Mahābhārata · Adhyāya 7.114
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.114.1
एवं बहुगुणं सैन्यमेवं प्रविचितं बलम् ।
व्यूढमेवं यथान्यायमेवं बहु च सञ्जय ॥ ७.११४.१ ॥
O Sañjaya, so ist das Heer mit vielen Vorzügen, so die wohlgeprüfte Macht, so nach Regel aufgestellt, und so sehr groß.
7.114.2
नित्यं पूजितमस्माभिरभिकामं च नः सदा ।
प्रौढमत्यद्भुताकारं पुरस्ताद्दृष्टविक्रमम् ॥ ७.११४.२ ॥
Stets von uns geehrt und stets von uns begehrt, gereift und von wundersamer Gestalt, hat sie ihre Tapferkeit schon früher gezeigt.
7.114.3
नातिवृद्वमबालं च नाकृशं नातिपीवरम् ।
लघुवृत्तायतप्रायं सारगात्रमनामयम् ॥ ७.११४.३ ॥
Weder zu alt noch ein Knabe, weder hager noch zu beleibt, meist leicht, rund und langgliedrig, von starkem Körper und frei von Krankheit.
7.114.4
आत्तसन्नाहसञ्छन्नं बहुशस्त्रपरिच्छदम् ।
शस्त्रग्रहणविद्यासु बह्वीषु परिनिष्ठितम् ॥ ७.११४.४ ॥
In angelegte Rüstung gehüllt, mit vielen Waffen und Gerät ausgestattet, in den vielen Künsten des Waffenführens wohlbewandert.
7.114.5
आरोहे पर्यवस्कन्दे सरणे सान्तरप्लुते ।
सम्यक्प्रहरणे याने व्यपयाने च कोविदम् ॥ ७.११४.५ ॥
Geschickt im Aufsteigen, im Absteigen und Angreifen, im Bewegen, im Springen über Lücken, im rechten Zuschlagen, bei Fahrzeugen und im Zurückweichen.
7.114.6
नागेष्वश्वेषु बहुशो रथेषु च परीक्षितम् ।
चर्मनिस्त्रिंशयुद्धे च नियुद्धे च विशारदम्।
परीक्ष्य च यथान्यायं वेतनेनोपपादितम् ॥ ७.११४.६ ॥
Auf Elefanten, Pferden und Wagen vielfach erprobt, im Kampf mit Schild und Schwert und im Ringen erfahren; nach Regel geprüft und gegen Lohn angestellt.
7.114.7
न गोष्ठ्या नोपकारेण न सम्बन्धनिमित्ततः ।
नानाहूतं नाप्यभृतं मम सैन्यं बभूव ह ॥ ७.११४.७ ॥
Mein Heer war weder durch Gemeinschaft, noch durch Wohltat, noch aufgrund von Verwandtschaft entstanden; es war weder durch Aufruf gerufen noch gegen Lohn angeworben.
7.114.8
कुलीनार्यजनोपेतं तुष्टपुष्टमनुद्धतम् ।
कृतमानोपचारं च यशस्वि च मनस्वि च ॥ ७.११४.८ ॥
Es war erfüllt von Männern edler Herkunft und edlen Wesens, zufrieden und wohlgenährt, unaufdringlich, geehrt und höflich behandelt, berühmt und hochgesinnt.
7.114.9
सचिवैश्चापरैर्मुख्यैर्बहुभिः पुण्यकर्मभिः ।
लोकपालोपमैस्तात पालितं नरसत्तमैः ॥ ७.११४.९ ॥
O Lieber, es wurde beschützt von Ministern und anderen Hauptleuten, von vielen Männern verdienstvoller Taten, von den besten Männern, gleich den Weltenhütern.
7.114.10
बहुभिः पार्थिवैर्गुप्तमस्मत्प्रियचिकीर्षुभिः ।
अस्मानभिसृतैः कामात्सबलैः सपदानुगैः ॥ ७.११४.१० ॥
Es wurde von vielen Königen bewacht, die uns Liebes erweisen wollten, die aus Verlangen gegen uns zogen, mit ihren Heeren, Fußsoldaten und Gefolgsleuten.
7.114.11
महोदधिमिवापूर्णमापगाभिः समन्ततः ।
अपक्षैः पक्षिसङ्काशै रथैरश्वैश्च संवृतम् ॥ ७.११४.११ ॥
Wie ein großes Meer, das von allen Seiten von Flüssen gefüllt wird, war es umgeben von Wagen und Pferden, ohne Flügel doch Vögeln gleichend.
7.114.12
प्रभिन्नकरटैश्चैव द्विरदैरावृतं महत् ।
यदहन्यत मे सैन्यं किमन्यद्भागधेयतः ॥ ७.११४.१२ ॥
Jenes große Heer, umgeben von Elefanten mit brünstigen Schläfen, wurde vernichtet — was anderes als das Schicksal könnte die Ursache sein?
7.114.13
योधाक्षय्यजलं भीमं वाहनोर्मितरङ्गिणम् ।
क्षेपण्यसिगदाशक्तिशरप्रासझषाकुलम् ॥ ७.११४.१३ ॥
Sein unerschöpfliches Wasser sind die Krieger; er ist schrecklich, seine Wellen sind Wagen und Pferde, und er wimmelt von Fischen in Gestalt geschleuderter Keulen, Schwerter, Lanzen, Pfeile und Speere.
7.114.14
ध्वजभूषणसम्बाधरत्नोपलसुसञ्चितम् ।
वाहनैरभिधावद्भिर्वायुवेगविकम्पितम् ॥ ७.११४.१४ ॥
Gedrängt voll von Bannern und Schmuck, dicht besät mit edelsteinartigen Steinen, vom Wind in seiner Schnelle erschüttert, während die Gefährte heranstürmten.
7.114.15
द्रोणगम्भीरपातालं कृतवर्ममहाहदम् ।
जलसन्धमहाग्राहं कर्मचन्द्रोदयोद्धतम् ॥ ७.११४.१५ ॥
Sein tiefer Abgrund ist Droṇa, sein großer See ist Kṛtavarman, sein großes Krokodil ist Jalasandha, und er ist aufgewühlt vom Aufgang des Mondes der Tat.
7.114.16
गते सैन्यार्णवं भित्त्वा तरसा पाण्डवर्षभे ।
सञ्जयैकरथेनैव युयुधाने च मामकम् ॥ ७.११४.१६ ॥
Als der Stier der Pāṇḍavas den Ozean des Heeres schnell durchbrochen und durchquert hatte, und Yuyudhāna ebenso mit Sañjayas einzigem Wagen, mein eigenes Heer...
7.114.17
तत्र शेषं न पश्यामि प्रविष्टे सव्यसाचिनि ।
सात्वते च रथोदारे मम सैन्यस्य सञ्जय ॥ ७.११४.१७ ॥
Dort, als Savyasācin eingedrungen war und ebenso der edle Wagenlenker Sātyaki, o Sañjaya, sehe ich keinen Rest meines Heeres.
7.114.18
तौ तत्र समतिक्रान्तौ दृष्ट्वाऽतीव तरस्विनौ ।
सिन्धुराजं तु सम्प्रेक्ष्य गाण्डीवस्य च गोचरम् ॥ ७.११४.१८ ॥
Als ich jene beiden überaus schnellen Krieger dort vorbeiziehen sah und den König der Sindhu in Reichweite des Gāṇḍīva erblickte.
7.114.19
किं नु वा कुरवः कृत्यं विदधुः कालचोदिताः ।
दारुणैकायनेऽकाले कथं वा प्रतिपेदिरे ॥ ७.११४.१९ ॥
Welche Pflicht erfüllten die Kuru, von der Zeit getrieben? Auf jenem schrecklichen letzten Weg, zur Unzeit, wie traten sie ihn an?
7.114.20
ग्रस्तान्हि कौरवान्मन्ये मृत्युना तात सङ्गतान् ।
विक्रमोऽपि रणे तेषां न तथा दृश्यते हि वै ॥ ७.११४.२० ॥
Mein Lieber, ich glaube, die Kaurava, vom Tod ergriffen und versammelt, sind verloren; und ihre Tapferkeit im Kampf zeigt sich nicht so wie früher.
7.114.21
अक्षतौ संयुगे तत्र प्रविष्टौ कृष्णपाण्डवौ ।
न च वारयिता कश्चित्तयोरस्तीह सञ्जय ॥ ७.११४.२१ ॥
Sañjaya, Kṛṣṇa und der Pāṇḍava, die dort in die Schlacht eingetreten sind, sind unversehrt; und hier ist niemand, der die beiden aufhalten könnte.
7.114.22
भृताश्च बहवो योधाः परीक्ष्यैव महारथाः ।
वेतनेन यथायोगं प्रियवादेन चापरे ॥ ७.११४.२२ ॥
Viele Krieger und große Wagenkämpfer wurden nach Prüfung angeworben, jeder nach angemessenem Lohn, und andere durch freundliche Worte gewonnen.
7.114.23
असत्कारभृतस्तात मम सैन्ये न विद्यते ।
कर्मणा ह्यनुरूपेण लभ्यते भक्तवेतनम् ॥ ७.११४.२३ ॥
Mein Lieber, in meinem Heer gibt es niemanden, der ohne Ehre unterhalten wird; denn Speise und Lohn erlangt man im Verhältnis zu den Taten.
7.114.24
न च योधोऽभवत्कश्चिन्मम सैन्ये तु सञ्जय ।
अल्पदानभृतस्तात तथा चाभृतको नरः ॥ ७.११४.२४ ॥
Sañjaya, in meinem Heer ist kein Krieger entstanden; mein Lieber, ein mit geringen Gaben Unterhaltener, und ebenso ein Mann ohne Lohn.
7.114.25
पूजितो हि यथाशक्त्या दानमानासनैर्मया ।
तथा पुत्रैश्च मे तात ज्ञातिभिश्च सबान्धवैः ॥ ७.११४.२५ ॥
Lieber, ich ehrte sie nach meinen Kräften mit Gaben, Ehre und Sitzen, und ebenso meine Söhne, Verwandten und Angehörigen.
7.114.26
ते च प्राप्यैव सङ्ग्रामे निर्जिताः सव्यसाचिना ।
शैनेयेन परामृष्टाः किमन्यद्भागधेयतः ॥ ७.११४.२६ ॥
Im Kampf auf sie getroffen, wurden sie von Savyasācin besiegt und vom Śaineya niedergestreckt; was anderes als das Schicksal ist der Grund?
7.114.27
रक्ष्यते यश्च सङ्ग्रामे ये च सञ्जय रक्षिणः ।
एकः साधारणः पन्थार रक्ष्यस्य सह रक्षिभिः ॥ ७.११४.२७ ॥
Sañjaya, im Kampf haben der Beschützte und seine Beschützer einen gemeinsamen Weg.
7.114.28
अर्जुनं समरे दृष्ट्वा सैन्धवस्याग्रतः स्थितम् ।
पुत्रो मम भृशं मूढः किं कार्यं प्रत्यपद्यत ॥ ७.११४.२८ ॥
Als er Arjuna im Kampf vor dem König von Sindh stehen sah, welchen Entschluss fasste mein so törichter Sohn?
7.114.29
सात्यकिं च रणे दृष्ट्वा प्रविशन्तमभीतवत् ।
किं नु दुर्योधनः कृत्यं प्राप्तकालममन्यत ॥ ७.११४.२९ ॥
Als er Sātyaki furchtlos in den Kampf eindringen sah, welche Pflicht hielt Duryodhana für den rechten Augenblick?
7.114.30
सर्वशस्त्रातिगौ सेनां प्रविष्टौ रथिसत्तमौ ।
दृष्ट्वा कां वै धृतिं युद्धे प्रत्यपद्यन्त मामकाः ॥ ७.११४.३० ॥
Als sie die beiden besten Wagenkämpfer, allen Waffen überlegen, ins Heer eindringen sahen, welche Standhaftigkeit fassten meine Leute im Kampf?
7.114.31
दृष्ट्वा कृष्णं तु दाशार्हमर्जुनार्थे व्यवस्थितम् ।
शिनीनामृषभं चैव मन्ये शोचन्ति पुत्रकाः ॥ ७.११४.३१ ॥
Als ich Kṛṣṇa, den Nachkommen Daśārhas, für Arjunas Sache dastehen sah und den Stier der Śinis, denke ich, dass meine Söhne trauern.
7.114.32
दृष्टा सेनां व्यतिक्रान्तां सात्वतेनार्जुनेन च ।
पलायमानांश्च कुरून्मन्ये शोचन्ति पुत्रकाः ॥ ७.११४.३२ ॥
Als ich das Heer von dem Sātvata und Arjuna überrannt sah und die Kurus fliehen, denke ich, dass meine Söhne trauern.
7.114.33
विद्रुतान्रथिनो दृष्ट्वा निरुत्साहान्द्विषज्जये ।
पलायनकृतोत्साहान्मन्ये शोचन्ति पुत्रकाः ॥ ७.११४.३३ ॥
Als ich die Wagenkämpfer zerstreut und ohne Eifer für den Sieg über ihre Feinde sah, und jene, die nur noch zu fliehen begehren, denke ich, dass meine Söhne trauern.
7.114.34
शून्यान्कृतान्रथोपस्थान्सात्वतेनार्जुनेन च ।
हतांश्च योधान्संदृश्य मन्ये शोचन्ति पुत्रकाः ॥ ७.११४.३४ ॥
Als ich die Wagensitze leer und die Krieger von dem Sātvata und Arjuna erschlagen sah, denke ich, dass meine Söhne trauern.
7.114.35
व्यश्वनागरथान्दृष्ट्वा तत्र वीरान्सहृस्रशः ।
धावमानान्रणे व्यग्रामन्यन्ये शोचन्ति पुत्रकाः ॥ ७.११४.३५ ॥
Als ich dort Tausende von Helden ohne Pferde, Elefanten und Wagen im Kampf verwirrt laufen sah, denke ich, dass meine anderen Söhne trauern.
7.114.36
महानागान्विद्रवतो दृष्ट्वाऽर्जुनशराहतान् ।
पतितान्पततश्चान्यान्मन्ये शोचन्ति पुत्रकाः ॥ ७.११४.३६ ॥
Als ich die großen Elefanten fliehen sah, von Arjunas Pfeilen getroffen, und andere gefallen und fallend, denke ich, dass meine Söhne trauern.
7.114.37
विहीनांश्च कृतानश्वान्विरथांश्च कृतान्नरान् ।
तत्र सात्यकिपार्थाभ्यां मन्ये शोचन्ति पुत्रकाः ॥ ७.११४.३७ ॥
Ich glaube, meine Söhne trauern, wenn sie dort die Pferde vernichtet und die Männer, ihrer Wagen beraubt, niedergehauen sehen, durch Sātyaki und Pārtha.
7.114.38
हयौघान्निहतान्दृष्ट्वा द्रवमाणांस्ततस्ततः ।
रणे माधवपार्थाभ्यां मन्ये शोचन्ति पुत्रकाः ॥ ७.११४.३८ ॥
Ich glaube, meine Söhne trauern, wenn sie im Kampf die Pferdeherden erschlagen und hierhin und dorthin fliehen sehen, durch Mādhava und Pārtha.
7.114.39
पत्तिसङ्घान्रणे दृष्ट्वा धावमानांश्च सर्वशः ।
निराशा विजये सर्वे मन्ये शोचन्ति पुत्रकाः ॥ ७.११४.३९ ॥
Ich glaube, alle meine Söhne trauern, an den Sieg nicht mehr glaubend, wenn sie im Kampf die Fußtruppen nach allen Seiten fliehen sehen.
7.114.40
द्रोणस्य समतिक्रान्तावनीकमपराजितौ ।
क्षणेन दृष्ट्वा तौ वीरौ मन्ये शोचन्ति पुत्रकाः ॥ ७.११४.४० ॥
Ich glaube, meine Söhne trauern, wenn sie jene beiden unbesiegten Helden sehen, die im Nu über das Heer Droṇas hinausdrangen.
7.114.41
सम्मूढोऽस्मि भृशं तात श्रुत्वा कृष्णधनञ्जयौ ।
प्रविष्टौ मामकं सैन्यं सात्वतेन सहाच्युतौ ॥ ७.११४.४१ ॥
Lieber, da ich gehört habe, dass Kṛṣṇa und Dhanañjaya zusammen mit dem Sātvata in mein Heer eingedrungen sind, bin ich tief verwirrt.
7.114.42
तस्मिन्प्रविष्टे पृतनां शिनीनां प्रवरे रथे ।
भोजानीकं व्यतिक्रान्ते किमकुर्वत कौरवाः ॥ ७.११४.४२ ॥
Als jener vornehmste Wagenkämpfer des Heeres der Śinis eingedrungen war und das Heer der Bhojas durchbrochen hatte, was taten da die Kauravas?
7.114.43
तथा द्रोणेन समरे निगृहीतेषु पाण्डुषु ।
कथं युद्धमभूत्तत्र तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.११४.४३ ॥
Wie verlief dort der Kampf, als die Pāṇḍavas im Gefecht so von Droṇa zurückgehalten wurden? Erzähle es mir, Sañjaya.
7.114.44
द्रोणो हि बलवान्श्रेष्ठः कृतास्त्रो युद्धदुर्मदः ।
पाञ्चालास्तं महेष्वासं प्रत्ययुध्यन्कथं रणे ॥ ७.११४.४४ ॥
Droṇa, der Starke, der Beste, im Waffenhandwerk erfahren, im Kampf übermütig: Wie kämpften die Pañcālas im Feld gegen jenen großen Bogenschützen?
7.114.45
बद्धवैरास्ततो द्रोणे धनञ्जयजयैषिणः ।
भारद्वाजसुतस्तेषु दृढवैरो महारथः ॥ ७.११४.४५ ॥
Da waren jene, die Feindschaft gegen Droṇa geschworen hatten und den Sieg Dhanañjayas ersehnten; und unter ihnen der Sohn Bharadvājas, der große Streitwagenkämpfer, von festem Hass.
7.114.46
अर्जुनश्चापि यच्चक्रे सिन्धुराजवधं प्रति ।
तन्मे सर्वं समाचक्ष्व कुशलो ह्यसि सञ्जय ॥ ७.११४.४६ ॥
Und was Arjuna im Hinblick auf die Tötung des Sindhu-Königs getan hat, das erzähle mir alles, denn du bist geschickt, Sañjaya.
7.114.47
आत्मापराधात्सम्भूतं व्यसनं भरतर्षभ ।
प्राप्य प्राकृतवद्वीर न त्वं शोचितुमर्हसि ॥ ७.११४.४७ ॥
O Stier der Bharatas, nachdem dich ein Unglück getroffen hat, das aus deiner eigenen Schuld entstanden ist, o Held, solltest du nicht wie ein gewöhnlicher Mensch klagen.
7.114.48
पुरा यदुच्यसे प्राज्ञैः सुहृद्भिर्विदुरादिभिः ।
मा हार्षीः पाण्डवान्राजन्निति तन्न त्वया श्रुतम् ॥ ७.११४.४८ ॥
O König, was dir einst die weisen Wohlmeinenden um Vidura sagten — »beraube die Pāṇḍavas nicht« — das hast du nicht gehört.
7.114.49
सुहृदां हितकामानां वाक्यं यो न शृणोति ह ।
स महद्व्यसनं प्राप्य शोचते वै यथा भवान् ॥ ७.११४.४९ ॥
Wer die Worte wohlmeinender Freunde nicht hört, gerät in großes Unglück und klagt, wie Ihr es jetzt tut.
7.114.50
याचितोऽसि पुरा राजन्दाशार्हेण शमं प्रति ।
न च तं लब्धवान्कामं त्वत्तः कृष्णो महायशाः ॥ ७.११४.५० ॥
O König, einst bat der Dāśārha (Kṛṣṇa) Euch um Frieden; doch Kṛṣṇa von großem Ruhm erhielt diesen Wunsch von Euch nicht.
7.114.51
तव निर्गुणतां ज्ञात्वा पक्षपातं सुतेषु च ।
द्वैधीभावं तथा धर्मे पाण्डवेषु च मत्सरम् ॥ ७.११४.५१ ॥
Da ich Eure Mangelhaftigkeit kenne, Eure Parteilichkeit für Eure Söhne, Eure Unentschlossenheit im Dharma und Euren Neid auf die Pāṇḍava —
7.114.52
तव जिह्ममभिप्रायं विदित्वा पाण्डवान्प्रति ।
आर्तप्रलापांश्च बहून्मनुजाधिप सत्तम ॥ ७.११४.५२ ॥
Da ich Eure krumme Absicht gegenüber den Pāṇḍava kenne und Eure vielen Klagen der Bedrängnis, o Herr der Menschen, o Bester —
7.114.53
सर्वलोकस्य तत्त्वज्ञः सर्वलोकेश्वरः प्रभुः ।
वासुदेवस्ततो युद्धं कुरूणामकरोन्महत् ॥ ७.११४.५३ ॥
Vāsudeva, der Kenner der Wahrheit aller Welten, der Herr aller Welten, der mächtige Herr, ließ dann eine große Schlacht unter den Kuru geschehen.
7.114.54
आत्मापराधात्सुमहान्प्राप्तस्ते विपुलः क्षयः ।
नैनं दुर्योधने दोषं कर्तुमर्हसि मानद ॥ ७.११४.५४ ॥
Durch Eure eigene Schuld ist diese gewaltige Vernichtung über Euch gekommen. O Gewährer der Ehre, es geziemt Euch nicht, diese Schuld auf Duryodhana zu werfen.
7.114.55
न हि तै सुकृतं किञ्चिदादौ मध्ये च भारत ।
दृश्यते पृष्ठतश्चैव त्वन्मूलो हि पराजयः ॥ ७.११४.५५ ॥
O Bhārata, es ist keine gute Tat von dir zu sehen, weder am Anfang, noch in der Mitte, noch danach; diese Niederlage wurzelt in dir.
7.114.56
तस्मादद्य स्थिरो भूत्वा ज्ञात्वा लोकस्य निर्णयम् ।
शृणु युद्धं यथावृत्तं घोरं देवासुरोपमम् ॥ ७.११४.५६ ॥
Darum sei jetzt standhaft, begreife das Urteil der Welt, und höre die schreckliche Schlacht, wie sie sich ereignete, gleich dem Kampf der Götter und Dämonen.
7.114.57
प्रविष्टे तव सैन्यं तु शैनेये सत्यविक्रमे ।
भीमसेनमुखाः पार्थाः प्रतीयुर्वाहिनीं तव ॥ ७.११४.५७ ॥
Als Śaineya (Sātyaki), von wahrer Tapferkeit, in dein Heer eingedrungen war, rückten die Söhne Pṛthās unter Führung Bhīmasenas gegen dein Heer vor.
7.114.58
आगच्छतस्तान्सहसा क्रुद्धरूपान्सहानुगान् ।
दधारैको रणे पाण्डून्कृतवर्मा महारथः ॥ ७.११४.५८ ॥
Als die Pāṇḍavas mit zornigen Mienen und ihrem Gefolge plötzlich herankamen, hielt der große Wagenkämpfer Kṛtavarman sie allein im Kampf zurück.
7.114.59
यथोद्वृत्तं वारयते वेला वै सलिलार्णवम् ।
पाण्डुसैन्यं तथा सङ्ख्ये हार्दिक्यः समवारयत् ॥ ७.११४.५९ ॥
Wie das Ufer den aufwallenden Ozean zurückhält, so hielt Hārdikya (Kṛtavarman) das Pāṇḍava-Heer im Kampf vollständig zurück.
7.114.60
तत्राद्भुतमपश्याम हार्दिक्यस्य पराक्रमम् ।
यदेनं सहिताः पार्था नातिचक्रमुराहवे ॥ ७.११४.६० ॥
Dort sahen wir die wundersame Tapferkeit Hārdikyas: Die Söhne Pṛthās konnten ihn im Kampf nicht überwinden, obwohl sie vereint waren.
7.114.61
ततो भीमस्त्रिभिर्विद्ध्वा कृतवर्माणमाशुगैः ।
शङ्खं दध्मौ महाबाहुर्हर्षुयन्सर्वपाण्डवान् ॥ ७.११४.६१ ॥
Da durchbohrte Bhīma, der Starkarmige, Kṛtavarman mit drei schnellen Pfeilen und blies sein Muschelhorn, und er erfreute alle Pāṇḍavas.
7.114.62
सहदेवस्तु विंशत्या धर्मराजश्च पञ्चभिः ।
शतेन नकुलश्चापि हार्दिक्यं समविध्यत ॥ ७.११४.६२ ॥
Sahadeva durchbohrte Hārdikya mit zwanzig Pfeilen, Dharmarāja mit fünf, und auch Nakula mit hundert.
7.114.63
द्रौपदेयास्त्रिसप्तत्या सप्तभिश्च घटोत्कचः ।
धृष्टद्युम्नस्त्रिभिश्चापि कृतवर्माणमार्दयत् ॥ ७.११४.६३ ॥
Die Söhne der Draupadī bedrängten Kṛtavarman mit dreiundsiebzig Pfeilen, Ghaṭotkaca mit sieben und Dhṛṣṭadyumna mit drei.
7.114.64
विराटो द्रुपदश्चैव याज्ञसेनिश्च पञ्चभिः ।
शिखण्डी चैव हार्दिक्यं विद्ध्वा पञ्चभिराशुगैः ॥ ७.११४.६४ ॥
Virāṭa und Drupada sowie Yājñasenī durchbohrten Hārdikya mit je fünf Pfeilen, und Śikhaṇḍin traf ihn mit fünf schnellen Pfeilen.
7.114.65
पुनर्विव्याध विंशत्या सायकानां हसन्निव ।
कृतवर्मा ततो राजन्सर्वतस्तान्महारथान् ॥ ७.११४.६५ ॥
Dann durchbohrte Kṛtavarman, als lache er, jene großen Streitwagenkämpfer erneut mit zwanzig Pfeilen; o König, er bedrängte sie von allen Seiten.
7.114.66
एकैकं पञ्चभिर्विद्ध्वा भीमं विव्याध सप्तभिः ।
धनुर्ध्वजं चास्य तदा रथाद्भूमावपातयत् ॥ ७.११४.६६ ॥
Nachdem er jeden mit fünf Pfeilen durchbohrt hatte, traf er Bhīma mit sieben und ließ dann seinen Bogen und sein Banner vom Wagen zu Boden fallen.
7.114.67
अथैनं छिन्नधन्वानं त्वरमाणो महारथः ।
आजघानोरसि क्रुद्धः सप्तत्या निशितैः शरैः ॥ ७.११४.६७ ॥
Da traf ihn der große Streitwagenkämpfer, zornig und eilend auf den, dessen Bogen zerbrochen war, mit siebzig scharfen Pfeilen auf die Brust.
7.114.68
स गाढविद्धो बलवान्हार्दिक्यस्य शरोत्तमैः ।
चचाल रथमध्यस्थः क्षितिकम्पे यथाऽचलः ॥ ७.११४.६८ ॥
Tief von den vortrefflichen Pfeilen Hārdikyas durchbohrt, zitterte der starke Krieger, mitten auf seinem Wagen stehend, wie ein Berg bei einem Erdbeben.
7.114.69
भीमसेनं तथा दृष्ट्वा धर्मराजपुरोगमाः ।
विसृजन्तः शरान्राजन्कृतवर्माणमार्दयन् ॥ ७.११४.६९ ॥
O König, als sie Bhīmasena so sahen, bedrängten die Krieger unter Führung des Dharma-Königs Yudhiṣṭhira, Pfeile abschießend, Kṛtavarman.
7.114.70
तं तथा कोष्ठकीकृत्य रथवंशेन मारिष ।
विव्यधुः सायकैर्हृष्टा रक्षार्थं मारुतेर्मृधे ॥ ७.११४.७० ॥
Mein Herr, nachdem sie ihn so wie in einem Kornspeicher mit einer Wagenreihe umschlossen hatten, durchbohrten ihn die erfreuten Krieger im Kampf mit Pfeilen, um Māruti (Bhīma) zu schützen.
7.114.71
प्रतिलभ्य ततः संज्ञां भीमसेनो महाबलः ।
शक्तिं जग्राह समरे हेमदण्डामयस्मायीम् ॥ ७.११४.७१ ॥
Dann, das Bewusstsein wiedererlangend, ergriff der überaus starke Bhīmasena im Kampf einen eisernen Speer mit goldenem Schaft.
7.114.72
चिक्षेप च रथात्तूर्णं कृतवर्मरथं प्रति ।
सा भीमभुजनिर्मुक्ता निर्मुक्तोरगसन्निभा ॥ ७.११४.७२ ॥
Und von seinem Wagen schleuderte er sie schnell gegen Kṛtavarmans Wagen; von Bhīmas Arm losgelassen, glich sie einer befreiten Schlange.
7.114.73
कृतवर्माणमभितः प्रजज्वाल सुदारुणा ।
तामापतन्तीं सहसा युगान्ताग्निसमप्रभाम् ॥ ७.११४.७३ ॥
Sie flammte plötzlich rings um Kṛtavarman auf, furchtbar, und als sie auf ihn zuschoss, leuchtend wie das Feuer am Ende eines Weltalters,
7.114.74
द्वाभ्यां शराभ्यां हार्दिक्यो निजघान द्विधा तदा ।
सा छिन्ना पतिता भूमौ शक्तिः कनकभूषणा ॥ ७.११४.७४ ॥
Da zerschlug Hārdikya sie mit zwei Pfeilen in zwei Teile, und jener goldgeschmückte Speer, zerschnitten, fiel zu Boden.
7.114.75
द्योतयन्ती दिशो राजन्महोल्केव नभश्च्युता ।
शक्तिं विनिहतां दृष्ट्वा भीमश्चुक्रोध वै भृशम् ॥ ७.११४.७५ ॥
O König, als Bhīma den Speer, der die Richtungen wie ein großer, vom Himmel gefallener Meteor erhellte, niedergeschlagen sah, geriet er über alle Maßen in Zorn.
7.114.76
ततोऽन्यद्धनुरादाय वेगवत्सुमहास्वनम् ।
भीमसेनो रणे क्रुद्धो हार्दिक्यं समवारयत् ॥ ७.११४.७६ ॥
Da ergriff Bhīmasena einen anderen Bogen mit schnellem und überaus lautem Sirren und hielt im Kampf den zornigen Hārdikya auf.
7.114.77
अथैनं पञ्चभिर्बाणैराजघान स्तनान्तरे ।
भीमो भीमबलो राजंस्तव दुर्मन्त्रितेन च ॥ ७.११४.७७ ॥
Dann traf Bhīma von schrecklicher Kraft ihn mit fünf Pfeilen in die Brust. O König, all dies geschah durch deinen bösen Rat.
7.114.78
भोजस्तु क्षतसर्वाङ्गो भीमसेनेन मारिष ।
रक्ताशोक इवोत्फुल्लो व्यभ्राजत रणाजिरे ॥ ७.११४.७८ ॥
O Verehrter, Bhoja, an allen Gliedern von Bhīmasena verwundet, leuchtete auf dem Schlachtfeld wie ein erblühter roter Aśoka-Baum.
7.114.79
ततः क्रुद्धस्त्रिभिर्बाणैर्भीमसेनं हसन्निव ।
अभिहत्य दृढं युद्धे तान्सर्वान्प्रत्यविध्यत ॥ ७.११४.७९ ॥
Da schlug er, zornig, mit drei Pfeilen Bhīmasena, wie lachend, traf im Kampf fest und durchbohrte sie alle zur Gegenwehr.
7.114.80
त्रिभिस्त्रिभिर्महेष्वासो यतमानान्महारथान् ।
तेऽपि तं प्रत्यविध्यन्त सप्तभिः सप्तभिः शरैः ॥ ७.११४.८० ॥
Die großen Bogenschützen, die großen Wagenkämpfer, die sich bemühten, durchbohrten ihn ihrerseits mit je drei Pfeilen, und auch sie durchbohrten ihn mit je sieben Pfeilen.
7.114.81
शिखण्डिनस्ततः क्रुद्धः क्षुरप्रेण महारथः ।
धनुश्चिच्छेद सामरे प्रहसन्निव सात्वतः ॥ ७.११४.८१ ॥
Da zerschnitt der zornige große Wagenkämpfer Sātvata, wie lachend, im Kampf Śikhaṇḍins Bogen mit einem Rasierpfeil.
7.114.82
शिखण्डी तु ततः क्रुद्धश्छिन्ने धनुषि सत्वरः ।
असिं जग्राह समरे शतचन्द्रं च भास्वरम् ॥ ७.११४.८२ ॥
Doch Śikhaṇḍin, zornig, als sein Bogen zerschnitten war, ergriff rasch im Kampf das leuchtende Schwert namens Śatacandra.
7.114.83
भ्रामयित्वा महच्चर्म चामीकरविभूषितम् ।
तमसिं प्रेषयामात कृतवर्मरथं प्रति ॥ ७.११४.८३ ॥
Einen großen, mit Gold geschmückten Schild schwingend, schleuderte er jenes Schwert auf Kṛtavarmans Wagen zu.
7.114.84
स तस्य सशरं चापं छित्त्वा राजन्महानसिः ।
अभ्यगाद्धरणीं राजंश्च्युतं ज्योतिरिवाम्बरात् ॥ ७.११४.८४ ॥
Jenes große Schwert, seinen Bogen samt Pfeil zerschneidend, fuhr zur Erde nieder, o König, wie ein vom Himmel gefallenes Licht.
7.114.85
एतस्मिन्नेव काले तु त्वरमाणं महारथाः ।
विव्यधुः सायकैर्गाढं कृतवर्माणमाहवे ॥ ७.११४.८५ ॥
Zu eben dieser Zeit durchbohrten die großen Wagenkämpfer den eilenden Kṛtavarman im Kampf tief mit Pfeilen.
7.114.86
अथान्यद्धनुरादाय त्यक्त्वा तच्च महद्धनुः ।
विशीर्णं भरतश्रेष्ठ हार्दिक्यः परवीरहा ॥ ७.११४.८६ ॥
Dann, o Bester der Bharatas, nahm Hārdikya, der Töter feindlicher Helden, einen anderen Bogen, nachdem er jenen zerbrochenen großen Bogen abgelegt hatte...
7.114.87
विव्याध पाण्डवान्युद्धे त्रिभिस्त्रिभिरजिह्मगैः ।
शिखण्डिनं च विव्याध त्रिभिः पञ्चभिरेव च ॥ ७.११४.८७ ॥
Im Kampf durchbohrte er die Pāṇḍavas mit je drei geraden Pfeilen und durchbohrte Śikhaṇḍin mit dreien und mit fünfen.
7.114.88
धनुरन्यत्समादाय शिखण्डी तु महायशाः ।
अवारयत्कूर्मनखैराशुगैर्हृदिकात्मजम् ॥ ७.११४.८८ ॥
Śikhaṇḍin, der hochberühmte, nahm einen anderen Bogen und hielt den Sohn Hṛdikas mit schnellen Pfeilen in Schildkrötenkrallenform auf.
7.114.89
ततः क्रुद्धो रणे राजन्हृदिकस्यात्मसम्भवः ।
अभिदुद्राव वेगेन याज्ञसेनिं महारथम् ॥ ७.११४.८९ ॥
Dann, o König, im Kampf erzürnt, stürmte der Sohn Hṛdikas schnell gegen den großen Wagenkämpfer Yājñasenī.
7.114.90
भीष्मस्य समरे राजन्मृत्योर्हेतुं महात्मनः ।
विदर्शयन्बलं शूरः शार्दूल इव कुञ्जरम् ॥ ७.११४.९० ॥
O König, die Stärke des großmütigen Mannes zeigend, der im Kampf die Ursache für Bhīṣmas Tod war, war jener Held wie ein Tiger, der sich auf einen Elefanten stürzt.
7.114.91
तौ दिशागजसङ्काशौ ज्वलिताविव पावकौ ।
समापेततुरन्योन्यं शरसङ्घैररिन्दमौ ॥ ७.११४.९१ ॥
Die beiden, den Elefanten der Himmelsrichtungen gleich, wie lodernde Feuer, Bezwinger der Feinde, stürzten mit Pfeilschwärmen aufeinander los.
7.114.92
विधुन्वानौ धनुःश्रेष्ठे सन्दधानौ च सायकान् ।
विसृजन्तौ च शतशो गभस्तीनिव भास्करौ ॥ ७.११४.९२ ॥
Ihre besten Bögen schwingend, Pfeile anlegend und sie zu Hunderten abschießend, waren jene beiden wie zwei Sonnen, die ihre Strahlen verstreuen.
7.114.93
तापयन्तौ शरैस्तीक्ष्णैरन्योन्यं तौ महारथौ ।
युगान्तप्रतिमौ वीरौ रेजतुर्भास्कराविव ॥ ७.११४.९३ ॥
Einander mit scharfen Pfeilen versengend, leuchteten jene beiden großen Wagenkämpfer, dem Weltenende gleich, wie zwei Sonnen.
7.114.94
कृतवर्मा च समरे याज्ञसेनिं महारथम् ।
विद्ध्वेषुभिस्त्रिसप्तत्या पुनर्विव्याध सप्तभिः ॥ ७.११४.९४ ॥
Im Kampf durchbohrte Kṛtavarman den großen Wagenkämpfer, den Sohn des Yājñasena, mit dreiundsiebzig Pfeilen und durchbohrte ihn dann erneut mit sieben.
7.114.95
स गाढविद्धो व्यथितो रथोपस्थ उपाविशत् ।
विसृज्य सशरं चापं मूर्च्छयाऽभिपरिप्लुतः ॥ ७.११४.९५ ॥
Tief verwundet und erschüttert ließ er Bogen samt Pfeil fallen, setzte sich auf den Wagenboden und wurde von Ohnmacht übermannt.
7.114.96
तं विषण्णं रणे दृष्ट्वा तावकाः पुरुषर्षभ ।
हार्दिक्यं पूजयामासुर्वासांस्यादुधुवुश्च ह ॥ ७.११४.९६ ॥
Als sie ihn im Kampf niedergeschlagen sahen, o Bester der Männer, ehrten eure Krieger Hārdikya (Kṛtavarman) und schwenkten ihre Gewänder.
7.114.97
शिखण्डिनं तथा ज्ञात्वा हार्दिक्यशरपीडितम् ।
अपोवाह रणाद्यन्ता त्वरमाणो महारथम् ॥ ७.११४.९७ ॥
Als er erkannte, dass Śikhaṇḍin von Kṛtavarmans Pfeilen verwundet war, brachte der Wagenlenker den großen Wagenkämpfer eilig aus der Schlacht.
7.114.98
सादितं तु रथोपस्थे दृष्ट्वा पार्थाः शिखण्डिनम् ।
परिवव्रू रथैस्तूर्णं कृतवर्माणमाहवे ॥ ७.११४.९८ ॥
Als die Pārthas Śikhaṇḍin auf dem Wagenboden niedergestreckt sahen, umzingelten sie Kṛtavarman in der Schlacht eilig mit ihren Wagen.
7.114.99
तत्राद्भुतं परं चक्रे कृतवर्मा महारथः ।
यदेकः समरे पार्थान्वारयामास सानुगान् ॥ ७.११४.९९ ॥
Dort vollbrachte der große Wagenkämpfer Kṛtavarman eine höchst erstaunliche Tat: Allein hielt er in der Schlacht die Pārthas samt ihrer Gefolgschaft auf.
7.114.100
पार्थाञ्जित्वाऽजयच्चेदीन्पाञ्चालान्सृञ्जयानपि ।
केकयांश्च महावीर्यान्कृतवर्मा महारथः ॥ ७.११४.१०० ॥
Nachdem er die Pārthas besiegt hatte, unterwarf der große Wagenkämpfer Kṛtavarman auch die Cedis, Pañcālas und Sṛñjayas sowie die machtvollen Kekayas.
7.114.101
ते वध्यमानाः समरे हार्दिक्येन स्म पाण्डवाः ।
इतश्चेतश्च धावन्तो नैव चक्रुर्धृतिं रणे ॥ ७.११४.१०१ ॥
Von Hārdikya in der Schlacht niedergeschlagen, liefen die Pāṇḍavas hin und her und konnten im Kampf keine Standhaftigkeit bewahren.
7.114.102
जित्वा पाण्डुसुतान्युद्धे भीमसेनपुरोगमान् ।
हार्दिक्यः समरेऽतिष्ठद्विधूम इव पावकः ॥ ७.११४.१०२ ॥
Nachdem Hārdikya in der Schlacht die Söhne Pāṇḍus besiegt hatte, an deren Spitze Bhīmasena stand, stand er im Kampf wie ein rauchloses Feuer.
7.114.103
ते द्राव्यमाणाः समरे हार्दिक्येन महारथाः ।
विमुखाः समपद्यन्त शरवृष्टिभिरार्दिताः ॥ ७.११४.१०३ ॥
Im Kampf von Hārdikya vertrieben, wandten sich jene großen Wagenkämpfer, von einem Pfeilregen gequält, zur Flucht.