மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.112
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.112.1
धर्मराजस्य तद्वाक्यं निशम्य शिनिपुङ्गवः ।
स पार्थाद्भयमाशंसन्परित्यागान्महीपतेः ॥ ७.११२.१ ॥
தர்மராஜனின் அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட சிநிகளின் சிறந்த வீரன் (சாத்யகி), பார்த்தனிடமிருந்து அச்சம் வருமென்று அஞ்சி, அரசன் கைவிடப்பட்டதால்,
7.112.2
अपवादं ह्यात्मनश्च लोकाद्रक्षन्विशेषतः ।
न मां भीतमिति ब्रूयात्प्रयान्तं फल्गुनं प्रति ॥ ७.११२.२ ॥
தன்னைப் பற்றிய அவப்பெயரிலிருந்தும் உலகிலிருந்தும் குறிப்பாகத் தன்னைக் காத்துக்கொண்டு, பல்குனனை நோக்கிச் செல்லும்போது, நான் அஞ்சினேன் என்று யாரும் சொல்லாதிருக்கட்டும்.
7.112.3
निश्चित्य बहुधैवं स सात्यकिर्युद्धदुर्मदः ।
नातिव्यक्तमिवाभाष्य धर्मराजं महायशाः ॥ ७.११२.३ ॥
இவ்வாறு பலவிதமாகத் தீர்மானித்து, போரில் செருக்குடைய அந்த மகாயசஸ்வியான சாத்யகி, தர்மராஜனிடம் தெளிவில்லாதது போல் பேசினான்.
7.112.4
शोकगद्गदया वाचा शोकोपहतचेतनः ।
यथेदानीमिति ध्यात्वा धर्मराजमथाब्रवीत् ॥ ७.११२.४ ॥
துயரால் தழுதழுத்த குரலில், துயரால் தாக்கப்பட்ட மனத்துடன், இப்போது அது அவ்வாறு ஆகட்டும் என்று நினைத்து, தர்மராஜனிடம் சொன்னான்.
7.112.5
कृतां चेन्मन्यसे रक्षां स्वस्ति तेऽस्तु विशाम्पते ।
अनुयास्यामि बीभत्सुं करिष्ये वचनं तव ॥ ७.११२.५ ॥
உமக்குப் பாதுகாப்பு செய்யப்பட்டதென நீர் நினைத்தால், மக்களின் தலைவனே, உமக்கு நலம் உண்டாகட்டும். பீபத்ஸுவைப் பின்தொடர்வேன், உமது சொல்லைச் செய்வேன்.
7.112.6
न हि मे पाण्डवात्कश्चित्त्रिषु लोकेषु विद्यते ।
यो मे प्रियतरो राजन्सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ७.११२.६ ॥
அரசே, மூன்று உலகங்களிலும் பாண்டவர்களை விட எனக்கு மிகவும் பிரியமானவர் யாரும் இல்லை. இதை உண்மையாகவே உம்மிடம் சொல்கிறேன்.
7.112.7
तस्याहं पदवीं यास्ये सन्देशात्तव मानद ।
त्वत्कृते न च मे किञ्चिदकर्तव्यं कथञ्चन ॥ ७.११२.७ ॥
மரியாதை அளிப்பவரே! உமது செய்தியின்படி நான் அவரது பாதையில் செல்வேன். உமக்காக எனக்கு எதுவும் எவ்vidhamும் செய்ய முடியாததல்ல.
7.112.8
यथा हि मे गुरोर्वाक्यं विशिष्टं द्विपदां वर ।
तथा तवापि वचनं विशिष्टतरमेव मे ॥ ७.११२.८ ॥
மனிதர்களில் சிறந்தவரே! எனது குருவின் சொல் எனக்கு எவ்வளவு சிறப்பானதோ, அவ்வாறே உமது சொல் எனக்கு இன்னும் சிறப்பானது.
7.112.9
प्रिये हि तव वर्तेते भ्रातरौ कृष्णपाण्डवौ ।
तयोः प्रिये स्थितं चैव विद्धि मां राजपुङ्गव ॥ ७.११२.९ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவரே! உமக்கு அன்புக்குரியவர்கள் கிருஷ்ணனும் பாண்டவனும் ஆகிய இரு சகோதரர்கள். அவர்களுக்கு அன்புக்குரியவனாக நானும் நிற்கிறேன் என்பதை அறிவீராக.
7.112.10
तवाज्ञां शिरसा गृह्य पाण्डवार्थमहं प्रभो ।
भित्त्वेदं दुर्भिदं सैन्यं प्रयास्ये नरपुङ्गव ॥ ७.११२.१० ॥
பிரபுவே! உமது கட்டளையைத் தலையில் ஏந்தி, பாண்டவர்களுக்காக நான் இந்த ஊடுருவ முடியாத படையைப் பிளந்து செல்வேன், மனிதர்களில் சிறந்தவரே.
7.112.11
द्रणानीकं विशाम्येष क्रुद्धो झष इवार्णवम् ।
तत्र यास्यामि यत्रासौ राजन्राजा जयद्रथः ॥ ७.११२.११ ॥
கோபம் கொண்ட சுறா கடலில் நுழைவது போல, இந்த துரோணரின் படையில் நான் நுழைவேன். அரசே! அந்த அரசன் ஜயத்ரதன் எங்கிருக்கிறானோ அங்கு நான் செல்வேன்.
7.112.12
यत्र सेनान्तमाश्रित्य भीतस्तिष्ठति पाण्डवात् ।
गुप्तो रथवरश्रेष्ठैर्द्रौणिकर्णकृपादिभिः ॥ ७.११२.१२ ॥
படையின் விளிம்பில் பாண்டவனுக்கு அஞ்சி அவன் நிற்கிறானோ, சிறந்த தேர்வீரர்களான துரோணி, கர்ணன், கிருபர் முதலியோரால் காக்கப்பட்டவனாக அங்கே.
7.112.13
इतिस्त्रियोजनं मन्ये तमध्वानं विशाम्पते ।
यत्र तिष्ठति पार्थोऽसौ जयद्रथवधोद्यतः ॥ ७.११२.१३ ॥
மக்களின் தலைவனே, அந்த வழி மூன்று யோஜனை தூரம் என்று நான் நினைக்கிறேன்; ஜயத்ரதனைக் கொல்ல முனைந்து அந்தப் பார்த்தன் நிற்கும் இடம் அது.
7.112.14
त्रियोजनगतस्यापि तस्य यास्याभ्यहं पदम् ।
आसैन्धववधाद्राजन्सुदृढेनान्तरात्मना ॥ ७.११२.१४ ॥
அரசே, மூன்று யோஜனை தொலைவில் இருந்தாலும் அவன் இடத்திற்கு நான் செல்வேன்; உறுதியான மனதுடன் சைந்தவனைக் கொல்லும் வரை.
7.112.15
अनादिष्टस्तु गुरुणा को नु युध्येत मानवः ।
आदिष्टस्तु यथा राजन्को न युध्येत मादृशः ॥ ७.११२.१५ ॥
குருவால் கட்டளையிடப்படாதவன் எந்த மனிதன் போரிடுவான்? அரசே, கட்டளையிடப்பட்டால் என்னைப் போன்றவன் எவன் போரிடாமல் இருப்பான்?
7.112.16
अभिजानामि तं देशमितः पूर्णं त्रियोजनम् ।
यत्र तिष्ठति राजाऽसौ सैन्धवो बालघातकः ॥ ७.११२.१६ ॥
இங்கிருந்து முழுதும் மூன்று யோஜனை தொலைவிலுள்ள அந்த இடத்தை நான் அறிவேன்; சிறுவனைக் கொன்ற அந்த சைந்தவ அரசன் நிற்கும் இடம் அது.
7.112.17
सागरप्रतिमं सैन्यं गर्जन्तमिव सागरम् ।
हलशक्तिगदाप्रासचर्मखङ्गर्ष्टितोमरम्।
इष्वस्त्रवरसम्बाधं क्षोभयित्वा व्रजाम्यहम् ॥ ७.११२.१७ ॥
கடலைப் போன்ற படை, கடல் போல் முழங்கும், கலப்பை, சக்தி, கதை, ஈட்டி, கேடயம், வாள், ருஷ்டி, தோமரம் ஆகியவற்றால் நிறைந்த, சிறந்த அம்புகளாலும் அஸ்திரங்களாலும் நெருக்கமான அதனைக் கலக்கி நான் முன்னேறுவேன்.
7.112.18
यदेतत्कुञ्जरानीकं सहस्रमनुपश्यसि ।
कुलमाञ्जनकं नाम यत्रैते वीर्यशालिनः ॥ ७.११२.१८ ॥
ஆயிரம் யானைப் படையை நீ பார்க்கிறாய்; அதற்கு குலமாஞ்சனகம் என்று பெயர். அங்கே இந்த வீரர்கள் உள்ளனர்.
7.112.19
आस्थिता बहुभिर्म्लेच्छैर्युद्धशौण्डैः प्रहारिभिः ।
नागा नगनिभा राजन्क्षरन्त इव तोयदाः ॥ ७.११२.१९ ॥
அரசனே, போரில் வல்லவர்களும் தாக்கும் திறன் கொண்டவர்களுமான பல மிலேச்சர்களால் ஏறப்பட்ட இந்த யானைகள் மலைகளைப் போன்றவை; பொழியும் மேகங்கள் போல் தோன்றுகின்றன.
7.112.20
नैते जातु निवर्तेरन्प्रेषिता हस्तिसादिभिः ।
अन्यत्र हि वधादेषां नास्ति राजन्पराजयः ॥ ७.११२.२० ॥
அரசனே, யானைப் பாகர்களால் அனுப்பப்பட்ட இவர்கள் ஒருபோதும் பின்வாங்க மாட்டார்கள்; இவர்களைக் கொல்வதைத் தவிர வேறு வழியில் இவர்களுக்குத் தோல்வி இல்லை.
7.112.21
अथ यान्रथिनो राजन्सहस्रमनुपश्यसि ।
एते रुक्मरथा नाम राजपुत्रा महारथाः ॥ ७.११२.२१ ॥
அரசனே, இப்போது நீ பார்க்கும் அந்த ஆயிரக்கணக்கான தேர்வீரர்கள் ருக்மரதர் எனப்படும் அரச குமாரர்களான மகாரதர்கள்.
7.112.22
रथेष्वस्त्रेषु निपुणा नागेषु च विशाम्पते ।
धनुर्वेदे गताः पारं मुष्टियुद्धे च कोविदाः ॥ ७.११२.२२ ॥
மக்களின் தலைவனே, தேர்ப்போரிலும் ஆயுதங்களிலும் அவர்கள் வல்லவர்கள்; யானைப் போரிலும் வல்லவர்கள்; வில்வித்தையில் தேர்ந்தவர்கள், முஷ்டிப்போரிலும் நிபுணர்கள்.
7.112.23
गदायुद्धविशेषज्ञा नियुद्धकुशलास्तथा ।
खङ्गप्रहरणे युक्ताः सम्पाते चासिचर्मणोः ॥ ७.११२.२३ ॥
அவர்கள் கதைப்போரின் சிறப்பை அறிந்தவர்கள், மற்போரில் வல்லவர்கள்; வாள் வீசுவதில் பயிற்சி பெற்றவர்கள்; வாளும் கேடயமும் மோதும் போரிலும் தேர்ந்தவர்கள்.
7.112.24
शूराश्च कृतविद्याश्च स्पर्धन्ते च परस्परम् ।
नित्यं हि समरे राजन्विजिगीषन्ति मानवान् ॥ ७.११२.२४ ॥
அவர்கள் வீரர்களும் கற்றவர்களும்; ஒருவரோடு ஒருவர் போட்டியிடுகிறார்கள். அரசனே, போரில் எப்போதும் மனிதர்களை வெல்ல விரும்புகிறார்கள்.
7.112.25
कर्णेन विहिता राजन्दुःशासनमनुव्रताः ।
एतांस्तु वासुदेवोऽपि रथोदारान्प्रशंसति ॥ ७.११२.२५ ॥
ஓ அரசே, கர்ணனால் நியமிக்கப்பட்டவர்களும் துச்சாசனனைப் பின்பற்றுபவர்களுமான இவர்களை வாசுதேவரும் சிறந்த தேர்வீரர்கள் என்று புகழ்கிறார்.
7.112.26
सततं प्रियकामाश्च कर्णस्यैते वशे स्थिताः ।
तस्यैव वचनाद्राजन्निवृत्ताः श्वेतवाहनात् ॥ ७.११२.२६ ॥
ஓ அரசே, எப்போதும் கர்ணனின் விருப்பத்தை நிறைவேற்ற விரும்பி அவனுடைய வசத்தில் இருப்பவர்கள் இவர்கள்; அவனுடைய சொல்லினாலேயே வெண்குதிரையுடையவனிடமிருந்து (அர்ஜுனனிடமிருந்து) திரும்பினர்.
7.112.27
ते न क्लान्ता न च श्रान्ता दृढावरणकार्मुकाः ।
मदर्थेऽधिष्ठिता नूनं धार्तराष्ट्रस्य शासनात् ॥ ७.११२.२७ ॥
அவர்கள் களைக்கவில்லை, சோர்வடையவில்லை; உறுதியான கவசமும் வில்லும் கொண்டவர்கள், திருதராட்டிரன் மகனின் கட்டளையால் நிச்சயமாக எனக்காகவே நிலைகொண்டுள்ளனர்.
7.112.28
एतान्प्रमथ्य सङ्ग्रामे प्रियार्थं तव कौरव ।
प्रयास्यामि ततः पश्चात्पदवीं सव्यसाचिनः ॥ ७.११२.२८ ॥
ஓ கௌரவா, இவர்களை போரில் நசுக்கி, உன் நலனுக்காக, பின்னர் சவ்யசாசியின் (அர்ஜுனனின்) வழியில் நான் செல்வேன்.
7.112.29
यांस्त्वेतानपरान्राजन्नागान्सप्तशतानिमान् ।
प्रेक्षसे वर्मसञ्छन्नान्किरातैः समधिष्ठितान् ॥ ७.११२.२९ ॥
ஓ அரசே, இவை மட்டுமன்றி, நீ காணும் வேறு இந்த எழுநூறு யானைகள், கவசத்தால் மூடப்பட்டு கிராதர்களால் ஏறப்பட்டவை—
7.112.30
किरातराजो यान्प्रादाद्गृहीतः सव्यसाचिना ।
स्वलङ्कृतांस्तदा प्रेष्यानिच्छञ्जीवितमात्मनः ॥ ७.११२.३० ॥
சவ்யசாசியால் பிடிபட்டபோது, தன் உயிரை விரும்பி, கிராத மன்னன் அலங்கரிக்கப்பட்ட பணியாளர்களாக இவற்றைக் கொடுத்தான்.
7.112.31
आसन्नेते पुरा राजंस्तव कर्मकरा दृढम् ।
त्वामेवाद्य युयुत्सन्ते पश्य कालस्य पर्ययम् ॥ ७.११२.३१ ॥
அரசே, இவர்கள் முன்பு உங்களுக்கு மிக நெருங்கிய பணியாளர்களாக இருந்தவர்கள். இன்று அவர்களே உங்களோடு போர் செய்ய விரும்புகிறார்கள். காலத்தின் மாற்றத்தைப் பாருங்கள்.
7.112.32
एषामेते महामात्राः किराता युद्धदुर्मदाः ।
हस्तिशिक्षाविदश्चैव सर्वे चैवाग्नियोनयः ॥ ७.११२.३२ ॥
இவர்களின் இந்தத் தலைமைப் பாகர்கள் கிராதர்கள்; போரில் கர்வம் கொண்டவர்கள், யானைப் பயிற்சியில் வல்லவர்கள், அனைவரும் அக்னியிலிருந்து பிறந்தவர்கள்.
7.112.33
एते विनिर्जिताः सङ्ख्ये सङ्ग्रामे सव्यसाचिना ।
मदर्थमद्य संयत्ता दुर्योधनवशानुगाः ॥ ७.११२.३३ ॥
இவர்கள் அனைவரும் போர்க்களத்தில் சவ்யசாசினியால் (அர்ஜுனனால்) வெல்லப்பட்டவர்கள். இன்று என் பொருட்டு தயாராக நிற்கிறார்கள், துரியோதனனின் விருப்பத்தைப் பின்பற்றி.
7.112.34
एतान्हत्वा शरै राजन्किरातान्युद्धदुर्मदान् ।
सैन्धवस्य वधे यत्तमनुयास्यामि पाण्डवम् ॥ ७.११२.३४ ॥
அரசே, போரில் கர்வம் கொண்ட இந்தக் கிராதர்களை அம்புகளால் கொன்று, சைந்தவனை (ஜயத்ரதனை) வதைக்க முயன்று, பாண்டவனைப் பின்தொடர்வேன்.
7.112.35
ये त्वेते सुमहानाग अञ्जनस्य कुलोद्भवाः ।
कर्कशाश्च विनीताश्च प्रभिन्नकरटामुखाः ॥ ७.११२.३५ ॥
இந்த மிகப் பெரிய யானைகள் அஞ்சனக் குலத்தில் பிறந்தவை; கடுமையானவையும் பயிற்சி பெற்றவையுமாகும், அவற்றின் கன்னங்களும் முகங்களும் மதம் பொழிபவை.
7.112.36
जाम्बूनदमयैः सर्वैर्वर्मभिः सुविभूषिताः ।
लब्धलक्षा रणे राजन्नैरावणसमा युधि ॥ ७.११२.३६ ॥
முழுக்க பொன் கவசங்களால் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டவை; போரில் இலக்கைத் தவறாதவை, அரசே, போரில் ஐராவதத்திற்கு நிகரானவை.
7.112.37
आस्थिता दस्युभिस्तीक्ष्णैः शूरैरुत्तमपार्वतैः ।
कर्कशैः प्रवरैर्योधैः काष्णार्यसतनुच्छदैः ॥ ७.११२.३७ ॥
கொடிய கொள்ளையர்கள், வீரமிக்க உயர்ந்த மலைவாசிகள், கடினமான சிறந்த போர்வீரர்கள் ஆகியோரால் நிறுத்தப்பட்டவர்கள்; கருங்கவசமும் தோல் உடையும் அணிந்தவர்கள்.
7.112.38
सन्ति गोयोनयश्चात्र सन्ति वानरयोनयः ।
अनेकयोनयश्चान्ये तथा मानुषयोनयः ॥ ७.११२.३८ ॥
இங்கு பசுப் பிறப்பினர் உள்ளனர், குரங்குப் பிறப்பினர் உள்ளனர்; பல பிறப்பினரும், மற்றவர்களும், மனிதப் பிறப்பினரும் உள்ளனர்.
7.112.39
अनीकमसतामेतद्भूम्रवर्णमुदीर्यते ।
म्लेच्छानां पापकर्तॄणां हिमदुर्गनिवासिनाम् ॥ ७.११२.३९ ॥
இது தீயவர்களின் படை என்று சொல்லப்படுகிறது, பழுப்பு நிறமுடையது; பனிக்கோட்டைகளில் வாழும் மிலேச்சர், பாவிகளின் படை.
7.112.40
एतद्दुर्योधनो लब्ध्वा समग्रं राजमण्डलम् ।
कृपं च सौमदत्तिं च द्रोणं च रथिनां वरम् ॥ ७.११२.४० ॥
துரியோதனன் முழு அரசமண்டலத்தையும், கிருபரையும், சோமதத்தன் மகனையும், துரோணரையும், தேர்வீரரில் சிறந்தவர்களையும் பெற்று இதைத் தனதாக்கினான்.
7.112.41
सिन्धुराजं तथा कर्णमवमन्यत पाण्डवान् ।
कृतार्थमथ चात्मानं मन्यते कालचोदितः ॥ ७.११२.४१ ॥
சிந்துராஜனையும் கர்ணனையும் துரியோதனன் மதித்தான்; பாண்டவர்களை இகழ்ந்தான். காலத்தால் தூண்டப்பட்டு அவன் தன்னை வெற்றிபெற்றவனாகக் கருதுகிறான்.
7.112.42
ते तु सर्वेऽद्य सम्प्राप्ता मम नाराचगोचरम् ।
नभविष्यन्ति कौन्तेय यद्यपि स्युर्मनोजवाः ॥ ७.११२.४२ ॥
அவர்கள் அனைவரும் இன்று என் அம்புகளின் எல்லைக்குள் வந்துவிட்டனர்; கௌந்தேயா, அவர்கள் மனதைப் போல் வேகமுள்ளவர்களாயினும் தப்பமாட்டார்கள்.
7.112.43
तेन संभाविता नित्यं परवीर्योपजीविना ।
विनाशमुपयास्यन्ति मच्छरौघनिपीडिताः ॥ ७.११२.४३ ॥
அவனால் எப்போதும் மதிக்கப்பட்ட, பிறரின் வீரியத்தால் வாழும் அவர்கள், என் அம்புகளின் வெள்ளத்தால் நசுக்கப்பட்டு அழிவை அடைவார்கள்.
7.112.44
ये त्वेते रथिनो राजन्दृश्यन्ते काञ्चनध्वजाः ।
एते दुर्वारणा नाम काम्भोजा यदि ते श्रुताः ॥ ७.११२.४४ ॥
அரசே, பொன்கொடி கொண்ட தேர்வீரர்கள் இங்கே காணப்படுகின்றனர்; இவர்கள் துர்வாரணர் எனப்படும் காம்போஜர்கள், நீங்கள் கேள்விப்பட்டிருக்கலாம்.
7.112.45
शूराश्च कृतविद्याश्च धनुर्वेदे च निष्ठिताः ।
संहताश्च भृशं ह्येते अन्योन्यस्य हितैषिणः ॥ ७.११२.४५ ॥
இவர்கள் வீரர்கள், வித்தை கற்றவர்கள், வில்வேதத்தில் தேர்ந்தவர்கள்; மிகவும் ஒன்றுபட்டவர்கள், ஒருவருக்கொருவர் நலம் நாடுபவர்கள்.
7.112.46
अक्षौहिण्यश्च संरब्धा धार्तराष्ट्रस्य भारत ।
यत्ता मदर्थे तिष्ठन्ति कुरुवीराभिरक्षिताः ॥ ७.११२.४६ ॥
பாரதரே, திருதராஷ்டிரன் மகனின் கோபமுற்ற அக்ஷௌஹிணிப் படைகள் என்னை எதிர்கொள்ளத் தயாராக நின்று, குரு வீரர்களால் காக்கப்படுகின்றன.
7.112.47
अप्रमत्ता महाराज मामेव प्रत्युपस्थिताः ।
तानहं प्रमथिष्यामि तृणानीव हुताशनः ॥ ७.११२.४७ ॥
மகாராஜா, கவனமாக அவர்கள் என்னை எதிர்த்தே நிற்கின்றனர்; அவர்களை நான் நெருப்பு புல்லை எரிப்பது போல் நசுக்குவேன்.
7.112.48
तस्मात्सर्वानुपासङ्गान्सर्वोपकरणानि च ।
रथे कुर्वन्तु मे राजन्यथावद्रथकल्पकाः ॥ ७.११२.४८ ॥
ஆகையால், அரசே, தேர் அமைப்பவர்கள் என் தேரில் எல்லா அணிகலன்களையும் எல்லா உபகரணங்களையும் முறைப்படி வைக்கட்டும்.
7.112.49
अस्मिंस्तु किल सम्मर्दे ग्राह्यं विविधमायुधम् ।
यथोपदिष्टमाचार्यैः कार्यः पञ्चगुणो रथः ॥ ७.११२.४९ ॥
இந்தப் போரில் பலவகையான ஆயுதங்களை எடுக்க வேண்டும்; ஆசிரியர்கள் கூறியபடி ஐந்து குணங்கள் கொண்ட தேர் செய்யப்பட வேண்டும்.
7.112.50
काम्भोजैर्हि समेष्यामि तीक्ष्णैराशीविषोपमैः ।
नानाशस्त्रसमावायैर्विविधायुधयोधिभिः ॥ ७.११२.५० ॥
கூரான, விஷப்பாம்பு போன்ற காம்போஜர்களுடன் நான் போரிடுவேன்; பல ஆயுதங்களுடன் கூடிய பல்வேறு ஆயுதப் போராளிகள் அவர்கள்.
7.112.51
किरातैश्च समेष्यामि विषकल्पैः प्रहारिभिः ।
लालितैः सततं राज्ञा दुर्योधनहितैषिभिः ॥ ७.११२.५१ ॥
விஷம் போன்ற, தாக்கும் கிராதர்களுடன் நான் போரிடுவேன்; அரசனால் எப்போதும் வளர்க்கப்பட்டவர்கள், துரியோதனனின் நலம் விரும்புபவர்கள்.
7.112.52
शकैश्चापि समेष्यामि शक्रतुल्यपराक्रमैः ।
अग्निकल्पैर्युराधर्षैः प्रदीप्तैरिव पावकैः ॥ ७.११२.५२ ॥
இந்திரனுக்கு நிகரான வீரம் கொண்ட, நெருப்புக்கு ஒப்பான, தாக்க முடியாத, எரியும் நெருப்புகள் போன்ற சகர்களுடனும் நான் போரிடுவேன்.
7.112.53
तथाऽन्यैर्विविधैर्योधैः कालकल्पैर्दुरासदैः ।
समेष्यामि रणे राजन्बहुभिर्युद्धदुर्मदैः ॥ ७.११२.५३ ॥
அதேபோல், அரசே, காலனுக்கு ஒப்பான, அணுக முடியாத, போர்வெறியில் மிதக்கும் பல்வேறு பிற வீரர்களுடனும் போரில் நான் போரிடுவேன்.
7.112.54
त्रियोजनगतस्यापि पदवीं सव्यसाचिनः ।
यास्यामि रथिनां श्रेष्ठं प्रवरं च धनुष्मताम् ॥ ७.११२.५४ ॥
மூன்று யோசனை தூரம் சென்ற சவ்யசாச்சியின் (அர்ஜுனனின்) வழியையும் நான் பின்தொடர்வேன்; அவர் தேர்வீரர்களில் சிறந்தவர், வில்லாளர்களில் முதன்மையானவர்.
7.112.55
सूर्योदयगतस्याहं पाण्डवस्य गतिं चरन् ।
अपराह्णगते सूर्ये गमिष्यामि न संशयः ॥ ७.११२.५५ ॥
சூரியோதயத்தில் சென்ற பாண்டவனின் வழியைப் பின்தொடர்ந்து, சூரியன் அபராஹ்ணத்தை அடையும்போது நான் நிச்சயமாகச் செல்வேன்.
7.112.56
तस्माद्वै वाजिनो मुख्यान्विश्रुताञ्शुभलक्षणैः ।
उपावृत्तांश्च पीतांश्च पुनर्युञ्जन्तु मे रथे ॥ ७.११२.५६ ॥
ஆகையால் சிறந்த, சுபலட்சணங்களால் புகழ்பெற்ற, திருப்பப்பட்ட, நீர் அருந்திய குதிரைகளை மீண்டும் என் தேரில் பூட்டுங்கள்.
7.112.57
तस्य सर्वानुपासङ्गान्सर्वोपकरणानि च ।
रथे चास्थापयद्राजा शस्त्राणि विविधानि च ॥ ७.११२.५७ ॥
அரசன் அவனுடைய எல்லா இணைப்புப் பொருட்களையும், எல்லா உபகரணங்களையும், பல்வேறு ஆயுதங்களையும் தேரில் வைக்கச் செய்தான்.
7.112.58
ततस्तान्सर्वतोमुक्तान्सदश्वांश्चतुरो जनाः ।
रसवत्पाययामासुः पानं मदसमीरणम् ॥ ७.११२.५८ ॥
பின்னர் நான்கு மனிதர்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலும் அவிழ்க்கப்பட்ட அந்த நான்கு நல்ல குதிரைகளுக்கு, சுவையான, களிப்பூட்டும் பானத்தைக் குடிக்கச் செய்தனர்.
7.112.59
पीतोपवृत्तान्स्नातांश्च जग्धान्नान्समलङ्कृतान् ।
विनीतशल्यांस्तुरगांश्चतुरो हेममालिनः ॥ ७.११२.५९ ॥
குடித்து திரும்பி, நீராடி, தீவனம் உண்டு, நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட, முள்கோல்கள் அகற்றப்பட்ட, பொன் மாலை அணிந்த அந்த நான்கு குதிரைகள்.
7.112.60
तान्युक्तान्रुक्मवर्णाभान्विनीताञ्शीघ्रगामिनः ।
संहृष्टमनसो व्यग्रान्विधिवत्कल्पितान्रथे ॥ ७.११२.६० ॥
அந்தக் குதிரைகள் பூட்டப்பட்டவை, பொன்னிறமானவை, அடக்கமானவை, விரைந்து செல்பவை, மகிழ்ந்த மனமுடையவை, ஆர்வமுள்ளவை; விதிப்படி தேரில் அமைக்கப்பட்டவை.
7.112.61
महाध्वजेन सिंहेन हेमकेसरमालिना ।
संवृते केतकैर्हैर्मैर्मणिविद्रुमचित्रितैः ॥ ७.११२.६१ ॥
பெரிய கொடியில் சிங்கச் சின்னம் இருந்தது; அது பொன் பிடரி மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது. அந்தத் தேர் மணிகளும் பவளங்களும் பதிக்கப்பட்ட, கேதகை நிறக் குதிரைகளால் பூட்டப்பட்டிருந்தது.
7.112.62
पाण्डुराभ्रप्रकाशाभिः पताकाभिरलङ्कृते ।
हेमदण्डोच्छ्रितच्छत्रे बहुशस्त्रपरिच्छदे।
योजयामास विधिवद्धेमभाण्डविभूषितान् ॥ ७.११२.६२ ॥
வெள்ளை மேகம் போல் ஒளிரும் கொடிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டதும், பொன் தண்டில் உயர்ந்த குடையும், பல ஆயுதங்களுடன் கூடியதுமான அந்தத் தேரில், பொன் கலங்களால் அணிசெய்யப்பட்டவற்றை முறைப்படி பூட்டினான்.
7.112.63
दारुकस्यानुजो भ्राता सूतस्तस्य प्रियः सखा ।
न्यवेदयद्रथं युक्तं वासवस्येव मातलिः ॥ ७.११२.६३ ॥
தாருகனின் தம்பியும், சாரதியும், அவனுடைய அன்பு நண்பனுமான அவன், வாசவனுக்கு மாதலி போல, பூட்டப்பட்ட தேரை அறிவித்தான்.
7.112.64
ततः स्नातः शुचिर्भूत्वा कृतकौतुकमङ्गलः ।
स्नातकानां सहस्रस्य स्वर्णनिष्कानथो ददौ ॥ ७.११२.६४ ॥
பின்னர் நீராடி, தூய்மையாகி, மங்கலச் சடங்குகள் செய்து, ஸ்நாதகர்களுக்கு ஆயிரம் பொன் நிஷ்கங்களை அளித்தான்.
7.112.65
आशीर्वादैः परिष्वक्तः सात्यकिः श्रीमतां वरः ।
ततः समधुपर्काम्भः पीत्वा कैरातकं मधु ॥ ७.११२.६५ ॥
ஆசிகளால் தழுவப்பட்ட, செல்வர்களில் சிறந்த சாத்யகி, பின்னர் மதுபர்க்கமும் நீரும் கலந்த கைராதக மதுவைப் பருகினான்.
7.112.66
लोहिताक्षो बभौ तत्र मदविह्वललोचनः ।
आलभ्य वीरकांस्यं च हर्षेण महताऽन्वितः ॥ ७.११२.६६ ॥
மதத்தால் கலங்கிய கண்களுடன், சிவந்த கண்களுடையவன் அங்கே பிரகாசித்தான்; வீரர்களின் வெண்கலக் கலத்தைத் தொட்டு, பெரும் மகிழ்ச்சியுடன் நிறைந்தவனாக.
7.112.67
द्विगुणीकृततेजोभिः प्रज्वलन्निव पावकः ।
उत्सङ्गे धनुरादाय सशरं रथिनां वरः ॥ ७.११२.६७ ॥
இரட்டிப்பான ஒளியுடன் நெருப்பைப் போல் ஒளிர்ந்தவனாய், மடியில் வில்லையும் அம்பையும் எடுத்துக்கொண்ட தேர்வீரர்களில் சிறந்தவன்.
7.112.68
आशीर्वादैः परिष्वक्तः सात्यकिः श्रीमतां वरः ।
कृतस्वस्त्ययनो विप्रैः कवची समलङ्कृतः ॥ ७.११२.६८ ॥
ஆசிகளால் அணைக்கப்பட்ட, செல்வர்களில் சிறந்த சாத்யகி; அந்தணர்களால் சுவஸ்தி வாசனை பெற்று, கவசம் அணிந்து நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டவன்.
7.112.69
लाजैर्गन्धैस्तथा माल्यैः कन्याभिश्चाभिनन्दितः ।
युधिष्ठिरस्य चरणावभिवाद्य कृताञ्जलिः ॥ ७.११२.६९ ॥
பொரி, நறுமணம், மாலைகளால் மற்றும் கன்னியர்களால் வாழ்த்தப்பட்டு, யுதிஷ்டிரரின் பாதங்களை வணங்கி, கைகூப்பியவனாய்.
7.112.70
तेन मूर्धन्युपाघ्रातः कृतस्वस्ययनोऽपि च ।
आशिषो विविधाः श्रुत्वा धर्मराजमुखेरिताः।
हर्षेण महता युक्त आरुरोह महारथम् ॥ ७.११२.७० ॥
அவன் (யுதிஷ்டிரர்) அவனது தலையை முகர்ந்தார்; சுவஸ்தி வாசனையும் நடந்தது. தர்மராஜனின் வாயிலிருந்து வெளிப்பட்ட பல்வேறு ஆசிகளைக் கேட்டு, பெரும் மகிழ்ச்சியுடன் அவன் மகாரதத்தில் ஏறினான்.
7.112.71
ततस्ते वाजिनो हृष्टाः सुपुष्टा वातरंहसः ।
अजय्या जैत्रमूहुस्तं विकुर्वाणाः स्म सैन्धवाः।
यथा शक्ररथं राजन्नूहुस्ते हरयः पुरा ॥ ७.११२.७१ ॥
பின்னர், மகிழ்ச்சியுடன், நன்கு வளர்ந்த, காற்றின் வேகமுள்ள, வெல்லப்பட முடியாத அந்த சைந்தவக் குதிரைகள் வெற்றித் தேரை சுமந்து சென்றன; ஓ அரசே, முன்பு அந்த ஹரிக் குதிரைகள் இந்திரனின் தேரைச் சுமந்ததுபோல்.
7.112.72
तथैव भीमसेनोऽपि धर्मराजेन पूजितः ।
प्रायात्सात्यकिना सार्धमभिवाद्य युधिष्ठिरम् ॥ ७.११२.७२ ॥
அதேபோல் பீமசேனனும் தர்மராஜனால் கௌரவிக்கப்பட்டு, யுதிஷ்டிரரை வணங்கி, சாத்யகியுடன் புறப்பட்டான்.
7.112.73
तौ दृष्ट्वा प्रविविक्षन्तौ तव सेनामरिंदमौ ।
संयत्तास्तावकाः सर्वे तस्थुर्द्रोणपुरोगमाः ॥ ७.११२.७३ ॥
அவர்கள் இருவரும் உமது படையில் நுழைய விரும்புவதைக் கண்டு, பகைவரை அடக்கும் அந்த இருவரும், துரோணரை முன்னிட்டுக் கொண்ட உம் வீரர்கள் அனைவரும் தயாராக நின்றனர்.
7.112.74
सन्नद्धमनुगच्छन्तं दृष्ट्वा भीमं स सात्यकिः ।
अभिनन्द्याब्रवीद्वीरस्तदा हर्षकरं वचः ॥ ७.११२.७४ ॥
கவசம் அணிந்து பின்தொடர்ந்து வரும் பீமனைக் கண்ட வீரன் சாத்யகி அவனை வாழ்த்தி, அப்போது மகிழ்ச்சி தரும் சொற்களைக் கூறினான்.
7.112.75
त्वं भीम रक्ष राजानमेतत्कार्यतमं हि ते ।
अहं भित्त्वा प्रवेक्ष्यामि कालपक्वमिदं बलम् ॥ ७.११२.७५ ॥
பீமா, நீ அரசனைக் காப்பாற்று; அதுவே உனக்குரிய மிக முக்கியமான கடமை. காலத்தால் பழுத்த இந்தப் படையைப் பிளந்து நான் உள்ளே நுழைவேன்.
7.112.76
आयत्यां च तदात्वे च श्रेयो राज्ञोऽभिरक्षणम् ।
जानीषे मम वीर्यं त्वं तव चाहमरिन्दम।
तस्माद्भीम निवर्तस्व मम चेदिच्छसि प्रियम् ॥ ७.११२.७६ ॥
எதிர்காலத்திலும் இப்போதும் அரசனைக் காப்பதே நன்மை. என் வீரத்தையும் உன் வீரத்தையும் நீ அறிவாய். ஆகவே, பீமா, நீ எனக்கு நன்மை செய்ய விரும்பினால் திரும்பிச் செல்.
7.112.77
तथोक्तः सात्यकिं प्राह व्रज त्वं कार्यसिद्धये ।
अहं राज्ञः करिष्यामि रक्षां पुरुषसत्तम ॥ ७.११२.७७ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டபோது பீமன் சாத்யகியிடம் கூறினான்: "புருஷசிரேஷ்டனே, நீ காரியத்தை நிறைவேற்ற செல். நான் அரசனைக் காப்பேன்."
7.112.78
एवमुक्तः प्रत्युवाच भीमसेनं स माधवः ।
गच्छ गच्छ ध्रुवं पार्थ ध्रुवो हि विजयो मम ॥ ७.११२.७८ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட மாதவன் சாத்யகி பீமசேனனுக்கு மறுமொழி கூறினான்: "போ, போ, பார்த்தனே! என் வெற்றி நிச்சயம்."
7.112.79
यन्मे स्निग्धोऽनुरक्तश्च त्वमद्य वशमास्थितः ।
निमित्तानि च धन्यानि यथा भीम वदन्ति मां ॥ ७.११२.७९ ॥
பீமா, இன்று நீ என்மீது அன்பும் பற்றும் கொண்டு என் வசத்தில் வந்திருக்கிறாய்; நல்ல சகுனங்களும் என்னிடம் அவ்வாறே சொல்கின்றன.
7.112.80
निहते सैन्धवे पापे पाण्डवेन महात्मना ।
परिष्वजिष्ये राजानं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम्।
अप्रमादश्च ते कार्यो द्रोणं प्रति महारथम् ॥ ७.११२.८० ॥
பாவியான சைந்தவன் பாண்டவனான மகாத்மாவால் கொல்லப்பட்ட பின், தர்மாத்மாவான அரசன் யுதிஷ்டிரனை நான் தழுவுவேன். மகாரதன் துரோணரிடம் நீ கவனமாக இருக்க வேண்டும்.
7.112.81
एतावदुक्त्वा भीमं तु विसृज्य च महायशाः ।
सम्प्रैक्षत्तावकं सैन्यं व्याघ्रो मृगगणानिव ॥ ७.११२.८१ ॥
பீமனிடம் இவ்வளவு சொல்லி அவனை அனுப்பிய பின், மகாயசஸ்வியான அவன் உங்கள் படையை வேங்கை மான் கூட்டத்தைப் பார்ப்பது போல் பார்த்தான்.
7.112.82
तं दृष्ट्वा प्रविविक्षन्तं सैन्यं तव जनाधिप ।
भूय एवाभवन्मूढं सुभृशं चाप्यकम्पत ॥ ७.११२.८२ ॥
மக்களின் அதிபதியே, அவன் உங்கள் படையினுள் நுழைய முற்படுவதைக் கண்டு, உங்கள் படை மீண்டும் மிகவும் குழம்பி நடுங்கியது.
7.112.83
ततः प्रयातः सहसा तव सैन्यं स सात्यकिः ।
दिदृक्षुरर्जुनं राजन्धर्मराजस्य शासनात् ॥ ७.११२.८३ ॥
பின்னர், அரசே, தர்மராஜனின் கட்டளையால் அர்ஜுனனைக் காண விரும்பி, அந்த சாத்யகி திடீரென்று உங்கள் படையை நோக்கிச் சென்றான்.