மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.91
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.91.1
इरावन्तं तु निहतं दृष्ट्वा पार्था महारथाः ।
संग्रामे किमकुर्वन्त तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ६.९१.१ ॥
சஞ்சயா, இராவான் கொல்லப்பட்டதைக் கண்ட மகாரதர்களான பார்த்தர்கள் போரில் என்ன செய்தனர்? அதை எனக்குச் சொல்லு.
6.91.2
इरावन्तं तु निहतं संग्रामे वीक्ष्य राक्षसः ।
व्यनदत्सुमहानादं भैमसेनिर्घटोत्कचः ॥ ६.९१.२ ॥
இராவான் போரில் கொல்லப்பட்டதைக் கண்ட பீமசேனனின் மகனான கடோத்கசன் என்ற அரக்கன் பெரும் முழக்கமிட்டான்.
6.91.3
नदतस्तस्य शब्देन पृथिवी सागराम्बरा ।
सपर्वतवना राजंश्चचाल सुभृशं तदा ॥ ६.९१.३ ॥
அவன் முழங்கிய ஒலியால், கடல்களை ஆடையாகக் கொண்ட பூமி மலைகளும் காடுகளுமாக, அரசே, அப்போது மிகவும் அதிர்ந்தது.
6.91.4
अन्तरिक्षं दिशश्चैव सर्वाश्च प्रदिशस्तथा ।
चेलुश्च सहसा तत्र तेन नादेन नादिताः ॥ ६.९१.४ ॥
ஆகாயம், எல்லாத் திசைகளும் உப திசைகளும் அந்த முழக்கத்தால் பீடிக்கப்பட்டு உடனே அங்கே அதிர்ந்தன.
6.91.5
तं श्रुत्वा सुमहानादं तव सैन्यस्य भारत ।
ऊरुस्तम्भः समभवद्वेपथुः स्वेद एव च। ॥ ६.९१.५ ॥
பாரதா, அந்த மிகப்பெரிய முழக்கத்தைக் கேட்டு உன் படையினருக்கு தொடைகள் விறைத்தன, நடுக்கமும் வியர்வையும் உண்டாயின.
6.91.6
सर्व एव महाराज तावका दीनचेतसः ।
सर्वतः समचेष्टन्त सिंहभीता गजा इव । ॥ ६.९१.६ ॥
மகாராஜா, உன் வீரர்கள் அனைவரும் மனம் சோர்ந்து, சிங்கத்திற்கு அஞ்சிய யானைகளைப் போல எல்லாப் பக்கமும் தவித்துத் திரிந்தனர்.
6.91.7
नर्दित्वा सुमहानादं निर्घातमिव राक्षसः ।
ज्वलितं शूलमुद्यम्य रूपं कृत्वा विभीषणम् । ॥ ६.९१.७ ॥
இடி முழக்கம் போல் மிகப் பெரிய முழக்கத்தை எழுப்பி, எரியும் சூலத்தை உயர்த்தி, பயங்கர உருவம் கொண்ட அரக்கன்.
6.91.8
नानारूपप्रहरणैर्वृतो राक्षसपुङ्गवैः ।
आजघान सुसंक्रुद्धः कालान्तकयमोपभः । ॥ ६.९१.८ ॥
பல வடிவ ஆயுதங்களுடன் சூழ்ந்த அரக்கத் தலைவர்களால் சூழப்பட்டு, மிகவும் கோபமுற்று, காலன், அந்தகன், யமன் போன்று அவன் தாக்கினான்.
6.91.9
तमापतन्तं संप्रेक्ष्य संक्रुद्धं भीमदर्शनम् ।
स्वबलं च भयात्तस्य प्रायशो विमुखीकृतम् । ॥ ६.९१.९ ॥
கோபமுற்ற, பயங்கரத் தோற்றமுடையவனாய் பாய்ந்து வரும் அவனைக் கண்டு, அவன் பயத்தினால் தங்கள் படை பெரும்பாலும் முகம் திருப்பியது.
6.91.10
ततो दुर्योधनो राजा घटोत्कचमुपाद्रवत् ।
प्रगृह्य विपुलं चापं सिंहवद्विनदन्मुहुः । ॥ ६.९१.१० ॥
அப்போது அரசன் துரியோதனன் பெரிய வில்லை எடுத்து, சிங்கம் போல் மீண்டும் மீண்டும் கர்ஜித்தவாறு கடோத்கசனை நோக்கி விரைந்தான்.
6.91.11
पृष्ठतोऽनुययौ चैनं स्रवद्भिः पर्वतोपमैः ।
कुञ्जरैर्दशसाहस्रैर्वङ्गानामधिपः स्वयम् ॥ ६.९१.११ ॥
பின்னால் அவனைத் தொடர்ந்தான்; மலை போன்ற, மதம் வடியும் பத்தாயிரம் யானைகளுடன் வங்கர்களின் அதிபதி தானே.
6.91.12
पुत्रं तव महाराज चुकोप स निशाचरः ।
ततः प्रववृते युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम् ॥ ६.९१.१२ ॥
மகாராஜாவே! அந்த இரவுஞ்சரன் உமது மகன்மீது கோபங்கொண்டான். அப்போது பேரொலியும் மயிர்சிலிர்க்கும் போர் தொடங்கியது.
6.91.13
राक्षसानां च राजेन्द्र दुर्योधनबलस्य च ।
गजानीकं च संप्रेक्ष्य मेघबृन्दमिवोदितम् ॥ ६.९१.१३ ॥
ஓ மன்னர்களின் தலைவரே! அரக்கர்களையும் துரியோதனனின் படையையும், எழுந்த மேகக் கூட்டம் போன்ற யானைப் படையையும் கண்டு,
6.91.14
अभ्यधावन्त संक्रुद्धा राक्षसाः शस्त्रपाणयः ।
नदन्तो विविधान्नादान्मेघा इव सविद्युतः ॥ ६.९१.१४ ॥
கோபம் கொண்ட அரக்கர்கள் ஆயுதங்களைக் கையில் ஏந்தி பாய்ந்தனர்; மின்னலுடன் கூடிய மேகங்களைப் போல பல்வேறு முழக்கங்களை எழுப்பினர்.
6.91.15
शरशक्त्यृष्टिनाराचैर्निघ्नन्तो गजयोधिनः ।
भिण्डिपालैस्तथा शूलैर्मुद्गरैः सपरश्वथैः ॥ ६.९१.१५ ॥
அம்புகள், சக்திகள், ரிஷ்டிகள், நாராசங்களால் யானைவீரர்களைத் தாக்கி, பிண்டிபாலங்கள், சூலங்கள், முத்கரங்கள், கோடரிகளாலும்.
6.91.16
पर्वताग्रैश्च वृक्षैश्च निजघ्नुस्ते महागजान् ।
भिन्नकुम्भान्विरुधिरान्भिन्नगात्रांश्च वारणान् ॥ ६.९१.१६ ॥
மலைச்சிகரங்களாலும் மரங்களாலும் அவர்கள் பெரிய யானைகளை வீழ்த்தினர்; பிளந்த மத்தகங்களும் இரத்தம் தோய்ந்த, உடல் சிதைந்த யானைகளையும்.
6.91.17
अपश्याम महाराज वध्यमानान्निशाचरैः ।
तेषु प्रक्षीयमाणेषु भग्नेषु गजयोधिषु ॥ ६.९१.१७ ॥
ஓ மகாராஜரே! அரக்கர்களால் கொல்லப்பட்டு, அந்த யானைவீரர்கள் அழிந்து சிதறுவதை நாங்கள் கண்டோம்.
6.91.18
दुर्योधनो महाराज राक्षसान्समुपाद्रवत् ।
अमर्षवशमापन्नस्त्यक्त्वा जीवितात्मनः ॥ ६.९१.१८ ॥
ஓ மகாராஜரே! துரியோதனன் கோபத்தின் வசப்பட்டு, தன் உயிரையும் பொருட்படுத்தாமல் அரக்கர்களின் மீது பாய்ந்தான்.
6.91.19
मुमोच निशितान्बाणान्राक्षसेषु परंतप ।
जघान च महेष्वासः प्रधानांस्तत्र राक्षसान् ॥ ६.९१.१९ ॥
பகைவரை வாட்டுபவனே, அவன் ராட்சசர்கள் மீது கூரிய அம்புகளை ஏவினான்; அந்த மாபெரும் வில்வீரன் அங்கிருந்த முதன்மையான ராட்சசர்களை வீழ்த்தினான்.
6.91.20
संक्रुद्धो भरतश्रेष्ठ पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
वेगवन्तं महारौद्रं विद्युज्जिह्वं प्रमाथिनम् ॥ ६.९१.२० ॥
பரதர்களில் சிறந்தவரே, உங்கள் மகன் துரியோதனன் கோபம் கொண்டான்; வேகமாக வரும், மிகக் கொடிய, மின்னல் நாக்குடைய, அழிவுசெய்யும் அரக்கனை நோக்கி.
6.91.21
शरैश्चतुर्भिश्चतुरो निजघान महाबलः ।
ततः पुनरमेयात्मा शरवर्षं दुरासदम् ॥ ६.९१.२१ ॥
அந்த வலிமைமிக்கவன் நான்கு அம்புகளால் நான்கு பேரை வீழ்த்தினான்; பின்னர் அளவற்ற ஆன்மா கொண்ட அவன் எதிர்கொள்ள முடியாத அம்பு மழையைப் பொழிந்தான்.
6.91.22
मुमोच भरतश्रेष्ठो निशाचरबलं प्रति ।
तत्तु दृष्ट्वा महत्कर्म पुत्रस्य तव मारिष ॥ ६.९१.२२ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவன் அரக்கர் படையை நோக்கி அம்புகளை ஏவினான். மாரிஷனே, உங்கள் மகனின் அந்த மாபெரும் செயலைக் கண்டு—
6.91.23
क्रोधेनाभिप्रजज्वाल भैमसेनिर्महाबलः ।
स विष्फार्य महच्चापमिन्द्राशनिसमप्रभम् ॥ ६.९१.२३ ॥
கோபத்தால் பீமசேனனின் அந்த மகா பலசாலி மகன் சுடர்விட்டு எரிந்தான்; இந்திரனின் இடியைப் போன்ற ஒளியுள்ள பெரிய வில்லை வளைத்து—
6.91.24
अभिदुद्राव वेगेन दुर्योधनमरिन्दमम् ।
तमापतन्तमुद्वीक्ष्य कालसृष्टमिवान्तकम् ॥ ६.९१.२४ ॥
வேகமாக அவன் பகைவரை அடக்கும் துரியோதனன் மீது பாய்ந்தான்; அவன் வருவதைக் கண்டதும், காலனால் அனுப்பப்பட்ட யமனைப் போல—
6.91.25
न विव्यथे महाराज पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
अथैनमब्रवीत्क्रुद्धः क्रूरः संरक्तलोचनः ॥ ६.९१.२५ ॥
மன்னா, உமது மகன் துரியோதனன் கலங்கவில்லை. பின்னர் கோபமும் கொடுமையும் கொண்டவனாய், சிவந்த கண்களுடன் அவன் அவனிடம் கூறினான்.
6.91.26
अद्यानृण्यं गमिष्यामि पितॄणां मातुरेव च ।
ये त्वया सुनृशंसेन दीर्घकालं प्रवासिताः ॥ ६.९१.२६ ॥
இன்று நான் என் தந்தையர் மற்றும் தாயின் கடனிலிருந்து விடுபடுவேன். கொடூரனான நீ அவர்களை நீண்ட காலம் நாடு கடத்தினாய்.
6.91.27
यच्च ते पाण्डवा राजंश्छलद्यूते पराजिताः ।
यच्चैव द्रौपदी कृष्णा एववस्त्रा रजस्वला ॥ ६.९१.२७ ॥
அரசே, வஞ்சகமான சூதாட்டத்தில் பாண்டவர்கள் உன்னால் தோற்கடிக்கப்பட்டதும், ரஜஸ்வலையான கிருஷ்ணை ஒரே ஆடையுடன் இருந்ததும்,
6.91.28
सभामानीय दुर्बुद्धे बहुधा क्लेशिता त्वया ।
तव च प्रियकामेन आश्रमस्था दुरात्मना ॥ ६.९१.२८ ॥
தீய புத்தியுள்ளவனே, அவளை சபைக்குக் கொண்டு வந்து நீ பலவிதமாக வருத்தினாய். உன்னை மகிழ்விக்க விரும்பிய தீய மனம் கொண்டவனால் ஆசிரமத்தில் வாழ்ந்தவளும் (வருத்தப்பட்டாள்).
6.91.29
सैन्धवेन परामृष्टा परिभूय पितॄन्मम ।
एतेषामपमानानामन्येषां च कुलाधम ॥ ६.९१.२९ ॥
சைந்தவனால் அவள் அவமதிக்கப்பட்டு கொடுமையாகத் தொடப்பட்டாள்; என் தந்தையரை அவமானப்படுத்தி. குலத்தின் கீழ்மையானவனே, இந்த அவமானங்களுக்கும் பிறரின் அவமானங்களுக்கும் (பதிலடி கொடுப்பேன்).
6.91.30
अन्तमद्य गमिष्यामि यदि नोत्सृजसे रणम् ।
एवमुक्त्वा तु हैडिम्बो महद्विष्फार्य कार्मुकम् ॥ ६.९१.३० ॥
நீ போரைக் கைவிடாவிட்டால், இன்று நான் என் முடிவை அடைவேன். இவ்வாறு கூறி, ஹைடிம்பன் மகன் தன் பெரிய வில்லை வளைத்தான்.
6.91.31
संदश्य दशनैरोष्ठं सृकिणी परिसंलिहन् ।
शरवर्षेण महता दुर्योधनमवाकिरत्।
पर्वतं वारिधाराभिः प्रावृषीव बलाहकः ॥ ६.९१.३१ ॥
பற்களால் உதட்டைக் கடித்து, வாயின் ஓரங்களை நாவால் நக்கியபடி, அவன் துரியோதனனை பெரும் அம்பு மழையால் மூடினான்; மழைக்காலத்தில் மேகம் மலையை நீர்த்தாரைகளால் மூடுவது போல.