மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.116
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.116.1
सात्वतस्य रणे कर्म दृष्ट्वा योद्धुं महारथाः ।
अमृष्यमाणाः संयत्ताः शैनेयं समुपाद्रवन् ॥ ७.११६.१ ॥
போரில் சாத்வதனின் (சாத்யகியின்) செயலைக் கண்டு, அதைப் பொறுக்க முடியாத மகாரதர்கள் போருக்குத் தயாராகி சைனேயனை நோக்கி விரைந்தனர்.
7.116.2
ते किरन्तः शरव्रातान्सर्वे यत्ताः प्रहारिणः ।
त्वरमाणा महाराज युयुधानमयोधयन् ॥ ७.११६.२ ॥
அவர்கள் அனைவரும் தயாரான தாக்குதல் வீரர்கள்; அம்புப் பொழிவைச் சொரிந்தபடி, விரைந்து, ஓ மகாராஜா, யுயுதானனுடன் போரிட்டனர்.
7.116.3
तं द्रोणः सप्तसप्त्या जघान निशितैः शरैः ।
दुर्मर्षणो द्वादशभिर्दुःसहो दशभिः शरैः ॥ ७.११६.३ ॥
துரோணர் அவனை எழுபத்தேழு கூரிய அம்புகளால் தாக்கினார்; துர்மர்ஷணன் பன்னிரண்டாலும், துஸ்ஸஹன் பத்தாலும் தாக்கினர்.
7.116.4
विकर्णश्चापि निशितैस्त्रिंशद्भिः कङ्कपत्रिभिः ।
विव्याध मार्गणैस्तूर्णं वामपार्श्वे स्तनान्तरे ॥ ७.११६.४ ॥
விகர்ணனும் முப்பது கூரிய, கங்கப் பறவை இறகுள்ள அம்புகளால் விரைவாக அவனது இடப் பக்கத்தில், மார்பின் நடுவில் துளைத்தான்.
7.116.5
दुर्मुखो दशभिर्बाणैस्तथा दुःशासनोऽष्टभिः ।
चित्रसेनश्च शैनेयं द्वाभ्यां विव्याध मारिष ॥ ७.११६.५ ॥
துர்முகன் பத்து அம்புகளாலும், அவ்வாறே துஷ்சாசனன் எட்டாலும், சித்திரசேனன் சைனேயனை இரண்டு அம்புகளாலும் துளைத்தனர், ஓ மாரிஷா.
7.116.6
दुर्योधनश्च महता शरवर्षेण माधवम् ।
अपीडयद्रमे राजञ्शूराश्चान्ये महारथाः ॥ ७.११६.६ ॥
துரியோதனனும் பெரும் அம்பு மழையால் மாதவனை (கிருஷ்ணனை) வருத்தினான்; ஓ அரசே, போரில் மற்ற வீர மகாரதர்களும் அவ்வாறே செய்தனர்.
7.116.7
सर्वतः प्रतिविद्धस्तु तव पुत्रैर्महारथैः ।
स तुद्यमानश्च तदा सर्वतः कुरुपुङ्गवैः ॥ ७.११६.७ ॥
உன் மகன்கள் மகாரதர்கள் அனைவரும் நாலா பக்கங்களிலிருந்தும் அவனைத் துளைத்தனர்; அப்போது குருக்களின் சிறந்த வீரர்கள் நாலா பக்கங்களிலிருந்தும் அவனை நெருக்கினர்.
7.116.8
तान्प्रत्यविध्यद्वार्ष्णेयः पृथक्पृथगजिह्मगैः ।
सात्यकिः पुण्डरीकाक्षो ह्यस्त्रेषु परिनिष्ठितः ॥ ७.११६.८ ॥
விருஷ்ணி குலத்தவனான அவன் அவர்களுக்கு ஒவ்வொருவராக நேரான அம்புகளால் எதிர்த்தாக்கினான். தாமரைக்கண்ணன் சாத்யகி, அஸ்திரங்களில் தேர்ந்தவன்.
7.116.9
भारद्वाजं त्रिभिर्बाणैर्दुःसहं नवभिः शरैः ।
विकर्णं पञ्चविंशत्या चित्रसेनं च सप्तभिः ॥ ७.११६.९ ॥
பரத்வாஜன் மகனை மூன்று அம்புகளாலும், துஸ்ஸஹனை ஒன்பது அம்புகளாலும், விகர்ணனை இருபத்தைந்து அம்புகளாலும், சித்திரசேனனை ஏழு அம்புகளாலும்.
7.116.10
दुर्मर्षणं द्वादशभिरष्टाभिश्च विविंशतिम् ।
सत्यव्रतं च नवभिर्विजयं दशभिः शरैः ॥ ७.११६.१० ॥
துர்மர்ஷணனை பன்னிரண்டு அம்புகளாலும், விவிம்சதியை எட்டாலும், சத்தியவிரதனை ஒன்பதாலும், விஜயனை பத்து அம்புகளாலும்.
7.116.11
दुर्योधनं त्रिभिर्विद्ध्वा सुपुङ्खैस्तिग्मतेजनैः ।
ततो रुक्माङ्गदं चापं विधुन्वानो महारथः।
अभ्ययात्सात्यकिस्तूर्णं पुत्रं तव महारथम् ॥ ७.११६.११ ॥
துரியோதனனை மூன்று கூரிய, நல்ல இறகுள்ள அம்புகளால் துளைத்து, பின்னர் பொன் வளையல் அணிந்த அந்த மகாரதன் சாத்யகி வில்லை அசைத்தபடி விரைவாக உன் மகாரதனான மகனை நோக்கி முன்னேறினான்.
7.116.12
राजानं सर्वलोकस्य सर्वलोकमहारथम् ।
शरैरभ्यहनद्गाढं ततो युद्धमभूत्तयोः ॥ ७.११६.१२ ॥
அனைத்து உலகங்களுக்கும் அரசனும், அனைத்து உலகங்களின் மகாரதனுமான அவனை அம்புகளால் ஆழமாக அடித்தான். அப்போது அவர்கள் இருவருக்கும் இடையே போர் மூண்டது.
7.116.13
विमुञ्चतौ शरांस्तीक्ष्णान्सन्दधानौ च सायकान् ।
अदृश्यं समरेऽन्योन्यं चक्रतुस्तौ महारथौ ॥ ७.११६.१३ ॥
இருவரும் கூரிய அம்புகளை எய்தும் அம்புகளைப் பூட்டியும், போரில் ஒருவரையொருவர் காணாமல் மறைத்தனர்; அந்த இரு மகாரதர்களும் அவ்வாறு செய்தனர்.
7.116.14
सात्यकिः कुरुराजेन निर्विद्धो बह्वशोभत ।
अस्रवद्रुधिरं भूरि स्वरसं चन्दनो यथा ॥ ७.११६.१४ ॥
குருராஜனால் துளைக்கப்பட்ட சாத்யகி மிகவும் ஒளிர்ந்தார்; சந்தன மரத்திலிருந்து சாறு வடிவது போல அவரிடமிருந்து மிகுதியாக இரத்தம் வடிந்தது.
7.116.15
सात्वतेन च बाणौधैर्निर्विद्धस्तनयस्तव ।
शातकुम्भमयापीडो बभौ यूप इवोच्छ्रितः ॥ ७.११६.१५ ॥
சாத்வதனின் (சாத்யகியின்) அம்புப் பெருக்குகளால் துளைக்கப்பட்ட உம் மகன், பொன்னாலான அணிகலனுடன், உயர நிறுத்தப்பட்ட யூபஸ்தம்பம் போல் விளங்கினான்.
7.116.16
माधवस्तु रमे राजन्कुरुराजस्य धन्विनः ।
धनुश्चिच्छेद समरे क्षुरप्रेण हसन्निव ॥ ७.११६.१६ ॥
ஆனால் ராஜனே, மாதவன் (சாத்யகி) போரில் குருராஜனாகிய வில்லாளியின் வில்லை க்ஷுரப்ரம் அம்பால் சிரிப்பது போல் அறுத்தான்.
7.116.17
अथैनं छिन्नधन्वानं शरैर्बहुभिराचिनोत् ।
निर्भिन्नश्च शरैस्तेन द्विषता क्षिप्रकारिणा।
नामृष्यत रणे राजा शत्रोर्विजयलक्षणम् ॥ ७.११६.१७ ॥
பின்னர் வில் அறுபட்ட அவனை அவன் பல அம்புகளால் மூடினான். விரைவாகச் செயல்படும் அந்த எதிரியின் அம்புகளால் துளைக்கப்பட்ட அரசன், போரில் எதிரியின் வெற்றிக் குறியைப் பொறுத்துக்கொள்ளவில்லை.
7.116.18
अथान्यद्धनुरादाय हेमपृष्ठं दुरासदम् ।
विव्याध सात्यकिं तूर्णं सायकानां शतेन ह ॥ ७.११६.१८ ॥
பின்னர் பொன் முதுகுள்ள, அணுகுவதற்கு கடினமான வேறொரு வில்லை எடுத்து, விரைவாக சாத்யகியை நூறு அம்புகளால் துளைத்தான்.
7.116.19
सोऽतिविद्धो बलवता तव पुत्रेण धन्विना ।
अमर्षवशमापन्नस्तव पुत्रमपीडयत् ॥ ७.११६.१९ ॥
வலிமைமிக்க வில்லாளி உன் மகனால் பலமாகத் துளைக்கப்பட்டு, கோபத்தின் வசப்பட்டு உன் மகனை வருத்தினான்.
7.116.20
पीडितं नृपतिं दृष्ट्वा तव पुत्रं महारथाः ।
सात्यकिं शरवर्षेण छादयामासुरोजसा ॥ ७.११६.२० ॥
அரசன் வருந்துவதைக் கண்ட உன் மகனின் மகாரதர்கள் வலுவுடன் சாத்யகியை அம்புமழையால் மறைத்தனர்.
7.116.21
स च्छाद्यमानो बहुभिस्तव पुत्रैर्महारथैः ।
एकैकं पञ्चभिर्विद्ध्वा पुनर्विव्याध सप्तभिः।
दुर्योधनं व त्वरितो विव्याधाष्टभिराशुगैः ॥ ७.११६.२१ ॥
உன் மகன்களான பல மகாரதர்களால் மறைக்கப்பட்ட அவன், ஒவ்வொருவரையும் ஐந்து அம்புகளால் துளைத்தான்; பின்னர் ஏழால் துளைத்தான்; விரைவாக துரியோதனனை எட்டு வேகமான அம்புகளால் துளைத்தான்.
7.116.22
प्रहसंश्चास्य चिच्छेद कार्मुकं रिपुभीषणम् ।
नागं मणिमयं चैव शरैर्ध्वजमपातयत् ॥ ७.११६.२२ ॥
சிரித்துக்கொண்டே அவனது எதிரிகளை அஞ்சச்செய்யும் வில்லை அறுத்தான்; அம்புகளால் மணிகள் பதித்த யானைக் கொடியையும் வீழ்த்தினான்.
7.116.23
हत्वा तु चतुरो वाहांश्चतुर्भिर्निशितैः शरैः ।
सारथिं पातयामास क्षुरप्रेण महायशाः ॥ ७.११६.२३ ॥
நான்கு கூரிய அம்புகளால் நான்கு குதிரைகளையும் கொன்று, அந்த மகாபுகழ்பெற்றவன் க்ஷுரப்ர அம்பால் சாரதியை வீழ்த்தினான்.
7.116.24
एतस्मिन्नन्तरे चैव कुरुराजं महारथम् ।
अवारिकच्छरैर्हृष्टो बहुभिर्मर्मभेदिभिः ॥ ७.११६.२४ ॥
இதற்கிடையில் மகிழ்ச்சியுடன் அவன் குருராஜனாகிய அந்த மகாரதனை, குறிதவறாத மர்மத்தைத் துளைக்கும் பல அம்புகளால் துளைத்தான்.
7.116.25
स विध्यमानः समरे शैनेयस्य शरोत्तमैः ।
प्राद्रवत्सहसा राजन्पुत्रो दुर्योधनस्तव।
आप्लुतश्च ततो यानं चित्रसेनस्य धन्विनः ॥ ७.११६.२५ ॥
போரில் சைநேயனின் (சாத்யகியின்) சிறந்த அம்புகளால் துளைக்கப்பட்ட உம் மகன் துரியோதனன், அரசே, திடீரென ஓடினான்; பின்னர் வில்லாளி சித்ரசேனனின் தேருக்குத் தாவினான்.
7.116.26
हाहाभूतं जगच्चासीद्दृष्ट्वा राजानमाहवे ।
ग्रस्यमानं सात्यकिना खे मोममिव राहुणा ॥ ७.११६.२६ ॥
போரில் அரசன் சாத்யகியால் பிடிக்கப்படுவதைக் கண்டு உலகம் ஓலமிட்டது; வானில் சந்திரனை ராகு விழுங்குவது போல.
7.116.27
तं तु शब्दमथ श्रुत्वा कृतवार्मा महारथः ।
अभ्ययात्सहसा तत्र यत्रास्ते माधवः प्रभुः ॥ ७.११६.२७ ॥
அந்த ஓசையைக் கேட்டு மகாரதன் கிருதவர்மன் உடனே அங்கே சென்றான்; அங்கே பிரபுவான மாதவன் (கிருஷ்ணன்) இருந்தான்.
7.116.28
विधुन्वानो धनुः श्रेष्ठं चोदयंश्चैव वाजिनः ।
भर्त्सयन्सारथिं चाग्रे याहियाहीति सत्वरम् ॥ ७.११६.२८ ॥
சிறந்த வில்லை அசைத்தவாறு, குதிரைகளைத் தூண்டியவாறு, முன்பே சாரதியை கடிந்து, 'போ, போ!' என்று விரைவாகச் சொன்னான்.
7.116.29
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य व्यादितास्यमिवान्तकम् ।
युयुधानो महाराज यन्तारमिदमब्रवीत् ॥ ७.११६.२९ ॥
மகாராஜா, அவன் வாய் திறந்த யமனைப் போல தன்னை நோக்கி விரைவதைக் கண்டு, யுயுதானன் (சாத்யகி) தன் சாரதியிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.
7.116.30
कृतवर्मा रथेनैष द्रुतमापतते शरी ।
प्रत्युद्याहि रथेनैनं प्रवरं सर्वधन्विनाम् ॥ ७.११६.३० ॥
இதோ கிருதவர்மன் தேரில் விரைவாக வருகிறான், அவன் வில்லாளி. அனைத்து வில்லாளிகளிலும் சிறந்தவனை எதிர்கொள்ள உன் தேரைச் செலுத்து.
7.116.31
प्रयाहि सत्वरं सूत रथेन रथसत्तमम् ।
निहनिष्यामि तं सङ्ख्ये वृष्णिवीरमरिन्दमम् ॥ ७.११६.३१ ॥
சாரதியே, விரைவாக அந்தச் சிறந்த தேரை நோக்கித் தேரைச் செலுத்து. போரில் அந்த வृஷ்ணி வீரனையும், எதிரிகளை அடக்குபவனையும் நான் கொல்வேன்.
7.116.32
ततः प्रजविताश्वेन रथेन रथिनांवरः ।
आससाद रणे भोजं प्रतिमानं धनुष्मताम् ॥ ७.११६.३२ ॥
பின்னர் விரைந்த குதிரைகள் பூட்டிய தேரில் தேரர்களில் சிறந்தவன் போரில் போஜனை அடைந்தான்; அவன் வில்லாளர்களுக்கு நிகரானவன்.
7.116.33
ततो गभस्तिमत्प्रख्यौ ज्वलिताविव पावकौ ।
समेयातां नरव्याघ्रौ व्याघ्राविव तरस्विनौ ॥ ७.११६.३३ ॥
பின்னர் சூரியனைப் போன்ற ஒளியுடைய, எரியும் இரு நெருப்புகளைப் போன்ற இரு நரவ்யாக்கிரர்களும், புலிகளைப் போன்ற வேகமுடைய அவர்கள் ஒன்றையொன்று எதிர்கொண்டனர்.
7.116.34
कृतवर्मा तु शैनेयं षड्विंशत्या समार्पयत् ।
निशितैः सायकैस्तीक्ष्णैर्यन्तारं चास्य पञ्चभिः ॥ ७.११६.३४ ॥
கிருதவர்மன் சைனேயனை (சாத்யகியை) கூர்மையான இருபத்தாறு அம்புகளால் தாக்கினான்; அவனுடைய சாரதியை ஐந்தால் தாக்கினான்.
7.116.35
चतुरश्चतुरो वाहांश्चतुर्भिः परमेषुभिः ।
अविध्यत्साधुदान्तान्वै सैन्धवान्सात्वतस्य हि ॥ ७.११६.३५ ॥
நான்கு சிறந்த அம்புகளால் சாத்வதனின் (சாத்யகியின்) நன்கு பழக்கப்பட்ட சிந்து குதிரைகள் ஒவ்வொன்றையும் நான்கு நான்கால் தாக்கினான்.
7.116.36
रुक्मध्वजो रुक्मपृष्ठं महद्विष्फार्य कार्मुकम् ।
रुक्माङ्गदी रुक्मवर्मा रुक्मपुङ्खैरवारयत् ॥ ७.११६.३६ ॥
பொன் கொடியும், பொன் முதுகுடைய பெரிய வில்லையும் விரித்து, பொன் தோள்வளையும் பொன் கவசமும் அணிந்தவன் பொன் இறகு அம்புகளால் தடுத்தான்.
7.116.37
ततोऽशीतिं शिनेः पौत्रः सायकान्कृतवर्मणे ।
प्राहिणोत्त्वरया युक्तो द्रष्टुकामो धनञ्जयम् ॥ ७.११६.३७ ॥
பின்னர் சினியின் பேரன் அர்ஜுனனைக் காண விரும்பி விரைவாக கிருதவர்மாவை நோக்கி எண்பது அம்புகளை அனுப்பினான்.
7.116.38
सोऽतिविद्धो बलवता शत्रुणा शत्रुतापनः ।
समकम्पतः दुर्धर्षः क्षितिकम्पे यथाऽचलः ॥ ७.११६.३८ ॥
எதிரிகளை வருத்தும் அவன், வலிமையான பகைவனால் பலமாகத் துளைக்கப்பட்டு, நிலநடுக்கத்தில் அசையும் மலை போல நடுங்கினான்; அவன் அசைக்க முடியாதவன்.
7.116.39
त्रिषष्ट्या चतुरोऽस्याश्वान्सप्तभिः सारथिं तथा ।
विव्याध निशितैस्तूर्णं सात्यकिः सत्यविक्रमः ॥ ७.११६.३९ ॥
உண்மை வீரனான சாத்யகி கூரிய அம்புகளால் விரைவாக அறுபத்து மூன்றால் அவனுடைய நான்கு குதிரைகளையும், ஏழால் தேரோட்டியையும் துளைத்தான்.
7.116.40
हताश्वसूते तु रथे स्थिताय शिनिपुङ्गवः ।
सुवर्णपुङ्खं विशिखं समादाय च सात्यकिः।
व्यसृजत्तं महाज्वालं सङ्क्रुद्धमिव पन्नगम् ॥ ७.११६.४० ॥
அவனுடைய குதிரைகளும் தேரோட்டியும் கொல்லப்பட்டு அவன் தேரில் நின்றபோது, சினியர்களில் சிறந்த சாத்யகி தங்கச் சிறகுள்ள அம்பை எடுத்து அதை எறிந்தான்; அது கோபமுற்ற பாம்பு போல் மிகுந்த சுடருடன் இருந்தது.
7.116.41
सोऽविध्यत्कृतवर्माणं यमदण्डोपमः शरः ।
जाम्बूनदविचित्रं च वर्म निर्भिद्य भानुमत्।
अभ्यगाद्धरणीमुग्रो रुधिरेण समुक्षितः ॥ ७.११६.४१ ॥
யமதண்டம் போன்ற அந்த அம்பு கிருதவர்மாவைத் துளைத்தது; தங்கத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஒளிரும் கவசத்தைத் துளைத்துக்கொண்டு, இரத்தத்தில் தோய்ந்த அது பூமியில் விழுந்தது.
7.116.42
सञ्जातरुधिरश्चाजौ सात्वतेषुभिरर्दितः ।
सशरं धनुरुत्सृज्य न्यपतत्स्यन्दनोत्तमात् ॥ ७.११६.४२ ॥
போரில் சாத்வதனின் அம்புகளால் வருந்தி இரத்தத்தில் தோய்ந்த அவன், அம்புடனான வில்லை விட்டு சிறந்த தேரிலிருந்து கீழே விழுந்தான்.
7.116.43
स सिंहदंष्ट्रो जानुभ्यां पतितोऽमितविक्रमः ।
शरार्दितः सात्यकिना रथोपस्थे नरर्षभः ॥ ७.११६.४३ ॥
சிங்கப் பற்களைக் கொண்ட அவன், அளவற்ற வீரியமுள்ளவன், மனிதர்களில் சிறந்தவன், சாத்யகியின் அம்புகளால் துன்புற்று முழங்கால்களில் தேரின் தளத்தில் விழுந்தான்.
7.116.44
सहस्रबाहुसदृशमक्षोभ्यमिव सागरम् ।
निवार्य कृतवर्माणं सात्यकिः प्रययौ ततः ॥ ७.११६.४४ ॥
ஆயிரம் கரங்களை உடையவனைப் போலவும், கடலைப் போல அசையாதவனுமான சாத்யகி, கிருதவர்மனைத் தடுத்துவிட்டு அப்போது முன்னேறிச் சென்றான்.
7.116.45
न हि तस्य शरोऽपार्थः कथञ्चिदपि पार्थिव ।
दिदृक्षुः स हि वेगेन प्रायाद्यत्र धनञ्जयः ॥ ७.११६.४५ ॥
அரசே, அவனுடைய அம்பு எந்த வகையிலும் வீணாகவில்லை. அர்ஜுனனைக் காணும் விருப்பத்துடன் அவன் வேகமாக தனஞ்சயன் இருந்த இடத்தை நோக்கிச் சென்றான்.
7.116.46
स शक्त्या क्षत्रियैस्तत्र निरुद्धो बलवत्तरः ।
युयुधे सात्वतो राजन्दिदृक्षुः पाण्डुनन्दनम् ॥ ७.११६.४६ ॥
அங்கே க்ஷத்திரியர்கள் ஈட்டிகளால் அந்த மிகுந்த வலிமையுள்ள சாத்வதனைத் தடுத்தனர்; அரசே, பாண்டுவின் மைந்தனைக் காணும் விருப்பத்துடன் அவன் போரிட்டான்.
7.116.47
खङ्गशक्तिधनुःकीर्णां गजाश्वरथसङ्कुलाम् ।
प्रवर्तितोग्ररुधिरां शतशः क्षत्रियर्षभैः ॥ ७.११६.४७ ॥
வாள்கள், ஈட்டிகள், வில்களால் சிதறிக் கிடந்ததும், யானைகள், குதிரைகள், தேர்களால் நிறைந்ததும், கடும் குருதி ஓடியதுமான அந்தப் போர்க்களம்—நூறு நூறு க்ஷத்திரிய வீரர்களால் நடத்தப்பட்டது.
7.116.48
प्रेक्षतां सर्वसैन्यानां मध्येन शिनिपुङ्गवः ।
अभ्यगाद्वाहिनीं हित्वा वृत्रहेवासुरीं चमूम् ॥ ७.११६.४८ ॥
எல்லாப் படைகளும் பார்த்துக் கொண்டிருக்க, சினி வம்சத்தின் சிறந்தவன் படையின் நடுவே சென்று, படையைக் கடந்து சென்றான்—விருத்திரனைக் கொன்ற இந்திரன் அசுரப் படையைக் கடப்பதுபோல்.
7.116.49
समाश्वस्य च हार्दिक्यो गृह्य चान्यन्महद्धनुः ।
तस्थौ स तत्र बलवान्वारयन्युधि पाण्डवान् ॥ ७.११६.४९ ॥
ஹார்திக்கியன் மனம் தேறி, மற்றொரு பெரிய வில்லை எடுத்துக்கொண்டு அங்கே நின்றான்; வலிமையுள்ள அவன் போரில் பாண்டவர்களைத் தடுத்தான்.