மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.110
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.110.1
भारद्वाजं कथं युद्धे युयुधानो न्यवारयत् ।
सञ्जयाचक्ष्व तत्त्वेन परं कौतूहलं हि मे ॥ ७.११०.१ ॥
சஞ்சயா, போரில் யுயுதானன் பாரத்வாஜரை (துரோணரை) எவ்வாறு தடுத்தான்? உண்மையாகச் சொல். எனக்கு மிகுந்த ஆவல் உள்ளது.
7.110.2
शृणु राजन्महाप्राज्ञ सङ्ग्रामं रोमहर्षणम् ।
द्रोणस्य पाण्डवैः सार्धं युयुधानपुरोगमैः ॥ ७.११०.२ ॥
அரசே, பெரும் ஞானியே, கேள். யுயுதானனை முன்னணியாகக் கொண்ட பாண்டவர்களுடன் துரோணருக்கு நடந்த, மயிர்சிலிர்க்கும் போரைக் கேள்.
7.110.3
वध्यमानं बलं दृष्ट्वा युयुधानेन मारिष ।
अभ्यद्रवत्स्वयं द्रोणः सात्यकिं सत्यविक्रमम् ॥ ७.११०.३ ॥
மாரிஷா, யுயுதானனால் படை அழிக்கப்படுவதைக் கண்டு துரோணரே உண்மைப் பராக்கிரமம் கொண்ட சாத்யகியை நோக்கி விரைந்தார்.
7.110.4
तमापतन्तं सहसा भारद्वाजं महारथम् ।
सात्यकिः पञ्चविंशत्या क्षुद्रकाणां समार्पयत् ॥ ७.११०.४ ॥
திடீரெனத் தாக்கி வந்த அந்த மகாரதி பாரத்வாஜரை (துரோணரை) சாத்யகி இருபத்தைந்து சிறு அம்புகளால் தாக்கினான்.
7.110.5
द्रोणोऽपि युधि विक्रान्तो युयुधानं समाहितः ।
अविध्यत्पञ्चभिस्तूर्णं हेमपुङ्खैः शरैः शितैः ॥ ७.११०.५ ॥
போரில் வீரனான துரோணரும் ஒருமுகமாக யுயுதானனை, பொன் இறகுள்ள கூர்மையான ஐந்து அம்புகளால் உடனே துளைத்தார்.
7.110.6
ते वर्म भित्त्वा सुदृढं द्विषत्पिशितभोजनाः ।
अभ्ययुर्धरणीं राजन्वल्मीकमिव पन्नगाः ॥ ७.११०.६ ॥
அரசே, பகைவர் ஊனை உண்ணும் அம்புகள் மிக உறுதியான கவசத்தைத் துளைத்து, புற்றில் பாம்புகள் நுழைவது போல பூமியில் புகுந்தன.
7.110.7
दीर्घबाहुरभिक्रुद्धस्तोत्रार्दित इव द्विपः ।
द्रोणं पञ्चाशताऽविध्यन्नाराचैरग्निसन्निभैः ॥ ७.११०.७ ॥
நீண்ட கரங்கள் கொண்டவன் மிகுந்த கோபத்துடன், அங்குசத்தால் துன்புறுத்தப்பட்ட யானையைப் போல, நெருப்புக்கு ஒப்பான ஐம்பது நாராச அம்புகளால் துரோணரைத் துளைத்தான்.
7.110.8
भारद्वाजो रणे विद्धो युयुधानेन सत्वरम् ।
सात्यकिं बहुभिर्बाणैर्यतमानमविध्यत ॥ ७.११०.८ ॥
போரில் யுயுதானனால் விரைவாக துளைக்கப்பட்ட பரத்வாஜர் மகனான துரோணர், முயன்று கொண்டிருந்த சாத்யகியை பல அம்புகளால் துளைத்தார்.
7.110.9
ततः क्रुद्धो महेष्वासो भूय एव महाबलः ।
सात्वतं पीडयामास व्रातेन नतपर्वणाम् ॥ ७.११०.९ ॥
பின்னர் கோபமுற்ற பெரும் வில்லாளியும் மகாபலனுமான துரோணர் மீண்டும் சாத்வதனான சாத்யகியை வளைந்த முனைகள் கொண்ட அம்புக் கூட்டத்தால் துன்புறுத்தினார்.
7.110.10
स वध्यमानः समरे भारद्वाजेन सात्यकिः ।
नान्वपद्यत कर्तव्यं किञ्चिदेव विशाम्पते ॥ ७.११०.१० ॥
மக்களின் தலைவனே! போரில் பரத்வாஜர் மகனால் துன்புறுத்தப்பட்ட சாத்யகி, செய்ய வேண்டிய எதையும் கண்டறியவில்லை.
7.110.11
विषण्णवदनश्चापि युयुधानोऽभवन्नृप ।
भारद्वाजं रणे दृष्ट्वा विसृजन्तं शिताञ्शरान् ॥ ७.११०.११ ॥
அரசே! போரில் பரத்வாஜர் மகனான துரோணர் கூர்மையான அம்புகளை எய்வதைக் கண்டு யுயுதானன் (சாத்யகி) வாடிய முகம் கொண்டவனானான்.
7.110.12
तं तु सम्प्रेक्ष्य ते पुत्राः सैनिकाश्च विशाम्पते ।
प्रहृष्टमनसो भूत्वा सिंहवद्व्यनदन्मुहुः ॥ ७.११०.१२ ॥
மக்களின் தலைவனே! அவனைக் கண்ட உன் புதல்வர்களும் வீரர்களும் மகிழ்ந்த மனத்துடன் சிங்கங்களைப் போல மீண்டும் மீண்டும் முழங்கினர்.
7.110.13
तं श्रुत्वा निनदं घोरं पीड्यमानं च माधवम् ।
युधिष्ठिरोऽब्रवीद्राजा सर्वसैन्यानि भारत ॥ ७.११०.१३ ॥
அந்தப் பயங்கரமான முழக்கத்தைக் கேட்டு, மாதவன் (சாத்யகி) துன்புறுவதை அறிந்த அரசன் யுதிஷ்டிரன், பாரதா, எல்லாப் படைகளிடமும் கூறினான்.
7.110.14
एष वृष्णिवरो वीरः सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
ग्रस्यते युधि वीरेण भानुमानिव राहुणा।
अभिद्रवत गच्छध्वं सात्यकिर्यत्र युध्यते ॥ ७.११०.१४ ॥
விருஷ்ணிகளில் சிறந்தவனும் உண்மையான வீரமுடையவனுமான வீரன் சாத்யகி, போரில் ஒரு வீரனால் ராகு சூரியனை விழுங்குவது போல் பிடிக்கப்படுகிறான். சாத்யகி போரிடும் இடத்திற்கு விரைந்து செல்லுங்கள்.
7.110.15
अभिद्रवत गच्छद्वं सात्यकिर्यत्र युध्यते ।
धृष्टद्युम्नं च पाञ्चाल्यमिदमाह जनाधिपः।
द्रोणं वारय सुक्षित्रं सात्यकिं मावधीद्द्विजः ॥ ७.११०.१५ ॥
சாத்யகி போரிடும் இடத்திற்கு விரைந்து செல்லுங்கள். அப்போது மக்களின் தலைவன் பாஞ்சால தேசத்தவனான திருஷ்டத்யும்னனிடம் இவ்வாறு கூறினான்: துரோணரைத் தடுத்து நிறுத்துங்கள், அந்த பிராமணன் சாத்யகியைக் கொல்லாதிருக்கட்டும்.
7.110.16
अभिद्रव द्रुतं द्रोणं किमु तिष्ठसि पार्पत ।
न पश्यसि भयं द्रोणाद्धोरं नः समुपस्थितम् ॥ ७.११०.१६ ॥
விரைந்து துரோணர் மீது பாயுங்கள். ஏன் நிற்கிறீர்கள், பார்ஷதா? துரோணரிடமிருந்து நம்மை நோக்கி வரும் பயங்கரமான ஆபத்தை நீங்கள் காணவில்லையா?
7.110.17
असौ द्रोणो महेष्वासो युयुधानेन संयुगे ।
क्रीडते सूत्रबद्धेन पक्षिणा बालको यथा ॥ ७.११०.१७ ॥
அந்த மகா வில்லாளி துரோணர் போரில் யுயுதானனுடன் (சாத்யகியுடன்) விளையாடுகிறார், ஒரு சிறுவன் நூலால் கட்டப்பட்ட பறவையுடன் விளையாடுவது போல.
7.110.18
तत्रैव सर्वे गच्छन्तु भीमसेनपुरोगमाः ।
त्वयैव सहिताः सर्वे युयुधानरथं प्रति ॥ ७.११०.१८ ॥
அங்கே அனைவரும் செல்லட்டும், பீமசேனனை முன்னிட்டுக் கொண்டு; நீயும் அனைவரும் உன்னுடன் சேர்ந்து யுயுதானனின் தேரை நோக்கிச் செல்லுங்கள்.
7.110.19
पृष्ठतोऽनुगमिष्यामि त्वामहं सहसैनिकः ।
सात्यकिं मोक्षयस्वाद्य यमदंष्ट्रान्तरं गतम् ॥ ७.११०.१९ ॥
நான் படையுடன் பின்தொடர்ந்து வருவேன். இன்று யமனின் கோரைப் பற்களுக்கிடையே சென்ற சாத்யகியை மீட்பாய்.
7.110.20
सञ्जय उवाच ।
एवमुक्त्वा ततो राजा सर्वसैन्येन भारत।
अभ्यद्रवद्रणे द्रोणं युयुधानस्य कारणात् ॥ ७.११०.२० ॥
இவ்வாறு சொல்லி, பின்னர் அரசன் முழுப் படையுடன் போரில் யுயுதானனின் பொருட்டு துரோணரை நோக்கி விரைந்தான், பாரதனே.
7.110.21
तत्रारावो महानासीद्द्रोणमेकं युयुत्सताम् ।
पाण्डवानां च भद्रं ते सृञ्जयानां च सर्वशः ॥ ७.११०.२१ ॥
அங்கே துரோணர் ஒருவரை எதிர்த்துப் போரிட விரும்பிய பாண்டவர்களுக்கும் சிருஞ்சயர்களுக்கும் பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது; உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்.
7.110.22
ते समेत्य नरव्याघ्रा भारद्वाजं महारथम् ।
अभ्यवर्षञ्शरैस्तीक्ष्णैः कङ्कबर्हिणवाजितैः ॥ ७.११०.२२ ॥
அந்த நரசிங்கங்கள் ஒன்றுகூடி, மகாரதனான பாரத்வாஜரை கங்கப் பறவை, மயில் இறகுகளால் அமைந்த கூரிய அம்புகளால் பொழிந்தனர்.
7.110.23
स्मयन्नेव तु तान्वीरान्द्रोणः प्रत्यग्रहीत्स्वयम् ।
अतिथीनागतान्यद्वत्सलिलेनासनेन च ॥ ७.११०.२३ ॥
ஆனால் துரோணர் புன்னகையுடன் அந்த வீரர்களை தாமே எதிர்கொண்டார்; வந்த விருந்தினரை நீரும் இருக்கையும் கொடுத்து வரவேற்பது போல.
7.110.24
तर्पितास्ते शरैस्तस्य भारद्वाजस्य धन्विनः ।
आतिथेयं गृहं प्राप्य तर्प्यन्तेऽतिथयो यथा ॥ ७.११०.२४ ॥
வில்லாளன் பாரத்வாஜரின் அம்புகளால் அவர்கள் நிறைவுற்றனர்; விருந்து இல்லத்தை அடைந்த விருந்தினர் திருப்தி அடைவது போல.
7.110.25
भारद्वाजं च ते सर्वे न शेकुः प्रतिवीक्षितुम् ।
मध्यन्दिनमनुप्राप्तं सहस्रांशुमिव प्रभो ॥ ७.११०.२५ ॥
ஓ தலைவரே, அவர்கள் அனைவரும் பாரத்வாஜரை நேராகப் பார்க்க இயலவில்லை; நண்பகலில் உச்சத்தில் உள்ள ஆயிரம் கதிரோனை நோக்க இயலாதது போல்.
7.110.26
तांस्तु सर्वान्महेष्वासान्द्रोणः शस्त्रभृतां वरः ।
अतापयच्छरव्रातैर्गभस्तिभिरिवांशुमान् ॥ ७.११०.२६ ॥
ஆயுதம் ஏந்துவோரில் சிறந்த துரோணர் அந்த மகா வில்லாளிகள் அனைவரையும் அம்புத் தொகுதிகளால் சூரியன் தன் கதிர்களால் சுடுவது போல் சுட்டெரித்தார்.
7.110.27
वध्यमाना महाराज पाण्डवाः सृञ्जयास्तथा ।
त्रातारं नाध्यगच्छन्त पङ्कमग्ना इव द्विपाः ॥ ७.११०.२७ ॥
மகாராஜரே, கொல்லப்பட்டுக் கொண்டிருந்த பாண்டவர்களும் சிருஞ்சயர்களும் சேற்றில் சிக்கிய யானைகளைப் போல் ஒரு பாதுகாவலனையும் காணவில்லை.
7.110.28
द्रोणस्य च व्यदृश्यन्त विसर्पन्तो महाशराः ।
गभस्तय इवार्कस्य प्रतपन्तः समन्ततः ॥ ७.११०.२८ ॥
துரோணரின் பெரிய அம்புகள் சூரியனின் கதிர்களைப் போல் எங்கும் பரவி எரித்துக்கொண்டு தென்பட்டன.
7.110.29
तस्मिन्द्रोणेन निहताः पाञ्चालाः पञ्चविंशतिः ।
महारथाः समाख्याता धृष्टद्युम्नस्य सम्मताः ॥ ७.११०.२९ ॥
அந்தப் போரில் துரோணரால் கொல்லப்பட்ட இருபத்தைந்து பாஞ்சால மகாரதர்கள், புகழ்பெற்றவர்களும் திருஷ்டத்யும்னனுக்கு விருப்பமானவர்களுமாவர்.
7.110.30
पाण्डूनां सर्वसैन्येषु पाञ्चालानां तथैव च ।
द्रोणं स्म ददृशुः शूरं विनिघ्नन्तं वरान्वरान् ॥ ७.११०.३० ॥
பாண்டவர்களுடையவும் பாஞ்சாலர்களுடையவும் அனைத்துப் படைகளிலும் அவர்கள் வீர துரோணர் சிறந்தவர்களிலும் சிறந்தவர்களை வீழ்த்திக்கொண்டிருப்பதைக் கண்டனர்.
7.110.31
केकयानां शतं हत्वा विद्राव्य च समन्ततः ।
द्रोणस्तस्थौ महाराज व्यादितास्य इवान्तकः ॥ ७.११०.३१ ॥
மகாராஜாவே, கேகயர்களின் நூறு வீரர்களைக் கொன்று, நாலா பக்கமும் விரட்டியடித்து, திறந்த வாயுடைய யமனைப் போல் துரோணர் நின்றார்.
7.110.32
पाञ्चालान्सृञ्जयान्मत्स्यान्केकयांश्च नराधिप ।
द्रोणोऽजयन्महाबाहुः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.११०.३२ ॥
மன்னரே, மகாபாகுவான துரோணர் பாஞ்சாலர், ஸ்ருஞ்சயர், மத்ஸ்யர், கேகயர் ஆகியோரை நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் வென்றார்.
7.110.33
तेषां समभवच्छब्दो विद्धानां द्रोणसायकैः ।
वनौकसामिवारण्ये व्याप्तानां धृमकेतुना ॥ ७.११०.३३ ॥
துரோணரின் அம்புகளால் துளைக்கப்பட்டவர்களின் ஓலம் எழுந்தது; காட்டில் நெருப்பால் சூழப்பட்ட காட்டுயிர்களின் ஓலம் போல்.
7.110.34
तत्र देवाः सगन्धर्वाः पितरश्चाब्रुवन्नृप ।
एते द्रवन्ति पाञ्चालाः पाण्डवाश्च ससैनिकाः ॥ ७.११०.३४ ॥
அங்கே தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் பிதிரர்களும் சொன்னார்கள்: அரசே, இதோ பாஞ்சாலர்களும் பாண்டவர்களும் தங்கள் படையுடன் ஓடுகின்றனர்.
7.110.35
तं तथा समरे द्रोणं निघ्नन्तं सौमकान्रणे ।
न चाप्यभिययुः केचिदपरे नैव विव्यधुः ॥ ७.११०.३५ ॥
போரில் சௌமகர்களைக் கொன்று கொண்டிருந்த துரோணரை, சிலர் அணுகவில்லை; மற்றவர்கள் அவரைத் தாக்கவும் இல்லை.
7.110.36
वर्तमाने तथा रौद्रे तस्मिन्वीरवरक्षये ।
अशृणोत्सहसा पार्थः पाञ्चजन्यस्य निःस्वनम् ॥ ७.११०.३६ ॥
அந்த பயங்கரமான, வீரர்களில் சிறந்தவர்களின் அழிவு நடந்துகொண்டிருந்தபோது, பிருதையின் மகன் திடீரென பாஞ்சஜன்யச் சங்கின் ஒலியைக் கேட்டான்.
7.110.37
पूरिते वासुदेवेन शङ्खराजे महात्मना ।
युध्यमानेषु वीरेषु सैन्धवस्याभिरक्षिषु ॥ ७.११०.३७ ॥
மகாத்மா வாசுதேவர் சங்கராஜனை ஊத, சைந்தவனின் காவலர்களாகிய வீரர்கள் போரிட்டுக்கொண்டிருந்தனர்।
7.110.38
नदत्सु धार्तराष्ट्रेषु विजयस्य रथं प्रति ।
गाण्डीवस्य च निर्घोषे विप्रनष्टे समन्ततः ॥ ७.११०.३८ ॥
தார்தராஷ்டிரர்கள் அர்ஜுனனின் தேரை நோக்கி கர்ஜித்தனர்; கைகளில் காண்டீவத்தின் நாண்ஒலி எங்கும் அடங்கிப் போனது।
7.110.39
कश्मलाभिहतो राजा चिन्तयामास पाण्डवः ।
न नूनं स्वस्ति पार्थाय यथा नदति शङ्खराट् ॥ ७.११०.३९ ॥
மயக்கத்தால் தாக்குண்ட பாண்டவ அரசர் சிந்தித்தார்: 'நிச்சயமாக பார்த்தனுக்கு நலம் இல்லை; சங்கராஜன் முழங்குகிறான்।'
7.110.40
कौरवाश्च यथा हृष्टा विनदन्ति मुहुर्मुहुः ।
व्यक्तमद्य विनश्यन्ति सर्वलोकमहारथाः ॥ ७.११०.४० ॥
கௌரவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் மீண்டும் மீண்டும் முழங்குகின்றனர்; இன்று உலகெங்குமுள்ள மகாரதர்கள் அழிவது தெளிவு।
7.110.41
एवं सञ्चिन्तयित्वा तु व्याकुलेनान्तरात्मना ।
अजताशत्रुः कौन्तेयः सात्वतं प्रत्यभाषत ॥ ७.११०.४१ ॥
இவ்வாறு சிந்தித்த பின், கலங்கிய மனத்துடன் குந்தியின் மகனான அஜாதசத்ரு சாத்வதரிடம் பேசினார்।
7.110.42
बाष्पगद्गदया वाचा मुह्यमानो मुहुर्मुहुः ।
कृत्यस्यानन्तरापेक्षी शैनेयं शिनिपुङ्गवम् ॥ ७.११०.४२ ॥
கண்ணீரால் தழுதழுத்த குரலில், மீண்டும் மீண்டும் மயங்கியவராய், அடுத்த செயலை எதிர்நோக்கி, சினிகளின் சிறந்தவரான சைனேயரிடம் பேசினார்।
7.110.43
यः स धर्मः पुरा दृष्टः सद्भिः शैनेय शाश्वतः ।
साम्पराये सुहृत्कृत्ये तस्य कालोऽयमागतः ॥ ७.११०.४३ ॥
முன்பு நல்லோர் கண்ட எந்த அறம் உள்ளதோ, ஷைநேயரே, அது நிலையானது. போரில் நண்பனுக்குரிய கடமையின் அந்த நேரம் இப்போது வந்துவிட்டது.
7.110.44
सर्वेष्वपि च योधेषु चिन्तयञ्शिनिपुङ्गव ।
त्वत्तः सुहृत्तमं कञ्चिन्नाभिजानामि सात्यके ॥ ७.११०.४४ ॥
ஷினியின் சிறந்தவரே, எல்லா வீரர்களையும் சிந்தித்தாலும், ஸாத்யகியே, உன்னை விட நெருங்கிய நண்பன் எவரையும் நான் அறியேன்.
7.110.45
यो हि प्रीतमना नित्यं यश्च नित्यमनुव्रतः ।
स कार्ये साम्पराये तु नियोज्य इति मे मतिः ॥ ७.११०.४५ ॥
எப்போதும் மகிழ்ந்த மனத்துடனும் எப்போதும் பின்பற்றுபவனாகவும் இருப்பவனே போர்ச் செயலில் நியமிக்கப்படத் தகுந்தவன் என்பது என் கருத்து.
7.110.46
यथा च केशवो नित्यं पाण्डवानानं परायणम् ।
तथा त्वमपि वार्ष्णेय कृष्णतुल्यपराक्रमः ॥ ७.११०.४६ ॥
கேசவன் எப்போதும் பாண்டவர்களின் புகலிடமாக இருப்பது போல, நீயும் வார்ஷ்ணேயா, கிருஷ்ணனுக்கு இணையான வீரம் கொண்டவனாக இருக்கிறாய்.
7.110.47
सोऽहं भारं समाधास्ये त्वयि तं वोढुमर्हसि ।
अभिप्रायं च मे नित्यं न वृथा कर्तुमर्हसि ॥ ७.११०.४७ ॥
ஆகவே நான் இந்தச் சுமையை உன்மீது வைப்பேன்; அதைச் சுமக்கத் நீ தகுதியுடையவன். என் விருப்பத்தை எப்போதும் வீணாக்கக் கூடாது.
7.110.48
स त्वं भ्रातुर्वयस्यस्य गुरोरपि च संयुगे ।
कुरु कृच्छ्रे सहायार्थमर्जुनस्य नरर्षभ ॥ ७.११०.४८ ॥
நீ, நரர்களில் காளையே, போரில் சகோதரனுக்காகவும் நண்பனுக்காகவும் ஆசிரியனுக்காகவும், துன்பத்தில் அர்ஜுனனுக்கு உதவும் பொருட்டும் அதைச் செய்வாய்.
7.110.49
त्वं हि सत्यव्रतः शूरो मित्राणामभयङ्करः ।
लोके विख्यायसे वीर कर्मभिः सत्यवागिति ॥ ७.११०.४९ ॥
நீ உண்மை விரதம் கொண்ட வீரன்; நண்பர்களுக்கு அபயம் அளிப்பவன். வீரனே, உன் செயல்களால் நீ உலகில் சத்தியவாதி என்று புகழ் பெற்றவன்.
7.110.50
यो हि शैनेय मित्रार्थे युध्यमानस्त्यजेत्तनुम् ।
पृथिवीं च द्विजातिभ्यो यो दद्यात्स समो भवेत् ॥ ७.११०.५० ॥
ஷைநேயனே, நண்பனுக்காகப் போரிட்டு உடலைத் துறப்பவனும், பிராமணர்களுக்கு பூமியைத் தானம் செய்பவனும் சமமானவர்கள்.
7.110.51
श्रुताश्च बहवोऽस्माभी राजानो ये दिवं गताः ।
दत्त्वेमां पृथिवीं कृत्स्नां ब्राह्मणेभ्यो यथाविधि ॥ ७.११०.५१ ॥
இந்த முழு பூமியையும் விதிப்படி பிராமணர்களுக்குத் தானம் செய்துவிட்டு சொர்க்கம் சென்ற பல அரசர்களைப் பற்றி நாங்கள் கேட்டிருக்கிறோம்.
7.110.52
दीयमाना च बहुभिर्दास्यते च मुहुर्मही ।
न हि कश्चिद्रणे प्राणान्मित्रार्थे त्यक्तवानिह ॥ ७.११०.५२ ॥
இந்த பூமி பலரால் பலமுறை தானம் செய்யப்பட்டிருக்கிறது, இனியும் தானம் செய்யப்படும்; ஆனால் போரில் நண்பனுக்காக உயிரை விட்டவர் இங்கு எவரும் இல்லை.
7.110.53
एवं त्वामपि धर्मात्मन्प्रयाचेऽहं कृताञ्जलिः ।
पृथिवीदानतुल्यं स्यादधिकं वा फलं विभो ॥ ७.११०.५३ ॥
அவ்வாறே, தர்மாத்மாவே, நான் கைகூப்பி உன்னை வேண்டுகிறேன். வல்லவனே, இதன் பலன் பூமி தானத்துக்கு சமமாகவோ அல்லது அதைவிட அதிகமாகவோ இருக்கும்.
7.110.54
एक एव सदा कृष्णो मित्राणामभयङ्करः ।
रणे सन्तजति प्राणान्द्वितीयस्त्वं च सात्यके ॥ ७.११०.५४ ॥
நண்பர்களுக்கு அபயம் அளிக்கும் கிருஷ்ணன் ஒருவனே எப்போதும் போரில் உயிரைத் துறக்கிறான்; சாத்யகியே, இரண்டாவதாக நீ இருக்கிறாய்.
7.110.55
विक्रान्तस्य च वीरस्य युद्धे प्रार्थयतो यशः ।
शूर एव सहायः स्यान्नेतरः प्राकृतो जनः ॥ ७.११०.५५ ॥
போரில் வீரத்துடன் புகழை விரும்பும் வீரனுக்குத் துணையாக இருப்பவன் சூரனேயாக இருக்க வேண்டும்; சாதாரண மனிதன் அல்ல.
7.110.56
ईदृशे तु परामर्दे वर्तमानस्य माधव ।
त्वदन्यो हि रणे गोप्ता विजयस्य न विद्यते ॥ ७.११०.५६ ॥
மாதவா, இத்தகைய கடும் அழிவுப் போரில் ஈடுபட்டிருக்கும் எனக்கு, போரில் வெற்றியைக் காக்கும் காவலன் உன்னையன்றி வேறு எவருமில்லை.
7.110.57
श्लाघन्नेव हि कर्माणि शतशस्तव पाण्डवः ।
मम सञ्चनयन्हर्षं पुनः पुनरकीर्तयत् ॥ ७.११०.५७ ॥
பாண்டவன் உன் நூற்றுக்கணக்கான செயல்களைப் புகழ்ந்து, எனக்கு மகிழ்ச்சியை ஊட்டி, மீண்டும் மீண்டும் அவற்றைக் கூறினான்.
7.110.58
लघुहस्तश्चित्रयोधी तथा लघुपराक्रमः ।
प्राज्ञः सर्वास्त्रविच्छूरो मुह्यते न च संयुगे ॥ ७.११०.५८ ॥
விரைவான கைகளும், அற்புதமான போர்த்திறனும், விரைந்த வீரமும், அறிவும், எல்லா அஸ்திரங்களையும் அறிந்த சூரனுமான அவன் போரில் ஒருபோதும் மயங்குவதில்லை.
7.110.59
महास्कन्धो महोरस्को महाबाहुर्महाहनुः ।
महाबलो महावीर्यः स महात्मा महारथः ॥ ७.११०.५९ ॥
பரந்த தோள்களும், அகன்ற மார்பும், பெரிய தோள்களும், பெரிய தாடையும், பெரும் பலமும் பேராற்றலும் கொண்ட அவன் மகாத்மா, மகாரதி.
7.110.60
शिष्यो मम सखा चैव प्रियोऽस्याहं प्रियश्च मे ।
युयुधानः सहायो मे प्रमथिष्यति कौरवान् ॥ ७.११०.६० ॥
யுயுதானன் என் சீடன், நண்பன், துணைவன்; நான் அவனுக்கு அன்பானவன், அவன் எனக்கு அன்பானவன் — யுயுதானன் கௌரவர்களை அழிப்பான்.
7.110.61
अस्मदर्थं च राजेन्द्र सन्नह्येद्यदि केशवः ।
रामो वाप्यनिरुद्धो वा प्रद्युम्नो वा महारथः ॥ ७.११०.६१ ॥
ஓ மன்னர்களின் மன்னனே, நமக்காக கேசவன் கவசம் அணிந்தால், அல்லது ராமன், அநிருத்தன் அல்லது மகாரதன் பிரத்யும்னன்.
7.110.62
गदो वा मारणो वापि साम्वो वा सह वृष्णिभिः ।
सहायार्थं महाराज सङ्ग्रामोत्तममूर्धनि ॥ ७.११०.६२ ॥
அல்லது கதன், மாரணன், சாம்பன் ஆகியோர் விருஷ்ணிகளுடன், ஓ மஹாராஜனே, சிறந்த போரின் முன்னணியில் உதவிக்காக.
7.110.63
तथाप्यहं नरव्याघ्रं शैनेयं सत्यविक्रमम् ।
साहाय्ये विनियोक्ष्यामि नास्ति मेऽन्योहि तत्समः ॥ ७.११०.६३ ॥
ஆயினும், உண்மையான வீரமுடைய நரவியாக்ரரான சைநேயரை (சாத்யகியை) உதவிக்கு நியமிப்பேன்; அவருக்கு நிகரான வேறு எவரும் எனக்கில்லை.
7.110.64
इति द्वैतवने तात मामुवाच धनञ्जयः ।
परोक्षे त्वद्गुणांस्तथ्यान्कथयन्नार्यसंसदि ॥ ७.११०.६४ ॥
அன்பே, இவ்வாறு துவைதவனத்தில் தனஞ்சயன் என்னிடம் சொன்னான்; ஆர்யர்களின் சபையில், உன் இல்லாத நேரத்தில் உன் குணங்களை உண்மையாக எடுத்துரைத்தபடி.
7.110.65
तस्य त्वमेवं सङ्कल्पं न वृथा कर्तुमर्हसि ।
धनञ्जयस्य वार्ष्णेय मम भीमस्य चोभयोः ॥ ७.११०.६५ ॥
ஆகவே அவனுடைய இந்த சங்கல்பத்தை வீணாக்கக் கூடாது, ஓ வார்ஷ்ணேயா; தனஞ்சயனுடையதும், எனதும், பீமனுடையதும், இருவருடையதும்.
7.110.66
यच्चापि तीर्थानि चरन्नगच्छं द्वारकां प्रति ।
तत्राहमपि ते भक्तिमर्जुनं प्रति दृष्टवान् ॥ ७.११०.६६ ॥
மேலும், தீர்த்தங்களில் சுற்றித் திரிந்தபடி நான் துவாரகைக்குச் சென்றேன்; அங்கே அர்ஜுனன் மீதான உன் பக்தியை நானும் கண்டேன்.
7.110.67
न तन्सौहृदनन्येपु मया शैनेय लक्षितम् ।
यथा त्वमस्मान्भजसे वर्तमानानुपप्लवे ॥ ७.११०.६७ ॥
ஷைநேய, இடரில் இருக்கும் எங்களை நீ பேணுவது போன்ற நட்பை வேறு யாரிடமும் நான் கண்டதில்லை.
7.110.68
सोऽभिजात्या च भक्त्या च सख्यस्याचार्यकस्य च ।
सौहृदस्य च वीर्यस्य कुलीनत्वस्य माधव ॥ ७.११०.६८ ॥
மாதவா, உயர்குலம், பக்தி, நட்பு, ஆசிரியத் தன்மை, நல்லுறவு, வீரம், உயர்குடிப் பெருமை ஆகியவற்றால் நீ அத்தகையவன்.
7.110.69
सत्यस्य च महावाहो अनुकम्पार्थमेव च ।
अनुरूपं महेप्वास कर्म त्वं कर्तुमर्हसि ॥ ७.११०.६९ ॥
பெருந்தோளாய், சத்தியத்திற்காகவும் இரக்கத்திற்காகவும், மகா வில்லாளியே, தகுந்த செயலை நீ செய்ய வேண்டும்.
7.110.70
सुयोधनो हि सहसा गतो द्रोणेन दंशितः ।
पूर्वमेवानुयातास्ते कौरवाणां महारथाः ॥ ७.११०.७० ॥
சுயோதனன் துரோணரால் தூண்டப்பட்டு திடீரென்று சென்றான்; கௌரவர்களின் பெருந்தேர்வீரர்கள் முன்பே அவனைப் பின்தொடர்ந்தனர்.
7.110.71
सुमहान्निनदश्चैव श्रूयते विजयं प्रति ।
स शैनेय जवेनाशु गन्तुमर्हसि मानद ॥ ७.११०.७१ ॥
வெற்றியை நோக்கி ஒரு பெரும் முழக்கம் கேட்கிறது; ஆகையால் ஷைநேய, மானதா, நீ விரைவாக அங்கே செல்ல வேண்டும்.
7.110.72
भीमसेनो वयं चैव संयत्ताः सहसैनिकाः ।
द्रोणमावारयिष्यामो यदि त्वां प्रतियोत्स्यते ॥ ७.११०.७२ ॥
பீமசேனனும் நாங்களும் படைவீரர்களுடன் தயாராக இருக்கிறோம்; துரோணர் உன்னை எதிர்த்துப் போரிட்டால், நாங்கள் துரோணரைத் தடுப்போம்.
7.110.73
पश्य शैनेय सैन्यानि द्रवमाणानि संयुगे ।
महान्तं चरणे शब्दं दीर्यमाणां च भारतीम् ॥ ७.११०.७३ ॥
ஷைனேயா, போரில் ஓடும் படைகளைப் பாருங்கள்; படைகள் பிளக்கப்படும் பாரதர்களின் பெரும் ஒலியையும் கேளுங்கள்.
7.110.74
महामारुतवेगेन समुद्रमिव पर्वसु ।
धार्तराष्टबलं तात विक्षिप्तं सव्यसाचिना ॥ ७.११०.७४ ॥
அன்பரே, பெரும் காற்றின் வேகத்தால் பௌர்ணமி நாளில் கடல் கொந்தளிப்பது போல, தார்தராஷ்டிரர்களின் படை சவ்யசாசியால் சிதறடிக்கப்பட்டுள்ளது.
7.110.75
रथैर्विपरिधावद्भिर्मनुष्यैश्च हयैश्च ह ।
सैन्यं रजःसमुद्भूतमेतत्सम्परिवर्तते ॥ ७.११०.७५ ॥
தேர்களும் மனிதர்களும் குதிரைகளும் நாலாபக்கமும் ஓடுவதால், தூசி எழுப்பி இந்தப் படை சுழன்று திரிகிறது.
7.110.76
संवृतः सिन्धुसौवीरैर्नखरप्रासयोधिभिः ।
अत्यन्तोपचितैः शूरैः फल्गुनः परवीरहा ॥ ७.११०.७६ ॥
சிந்து, சௌவீரர்களின் நகரும் ஈட்டி ஏந்திய வீரர்களால் சூழப்பட்ட பகைவீரங்களை அழிப்பவனான பல்குனன் ...
7.110.77
नैतद्बलमसंवार्यं शक्यो जेतुं जयद्रथः ।
एते हि सैन्धवस्यार्थे सर्वे सन्त्यक्तजीविताः ॥ ७.११०.७७ ॥
இந்தப் படை வெல்ல முடியாதது அல்ல; ஜயத்ரதனையும் வெல்ல முடியும்; ஏனெனில் இவர்கள் அனைவரும் சைந்தவனுக்காக உயிரைத் துறந்தவர்கள்.
7.110.78
शरशक्तिध्वजवरं हयनागसमाकुलम् ।
पश्यैतद्धार्तराष्ट्राणामनीकं सुदुरासदम् ॥ ७.११०.७८ ॥
அம்புகளும் ஈட்டிகளும் சிறந்த கொடிகளும் நிறைந்து, குதிரைகளும் யானைகளும் செறிந்த இந்தத் தார்தராஷ்டிரர்களின் படையைப் பாருங்கள்; இதை அணுகுவது மிகக் கடினம்.
7.110.79
शृणु दुन्दुभिनिर्घोषं शङ्खशब्दांश्च पुष्कलान् ।
सिंहनादरवांश्चैव रथनेमिस्वनांस्तथा ॥ ७.११०.७९ ॥
முழங்கும் துந்துபிகளின் ஒலியையும், பல சங்கொலிகளையும், சிங்க முழக்கங்களையும், தேர்ச் சக்கரங்களின் ஓசையையும் கேள்.
7.110.80
नागानां शृणु शब्दं च पत्तीनां च सहस्रशः ।
सादिनां द्रवतां चैव शृणु कम्पयतां महीम् ॥ ७.११०.८० ॥
யானைகளின் ஒலியையும், ஆயிரக்கணக்கான காலாட்படையினரின் ஒலியையும், குதிரை வீரர்களின் ஒலியையும், ஓடுபவர்களின் ஒலியையும், பூமியை அதிரச் செய்பவர்களின் ஒலியையும் கேள்.
7.110.81
पुरस्तात्सैन्धवानीकं द्रोणानीकं च पृष्ठतः ।
बहुत्वाद्धि नरव्याघ्र देवेन्द्रमपि पीडयेत् ॥ ७.११०.८१ ॥
முன்னே சைந்தவர்களின் படை, பின்னே துரோணரின் படை; மனிதர்களில் புலியே, அவற்றின் பெருக்கத்தால் தேவேந்திரனையும் வருத்தக்கூடும்.
7.110.82
अपर्यन्ते बले मग्नो जह्यादपि च जीवितम् ।
तस्मिंश्च निहते युद्धे कथं जीवेत मादृशः ॥ ७.११०.८२ ॥
எல்லையற்ற படையில் மூழ்கியவன் உயிரையும் துறக்கக்கூடும்; அந்தப் போரில் அவர்கள் கொல்லப்பட்ட பின் என்னைப் போன்றவன் எப்படி வாழ்வான்?
7.110.83
सर्वथा समनुप्राप्तः सुकृच्छ्रं त्वयि जीवति ।
श्यामो युवा गुडाकेशो दर्शनीयश्च पाण्डवः ॥ ७.११०.८३ ॥
நீ உயிருடன் இருக்கையில் எல்லா வகையிலும் பெரும் துயரில் சிக்கியுள்ளோம்; கரிய நிறமும் இளமையும் கொண்ட குடாகேசனாகிய பாண்டவன் (அர்ஜுனன்) அழகியவன்.
7.110.84
लघ्वस्त्रश्चित्रयोधी च प्रविष्टस्यात भारतीम् ।
सूर्योदये महाबाहुर्दिवसश्चातिवर्तते ॥ ७.११०.८४ ॥
விரைந்த அஸ்திரங்களை உடையவனும் வியத்தகு போர்வீரனுமான அவன் பாரதப் படையில் நுழைந்திருப்பான்; சூரியோதயத்தில் அந்த மகாபாகு பகலைக் கடந்து செல்கிறான்.
7.110.85
तन्न जानामि वार्ष्णेय यदि जीवति वा न वा ।
कुरूणां चापि तत्सैन्यं सागरप्रतिमं महत् ॥ ७.११०.८५ ॥
வார்ஷ்ணேயா, அவன் உயிருடன் இருக்கிறானா இல்லையா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை; கௌரவர்களின் அந்தப் பெரிய படையும் கடலுக்கு ஒப்பானது.
7.110.86
एक एव च बीभत्सुः प्रविष्टस्तात भारतीम् ।
अविपह्यां महाबाहुः सुरैरपि महाहवे ॥ ७.११०.८६ ॥
அன்பே, பீபத்ஸுவான அர்ஜுனன் ஒருவனே பாரதப் படைக்குள் நுழைந்தான்; அந்த மகாபாகு பெரும்போரில் தேவர்களாலும் தடுக்க முடியாதவன்.
7.110.87
न हि मे वर्तते बुद्धिरद्य युद्धे कथञ्चन ।
द्रोणोऽपि रभसो युद्धे मम पीडयते बलम् ॥ ७.११०.८७ ॥
இன்று போரில் எனக்கு எந்தவிதத்திலும் உறுதியான எண்ணம் இல்லை; போரில் வேகமாகப் போரிடும் துரோணரும் என் படையை வருத்துகிறார்.
7.110.88
प्रत्यक्षं ते महाबाहो यथाऽसौ चरति द्विजः ।
युगपच्च समेतानां कार्याणां त्वं विचक्षणः।
महार्थं लघुसंयुक्तं कर्तुमर्हसि मानद ॥ ७.११०.८८ ॥
மகாபாகுவே, அந்த அந்தணன் (துரோணர்) எவ்வாறு உலாவுகிறார் என்பது உனக்கு நேரடியாகத் தெரியும்; ஒன்றாகக் கூடிய காரியங்களில் நீ திறமையானவன்; மானம் தருபவனே, பெரிய நோக்கமுள்ள அந்தச் செயலை எளிதாகச் செய்ய நீ தகுதியானவன்.
7.110.89
तस्य मे सर्वकार्येषु कार्यमेतन्मतं महत् ।
अर्जुनस्य परित्राणां कर्तव्यमिति संयुगे ॥ ७.११०.८९ ॥
என் எல்லாச் செயல்களிலும் இதுவே பெரிய செயலாகக் கருதப்படுகிறது—போரில் அர்ஜுனனைக் காப்பாற்றுவதே செய்யத்தக்கது.
7.110.90
नाहं शोचामि दाशार्हं गोप्तारं जगतः पतिम् ।
स हि शक्तो रणे तात त्रीँल्लोकानपि सङ्गतान् ॥ ७.११०.९० ॥
தாசார்ஹனாகிய, உலகைக் காக்கும் தலைவனுக்காக நான் வருந்தவில்லை; அன்பே, போரில் ஒன்றுசேர்ந்த மூன்று உலகங்களையும் எதிர்க்கவும் அவன் வல்லவன்.
7.110.91
विजेतुं पुरुषव्याघ्रः सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ।
किम्पुनर्धार्तराष्ट्रस्य बलमेतत्सुदुर्बलम् ॥ ७.११०.९१ ॥
ஆண்களில் புலியே, நான் உனக்கு உண்மையைச் சொல்கிறேன்: இது துரியோதனன் படை; இது மிகவும் பலவீனமானது, இதை வெல்வது உனக்கு எளிது.
7.110.92
अर्जुनस्त्वेष वार्ष्णेय पीडितो बहुभिर्युधि ।
प्रजह्यात्समरे प्राणांस्तस्माद्विन्दामि कश्मलम् ॥ ७.११०.९२ ॥
வார்ஷ்ணேயா, அர்ஜுனன் போரில் பலரால் துன்புறுத்தப்படுகிறான்; அவன் போர்க்களத்தில் உயிரை விடக்கூடும்; அதனால் நான் கலக்கமடைகிறேன்.
7.110.93
तस्य त्वं पदवीं गच्छ गच्छेयुस्त्वादृशा यथा ।
तादृशस्येदृशे काले मादृशेनाभिनोदितः ॥ ७.११०.९३ ॥
அவன் வழியிலேயே நீ செல். உன்னைப் போன்றோர் செல்வது போல; இத்தகைய காலத்தில், என்னைப் போன்றவனால் தூண்டப்பட்டு, அவனைப் போன்றவனின் பாதையில் செல்.
7.110.94
रणे वृष्णिप्रवीराणां द्वावेवातिरथौ स्मृतौ ।
प्रद्युम्नश्च महाबाहुस्त्वं च सात्वत विश्रुतः ॥ ७.११०.९४ ॥
போரில் விருஷ்ணி வீரர்களில் இரண்டே அதிரதர்கள் நினைவுகூரப்படுகின்றனர்: மகாபாகுவான பிரத்யும்னனும், புகழ்பெற்ற சாத்வதனே, நீயும்.
7.110.95
अस्त्रे नारायणसमः सङ्कर्षणसमो बले ।
वीरतायां नरव्याघ्र धनञ्जयसमो ह्यसि ॥ ७.११०.९५ ॥
அஸ்திரத்தில் நீ நாராயணனுக்கு ஒப்பானவன், பலத்தில் சங்கர்ஷணனுக்கு ஒப்பானவன்; ஆண்களில் புலியே, வீரத்தில் நீ தனஞ்சயனுக்கு (அர்ஜுனனுக்கு) ஒப்பானவனே.
7.110.96
भीष्मद्रोणावतिक्रम्य सर्वयुद्धविशारदम् ।
त्वामेव पुरुषव्याघ्रं लोके सन्तः प्रचक्षते ॥ ७.११०.९६ ॥
பீஷ்மரையும் துரோணரையும் மிஞ்சி, எல்லாப் போர்களிலும் வல்லவனான உன்னையே, ஆண்களில் புலியே, உலகில் சான்றோர் போற்றுகின்றனர்.
7.110.97
सदेवासुरगन्धर्वान्सकिन्नरमहोरगान् ।
योधयेच्च जगत्सर्वं विजयेत रिपून्बहून् ॥ ७.११०.९७ ॥
தேவர்கள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள், கின்னரர்கள், மகா நாகர்கள் ஆகியோருடனும் முழு உலகத்துடனும் போரிட்டு, பல பகைவர்களை வெல்லட்டும்.
7.110.98
इति ब्रुवन्ति लोकेषु जनास्तव गुणांस्तथा ।
समागमेषु सर्वेषु पृथगेव च सर्वदा।
नाशक्यं विद्यते लोके सात्यकेरिति माधव ॥ ७.११०.९८ ॥
உலகில் மக்கள் இவ்வாறு உன் குணங்களைப் பேசுகின்றனர்; எல்லா சபைகளிலும், தனித்தனியாகவும் எப்போதும். மாதவா, உலகில் சாத்யகிக்கு அசாத்தியம் எதுவும் இல்லை.
7.110.99
तत्त्वां यदभिवक्ष्यामि तत्कुरुष्व महाबल ॥ ७.११०.९९ ॥
ஆகையால் மகாபலனே, நான் உன்னிடம் சொல்வதை அப்படியே செய்.
7.110.100
सम्भावना हि लोकस्य मम पार्थस्य चोभयोः ।
नान्यथा तां महाबाहो सम्प्रकर्तुमिहार्हसि ॥ ७.११०.१०० ॥
உலகின் எதிர்பார்ப்பும், என்னுடையதும், பார்த்தனுடையதும், இருவருடையதும் இதுவே. மகாபாஹுவே, இதை வேறுவிதமாக அல்ல, இங்கே நிறைவேற்றுவது உனக்குத் தகும்.
7.110.101
परित्यज्य प्रियान्प्राणान्रणे चर विभीतवत् ।
न हि शैनेय दाशार्हा रणे रक्षन्ति जीवितम् ॥ ७.११०.१०१ ॥
அன்புள்ள உயிர்களைத் துறந்து, போரில் அஞ்சாதவன் போல் செல். ஷைநேயா, தாசார்ஹர்கள் போரில் தங்கள் உயிரைக் காப்பதில்லை.
7.110.102
अयुद्धमनवस्थानं सङ्ग्रामे च पलायनम् ।
भीरूणामसतां मार्गे नैष दाशार्हसेवितः ॥ ७.११०.१०२ ॥
போர் செய்யாமை, நிலைத்து நில்லாமை, போரில் ஓடுதல் — இவை கோழைகளும் இழிந்தோரும் செல்லும் வழி; தாசார்ஹர்கள் இதை ஏற்றதில்லை.
7.110.103
तवार्जुनो गुरुस्तात धर्मात्मा शिनिपुङ्गच ।
वासुदेवो गुरुश्चापि तव पार्थस्य धीमतः ॥ ७.११०.१०३ ॥
அன்பனே, சினி குலத்தின் சிறந்தவனே, தர்மாத்மாவாகிய அர்ஜுனன் உனக்கு குரு; வாசுதேவனும் உனக்கு குரு, அறிவுள்ள பார்த்தனுக்கும் குரு.
7.110.104
कारणद्वयमेतद्धि जानंस्त्वामहमब्रुवम् ।
मावमंस्था वचो मह्यं गुरुस्तव गुरोर्ह्यहम् ॥ ७.११०.१०४ ॥
இரண்டு காரணங்களை அறிந்தே நான் உன்னிடம் சொன்னேன்; என் சொல்லை அவமதிக்காதே, ஏனென்றால் நான் உனக்கு குரு, குருவுக்கும் குரு நான்.
7.110.105
वासुदेवमतं चैव मम चैवार्जुनस्य च ।
सत्यमेतन्मयोक्तं ते याहि यत्र धनञ्जयः ॥ ७.११०.१०५ ॥
வாசுதேவனின் கருத்தும், என்னுடைய கருத்தும், அர்ஜுனனின் கருத்தும் இதுவே; நான் உன்னிடம் சொன்னது உண்மை. தனஞ்சயன் எங்கிருக்கிறானோ அங்கே செல்.
7.110.106
एतद्वचनमाज्ञाय मम सत्यपराक्रम ।
प्रविशैतद्बलं तात धार्तराष्ट्रस्य दुर्मतेः ॥ ७.११०.१०६ ॥
என் இந்தச் சொல்லை அறிந்து, உண்மையான வீரனே, அன்பனே, துர்புத்தியுடைய திருதராஷ்டிரன் மகனின் இந்தப் படையில் புகு.
7.110.107
प्रविश्य च यथान्यायं सङ्गम्य च महारथैः ।
यथार्हमात्मनः कर्म रणे सात्वत दर्शय ॥ ७.११०.१०७ ॥
முறைப்படி புகுந்து, மகாரதர்களைச் சந்தித்து, சாத்வதனின் வழித்தோன்றலே, போரில் உனக்குத் தகுந்த வீரச்செயலைக் காட்டு.