Mahābhārata · Adhyāya 6.91
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.91.1
इरावन्तं तु निहतं दृष्ट्वा पार्था महारथाः ।
संग्रामे किमकुर्वन्त तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ६.९१.१ ॥
Sañjaya, was taten die großen Wagenkämpfer, die Pārthas, im Kampf, als sie Irāvān erschlagen sahen? Erzähle es mir.
6.91.2
इरावन्तं तु निहतं संग्रामे वीक्ष्य राक्षसः ।
व्यनदत्सुमहानादं भैमसेनिर्घटोत्कचः ॥ ६.९१.२ ॥
Als der Rākṣasa Ghaṭotkaca, Sohn Bhīmasenas, Irāvān im Kampf erschlagen sah, stieß er ein gewaltiges Gebrüll aus.
6.91.3
नदतस्तस्य शब्देन पृथिवी सागराम्बरा ।
सपर्वतवना राजंश्चचाल सुभृशं तदा ॥ ६.९१.३ ॥
Vom Klang seines Gebrülls bebte die Erde, in Meere gehüllt, mit Bergen und Wäldern, o König, da heftig.
6.91.4
अन्तरिक्षं दिशश्चैव सर्वाश्च प्रदिशस्तथा ।
चेलुश्च सहसा तत्र तेन नादेन नादिताः ॥ ६.९१.४ ॥
Der Himmel, alle Himmelsrichtungen und alle Zwischenrichtungen, von jenem Gebrüll getroffen, bebten dort plötzlich.
6.91.5
तं श्रुत्वा सुमहानादं तव सैन्यस्य भारत ।
ऊरुस्तम्भः समभवद्वेपथुः स्वेद एव च। ॥ ६.९१.५ ॥
O Bhārata, als er jenes gewaltige Gebrüll hörte, überfiel Steifheit die Schenkel deines Heeres, und Zittern und Schweiß kamen ebenfalls auf.
6.91.6
सर्व एव महाराज तावका दीनचेतसः ।
सर्वतः समचेष्टन्त सिंहभीता गजा इव । ॥ ६.९१.६ ॥
Alle deine Männer, o großer König, mutlos, strampelten nach allen Seiten wie Elefanten, die vor einem Löwen erschrecken.
6.91.7
नर्दित्वा सुमहानादं निर्घातमिव राक्षसः ।
ज्वलितं शूलमुद्यम्य रूपं कृत्वा विभीषणम् । ॥ ६.९१.७ ॥
Der Rākṣasa, der ein gewaltiges Gebrüll wie einen Donnerschlag ausstieß, einen lodernden Speer erhob und eine furchterregende Gestalt annahm.
6.91.8
नानारूपप्रहरणैर्वृतो राक्षसपुङ्गवैः ।
आजघान सुसंक्रुद्धः कालान्तकयमोपभः । ॥ ६.९१.८ ॥
Von den besten Rākṣasas mit Waffen vielerlei Gestalt umringt, aufs Äußerste erzürnt, Kāla, Antaka und Yama gleich, schlug er zu.
6.91.9
तमापतन्तं संप्रेक्ष्य संक्रुद्धं भीमदर्शनम् ।
स्वबलं च भयात्तस्य प्रायशो विमुखीकृतम् । ॥ ६.९१.९ ॥
Als man ihn heranstürmen sah, zornig und furchterregend anzusehen, wandte sich sein eigenes Heer aus Furcht vor ihm größtenteils ab.
6.91.10
ततो दुर्योधनो राजा घटोत्कचमुपाद्रवत् ।
प्रगृह्य विपुलं चापं सिंहवद्विनदन्मुहुः । ॥ ६.९१.१० ॥
Da stürzte sich König Duryodhana, einen großen Bogen ergreifend und wie ein Löwe immer wieder brüllend, auf Ghaṭotkaca.
6.91.11
पृष्ठतोऽनुययौ चैनं स्रवद्भिः पर्वतोपमैः ।
कुञ्जरैर्दशसाहस्रैर्वङ्गानामधिपः स्वयम् ॥ ६.९१.११ ॥
Und von hinten folgte ihm mit zehntausend bergähnlichen, vor Brunstsaft triefenden Elefanten der Herr der Vaṅgas selbst.
6.91.12
पुत्रं तव महाराज चुकोप स निशाचरः ।
ततः प्रववृते युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम् ॥ ६.९१.१२ ॥
O großer König, jener Nachtwandler geriet über deinen Sohn in Zorn, und da begann ein tosender, haarsträubender Kampf.
6.91.13
राक्षसानां च राजेन्द्र दुर्योधनबलस्य च ।
गजानीकं च संप्रेक्ष्य मेघबृन्दमिवोदितम् ॥ ६.९१.१३ ॥
O Herr der Könige! Als er die Rākṣasas und Duryodhanas Heer sah, und die Elefantenschar wie eine aufgestiegene Wolkenmasse,
6.91.14
अभ्यधावन्त संक्रुद्धा राक्षसाः शस्त्रपाणयः ।
नदन्तो विविधान्नादान्मेघा इव सविद्युतः ॥ ६.९१.१४ ॥
Die erzürnten Rākṣasas stürmten mit Waffen in der Hand heran und brüllten vielfältig wie Wolken mit Blitzen.
6.91.15
शरशक्त्यृष्टिनाराचैर्निघ्नन्तो गजयोधिनः ।
भिण्डिपालैस्तथा शूलैर्मुद्गरैः सपरश्वथैः ॥ ६.९१.१५ ॥
Die Elefantenkämpfer mit Pfeilen, Speeren, Lanzen und eisernen Geschossen schlagend, ebenso mit Bhiṇḍipālas, Dreizacken, Keulen und Äxten.
6.91.16
पर्वताग्रैश्च वृक्षैश्च निजघ्नुस्ते महागजान् ।
भिन्नकुम्भान्विरुधिरान्भिन्नगात्रांश्च वारणान् ॥ ६.९१.१६ ॥
Mit Bergspitzen und Bäumen streckten sie die großen Elefanten nieder, mit gespaltenen Stirnen, blutig, mit zerbrochenen Leibern.
6.91.17
अपश्याम महाराज वध्यमानान्निशाचरैः ।
तेषु प्रक्षीयमाणेषु भग्नेषु गजयोधिषु ॥ ६.९१.१७ ॥
O großer König, wir sahen die Elefantenkämpfer von den Rākṣasas erschlagen, vernichtet und zerschlagen unter ihnen.
6.91.18
दुर्योधनो महाराज राक्षसान्समुपाद्रवत् ।
अमर्षवशमापन्नस्त्यक्त्वा जीवितात्मनः ॥ ६.९१.१८ ॥
O großer König, Duryodhana, von Zorn übermannt und sein eigenes Leben missachtend, stürzte sich auf die Rākṣasas.
6.91.19
मुमोच निशितान्बाणान्राक्षसेषु परंतप ।
जघान च महेष्वासः प्रधानांस्तत्र राक्षसान् ॥ ६.९१.१९ ॥
O Versenger der Feinde, er schoss scharfe Pfeile auf die Rākṣasas, und dieser große Bogenschütze erschlug dort ihre vornehmsten Krieger.
6.91.20
संक्रुद्धो भरतश्रेष्ठ पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
वेगवन्तं महारौद्रं विद्युज्जिह्वं प्रमाथिनम् ॥ ६.९१.२० ॥
O Bester der Bharatas, dein Sohn Duryodhana wandte sich, voller Zorn, gegen den schnellen, überaus schrecklichen, blitzzüngigen Peiniger.
6.91.21
शरैश्चतुर्भिश्चतुरो निजघान महाबलः ।
ततः पुनरमेयात्मा शरवर्षं दुरासदम् ॥ ६.९१.२१ ॥
Mit vier Pfeilen erschlug der Mächtige vier von ihnen; dann ließ der an Geist Unermessliche einen unhaltbaren Pfeilregen niederprasseln.
6.91.22
मुमोच भरतश्रेष्ठो निशाचरबलं प्रति ।
तत्तु दृष्ट्वा महत्कर्म पुत्रस्य तव मारिष ॥ ६.९१.२२ ॥
Der Beste der Bharatas ließ seine Pfeile auf das Heer der Nachtwandler los; und als er die große Tat deines Sohnes sah, o Verehrter—
6.91.23
क्रोधेनाभिप्रजज्वाल भैमसेनिर्महाबलः ।
स विष्फार्य महच्चापमिन्द्राशनिसमप्रभम् ॥ ६.९१.२३ ॥
Vor Zorn loderte der mächtige Sohn Bhīmasenas auf; er spannte seinen großen Bogen, hell wie Indras Donnerkeil—
6.91.24
अभिदुद्राव वेगेन दुर्योधनमरिन्दमम् ।
तमापतन्तमुद्वीक्ष्य कालसृष्टमिवान्तकम् ॥ ६.९१.२४ ॥
Mit Schnelligkeit stürzte er sich auf Duryodhana, den Bezwinger der Feinde; und als er ihn heranstürmen sah, wie der vom Schicksal gesandte Tod—
6.91.25
न विव्यथे महाराज पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
अथैनमब्रवीत्क्रुद्धः क्रूरः संरक्तलोचनः ॥ ६.९१.२५ ॥
O großer König, dein Sohn Duryodhana wurde nicht erschüttert. Dann sprach er, zornig, grausam, mit geröteten Augen, zu ihm.
6.91.26
अद्यानृण्यं गमिष्यामि पितॄणां मातुरेव च ।
ये त्वया सुनृशंसेन दीर्घकालं प्रवासिताः ॥ ६.९१.२६ ॥
Heute werde ich von der Schuld gegenüber meinen Vätern und meiner Mutter frei sein, die du, Grausamster, lange in die Verbannung geschickt hast.
6.91.27
यच्च ते पाण्डवा राजंश्छलद्यूते पराजिताः ।
यच्चैव द्रौपदी कृष्णा एववस्त्रा रजस्वला ॥ ६.९१.२७ ॥
O König, dass die Pāṇḍavas dir im betrügerischen Würfelspiel unterlagen, und dass Kṛṣṇā, in ihrem Zustand der Menstruation, nur ein einziges Gewand trug,
6.91.28
सभामानीय दुर्बुद्धे बहुधा क्लेशिता त्वया ।
तव च प्रियकामेन आश्रमस्था दुरात्मना ॥ ६.९१.२८ ॥
O Übelgesinnter, sie in die Versammlungshalle geschleppt, hast du sie auf vielerlei Weise gequält; und vom Bösewicht, der dir gefallen wollte, wurde sie gequält, als sie im Asyl wohnte.
6.91.29
सैन्धवेन परामृष्टा परिभूय पितॄन्मम ।
एतेषामपमानानामन्येषां च कुलाधम ॥ ६.९१.२९ ॥
Sie wurde von Saindhava gedemütigt und roh behandelt, nachdem er meine Väter entehrt hatte. O Niedrigster deines Geschlechts, für diese Schmähungen und die Schmähungen anderer werde ich Rache nehmen.
6.91.30
अन्तमद्य गमिष्यामि यदि नोत्सृजसे रणम् ।
एवमुक्त्वा तु हैडिम्बो महद्विष्फार्य कार्मुकम् ॥ ६.९१.३० ॥
Wenn du den Kampf nicht aufgibst, werde ich heute mein Ende finden. So sprach der Sohn Hiḍimbās und spannte seinen großen Bogen.
6.91.31
संदश्य दशनैरोष्ठं सृकिणी परिसंलिहन् ।
शरवर्षेण महता दुर्योधनमवाकिरत्।
पर्वतं वारिधाराभिः प्रावृषीव बलाहकः ॥ ६.९१.३१ ॥
Mit den Zähnen die Lippe beißend und die Mundwinkel leckend, überschüttete er Duryodhana mit einem gewaltigen Pfeilregen, wie eine Regenwolke in der Regenzeit einen Berg mit Wasserströmen überschüttet.