87.16
पश्य व्यूहं महेष्वास निर्मितं सागरोपमम् ।
प्रतिव्यूहं रणे शूर कुरु क्षिप्रं महारथ ॥ ६.८७.१६ ॥
மகாவில்லாளனே, கடலைப் போல அமைக்கப்பட்ட இந்த வியூகத்தைப் பார். வீரனே, மகாரதனே, போரில் விரைவாக இதற்கு எதிர் வியூகத்தை அமை.
6.87.17
ततः स पार्षतः क्रूरो व्यूहं चक्रे सुदारुणम् ।
श्रृङ्गाटकं महाराज परव्यूहविनाशनम् ॥ ६.८७.१७ ॥
பின்னர் அந்தக் கொடிய பிருஷதன் மகன் மிகக் கொடிய வியூகம் ஒன்றை அமைத்தான். மகாராஜனே, அது எதிரி வியூகத்தை அழிக்கும் சிருங்காடகம் என்னும் வியூகம்.
6.87.18
श्रृङ्गाभ्यां भीमसेनश्च सात्यकिश्च महारथः ।
रथैरनेकसाहस्रैस्तथा हयपदातिभिः ॥ ६.८७.१८ ॥
இரு கொம்புகளிலும் பீமசேனனும் மகாரதன் சாத்யகியும் இருந்தனர். அவர்களுடன் ஆயிரக்கணக்கான தேர்களும், குதிரைவீரர்களும், காலாட்படையினரும் இருந்தனர்.
6.87.19
नाभावभून्नरश्रेष्ठः श्वेताश्वः कृष्णसारथिः ।
मध्ये युधिष्ठिरो राजा माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ॥ ६.८७.१९ ॥
மனிதர்களில் சிறந்தவனான, வெண்குதிரைகளையுடைய, கிருஷ்ணனை சாரதியாகக் கொண்ட அர்ஜுனன் இல்லாமல் போகவில்லை. நடுவில் அரசன் யுதிஷ்டிரரும், மாத்ரியின் இரு மகன்களான பாண்டவர்களும் இருந்தனர்.
6.87.20
अथेतरे महेष्वासाः सहसैन्या नराधिपाः ।
व्यूहं तं पूरयामासुर्व्यूहशास्त्रविशारदाः ॥ ६.८७.२० ॥
பின்னர் வியூக சாஸ்திரத்தில் வல்லுநர்களான மற்ற மகா வில்லாளி அரசர்கள் தங்கள் படைகளுடன் அந்த வியூகத்தை நிரப்பினர்.
6.87.21
एवमेतं महाव्यूहं व्यूह्य भारत पाण्डवाः ।
अतिष्ठन्समरे शूरा योद्धुकामा जयैषिणः ॥ ६.८७.२१ ॥
பாரதா, இவ்வாறு அந்த மகா வியூகத்தை அமைத்த பாண்டவர்கள், போர்புரிய விரும்பியவர்களாக, வெற்றியை நாடி, வீரர்களாகப் போர்க்களத்தில் நின்றனர்.
6.87.22
भेरीशब्दैश्च विमलैर्विमिश्रैः शङ्खनिःस्वनैः ।
क्ष्वेडितास्फोटितोत्क्रुष्टैर्नादिताः सर्वतो दिशः ॥ ६.८७.२२ ॥
முரசுகளின் தெளிவான ஒலிகளும், சங்குகளின் முழக்கங்களும் கலந்து, ஆர்ப்பரிப்பும், தட்டல்களும், கூச்சல்களும் எழுப்பி எல்லாத் திசைகளும் முழங்கின.
6.87.23
ततः शूराः समासाद्य समरे ते परस्परम ।
नेत्रैरनिमिषै राजन्नवैक्षन्त परस्परम् ॥ ६.८७.२३ ॥
பின்னர், அரசே, அந்த வீரர்கள் போர்க்களத்தில் ஒருவரையொருவர் நெருங்கி, இமைக்காத கண்களால் ஒருவரையொருவர் பார்த்தனர்.
6.87.24
मनोभिस्ते मनुष्येन्द्र युद्धं योधाः प्रचक्रिरे ।
पुनराहूय तेऽन्योन्यं शरीरैरपि चक्रिरे ॥ ६.८७.२४ ॥
மனிதர்களின் தலைவனே, வீரர்கள் மனத்தால் போர் புரிந்தனர். பின்னர் ஒருவரையொருவர் சவால் விடுத்து, உடலாலும் போரிட்டனர்.
6.87.25
ततः प्रववृते युद्धं घोररूपं भयावहम् ।
तावकानां परेषां च निघ्नतामितरेतरम् ॥ ६.८७.२५ ॥
பின்னர் கொடூரமும் அச்சமூட்டுவதுமான போர் தொடங்கியது; உம்முடையவர்களும் எதிரிகளும் ஒருவரை ஒருவர் தாக்கினர்.
6.87.26
नाराचा निशिताः सङ्ख्ये संपतन्ति स्म भारत ।
व्यात्तानना भयकरा उरगा इव सङ्घशः ॥ ६.८७.२६ ॥
பாரதனே, போரில் கூர்மையான நாராச அம்புகள் வாய் திறந்த பயங்கர பாம்புகளைப் போல கூட்டம் கூட்டமாக விழுந்தன.
6.87.27
निष्पेतुर्विमलाः शक्त्यस्तैलधौताः सुतेजनाः ।
अम्बुदेभ्यो यथा राजन्भ्राजमानाः शतह्रदाः ॥ ६.८७.२७ ॥
அரசே, எண்ணெயில் கழுவப்பட்ட பளபளக்கும் கூர்மையான சக்திகள் மேகங்களிலிருந்து மின்னல்கள் பாய்வது போல பாய்ந்தன.
6.87.28
गदाश्च विमलैः पट्टैः पिनद्धाः स्वर्णभूषिताः ।
पतन्त्यस्तत्र दृस्यन्ते गिरिशृङ्गोपमाः शुभाः ॥ ६.८७.२८ ॥
தங்கத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, தூய பட்டைகளால் கட்டப்பட்ட கதைகள் விழுவது அங்கே தெரிந்தன; மலைச்சிகரங்களைப் போல அழகாக.
6.87.29
निस्त्रिंशाश्च व्यदृश्यन्त विमलाम्बरसन्निभाः ।
आर्षभाणि च चर्माणि शतचन्द्राणि भारतत ॥ ६.८७.२९ ॥
தூய வானம் போன்று ஒளிரும் வாள்கள் தெரிந்தன; பாரதனே, நூறு நிலவுப் புள்ளிகளுடைய எருதுத்தோல் கேடயங்களும் தெரிந்தன.
6.87.30
अशोभन्त रणे राजन्पात्यमानानि सर्वशः ।
तेऽन्योन्यं समरे सेने युध्यमाने नराधिप ॥ ६.८७.३० ॥
அரசே, போரில் எல்லா பக்கமும் வீழ்த்தப்பட்டு ஒன்றுக்கொன்று சண்டையிடும் அந்த இரு படைகளும் அழகாகத் தோன்றின, மனிதர்களின் தலைவனே.
6.87.31
अशोभेतां यथा देवदैत्यसेने समुद्यते ।
अभ्यद्रवन्त समरे तेऽन्योन्यं वै समन्ततः ॥ ६.८७.३१ ॥
எழுந்து நின்ற தேவ, தைத்திய சேனைகள் போல அவை பொலிந்தன. போரில் அவர்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலும் ஒருவரையொருவர் நோக்கிப் பாய்ந்தனர்.
6.87.32
रथास्तु रथिभिस्तूर्णं प्रेषिताः परमाहवे ।
युगैर्युगानि संश्लिष्य युयुधुः पार्थिवर्षभाः ॥ ६.८७.३२ ॥
பெரும் போரில் தேர்வீரர்கள் விரைவாகத் தேர்களைச் செலுத்தினர். மன்னர்களில் சிறந்தோர் நுகத்தடியோடு நுகத்தடி பிணைத்து போரிட்டனர்.
6.87.33
दन्तिनां युध्यमानानां संघर्षात्पावकोऽभवत् ।
दन्तेषु भरतश्रेष्ठ सधूमः सर्वतो दिशम् ॥ ६.८७.३३ ॥
போரிட்ட யானைகளின் உரசலால் நெருப்பு எழுந்தது. பரதர்களில் சிறந்தவரே, அவற்றின் தந்தங்களிலிருந்து புகையுடன் கூடிய நெருப்பு எல்லாத் திசைகளிலும் பரவியது.
6.87.34
प्रासैरभिहताः केचिद्गजयोधाः समन्ततः ।
पतमानाः स्म दृश्यन्ते गिरिशृङ्गान्नगा इव ॥ ६.८७.३४ ॥
ஈட்டிகளால் தாக்கப்பட்ட சில யானைவீரர்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலும் விழுவது காணப்பட்டது; மலைச் சிகரங்களிலிருந்து மரங்கள் விழுவது போல்.
6.87.35
पादाताश्चाप्यदृश्यन्त निघ्नन्तोऽथ परस्परम् ।
चित्ररूपधराः शूरा नखरप्रासयोधिनः ॥ ६.८७.३५ ॥
காலாட்படையினரும் ஒருவரையொருவர் தாக்குவதாகக் காணப்பட்டனர். பல்வேறு வடிவங்கள் தாங்கிய வீரர்கள் நகங்களாலும் ஈட்டிகளாலும் போரிட்டனர்.
6.87.36
अन्योन्यं ते समासाद्य कुरुपाण्डवसैनिकाः ।
अस्त्रैर्नानाविधैर्घोरै रणे निन्युर्यमक्षयम् ॥ ६.८७.३६ ॥
குரு, பாண்டவ வீரர்கள் ஒருவரையொருவர் எதிர்கொண்டு, போரில் பல வகையான கொடிய ஆயுதங்களால் யமலோகத்திற்கு அனுப்பினர்.
6.87.37
ततः शान्तनवो भीष्मो रथघोषेण नादयन् ।
अभ्यागमद्रणे पार्थान्धनुःशब्देन मोहयन् ॥ ६.८७.३७ ॥
அப்போது சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர் தேர் முழக்கத்தால் திசைகளை அதிரச் செய்தவாறு, வில்லின் நாணொலியால் பார்த்தர்களை மயக்கியபடி போரில் அவர்களை நோக்கி முன்னேறினார்.
6.87.38
पाण्डवानां रथाश्चापि नदन्तो भैरवं स्वनम् ।
अभ्यद्रवन्त संयत्ता धृष्टद्युम्नपुरोगमाः ॥ ६.८७.३८ ॥
பாண்டவர்களின் தேர்களும் பயங்கர முழக்கமிட்டவாறு, போருக்குத் தயாராகி, திருஷ்டத்யும்னனை முன்னிறுத்திக்கொண்டு அவர்களை நோக்கி விரைந்தன.
6.87.39
ततः प्रववृते युद्धं तव तेषां च भारत ।
नराश्वरथनागानां व्यतिषक्तं परस्परम् ॥ ६.८७.३९ ॥
அப்போது, ஓ பரதா, உங்கள் படைக்கும் அவர்களின் படைக்கும் இடையே போர் தொடங்கியது; மனிதர்களும் குதிரைகளும் தேர்களும் யானைகளும் ஒன்றோடொன்று பிணைந்து மோதின.