Mahābhārata · Adhyāya 6.96
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.96.1
पुत्रं विनिहतं श्रुत्वा इरावन्तं धनञ्जयः ।
दुःखेन महताऽऽविष्टो निःश्वसन्पन्नगो यथा ॥ ६.९६.१ ॥
Als Dhanañjaya hörte, dass sein Sohn Irāvat erschlagen war, seufzte er, von großem Schmerz erfüllt, tief auf wie eine Schlange.
6.96.2
अब्रवीत्समरे राजन्वासुदेवमिदं वचः ।
इदं नूनं महाप्राज्ञो विदुरो दृष्टवान्पुरा ॥ ६.९६.२ ॥
O König, im Kampf sprach Arjuna zu Vāsudeva diese Worte: Gewiss hat der sehr weise Vidura dies schon längst vorhergesehen.
6.96.3
कुरूणां पाण्डवानां च क्षयं घोरं महामतिःक ।
स ततो निवारितवान्धृतराष्ट्रं जनेश्वरम् ॥ ६.९६.३ ॥
Der Großgesinnte sah das schreckliche Verderben der Kurus und Pāṇḍavas voraus und warnte daraufhin Dhṛtarāṣṭra, den Herrn der Menschen, davor.
6.96.4
अन्ये च बहवो वीराः संग्रामे मधुसूदन ।
निहताः कौरवैः सङ्ख्ये तथाऽस्माभिश्च कौरवाः ॥ ६.९६.४ ॥
O Madhusūdana, im Kampf wurden viele andere Helden von den Kaurava erschlagen, und ebenso wurden die Kaurava von uns erschlagen.
6.96.5
अर्थहेतोर्नरश्रेष्ठ क्रियते कर्म कुत्सितम् ।
धिगर्थान्यत्कृते ह्येवं क्रियते ज्ञातिसंक्षयः ॥ ६.९६.५ ॥
O Bester der Menschen, um des Reichtums willen wird eine verwerfliche Tat begangen. Schande über solchen Reichtum, um dessentwillen die Vernichtung der Verwandten so vollzogen wird!
6.96.6
अधनस्य मृतं श्रेयो न च ज्ञातिवधाद्वनम् ।
किं नु प्राप्स्यामहे कृष्ण हत्वा ज्ञातीन्समागतान् ॥ ६.९६.६ ॥
Für den Besitzlosen ist der Tod besser, und auch der Wald ist nicht besser, wenn man Verwandte erschlagen hat. O Kṛṣṇa, was werden wir gewinnen, wenn wir die versammelten Verwandten erschlagen?
6.96.7
दुर्योधनापराधेन शकुनेः सौबलस्य च ।
क्षत्रिया निधनं यान्ति कर्णदुर्मन्त्रितेन च ॥ ६.९६.७ ॥
Durch die Schuld Duryodhanas und Śakunis, des Sohnes des Subala, und durch Karṇas böse Ratschläge gehen die Kṣatriyas dem Untergang entgegen.
6.96.8
इदानीं च विजानामि सुकृतं मधुसूदन ।
कृतं राज्ञा महाबाहो याचता त सुयोधनम् ॥ ६.९६.८ ॥
Nun verstehe ich, o Madhusūdana: Der König tat recht daran, Suyodhana zu bitten, o Starkarmiger.
6.96.9
राज्यार्धं पञ्च वा ग्रामान्नाकार्षीत्स च दुर्मतिःक ।
दृष्ट्वा हि क्षत्रियाञ्शूराञ्शयानान्धरणीतले ॥ ६.९६.९ ॥
Jener Böswillige gab nicht einmal die Hälfte des Reiches oder fünf Dörfer. Als er die heldenhaften Kṣatriyas auf der Erde liegen sah—
6.96.10
निन्दामि भृशमात्मानं धिगस्तु क्षत्रिजीविकाम् ।
अशक्तमिति मामेते ज्ञास्यन्ते क्षत्रिया रणे ॥ ६.९६.१० ॥
Ich mache mir selbst heftige Vorwürfe. Schande über den Lebensunterhalt eines Kṣatriya! Im Kampf werden diese Kṣatriyas mich als machtlos erkennen.
6.96.11
एतदर्थं मया युद्धं रोचितं मधुसूदन ।
संचोदय हयाञ्शीघ्रं धार्तराष्ट्रचमूं प्रति ॥ ६.९६.११ ॥
Genau dazu habe ich den Kampf gewählt, o Madhusūdana. Treibe die Pferde schnell gegen das Heer der Söhne Dhṛtarāṣṭras.
6.96.12
प्रतरिष्ये महापारं भुजाभ्यां समरोदधिम् ।
नायं क्लीबायितुं कालो विद्यते माधव क्वचित् ॥ ६.९६.१२ ॥
Mit meinen Armen werde ich den großen Ozean des Kampfes überqueren. O Mādhava, dies ist keinesfalls die Zeit, sich feige zu verhalten.
6.96.13
एवमुक्तस्तु पार्थेन केशवः परवीरहा ।
चोदयामास तानश्वान्पाण्डुरान्वातरंहसः ॥ ६.९६.१३ ॥
So angesprochen von Pārtha trieb Keśava, der Töter feindlicher Helden, jene weißen, windschnellen Pferde an.
6.96.14
अथ शब्दो महानासीत्तव सैन्यस्य भारत ।
मारुतोद्धूतवेगस्य सागरस्येव पर्वणि ॥ ६.९६.१४ ॥
Da erhob sich in deinem Heer, o Bhārata, ein großes Tosen, wie das Meer, vom Wind aufgewühlt, zur Flutzeit.
6.96.15
अपराह्णे महाराज संग्रामः समपद्यत ।
पर्जन्यसमनिर्घोषो भीष्मस्य सह पाण्डवैः ॥ ६.९६.१५ ॥
Am Nachmittag, o großer König, kam es zur Schlacht, donnernd wie eine Regenwolke, zwischen Bhīṣma und den Pāṇḍavas.
6.96.16
ततो राजंस्तव सुता भीमसेनमुपाद्रवन् ।
परिवार्य रणे द्रोणं वसवो वासवं यथा ॥ ६.९६.१६ ॥
Da stürmten, o König, deine Söhne auf Bhīmasena los und umringten im Kampf Droṇa, wie die Vasus Indra umringen.
6.96.17
ततः शान्तनवो भीष्मः कृपश्च रथिनां वरः ।
भगदत्तः सुशर्मा च धनंजयमुपाद्रवन् ॥ ६.९६.१७ ॥
Da stürmten Bhīṣma, der Sohn Śantanus, und Kṛpa, der beste der Wagenkämpfer, mit Bhagadatta und Suśarman auf Dhanaṃjaya los.
6.96.18
हार्दिक्यो बाह्लिकश्चैव सात्यकिं समभिद्रुतौ ।
अम्बष्ठकस्तु नृपतिरभिमन्युमवस्थितः ॥ ६.९६.१८ ॥
Hārdikya (Kṛtavarman) und Bāhlīka stürmten beide auf Sātyaki los, während König Ambaṣṭhaka sich Abhimanyu gegenüberstellte.
6.96.19
शेषास्त्वन्ये महाराज शेषानेव महारथान् ।
ततः प्रववृते युद्धं घोररूपं भयावहम् ॥ ६.९६.१९ ॥
O großer König, die übrigen kämpften gegen die verbliebenen großen Wagenkrieger. Dann begann eine Schlacht von schrecklicher Gestalt, Furcht erregend.
6.96.20
भीमसेनस्तु संप्रेक्ष्य पुत्रांस्तव विशांपते ।
प्रजज्वाल रणे क्रुद्धो हविषा हव्यवाडिव ॥ ६.९६.२० ॥
Bhīmasena, als er deine Söhne sah, o Herr der Menschen, loderte im Kampf vor Zorn auf, wie das mit geklärter Butter genährte Opferfeuer.
6.96.21
पुत्रास्तु तव कौन्तेयं छादयांचक्रिरे शरैः ।
प्रावृषीव महाराज जलदा इव पर्वतम् ॥ ६.९६.२१ ॥
Deine Söhne bedeckten den Sohn der Kuntī mit Pfeilen, o großer König, wie Wolken einen Berg in der Regenzeit bedecken.
6.96.22
स च्छाद्यमानो बहुधा पुत्रैस्तव विशांपते ।
सृक्विणी संलिहन्वीरः शार्दूल इव दर्पितः ॥ ६.९६.२२ ॥
Auf vielerlei Weise von deinen Söhnen bedeckt, o Herr der Menschen, glich jener Held, sich die Mundwinkel leckend, einem stolzen Tiger.
6.96.23
व्यूढोरस्कस्ततो भीमः पोथयामास पार्थिवम् ।
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन सुमुक्तेन महारणे ॥ ६.९६.२३ ॥
Dann warf Bhīma mit der breiten Brust den König in der großen Schlacht mit einem messerscharfen Pfeil nieder, sehr scharf und gut abgeschossen.
6.96.24
ताडयामास संक्रुद्धः सोऽभवद्व्यथितेन्द्रियः ।
अपरेण तु भल्लेन पीतेन निशितेन तु।
अपातयत्कुण्डलितं सिंहः क्षुद्रमृगं यथा ॥ ६.९६.२४ ॥
Zornig schlug er ihn, und seine Sinne wurden erschüttert. Dann warf er mit einem anderen gelbschäftigen, scharfen Bhalla-Pfeil den Zusammengekrümmten nieder, wie ein Löwe einen kleinen Hirsch.
6.96.25
ततः सुनिशितान्बाणान्भीमसेनः शिलाशितान् ।
स सप्त संदधे हन्तुं पुत्रास्ते भरतर्षभ ॥ ६.९६.२५ ॥
Da legte Bhīmasena sieben sehr scharfe, am Stein geschliffene Pfeile auf den Bogen, um deine Söhne zu töten, o Stier der Bharatas.
6.96.26
प्रेषिता भिमसेनेन शरास्ते दृढधन्वना ।
अपातयन्त पुत्रांस्ते रथेभ्यः सुमहारथान् ॥ ६.९६.२६ ॥
Deine Söhne, jene großen Wagenkämpfer, wurden von ihren Wagen gestürzt durch die Pfeile, die Bhīmasena, der Festbogige, abgeschossen hatte.
6.96.27
अनाधृष्टिं कुण्डभेदिं विराजं दीप्तलोचनम् ।
दीर्घबाहुं सुबाहुं च तथैव मकरध्वजम् ॥ ६.९६.२७ ॥
Anādhṛṣṭi, Kuṇḍabhedin, Virāja, der Hellsichtige, der Langarmige, Subāhu und ebenso Makaradhvaja.
6.96.28
प्रपतन्तिस्म वीरास्ते विरेजुर्भरतर्षभ ।
वसन्ते पुष्पशबलाः किंशुकाः पतिता इव ॥ ६.९६.२८ ॥
Deine Helden leuchteten beim Fallen, o Stier der Bharatas, wie Kiṃśuka-Bäume, gesprenkelt von Blüten, im Frühling gefallen.
6.96.29
ततः प्रदुद्रुवुः शेषास्तव पुत्रा महाहवे ।
तं कालमिव मन्यन्तो भीमसेनं महाबलम् ॥ ६.९६.२९ ॥
Da flohen deine übrigen Söhne in der großen Schlacht, denn sie hielten den mächtigen Bhīmasena für den Tod selbst.
6.96.30
द्रोणस्तु समरे वीरं निर्दहनक्तं सुतांस्तव ।
यथाद्रिं वारिधाराभिः समन्ताद्व्यकिरच्छरैः ॥ ६.९६.३० ॥
Doch Droṇa bedeckte in der Schlacht jenen Helden, der deine Söhne verbrannte, von allen Seiten mit Pfeilen, wie Wasserströme einen Berg bedecken.
6.96.31
तत्राद्भुतमपश्याम कुन्तीपुत्रस्य पौरुषम् ।
द्रोणेन वार्यमाणोऽपि निजघ्ने यत्सुतांस्तव ॥ ६.९६.३१ ॥
Dort sahen wir die wunderbare Tapferkeit des Kuntī-Sohnes: Obwohl Droṇa ihn aufhielt, erschlug er deine Söhne.
6.96.32
यथा गोवृषभो वर्षं संधारयति स्वात्पतत् ।
भीमस्तथा द्रोणमुक्तं शरवर्षमदीधरत् ॥ ६.९६.३२ ॥
Wie ein Rinderbulle den auf ihn fallenden Regen auffängt, so hielt Bhīma den von Droṇa entfesselten Pfeilregen auf.
6.96.33
अद्भुतं च महाराज तत्र चक्रे वृकोदरः ।
यत्पुत्रांस्तेऽवधीत्सङ्ख्ये द्रोणं चैव न्यवारयत् ॥ ६.९६.३३ ॥
Und, großer König, dort vollbrachte Vṛkodara eine wunderbare Tat: Er erschlug deine Söhne im Kampf und hielt auch Droṇa auf.
6.96.34
पुत्रेषु तव वीरेषु चिक्रीडार्जुनपूर्वजः ।
मृगेष्विव महाराज चरन्व्याघ्रो महाबलः ॥ ६.९६.३४ ॥
Großer König, wie ein mächtiger Tiger unter den Hirschen umherstreift, so tobte der ältere Bruder Arjunas unter deinen tapferen Söhnen.
6.96.35
यथा हि पशुमध्यस्थो द्रावयेत पशून्वृकः ।
वृकोदरस्तव सुतांस्तथा व्यद्रावयद्रणे ॥ ६.९६.३५ ॥
Wie ein Wolf inmitten des Viehs die Tiere auseinandertreibt, so zerstreute Vṛkodara deine Söhne im Kampf.
6.96.36
गाङ्गेयो भगदत्तश्च गोतमश्च महारथाः ।
पाण्डवं रभसं युद्धे वारयामासुरर्जुनम् ॥ ६.९६.३६ ॥
Die großen Wagenkämpfer Gāṅgeya, Bhagadatta und Gotama versuchten, den Pāṇḍava Arjuna aufzuhalten, der ungestüm in die Schlacht stürmte.
6.96.37
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य तेषां सोऽतिरथो रणे ।
प्रवीरांस्तव सैन्येषु प्रेषयामास मृत्यवे ॥ ६.९६.३७ ॥
Mit seinen Waffen die ihren abwehrend, sandte jener überlegene Wagenkämpfer im Kampf die Helden eurer Heere dem Tode entgegen.
6.96.38
अभिमन्युस्तु राजानमम्बष्ठं लोकविश्रुतम् ।
विरथं रथिनां श्रेष्ठं कारयामास सायकैः ॥ ६.९६.३८ ॥
Abhimanyu aber brachte den weltberühmten König Ambaṣṭha, den besten der Wagenkämpfer, mit seinen Pfeilen dazu, seines Wagens verlustig zu gehen.
6.96.39
विरथो वध्यमानस्तु सौभद्रेण यशस्विना ।
अवप्लुत्य रथात्तूर्णमम्बष्ठो वसुधाधिपः ॥ ६.९६.३९ ॥
Von dem ruhmreichen Sohn der Subhadrā getroffen und seines Wagens beraubt, sprang der Herr der Erde Ambaṣṭha rasch von seinem Wagen herab.
6.96.40
असिं चिक्षेप समरे सौभद्रस्य महात्मनः ।
आरुरोह रथं चैव हार्दिक्यस्य महाबलः ॥ ६.९६.४० ॥
Jener Mächtige schleuderte im Kampf sein Schwert gegen den hochherzigen Sohn der Subhadrā und bestieg den Wagen des Hārdikya.
6.96.41
आपतन्तं तु निस्त्रिंशं युद्धमार्गविशारदः ।
लाघवाद्व्यंसयामास सौभद्रः परवीरहा ॥ ६.९६.४१ ॥
Im Kriegshandwerk erfahren, der Töter feindlicher Helden, der Sohn der Subhadrā, schlug mit Gewandtheit das auf ihn niederfallende Schwert beiseite.
6.96.42
व्यंसितं वीक्ष्य निस्त्रिंशं सौभद्रेण रणे तदा ।
साधुसाध्विति सैन्यानां प्रणादोऽभूद्विशांपते ॥ ६.९६.४२ ॥
Als man sah, wie das Schwert vom Sohn der Subhadrā im Kampf beiseitegeschlagen wurde, erhob sich aus den Heeren der Ruf: »Gut gemacht, gut gemacht!«, o Herr der Menschen.
6.96.43
धृष्टद्युम्नमुखास्त्वन्ये तव सैन्यमयोधयन् ।
तथैव तावकाः सर्वे पाण्डुसैन्यमयोधयन् ॥ ६.९६.४३ ॥
Andere, angeführt von Dhṛṣṭadyumna, kämpften gegen euer Heer; ebenso kämpften alle eure Männer gegen das Heer der Pāṇḍavas.
6.96.44
तत्राक्रन्दो महानासीत्तव तेषां च भारत ।
निघ्नतां दृढमन्योन्यं कुर्वतां कर्म दुष्करम् ॥ ६.९६.४४ ॥
Da erhob sich dort ein großes Getöse, o Bhārata, von den Euren und den Ihren, während sie einander heftig schlugen und schwere Taten vollbrachten.
6.96.45
अन्योन्यं हि रणे शूराः केशेष्वाक्षिष्य मानिनः ।
नखदन्तैरयुध्यन्त मुष्टिभिर्जानुभिस्तथा ॥ ६.९६.४५ ॥
Im Kampf rangen die stolzen Helden einander an den Haaren packend mit Nägeln und Zähnen, mit den Fäusten und mit den Knien.
6.96.46
तलैश्चैवाथ निस्त्रिंशैर्बाहुभिश्च सुसंस्थितैः ।
विवरं प्राप्य चान्योन्यमनयन्यमसादनम् ॥ ६.९६.४६ ॥
Mit den Handflächen, mit den Schwertern und mit wohlgesetzten Armen fanden sie eine Lücke und schickten einander in Yamas Reich.
6.96.47
न्यहनच्च पिता पुत्रं पुत्रश्च पितरं तथा ।
व्याकुलीकृतसंकल्पा युयुधुस्तत्र मानवाः ॥ ६.९६.४७ ॥
Der Vater erschlug den Sohn, und der Sohn den Vater; so kämpften dort Menschen mit verwirrten Absichten.
6.96.48
रणे चारूणि चापानि हेमपृष्ठानि मारिष ।
हतानामपविद्धानि कलापाश्च महाधनाः ॥ ६.९६.४८ ॥
Auf dem Schlachtfeld, o Herr, lagen weggeworfen die schönen goldbeschlagenen Bögen der Erschlagenen und ihre kostbaren Köcher.
6.96.49
जातरूपमयैः पुङ्खै राजतैर्निशिताः शराः ।
तैलधौता व्यराजन्त निर्मुक्तभुजगोपमाः ॥ ६.९६.४९ ॥
Scharfe Pfeile mit goldenen Federn und silbernen Spitzen, in Öl gewaschen, leuchteten wie Schlangen, die ihre Haut abgestreift haben.
6.96.50
खङ्गाश्च दान्तत्सरवो जातरूपपरिष्कृताः ।
चर्माणि चापविद्धानि रुक्मचित्राणि धन्विनां ॥ ६.९६.५० ॥
Schwerter mit Griffen aus Elfenbein, mit Gold verziert, und die goldgezeichneten Schilde der Bogenschützen, von den Bögen geschleudert, lagen verstreut.
6.96.51
सुवर्णाविकृताः प्रासाः प्रभग्ना हेमभूषिताः ।
जातरूपमया यष्ट्यः शक्त्यश्च कनकोज्ज्वलाः ॥ ६.९६.५१ ॥
Speere, unversehrt im Gold, zerbrochen und mit Gold verziert; Stäbe aus Gold; und Lanzen, glänzend wie Gold.
6.96.52
अवस्कन्दाश्च पतिता मुसलानि गुरूणि च ।
परिघाः पट्टसाश्चैव भिण्डिपालाश्च मारिष ॥ ६.९६.५२ ॥
Gefallene Sturmwaffen, schwere Keulen, eiserne Stangen, Breitschwerter und ebenso Wurfspeere, o Herr.
6.96.53
पतिता विविधाश्चापाश्चित्रा हेमपरिष्कृताः ।
कुथा बहुविधाकाराश्चामरा व्यजनानि च ॥ ६.९६.५३ ॥
Gefallene Bögen vielerlei Art, bunt und mit Gold verziert; Decken vielerlei Gestalt, Yakschwanzwedel und Fächer.
6.96.54
नानाविधानि शस्त्राणि प्रगृह्य पतिता नराः ।
जीवन्त इव दृश्यनते गतसत्त्वा महारथाः ॥ ६.९६.५४ ॥
Gefallene Männer, die noch vielerlei Waffen in der Hand hielten, schienen lebendig, doch die großen Wagenkämpfer waren ohne Leben.
6.96.55
गजाविमथितैर्गात्रैर्मुसलैर्भिन्नमस्तकाः ।
गजावाजिरथक्षुण्णाः शेरते स्म नराः क्षितौ ॥ ६.९६.५५ ॥
Männer mit zerschmetterten Köpfen und von Elefanten zermalmten Leibern lagen auf der Erde, von Elefanten, Pferden und Streitwagen zertrampelt.
6.96.56
तथैवाश्वनृनागानां शरीरैर्विबभौ तदा ।
संछन्ना वसुधा राजन्पर्वतैरिव शातितैः ॥ ६.९६.५६ ॥
Ebenso leuchtete die Erde damals, bedeckt von den Leibern von Pferden, Männern und Elefanten, o König, wie gefällte Berge.
6.96.57
समरे पतितैश्चैव शक्त्यृष्टिशरतोमरैः ।
निस्त्रिंशैः पट्टसैः प्रासैरवस्कन्दैः परश्वथैः ॥ ६.९६.५७ ॥
Mit Speeren, Lanzen, Pfeilen und Wurfspießen, die im Kampf gefallen waren, mit Schwertern, Breitschwertern, Spießen, Keulen und Streitäxten.
6.96.58
परिघैर्भिण्डिपालैश्च शतघ्नीभिश्च मारिष ।
शरीरैः शस्त्रनिर्भिन्नैः समास्तीर्यत मेदिनी ॥ ६.९६.५८ ॥
Mit Eisenkeulen, Schleudern, Wurfspießen und Hundertmördern, o Herr, wurde die Erde mit von Waffen durchbohrten Leibern bedeckt.
6.96.59
विशब्दैरल्पशब्दैश्च शोणितौगपरिप्लुतैः ।
गतासुभिरमित्रघ्न विबभौ निचिता मही ॥ ६.९६.५९ ॥
Mit leblosen Leibern, stumm oder schwach stöhnend, in Blutströmen getränkt, o Feindeserschläger, leuchtete die dicht besäte Erde.
6.96.60
सतलत्रैः सकेयूरैर्बाहुभिश्चन्दनोक्षितैः ।
हस्तिहस्तोपमैश्छिन्नैरूरुभिश्च तरस्विनाम् ॥ ६.९६.६० ॥
Mit Armen samt Handflächen und Armreifen, mit Sandelholz besprengt, wie Elefantenrüssel abgetrennt, und mit den Schenkeln der Tapferen.
6.96.61
बद्धचूजामणिवरैः शिरोभिश्च सकुण्डलैः ।
पातितै ऋषभाक्षाणां बभौ भारत मेदिनी ॥ ६.९६.६१ ॥
Mit gefallenen Häuptern, deren Haarknoten mit den besten Juwelen geschmückt und deren Ohrringe noch daran waren, glänzte die Erde, o Bhārata, durch die stieräugigen Helden.
6.96.62
कवचैः शोणितादिग्धैर्विप्रकीर्णैश्च काञ्चनैः ।
रराज सुभृशं भूमिः शान्तार्चिर्भिरिवानलैः ॥ ६.९६.६२ ॥
Mit goldenen, blutbeschmierten und umhergestreuten Rüstungen glänzte die Erde sehr, wie Feuer, deren Flammen erloschen sind.
6.96.63
विप्रविद्धैः कलापैश्च पतितैश्च शरासनैः ।
विप्रकीर्णैः शरैश्चैव रुक्मपुङ्खैः समन्ततः ॥ ६.९६.६३ ॥
Mit weggeschleuderten Köchern, gefallenen Bogen und ringsum verstreuten Pfeilen mit goldenen Federn.
6.96.64
रथैश्च सर्वतो भग्नैः किङ्किणीजालभूषितैः ।
वाजिभिश्च हतैर्बाणैः स्रस्तजिह्वैः सशोणितैः ॥ ६.९६.६४ ॥
Mit überall zerbrochenen Wagen, geschmückt mit Netzen aus kleinen Glöckchen, und Pferden, von Pfeilen erschlagen, mit herabhängenden Zungen und blutbefleckt.
6.96.65
अनुकर्षैः पताकाभिरुपासङ्गैर्ध्वजैरपि ।
प्रवीराणां महाशङ्खैर्विप्रकीर्णैश्च पाण्डुरैः ॥ ६.९६.६५ ॥
Mit nachgeschleiften Seilen, Wimpeln, Geschirrriemen und Bannern sowie den großen, bleichen Muscheltrompeten der vorzüglichen Helden, die verstreut lagen.
6.96.66
स्रस्तहस्तैश्च मातङ्गैः शयानैर्विबभौ मही ।
नानारूपेरलंकारैः प्रमदेवाभ्यलङ्कृता ॥ ६.९६.६६ ॥
Die Erde glänzte mit daliegenden Elefanten, deren Rüssel schlaff herabhingen, geschmückt mit mannigfaltigem Schmuck, als wäre sie wie schöne Frauen geschmückt.
6.96.67
दन्तिभिश्चापरैस्तत्र सप्राणैर्गाढवेदनैः ।
करैः शब्दं विमुञ्चद्भिः शीकरं च मुहुर्मुहुः ॥ ६.९६.६७ ॥
Dort lagen andere Elefanten, noch am Leben und in tiefem Schmerz, schrien mit ihren Rüsseln und spritzten immer wieder Wasser.
6.96.68
विबभौ तद्रणस्थानं स्यन्दमानैरिवाचलैः ।
नानारागैः कम्बलैश्च परिस्तोमेश्च दन्तिनाम् ॥ ६.९६.६८ ॥
Jener Schlachtplatz strahlte mit bunten Decken und den Schabracken der Elefanten wie fließende Berge.
6.96.69
वैदूर्यमणिदण्डैश्च पतितैरङ्कुशैः शुभैः ।
घण्टाभिश्च गजेन्द्राणां पतिताभिः समन्ततः ॥ ६.९६.६९ ॥
Schöne Treibstöcke mit lapislazuli-besetzten Griffen lagen gefallen, und die Glocken der großen Elefanten lagen überall verstreut.
6.96.70
विपाटितविचित्राभिः कुथाभिरङ्कुशैस्तथा ।
ग्रैवेयैश्चित्ररूपैश्च रुक्मकक्ष्याभिरेव च ॥ ६.९६.७० ॥
Es war übersät mit zerrissenen, buntfarbigen Decken, Treibstöcken, Halsschmuck verschiedener Gestalt und goldenen Gurten.
6.96.71
यन्त्रैश्च बहुधा च्छिन्नैस्तोमरैश्चापि काञ्चनैः ।
रराज सुभृशं भूमिस्तत्रतत्र विशांपते
अश्वानां रेणुकपिलै रुक्मच्छन्नैरुरश्छदैः ॥ ६.९६.७१ ॥
Die Erde leuchtete hier und dort gewaltig von zerbrochenen Wagenteilen und vielen zerbrochenen goldverzierten Wurfspeeren. O Herr der Menschen, hier und dort lagen die goldenen Brustpanzer der Pferde, staubgelb.
6.96.72
सादिनां च भुजैश्छिन्नैः पतितैः साङ्गदैस्तथा ।
प्रासैश्च विमलैस्तीक्ष्णैर्विमलाभिस्तथर्ष्टिभिः ॥ ६.९६.७२ ॥
Die abgetrennten Arme der Reiter lagen mit ihren Armreifen da; auch helle, scharfe Lanzen und blitzende Schwerter lagen dort.
6.96.73
उष्णीषैश्च तथा चित्रैर्विप्रविद्धैस्ततस्ततः ।
विचित्रैर्बाणवर्षैश्च जातरूपपरिष्कृतैः ॥ ६.९६.७३ ॥
Mit bunten Turbanen, hierhin und dorthin geschleudert, mit mannigfaltigen Pfeilregen und mit golden verzierten Dingen.
6.96.74
अश्वास्तरपरिस्तोमै राङ्कवैर्मृदितैस्तथा ।
नरेन्द्रचूडामणिभिर्विचित्रैश्च महाधनैः ॥ ६.९६.७४ ॥
Mit Haufen von Pferdedecken, zerquetschten Rāṅkava-Fellen, den Kronjuwelen der Könige und mannigfaltigen, sehr kostbaren Dingen.
6.96.75
छत्रैस्तथापविद्धैश्च चामरैर्व्यजनैरपि ।
पद्मेन्दुद्युतिभिश्चैव वदनैश्चारुकुण्डलैः ॥ ६.९६.७५ ॥
Mit weggeworfenen Sonnenschirmen, Yakschwanz-Wedeln und Fächern, und mit Gesichtern, glänzend wie Lotos und Mond, geschmückt mit schönen Ohrringen.
6.96.76
क्लृप्तश्मश्रुभिरत्यर्थं वीराणां समलङ्कृतैः ।
अपविद्धैर्महाराज सुवर्णाज्ज्वलकुण्डलैः ॥ ६.९६.७६ ॥
Mit den weggeworfenen Leibern der Helden, mit sorgfältig gestutzten Bärten und überaus geschmückt, o großer König, mit goldglänzenden Ohrringen.
6.96.77
ग्रहनक्षत्रशबला द्यौरिवासीद्वसुंधरा ।
एवमेते महासेने मृदिते तत्र भारत ॥ ६.९६.७७ ॥
Die Erde war gesprenkelt wie der Himmel mit Planeten und Sternen. So lagen sie dort zerquetscht, o Mahāsena, o Bhārata.
6.96.78
परस्परं समासाद्य तव तेषां च संयुगे ।
तेषु श्रान्तेषु भग्नेषु मृदितेषु च भारत ॥ ६.९६.७८ ॥
Die Deinen und die Ihren trafen im Kampf aufeinander; als sie erschöpft, zerschlagen und zermalmt waren, o Bhārata.
6.96.79
रात्रिः समभवत्तत्र नापश्याम ततोऽनुगान् ।
ततोऽवहारं सैकन्यानां प्रचुक्रुः कुरुपाण्डवाः ॥ ६.९६.७९ ॥
Dort brach die Nacht herein, und wir sahen unsere Gefolgsleute nicht. Da zogen sich die Kurus und Pāṇḍavas mit ihren Heeren zurück.
6.96.80
घोरे निशामुखे रौद्रे वर्तमाने महाभये ।
अवहारं ततः कृत्वा सहिताः कुरुपाणड्वाः ।
न्यविशन्त निशाकाले गत्वा स्वशिबिरं तदा ॥ ६.९६.८० ॥
Am Anfang der schrecklichen, grausigen Nacht großer Furcht zogen sich die Kurus und Pāṇḍavas zurück und betraten gemeinsam in der Nacht ihre eigenen Lager.