மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.96
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.96.1
पुत्रं विनिहतं श्रुत्वा इरावन्तं धनञ्जयः ।
दुःखेन महताऽऽविष्टो निःश्वसन्पन्नगो यथा ॥ ६.९६.१ ॥
தன் மகன் இராவான் கொல்லப்பட்டதைக் கேட்ட தனஞ்சயன், பெரும் துயரால் நிரம்பி, பாம்பைப் போல் பெருமூச்சு விட்டான்.
6.96.2
अब्रवीत्समरे राजन्वासुदेवमिदं वचः ।
इदं नूनं महाप्राज्ञो विदुरो दृष्टवान्पुरा ॥ ६.९६.२ ॥
அரசே, போர்க்களத்தில் தனஞ்சயன் வாசுதேவனிடம் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்: உண்மையாக மகாப்ராஜ்ஞரான விதுரர் முன்பே இதை கண்டிருந்தார்.
6.96.3
कुरूणां पाण्डवानां च क्षयं घोरं महामतिःक ।
स ततो निवारितवान्धृतराष्ट्रं जनेश्वरम् ॥ ६.९६.३ ॥
குரு மற்றும் பாண்டவர்களின் கொடிய அழிவை மகாமதியான அவர் முன்பே கண்டார்; அப்போது அவர் மக்கள் தலைவரான திருதராஷ்டிரரைத் தடுத்தார்.
6.96.4
अन्ये च बहवो वीराः संग्रामे मधुसूदन ।
निहताः कौरवैः सङ्ख्ये तथाऽस्माभिश्च कौरवाः ॥ ६.९६.४ ॥
மதுசூதனா, போரில் பல வீரர்களும் கௌரவர்களால் கொல்லப்பட்டனர்; அவ்வாறே எங்களாலும் கௌரவர்கள் கொல்லப்பட்டனர்.
6.96.5
अर्थहेतोर्नरश्रेष्ठ क्रियते कर्म कुत्सितम् ।
धिगर्थान्यत्कृते ह्येवं क्रियते ज्ञातिसंक्षयः ॥ ६.९६.५ ॥
மனிதர்களில் சிறந்தவரே, செல்வத்தின் பொருட்டு இழிவான செயல் செய்யப்படுகிறது. எந்தச் செல்வத்தின் பொருட்டு இவ்வாறு உறவினர்களின் அழிவு நிகழ்கிறதோ அந்தச் செல்வத்திற்கு சீ!
6.96.6
अधनस्य मृतं श्रेयो न च ज्ञातिवधाद्वनम् ।
किं नु प्राप्स्यामहे कृष्ण हत्वा ज्ञातीन्समागतान् ॥ ६.९६.६ ॥
செல்வமற்றவனுக்கு சாவே நல்லது; உறவினர்களைக் கொல்வதால் காடும் நல்லதல்ல. கிருஷ்ணா, கூடியிருக்கும் உறவினர்களைக் கொன்று நாம் என்ன அடையப்போகிறோம்?
6.96.7
दुर्योधनापराधेन शकुनेः सौबलस्य च ।
क्षत्रिया निधनं यान्ति कर्णदुर्मन्त्रितेन च ॥ ६.९६.७ ॥
துரியோதனனின் குற்றத்தாலும், சௌபலரான சகுனியின் குற்றத்தாலும், கர்ணனின் தீய ஆலோசனையாலும் க்ஷத்திரியர்கள் அழிவை அடைகின்றனர்.
6.96.8
इदानीं च विजानामि सुकृतं मधुसूदन ।
कृतं राज्ञा महाबाहो याचता त सुयोधनम् ॥ ६.९६.८ ॥
இப்போது நான் அறிகிறேன், மதுசூதனா; மகாபாகுவே, அரசன் சுயோதனனிடம் யாசித்தது நல்ல செயலாக இருந்தது.
6.96.9
राज्यार्धं पञ्च वा ग्रामान्नाकार्षीत्स च दुर्मतिःक ।
दृष्ट्वा हि क्षत्रियाञ्शूराञ्शयानान्धरणीतले ॥ ६.९६.९ ॥
பாதி அரசையோ, ஐந்து கிராமங்களையோ அந்தத் தீய புத்தியுடையவன் கொடுக்கவில்லை. பூமியின் மேல் கிடக்கும் வீர க்ஷத்திரியர்களைக் கண்டு—
6.96.10
निन्दामि भृशमात्मानं धिगस्तु क्षत्रिजीविकाम् ।
अशक्तमिति मामेते ज्ञास्यन्ते क्षत्रिया रणे ॥ ६.९६.१० ॥
நான் என்னையே மிகவும் நிந்திக்கிறேன். க்ஷத்திரியனின் வாழ்க்கைக்கு இகழ்ச்சி உண்டாகட்டும்! போரில் இந்த க்ஷத்திரியர்கள் என்னை வலிமையற்றவன் என்று அறிவார்கள்.
6.96.11
एतदर्थं मया युद्धं रोचितं मधुसूदन ।
संचोदय हयाञ्शीघ्रं धार्तराष्ट्रचमूं प्रति ॥ ६.९६.११ ॥
இதற்காகவே நான் போரை விரும்பினேன், மதுசூதனா. குதிரைகளை விரைவாகத் திருதராஷ்டிரர் மகன்களின் படையை நோக்கி செலுத்து.
6.96.12
प्रतरिष्ये महापारं भुजाभ्यां समरोदधिम् ।
नायं क्लीबायितुं कालो विद्यते माधव क्वचित् ॥ ६.९६.१२ ॥
என் புயங்களால் போர் என்னும் கடலை நான் கடப்பேன். மாதவா, இது கோழையாக நடந்துகொள்ளும் காலமல்ல.
6.96.13
एवमुक्तस्तु पार्थेन केशवः परवीरहा ।
चोदयामास तानश्वान्पाण्डुरान्वातरंहसः ॥ ६.९६.१३ ॥
பார்த்தன் இவ்வாறு கூறியதும், எதிரி வீரர்களை அழிக்கும் கேசவன் காற்றின் வேகமுடைய அந்த வெண்ணிறக் குதிரைகளைத் தூண்டினான்.
6.96.14
अथ शब्दो महानासीत्तव सैन्यस्य भारत ।
मारुतोद्धूतवेगस्य सागरस्येव पर्वणि ॥ ६.९६.१४ ॥
பாரதனே, அப்போது உன் படையில் காற்றால் கிளர்ந்தெழுந்த கடலின் பெருக்கைப் போன்ற பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது.
6.96.15
अपराह्णे महाराज संग्रामः समपद्यत ।
पर्जन्यसमनिर्घोषो भीष्मस्य सह पाण्डवैः ॥ ६.९६.१५ ॥
மகாராஜாவே, பிற்பகலில் பீஷ்மருக்கும் பாண்டவர்களுக்கும் இடையே மேகத்தின் இடி முழக்கம் போன்ற போர் நிகழ்ந்தது.
6.96.16
ततो राजंस्तव सुता भीमसेनमुपाद्रवन् ।
परिवार्य रणे द्रोणं वसवो वासवं यथा ॥ ६.९६.१६ ॥
அரசே, அப்போது உன் புதல்வர்கள் பீமசேனனை நோக்கிப் பாய்ந்தனர்; வசுக்கள் இந்திரனைச் சூழ்வது போல் போர்க்களத்தில் துரோணரைச் சூழ்ந்து நின்றனர்.
6.96.17
ततः शान्तनवो भीष्मः कृपश्च रथिनां वरः ।
भगदत्तः सुशर्मा च धनंजयमुपाद्रवन् ॥ ६.९६.१७ ॥
பின்னர் சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மரும், தேர்வீரர்களில் சிறந்த கிருபரும், பகதத்தனும், சுசர்மனும் தனஞ்சயனை நோக்கிப் பாய்ந்தனர்.
6.96.18
हार्दिक्यो बाह्लिकश्चैव सात्यकिं समभिद्रुतौ ।
अम्बष्ठकस्तु नृपतिरभिमन्युमवस्थितः ॥ ६.९६.१८ ॥
ஹார்திக்யனும் (கிருதவர்மன்) பாஹ்லிகனும் சாத்யகியின் மீது பாய்ந்தனர்; அம்பஷ்டக அரசனோ அபிமன்யுவுக்கு எதிராக நின்றான்.
6.96.19
शेषास्त्वन्ये महाराज शेषानेव महारथान् ।
ततः प्रववृते युद्धं घोररूपं भयावहम् ॥ ६.९६.१९ ॥
மகாராஜாவே, எஞ்சிய மற்றவர்கள் எஞ்சிய மகாரதர்களையே எதிர்த்தனர். பின்னர் பயங்கரமான, அச்சமூட்டும் போர் தொடங்கியது.
6.96.20
भीमसेनस्तु संप्रेक्ष्य पुत्रांस्तव विशांपते ।
प्रजज्वाल रणे क्रुद्धो हविषा हव्यवाडिव ॥ ६.९६.२० ॥
மன்னர்களின் தலைவரே, உமது மகன்களைக் கண்ட பீமசேனன் கோபத்தால் போரில் நெய்யால் வேள்வித் தீ எரிவது போல் பற்றி எரிந்தான்.
6.96.21
पुत्रास्तु तव कौन्तेयं छादयांचक्रिरे शरैः ।
प्रावृषीव महाराज जलदा इव पर्वतम् ॥ ६.९६.२१ ॥
உமது மகன்கள் குந்தியின் மகனை அம்புகளால் மூடினர், மகாராஜாவே, மழைக்காலத்தில் மேகங்கள் மலையை மூடுவது போல்.
6.96.22
स च्छाद्यमानो बहुधा पुत्रैस्तव विशांपते ।
सृक्विणी संलिहन्वीरः शार्दूल इव दर्पितः ॥ ६.९६.२२ ॥
மன்னர்களின் தலைவரே, உமது மகன்களால் பலவிதமாக மூடப்பட்ட அந்த வீரன், வாயின் ஓரங்களை நக்கிக்கொண்டு, செருக்கடைந்த புலி போல் இருந்தான்.
6.96.23
व्यूढोरस्कस्ततो भीमः पोथयामास पार्थिवम् ।
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन सुमुक्तेन महारणे ॥ ६.९६.२३ ॥
பின்னர் அகன்ற மார்புடைய பீமன், பெரும் போரில் மிகக் கூர்மையான, நன்றாக எய்யப்பட்ட க்ஷுரப்ர அம்பால் அந்த அரசனைத் தள்ளினான்.
6.96.24
ताडयामास संक्रुद्धः सोऽभवद्व्यथितेन्द्रियः ।
अपरेण तु भल्लेन पीतेन निशितेन तु।
अपातयत्कुण्डलितं सिंहः क्षुद्रमृगं यथा ॥ ६.९६.२४ ॥
கோபத்துடன் அவனைத் தாக்கினான்; அவன் புலன்கள் கலங்கினான். பின்னர் மற்றொரு மஞ்சள் நிற, கூர்மையான பல்ல அம்பால், சுருண்டு நின்ற அவனை சிங்கம் சிறு மானைத் தள்ளுவது போல் வீழ்த்தினான்.
6.96.25
ततः सुनिशितान्बाणान्भीमसेनः शिलाशितान् ।
स सप्त संदधे हन्तुं पुत्रास्ते भरतर्षभ ॥ ६.९६.२५ ॥
அப்போது பீமசேனன் கல்லில் கூர்மையாக்கப்பட்ட ஏழு மிகக் கூரிய அம்புகளைத் தொடுத்தான், பரதர்களில் சிறந்தவரே, உம் மகன்களைக் கொல்ல.
6.96.26
प्रेषिता भिमसेनेन शरास्ते दृढधन्वना ।
अपातयन्त पुत्रांस्ते रथेभ्यः सुमहारथान् ॥ ६.९६.२६ ॥
உறுதியான வில்லுடைய பீமசேனனால் ஏவப்பட்ட உம் அம்புகள் உம் மகன்களான அந்த மகாரதர்களை தேர்களிலிருந்து வீழ்த்தின.
6.96.27
अनाधृष्टिं कुण्डभेदिं विराजं दीप्तलोचनम् ।
दीर्घबाहुं सुबाहुं च तथैव मकरध्वजम् ॥ ६.९६.२७ ॥
அனாதிருஷ்டி, குண்டபேதி, விராஜன், தீப்த லோசனன், தீர்க்கபாகு, சுபாகு, அதுபோல் மகரத்வஜன் ஆகியோரை.
6.96.28
प्रपतन्तिस्म वीरास्ते विरेजुर्भरतर्षभ ।
वसन्ते पुष्पशबलाः किंशुकाः पतिता इव ॥ ६.९६.२८ ॥
வீழ்ந்துகொண்டிருந்த உம் வீரர்கள் ஒளிர்ந்தனர், பரதர்களில் சிறந்தவரே, வசந்தத்தில் பூக்களால் புள்ளியிடப்பட்ட கிம்சுக மரங்கள் விழுந்ததுபோல்.
6.96.29
ततः प्रदुद्रुवुः शेषास्तव पुत्रा महाहवे ।
तं कालमिव मन्यन्तो भीमसेनं महाबलम् ॥ ६.९६.२९ ॥
அப்போது பெரும்போரில் உம் மீதமுள்ள மகன்கள் ஓடினர், அந்த மகாபலசாலியான பீமசேனனை காலனைப் போல் கருதி.
6.96.30
द्रोणस्तु समरे वीरं निर्दहनक्तं सुतांस्तव ।
यथाद्रिं वारिधाराभिः समन्ताद्व्यकिरच्छरैः ॥ ६.९६.३० ॥
ஆனால் துரோணன் போரில் அந்த வீரனை, உம் மகன்களை எரித்துக்கொண்டிருந்தவனை, மலையை நீரோடைகள் மூடுவதுபோல் அம்புகளால் நாற்புறமும் மூடினான்.
6.96.31
तत्राद्भुतमपश्याम कुन्तीपुत्रस्य पौरुषम् ।
द्रोणेन वार्यमाणोऽपि निजघ्ने यत्सुतांस्तव ॥ ६.९६.३१ ॥
அங்கே குந்தியின் மகனின் அற்புதமான வீரத்தைக் கண்டோம்; துரோணர் தடுத்தும் அவன் உம் மக்களை வீழ்த்தினான்.
6.96.32
यथा गोवृषभो वर्षं संधारयति स्वात्पतत् ।
भीमस्तथा द्रोणमुक्तं शरवर्षमदीधरत् ॥ ६.९६.३२ ॥
காளைமாடு தன் மீது விழும் மழையைத் தடுப்பது போல, துரோணர் பொழிந்த அம்பு மழையை பீமன் தடுத்தான்.
6.96.33
अद्भुतं च महाराज तत्र चक्रे वृकोदरः ।
यत्पुत्रांस्तेऽवधीत्सङ्ख्ये द्रोणं चैव न्यवारयत् ॥ ६.९६.३३ ॥
மகாராஜாவே, அங்கே வ்ருகோதரன் அற்புதமான செயலைச் செய்தான்: போரில் உம் மக்களை வதைத்ததுடன் துரோணரையும் தடுத்தான்.
6.96.34
पुत्रेषु तव वीरेषु चिक्रीडार्जुनपूर्वजः ।
मृगेष्विव महाराज चरन्व्याघ्रो महाबलः ॥ ६.९६.३४ ॥
மகாராஜாவே, மகாபலம் பொருந்திய புலி மான்களிடையே உலவுவது போல, அர்ஜுனனின் மூத்தவன் உம் வீரப் புதல்வர்களிடையே விளையாடினான்.
6.96.35
यथा हि पशुमध्यस्थो द्रावयेत पशून्वृकः ।
वृकोदरस्तव सुतांस्तथा व्यद्रावयद्रणे ॥ ६.९६.३५ ॥
ஓநாய் கால்நடைகளுக்கிடையே நின்று மிருகங்களை சிதறடிப்பது போல, வ்ருகோதரன் போரில் உம் மக்களைச் சிதறடித்தான்.
6.96.36
गाङ्गेयो भगदत्तश्च गोतमश्च महारथाः ।
पाण्डवं रभसं युद्धे वारयामासुरर्जुनम् ॥ ६.९६.३६ ॥
கங்கையின் மகனும், பகதத்தனும், கௌதமனும் ஆகிய மகாரதர்கள் போரில் வேகமாக வந்த பாண்டவன் அர்ஜுனனைத் தடுத்தனர்.
6.96.37
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य तेषां सोऽतिरथो रणे ।
प्रवीरांस्तव सैन्येषु प्रेषयामास मृत्यवे ॥ ६.९६.३७ ॥
அவன் அம்புகளால் அவர்களின் அம்புகளைத் தடுத்து, போர்க்களத்தில் உங்கள் படைகளின் வீரர்களை மரணத்திற்கு அனுப்பினான்.
6.96.38
अभिमन्युस्तु राजानमम्बष्ठं लोकविश्रुतम् ।
विरथं रथिनां श्रेष्ठं कारयामास सायकैः ॥ ६.९६.३८ ॥
ஆனால் அபிமன்யு உலகப் புகழ்பெற்ற அரசன் அம்பஷ்டனை, தேர்வீரர்களில் சிறந்தவனை, அம்புகளால் தேரற்றவனாக்கினான்.
6.96.39
विरथो वध्यमानस्तु सौभद्रेण यशस्विना ।
अवप्लुत्य रथात्तूर्णमम्बष्ठो वसुधाधिपः ॥ ६.९६.३९ ॥
புகழ்பெற்ற சௌபத்ரனால் தாக்கப்பட்டு தேரற்றவனான பூமியின் அதிபதி அம்பஷ்டன் விரைவாக தேரிலிருந்து குதித்தான்.
6.96.40
असिं चिक्षेप समरे सौभद्रस्य महात्मनः ।
आरुरोह रथं चैव हार्दिक्यस्य महाबलः ॥ ६.९६.४० ॥
அந்த மகாபலசாலி போரில் மகாத்மா சௌபத்ரன் மீது வாளை எறிந்து, ஹார்திக்யனின் தேரில் ஏறினான்.
6.96.41
आपतन्तं तु निस्त्रिंशं युद्धमार्गविशारदः ।
लाघवाद्व्यंसयामास सौभद्रः परवीरहा ॥ ६.९६.४१ ॥
போர் வழிகளில் வல்லவனும், பகைவீரர்களைக் கொல்பவனுமான சௌபத்ரன், தன் மீது விழுந்த வாளை சுறுசுறுப்பால் தட்டிவிட்டான்.
6.96.42
व्यंसितं वीक्ष्य निस्त्रिंशं सौभद्रेण रणे तदा ।
साधुसाध्विति सैन्यानां प्रणादोऽभूद्विशांपते ॥ ६.९६.४२ ॥
போர்க்களத்தில் சௌபத்ரனால் வாள் தட்டிவிடப்பட்டதைக் கண்டதும், ஓ மன்னா, படைகளிடையே "சாது, சாது" என்ற ஆரவாரம் எழுந்தது.
6.96.43
धृष्टद्युम्नमुखास्त्वन्ये तव सैन्यमयोधयन् ।
तथैव तावकाः सर्वे पाण्डुसैन्यमयोधयन् ॥ ६.९६.४३ ॥
திருஷ்டத்யும்னன் தலைமையிலான மற்றவர்கள் உமது படையுடன் போரிட்டனர். அவ்வாறே உமது அனைத்து வீரர்களும் பாண்டவர் படையுடன் போரிட்டனர்.
6.96.44
तत्राक्रन्दो महानासीत्तव तेषां च भारत ।
निघ्नतां दृढमन्योन्यं कुर्वतां कर्म दुष्करम् ॥ ६.९६.४४ ॥
அங்கே உமது வீரர்களுக்கும் அவர்களுக்கும் பெரும் கூச்சல் எழுந்தது, பாரதனே. ஒருவரை ஒருவர் கடுமையாகத் தாக்கி, கடினமான செயல்களைச் செய்தனர்.
6.96.45
अन्योन्यं हि रणे शूराः केशेष्वाक्षिष्य मानिनः ।
नखदन्तैरयुध्यन्त मुष्टिभिर्जानुभिस्तथा ॥ ६.९६.४५ ॥
போரில் ஒருவரை ஒருவர் தலைமயிரைப் பிடித்து இழுத்த பெருமைமிக்க வீரர்கள், நகங்களாலும் பற்களாலும், முஷ்டிகளாலும், முழங்கால்களாலும் போரிட்டனர்.
6.96.46
तलैश्चैवाथ निस्त्रिंशैर्बाहुभिश्च सुसंस्थितैः ।
विवरं प्राप्य चान्योन्यमनयन्यमसादनम् ॥ ६.९६.४६ ॥
உள்ளங்கைகளாலும், வாள்களாலும், நன்கு நிலைகொண்ட கைகளாலும், இடைவெளி கண்டு ஒருவரை ஒருவர் யமலோகத்திற்கு அனுப்பினர்.
6.96.47
न्यहनच्च पिता पुत्रं पुत्रश्च पितरं तथा ।
व्याकुलीकृतसंकल्पा युयुधुस्तत्र मानवाः ॥ ६.९६.४७ ॥
தந்தை மகனையும், மகன் தந்தையையும் கொன்றனர். இவ்வாறு குழம்பிய உள்ளத்துடன் மனிதர்கள் அங்கே போரிட்டனர்.
6.96.48
रणे चारूणि चापानि हेमपृष्ठानि मारिष ।
हतानामपविद्धानि कलापाश्च महाधनाः ॥ ६.९६.४८ ॥
போர்க்களத்தில், மாரிஷா, கொல்லப்பட்டவர்களின் அழகிய பொன்பூசிய வில்களும், விலையுயர்ந்த அம்பறாத்தூணிகளும் எறியப்பட்டுக் கிடந்தன.
6.96.49
जातरूपमयैः पुङ्खै राजतैर्निशिताः शराः ।
तैलधौता व्यराजन्त निर्मुक्तभुजगोपमाः ॥ ६.९६.४९ ॥
தங்கச் சிறகுகளும் வெள்ளி அம்புத்தலைகளும் கொண்ட கூரிய அம்புகள், எண்ணெயால் கழுவப்பட்டு, தோல் உரித்த பாம்புகளைப் போல ஒளிர்ந்தன.
6.96.50
खङ्गाश्च दान्तत्सरवो जातरूपपरिष्कृताः ।
चर्माणि चापविद्धानि रुक्मचित्राणि धन्विनां ॥ ६.९६.५० ॥
தந்தக் கைப்பிடியும் தங்க அலங்காரமும் கொண்ட வாள்களும், வில்லாளிகளின் தங்கச் சித்திரம் பொறித்த கேடயங்களும், வில்களிலிருந்து வீசப்பட்டு கிடந்தன.
6.96.51
सुवर्णाविकृताः प्रासाः प्रभग्ना हेमभूषिताः ।
जातरूपमया यष्ट्यः शक्त्यश्च कनकोज्ज्वलाः ॥ ६.९६.५१ ॥
தங்கத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட உடையாத ஈட்டிகள், உடைந்த தங்கத் தண்டங்கள், பொன்னொளிரும் சக்திகள்.
6.96.52
अवस्कन्दाश्च पतिता मुसलानि गुरूणि च ।
परिघाः पट्टसाश्चैव भिण्डिपालाश्च मारिष ॥ ६.९६.५२ ॥
வீழ்ந்து கிடந்த அவஸ்கந்தங்களும், கனத்த முசலங்களும், பரிகங்களும், பட்டிசங்களும், பிந்திபாலங்களும், ஓ மாரிஷா.
6.96.53
पतिता विविधाश्चापाश्चित्रा हेमपरिष्कृताः ।
कुथा बहुविधाकाराश्चामरा व्यजनानि च ॥ ६.९६.५३ ॥
தங்கத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பல வடிவ வில்கள் வீழ்ந்து கிடந்தன; பலவிதமான வடிவுள்ள முதுகுப் போர்வைகள், சாமரங்கள், விசிறிகளும்.
6.96.54
नानाविधानि शस्त्राणि प्रगृह्य पतिता नराः ।
जीवन्त इव दृश्यनते गतसत्त्वा महारथाः ॥ ६.९६.५४ ॥
பலவகை ஆயுதங்களைக் கையில் பற்றியபடி வீழ்ந்த மனிதர்கள் உயிருடன் இருப்பது போலத் தோன்றினர்; அம்மகாரதர்கள் உயிரற்றவர்கள்.
6.96.55
गजाविमथितैर्गात्रैर्मुसलैर्भिन्नमस्तकाः ।
गजावाजिरथक्षुण्णाः शेरते स्म नराः क्षितौ ॥ ६.९६.५५ ॥
யானைகளால் மிதிபட்ட உடல்களும், உலக்கைகளால் பிளந்த தலைகளும் கொண்ட மனிதர்கள், யானைகள், குதிரைகள், தேர்களால் நசுக்கப்பட்டு நிலத்தில் கிடந்தனர்.
6.96.56
तथैवाश्वनृनागानां शरीरैर्विबभौ तदा ।
संछन्ना वसुधा राजन्पर्वतैरिव शातितैः ॥ ६.९६.५६ ॥
அதுபோலவே குதிரைகள், மனிதர்கள், யானைகளின் உடல்களால் அப்போது பூமி மூடப்பட்டு விளங்கியது, அரசே, வீழ்த்தப்பட்ட மலைகளைப் போல.
6.96.57
समरे पतितैश्चैव शक्त्यृष्टिशरतोमरैः ।
निस्त्रिंशैः पट्टसैः प्रासैरवस्कन्दैः परश्वथैः ॥ ६.९६.५७ ॥
போரில் விழுந்த சக்தி, ரிஷ்டி, அம்புகள், தோமரங்கள், வாள்கள், பட்டசங்கள், பிராசங்கள், அவஸ்கந்தங்கள், கோடரிகளுடன்.
6.96.58
परिघैर्भिण्डिपालैश्च शतघ्नीभिश्च मारिष ।
शरीरैः शस्त्रनिर्भिन्नैः समास्तीर्यत मेदिनी ॥ ६.९६.५८ ॥
பரிகங்கள், பிண்டிபாலங்கள், சதக்னிகளால், மாரிஷ, ஆயுதங்களால் துளைக்கப்பட்ட உடல்களால் பூமி முழுவதும் பரப்பப்பட்டது.
6.96.59
विशब्दैरल्पशब्दैश्च शोणितौगपरिप्लुतैः ।
गतासुभिरमित्रघ्न विबभौ निचिता मही ॥ ६.९६.५९ ॥
ஒலியற்றவையும் மெல்லிய முனகல் உடையவையும், இரத்த வெள்ளத்தில் மூழ்கியவையும், உயிரற்றவையுமான உடல்களால், எதிரிகளைக் கொல்பவனே, பூமி நிறைந்து விளங்கியது.
6.96.60
सतलत्रैः सकेयूरैर्बाहुभिश्चन्दनोक्षितैः ।
हस्तिहस्तोपमैश्छिन्नैरूरुभिश्च तरस्विनाम् ॥ ६.९६.६० ॥
உள்ளங்கைகளும் தோள்வளைகளுமுடைய, சந்தனம் பூசப்பட்ட, யானைத் துதிக்கைகளைப் போன்ற வெட்டப்பட்ட கைகளும் வீரர்களின் தொடைகளும்.
6.96.61
बद्धचूजामणिवरैः शिरोभिश्च सकुण्डलैः ।
पातितै ऋषभाक्षाणां बभौ भारत मेदिनी ॥ ६.९६.६१ ॥
கட்டப்பட்ட சிகைகளில் சிறந்த மணிகளுடனும் குண்டலங்களுடனும் விழுந்த தலைகளால், பாரதா, ரிஷபாக்ஷர்களின் வீழ்ச்சியால் பூமி ஒளிர்ந்தது.
6.96.62
कवचैः शोणितादिग्धैर्विप्रकीर्णैश्च काञ्चनैः ।
रराज सुभृशं भूमिः शान्तार्चिर्भिरिवानलैः ॥ ६.९६.६२ ॥
இரத்தத்தில் தோய்ந்து சிதறிக் கிடந்த தங்கக் கவசங்களால் பூமி மிகவும் ஒளிர்ந்தது, அணைந்த சுடர்களையுடைய நெருப்புகளைப் போல.
6.96.63
विप्रविद्धैः कलापैश्च पतितैश्च शरासनैः ।
विप्रकीर्णैः शरैश्चैव रुक्मपुङ्खैः समन्ततः ॥ ६.९६.६३ ॥
எறியப்பட்ட அம்பறாத்தூணிகளாலும், விழுந்த வில்களாலும், எங்கும் சிதறிய பொன்னிறச் சிறகுகள் கொண்ட அம்புகளாலும்.
6.96.64
रथैश्च सर्वतो भग्नैः किङ्किणीजालभूषितैः ।
वाजिभिश्च हतैर्बाणैः स्रस्तजिह्वैः सशोणितैः ॥ ६.९६.६४ ॥
எங்கும் உடைந்த தேர்களாலும், சிறு மணிவலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவையும், அம்புகளால் கொல்லப்பட்டு நாக்கு தொங்கி இரத்தத்தில் தோய்ந்த குதிரைகளாலும்.
6.96.65
अनुकर्षैः पताकाभिरुपासङ्गैर्ध्वजैरपि ।
प्रवीराणां महाशङ्खैर्विप्रकीर्णैश्च पाण्डुरैः ॥ ६.९६.६५ ॥
இழுக்கப்பட்ட கயிறுகளாலும், கொடிகளாலும், கடிவாளப் பட்டைகளாலும், கொடிமரங்களாலும், சிறந்த வீரர்களின் பெரிய வெண் சங்குகளாலும், சிதறிக் கிடந்தவற்றாலும்.
6.96.66
स्रस्तहस्तैश्च मातङ्गैः शयानैर्विबभौ मही ।
नानारूपेरलंकारैः प्रमदेवाभ्यलङ्कृता ॥ ६.९६.६६ ॥
தொங்கிய துதிக்கைகளுடனும் கிடந்த யானைகளாலும் பூமி ஒளிர்ந்தது; பலவகை அணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அழகிய பெண்களைப் போல அது அணிசெய்யப்பட்டிருந்தது.
6.96.67
दन्तिभिश्चापरैस्तत्र सप्राणैर्गाढवेदनैः ।
करैः शब्दं विमुञ्चद्भिः शीकरं च मुहुर्मुहुः ॥ ६.९६.६७ ॥
அங்கு உயிருடன் இருந்த, கடுமையான வேதனையில் துடித்த மற்ற யானைகள், துதிக்கைகளால் பிளிறியும் நீர்த்துளிகளைத் திரும்பத் திரும்பச் சிதறடித்தும் கிடந்தன.
6.96.68
विबभौ तद्रणस्थानं स्यन्दमानैरिवाचलैः ।
नानारागैः कम्बलैश्च परिस्तोमेश्च दन्तिनाम् ॥ ६.९६.६८ ॥
பல வண்ணங்களிலான போர்வைகளாலும் யானைகளின் அலங்கரிப்புகளாலும் அந்தப் போர்க்களம் ஓடும் மலைகள் போல ஒளிர்ந்தது.
6.96.69
वैदूर्यमणिदण्डैश्च पतितैरङ्कुशैः शुभैः ।
घण्टाभिश्च गजेन्द्राणां पतिताभिः समन्ततः ॥ ६.९६.६९ ॥
வைடூரிய மணிகள் பதித்த கைப்பிடியுடைய அழகிய அங்குசங்கள் விழுந்து கிடந்தன; பெரிய யானைகளின் மணிகளும் எங்கும் உதிர்ந்து கிடந்தன.
6.96.70
विपाटितविचित्राभिः कुथाभिरङ्कुशैस्तथा ।
ग्रैवेयैश्चित्ररूपैश्च रुक्मकक्ष्याभिरेव च ॥ ६.९६.७० ॥
கிழிந்த வண்ணமயமான கவசங்கள், அங்குசங்கள், பல வடிவங்களிலான கழுத்தணிகள், தங்கக் கச்சைகள் ஆகியவற்றாலும் அது நிறைந்திருந்தது.
6.96.71
यन्त्रैश्च बहुधा च्छिन्नैस्तोमरैश्चापि काञ्चनैः ।
रराज सुभृशं भूमिस्तत्रतत्र विशांपते
अश्वानां रेणुकपिलै रुक्मच्छन्नैरुरश्छदैः ॥ ६.९६.७१ ॥
உடைந்த தேர்ப்பகுதிகளாலும் தங்கத் தோரணைகள் பதித்த பல உடைந்த ஈட்டிகளாலும் அந்த நிலம் மிகவும் ஒளிர்ந்தது. ஓ அரசே, இங்கும் அங்கும் புழுதியால் பழுப்பாகிய குதிரைகளின் தங்கத்தால் மூடிய மார்புக் கவசங்களும் கிடந்தன.
6.96.72
सादिनां च भुजैश्छिन्नैः पतितैः साङ्गदैस्तथा ।
प्रासैश्च विमलैस्तीक्ष्णैर्विमलाभिस्तथर्ष्टिभिः ॥ ६.९६.७२ ॥
குதிரை வீரர்களின் வெட்டுண்ட கரங்களும் தோள்வளைகளுடன் விழுந்து கிடந்தன; ஒளிரும் கூரிய ஈட்டிகளும் பளபளக்கும் வாள்களும் அங்கே இருந்தன.
6.96.73
उष्णीषैश्च तथा चित्रैर्विप्रविद्धैस्ततस्ततः ।
विचित्रैर्बाणवर्षैश्च जातरूपपरिष्कृतैः ॥ ६.९६.७३ ॥
பல வண்ணத் தலைப்பாகைகளாலும், இங்கும் அங்கும் வீசி எறியப்பட்டவற்றாலும், பலவகைப் பாணமழைகளாலும், பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்டவற்றாலும்.
6.96.74
अश्वास्तरपरिस्तोमै राङ्कवैर्मृदितैस्तथा ।
नरेन्द्रचूडामणिभिर्विचित्रैश्च महाधनैः ॥ ६.९६.७४ ॥
குதிரைக் கம்பளங்களின் குவியல்களாலும், நசுக்கப்பட்ட ராங்கவ தோல்களாலும், மன்னர்களின் சூடாமணிகளாலும், பலவண்ணமான பெரும் விலையுள்ள பொருட்களாலும்.
6.96.75
छत्रैस्तथापविद्धैश्च चामरैर्व्यजनैरपि ।
पद्मेन्दुद्युतिभिश्चैव वदनैश्चारुकुण्डलैः ॥ ६.९६.७५ ॥
வீசி எறியப்பட்ட குடைகளாலும், சாமரங்களாலும், விசிறிகளாலும், தாமரையும் நிலவும் போன்ற ஒளியுடைய, அழகிய குண்டலங்கள் அணிந்த முகங்களாலும்.
6.96.76
क्लृप्तश्मश्रुभिरत्यर्थं वीराणां समलङ्कृतैः ।
अपविद्धैर्महाराज सुवर्णाज्ज्वलकुण्डलैः ॥ ६.९६.७६ ॥
நன்கு ஒழுங்கு செய்யப்பட்ட தாடியுடைய, மிகவும் அலங்கரிக்கப்பட்ட வீரர்களின், வீசி எறியப்பட்ட (உடல்களாலும்), மகாராஜனே, பொன்போல் ஒளிரும் குண்டலங்களாலும்.
6.96.77
ग्रहनक्षत्रशबला द्यौरिवासीद्वसुंधरा ।
एवमेते महासेने मृदिते तत्र भारत ॥ ६.९६.७७ ॥
கோள்களாலும் நட்சத்திரங்களாலும் புள்ளியிட்ட வானம் போல பூமி இருந்தது. இவ்வாறே, மகாசேனரே, அவை அங்கே நசுங்கிக் கிடந்தன, பாரதா.
6.96.78
परस्परं समासाद्य तव तेषां च संयुगे ।
तेषु श्रान्तेषु भग्नेषु मृदितेषु च भारत ॥ ६.९६.७८ ॥
உங்களவரும் அவர்களும் போரில் ஒருவரை ஒருவர் எதிர்கொண்டனர். அவர்கள் களைப்புற்று, சிதறி, நசுக்கப்பட்ட போது, பாரதா.
6.96.79
रात्रिः समभवत्तत्र नापश्याम ततोऽनुगान् ।
ततोऽवहारं सैकन्यानां प्रचुक्रुः कुरुपाण्डवाः ॥ ६.९६.७९ ॥
அங்கே இரவு வந்தது; நாங்கள் தொண்டர்களைக் காணவில்லை. பின்னர் குரு மற்றும் பாண்டவர்கள் தங்கள் படைகளுடன் பின்வாங்கினர்.
6.96.80
घोरे निशामुखे रौद्रे वर्तमाने महाभये ।
अवहारं ततः कृत्वा सहिताः कुरुपाणड्वाः ।
न्यविशन्त निशाकाले गत्वा स्वशिबिरं तदा ॥ ६.९६.८० ॥
பயங்கரமான, கொடூரமான, மிகு அச்சம் நிறைந்த இரவின் தொடக்கத்தில் குரு மற்றும் பாண்டவர்கள் பின்வாங்கி, ஒன்றாக இரவில் தங்கள் தங்கள் பாசறைகளுக்குச் சென்றனர்.