மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.105.1
ध्वजान्बहुविधाकारान्भ्राजमानानतिश्रिया ।
पार्थानां मामकानां च तान्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१०५.१ ॥
சஞ்சயா, பாண்டவர்களுடையவும் என்னுடையவுமான, பலவித வடிவங்களுடையவையும் மிக்க ஒளியுடன் பிரகாசிப்பவையுமான அந்தக் கொடிகளை எனக்குக் கூறு.
7.105.2
ध्वजान्बहुविधाकाराञ्शृणु तेषां महात्मनाम् ।
रूपतो वर्णतश्चैव नामतश्च निबोध मे ॥ ७.१०५.२ ॥
அந்த மகாத்மாக்களின் பலவித வடிவக் கொடிகளைக் கேள்; உருவம், நிறம், பெயர் ஆகியவற்றால் என்னிடமிருந்து அறிந்துகொள்.
7.105.3
तेषां तु रथमुख्यानां रथेषु विविधा ध्वजाः ।
प्रत्यदृश्यन्त राजेन्द्र ज्वलिता इव पावकाः ॥ ७.१०५.३ ॥
அந்தச் சிறந்த தேர்வீரர்களின் தேர்களில் பலவித கொடிகள் தெரிந்தன, அரசர்களின் தலைவனே, எரியும் நெருப்புகளைப் போல.
7.105.4
काञ्चनाः काञ्चनापीडाः काञ्चनस्रगलङ्कृताः ।
काञ्चनानीव शृङ्गाणि काञ्चनस्य महागिरेः ॥ ७.१०५.४ ॥
பொன்னாலானவை, பொன் அலங்காரம் உடையவை, பொன் மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவை; பொன்மயமான பெரிய மலையின் சிகரங்களைப் போல.
7.105.5
अनेकवर्णा विविधा ध्वजाः परमशोभनाः ।
ते ध्वजाः संवृतास्तेषां पताकाभिः समन्ततः।
नानावर्णविराणाभिः शुशुभुः सर्वतो वृताः ॥ ७.१०५.५ ॥
பல நிறங்களுடைய, பலவித, மிக அழகான அந்தக் கொடிகள்; அவர்களுடைய பல வண்ணக் கொடிச்சீலைகளால் எங்கும் சூழப்பட்டு எல்லாப் பக்கமும் ஒளிர்ந்தன.
7.105.6
पताकाश्च ततस्तास्तु श्वसनेन समीरिताः ।
नृत्यमाना व्यदृश्यन्त रङ्गमध्ये विलासिकाः ॥ ७.१०५.६ ॥
பின்னர் அந்தக் கொடிச்சீலைகள் காற்றால் அசைக்கப்பட்டு, போர்க்களத்தின் நடுவில் ஆடிக்கொண்டிருப்பவையாகக் காணப்பட்டன, விளையாட்டுத்தனமான நடனக்காரிகளைப் போல.
7.105.7
इन्द्रायुधसवर्णाभाः पताका भरतर्षभ ।
दोधूयमाना रथिनां शोभयन्ति महारथान् ॥ ७.१०५.७ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, இந்திரவில்லின் வண்ணம் கொண்ட கொடிகள் அசைந்து, தேர்வீரர்களாகிய மகாரதர்களை அழகுபடுத்தின.
7.105.8
सिंहलाङ्गूल उग्रास्यो ध्वजो वानरलक्षणः ।
धनञ्जयस्य सङ्ग्रामे प्रत्यदृश्यत भारत ॥ ७.१०५.८ ॥
பாரதனே, போரில் தனஞ்ஜயனின் கொடி சிங்கவால், பயங்கர முகம், குரங்கு அடையாளம் கொண்டதாகத் தோன்றியது.
7.105.9
स वानरध्वजो राजन्पताकाभिरलङ्कृतः ।
त्रासयामास तत्सैन्यं ध्वजो गाण्डीवधन्वनः ॥ ७.१०५.९ ॥
அரசே, கொடிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்த குரங்குக் கொடி, காண்டீவ வில்லாளியின் கொடி, அந்தப் படையை அச்சுறுத்தியது.
7.105.10
तथैव सिंहलाङ्गूलं द्रोणपुत्रस्य भारत ।
ध्वजाघ्रं समपश्याम बालसूर्यसमप्रभम् ॥ ७.१०५.१० ॥
பாரதனே, அவ்வாறே துரோணரின் மகனின் சிங்கவால் கொடியின் நுனியை, இளங்காலைச் சூரியனின் ஒளியுடன் நாங்கள் கண்டோம்.
7.105.11
काञ्चनं पवनोद्धूतं शक्रध्वजसमप्रभम् ।
नन्दनं कौरवेन्द्राणां द्रौणेर्लक्ष्म समुच्छ्रितम् ॥ ७.१०५.११ ॥
பொன்னிறமான, காற்றால் அசைக்கப்பட்ட, இந்திரத்வசத்தின் ஒளியுடைய, குரு மன்னர்களின் மகிழ்ச்சியான, துரோணரின் மகனின் சின்னம் உயர்ந்து நின்றது.
7.105.12
हस्तिकक्ष्या पुनर्हैमी बभूवाधिरथेर्ध्वजः ।
आहवे खं महाराज ददृशे पूरयन्निव ॥ ७.१०५.१२ ॥
மகாராஜனே, அதிரதனின் மகனின் பொன் யானைக்கட்டு கொடி மீண்டும் போரில் வானத்தை நிரப்புவது போல் காணப்பட்டது.
7.105.13
पताकी काञ्चनः स्रग्वी ध्वजः कर्णस्य संयुगे ।
नृत्यतीव रथोपस्थे श्वसनेन समीरितः ॥ ७.१०५.१३ ॥
கொடிகளுடனும், பொன்மயமாகவும், மாலைகளுடனும் போரில் கர்ணனின் கொடி தேரின் இருக்கைமேல் நடனமாடுவது போல் காற்றால் அசைக்கப்பட்டது.
7.105.14
आचार्यस्य तु पाण्डूनां ब्राह्मणस्य तपस्विनः ।
गोवृषो गौतमस्यासीत्कृपस्य सुपरिष्कृतः ॥ ७.१०५.१४ ॥
பாண்டவர்களின் ஆசிரியரும் தவம் செய்யும் பிராமணருமான துரோணரின் கொடியும், கௌதமர் கிருபரின் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட காளைக் கொடியும் இருந்தன.
7.105.15
स तेन भ्राजते राजन्गोवृषेण महारथः ।
त्रिपुरघ्नरथो यद्वद्गोवृषेण विराजता ॥ ७.१०५.१५ ॥
அரசே, அந்த மகாரதன் அந்தக் காளைக் கொடியால் ஒளிர்ந்தான்; முப்புரங்களை அழித்தவரின் தேர் ஒளிரும் காளையால் விளங்குவது போல.
7.105.16
मयूरो वृषसेनस्य काञ्चनो मणिरत्नवान् ।
व्याहरिष्यन्निवातिष्ठत्सेनाग्रमुपशोभयन् ॥ ७.१०५.१६ ॥
வ்ருஷசேனனின் பொன்னிறமான, மணிரத்தினங்கள் பதித்த மயிலின் கொடி, சொல்லப்போவதுபோல் படையின் முன்னணியை அலங்கரித்து நின்றது.
7.105.17
तेन तस्य रथो भाति मयूरेण महात्मनः ।
यथा स्कन्दस्य राजेन्द्र मयूरेण विराजता ॥ ७.१०५.१७ ॥
அரசர்களின் அரசே, அந்த மயிலால் அந்த மகாத்மாவின் தேர் ஒளிர்கிறது; ஒளிரும் மயிலால் ஸ்கந்தனின் தேர் விளங்குவது போல.
7.105.18
मद्रराजस्य शल्यस्य ध्वजाग्रेऽग्निशिखामिव ।
सौवर्णीं प्रतिपश्याम सीतामप्रतिमां शुभाम् ॥ ७.१०५.१८ ॥
மத்ர நாட்டு மன்னன் சல்யனின் கொடியின் நுனியில் நெருப்புச் சுடர்போல் பொன்மயமான, ஒப்பற்ற அழகிய கலப்பைச் சின்னத்தைக் கண்டோம்.
7.105.19
सा सीता भ्राजते तस्य रथमास्थाय मारिष ।
सर्वबीजविरूढेव यथा सीता श्रिया वृता ॥ ७.१०५.१९ ॥
மரியாதைக்குரியவரே, அவள் (தங்க சீதை என்னும் ஏர்ச்சால் சின்னம்) அவனுடைய தேரில் ஏறி ஒளிர்கிறாள்; எல்லா விதைகளிலிருந்தும் முளைத்து ஒளியால் சூழப்பட்ட சீதையைப் போல.
7.105.20
वराहः सिन्धुराजस्य राजतोऽभिविराजते ।
ध्वजाग्रे लोहिताङ्गाभो हेमजालपरिष्कृतः ॥ ७.१०५.२० ॥
சிந்துராஜனின் வெள்ளிப் பன்றிச் சின்னம் கொடியின் நுனியில் ஒளிர்கிறது; சிவந்த அங்கங்களின் பொலிவுடன், தங்க வலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டு.
7.105.21
शुशुभे केतुना तेन राजतेन जयद्रथः ।
यथा देवासुरे युद्धे पुरा पूषा स्म शोभते ॥ ७.१०५.२१ ॥
அந்த வெள்ளிக் கொடியால் ஜயத்ரதன் பொலிந்தான்; தேவாசுர யுத்தத்தில் முன்பு பூஷன் ஒளிர்ந்தது போல.
7.105.22
सौमदत्तेः पुनर्यूपो यज्ञशीलस्य धीमतः ।
ध्वजः सूर्य इवाभाति सोमश्चात्र प्रदृश्यते ॥ ७.१०५.२२ ॥
சோமதத்தன் மகனின் (பூரிசிரவாவின்) யூப-கொடி, யாகப்பிரியனும் அறிவாளியுமான அவனுடையது, சூரியனைப் போல் ஒளிர்கிறது; இங்கே சோமனும் காணப்படுகிறான்.
7.105.23
स यूपः काञ्चनो राजन्सौमदत्तेर्विराजते ।
राजसूये मखश्रेष्ठे यथा यूपः समुच्छ्रितः ॥ ७.१०५.२३ ॥
அரசே, சோமதத்தன் மகனின் அந்தத் தங்க யூபம் ஒளிர்கிறது; சிறந்த யாகமாகிய ராஜசூயத்தில் உயர்த்தப்பட்ட யூபம் போல.
7.105.24
शलस्य तु महाराज राजतो द्विरदो महान् ।
केतुः काञ्चनचित्राङ्गैर्मयूरैरुपशोभितः ॥ ७.१०५.२४ ॥
மகாராஜாவே, சல்யனுடைய பெரிய வெள்ளி யானைக் கொடி, தங்க வண்ண அங்கங்களையுடைய மயில்களால் பொலிவுறுகிறது.
7.105.25
स केतुः शोभयामास सैन्यं ते भरतर्षभ ।
यथा श्वेतो महानागो देवराजचमूं तथा ॥ ७.१०५.२५ ॥
அந்தக் கொடி, பரதர்களில் காளையே, உமது படையை அலங்கரித்தது; வெண்ணிற மகாகஜம் தேவேந்திரனின் படையை அலங்கரிப்பது போல.
7.105.26
नागो मणिमयो राज्ञो ध्वजः कनकसंवृतः ।
किङ्किणीशतसंहादो भ्राजंश्चित्रो रथोत्तमे ॥ ७.१०५.२६ ॥
அரசனின் மணிகளால் ஆன நாகக் கொடி, பொன்னால் மூடப்பட்டு, நூற்றுக்கணக்கான மணிகளின் ஓசையுடன் சிறந்த தேரில் ஒளிர்ந்தது.
7.105.27
व्यभ्राजत भृशं राजन्पुत्रस्तव विशाम्पते ।
ध्वजेन महता सङ्ख्ये कुरूणामृषभस्तदा ॥ ७.१०५.२७ ॥
அரசே, மக்களின் தலைவரே, அப்போது உமது மகன், குருக்களில் காளை, போரில் அந்தப் பெரிய கொடியுடன் மிகவும் ஒளிர்ந்தான்.
7.105.28
नवैते तव वाहिन्यामुच्छ्रिताः परमध्वजाः ।
व्यदीपयंस्ते पृतनां युगान्तादित्यसन्निभाः ॥ ७.१०५.२८ ॥
உமது படையில் உயர்த்தப்பட்ட இந்த ஒன்பது சிறந்த கொடிகள், யுகாந்தத்தின் சூரியர்களைப் போல படையை ஒளிரச் செய்தன.
7.105.29
दशमस्त्वर्जुनस्यासीदेक एव महाकपिः ।
अदीप्यतार्जुनो येन हिमवानिव शम्भुना ॥ ७.१०५.२९ ॥
அர்ஜுனனின் பத்தாவது கொடி ஒரு மகாகபி மட்டுமே; அதனால் அர்ஜுனன் சம்பு ஒளிரச் செய்யும் இமயம் போல ஒளிர்ந்தான்.
7.105.30
ततश्चित्राणि शुभ्राणि सुमहान्ति महारथाः ।
कार्मुकाण्याददुस्तूर्णमर्जुनार्थे परन्तपाः ॥ ७.१०५.३० ॥
பின்னர் மகாரதர்கள், எதிரிகளை வருத்துபவர்கள், அர்ஜுனனுக்காக விரைவாக பிரகாசமான, வெண்மையான, மிகப் பெரிய வில்களை எடுத்தனர்.
7.105.31
तथैव धनुरायच्छत्पार्थः शत्रुविनाशनः ।
गाण्डीवं दिव्यकर्मा तद्राजन्दुर्मन्त्रिते तव ॥ ७.१०५.३१ ॥
அவ்வாறே எதிரிகளை அழிக்கும் பார்த்தன் வில்லை வளைத்தான். அரசே, உமது தீய ஆலோசனையால் அந்த தெய்வீகச் செயல்கள் கொண்ட காண்டீவத்தை அவன் வளைத்தான்.
7.105.32
तवापराधाद्राजानो निहता बहुशो युधि ।
नानादिग्भ्यः समाहूताः सहयाः सरथद्विपाः ॥ ७.१०५.३२ ॥
உமது குற்றத்தால் பல அரசர்கள் போரில் கொல்லப்பட்டனர். பல திசைகளிலிருந்து குதிரைகள், தேர்கள், யானைகளுடன் அழைக்கப்பட்ட அவர்கள் (வந்தனர்).
7.105.33
तेषामासीद्व्यातिक्षेपो गजर्तामितरेतरम् ।
दुर्योधनमुखानां च पाण्डूनामृषभस्य च ॥ ७.१०५.३३ ॥
அவர்களுக்குள் ஒருவரோடு ஒருவர் மோதல் நிகழ்ந்தது — யானைகளும் தேர்வீரர்களும் ஒருவரையொருவர் தாக்கினர்; துரியோதனனை முன்னிட்டோருக்கும், பாண்டவர்களின் சிறந்தவனுக்கும் இடையிலும்.
7.105.34
तत्राद्भुतं परं चक्रे कौन्तेयः कृष्णसारथिः ।
यदेको बहुभिः सार्घं समागच्छदभीतवत् ॥ ७.१०५.३४ ॥
அங்கே கிருஷ்ணன் தேரோட்டியாக இருந்த குந்தியின் மகன் மிகவும் அற்புதமான செயலைச் செய்தான் — பலருடன் அவன் தனியாக அஞ்சாமல் மோதினான்.
7.105.35
अशोभत महाबाहुर्गाण्डीवं विक्षिपन्धनुः ।
जिगीषुस्तान्नरव्याघ्रो जिघांसुश्च जयद्रथम् ॥ ७.१०५.३५ ॥
பெரிய தோள்களை உடைய நரவியாக்கிரன் (அர்ஜுனன்) காண்டீவ வில்லைச் சுழற்றியபடி விளங்கினான் — அவர்களை வெல்ல விரும்பி, ஜயத்ரதனைக் கொல்ல விரும்பி.
7.105.36
तत्रार्जुनो नरव्याघ्रः शरैर्मुक्तैः सहस्रशः ।
अदृश्यांस्तावकान्योधान्प्रचक्रे शत्रुतापनः ॥ ७.१०५.३६ ॥
அங்கே நரவியாக்கிரனாகிய அர்ஜுனன், எதிரிகளை வாட்டுபவன், ஆயிரமாயிரம் அம்புகளை எய்து உமது வீரர்களை காணாமல் மறையச் செய்தான்.
7.105.37
ततस्तेऽपि नरव्याघ्राः पार्थं सर्वे महारथाः ।
अदृश्यं समरे चक्रुः सायकौघैः समन्ततः ॥ ७.१०५.३७ ॥
பின்பு அந்த நரவ்யாக்ரர்களான எல்லா மகாரதர்களும் போரில் பார்த்தனை (அர்ஜுனனை) எல்லாப் பக்கங்களிலும் அம்புகளின் பெருக்கால் கண்ணுக்குத் தெரியாமல் ஆக்கினர்.
7.105.38
संवृते नरसिंहैस्तु कूरूणामृषभेऽर्जुने ।
महानासीत्समुद्भूतस्तस्य सैन्यस्य निःस्वनः ॥ ७.१०५.३८ ॥
குருக்களின் காளையான அர்ஜுனன் நரசிம்மர்களால் சூழப்பட்டபோது, அந்தப் படையில் பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது.