महाभारत · अध्याय 7.119
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.119.1
निर्जित्य कृतवर्माणं भारद्वाजं च संयुगे ।
स सात्यकिः सत्यधृतिर्महात्मा शिनिपुङ्गवः ॥ ७.११९.१ ॥
युद्धात कृतवर्मा आणि भारद्वाज (द्रोण) यांना जिंकून, सत्यात स्थिर असलेला महात्मा, शिनिश्रेष्ठ सात्यकी (पुढे गेला).
7.119.2
दुर्योधनं च निर्जित्य शूरं चैव सुयोधनम् ।
जलसन्धं निहत्याजौ शूरसेनं च पार्थिवम् ॥ ७.११९.२ ॥
दुर्योधन आणि शूर सुयोधन यांना जिंकून, युद्धात जलसंधाचा वध करून आणि शूरसेनाच्या राजालाही (सात्यकीने).
7.119.3
म्लेच्छांश्च बहुधा राजन्काश्यपुत्रं च संयुगे ।
निषादांस्तङ्कणांश्चैव कलिङ्गान्मगधानपि ॥ ७.११९.३ ॥
हे राजा, अनेक प्रकारच्या म्लेच्छांना, युद्धात काश्यपपुत्राला, निषादांना, तंकणांना, कलिंगांना आणि मगधांनाही (सात्यकीने).
7.119.4
केकयाञ्छूरसेनांश्च तथा पर्वतवासिनः ।
काम्भोजान्यवनांश्चैव वसातींश्च शिबीनपि ॥ ७.११९.४ ॥
केकयांना, शूरसेनांना, तसेच पर्वतवासियांना, कांबोजांना, यवनांना, वसातींना आणि शिबींनाही (सात्यकीने).
7.119.5
कोसलान्मगधांश्चैव यातुधानान्सतित्तिरान् ।
एतांश्चान्यान्रणे हत्वाऽगच्छद्युद्धे स सात्यकिः ॥ ७.११९.५ ॥
कोसलांना, मगधांना, यातुधानांना, तित्तिरांसह यांना आणि इतरांना युद्धात मारून, तो सात्यकी युद्धात पुढे गेला.
7.119.6
रुधिरौघनदीं घोरां केशशैवालशाद्वलाम् ।
शक्तिग्राहसमाकीर्णां छत्रहंसोपशोभिताम् ॥ ७.११९.६ ॥
रक्तप्रवाहांची भयंकर नदी, केसरूपी शेवाळ आणि हिरवळीने भरलेली, शक्तिनामक शस्त्ररूपी मगरींनी व्याप्त, छत्ररूपी हंसांनी शोभिवंत.
7.119.7
दुस्तरां भीरुभिर्नित्यं शूरलोकप्रवाहिनीम् ।
प्रवर्त्य हृषितो राजन्पुनर्यन्तारमब्रवीत् ॥ ७.११९.७ ॥
भ्याड्यांना सदैव दुस्तर, शूरांच्या लोकाकडे वाहणाऱ्या त्या नदीत रथ नेऊन, हे राजा, आनंदित होऊन त्याने पुन्हा सारथ्याला म्हटले.
7.119.8
ध्वजनागाश्वकलिलं शरशक्त्यूर्मिमालिनम् ।
खङ्कमत्स्यं गदाग्राहं शूरायुधमहास्वनम् ॥ ७.११९.८ ॥
ध्वज, हत्ती, घोड्यांनी भरलेली, बाण-शक्तींच्या लाटांची माळ घातलेली, तलवारी मासे व गदा मगरी असलेली, शूरांच्या शस्त्रांच्या महानादाने भरलेली.
7.119.9
प्राणापहारिणं रौद्रं वादित्रोद्धुष्टनादितम् ।
शूराणां सुखसंस्पर्शमस्पृश्यमथ भीरुणाम्।
तीर्णाः स्म दुस्तरं तात द्रोणानीकमहार्णवम् ॥ ७.११९.९ ॥
प्राण हरण करणारा, भयंकर, वाद्ये व गर्जनांनी दुमदुमणारा; शूरांना सुखस्पर्श, भ्याड्यांना अस्पृश्य. हे तात, द्रोणाचे सैन्यरूप दुस्तर महासागर आम्ही तरून गेलो आहोत.
7.119.10
जलसन्धबलेनाजौ पुरुषादैरिवावृतम् ।
अतोऽन्यत्पृतनाशेषं मन्ये कुनदिकामिव ॥ ७.११९.१० ॥
जयद्रथाच्या बळाने युद्धात नरभक्षक राक्षसांनी वेढलेल्या सारखे. यापलीकडे उरलेल्या सैन्याला मी एका लहान नदीसारखे मानतो.
7.119.11
तर्तव्यामल्पसलिलां चोदयाश्वानसम्भ्रमम् ।
हस्तप्राप्तमहं मन्ये साम्प्रतं सव्यसाचिनम् ॥ ७.११९.११ ॥
पार करण्याजोगी, कमी पाण्याच्या त्या नदीत घाई न करता घोडे हाका. आता सव्यसाची अर्जुन हाताच्या टप्प्यात आला आहे असे मला वाटते.
7.119.12
निर्जित्य दुर्धरं द्रोणं सपदानुगमाहवे ।
हार्दिक्यं योधवर्यं च मन्ये प्राप्तं धनञ्जयम् ॥ ७.११९.१२ ॥
युद्धात अजिंक्य द्रोणाला त्याच्या पायदळ व अनुचरांसह जिंकून, हार्दिक्य (कृतवर्मा) व योद्ध्यांमध्ये श्रेष्ठ धनंजयाला प्राप्त झालो आहे असे मला वाटते.
7.119.13
न हि मे जायते त्रासो दृष्ट्वा सैन्यान्यनेकशः ।
वह्नेरिव प्रदीप्तस्य वने शुष्कतृणालयम् ॥ ७.११९.१३ ॥
वनात वाळलेल्या गवताच्या निवाऱ्याला पेटलेला अग्नी जसा दिसतो, तसे अनेक प्रकारे सैन्यांना पाहूनही माझ्या मनात भय उत्पन्न होत नाही.
7.119.14
पश्य पाण्डवमुख्येन यातां भूमिं किरीटिना ।
पत्त्यश्वरथनागौघैः पतितैर्विषमीकृताम् ॥ ७.११९.१४ ॥
पांडवांत श्रेष्ठ किरीटीने ओलांडलेली ही भूमी पाहा. पायदळ, घोडे, रथ व हत्ती यांच्या पडलेल्या समूहांनी ती विषम केली आहे.
7.119.15
द्रवते तद्यथा सैन्यं तेन भग्नं महात्मना ।
रथैर्विपरिधावद्भिर्गजैरश्वैश्च सारथे।
कौशेयारुणसंकाशमेतदुद्वूयते रजः ॥ ७.११९.१५ ॥
हे सारथी, त्या महात्म्याने मोडलेले सैन्य असे पळत आहे. रथ, हत्ती आणि घोडे चहूकडे धावल्यामुळे लाल रेशमासारखी ही धूळ उसळत आहे.
7.119.16
अभ्याशस्थमहं मन्ये श्वेताश्वं कृष्णसारथिम् ॥ ७.११९.१६ ॥
पांढरे घोडे असलेला आणि कृष्णाला सारथी केलेला अर्जुन जवळ उभा आहे असे मला वाटते.
7.119.17
श्रूयते ह्येष निर्घोषो जलदस्येव गर्जतः ।
विष्फार्यमाणस्य रणे गाण्डीवस्यामितौजसः ॥ ७.११९.१७ ॥
युद्धात अमित तेजाच्या गांडीवाला ओढून ताणल्यामुळे गर्जणाऱ्या ढगाच्या गडगडाटासारखा हा घोष ऐकू येत आहे.
7.119.18
अभ्याशस्थमहं मन्ये सैन्धवस्य किरीटिनम् ।
तादृशः श्रूयते शब्दः सैन्यानां सागरोपमः ॥ ७.११९.१८ ॥
सैंधवाच्या समोर किरीटी जवळ उभा आहे असे मला वाटते, कारण सैन्यांचा असा शब्द समुद्रासारखा ऐकू येत आहे.
7.119.19
यादृशानि निमित्तानि मम प्रादुर्भवन्ति वै ।
अनस्तंगत आदित्ये हन्ता सैन्धवमर्जुनः ॥ ७.११९.१९ ॥
माझ्यासमोर आता जसे अपशकुन प्रकट होत आहेत, त्यावरून सूर्य मावळण्यापूर्वी अर्जुन सैंधवाला (जयद्रथाला) मारील असे दिसते.
7.119.20
शनैर्विस्रम्भयन्नश्वान्याहि यत्रारिवाहिनी ॥ ७.११९.२० ॥
घोड्यांना हळूहळू शांत करत जिथे शत्रुसेना आहे तिकडे चला.
7.119.21
यत्रैते सतलत्रामाः सुयोधनपुरोगमाः ।
दंशिताः क्रूरकर्माणः काम्भोजा युद्धदुर्मदाः ॥ ७.११९.२१ ॥
सुयोधनाला पुढे ठेवून कवचधारी हे वीर जिथे आहेत, क्रूर कर्म करणारे व युद्धात उन्मत्त झालेले काम्बोज जिथे आहेत.
7.119.22
शरबाणासनधरा यवनाश्च प्रहारिणः ।
शकाः किराता दरदा बर्बरास्ताम्रलिप्तकाः ॥ ७.११९.२२ ॥
बाण, धनुष्य धारण करणारे यवन व प्रहारक, शक, किरात, दरद, बर्बर आणि ताम्रलिप्तक.
7.119.23
अन्ये च बहवो म्लेच्छा विविधायुधपाणयः ।
मामेवाभिमुखाः सर्वे तिष्ठन्ति समरार्थिनः ॥ ७.११९.२३ ॥
विविध शस्त्रे हाती घेतलेले इतर अनेक म्लेंछ, युद्धाची इच्छा धरून सर्वजण माझ्याच समोर उभे आहेत.
7.119.24
एतान्सरथनागाश्वान्निहत्याजौ सपत्तिनः ।
इदं दुर्गं महाघोरं तीर्णमेवोपधारय ॥ ७.११९.२४ ॥
युद्धात हे रथी, हत्ती व घोडे यांसह शत्रूंना मारून ही महाभयंकर दुर्गम वाट पार केली असे समज.
7.119.25
न सम्भ्रमो मे वार्ष्णेय विद्यते सत्यविक्रम ।
यद्यपि स्यात्तव क्रुद्धो जामदग्न्योऽग्रतः स्थितः ॥ ७.११९.२५ ॥
हे वार्ष्णेया, सत्यपराक्रमी, तुमच्यासमोर क्रुद्ध जामदग्न्य (परशुराम) उभे असले तरी माझ्या मनात कोणताही क्षोभ नाही.
7.119.26
द्रोणो वा रथिनां श्रेष्ठः कृपो मद्रेश्वरोऽपि वा ।
तथापि सम्भ्रामो न स्यात्त्वामाश्रित्य महाभुज ॥ ७.११९.२६ ॥
द्रोण असो, रथिकांत श्रेष्ठ कृप असो, किंवा मद्रेश्वर (शल्य) असो, तरीही हे महाबाहो, तुम्हाला आश्रय असल्याने माझ्या मनात क्षोभ होणार नाही.
7.119.27
त्वया सुबहवो युद्धे निर्जिताः शत्रुसूदन ।
दंशिताःक्रूरकर्माणः काम्भोजा युद्धदुर्मदाः ॥ ७.११९.२७ ॥
हे शत्रुसूदना, तुम्ही युद्धात अनेकांना जिंकले आहे. क्रूरकर्मी, कवचधारी, युद्धमदाने उन्मत्त झालेल्या काम्बोजांनाही तुम्ही जिंकले आहे.
7.119.28
शरवाणासनधरा यवनाश्च प्रहारिणः ।
शकाः किराता दरदा बर्बरास्ताम्रलिप्तकाः।
अन्ये च बहवो म्लेच्छा विविधायुधपाणयः ॥ ७.११९.२८ ॥
बाण, धनुष्य आणि भाते धारण केलेले यवन, प्रहार करणारे शक, किरात, दरद, बर्बर आणि ताम्रलिप्तक; आणि हातात विविध शस्त्रे घेतलेले इतर अनेक म्लेंच्छ.
7.119.29
न च मे सम्भ्रमः कश्चिद्भूतपूर्वः कथञ्चन ।
किमुतैतत्समासाद्य धीरं संयुगगोष्पदम् ॥ ७.११९.२९ ॥
माझ्या मनात आजवर कधीही, कोणत्याही प्रकारे क्षोभ झाला नव्हता. युद्धातील गोष्पदासारख्या या क्षुल्लक प्रसंगी धीराला क्षोभ कसा होईल?
7.119.30
आयुष्मन्कतरेण त्वां प्रापयामि धनञ्जयम् ।
केभ्यः क्रुद्धोऽसि वार्ष्णेय कान्स्विन्मृत्युरुपस्थितः ॥ ७.११९.३० ॥
हे दीर्घायुषी, यांच्यापैकी कोणत्या मार्गाने मी तुम्हाला धनंजयाजवळ पोहोचवू? हे वार्ष्णेया, तुम्ही कोणावर क्रुद्ध आहात, आणि मृत्यू कोणासमोर उभा आहे?
7.119.31
केषां सङ्घमनीकस्य हन्तुमुत्सहते मनः ।
केत्वां युधि पराक्रान्तं कालान्तकयमोपमम् ॥ ७.११९.३१ ॥
कोणत्या सेनासमूहाचा वध करण्यास तुझे मन उत्सुक आहे? युद्धात पराक्रम करणाऱ्या, काळ आणि यमासारख्या तुला कोण रोखेल?
7.119.32
दृष्ट्वा विक्रमसम्पन्नं विद्रविष्यन्ति संयुगे ।
केषां वैवस्वतो राजा स्मरतेऽद्य महाभुज ॥ ७.११९.३२ ॥
पराक्रमी तुला पाहून युद्धात कोण पळून जातील? हे महाबाहो, आज वैवस्वत राजा यम कोणाचे स्मरण करत आहे?
7.119.33
मुण्डानेतान्हनिष्यामि दानवानिव वासवः ।
प्रतिज्ञां पारयिष्यामि काम्भोजानेव मां वह ॥ ७.११९.३३ ॥
या मुंडक्यांना मी इंद्र दानवांना मारतो तसा मारीन. माझी प्रतिज्ञा पूर्ण करीन; मला काम्बोजांकडे घेऊन चल.
7.119.34
…कदनं कृत्वा क्षिप्रं यास्यामि पाण्डवम् ॥ ७.११९.३४ ॥
…संहार करून लवकरच पांडवाकडे जाईन.
7.119.35
…यन्ति मे वीर्यं कौरवाः ससुयोधनाः ।
…नाके हते सूत सर्वसैन्येषु चासकृत् ॥ ७.११९.३५ ॥
…माझ्या पराक्रमापुढे सुयोधनासह कौरव येतील…स्वर्गात (पाठवलेले), हे सूता; सर्व सैन्यांमध्ये वारंवार (मारले गेलेले).
7.119.36
अद्य कौरवसैन्यस्य दीर्घमाणस्य संयुगे ।
श्रुत्वा विरावं बहुधा सन्तप्स्यति सुयोधनः ॥ ७.११९.३६ ॥
आज युद्धात कौरव सैन्याचा दीर्घ आक्रोश ऐकून सुयोधन विविध प्रकारे संतप्त होईल.
7.119.37
अद्य पाण्डवमुख्यस्य श्वेताश्वस्य महात्मनः ।
आचार्यककृतं मार्गं दर्शयिष्यामि संयुगे ॥ ७.११९.३७ ॥
आज युद्धात पांडवांमधील श्रेष्ठ, श्वेत अश्व असलेल्या महात्म्याला आचार्यांनी (द्रोणांनी) केलेला मार्ग मी दाखवीन.
7.119.38
अद्य मद्बाणनिहतान्योधमुख्यान्सहस्रशः ।
दृष्ट्वा दुर्योधनो राजा पश्चात्तापं गमिष्यति ॥ ७.११९.३८ ॥
आज माझ्या बाणांनी हजारो प्रमुख योद्धे मारले गेलेले पाहून राजा दुर्योधन पश्चात्ताप करील.
7.119.39
अद्य मे क्षिप्रहस्तस्य क्षिपतः सायकोत्तमान् ।
अलातचक्रप्रतिमं धनुर्द्रक्ष्यन्ति कौरवाः ॥ ७.११९.३९ ॥
आज मी क्षिप्रहस्त होऊन उत्तम बाण सोडताना कौरव माझे धनुष्य अलातचक्रासारखे पाहतील.
7.119.40
मत्सायकचिताङ्गानां रुधिरं स्रवतां मुहुः ।
सैनिकानां वधं दृष्ट्वा सन्तप्स्यति सुयोधनः ॥ ७.११९.४० ॥
माझ्या बाणांनी शरीरे विंधलेल्या, वारंवार रक्त वाहणाऱ्या सैनिकांचा वध पाहून सुयोधन संतप्त होईल.
7.119.41
अद्य मे क्रुद्धरूपस्य निघ्नतश्च वरान्वरान् ।
द्विफल्गुनामिमं लोकं मंस्यतेऽद्य सुयोधनः ॥ ७.११९.४१ ॥
आज क्रुद्ध रूपात श्रेष्ठांना मारणाऱ्या मला पाहून सुयोधन हे जग दोन फाल्गुनांचे आहे असे मानील.
7.119.42
अद्य राजसहस्राणि निहतानि मया रणे ।
दृष्ट्वा दुर्योधनो राजा सन्तप्स्यति महामृधे ॥ ७.११९.४२ ॥
आज युद्धात माझ्याकडून हजारो राजे मारले गेले; हे पाहून राजा दुर्योधन या महायुद्धात संतप्त होईल.
7.119.43
अद्य स्नेहं च भक्तिं च पाण्डवेषु महात्मसु ।
हत्वा राजसहस्राणि दर्शयिष्यामि राजसु ॥ ७.११९.४३ ॥
आज महात्मा पांडवांबद्दलचा माझा स्नेह आणि भक्ती हजारो राजांना ठार करून राजांना दाखवीन.
7.119.44
बलं वीर्यं कृतज्ञत्वं मम ज्ञास्यन्ति कौरवाः ॥ ७.११९.४४ ॥
माझे बल, पराक्रम आणि कृतज्ञता कौरव जाणतील.
7.119.45
एवमुक्तस्तदा सूतः शिक्षितान्साधुवाहिनः ।
शशाङ्कसन्निकाशान्वै वाजिनो व्यनुदद्भृशम् ॥ ७.११९.४५ ॥
असे सांगितल्यावर त्या सारथ्याने प्रशिक्षित, चंद्रासारख्या तेजस्वी घोड्यांना जोरात हाकले.
7.119.46
ते पिबन्त इवाकाशं युयुधानं हयोत्तमाः ।
प्रापयन्यवनाञ्शनीघ्रं मनः पवनरंहसः ॥ ७.११९.४६ ॥
आकाश पीत असल्यासारखे ते श्रेष्ठ घोडे युयुधानाला वाऱ्याच्या आणि मनाच्या वेगाने यवनांकडे लवकर घेऊन गेले.
7.119.47
सात्यकिं ते समासाद्य पृतनास्वनिवर्तिनम् ।
बहवो लघुहस्ताश्च शरवर्षैरवाकिरन् ॥ ७.११९.४७ ॥
सैन्यांमध्ये मागे न हटणाऱ्या सात्यकीजवळ पोहोचून चपळ हातांच्या अनेक योद्ध्यांनी बाणांच्या वर्षावाने त्याला झाकले.
7.119.48
तेषामिषूनथास्त्राणि वेगवान्नतपर्वभिः ।
अच्छिनत्सात्यकी राजन्नैनं ते प्राप्नुवञ्शराः ॥ ७.११९.४८ ॥
हे राजा, वेगवान सात्यकीने वाकलेल्या पर्वांच्या बाणांनी त्यांचे बाण आणि अस्त्रे तोडली; त्यांचे बाण त्याला पोहोचले नाहीत.
7.119.49
रुक्मपुङ्खैः सुनिशितैर्गार्ध्रपत्रैरजिह्मगैः ।
उच्चकर्त शिरांस्युग्रो यवनानां भुजानपि ॥ ७.११९.४९ ॥
सोन्याची पिसे, अत्यंत तीक्ष्ण, गिधाडाच्या पंखांचे, सरळ जाणाऱ्या बाणांनी त्या उग्र वीराने यवनांची मस्तके आणि बाहूही छेदले.
7.119.50
शैक्यायसानि वर्माणि कांस्यानि च समन्ततः ।
भित्त्वा देहांस्तथा तेषां शरा जग्मुर्महीतलम् ॥ ७.११९.५० ॥
पोलादी, लोखंडी आणि कांस्याची चिलखते सर्वत्र भेदून, त्यांची शरीरे भेदून बाण भूमीवर गेले.
7.119.51
ते हन्यमाना वीरेण म्लेच्छाः सात्यकिना रणे ।
शतशोऽभ्यपतंस्तत्र व्यसवो वसुधातले ॥ ७.११९.५१ ॥
रणांगणात वीर सात्यकीने मारलेले ते म्लेच्छ शेकडोंनी तेथे प्राणहीन होऊन भूमीवर कोसळले.
7.119.52
सुपूर्णायतमुक्तैस्तानव्यवच्छिन्नपिण्डितैः ।
पञ्च षट् सप्त चाष्टौ च भिभेद यवनाञ्शरैः ॥ ७.११९.५२ ॥
पूर्णपणे ओढून, पूर्ण विस्ताराने सोडलेल्या, सलग आणि दाट बाणांनी त्याने पाच, सहा, सात आणि आठ यवनांना भेदले.
7.119.53
काम्भोजानां सहस्रैश्च शकानां च विशाम्पते ।
शबराणां किरातानां बर्बराणां तथैव च ॥ ७.११९.५३ ॥
हे प्रजाधिपते, कांबोजांचे सहस्रावधी, शक, शबर, किरात आणि बर्बरही तसेच (पडले).
7.119.54
अगम्यरूपां पृथिवीं मांसशोणितकर्दमाम् ।
कृतवांस्तत्र शैनेयः क्षपयंस्तावकं बलम् ॥ ७.११९.५४ ॥
तेथे शैनेयाने (सात्यकीने) तुमचे सैन्य नष्ट करीत पृथ्वी मांस-रक्ताच्या चिखलाने दुर्गम रूपाची केली.
7.119.55
दस्यूनां सशिरस्त्राणैः शिरोभिर्लूनमूर्धदौः ।
दीर्घकूर्चैर्मही कीर्णा विबर्हैरण्डजैरिव ॥ ७.११९.५५ ॥
दरोडेखोरांच्या शिरस्त्राणांसह कापलेल्या मस्तकांनी, कापलेल्या केशमुकुटांनी आणि लांब दाढ्यांनी पृथ्वी व्यापली होती, जणू अंडज पक्ष्यांची पिसे विखुरली आहेत.
7.119.56
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गैस्तैस्तदायोधनं बभौ ।
कबन्धैः संवृतं सर्वं ताम्राभ्रैः खमिवावृतम् ॥ ७.११९.५६ ॥
रक्ताने माखलेल्या सर्व अंगांच्या त्यांच्यामुळे ते रणांगण शोभत होते; शिरविरहित धडांनी सर्वत्र आच्छादलेले, तांबड्या ढगांनी आकाश झाकल्यासारखे.
7.119.57
वज्राशनिसमस्पर्शैः सुपर्वभिरजिह्मगैः ।
ते सात्वतेन निहताः समावव्रुर्वसुन्धराम् ॥ ७.११९.५७ ॥
वज्र आणि अशनीसारख्या स्पर्शाच्या, सरळ जाणाऱ्या सुंदर पर्वांच्या बाणांनी सात्वताने ठार मारलेले ते पृथ्वीवर पसरले.
7.119.58
तेषामस्त्राणि बाणांश्च शैनेयो नतपर्वभिः ।
निचकर्त महाराज यवनानां शिरोधराः ॥ ७.११९.५८ ॥
हे महाराज! शैनेयाने वाकलेल्या पर्वांच्या बाणांनी त्यांची शस्त्रे आणि बाण तोडले, आणि यवनांच्या मानाही कापल्या.
7.119.59
ते शरा नतपर्वाणो युयुधानप्रचोदिताः ।
हित्वा देहांस्तथा तेषां पतन्ति स्म महीतले ॥ ७.११९.५९ ॥
युयुधानाने प्रेरित केलेले ते वाकलेल्या पर्वांचे बाण त्यांची शरीरे सोडून पृथ्वीतलावर पडले.
7.119.60
ते हन्यमाना वीरास्तु वृष्णिवीरेण संयुगे ।
शस्त्राहताः पतन्त्युर्व्यां काम्भोजाः सपदानुगाः ॥ ७.११९.६० ॥
युद्धात वृष्णिवीराकडून मारले जाणारे ते वीर, शस्त्रांनी घायाळ होऊन, पायदळ व अनुचरांसह कांबोज पृथ्वीवर पडत आहेत.
7.119.61
काम्भोजानां भुजैश्छिन्नैर्यवनानां च भारत ।
तत्रतत्र मही भाति पञ्चास्यैरिव पन्नगैः ॥ ७.११९.६१ ॥
हे भारता, काम्बोजांच्या आणि यवनांच्या तुटलेल्या बाहूंनी इथे तिथे पृथ्वी पाच तोंडांच्या सर्पांनी भरलेली दिसते.
7.119.62
अल्पावशिष्टाः सम्भग्नाः कृच्छ्रप्राणा विचेतसः ।
जिताः सङ्ख्ये महाराज युयुधानेन दंशिताः ॥ ७.११९.६२ ॥
हे महाराजा, युद्धात उरलेले थोडेच, मोडलेले, कष्टाने प्राण राखलेले, बेशुद्ध झालेले, युयुधानाने जिंकून तोडलेले होते.
7.119.63
पार्ष्णिभिश्च कशाभिश्च ताडयन्तस्तुरङ्गमान् ।
जवमुत्तममास्थाय सर्वतः प्राद्रवन्भयात् ॥ ७.११९.६३ ॥
टाचांनी आणि चाबकांनी घोड्यांना मारत, उत्तम वेग धरून भीतीने सर्वत्र पळाले.
7.119.64
काम्भोजसैन्यं विद्राव्य दुर्जयं युधि भारत ।
यवनानां च तत्सैन्यं शकानां च महद्बलम् ॥ ७.११९.६४ ॥
हे भारता, युद्धात अजिंक्य काम्बोज सैन्याला पळवून, यवनांचे ते सैन्य आणि शकांचे मोठे बळही (पळवून लावले).
7.119.65
ततः स पुरुषव्याघ्रः सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
प्रहृष्टस्तावकाञ्जित्वा सूतं याहीत्यचोदयत् ॥ ७.११९.६५ ॥
तेव्हा सत्यपराक्रमी पुरुषव्याघ्र सात्यकी आनंदित होऊन तुमच्या वीरांना जिंकून सारथ्याला म्हणाला, 'पुढे चल.'
7.119.66
तत्तस्य समरे कर्म दृष्ट्वाऽन्यैरकृतं पुरा ।
चारणाः सहगन्धर्वाः पूजयाञ्चक्रिरे भृशम् ॥ ७.११९.६६ ॥
युद्धात त्याचे ते कर्म, जे पूर्वी इतरांनी केले नव्हते, पाहून चारण आणि गंधर्वांनी त्याची अत्यंत पूजा केली.
7.119.67
तं यान्तं पृष्ठगोप्तारमर्जुनस्य विशाम्पते ।
चारणाः प्रेक्ष्य संहृष्टास्त्वदीयाश्चाभ्यपूजयन् ॥ ७.११९.६७ ॥
हे राजा, अर्जुनाच्या पाठीचे रक्षण करणारा तो जात असताना पाहून चारण हर्षित झाले; आपल्या लोकांनीही त्याचा सन्मान केला.