மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.89
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.89.1
दृष्ट्वा मे निहतान्पुत्रान्बहूनेकेन सञ्जय ।
भीष्मो द्रोणः कृपश्चैव किमकुर्वत संयुगे ॥ ६.८९.१ ॥
சஞ்சயா! ஒருவனால் என் பல மகன்கள் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு, போரில் பீஷ்மரும் துரோணரும் கிருபரும் என்ன செய்தனர்?
6.89.2
अहन्यहनि मे पुत्राः क्षयं गच्छन्ति सञ्जय ।
मन्येऽहं सर्वथा पुत्रान्दैवेनोपहतान्भृशम् ॥ ६.८९.२ ॥
சஞ்சயா! நாளுக்கு நாள் என் மகன்கள் அழிவை அடைகின்றனர். விதியால் என் மகன்கள் முழுமையாக மிகவும் அடிபட்டிருக்கின்றனர் என்று நான் கருதுகிறேன்.
6.89.3
यत्र मे तनयाः सर्वे जीयन्ते न जयन्त्युत ।
यत्र भीष्मस्य द्रोणस्य कृपस्य च महात्मनः ॥ ६.८९.३ ॥
என் மகன்கள் அனைவரும் தோற்கடிக்கப்படுகின்றனர், வெற்றி பெறுவதில்லை; அங்கே மகாத்மாக்களான பீஷ்மர், துரோணர், கிருபர் இருக்கின்றனர்—
6.89.4
सौमदत्तेश्च वीरस्य भगदत्तस्य चोभयोः ।
अश्वत्थाम्नस्तथा तात शूराणामनिवर्तिनाम् ॥ ६.८९.४ ॥
வீரனான சோமதத்தனின் மகனும், வீரன் பகதத்தனும், இருவரும், அஸ்வத்தாமனும், அன்பனே! பின்வாங்காத வீரர்களும்—
6.89.5
अन्येषां चैव शूराणां मध्यगास्तनया मम ।
यदहन्यन्त संग्रामे किमन्यद्भागधेयतः ॥ ६.८९.५ ॥
மற்ற வீரர்களின் நடுவே இருந்த என் மகன்கள் போரில் கொல்லப்பட்டனர்; விதியைத் தவிர வேறு என்ன காரணம் இருக்க முடியும்?
6.89.6
न हि दुर्योधनो मन्दः पुरा प्रोक्तमबुध्यत ।
वार्यमाणो मया तात भीष्मेण विदुरेण च ॥ ६.८९.६ ॥
மூடன் துரியோதனன் முன்பு சொல்லப்பட்டதை உணரவில்லை; அன்பனே! நானும், பீஷ்மரும், விதுரரும் தடுத்தும் அவன் கேட்கவில்லை.
6.89.7
गन्धार्या चैव दुर्मेधाः सततं हितकाम्यया ।
नाबुध्यत पुरा मोहात्तस्य प्राप्तमिदं फलम् ॥ ६.८९.७ ॥
காந்தாரி எப்போதும் அவனது நலத்தை விரும்பி அறிவுறுத்தினாள்; ஆனால் மடமதியான அவன் மோகத்தால் முன்பு அதை உணரவில்லை. அதனால் இந்தப் பலனை அடைந்தான்.
6.89.8
यद्भीमसेनः समरे पुत्रान्मम विचेतसः ।
अहन्यहनि संक्रुद्धो नयते यमसादनम् ॥ ६.८९.८ ॥
பீமசேனன் போரில் கோபங்கொண்டு, மனம் கலங்கிய என் மகன்களை நாளுக்கு நாள் யமனின் இருப்பிடத்திற்கு அனுப்புகிறான்.
6.89.9
इदं तत्समनुप्राप्तं क्षत्तुर्वचनमुत्तमम् ।
न बुद्धवानस्मि विभो प्रोच्यमानमिदं तदा ॥ ६.८९.९ ॥
ஓ பிரபுவே, க்ஷத்தாவின் (விதுரரின்) இந்த உயர்ந்த வார்த்தைகள் இப்போது முழுமையாக வந்தடைந்தன; அப்போது சொல்லப்பட்டபோது நான் அவற்றைப் புரிந்துகொள்ளவில்லை.
6.89.10
निवारय सुतं द्यूतात्पाण्डवान्मा द्रुहेति च ।
सुहृदां हितकामानां ब्रुवतां तत्तदेव च ॥ ६.८९.१० ॥
'மகனைச் சூதாட்டத்திலிருந்து தடு; பாண்டவர்களுக்குத் தீங்கு செய்யாதே' என்று நலம் விரும்பும் நண்பர்கள் சொன்னதும் அதுவேதான்.
6.89.11
न शृणोमि पुरा वाक्यं मर्त्यः पथ्यमिवौषधम् ।
तदिदं समनुप्राप्तं वचनं साधु भाषितम् ॥ ६.८९.११ ॥
முன்பு நான் அந்த வார்த்தையைக் கேட்கவில்லை; மனிதன் நலம்தரும் மருந்தைக் கேளாதவனைப் போல். அந்த நல்ல சொற்களே இப்போது வந்தடைந்தன.
6.89.12
विदुरद्रोणभीष्माणां तथाऽन्येषां हितैषिणाम् ।
अकृत्वा वचनं पथ्यं क्षयं गच्छन्ति कौरवाः ॥ ६.८९.१२ ॥
விதுரர், துரோணர், பீஷ்மர் மற்றும் பிற நலம் விரும்பிகளின் நலமான சொற்களைச் செய்யாமல் கௌரவர்கள் அழிவை அடைகிறார்கள்.
6.89.13
तदेतत्समतिक्रान्तं पूर्वमेव हि सञ्जय ।
तस्मान्मे वद तत्त्वेन यथा युद्धमवर्तत ॥ ६.८९.१३ ॥
சஞ்சயா, இது முன்பே கடந்துவிட்டது. ஆகையால் போர் எவ்வாறு நடந்தது என்பதை உண்மையாக எனக்குச் சொல்.
6.89.14
मध्याह्ने मुमहारौद्रः संग्रामः समुपद्यत ।
लकक्षयकरो राजंस्तन्मे निगदतः शृणु ॥ ६.८९.१४ ॥
நண்பகலில் மிகக் கொடிய போர் மூண்டது; அரசே, அது மக்களின் அழிவை உண்டாக்கியது. நான் சொல்வதைக் கேள்.
6.89.15
ततः सर्वाणि सैन्यानि धर्मपुत्रस्य शासनात् ।
संरब्धान्यभ्यवर्तन्त भीष्ममेव जिघांसया ॥ ६.८९.१५ ॥
பின்பு தர்மபுத்திரனின் கட்டளையால், சினம் கொண்ட அனைத்துப் படைகளும் பீஷ்மரையே கொல்லும் விருப்பத்துடன் அவரை நோக்கிப் பாய்ந்தன.
6.89.16
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च सात्यकिश्च महारथः ।
युक्तानीका महाराज भीष्ममेव समभ्ययुः ॥ ६.८९.१६ ॥
திருஷ்டத்யும்னனும், சிகண்டியும், மகாரதன் சாத்யகியும் — மகாராஜா, அணிவகுத்த படைகளுடன் பீஷ்மரையே நோக்கிப் பாய்ந்தனர்.
6.89.17
विराटो द्रुपदश्चैव सहिताः सर्वसोमकैः ।
अभ्यद्रवन्त संग्रामे भीष्ममेव महारथम् ॥ ६.८९.१७ ॥
விராடனும் துருபதனும் அனைத்துச் சோமகர்களுடன் சேர்ந்து, போரில் மகாரதன் பீஷ்மர் மீதே பாய்ந்தனர்.
6.89.18
केकया धृष्टकेतुश्च कुन्तिभोजश्च दंशितः ।
शुक्तानीका महाराज भीष्ममेव समभ्ययुः ॥ ६.८९.१८ ॥
கேகயர்களும், திருஷ்டகேதுவும், குந்திபோஜனும் கவசமணிந்து, மகாராஜா, அணிவகுத்த படைகளுடன் பீஷ்மரையே நோக்கிப் பாய்ந்தனர்.
6.89.19
अर्जुनो द्रौपदश्चैव कुन्तिभोजश्च दंशितः ।
दुर्योधनसमादिष्टान्राज्ञः सर्वान्समभ्ययुः ॥ ६.८९.१९ ॥
அர்ஜுனனும், திரௌபதியின் மகன்களும், குந்திபோஜனும் கவசம் அணிந்து முன்னேறினர்; துரியோதனனின் கட்டளைப்படி வந்த எல்லா அரசர்களையும் அவர்கள் எதிர்த்தனர்.
6.89.20
अभिमन्युस्तथा शूरो हैडिम्बश्च महारथः ।
भीमसेनश्च संक्रुद्धस्तेऽभ्यधावन्त कौरवान् ॥ ६.८९.२० ॥
வீரனான அபிமன்யுவும், ஹைடிம்பனின் மகனும் (கடோத்கசன்) பெரும் தேர்வீரனுமான கடோத்கசனும், கோபத்தால் நிறைந்த பீமசேனனும் கௌரவர்களை நோக்கி விரைந்தனர்.
6.89.21
त्रिधाभूतैरवध्यन्त पाण्डवैः कौरवा युधि ।
तथैव कौरवै राजन्नवध्यन्त परे रणे ॥ ६.८९.२१ ॥
அரசே! மூன்று பிரிவுகளாகப் பிரிந்த பாண்டவர்களால் கௌரவர்கள் போரில் வீழ்த்தப்பட்டனர்; அதுபோலவே கௌரவர்களால் எதிரிகள் போர்க்களத்தில் வீழ்த்தப்பட்டனர்.
6.89.22
द्रोणस्तु रथिनां श्रेष्ठः सोमकान्सृञ्जयैः सह ।
अभ्यधावत संक्रुद्धः प्रेषयिष्यन्यमक्षयम् ॥ ६.८९.२२ ॥
தேர்வீரர்களில் சிறந்த துரோணர், கோபத்துடன் சோமகர்களையும் ஸ்ருஞ்ஜயர்களையும் நோக்கி விரைந்தார்; அவர்களை யமலோகத்திற்கு அனுப்பப்போகிறவர் போல.
6.89.23
तत्राक्रन्दो महानासीत्सृञ्जयानां महात्मानाम् ।
वध्यतां समरे राजन्भारद्वाजेन धन्विना ॥ ६.८९.२३ ॥
அங்கே மகாத்மாவான ஸ்ருஞ்ஜயர்களிடையே பெரும் அழுகைக் குரல் எழுந்தது; அரசே! போரில் வில்வீரன் பாரத்வாஜனால் (துரோணரால்) அவர்கள் வீழ்த்தப்பட்டனர்.
6.89.24
द्रोणेन निहतास्तत्र क्षत्रिया बहवो रणे ।
विचेष्टन्तो हृदृश्यन्त व्याधिक्लिष्टा वरा इव ॥ ६.८९.२४ ॥
அங்கே துரோணரால் போரில் வீழ்த்தப்பட்ட பல க்ஷத்திரியர்கள் துடித்துக்கொண்டிருப்பதாகக் காணப்பட்டனர்; நோயால் வாட்டப்பட்ட சிறந்தவர்களைப் போல.
6.89.25
कूजतां क्रन्दतां चैव स्तनतां चैव भारत ।
अनिशं शुश्रुवे शब्दः क्षुत्क्लिष्टानां नृणामिव ॥ ६.८९.२५ ॥
ஓ பாரதா, முனகிக் கொண்டும் அலறிக் கொண்டும் பெருமூச்சு விட்டுக் கொண்டும் இருந்தவர்களின் ஒலி, பசியால் வாடிய மனிதர்களின் ஒலி போல, இடைவிடாமல் கேட்டது.
6.89.26
तथैव कौरवेयाणां भीमसेनो महाबलः ।
चकार कदनं घोरं क्रुद्धः काल इवापरः ॥ ६.८९.२६ ॥
அவ்வாறே மகாபலசாலியான பீமசேனன் கௌரவர்கள் மத்தியில் கொடிய படுகொலையைச் செய்தான்; கோபம் கொண்ட அவன் வேறொரு காலனைப் போல் இருந்தான்.
6.89.27
वध्यतां तत्र सैन्यानामन्योन्येन महारणे ।
प्रावर्तत नदी घोरा रुधिरौघपरवाहिनी ॥ ६.८९.२७ ॥
அந்தப் பெரும் போரில் படைகள் ஒருவரையொருவர் கொன்று கொண்டிருந்தபோது, இரத்தப் பெருக்கை வாரி இறைக்கும் ஒரு கொடிய நதி பாய்ந்தோடியது.
6.89.28
स संग्रामो महाराज घोररूपोऽभवन्महान् ।
कुरूणां पाणडवानां च यमराष्ट्रविवर्धनः ॥ ६.८९.२८ ॥
ஓ மகாராஜரே, அந்தப் பெரும் போர் கொடிய வடிவம் கொண்டது; குருக்களுக்கும் பாண்டவர்களுக்கும் இடையிலான அது யமனின் ராஜ்யத்தை விரிவுபடுத்தியது.
6.89.29
ततो भीमो रणे क्रुद्धो रभसश्च विशेषतः ।
गजानीकं समासाद्य प्रेषयामास मृत्यवे ॥ ६.८९.२९ ॥
பின்னர் பீமன் போரில் கோபமும் குறிப்பாக ஆவேசமும் கொண்டு, யானைப் படையை அடைந்து அதை மரணத்திற்கு அனுப்பினான்.
6.89.30
तत्र भारत भीमेन नाराचाभिहता गजाः ।
पेतुर्नेदुश्च सेदुश्च दिशश्च परिबभ्रमुः ॥ ६.८९.३० ॥
ஓ பாரதா, அங்கே பீமனின் நாராசங்களால் தாக்கப்பட்ட யானைகள் விழுந்தன, பிளிறின, தளர்ந்து சாய்ந்தன, திசைகள் எங்கும் அலைந்து திரிந்தன.
6.89.31
छिन्नहस्ता महानागाश्छिन्नगात्राश्च मारिष ।
क्रौञ्चवद्व्यनदन्भीताः पृथिवीमधिशेरते ॥ ६.८९.३१ ॥
துதிக்கை அறுபட்ட பெரிய யானைகளும், உடல் சிதைந்த யானைகளும், ஓ மாரிஷா, பயந்து கிரௌஞ்ச பறவைகள் போல் கத்தி பூமியில் கிடக்கின்றன.
6.89.32
नकुलः सहदेवश्च हयानीकमभिद्रुतौ ।
ते हयाः काञ्चनापीडा रुक्मभाण्डपरिच्छदाः ॥ ६.८९.३२ ॥
நகுலனும் சகதேவனும் குதிரைப் படையைத் தாக்கினர். அந்தக் குதிரைகள் பொன் முகபடாம் மற்றும் பொன் அலங்காரங்களுடன் இருந்தன.
6.89.33
वध्यमाना व्यदृश्यन्त शतशोऽथ सहस्रशः ।
पतिद्भिस्तुरगै राजन्समास्तीर्यत मेदिनी ॥ ६.८९.३३ ॥
நூறு நூறாகவும் ஆயிரம் ஆயிரமாகவும் கொல்லப்படுவது தெரிந்தது. ஓ அரசே, விழும் குதிரைகளால் பூமி மூடப்பட்டது.
6.89.34
निर्जिह्वैश्च श्वसद्भिश्च कूजद्भिश्च गतासुभिः ।
हयैर्बभौ नरश्रेष्ठ नानारूपधरैर्धरा ॥ ६.८९.३४ ॥
நாக்குகள் வெளியே தொங்க, மூச்சிரைத்து, கனைத்து, உயிரற்ற குதிரைகளால், ஓ நரசிரேஷ்டா, பல வடிவங்கள் தாங்கிய பூமி ஒளிர்ந்தது.
6.89.35
अर्जुनेन हतैः सङ्ख्ये तथा भारत राजभिः ।
प्रबभौ वसुधा घोरा तत्रतत्र विशांपते ॥ ६.८९.३५ ॥
அர்ஜுனனால் போரில் கொல்லப்பட்ட அரசர்களால், ஓ பாரதா, ஓ மன்னர்களின் தலைவனே, அங்கங்கே பயங்கர பூமி ஒளிர்ந்தது.
6.89.36
रथैर्भग्नैर्ध्वजैश्छिन्नैर्निकृत्तैश्च महायुधैः ।
चामरैर्व्यजनैश्चैव च्छत्रैश्च सुमहाप्रभैः ॥ ६.८९.३६ ॥
உடைந்த தேர்கள், அறுந்த கொடிகள், துண்டிக்கப்பட்ட பெரிய ஆயுதங்கள், சாமரங்கள், விசிறிகள் மற்றும் பெரும் ஒளியுள்ள குடைகளால் (பூமி ஒளிர்ந்தது).
6.89.37
हरैर्निष्कैः सकेयूरैः शिरोभिश्च सकुण्डलैः ।
उष्णीषैरपविद्धैश्च पताकाभिश्च सर्वशः ॥ ६.८९.३७ ॥
மாலைகள், பொன் அணிகள், தோள்வளைகள், தலைகள், குண்டலங்களுடன், தலைப்பாகைகள், வீசப்பட்டவை, மற்றும் கொடிகள் — எங்கும்.
6.89.38
अनुकर्षैः शुभै राजन्योक्रैश्चैव सरश्मिभिः ।
संकीर्णा वसुधा भाति वसन्ते कुसुमैरिव ॥ ६.८९.३८ ॥
அரசே, அழகிய நுகங்களாலும் நுகத்தடிகளாலும் கடிவாளங்களாலும் சிதறிய இந்தப் பூமி வசந்தத்தில் மலர்களால் நிறைந்தது போல் விளங்குகிறது.
6.89.39
एवमेष क्षयो वृत्तः पाण्डूनामपि भारत ।
क्रुद्धे शान्तनवे भीष्मे द्रोणे च रथसत्तमे ॥ ६.८९.३९ ॥
பரதனின் வழித்தோன்றலே, சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மரும், தேரர்களில் சிறந்த துரோணரும் கோபமுற்றபோது பாண்டவர்களுக்கும் இத்தகைய அழிவு நிகழ்ந்தது.
6.89.40
अश्वत्थाम्नि कृपे चैव तथैव कृतवर्मणि ।
तथेतरेषु क्रुद्धेषु तावकानामपि क्षयः ॥ ६.८९.४० ॥
அஸ்வத்தாமன், கிருபர், கிருதவர்மா மற்றும் பிற கோபமுற்ற வீரர்களால் உம்முடையவர்களுக்கும் இதேபோல் அழிவு ஏற்பட்டது.