மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.119
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.119.1
निर्जित्य कृतवर्माणं भारद्वाजं च संयुगे ।
स सात्यकिः सत्यधृतिर्महात्मा शिनिपुङ्गवः ॥ ७.११९.१ ॥
போரில் கிருதவர்மனையும் பாரத்வாஜரையும் (துரோணரையும்) வென்ற பின், சத்தியத்தில் உறுதியான மகாத்மா, சினியின் சிறந்தவனான சாத்யகி (முன்னேறினான்).
7.119.2
दुर्योधनं च निर्जित्य शूरं चैव सुयोधनम् ।
जलसन्धं निहत्याजौ शूरसेनं च पार्थिवम् ॥ ७.११९.२ ॥
துரியோதனனையும் வீரனான சுயோதனனையும் வென்று, போரில் ஜலசந்தனைக் கொன்று, சூரசேன மன்னனையும் (சாத்யகி வென்றான்).
7.119.3
म्लेच्छांश्च बहुधा राजन्काश्यपुत्रं च संयुगे ।
निषादांस्तङ्कणांश्चैव कलिङ्गान्मगधानपि ॥ ७.११९.३ ॥
அரசே, பல வகை மிலேச்சர்களையும் போரில் காசியபரின் மகனையும், நிஷாதர்களையும், தங்கணர்களையும், கலிங்கர்களையும், மகதர்களையும் (சாத்யகி வென்றான்).
7.119.4
केकयाञ्छूरसेनांश्च तथा पर्वतवासिनः ।
काम्भोजान्यवनांश्चैव वसातींश्च शिबीनपि ॥ ७.११९.४ ॥
கேகயர்களையும், சூரசேனர்களையும், அதுபோல மலைவாசிகளையும், காம்போசர்களையும், யவனர்களையும், வசாதிகளையும், சிபிகளையும் (சாத்யகி வென்றான்).
7.119.5
कोसलान्मगधांश्चैव यातुधानान्सतित्तिरान् ।
एतांश्चान्यान्रणे हत्वाऽगच्छद्युद्धे स सात्यकिः ॥ ७.११९.५ ॥
கோசலர்களையும், மகதர்களையும், யாதுதானர்களையும், திததிரர்களுடன் இவர்களையும், மற்றவர்களையும் போரில் கொன்று, அந்த சாத்யகி போரில் முன்னேறினான்.
7.119.6
रुधिरौघनदीं घोरां केशशैवालशाद्वलाम् ।
शक्तिग्राहसमाकीर्णां छत्रहंसोपशोभिताम् ॥ ७.११९.६ ॥
குருதிப் பெருக்குகளின் பயங்கரமான ஆறு, முடியாகிய பாசியும் பசும்புல்லும் நிறைந்தது, ஈட்டிகளாகிய முதலைகளால் நிறைந்தது, குடைகளாகிய அன்னங்களால் அழகுபெற்றது.
7.119.7
दुस्तरां भीरुभिर्नित्यं शूरलोकप्रवाहिनीम् ।
प्रवर्त्य हृषितो राजन्पुनर्यन्तारमब्रवीत् ॥ ७.११९.७ ॥
கோழைகளுக்கு எப்போதும் கடக்க முடியாததும், வீரர்களின் உலகத்திற்குப் பாயும் நதியுமான அதை ஓட்டிச் சென்று, அரசே, மகிழ்ச்சியுடன் அவர் மீண்டும் சாரதியிடம் கூறினார்.
7.119.8
ध्वजनागाश्वकलिलं शरशक्त्यूर्मिमालिनम् ।
खङ्कमत्स्यं गदाग्राहं शूरायुधमहास्वनम् ॥ ७.११९.८ ॥
கொடிகள், யானைகள், குதிரைகளால் நிறைந்து, அம்புகளும் ஈட்டிகளுமாகிய அலைமாலை அணிந்து, வாள்களை மீன்களாகவும் கதைகளை முதலைகளாகவும் கொண்டு, வீரர்களின் ஆயுதங்களின் பேரொலி கொண்டது.
7.119.9
प्राणापहारिणं रौद्रं वादित्रोद्धुष्टनादितम् ।
शूराणां सुखसंस्पर्शमस्पृश्यमथ भीरुणाम्।
तीर्णाः स्म दुस्तरं तात द्रोणानीकमहार्णवम् ॥ ७.११९.९ ॥
உயிர் பறிக்கும், கொடூரமானது, இசைக்கருவிகளின் ஒலியும் ஆரவாரமும் முழங்குவது; வீரர்களுக்கு இனிய தொடுகையும், கோழைகளுக்குத் தொடத்தகாததுமான, அன்பே, துரோணரின் படையாகிய கடக்க முடியாத பெரும் கடலை நாம் கடந்துவிட்டோம்.
7.119.10
जलसन्धबलेनाजौ पुरुषादैरिवावृतम् ।
अतोऽन्यत्पृतनाशेषं मन्ये कुनदिकामिव ॥ ७.११९.१० ॥
ஜயத்ரதனின் படையால் போரில் நரமாமிசம் உண்ணும் அரக்கர்களால் சூழப்பட்டது போல் இருந்த அதன் பின்னால் எஞ்சிய படையை நான் ஒரு சிறிய ஆறு போலக் கருதுகிறேன்.
7.119.11
तर्तव्यामल्पसलिलां चोदयाश्वानसम्भ्रमम् ।
हस्तप्राप्तमहं मन्ये साम्प्रतं सव्यसाचिनम् ॥ ७.११९.११ ॥
கடக்கத்தக்கதும் குறைந்த நீருள்ளதுமான அதில், பதற்றமின்றிக் குதிரைகளைத் தூண்டு. இப்போது சவ்யசாசியாகிய அர்ஜுனனை அருகில் கிடைத்ததாக நான் கருதுகிறேன்.
7.119.12
निर्जित्य दुर्धरं द्रोणं सपदानुगमाहवे ।
हार्दिक्यं योधवर्यं च मन्ये प्राप्तं धनञ्जयम् ॥ ७.११९.१२ ॥
போரில் அசைக்க முடியாத துரோணரை அவரது காலாட்படை மற்றும் பின்தொடர்வோருடன் வென்று, ஹார்திக்கியனையும் வீரர்களில் சிறந்தவனான தனஞ்சயனையும் அடைந்ததாக நான் கருதுகிறேன்.
7.119.13
न हि मे जायते त्रासो दृष्ट्वा सैन्यान्यनेकशः ।
वह्नेरिव प्रदीप्तस्य वने शुष्कतृणालयम् ॥ ७.११९.१३ ॥
காட்டில் உலர்ந்த புற்களின் இருப்பிடத்தை எரியும் நெருப்பைக் காண்பது போல, பல வகையில் படைகளைக் கண்டும் எனக்கு அச்சம் உண்டாகவில்லை.
7.119.14
पश्य पाण्डवमुख्येन यातां भूमिं किरीटिना ।
पत्त्यश्वरथनागौघैः पतितैर्विषमीकृताम् ॥ ७.११९.१४ ॥
பாண்டவர்களின் தலைவனான கிரீடியால் கடக்கப்பட்ட இந்த நிலத்தைப் பார். காலாட்படை, குதிரை, தேர், யானைக் கூட்டங்கள் வீழ்ந்து அது மேடுபள்ளமாக்கப்பட்டுள்ளது.
7.119.15
द्रवते तद्यथा सैन्यं तेन भग्नं महात्मना ।
रथैर्विपरिधावद्भिर्गजैरश्वैश्च सारथे।
कौशेयारुणसंकाशमेतदुद्वूयते रजः ॥ ७.११९.१५ ॥
சாரதியே, அந்த மகாத்மாவால் உடைக்கப்பட்ட படை இப்படி ஓடுகிறது. தேர், யானை, குதிரைகள் பல திசைகளில் ஓடுவதால், சிவப்புப் பட்டைப் போன்ற இந்தத் தூசி எழுகிறது.
7.119.16
अभ्याशस्थमहं मन्ये श्वेताश्वं कृष्णसारथिम् ॥ ७.११९.१६ ॥
வெள்ளைக் குதிரைகளை உடையவனும் கிருஷ்ணனைத் தேரோட்டியாகக் கொண்டவனுமான அர்ஜுனன் அருகில் நிற்கிறான் என்று நான் நினைக்கிறேன்.
7.119.17
श्रूयते ह्येष निर्घोषो जलदस्येव गर्जतः ।
विष्फार्यमाणस्य रणे गाण्डीवस्यामितौजसः ॥ ७.११९.१७ ॥
போரில் அளவற்ற ஆற்றல் கொண்ட காண்டீவம் இழுத்து விரிக்கப்படுவதால் எழும் இந்த முழக்கம் கேட்கிறது, கர்ஜிக்கும் மேகத்தின் இடி போல.
7.119.18
अभ्याशस्थमहं मन्ये सैन्धवस्य किरीटिनम् ।
तादृशः श्रूयते शब्दः सैन्यानां सागरोपमः ॥ ७.११९.१८ ॥
சைந்தவனுக்கு எதிராக கிரீடி அருகில் நிற்கிறான் என்று நான் நினைக்கிறேன். படைகளின் ஒலி கடலைப் போல இப்படி கேட்கிறது.
7.119.19
यादृशानि निमित्तानि मम प्रादुर्भवन्ति वै ।
अनस्तंगत आदित्ये हन्ता सैन्धवमर्जुनः ॥ ७.११९.१९ ॥
எனக்கு இப்போது தோன்றும் சகுனங்கள் அப்படிப்பட்டவை; சூரியன் மறைவதற்குள் அர்ஜுனன் சைந்தவனை (ஜயத்ரதனை) கொல்வான்.
7.119.20
शनैर्विस्रम्भयन्नश्वान्याहि यत्रारिवाहिनी ॥ ७.११९.२० ॥
குதிரைகளை மெதுவாக ஆற்றுவித்தவாறு எதிரிப் படை இருக்கும் இடத்திற்கு ஓட்டு.
7.119.21
यत्रैते सतलत्रामाः सुयोधनपुरोगमाः ।
दंशिताः क्रूरकर्माणः काम्भोजा युद्धदुर्मदाः ॥ ७.११९.२१ ॥
சுயோதனனை முன்னிட்டுச் செல்லும் கவசம் பூண்ட இவர்கள் இருக்குமிடம்; கொடும் செயல் புரியும், போரில் மதம் கொண்ட காம்போஜர்கள் அங்கே உள்ளனர்.
7.119.22
शरबाणासनधरा यवनाश्च प्रहारिणः ।
शकाः किराता दरदा बर्बरास्ताम्रलिप्तकाः ॥ ७.११९.२२ ॥
அம்பும் வில்லும் ஏந்திய யவனர்களும் தாக்கும் வீரர்களும், சகர்கள், கிராதர்கள், தரதர்கள், பர்பரர்கள், தாம்ரலிப்தகர்கள்.
7.119.23
अन्ये च बहवो म्लेच्छा विविधायुधपाणयः ।
मामेवाभिमुखाः सर्वे तिष्ठन्ति समरार्थिनः ॥ ७.११९.२३ ॥
பல்வேறு ஆயுதங்களைக் கையில் ஏந்திய மற்ற பல மிலேச்சர்களும், போரை விரும்பி அனைவரும் என்னையே எதிர்நோக்கி நிற்கின்றனர்.
7.119.24
एतान्सरथनागाश्वान्निहत्याजौ सपत्तिनः ।
इदं दुर्गं महाघोरं तीर्णमेवोपधारय ॥ ७.११९.२४ ॥
போரில் இந்த ரதர்கள், யானைகள், குதிரைகளுடன் பகைவர்களை கொன்று, இந்த மிகக் கொடிய துர்க்கத்தைக் கடந்துவிட்டதாகக் கருது.
7.119.25
न सम्भ्रमो मे वार्ष्णेय विद्यते सत्यविक्रम ।
यद्यपि स्यात्तव क्रुद्धो जामदग्न्योऽग्रतः स्थितः ॥ ७.११९.२५ ॥
வார்ஷ்ணேயா, உண்மையான வீரமுடையவரே, உமக்கு முன்னால் ஜாமதக்னியர் (பரசுராமர்) கோபத்துடன் நின்றாலும், எனக்கு எந்தக் கலக்கமும் இல்லை.
7.119.26
द्रोणो वा रथिनां श्रेष्ठः कृपो मद्रेश्वरोऽपि वा ।
तथापि सम्भ्रामो न स्यात्त्वामाश्रित्य महाभुज ॥ ७.११९.२६ ॥
துரோணர், தேர்வீரர்களில் சிறந்த கிருபர், அல்லது மத்ரர்களின் அரசன் (சல்யன்) இருந்தாலும், பெருந்தோள் வீரரே, உம்மை நம்பியிருப்பதால் எனக்குக் கலக்கம் ஏற்படாது.
7.119.27
त्वया सुबहवो युद्धे निर्जिताः शत्रुसूदन ।
दंशिताःक्रूरकर्माणः काम्भोजा युद्धदुर्मदाः ॥ ७.११९.२७ ॥
எதிரிகளை அழிப்பவரே, போரில் நீர் பலரை வென்றிருக்கிறீர். கொடுஞ்செயல் புரிந்த, கவசம் பூண்ட, போர்வெறி கொண்ட காம்போஜர்களையும் நீர் வென்றிருக்கிறீர்.
7.119.28
शरवाणासनधरा यवनाश्च प्रहारिणः ।
शकाः किराता दरदा बर्बरास्ताम्रलिप्तकाः।
अन्ये च बहवो म्लेच्छा विविधायुधपाणयः ॥ ७.११९.२८ ॥
அம்பு, வில், அம்புறாத்துணி தாங்கிய யவனர்களும், தாக்கும் சகர்களும், கிராதர்களும், தரதர்களும், பர்பரர்களும், தாம்ரலிப்தகர்களும்; வேறு பல மிலேச்சர்களும் பல்வேறு ஆயுதங்களைக் கையில் ஏந்தியவர்களாக.
7.119.29
न च मे सम्भ्रमः कश्चिद्भूतपूर्वः कथञ्चन ।
किमुतैतत्समासाद्य धीरं संयुगगोष्पदम् ॥ ७.११९.२९ ॥
இதுவரை எனக்கு ஒருபோதும் கலக்கம் ஏற்பட்டதில்லை. போரில் பசுவின் குளம்படி போல அற்பமான இந்த நிலையை அடைந்தபோது, எப்படி கலக்கம் ஏற்படும்?
7.119.30
आयुष्मन्कतरेण त्वां प्रापयामि धनञ्जयम् ।
केभ्यः क्रुद्धोऽसि वार्ष्णेय कान्स्विन्मृत्युरुपस्थितः ॥ ७.११९.३० ॥
நீண்ட ஆயுளுடையவரே, இவர்களில் எந்த வழியால் உம்மை தனஞ்சயனிடம் கொண்டு சேர்ப்பேன்? வார்ஷ்ணேயா, நீர் யார் மீது கோபமாக இருக்கிறீர்? மரணம் யாருக்கு அருகில் நிற்கிறது?
7.119.31
केषां सङ्घमनीकस्य हन्तुमुत्सहते मनः ।
केत्वां युधि पराक्रान्तं कालान्तकयमोपमम् ॥ ७.११९.३१ ॥
யாருடைய படைக்கூட்டத்தை அழிக்க உன் மனம் விரும்புகிறது? போரில் வீரத்துடன் முன்னேறும், காலனும் யமனும் போன்ற உன்னை யார் எதிர்ப்பார்?
7.119.32
दृष्ट्वा विक्रमसम्पन्नं विद्रविष्यन्ति संयुगे ।
केषां वैवस्वतो राजा स्मरतेऽद्य महाभुज ॥ ७.११९.३२ ॥
வீரத்தில் சிறந்த உன்னைக் கண்டு போரில் யாரெல்லாம் ஓடுவார்கள்? ஓ பெருந்தோள் வீரனே, இன்று வைவஸ்வத அரசன் யமன் யாரை நினைக்கிறான்?
7.119.33
मुण्डानेतान्हनिष्यामि दानवानिव वासवः ।
प्रतिज्ञां पारयिष्यामि काम्भोजानेव मां वह ॥ ७.११९.३३ ॥
இந்த மொட்டைத் தலையர்களை நான் வாசவன் தானவர்களை அழிப்பது போல அழிப்பேன். என் சபதத்தை நிறைவேற்றுவேன்; என்னை காம்போஜர்களிடம் கொண்டு செல்.
7.119.34
…कदनं कृत्वा क्षिप्रं यास्यामि पाण्डवम् ॥ ७.११९.३४ ॥
…படுகொலை செய்து விரைவில் பாண்டவனிடம் செல்வேன்.
7.119.35
…यन्ति मे वीर्यं कौरवाः ससुयोधनाः ।
…नाके हते सूत सर्वसैन्येषु चासकृत् ॥ ७.११९.३५ ॥
…என் வீரத்தை நோக்கி கௌரவர்கள் சுயோதனனுடன் வருவார்கள்…வானில் (அனுப்பப்பட்டவர்கள்), ஓ சூதா; எல்லாப் படைகளிலும் பலமுறை (கொல்லப்பட்டவர்கள்).
7.119.36
अद्य कौरवसैन्यस्य दीर्घमाणस्य संयुगे ।
श्रुत्वा विरावं बहुधा सन्तप्स्यति सुयोधनः ॥ ७.११९.३६ ॥
இன்று போரில் கௌரவப் படையின் நீண்ட அலறலைக் கேட்டு சுயோதனன் பலவாறு வேதனைப்படுவான்.
7.119.37
अद्य पाण्डवमुख्यस्य श्वेताश्वस्य महात्मनः ।
आचार्यककृतं मार्गं दर्शयिष्यामि संयुगे ॥ ७.११९.३७ ॥
இன்று போரில் பாண்டவர்களின் முதல்வனாகிய வெண்குதிரையுடைய மகாத்மாவுக்கு ஆசான் (துரோணர்) அமைத்த வழியை நான் காட்டுவேன்.
7.119.38
अद्य मद्बाणनिहतान्योधमुख्यान्सहस्रशः ।
दृष्ट्वा दुर्योधनो राजा पश्चात्तापं गमिष्यति ॥ ७.११९.३८ ॥
இன்று என் அம்புகளால் ஆயிரக்கணக்கான முதன்மை வீரர்கள் கொல்லப்படுவதைக் கண்டு அரசன் துரியோதனன் வருந்துவான்.
7.119.39
अद्य मे क्षिप्रहस्तस्य क्षिपतः सायकोत्तमान् ।
अलातचक्रप्रतिमं धनुर्द्रक्ष्यन्ति कौरवाः ॥ ७.११९.३९ ॥
இன்று விரைந்த கையால் சிறந்த அம்புகளை நான் எய்யும்போது கௌரவர்கள் என் வில்லை நெருப்புச் சக்கரம் போலக் காண்பார்கள்.
7.119.40
मत्सायकचिताङ्गानां रुधिरं स्रवतां मुहुः ।
सैनिकानां वधं दृष्ट्वा सन्तप्स्यति सुयोधनः ॥ ७.११९.४० ॥
என் அம்புகளால் உடல் துளைக்கப்பட்டு இரத்தம் பலமுறை ஓடும் வீரர்களின் படுகொலையைக் கண்டு சுயோதனன் வருந்துவான்.
7.119.41
अद्य मे क्रुद्धरूपस्य निघ्नतश्च वरान्वरान् ।
द्विफल्गुनामिमं लोकं मंस्यतेऽद्य सुयोधनः ॥ ७.११९.४१ ॥
இன்று கோபமான வடிவுடன் சிறந்தவர்களை வீழ்த்தும் என்னைக் கண்டு சுயோதனன் இந்த உலகை இரண்டு பால்குனர்கள் உடையதாக எண்ணுவான்.
7.119.42
अद्य राजसहस्राणि निहतानि मया रणे ।
दृष्ट्वा दुर्योधनो राजा सन्तप्स्यति महामृधे ॥ ७.११९.४२ ॥
இன்று போரில் என்னால் ஆயிரக்கணக்கான அரசர்கள் கொல்லப்பட்டனர்; இதைக் கண்டு அரசன் துரியோதனன் இந்தப் பெரும்போரில் வருந்துவான்.
7.119.43
अद्य स्नेहं च भक्तिं च पाण्डवेषु महात्मसु ।
हत्वा राजसहस्राणि दर्शयिष्यामि राजसु ॥ ७.११९.४३ ॥
இன்று மகாத்மாக்களான பாண்டவர்களிடம் கொண்ட அன்பையும் பக்தியையும், ஆயிரக்கணக்கான அரசர்களைக் கொன்று அரசர்களுக்குக் காட்டுவேன்.
7.119.44
बलं वीर्यं कृतज्ञत्वं मम ज्ञास्यन्ति कौरवाः ॥ ७.११९.४४ ॥
என் வலிமையையும், வீரியத்தையும், நன்றியுணர்வையும் கௌரவர்கள் அறிந்துகொள்வார்கள்.
7.119.45
एवमुक्तस्तदा सूतः शिक्षितान्साधुवाहिनः ।
शशाङ्कसन्निकाशान्वै वाजिनो व्यनुदद्भृशम् ॥ ७.११९.४५ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், அந்தச் சாரதி பயிற்சி பெற்ற, நல்ல வாகனங்களான, சந்திரனைப் போன்ற குதிரைகளை மிகவும் விரைவாகத் தூண்டினான்.
7.119.46
ते पिबन्त इवाकाशं युयुधानं हयोत्तमाः ।
प्रापयन्यवनाञ्शनीघ्रं मनः पवनरंहसः ॥ ७.११९.४६ ॥
வானத்தைப் பருகுவது போல அந்தச் சிறந்த குதிரைகள் யுயுதானனை காற்றின் வேகத்தோடு, மனத்தின் வேகத்தோடு விரைந்து யவனர்களிடம் கொண்டு சென்றன.
7.119.47
सात्यकिं ते समासाद्य पृतनास्वनिवर्तिनम् ।
बहवो लघुहस्ताश्च शरवर्षैरवाकिरन् ॥ ७.११९.४७ ॥
படைகளுக்கிடையே பின்வாங்காத சாத்யகியை அணுகி, விரைந்த கைகளையுடைய பலர் அம்பு மழையால் அவரை மூடினர்.
7.119.48
तेषामिषूनथास्त्राणि वेगवान्नतपर्वभिः ।
अच्छिनत्सात्यकी राजन्नैनं ते प्राप्नुवञ्शराः ॥ ७.११९.४८ ॥
அரசே, வேகமுள்ள சாத்யகி வளைந்த முனைகளுடைய அம்புகளால் அவர்களின் அம்புகளையும் படைக்கலன்களையும் துண்டித்தார்; அவர்களின் அம்புகள் அவரை அடையவில்லை.
7.119.49
रुक्मपुङ्खैः सुनिशितैर्गार्ध्रपत्रैरजिह्मगैः ।
उच्चकर्त शिरांस्युग्रो यवनानां भुजानपि ॥ ७.११९.४९ ॥
தங்கச் சிறகுகளும், மிகக் கூர்மையும், கழுகு இறகுகளும் கொண்ட, நேராகப் பறக்கும் அம்புகளால் அந்த உக்கிரன் யவனர்களின் தலைகளையும் கரங்களையும் வெட்டினான்.
7.119.50
शैक्यायसानि वर्माणि कांस्यानि च समन्ततः ।
भित्त्वा देहांस्तथा तेषां शरा जग्मुर्महीतलम् ॥ ७.११९.५० ॥
எஃகு, இரும்பு, வெண்கலக் கவசங்களை எல்லாப் பக்கமும் அம்புகள் துளைத்து, அவர்களின் உடல்களையும் துளைத்து நிலத்தில் விழுந்தன.
7.119.51
ते हन्यमाना वीरेण म्लेच्छाः सात्यकिना रणे ।
शतशोऽभ्यपतंस्तत्र व्यसवो वसुधातले ॥ ७.११९.५१ ॥
போரில் வீரன் சாத்யகியால் அடிக்கப்பட்ட அந்த மிலேச்சர்கள் நூற்றுக்கணக்கில் அங்கே உயிரற்று நிலத்தில் வீழ்ந்தனர்.
7.119.52
सुपूर्णायतमुक्तैस्तानव्यवच्छिन्नपिण्डितैः ।
पञ्च षट् सप्त चाष्टौ च भिभेद यवनाञ्शरैः ॥ ७.११९.५२ ॥
முழுமையாக இழுத்துத் தொடர்ச்சியாகவும் அடர்த்தியாகவும் எய்யப்பட்ட அம்புகளால் அவன் ஐந்து, ஆறு, ஏழு, எட்டு யவனர்களை ஒருவர் பின் ஒருவராகத் துளைத்தான்.
7.119.53
काम्भोजानां सहस्रैश्च शकानां च विशाम्पते ।
शबराणां किरातानां बर्बराणां तथैव च ॥ ७.११९.५३ ॥
மக்களின் தலைவனே, காம்போஜர்கள் ஆயிரக்கணக்கிலும், சகர்களும், சபரர்களும், கிராதர்களும், பர்பரர்களும் அவ்வாறே (வீழ்ந்தனர்).
7.119.54
अगम्यरूपां पृथिवीं मांसशोणितकर्दमाम् ।
कृतवांस्तत्र शैनेयः क्षपयंस्तावकं बलम् ॥ ७.११९.५४ ॥
அங்கே சைனேயன் (சாத்யகி) பூமியை மாம்சமும் இரத்தமும் கலந்த சேற்றால் நடக்க முடியாத உருவம் கொண்டதாக ஆக்கினான், உன் படையை அழித்துக்கொண்டு.
7.119.55
दस्यूनां सशिरस्त्राणैः शिरोभिर्लूनमूर्धदौः ।
दीर्घकूर्चैर्मही कीर्णा विबर्हैरण्डजैरिव ॥ ७.११९.५५ ॥
கொள்ளையர்களின் தலைக்கவசங்களுடன் வெட்டப்பட்ட தலைகளாலும், நீண்ட தாடிகளாலும், வெட்டப்பட்ட மயிர்முடிகளாலும் பூமி நிறைந்தது; முட்டையிலிருந்து பிறந்த பறவைகளின் இறகுகள் சிதறியது போல.
7.119.56
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गैस्तैस्तदायोधनं बभौ ।
कबन्धैः संवृतं सर्वं ताम्राभ्रैः खमिवावृतम् ॥ ७.११९.५६ ॥
இரத்தத்தில் நனைந்த உடல்களைக் கொண்ட அவர்களால் அந்தப் போர்க்களம் ஒளிர்ந்தது; தலையற்ற உடல்களால் முழுவதும் மூடப்பட்டு, செம்பு நிற மேகங்களால் வானம் சூழ்ந்தது போல்.
7.119.57
वज्राशनिसमस्पर्शैः सुपर्वभिरजिह्मगैः ।
ते सात्वतेन निहताः समावव्रुर्वसुन्धराम् ॥ ७.११९.५७ ॥
வஜ்ரம், இடி போன்ற தொடுதல் கொண்ட, நேராகப் பாயும் நல்ல கணுக்கள் கொண்ட அம்புகளால் சாத்வதனால் கொல்லப்பட்ட அவர்கள் பூமியை மூடினர்.
7.119.58
तेषामस्त्राणि बाणांश्च शैनेयो नतपर्वभिः ।
निचकर्त महाराज यवनानां शिरोधराः ॥ ७.११९.५८ ॥
மகாராஜாவே! சைனேயன் வளைந்த கணுக்கள் கொண்ட அம்புகளால் அவர்களின் ஆயுதங்களையும் அம்புகளையும் வெட்டினான்; யவனர்களின் கழுத்துகளையும் வெட்டினான்.
7.119.59
ते शरा नतपर्वाणो युयुधानप्रचोदिताः ।
हित्वा देहांस्तथा तेषां पतन्ति स्म महीतले ॥ ७.११९.५९ ॥
யுயுதானனால் செலுத்தப்பட்ட அந்த வளைந்த கணுக்கள் கொண்ட அம்புகள், அவர்களின் உடல்களை விட்டு பூமியின் மேல் விழுந்தன.
7.119.60
ते हन्यमाना वीरास्तु वृष्णिवीरेण संयुगे ।
शस्त्राहताः पतन्त्युर्व्यां काम्भोजाः सपदानुगाः ॥ ७.११९.६० ॥
போரில் விருஷ்ணி வீரனால் கொல்லப்பட்ட அந்த வீரர்கள், ஆயுதங்களால் தாக்கப்பட்டு, காலாட்படையுடனும் பின்பற்றுபவர்களுடனும் காம்போஜர் பூமியில் விழுகின்றனர்.
7.119.61
काम्भोजानां भुजैश्छिन्नैर्यवनानां च भारत ।
तत्रतत्र मही भाति पञ्चास्यैरिव पन्नगैः ॥ ७.११९.६१ ॥
பாரதா, காம்போஜர்களும் யவனர்களும் வெட்டப்பட்ட கைகளால் இங்கும் அங்கும் பூமி ஐந்து தலை நாகங்களால் நிறைந்ததுபோல் விளங்குகிறது.
7.119.62
अल्पावशिष्टाः सम्भग्नाः कृच्छ्रप्राणा विचेतसः ।
जिताः सङ्ख्ये महाराज युयुधानेन दंशिताः ॥ ७.११९.६२ ॥
மகாராஜா, போரில் எஞ்சியவர்கள் சிலர், உடைந்தவர்கள், உயிர் தடுமாறியவர்கள், மயக்கமுற்றவர்கள், யுயுதானனால் வெல்லப்பட்டு தாக்கப்பட்டனர்.
7.119.63
पार्ष्णिभिश्च कशाभिश्च ताडयन्तस्तुरङ्गमान् ।
जवमुत्तममास्थाय सर्वतः प्राद्रवन्भयात् ॥ ७.११९.६३ ॥
குதிகால்களாலும் சாட்டைகளாலும் குதிரைகளை அடித்து, முழு வேகத்தில் பயத்தால் எல்லாத் திசைகளிலும் ஓடினர்.
7.119.64
काम्भोजसैन्यं विद्राव्य दुर्जयं युधि भारत ।
यवनानां च तत्सैन्यं शकानां च महद्बलम् ॥ ७.११९.६४ ॥
பாரதா, போரில் வெல்லமுடியாத காம்போஜ படையை விரட்டி, யவனர்களின் அந்தப் படையையும் சகர்களின் பெரும் வலிமையையும் (விரட்டினான்).
7.119.65
ततः स पुरुषव्याघ्रः सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
प्रहृष्टस्तावकाञ्जित्वा सूतं याहीत्यचोदयत् ॥ ७.११९.६५ ॥
அப்போது உண்மையான வீரம் கொண்ட புருஷவியாக்கிரன் சாத்யகி மகிழ்ந்து, உங்கள் வீரர்களை வென்று, தேரோட்டியிடம் 'முன்னே செல்' என்று தூண்டினான்.
7.119.66
तत्तस्य समरे कर्म दृष्ट्वाऽन्यैरकृतं पुरा ।
चारणाः सहगन्धर्वाः पूजयाञ्चक्रिरे भृशम् ॥ ७.११९.६६ ॥
போரில் அவனுடைய அந்தச் செயலை, முன்பு பிறரால் செய்யப்படாததை, பார்த்து சாரணர்களும் கந்தர்வர்களும் மிகவும் போற்றினர்.
7.119.67
तं यान्तं पृष्ठगोप्तारमर्जुनस्य विशाम्पते ।
चारणाः प्रेक्ष्य संहृष्टास्त्वदीयाश्चाभ्यपूजयन् ॥ ७.११९.६७ ॥
மன்னனே, அர்ஜுனனின் பின்புறத்தைக் காக்கும் அவன் செல்வதைக் கண்டு சாரணர்கள் மகிழ்ச்சியடைந்தனர்; உம்முடையவர்களும் அவனை வணங்கிப் போற்றினர்.