Mahābhārata · Adhyāya 7.109
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.109.1
किरन्तं शरवर्षाणि रोषाद्दोणं महाहवे ।
वित्रासयन्तं तां सेनां कौन्तेयानां महीपते ॥ ७.१०९.१ ॥
O Herr der Erde, Droṇa, der im Zorn in der großen Schlacht Regen von Pfeilen herabschüttet und jenes Heer der Söhne Kuntīs in Schrecken versetzt...
7.109.2
दृष्ट्वा ततो महेष्वासो निघ्नन्तं च रथान्भृशम् ।
घटोत्कचो महाबाहू रणायाभिजगाम ह ॥ ७.१०९.२ ॥
Da sah der große Bogenschütze, der mächtigarmige Ghaṭotkaca, wie Droṇa die Streitwagen heftig niederstreckte, und rückte zum Kampf vor.
7.109.3
पिशाचवदनैर्युक्तं रथं काञ्चनभूषितम् ।
समास्थाय महाराज नानाप्रहरणैर्युतः ॥ ७.१०९.३ ॥
O großer König, auf einem mit dämonengesichtigen Rossen bespannten, goldgeschmückten Streitwagen Platz genommen, war er mit mancherlei Waffen ausgerüstet.
7.109.4
दंशितस्तपनीयेन कवचेन सुवर्चसा ।
भूषणैराचिताङ्गश्च नदन्निव च तोयदः ॥ ७.१०९.४ ॥
In goldene, strahlende Rüstung gegürtet, mit Schmuck an den Gliedern, glich er einer donnernden Regenwolke.
7.109.5
हैडिम्बेयः सुसङ्क्रुद्धो द्रोणमभ्यद्रवद्बली ।
तमभ्यधावदायान्तं क्रद्धरूपलम्बुसः ॥ ७.१०९.५ ॥
Der Sohn Hiḍimbās, hochgradig erzürnt und mächtig, stürzte auf Droṇa los. Lambusa, in der Gestalt des Zorns, stürmte gegen ihn an, als er herankam.
7.109.6
ऋक्षचर्मपरिक्षिप्तं रथमास्थाय दंशितः ।
रक्तोष्ठः सधनुष्पाणिः प्रांशुः कल्प इव स्थितः ॥ ७.१०९.६ ॥
Auf einem mit Bärenfell bedeckten Streitwagen stehend, gepanzert, rotlippig, mit dem Bogen in der Hand, hoch gewachsen, stand er da wie die kosmische Auflösung.
7.109.7
क्षिपञ्छतघ्नीर्विपुला मुसलोपमतोमरान् ।
मुसण्ठीर्बहुलाश्चैव त्रिशूलानपि पट्टसान् ॥ ७.१०९.७ ॥
Er schleuderte gewaltige Śataghnīs, keulenartige Tomaras, viele Musaṇṭhīs, Dreizacke und Paṭṭasas.
7.109.8
कर्पराञ्छतधारांश्च पिनाकान्विविधांस्तथा ।
चक्राणि च क्षुरप्राणि क्षेपणीश्च कटङ्कटान् ॥ ७.१०९.८ ॥
Er schleuderte Karparas, Klingen mit hundert Schneiden, verschiedene Pināka-Bogen, Wurfscheiben, Rasierpfeile, Kṣepaṇīs und Kaṭaṅkaṭas.
7.109.9
नारायान्विविधानस्यन्सकङ्कोलूकवायसान् ।
चिक्षेप धनुरादाय निनदन्भैरवान्रवान् ॥ ७.१०९.९ ॥
Er schoss Nārāca-Pfeile und verschiedene Pfeile, mit Geschossen in Gestalt von Reiher, Eule und Krähe, nahm den Bogen und schleuderte ihn, furchtbar brüllend.
7.109.10
तं रौद्रं क्रूरमायान्तं दृष्ट्वा कालमिवागतम् ।
प्राद्रवद्भयसंविग्ना राजन्पाण्डववाहिनी ॥ ७.१०९.१० ॥
Als sie jenen schrecklichen, grausamen Kämpfer herannahen sahen, als wäre der Tod selbst gekommen, floh das Heer der Pāṇḍavas, von Furcht erschüttert, o König.
7.109.11
सात्यकिस्तु रथव्याघ्रो दृष्ट्वा तं राक्षसं युधि ।
अभ्ययादमरप्रख्यो भ्रामयित्वा महद्धनुः ॥ ७.१०९.११ ॥
Doch Sātyaki, der Tiger unter den Wagenkämpfern, sah jenen Rākṣasa im Kampf und schritt wie ein Gott vor, seinen großen Bogen schwingend.
7.109.12
अभ्यद्रवच्च तद्रक्षस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ।
अलम्बुसं राक्षसेन्दरं सोऽस्त्रवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.१०९.१२ ॥
Er stürmte auf jenen Rākṣasa zu, rief »Halt, halt!« und überschüttete den Herrn der Rākṣasas, Alambusa, mit einem Regen von Waffen.
7.109.13
ततः पाण्डवसैन्यानि विद्रुतान्यथ भारत ।
निरीक्ष्याभ्यद्रवत्तूर्णं त्वरमाणो घटोत्कचः ॥ ७.१०९.१३ ॥
Da, o Bhārata, flohen die Heere der Pāṇḍava in Unordnung; als er sie sah, stürzte Ghaṭotkacha eilig auf sie zu.
7.109.14
चिक्षेप च गदाशक्तीस्तोमरानथ पट्टसान् ।
हेमचित्रत्सरूनुग्रान्खङ्गानाकाशसप्रभान् ॥ ७.१०९.१४ ॥
Er schleuderte Keulen, Speere, Wurfspieße und Schwerter, dazu wilde, goldverzierte Lanzen und Säbel, die wie der Himmel leuchteten.
7.109.15
अन्योन्यमरादालोक्य राक्षसौ तौ महाबलौ ।
भैरवं नदतुर्नादान्सतोयाविव तोयदौ ॥ ७.१०९.१५ ॥
Als sie einander aus der Ferne sahen, brüllten die beiden mächtigen Rākṣasas furchtbar, wie zwei wasserschwere Gewitterwolken.
7.109.16
ततः प्रववृते युद्धं घोरं राक्षससिंहयोः ।
यादृगेव पुरा वृत्तं रामरावणयोर्मृधे ॥ ७.१०९.१६ ॥
Da entbrannte ein furchtbarer Kampf zwischen den beiden löwengleichen Rākṣasas, so wie einst im Kampf zwischen Rāma und Rāvaṇa.
7.109.17
स शक्तीश्च पिनाकांश्च वज्रान्खङ्गान्परश्वथान् ।
अन्योन्यमभिसङ्क्रुद्धौ तदा व्यसृजतामुभौ ॥ ७.१०९.१७ ॥
Da schleuderten beide, grimmig gegeneinander erzürnt, Speere, Bögen, Blitze, Schwerter und Äxte.
7.109.18
आकृष्यमाणे धनुषि तयोर्बाहुबलेन च ।
यन्त्रेणेव तदा राजन्भृशं नादान्प्रचक्रतुः ॥ ७.१०९.१८ ॥
Während ihre Bögen durch die Kraft ihrer Arme gespannt wurden, o König, erzeugten sie furchtbare Laute, als wären sie von einer Maschine.
7.109.19
अलम्बुसस्ततश्चक्रं कृतान्तज्वलनप्रभम् ।
घटोत्कचाय चिक्षेप यत्नमास्थाय वीर्यवान् ॥ ७.१०९.१९ ॥
Dann schleuderte der tapfere Alambuṣa, all seine Kraft aufbietend, auf Ghaṭotkaca einen Wurfdiskus, leuchtend wie das Feuer des Todes.
7.109.20
तद्भैमसेनिः सम्प्रेक्ष्य चक्रं वेगवदन्तरे ।
गदया ताडयामास तद्दीर्णं शतधाऽभवत् ॥ ७.१०९.२० ॥
Als der Sohn Bhīmasenas die schnelle Scheibe herannahen sah, schlug er sie mit seiner Keule, und sie zerbarst in hundert Stücke.
7.109.21
ततोऽग्निचूर्णैः सहसा चक्रघातविनिःसृतैः ।
दंशकैरिव सा सेना पतद्भिर्भृशसंकुला ॥ ७.१०९.२१ ॥
Da wurde jenes Heer plötzlich von feurigen Funken überwältigt, die vom Aufprall der Scheibe sprühten und wie Mücken niederfielen und es dicht bedrängten.
7.109.22
ततः प्रतिहते चक्रे स वीरो रोषसंकुलः ।
प्राहिणोत्तरसा शूलं शक्तीर्दशशतं तदा॥। ॥ ७.१०९.२२ ॥
Als die Scheibe abgewehrt war, schleuderte jener Held, von Zorn erfüllt, sogleich einen Speer und hundert Lanzen.
7.109.23
ज्वलन्तीश्च किरन्तीश्च ज्वालामालाः समन्ततः ।
युगान्तोल्कानिभास्तीक्ष्णा हेमदण्डा महास्वनाः ॥ ७.१०९.२३ ॥
Lodernd, Flammengirlanden nach allen Seiten verstreuend, scharf wie die Meteore am Ende eines Weltalters, mit goldenen Schäften und lautem Dröhnen.
7.109.24
ताश्चापतन्तीः सम्प्रेक्ष्य राक्षसस्य घटोत्कचः ।
अर्धचन्द्रैः प्रचिच्छेद नाराचैः कङ्कपत्रिभिः ॥ ७.१०९.२४ ॥
Als er sah, wie sie auf ihn niederstürzten, zerschlug der Rākṣasa Ghaṭotkaca sie mit halbmondförmigen Pfeilen und eisernen Pfeilen mit Reiherfedern.
7.109.25
ततो रोषपरीताङ्गः प्रमुमोच स राक्षसः ।
शरवर्षं महाघोरं घटोत्कचरथं प्रति ॥ ७.१०९.२५ ॥
Da ließ jener Rākṣasa, am ganzen Leib von Zorn ergriffen, einen sehr schrecklichen Pfeilregen auf Ghaṭotkacas Wagen niedergehen.
7.109.26
तयोः प्रतिभयं युद्धमासीद्राक्षससिंहयोः ।
कुर्वतोर्विविधा मायाः शक्रशम्बरयोरिव ॥ ७.१०९.२६ ॥
Der Kampf dieser beiden Löwen unter den Rākṣasas war füreinander schreckenerregend, wie der von Indra und Śambara, die vielfältige Māyās wirkten.
7.109.27
अलम्बुसो भृशं क्रुद्धो घटोत्कचमताडयत् ॥ ७.१०९.२७ ॥
Alambusa, überaus zornig, schlug auf Ghaṭotkaca ein.
7.109.28
तयोर्युद्धं समभवद्रक्षोग्रामणिमुख्ययोः ।
यादृगेव पुरा वृत्तं रामरावणयोः प्रभो ॥ ७.१०९.२८ ॥
Zwischen diesen beiden Anführern der Rākṣasas entbrannte ein Kampf, genau wie einst der zwischen Rāma und Rāvaṇa, o Herr.
7.109.29
घटोत्कचस्तु विंशत्या नाराचानां स्तनान्तरे ।
अलम्बुसमथो विद्धा सिंहवद्व्यनदन्मुहुः ॥ ७.१०९.२९ ॥
Ghaṭotkaca aber durchbohrte Alambusa mit zwanzig Nārāca-Pfeilen in die Brust und brüllte wie ein Löwe immer wieder.
7.109.30
तथैवालम्बुसो राजन्हैडिम्बिं युद्धदुर्मदम् ।
विद्व्वा विद्वृऽनदद्वृष्टः पूरयन्खं समन्ततः ॥ ७.१०९.३० ॥
Ebenso, o König, durchbohrte Alambusa den Haiḍimba (Ghaṭotkaca), vom Kampfesrausch berauscht, und brüllte wie ein Platzregen, den Himmel nach allen Seiten erfüllend.
7.109.31
तथा तौ भृशसङ्क्रुद्धौ राक्षसेन्द्रौ महाबलौ ।
निर्विशेषमयुध्येतां मायाभिरितरेतरम् ॥ ७.१०९.३१ ॥
So kämpften jene beiden, hochgradig erzürnten, mächtigen Herren der Rākṣasas, ohne Unterschied, mit Trugbildern gegeneinander.
7.109.32
मायाशतसृजौ नित्यं मोहयन्तौ परस्परम् ।
मायायुद्धेषु कुशलौ मायायुद्धमयुध्यताम् ॥ ७.१०९.३२ ॥
Jene beiden, die unablässig hunderte Trugbilder erschufen, einander verwirrten und in Trugkämpfen geschickt waren, kämpften einen Trugkampf.
7.109.33
यांयां घटोत्कचो युद्धे मायां दर्शयते नृप ।
तां तामलम्बुसो राजन्माययैव निजघ्निवान् ॥ ७.१०९.३३ ॥
Welche Trugbilder Ghaṭotkaca im Kampf auch zeigte, o König, mit eben diesem Trugbild erschlug ihn Alambuṣa.
7.109.34
तं तथा युध्यमानं तु मायायुद्धविशारदम् ।
अलम्बुसं राक्षसेन्द्रं दृष्ट्वाऽक्रुध्यन्त पाण्डवाः ॥ ७.१०९.३४ ॥
Als sie den Herrn der Rākṣasas, Alambuṣa, der im Trugkampf so kämpfte und darin erfahren war, sahen, gerieten die Pāṇḍavas in Zorn.
7.109.35
त एनं भृशसंविग्नाः सर्वतः प्रवरा रथैः ।
अभ्यद्रवन्त सङ्कुद्धा भीमसेनादयो नृप ॥ ७.१०९.३५ ॥
Diese vortrefflichen Krieger, Bhīmasena und die übrigen, o König, sehr erregt und erzürnt, stürmten von allen Seiten auf ihren Wagen auf ihn los.
7.109.36
त एनं कोष्ठकीकृत्य रथवंशेन मारिष ।
सर्वतो व्यकिरन्बाणैरुल्काभिरिव कुञ्जरम् ॥ ७.१०९.३६ ॥
O Herr, sie umschlossen ihn wie in einem Pferch mit einer Reihe von Wagen und überschütteten ihn von allen Seiten mit Pfeilen, wie man einen Elefanten mit Fackeln umstellt.
7.109.37
स तेषामस्त्रवेगं तं प्रतिहत्यास्त्रमायया ।
तस्माद्रथव्रजान्मुक्तो वनदाहादिव द्विपः ॥ ७.१०९.३७ ॥
Nachdem er die Wucht ihrer Waffen durch illusorische Astra-Māyā abgewehrt hatte, befreite er sich aus der Schar der Streitwagen wie ein Elefant aus einem Waldbrand.
7.109.38
स विष्फार्य अनुर्धोरमिन्द्राशनिसमस्वनम् ।
मारुतिं पञ्चविंशत्या भैमसेनिं च पञ्चभिः ॥ ७.१०९.३८ ॥
Er spannte seinen Bogen, dessen Sehnenklang dem Donnerkeil Indras glich, und durchbohrte den Sohn des Windes (Bhīma) mit fünfundzwanzig Pfeilen und den Sohn Bhīmasenas mit fünf.
7.109.39
युधिष्ठिरं त्रिभिर्विद्धा सहदेवं च सप्तभिः ।
नकुलं च त्रिसप्तत्या द्रोपदेयांश्च मारिष।
पञ्चभिःपञ्चभिर्विद्ध्वा घोरं नादं ननाद ह ॥ ७.१०९.३९ ॥
Er durchbohrte Yudhiṣṭhira mit drei Pfeilen, Sahadeva mit sieben, Nakula mit dreiundsiebzig; und nachdem er jeden der Söhne Draupadīs mit fünf getroffen hatte, o Edler, stieß er ein furchtbares Gebrüll aus.
7.109.40
तं भीमसेनो नवभिः सहदेवस्तु पञ्चभिः ।
युधिष्ठिरः शतेनैव राक्षसं प्रत्यविध्यत।
नकुलस्तु चतुःषष्ट्या द्रौपदेयास्त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ७.१०९.४० ॥
Bhīmasena durchbohrte jenen Rākṣasa mit neun Pfeilen, Sahadeva mit fünf und Yudhiṣṭhira mit hundert; Nakula mit vierundsechzig, und die Söhne Draupadīs jeder mit drei.
7.109.41
हैडिम्बो राक्षसं विद्ध्वा युद्धे पञ्चाशता शरैः ।
पुनर्विव्याध सप्तत्या ननाद च महाबलः ॥ ७.१०९.४१ ॥
Der Sohn Hiḍimbās (Ghaṭotkaca) durchbohrte den Rākṣasa im Kampf mit fünfzig Pfeilen, traf ihn erneut mit siebzig, und der Mächtige brüllte auf.
7.109.42
तस्य नादेन महता कम्पितेयं वसुन्धरा ।
सपर्वतवना राजन्सपादपजलाशया ॥ ७.१०९.४२ ॥
Durch sein gewaltiges Gebrüll erbebte diese Erde, o König, mit ihren Bergen und Wäldern, ihren Bäumen und Wasserbecken.
7.109.43
सोऽतिविद्धो महेष्वासैः सर्वतस्तैर्महारथैः ।
प्रतिविव्याध तान्सर्वान्पञ्चभिः पञ्चभिः शरैः ॥ ७.१०९.४३ ॥
Von allen Seiten tief durchbohrt von jenen großen Bogenschützen und großen Wagenkämpfern, durchbohrte er sie alle im Gegenzug, jeden mit fünf Pfeilen.
7.109.44
तं क्रुद्धं राक्षसं युद्धे प्रतिक्रुद्धस्तु राक्षसः ।
हैडिम्बो भरतश्रेष्ठ शरैर्विव्याध सप्तभिः ॥ ७.१०९.४४ ॥
O bester der Bharatas, gegen jenen im Kampf zornigen Rakshasa schoss der Rakshasa Haiḍimba, selbst zornig, mit sieben Pfeilen auf ihn.
7.109.45
सोऽतिविद्धो बलवता राक्षसेन्द्रो महाबलः ।
व्यसृजत्सायकांस्तूर्णं रुक्मपुङ्खाञ्शिलाशितान् ॥ ७.१०९.४५ ॥
Tief durchbohrt vom mächtigen Rakshasa, schoss dieser Herr der Rakshasas von großer Kraft eilends Pfeile mit goldenen Federn ab, auf Stein geschärft.
7.109.46
ते शऱा नतपर्वाणो भैमसेनिविनिर्भिदः ।
रुषिताः पन्नगा यद्वद्योधमुख्यानुपागमन् ॥ ७.१०९.४६ ॥
Jene Pfeile mit gebogenen Gelenken, die den Sohn Bhīmasenas durchbohrten, kamen wie erzürnte Schlangen über die führenden Krieger.
7.109.47
ततस्ते पाण्डवा राजन्समन्तान्निशिताञ्शरान् ।
प्रेषयामासुरुद्विग्ना हैडिम्बश्च घटोत्कचः ॥ ७.१०९.४७ ॥
Da schickten, o König, die Pāṇḍavas und Ghaṭotkaca, der Sohn Hiḍimbās, erregt scharfe Pfeile nach allen Seiten.
7.109.48
स विध्यमानः समरे पाण्डवैर्जितकाशिभिः ।
नाभ्यपद्यत कर्तव्यमार्श्यशृङ्गिर्महाबलः ॥ ७.१०९.४८ ॥
Obwohl er im Kampf von den Pāṇḍavas durchbohrt wurde, die sich für siegreich hielten, gab der mächtige Ārśyaśṛṅgi seine Pflicht nicht auf.
7.109.49
घटोत्कचं महाराज शरवर्षैरवाकिरत् ।
दग्धाद्रिकूटसदृशं तमञ्जनचयोपरमम् ॥ ७.१०९.४९ ॥
O großer König, er überschüttete Ghaṭotkaca mit einem Pfeilregen; Ghaṭotkaca glich einem verbrannten Berggipfel, dunkel wie ein Haufen Kajal.
7.109.50
घटोत्कचोऽप्यसम्भ्रान्तः शरवर्षं महत्तरम् ।
अलम्बुसवधप्रेप्सुर्मुमोचाग्निरिव ज्वलन् ॥ ७.१०९.५० ॥
Auch Ghaṭotkaca blieb ungerührt; begierig, Alambusa zu töten, entließ er einen noch größeren Pfeilregen, wie ein loderndes Feuer.
7.109.51
अलम्बुसवधाच्चोग्राद्धटोत्कचवधादपि ।
शराः प्रादुर्भवन्ति स्म द्विरेफा इव शाखिनः ॥ ७.१०९.५१ ॥
Aus dem heftigen Verlangen, Alambusa und auch Ghaṭotkaca zu töten, erschienen Pfeile wie Bienen auf den Zweigen der Bäume.
7.109.52
अभ्रच्छायेव रचिता बाणैस्तत्र नरेश्वर ।
न स्म विज्ञायते किञ्चिदन्धकारे कृते शरैः ॥ ७.१०९.५२ ॥
Dort, o Herr der Menschen, breitete sich eine von Pfeilen gebildete Dunkelheit aus wie der Schatten einer Wolke; in der von den Pfeilen geschaffenen Finsternis war nichts zu erkennen.
7.109.53
तत आकर्णमुक्तेन भल्लेन च घटोत्कचः ।
अलम्बुसस्य चिच्छेद शिरो यन्तुर्महाबलः ॥ ७.१०९.५३ ॥
Dann schlug Ghaṭotkaca, der Gewaltige, mit einem bis zum Ohr gespannten und abgeschossenen Bhalla-Pfeil dem Wagenlenker Alambusas den Kopf ab.
7.109.54
ततोऽपरैर्वेगवद्भिः क्षुरैस्तस्य घटोत्कचः ।
अक्षमीषां युगं चैव चिच्छेद युधि ताडयन् ॥ ७.१०९.५४ ॥
Dann schlug Ghaṭotkaca im Kampf mit anderen schnellen Kṣura-Pfeilen auch die Achse, die Deichsel und das Joch seines Wagens ab.
7.109.55
अवस्कन्द्य रथात्तूर्णं कैर्मीरः क्रोधमूर्च्छितः ।
तस्मिन्मायामयं घोरमस्त्रवर्षं ववर्ष ह ॥ ७.१०९.५५ ॥
Da sprang Kaimīra, von Zorn übermannt, rasch von seinem Wagen und ließ auf ihn einen schrecklichen Regen von Waffen aus Trug niederprasseln.
7.109.56
घटोत्कचोऽप्याशु रथात्प्रस्कन्द्य स तमेव च ।
मायास्त्रेणैव मायास्त्रं व्यधमत्समरे रिपोः ॥ ७.१०९.५६ ॥
Auch Ghaṭotkaca sprang rasch von seinem Wagen und trieb mit eben jener Trugwaffe im Kampf die Trugwaffe des Feindes zurück.
7.109.57
हैडिम्बेनार्द्यमानस्तु युधि सोऽलम्बुसोऽद्रवत् ।
अन्तर्हितो महाराज घटोत्कचमयोधयत् ॥ ७.१०९.५७ ॥
Doch Alambusa, von Haiḍimba im Kampf bedrängt, floh; und, o großer König, verborgen vor den Blicken, kämpfte er gegen Ghaṭotkaca.
7.109.58
अन्तर्धानगतं दृष्ट्वा तत्रतत्र घटोत्कचः ।
गदया ताडयामास वेगवत्या महाबलः ॥ ७.१०९.५८ ॥
Als er ihn hier und dort verborgen sah, schlug der gewaltige Ghaṭotkaca mit einer schnellen Keule auf ihn ein.
7.109.59
उत्पपात ततो व्योम्नि प्रहारपरिपीडितः ।
अलम्बुसो राक्षसेन्द्रः सहसा पक्षिराडिव ॥ ७.१०९.५९ ॥
Da schnellte Alambusa, der Herr der Rākṣasas, vom Schlag gequält, plötzlich in die Luft empor, wie der König der Vögel.
7.109.60
घटोत्कचोऽप्यसम्भ्रान्तः खङ्गपाणिरथोत्पतत् ।
ततो वेगेन महता विवर्षिषुरिवाम्बुदः ॥ ७.१०९.६० ॥
Auch Ghaṭotkaca, unerschüttert, das Schwert in der Hand, sprang empor; dann stieg er mit großer Geschwindigkeit auf wie eine Wolke, die im Begriff ist zu regnen.
7.109.61
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य कैर्मीरी राक्षसोत्तमः ।
अभिदुद्राव वेगेन सिंहः सिंहमिव स्थितम् ॥ ७.१०९.६१ ॥
Als er ihn heranstürmen sah, stürzte sich Kairmīrī, der beste der Rākṣasa, mit Wucht auf ihn, wie ein Löwe auf einen Löwen, der standhält.
7.109.62
दक्षिणेनासिमुद्यम्य वक्षः प्रच्छाद्य वर्मणा ।
अभिदुद्राव वेगेन वेगवन्तं घटोत्कचः ॥ ७.१०९.६२ ॥
Mit dem Schwert in der rechten Hand erhoben und die Brust mit dem Panzer bedeckt, stürzte Ghaṭotkaca mit Wucht auf den Schnellen.
7.109.63
तावुभौ वेगसंरब्धावलम्बुसघटोत्कचौ ।
अन्योन्यस्य तथैवोरू समाजघ्नतुरञ्जसा ॥ ७.१०९.६३ ॥
Die beiden, Alambuṣa und Ghaṭotkaca, vom Zorn des Ansturms entflammt, schlugen einander unmittelbar auf die Oberschenkel.
7.109.64
अन्योन्यस्याभिघातेन तयो राक्षससिंहयोः ।
शैलेनाभिहतस्येव शैलस्याभून्महास्वनः ॥ ७.१०९.६४ ॥
Durch die Schläge dieser beiden löwengleichen Rākṣasa, die einander trafen, erhob sich ein gewaltiger Lärm, wie von einem Berg, den ein Berg trifft.
7.109.65
ततोऽपसृत्य सहसा पुनरापेततुर्भृशम् ।
चरन्तावसिमार्गांस्तान्विविधान्राक्षसोत्तमौ ॥ ७.१०९.६५ ॥
Dann, plötzlich zurückweichend, trafen die beiden besten Rākṣasa mit Wut wieder aufeinander und bewegten sich auf den vielfältigen Bahnen des Schwertes.
7.109.66
तयोर्गात्रेषु पतितावसी भिन्नौ निपेततुः ।
वेगोत्सृष्टे मघवता वज्रे शैलतटेष्विव ॥ ७.१०९.६६ ॥
Die beiden Schwerter, auf ihre Körper fallend, zerbrachen und stürzten nieder, wie die von Indra mit Wucht geschleuderten Donnerkeile auf die Hänge der Berge fallen.
7.109.67
ततः सैन्यानि ददृशुस्तद्युद्धमतिदारुणम् ।
युद्धं तयो राक्षसयोरामिषे श्येनयोरिव ॥ ७.१०९.६७ ॥
Da sahen die Heere jenen überaus schrecklichen Kampf, den Kampf jener beiden Rākṣasas wie zweier Falken um Fleisch.
7.109.68
ततो लोहितरक्ताक्षावुभौ तौ राक्षसोत्तमौ ।
तथैक्ष्येतां तु शार्दूलौ सन्ध्यारक्ताविवाम्बुदौ ॥ ७.१०९.६८ ॥
Da erschienen jene beiden besten Rākṣasas, mit blutroten Augen, wie zwei Tiger, wie zwei von der Abendröte gefärbte Wolken.
7.109.69
चक्राते श्येनवच्चैव मण्डलानि सहस्रशः ।
उभौ निस्त्रिंशहस्तौ तौ सपक्षाविव पक्षिणौ ॥ ७.१०९.६९ ॥
Beide, die Schwerter in den Händen, zogen tausendfach Kreise wie Falken, wie zwei geflügelte Vögel.
7.109.70
भ्रामयित्वा तु तं खङ्गं पाण्डोः किर्मीरनन्दनः ।
चिक्षेपास्य शिरो हर्तुं स च तस्य घटोत्कचः ॥ ७.१०९.७० ॥
Da schleuderte der Sohn des Kirmīra aus Pāṇḍus Geschlecht jenes Schwert im Kreis, um ihm den Kopf abzuschlagen; und auch Ghaṭotkaca tat das Gleiche.
7.109.71
तावसी युगपद्दीप्तौ समेत्य विपुलौ भुवि ।
पतितौ तौ तु बाहुभ्यां राक्षसौ समसज्जताम् ॥ ७.१०९.७१ ॥
Jene beiden gewaltigen, flammenden Schwerter stießen zugleich zusammen und fielen zu Boden; und die beiden Rākṣasas umklammerten einander mit den Armen.
7.109.72
शीर्षाघातांसधातैश्च परस्परमथाहतौ ।
पुनर्विमिश्रितौ वीरौ व्यायुध्येते मुहुर्मुहुः ॥ ७.१०९.७२ ॥
Nachdem sie sich gegenseitig mit Kopfstößen und Schulterschlägen getroffen hatten, kämpften die beiden Helden, immer wieder miteinander verstrickt, Mann gegen Mann.
7.109.73
भैमसेनिरथोत्क्षिप्य समाविध्य पुनः पुनः ।
निष्पिपेष क्षितौ क्षिप्रं पूर्णकुम्भमिवाश्मनि ॥ ७.१०९.७३ ॥
Bhīmasenas Sohn hob ihn empor, schleuderte ihn immer wieder herum und zerschmetterte ihn dann rasch am Boden, wie man einen vollen Krug auf einem Stein zerbricht.
7.109.74
बललाघवसम्पन्नः सम्पन्नो विक्रमेण च ।
भैमसेनिरथ क्रुद्धः सर्वसैन्यस्य पश्यतः ॥ ७.१०९.७४ ॥
Bhīmasenas Sohn, begabt mit Kraft und Gewandtheit und erfüllt von Tapferkeit, zornig, während das ganze Heer zusah.
7.109.75
असृक्क्षरितसर्वाङ्गश्चूर्णितास्थिविभूषणः ।
घटोत्कचेन निष्पिष्टो हतः सालकटङ्कटः ॥ ७.१०९.७५ ॥
Sālakaṭaṅkaṭa, Blut strömt aus allen Gliedern, die Knochen zu Schmuck zermalmt, von Ghaṭotkaca zerquetscht und erschlagen.
7.109.76
पाण्डवानां ततः सेना तं दृष्ट्वा विनिपातितम् ।
ननाद सुमहानादं हर्षवेगसमाप्लुता ॥ ७.१०९.७६ ॥
Da stieß das Heer der Pāṇḍavas, als es ihn niedergestreckt sah, von einer Woge der Freude erfasst, ein gewaltiges Gebrüll aus.
7.109.77
ततस्तु निपपाताशु गतासुर्भुवि राक्षसः ।
शिखरं पर्वतस्येव वज्रवेगेन पातितम् ॥ ७.१०९.७७ ॥
Da stürzte der Rākṣasa rasch zu Boden, leblos, wie ein Gipfel eines Berges, der durch die Wucht des Donnerkeils niedergeschlagen wird.
7.109.78
पतता तेन महता रथिनां दन्तिनां दश ।
तव सैन्ये महाराज निहताः सुबृहत्तया ॥ ७.१०९.७८ ॥
Großer König, durch den Fall seines gewaltigen Leibes wurden in deinem Heer zehn Wagenkämpfer und Elefanten in großer Zahl erschlagen.
7.109.79
ततो घटोत्कचो हत्वा तद्रक्षो वृत्रसन्निभम् ।
पुनः स रथमास्थाय विजिगीषुर्ननादह ॥ ७.१०९.७९ ॥
Dann, nachdem Ghaṭotkaca jenen Rākṣasa, Vṛtra gleich, erschlagen hatte, bestieg er erneut seinen Wagen und brüllte, begierig nach Sieg.
7.109.80
ततः सुमनसः पार्था हते तस्मिन्निशाचरे ।
चुक्रुशुः सिंहनादांश्च वासांस्यादुधुवुश्च ह ॥ ७.१०९.८० ॥
Als jener Nachtwandler erschlagen war, ließen die Söhne Pṛthās, froh im Herzen, Löwengebrüll erschallen und schwenkten ihre Gewänder.
7.109.81
तावकाश्च हतं दृष्ट्वा राक्षसेन्द्रं महाबलम् ।
अलम्बुसं तथा शूरा विशीर्णमिव पर्वतम्।
हाहाकारमकार्षुश्च सैन्यानि भरतर्षभ ॥ ७.१०९.८१ ॥
Und deine Krieger, als sie den mächtigen Rākṣasa-Herrn Alambusa erschlagen sahen, gleich einem zerborstenen Berg, erhoben ein Wehklagen, o Stier der Bharatas.
7.109.82
जनाश्च तद्ददृशिरे रक्षः कौतूहलान्विताः ।
यदृच्छया निपतितं भूमावङ्गारकं यथा ॥ ७.१०९.८२ ॥
Und die Menschen, von Neugier erfüllt, betrachteten jenen Rākṣasa, am Boden liegend wie eine glühende Kohle, die zufällig gefallen war.
7.109.83
घटोत्कचस्तु तद्धत्वा रक्षो बलवतां वरम् ।
मुमोच बलवन्नादं बलं हत्वेव वासवः ॥ ७.१०९.८३ ॥
Doch Ghaṭotkaca, nachdem er jenen Rākṣasa erschlagen hatte, den Besten der Starken, ließ ein mächtiges Gebrüll erschallen, wie Vāsava, wenn er ein Heer erschlagen hat.
7.109.84
स पूज्यमानः पितृभिः सबान्धवै… ।
र्घटोत्कचः कर्मणि दुष्करे कृते।
रिपुं निहत्याभिननन्द वै तदा ।
ह्यलम्बुसं पक्वमलम्बुषं यथा ॥ ७.१०९.८४ ॥
Von seinen Vätern und Verwandten geehrt, freute sich Ghaṭotkaca, nachdem er die schwere Tat vollbracht und den Feind erschlagen hatte; wie man sich über eine reife Frucht freut; …Alambuṣa, reif wie eine Frucht, …
7.109.85
ततो निनादः सुमहान्समुत्थितः ।
सशङ्खनानाविधबाणघोषवान्।
निशम्य तं प्रत्यनदंस्तु पाण्डवा… ।
स्ततो ध्वनिर्भुवनमथाऽस्पृशद्भृशम् ॥ ७.१०९.८५ ॥
Da erhob sich ein gewaltiges Getöse, erfüllt vom Klang der Muscheln und der verschiedenartigen Pfeile. Als die Pāṇḍavas es hörten, brüllten sie zur Antwort, und der Schall durchdrang die ganze Welt.
7.109.86
ततोऽभिगम्य राजानं धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
स्वकर्मावेदयन्मूर्ध्ना प्राञ्जलिर्निपपात ह ॥ ७.१०९.८६ ॥
Dann trat er vor den König, den Sohn Dharmas Yudhiṣṭhira, meldete seine Tat und fiel, die Hände gefaltet, mit dem Kopf voran nieder.
7.109.87
मूर्ध्न्युपाघ्राय तं ज्येष्ठः परिष्वज्य च पाण्डवः ।
प्रितोऽस्मीत्यब्रवीद्राजन्हर्षादुत्फुल्ललोचनः ॥ ७.१०९.८७ ॥
O König, der älteste Pāṇḍava, küsste ihn auf den Kopf, umarmte ihn und sprach mit vor Freude weit geöffneten Augen: »Ich bin erfreut.«
7.109.88
घटोत्कचेन निष्पिष्टे हते सालकटङ्कटे ।
बभूवुर्मुदिताः सर्वे हते तस्मिन्निशाचरे ॥ ७.१०९.८८ ॥
Als Sālakaṭaṅkaṭa von Ghaṭotkaca zermalmt und erschlagen war und jener Nachtwandler tot lag, freuten sich alle.