Mahābhārata · Adhyāya 7.112
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.112.1
धर्मराजस्य तद्वाक्यं निशम्य शिनिपुङ्गवः ।
स पार्थाद्भयमाशंसन्परित्यागान्महीपतेः ॥ ७.११२.१ ॥
Als er die Worte des Königs des Dharma hörte, fürchtete der Stier der Śinis (Sātyaki) Gefahr von Pārtha, da der Herrscher der Erde verlassen worden war,
7.112.2
अपवादं ह्यात्मनश्च लोकाद्रक्षन्विशेषतः ।
न मां भीतमिति ब्रूयात्प्रयान्तं फल्गुनं प्रति ॥ ७.११२.२ ॥
Um sich besonders vor Schmach und der Welt zu schützen, soll niemand sagen, ich hätte mich gefürchtet, als ich zu Phalguna aufbrach.
7.112.3
निश्चित्य बहुधैवं स सात्यकिर्युद्धदुर्मदः ।
नातिव्यक्तमिवाभाष्य धर्मराजं महायशाः ॥ ७.११२.३ ॥
Nachdem er so vielfach beschlossen hatte, sprach Sātyaki, im Kampf überheblich und von großem Ruhm, zum König des Dharma, gleichsam nicht ganz deutlich.
7.112.4
शोकगद्गदया वाचा शोकोपहतचेतनः ।
यथेदानीमिति ध्यात्वा धर्मराजमथाब्रवीत् ॥ ७.११२.४ ॥
Mit von Trauer erstickter Stimme, geistig vom Kummer getroffen, dachte er: »So sei es nun«, und sprach zum König des Dharma.
7.112.5
कृतां चेन्मन्यसे रक्षां स्वस्ति तेऽस्तु विशाम्पते ।
अनुयास्यामि बीभत्सुं करिष्ये वचनं तव ॥ ७.११२.५ ॥
Wenn du meinst, dass für deinen Schutz gesorgt ist, so sei dir Heil, Herr des Volkes. Ich werde Bībhatsu folgen und dein Wort erfüllen.
7.112.6
न हि मे पाण्डवात्कश्चित्त्रिषु लोकेषु विद्यते ।
यो मे प्रियतरो राजन्सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ७.११२.६ ॥
O König, in den drei Welten gibt es niemanden, der mir lieber wäre als die Pāṇḍavas. Dies sage ich dir in Wahrheit.
7.112.7
तस्याहं पदवीं यास्ये सन्देशात्तव मानद ।
त्वत्कृते न च मे किञ्चिदकर्तव्यं कथञ्चन ॥ ७.११२.७ ॥
O Gewährer der Ehre! Auf deine Botschaft hin werde ich seinen Weg gehen; um deinetwillen ist mir nichts auf keine Weise unausführbar.
7.112.8
यथा हि मे गुरोर्वाक्यं विशिष्टं द्विपदां वर ।
तथा तवापि वचनं विशिष्टतरमेव मे ॥ ७.११२.८ ॥
O Bester unter den Menschen! So wie das Wort meines Lehrers mir überaus wertvoll ist, so ist mir dein Wort noch wertvoller.
7.112.9
प्रिये हि तव वर्तेते भ्रातरौ कृष्णपाण्डवौ ।
तयोः प्रिये स्थितं चैव विद्धि मां राजपुङ्गव ॥ ७.११२.९ ॥
Lieb sind dir die beiden Brüder, Kṛṣṇa und der Pāṇḍava; wisse, dass auch ich ihnen beiden lieb bin, o Bester der Könige.
7.112.10
तवाज्ञां शिरसा गृह्य पाण्डवार्थमहं प्रभो ।
भित्त्वेदं दुर्भिदं सैन्यं प्रयास्ये नरपुङ्गव ॥ ७.११२.१० ॥
Deinen Befehl auf dem Haupt tragend, o Herr, werde ich um der Pāṇḍava willen dieses unbezwingliche Heer durchbrechen und vorwärtsziehen, o Bester der Männer.
7.112.11
द्रणानीकं विशाम्येष क्रुद्धो झष इवार्णवम् ।
तत्र यास्यामि यत्रासौ राजन्राजा जयद्रथः ॥ ७.११२.११ ॥
Wie ein erzürnter Hai sich in den Ozean stürzt, so werde ich in dieses Heer Droṇas eindringen; dorthin werde ich gehen, o König, wo jener König Jayadratha ist.
7.112.12
यत्र सेनान्तमाश्रित्य भीतस्तिष्ठति पाण्डवात् ।
गुप्तो रथवरश्रेष्ठैर्द्रौणिकर्णकृपादिभिः ॥ ७.११२.१२ ॥
wo er am Rand des Heeres steht, furchtsam vor dem Pāṇḍava, geschützt von den besten Wagenkriegern, Drauṇi, Karṇa, Kṛpa und den übrigen.
7.112.13
इतिस्त्रियोजनं मन्ये तमध्वानं विशाम्पते ।
यत्र तिष्ठति पार्थोऽसौ जयद्रथवधोद्यतः ॥ ७.११२.१३ ॥
So glaube ich, ist der Weg drei Yojanas, o Herr der Menschen, dort wo jener Sohn der Pṛthā steht, entschlossen, Jayadratha zu töten.
7.112.14
त्रियोजनगतस्यापि तस्य यास्याभ्यहं पदम् ।
आसैन्धववधाद्राजन्सुदृढेनान्तरात्मना ॥ ७.११२.१४ ॥
Auch wenn er drei Yojanas entfernt ist, o König, werde ich zu seinem Platz gehen, mit festem Inneren, bis Saindhava erschlagen ist.
7.112.15
अनादिष्टस्तु गुरुणा को नु युध्येत मानवः ।
आदिष्टस्तु यथा राजन्को न युध्येत मादृशः ॥ ७.११२.१५ ॥
Welcher Mensch würde kämpfen, wenn der Lehrer nicht befiehlt? Doch wenn befohlen, o König, wer wie ich würde nicht kämpfen?
7.112.16
अभिजानामि तं देशमितः पूर्णं त्रियोजनम् ।
यत्र तिष्ठति राजाऽसौ सैन्धवो बालघातकः ॥ ७.११२.१६ ॥
Ich kenne jenen Ort, volle drei Yojanas von hier, wo jener König Saindhava steht, der Mörder eines Knaben.
7.112.17
सागरप्रतिमं सैन्यं गर्जन्तमिव सागरम् ।
हलशक्तिगदाप्रासचर्मखङ्गर्ष्टितोमरम्।
इष्वस्त्रवरसम्बाधं क्षोभयित्वा व्रजाम्यहम् ॥ ७.११२.१७ ॥
Ein Heer gleich dem Ozean, brausend wie das Meer, voller Pflüge, Speere, Keulen, Lanzen, Schilde, Schwerter, Ṛṣṭis und Tomaras, dicht von den besten Pfeilen und Waffen; es aufwühlend werde ich vorrücken.
7.112.18
यदेतत्कुञ्जरानीकं सहस्रमनुपश्यसि ।
कुलमाञ्जनकं नाम यत्रैते वीर्यशालिनः ॥ ७.११२.१८ ॥
Dieses Heer von tausend Elefanten, das du siehst, heißt Kulāñjanaka; dort stehen diese tapferen Krieger.
7.112.19
आस्थिता बहुभिर्म्लेच्छैर्युद्धशौण्डैः प्रहारिभिः ।
नागा नगनिभा राजन्क्षरन्त इव तोयदाः ॥ ७.११२.१९ ॥
O König, diese Elefanten, bestiegen von vielen Barbaren, die im Kampf geschickt sind und Schläge austeilen, sind wie Berge, als wären sie regenspendende Wolken.
7.112.20
नैते जातु निवर्तेरन्प्रेषिता हस्तिसादिभिः ।
अन्यत्र हि वधादेषां नास्ति राजन्पराजयः ॥ ७.११२.२० ॥
O König, von den Elefantenreitern ausgesandt, werden diese niemals umkehren; außer durch ihren Tod gibt es für sie keine Niederlage.
7.112.21
अथ यान्रथिनो राजन्सहस्रमनुपश्यसि ।
एते रुक्मरथा नाम राजपुत्रा महारथाः ॥ ७.११२.२१ ॥
Und nun, o König, jene tausend Wagenkämpfer, die du siehst, sind die Prinzen namens Rukmarathas, große Wagenkrieger.
7.112.22
रथेष्वस्त्रेषु निपुणा नागेषु च विशाम्पते ।
धनुर्वेदे गताः पारं मुष्टियुद्धे च कोविदाः ॥ ७.११२.२२ ॥
O Herr der Menschen, sie sind geschickt im Wagenkampf und im Umgang mit Waffen, auch im Kampf auf Elefanten; sie haben das andere Ufer der Bogenkunde erreicht und sind im Faustkampf erfahren.
7.112.23
गदायुद्धविशेषज्ञा नियुद्धकुशलास्तथा ।
खङ्गप्रहरणे युक्ताः सम्पाते चासिचर्मणोः ॥ ७.११२.२३ ॥
Sie sind Meister im besonderen Keulenkampf und geschickt im Ringen; im Schwertschlag ausgebildet, und auch im Zusammenprall von Schwert und Schild gewandt.
7.112.24
शूराश्च कृतविद्याश्च स्पर्धन्ते च परस्परम् ।
नित्यं हि समरे राजन्विजिगीषन्ति मानवान् ॥ ७.११२.२४ ॥
Sie sind tapfer und kundig und wetteifern miteinander; o König, im Kampf begehren sie stets, die Menschen zu besiegen.
7.112.25
कर्णेन विहिता राजन्दुःशासनमनुव्रताः ।
एतांस्तु वासुदेवोऽपि रथोदारान्प्रशंसति ॥ ७.११२.२५ ॥
O König, diese, von Karṇa eingesetzt und Duḥśāsana gefolgt, lobt sogar Vāsudeva als edle Wagenkämpfer.
7.112.26
सततं प्रियकामाश्च कर्णस्यैते वशे स्थिताः ।
तस्यैव वचनाद्राजन्निवृत्ताः श्वेतवाहनात् ॥ ७.११२.२६ ॥
O König, diese, stets bestrebt, Karṇa zu gefallen, stehen unter seiner Gewalt; auf sein Wort hin wichen sie vor dem Weißrossigen (Arjuna) zurück.
7.112.27
ते न क्लान्ता न च श्रान्ता दृढावरणकार्मुकाः ।
मदर्थेऽधिष्ठिता नूनं धार्तराष्ट्रस्य शासनात् ॥ ७.११२.२७ ॥
Sie sind weder erschöpft noch ermüdet; mit festen Rüstungen und Bogen stehen sie gewiss meinetwegen da, auf Befehl des Sohnes des Dhṛtarāṣṭra.
7.112.28
एतान्प्रमथ्य सङ्ग्रामे प्रियार्थं तव कौरव ।
प्रयास्यामि ततः पश्चात्पदवीं सव्यसाचिनः ॥ ७.११२.२८ ॥
O Kaurava, nachdem ich diese in der Schlacht für deinen geliebten Zweck niedergeworfen habe, werde ich danach den Pfad des Savyasācin (Arjuna) beschreiten.
7.112.29
यांस्त्वेतानपरान्राजन्नागान्सप्तशतानिमान् ।
प्रेक्षसे वर्मसञ्छन्नान्किरातैः समधिष्ठितान् ॥ ७.११२.२९ ॥
O König, und diese anderen siebenhundert Elefanten, die du siehst, mit Rüstung bedeckt, von den Kirātas bestiegen—
7.112.30
किरातराजो यान्प्रादाद्गृहीतः सव्यसाचिना ।
स्वलङ्कृतांस्तदा प्रेष्यानिच्छञ्जीवितमात्मनः ॥ ७.११२.३० ॥
Von Savyasācin gefangen genommen, gab der König der Kirātas diese, prächtig geschmückt, als Diener, da er sein eigenes Leben begehrte.
7.112.31
आसन्नेते पुरा राजंस्तव कर्मकरा दृढम् ।
त्वामेवाद्य युयुत्सन्ते पश्य कालस्य पर्ययम् ॥ ७.११२.३१ ॥
O König, diese waren einst deine nächsten Diener; heute wollen sie gegen dich kämpfen. Sieh die Wendung der Zeit.
7.112.32
एषामेते महामात्राः किराता युद्धदुर्मदाः ।
हस्तिशिक्षाविदश्चैव सर्वे चैवाग्नियोनयः ॥ ७.११२.३२ ॥
Ihre obersten Anführer sind Kirātas, stolz und tollkühn im Kampf, erfahren im Abrichten von Elefanten, alle aus dem Feuer geboren.
7.112.33
एते विनिर्जिताः सङ्ख्ये सङ्ग्रामे सव्यसाचिना ।
मदर्थमद्य संयत्ता दुर्योधनवशानुगाः ॥ ७.११२.३३ ॥
Diese alle wurden im Kampf von Savyasācin (Arjuna) besiegt. Heute stehen sie für mich bereit, dem Willen Duryodhanas folgend.
7.112.34
एतान्हत्वा शरै राजन्किरातान्युद्धदुर्मदान् ।
सैन्धवस्य वधे यत्तमनुयास्यामि पाण्डवम् ॥ ७.११२.३४ ॥
O König, nachdem ich diese im Kampf stolzen und tollkühnen Kirātas mit meinen Pfeilen erschlagen habe und mich um den Tod Saindhavas (Jayadratha) bemühe, werde ich den Pāṇḍava verfolgen.
7.112.35
ये त्वेते सुमहानाग अञ्जनस्य कुलोद्भवाः ।
कर्कशाश्च विनीताश्च प्रभिन्नकरटामुखाः ॥ ७.११२.३५ ॥
Und diese sehr großen Elefanten, geboren aus dem Geschlecht des Añjana, wild und doch abgerichtet, ihre Schläfen und Gesichter triefend vor Brunst.
7.112.36
जाम्बूनदमयैः सर्वैर्वर्मभिः सुविभूषिताः ।
लब्धलक्षा रणे राजन्नैरावणसमा युधि ॥ ७.११२.३६ ॥
Alle prächtig geschmückt mit goldenen Panzern, treffsicher, o König, im Kampf dem Airāvata gleich.
7.112.37
आस्थिता दस्युभिस्तीक्ष्णैः शूरैरुत्तमपार्वतैः ।
कर्कशैः प्रवरैर्योधैः काष्णार्यसतनुच्छदैः ॥ ७.११२.३७ ॥
Aufgestellt von grimmigen Räubern, tapferen vorzüglichen Bergbewohnern und harten, trefflichen Kriegern, gekleidet in Panzer aus schwarzem Eisen und Leder.
7.112.38
सन्ति गोयोनयश्चात्र सन्ति वानरयोनयः ।
अनेकयोनयश्चान्ये तथा मानुषयोनयः ॥ ७.११२.३८ ॥
Hier gibt es Kuhgeborene, es gibt Affengeborene, und andere von vielerlei Geburt, ebenso Menschgeborene.
7.112.39
अनीकमसतामेतद्भूम्रवर्णमुदीर्यते ।
म्लेच्छानां पापकर्तॄणां हिमदुर्गनिवासिनाम् ॥ ७.११२.३९ ॥
Dieses Heer der Frevler wird als dunkelfarbig bezeichnet: das der Barbaren, der Übeltäter, die in Schneefestungen wohnen.
7.112.40
एतद्दुर्योधनो लब्ध्वा समग्रं राजमण्डलम् ।
कृपं च सौमदत्तिं च द्रोणं च रथिनां वरम् ॥ ७.११२.४० ॥
Duryodhana hat, nachdem er den ganzen Kreis der Könige, Kṛpa, den Sohn Somadattas, Droṇa und den besten der Wagenkämpfer gewonnen hat, dies erlangt.
7.112.41
सिन्धुराजं तथा कर्णमवमन्यत पाण्डवान् ।
कृतार्थमथ चात्मानं मन्यते कालचोदितः ॥ ७.११२.४१ ॥
Auch den König von Sindhu und Karṇa hat Duryodhana den Pāṇḍavas gegenüber geringgeschätzt; vom Schicksal getrieben, hält er sich für erfüllt.
7.112.42
ते तु सर्वेऽद्य सम्प्राप्ता मम नाराचगोचरम् ।
नभविष्यन्ति कौन्तेय यद्यपि स्युर्मनोजवाः ॥ ७.११२.४२ ॥
Sie alle sind heute in die Reichweite meiner Pfeile gekommen; o Sohn der Kuntī, sie werden nicht entkommen, selbst wenn sie gedankenschnell wären.
7.112.43
तेन संभाविता नित्यं परवीर्योपजीविना ।
विनाशमुपयास्यन्ति मच्छरौघनिपीडिताः ॥ ७.११२.४३ ॥
Stets von ihm geehrt, vom Mut anderer lebend, werden sie zugrunde gehen, zermalmt von der Flut meiner Pfeile.
7.112.44
ये त्वेते रथिनो राजन्दृश्यन्ते काञ्चनध्वजाः ।
एते दुर्वारणा नाम काम्भोजा यदि ते श्रुताः ॥ ७.११२.४४ ॥
O König, diese Wagenkämpfer mit goldenen Bannern, die du siehst, sind die Kāmbojas namens Durvāraṇa, falls du von ihnen gehört hast.
7.112.45
शूराश्च कृतविद्याश्च धनुर्वेदे च निष्ठिताः ।
संहताश्च भृशं ह्येते अन्योन्यस्य हितैषिणः ॥ ७.११२.४५ ॥
Sie sind tapfer, in den Künsten geschult, im Bogenwesen vollendet, fest vereint und einander wohlgesinnt.
7.112.46
अक्षौहिण्यश्च संरब्धा धार्तराष्ट्रस्य भारत ।
यत्ता मदर्थे तिष्ठन्ति कुरुवीराभिरक्षिताः ॥ ७.११२.४६ ॥
O Bhārata, die erzürnten Akṣauhiṇī-Heere von Dhṛtarāṣṭras Sohn stehen mir zu Gefallen bereit, von den Kuru-Helden beschützt.
7.112.47
अप्रमत्ता महाराज मामेव प्रत्युपस्थिताः ।
तानहं प्रमथिष्यामि तृणानीव हुताशनः ॥ ७.११२.४७ ॥
O großer König, wachsam haben sie sich gegen mich aufgestellt; ich werde sie zermalmen, wie das Feuer das Gras.
7.112.48
तस्मात्सर्वानुपासङ्गान्सर्वोपकरणानि च ।
रथे कुर्वन्तु मे राजन्यथावद्रथकल्पकाः ॥ ७.११२.४८ ॥
Darum, o König, mögen die Wagenbauer alle Zubehörteile und alle Ausrüstung ordnungsgemäß auf meinem Wagen anbringen.
7.112.49
अस्मिंस्तु किल सम्मर्दे ग्राह्यं विविधमायुधम् ।
यथोपदिष्टमाचार्यैः कार्यः पञ्चगुणो रथः ॥ ७.११२.४९ ॥
In diesem Gemenge sollen vielfältige Waffen genommen werden, und der Wagen soll mit fünf Eigenschaften gebaut werden, wie es die Lehrer vorgeschrieben haben.
7.112.50
काम्भोजैर्हि समेष्यामि तीक्ष्णैराशीविषोपमैः ।
नानाशस्त्रसमावायैर्विविधायुधयोधिभिः ॥ ७.११२.५० ॥
Gewiss werde ich mich mit den Kāmbojas messen, grimmig wie giftige Schlangen, Krieger mit vielerlei Waffen.
7.112.51
किरातैश्च समेष्यामि विषकल्पैः प्रहारिभिः ।
लालितैः सततं राज्ञा दुर्योधनहितैषिभिः ॥ ७.११२.५१ ॥
Und ich werde mich mit den Kirātas messen, giftig wie Gift, schlagkräftig, vom König stets gehegt, dem Wohl Duryodhanas ergeben.
7.112.52
शकैश्चापि समेष्यामि शक्रतुल्यपराक्रमैः ।
अग्निकल्पैर्युराधर्षैः प्रदीप्तैरिव पावकैः ॥ ७.११२.५२ ॥
Auch mit den Śakas werde ich mich messen, Śakra gleich an Heldenmut, wie Feuer, schwer anzugreifen, leuchtend wie entfachte Feuer.
7.112.53
तथाऽन्यैर्विविधैर्योधैः कालकल्पैर्दुरासदैः ।
समेष्यामि रणे राजन्बहुभिर्युद्धदुर्मदैः ॥ ७.११२.५३ ॥
Ebenso, o König, werde ich im Kampf mit vielen anderen verschiedenen Kriegern messen, dem Tod gleich, schwer zu nahen, vom Rausch des Kampfes berauscht.
7.112.54
त्रियोजनगतस्यापि पदवीं सव्यसाचिनः ।
यास्यामि रथिनां श्रेष्ठं प्रवरं च धनुष्मताम् ॥ ७.११२.५४ ॥
Auch den Pfad Savyasācins werde ich gehen, der drei Yojanas weit fortgezogen ist, der beste der Wagenkämpfer und der Vorzüglichste unter den Bogenschützen.
7.112.55
सूर्योदयगतस्याहं पाण्डवस्य गतिं चरन् ।
अपराह्णगते सूर्ये गमिष्यामि न संशयः ॥ ७.११२.५५ ॥
Dem Pfad des Pāṇḍava folgend, der bei Sonnenaufgang aufbrach, werde ich gewiss gehen, wenn die Sonne den Nachmittag erreicht.
7.112.56
तस्माद्वै वाजिनो मुख्यान्विश्रुताञ्शुभलक्षणैः ।
उपावृत्तांश्च पीतांश्च पुनर्युञ्जन्तु मे रथे ॥ ७.११२.५६ ॥
Darum sollen sie die vornehmsten, durch glückverheißende Zeichen berühmten Pferde, die zurückgewendet und getränkt sind, wieder vor meinen Wagen spannen.
7.112.57
तस्य सर्वानुपासङ्गान्सर्वोपकरणानि च ।
रथे चास्थापयद्राजा शस्त्राणि विविधानि च ॥ ७.११२.५७ ॥
Der König ließ all seine Ausrüstung, alle Gerätschaften und mancherlei Waffen auf dem Wagen anbringen.
7.112.58
ततस्तान्सर्वतोमुक्तान्सदश्वांश्चतुरो जनाः ।
रसवत्पाययामासुः पानं मदसमीरणम् ॥ ७.११२.५८ ॥
Dann ließen vier Männer jene vier guten, von allen Seiten gelösten Pferde einen schmackhaften, die Lebensgeister weckenden Trank trinken.
7.112.59
पीतोपवृत्तान्स्नातांश्च जग्धान्नान्समलङ्कृतान् ।
विनीतशल्यांस्तुरगांश्चतुरो हेममालिनः ॥ ७.११२.५९ ॥
Jene vier Pferde, die getrunken und sich gewendet hatten, gebadet, gefüttert, prächtig geschmückt, ohne Stachel, mit goldenen Girlanden.
7.112.60
तान्युक्तान्रुक्मवर्णाभान्विनीताञ्शीघ्रगामिनः ।
संहृष्टमनसो व्यग्रान्विधिवत्कल्पितान्रथे ॥ ७.११२.६० ॥
Angespannt, goldfarben, wohlerzogen, schnellfüßig, frohen Sinnes und begierig, waren sie vorschriftsmäßig vor den Wagen gestellt.
7.112.61
महाध्वजेन सिंहेन हेमकेसरमालिना ।
संवृते केतकैर्हैर्मैर्मणिविद्रुमचित्रितैः ॥ ७.११२.६१ ॥
Auf dem großen Banner war das Löwenzeichen, geschmückt mit Girlanden wie goldene Mähnen; der Wagen war an vorzügliche, mit Edelsteinen und Korallen gefleckte Pferde von Ketaka-Farbe gespannt.
7.112.62
पाण्डुराभ्रप्रकाशाभिः पताकाभिरलङ्कृते ।
हेमदण्डोच्छ्रितच्छत्रे बहुशस्त्रपरिच्छदे।
योजयामास विधिवद्धेमभाण्डविभूषितान् ॥ ७.११२.६२ ॥
Den mit Bannern wie weißen Wolken geschmückten Wagen, mit einem auf goldenem Stab erhobenen Schirm und reich mit Waffen ausgestattet, spannte er nach Vorschrift an Pferde, die mit goldenem Geschirr geschmückt waren.
7.112.63
दारुकस्यानुजो भ्राता सूतस्तस्य प्रियः सखा ।
न्यवेदयद्रथं युक्तं वासवस्येव मातलिः ॥ ७.११२.६३ ॥
Dārukas jüngerer Bruder, der Wagenlenker und sein lieber Freund, gleich Mātali dem Vāsava, meldete den angespannten Wagen.
7.112.64
ततः स्नातः शुचिर्भूत्वा कृतकौतुकमङ्गलः ।
स्नातकानां सहस्रस्य स्वर्णनिष्कानथो ददौ ॥ ७.११२.६४ ॥
Dann, nachdem er gebadet, sich gereinigt und die glückverheißenden Riten vollzogen hatte, gab er den gebadeten Brahmanen tausend Goldmünzen (niṣka).
7.112.65
आशीर्वादैः परिष्वक्तः सात्यकिः श्रीमतां वरः ।
ततः समधुपर्काम्भः पीत्वा कैरातकं मधु ॥ ७.११२.६५ ॥
Von Segenswünschen umarmt, trank Sātyaki, der Beste der Glorreichen, dann Kairātaka-Honigwein mit Madhuparka und Wasser.
7.112.66
लोहिताक्षो बभौ तत्र मदविह्वललोचनः ।
आलभ्य वीरकांस्यं च हर्षेण महताऽन्वितः ॥ ७.११२.६६ ॥
Mit geröteten Augen, deren Blick vom Rausch benommen war, strahlte er dort; nachdem er das Bronzegefäß der Helden berührt hatte, erfüllt von großer Freude.
7.112.67
द्विगुणीकृततेजोभिः प्रज्वलन्निव पावकः ।
उत्सङ्गे धनुरादाय सशरं रथिनां वरः ॥ ७.११२.६७ ॥
Mit doppeltem Glanz wie Feuer lodernd, nahm er Bogen und Pfeil in den Schoß, der Beste unter den Wagenkämpfern.
7.112.68
आशीर्वादैः परिष्वक्तः सात्यकिः श्रीमतां वरः ।
कृतस्वस्त्ययनो विप्रैः कवची समलङ्कृतः ॥ ७.११२.६८ ॥
Von Segenswünschen umarmt, Sātyaki, der Beste unter den Glanzvollen, nachdem die Brahmanen die Heilsriten vollzogen hatten, gepanzert und wohl geschmückt.
7.112.69
लाजैर्गन्धैस्तथा माल्यैः कन्याभिश्चाभिनन्दितः ।
युधिष्ठिरस्य चरणावभिवाद्य कृताञ्जलिः ॥ ७.११२.६९ ॥
Mit Reiskörnern, Düften und Girlanden sowie von jungen Frauen begrüßt, verneigte er sich mit gefalteten Händen vor den Füßen Yudhiṣṭhiras.
7.112.70
तेन मूर्धन्युपाघ्रातः कृतस्वस्ययनोऽपि च ।
आशिषो विविधाः श्रुत्वा धर्मराजमुखेरिताः।
हर्षेण महता युक्त आरुरोह महारथम् ॥ ७.११२.७० ॥
Er küsste ihm den Kopf, und die Heilsriten wurden vollzogen; nachdem er die vielfältigen Segenswünsche aus dem Munde des Dharma-Königs gehört hatte, bestieg er, von großer Freude erfüllt, den großen Streitwagen.
7.112.71
ततस्ते वाजिनो हृष्टाः सुपुष्टा वातरंहसः ।
अजय्या जैत्रमूहुस्तं विकुर्वाणाः स्म सैन्धवाः।
यथा शक्ररथं राजन्नूहुस्ते हरयः पुरा ॥ ७.११२.७१ ॥
Da trugen jene erfreuten, wohlgenährten Sindhu-Pferde, schnell wie der Wind und unbesiegbar, jenen siegreichen Wagen, so wie, o König, jene Hari-Rosse einst den Wagen Indras getragen hatten.
7.112.72
तथैव भीमसेनोऽपि धर्मराजेन पूजितः ।
प्रायात्सात्यकिना सार्धमभिवाद्य युधिष्ठिरम् ॥ ७.११२.७२ ॥
Ebenso zog Bhīmasena, von dem Dharma-König geehrt, nachdem er Yudhiṣṭhira gegrüßt hatte, zusammen mit Sātyaki davon.
7.112.73
तौ दृष्ट्वा प्रविविक्षन्तौ तव सेनामरिंदमौ ।
संयत्तास्तावकाः सर्वे तस्थुर्द्रोणपुरोगमाः ॥ ७.११२.७३ ॥
Als sie sahen, dass diese beiden Feindbezwinger in Eure Heerschar einzudringen wünschten, stellten sich alle Eure Krieger, mit Droṇa an der Spitze, kampfbereit auf.
7.112.74
सन्नद्धमनुगच्छन्तं दृष्ट्वा भीमं स सात्यकिः ।
अभिनन्द्याब्रवीद्वीरस्तदा हर्षकरं वचः ॥ ७.११२.७४ ॥
Als er Bhīma gerüstet folgen sah, begrüßte ihn der Held Sātyaki und sprach dann diese freudebringenden Worte.
7.112.75
त्वं भीम रक्ष राजानमेतत्कार्यतमं हि ते ।
अहं भित्त्वा प्रवेक्ष्यामि कालपक्वमिदं बलम् ॥ ७.११२.७५ ॥
O Bhīma, beschütze den König; das ist deine wichtigste Aufgabe. Ich werde dieses von der Zeit gereifte Heer durchbrechen und hineindringen.
7.112.76
आयत्यां च तदात्वे च श्रेयो राज्ञोऽभिरक्षणम् ।
जानीषे मम वीर्यं त्वं तव चाहमरिन्दम।
तस्माद्भीम निवर्तस्व मम चेदिच्छसि प्रियम् ॥ ७.११२.७६ ॥
Den König zu schützen dient dem Wohl, in der Zukunft wie in der Gegenwart. Du kennst meine Tapferkeit, und ich kenne die deine. Darum, o Bhīma, kehre um, wenn du mir eine Gefälligkeit erweisen willst.
7.112.77
तथोक्तः सात्यकिं प्राह व्रज त्वं कार्यसिद्धये ।
अहं राज्ञः करिष्यामि रक्षां पुरुषसत्तम ॥ ७.११२.७७ ॥
So angesprochen sagte Bhīma zu Sātyaki: "Geh, bester der Männer, um deine Aufgabe zu erfüllen. Ich werde den König beschützen."
7.112.78
एवमुक्तः प्रत्युवाच भीमसेनं स माधवः ।
गच्छ गच्छ ध्रुवं पार्थ ध्रुवो हि विजयो मम ॥ ७.११२.७८ ॥
So angesprochen antwortete der Mādhava Sātyaki Bhīmasena: "Geh, geh, o Sohn der Pṛthā! Gewiss ist mein Sieg sicher."
7.112.79
यन्मे स्निग्धोऽनुरक्तश्च त्वमद्य वशमास्थितः ।
निमित्तानि च धन्यानि यथा भीम वदन्ति मां ॥ ७.११२.७९ ॥
O Bhīma, heute bist du, mir zugetan und ergeben, in meine Gewalt gekommen, und die verheißungsvollen Zeichen sagen mir dasselbe.
7.112.80
निहते सैन्धवे पापे पाण्डवेन महात्मना ।
परिष्वजिष्ये राजानं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम्।
अप्रमादश्च ते कार्यो द्रोणं प्रति महारथम् ॥ ७.११२.८० ॥
Wenn der frevelhafte Saindhava vom großmütigen Pāṇḍava erschlagen ist, werde ich König Yudhiṣṭhira, den rechtschaffenen, umarmen. Und du musst gegen den großen Wagenkämpfer Droṇa wachsam sein.
7.112.81
एतावदुक्त्वा भीमं तु विसृज्य च महायशाः ।
सम्प्रैक्षत्तावकं सैन्यं व्याघ्रो मृगगणानिव ॥ ७.११२.८१ ॥
Nachdem er so viel zu Bhīma gesagt und ihn entlassen hatte, blickte der überaus Ruhmreiche auf dein Heer, wie ein Tiger auf eine Herde Hirsche blickt.
7.112.82
तं दृष्ट्वा प्रविविक्षन्तं सैन्यं तव जनाधिप ।
भूय एवाभवन्मूढं सुभृशं चाप्यकम्पत ॥ ७.११२.८२ ॥
O Herr der Menschen, als sie ihn in dein Heer eindringen sahen, wurde dein Heer erneut tief verwirrt und zitterte.
7.112.83
ततः प्रयातः सहसा तव सैन्यं स सात्यकिः ।
दिदृक्षुरर्जुनं राजन्धर्मराजस्य शासनात् ॥ ७.११२.८३ ॥
Dann, o König, auf den Befehl des Königs der Rechtschaffenheit, brach Sātyaki, begierig, Arjuna zu sehen, plötzlich gegen dein Heer auf.