Mahābhārata · Adhyāya 7.119
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.119.1
निर्जित्य कृतवर्माणं भारद्वाजं च संयुगे ।
स सात्यकिः सत्यधृतिर्महात्मा शिनिपुङ्गवः ॥ ७.११९.१ ॥
Nachdem er im Kampf Kṛtavarman und Bhāradvāja (Droṇa) besiegt hatte, rückte der großherzige Sātyaki, fest in der Wahrheit, der Beste der Śinis, vor.
7.119.2
दुर्योधनं च निर्जित्य शूरं चैव सुयोधनम् ।
जलसन्धं निहत्याजौ शूरसेनं च पार्थिवम् ॥ ७.११९.२ ॥
Nachdem er Duryodhana und den heldenhaften Suyodhana besiegt, Jalasandha im Kampf erschlagen und auch den König der Śūrasena (bezwang), tat Sātyaki dies.
7.119.3
म्लेच्छांश्च बहुधा राजन्काश्यपुत्रं च संयुगे ।
निषादांस्तङ्कणांश्चैव कलिङ्गान्मगधानपि ॥ ७.११९.३ ॥
O König, viele Barbaren, und im Kampf den Sohn des Kāśyapa, ebenso die Niṣāda, Taṅkaṇa, Kaliṅga und Magadha (besiegte Sātyaki).
7.119.4
केकयाञ्छूरसेनांश्च तथा पर्वतवासिनः ।
काम्भोजान्यवनांश्चैव वसातींश्च शिबीनपि ॥ ७.११९.४ ॥
Die Kekaya, die Śūrasena, ebenso die Bergbewohner, die Kāmboja, die Yavana, die Vasāti und auch die Śibi (besiegte Sātyaki).
7.119.5
कोसलान्मगधांश्चैव यातुधानान्सतित्तिरान् ।
एतांश्चान्यान्रणे हत्वाऽगच्छद्युद्धे स सात्यकिः ॥ ७.११९.५ ॥
Nachdem er im Kampf die Kosala, Magadha, Yātudhāna samt den Tittira, diese und andere erschlagen hatte, schritt jener Sātyaki im Kampf voran.
7.119.6
रुधिरौघनदीं घोरां केशशैवालशाद्वलाम् ।
शक्तिग्राहसमाकीर्णां छत्रहंसोपशोभिताम् ॥ ७.११९.६ ॥
Ein furchtbarer Fluss aus Blutströmen, mit Haaren als Moos und grünem Gras, voll von Speer-Krokodilen, geschmückt mit Schirm-Schwänen.
7.119.7
दुस्तरां भीरुभिर्नित्यं शूरलोकप्रवाहिनीम् ।
प्रवर्त्य हृषितो राजन्पुनर्यन्तारमब्रवीत् ॥ ७.११९.७ ॥
Den Furchtsamen stets unüberquerbar, jener Strom, der zur Welt der Helden fließt — dorthin gelenkt, o König, sprach er froh wieder zum Wagenlenker.
7.119.8
ध्वजनागाश्वकलिलं शरशक्त्यूर्मिमालिनम् ।
खङ्कमत्स्यं गदाग्राहं शूरायुधमहास्वनम् ॥ ७.११९.८ ॥
Gedrängt voll von Bannern, Elefanten und Rossen, umkränzt von Wellen aus Pfeilen und Speeren, mit Schwertern als Fischen und Keulen als Krokodilen, erfüllt vom großen Getöse der Waffen der Helden.
7.119.9
प्राणापहारिणं रौद्रं वादित्रोद्धुष्टनादितम् ।
शूराणां सुखसंस्पर्शमस्पृश्यमथ भीरुणाम्।
तीर्णाः स्म दुस्तरं तात द्रोणानीकमहार्णवम् ॥ ७.११९.९ ॥
Lebensraubend, schrecklich, widerhallend von Instrumenten und Rufen; für Helden ein süßer Berührung, für Furchtsame unberührbar. Lieber, wir haben den großen Ozean von Droṇas Heer überquert, so schwer zu durchqueren.
7.119.10
जलसन्धबलेनाजौ पुरुषादैरिवावृतम् ।
अतोऽन्यत्पृतनाशेषं मन्ये कुनदिकामिव ॥ ७.११९.१० ॥
Im Kampf von Jayadrathas Heer umzingelt, als wären es menschenfressende Dämonen; abgesehen davon halte ich den Rest des Heeres für einen kleinen Bach.
7.119.11
तर्तव्यामल्पसलिलां चोदयाश्वानसम्भ्रमम् ।
हस्तप्राप्तमहं मन्ये साम्प्रतं सव्यसाचिनम् ॥ ७.११९.११ ॥
Durch jenen seichten, furtbaren Strom treibe die Rosse ohne Hast an. Nun glaube ich, Arjuna, den Bogenschützen beider Hände, schon in Reichweite zu haben.
7.119.12
निर्जित्य दुर्धरं द्रोणं सपदानुगमाहवे ।
हार्दिक्यं योधवर्यं च मन्ये प्राप्तं धनञ्जयम् ॥ ७.११९.१२ ॥
Nachdem wir den unbezwingbaren Droṇa samt Fußvolk und Gefolge im Kampf besiegt haben, glaube ich, Hārdikya und Dhanañjaya, den besten der Krieger, erreicht zu haben.
7.119.13
न हि मे जायते त्रासो दृष्ट्वा सैन्यान्यनेकशः ।
वह्नेरिव प्रदीप्तस्य वने शुष्कतृणालयम् ॥ ७.११९.१३ ॥
Wenn ich die Heere auf vielerlei Weise sehe, entsteht in mir keine Furcht, so wie beim lodernden Feuer über einer Wohnstatt aus trockenem Gras im Wald.
7.119.14
पश्य पाण्डवमुख्येन यातां भूमिं किरीटिना ।
पत्त्यश्वरथनागौघैः पतितैर्विषमीकृताम् ॥ ७.११९.१४ ॥
Sieh diese Erde, durchzogen vom Ersten der Pāṇḍava, dem Kirīṭin, uneben gemacht durch die gefallenen Massen von Fußsoldaten, Pferden, Wagen und Elefanten.
7.119.15
द्रवते तद्यथा सैन्यं तेन भग्नं महात्मना ।
रथैर्विपरिधावद्भिर्गजैरश्वैश्च सारथे।
कौशेयारुणसंकाशमेतदुद्वूयते रजः ॥ ७.११९.१५ ॥
O Wagenlenker, das Heer, von jenem Großherzigen zerschlagen, flieht so, und dieser Staub, gleich rotem Seidentuch, wirbelt auf, weil Wagen, Elefanten und Pferde nach allen Seiten jagen.
7.119.16
अभ्याशस्थमहं मन्ये श्वेताश्वं कृष्णसारथिम् ॥ ७.११९.१६ ॥
Ich glaube, Arjuna, dessen Pferde weiß sind und dessen Wagenlenker Kṛṣṇa ist, steht nahe.
7.119.17
श्रूयते ह्येष निर्घोषो जलदस्येव गर्जतः ।
विष्फार्यमाणस्य रणे गाण्डीवस्यामितौजसः ॥ ७.११९.१७ ॥
Dieses Dröhnen ist zu hören, wie der Donner einer grollenden Wolke, während der Gāṇḍīva von unermesslicher Kraft im Kampf weit gespannt wird.
7.119.18
अभ्याशस्थमहं मन्ये सैन्धवस्य किरीटिनम् ।
तादृशः श्रूयते शब्दः सैन्यानां सागरोपमः ॥ ७.११९.१८ ॥
Ich glaube, der Diademträger steht nahe beim König der Sindhu, denn ein solches Getöse der Heere ist zu hören, gleich dem Meer.
7.119.19
यादृशानि निमित्तानि मम प्रादुर्भवन्ति वै ।
अनस्तंगत आदित्ये हन्ता सैन्धवमर्जुनः ॥ ७.११९.१९ ॥
So sind die Zeichen, die sich mir jetzt zeigen; bevor die Sonne untergeht, wird Arjuna den Saindhava (Jayadratha) erschlagen.
7.119.20
शनैर्विस्रम्भयन्नश्वान्याहि यत्रारिवाहिनी ॥ ७.११९.२० ॥
Beruhige die Pferde sanft und fahre dorthin, wo das feindliche Heer ist.
7.119.21
यत्रैते सतलत्रामाः सुयोधनपुरोगमाः ।
दंशिताः क्रूरकर्माणः काम्भोजा युद्धदुर्मदाः ॥ ७.११९.२१ ॥
Dort, wo diese gepanzerten Krieger unter Suyodhana stehen: die grausamen Kāmbojas, im Kampf berauscht.
7.119.22
शरबाणासनधरा यवनाश्च प्रहारिणः ।
शकाः किराता दरदा बर्बरास्ताम्रलिप्तकाः ॥ ७.११९.२२ ॥
Die Yavanas mit Pfeilen, Bogen und Köcher und die Kämpfer; die Śakas, Kirātas, Daradas, Barbaras und Tāmraliptakas.
7.119.23
अन्ये च बहवो म्लेच्छा विविधायुधपाणयः ।
मामेवाभिमुखाः सर्वे तिष्ठन्ति समरार्थिनः ॥ ७.११९.२३ ॥
Und viele andere Mlecchas mit verschiedenen Waffen in den Händen, alle kampflustig, stehen mir gegenüber.
7.119.24
एतान्सरथनागाश्वान्निहत्याजौ सपत्तिनः ।
इदं दुर्गं महाघोरं तीर्णमेवोपधारय ॥ ७.११९.२४ ॥
Nachdem du diese Feinde samt Wagen, Elefanten und Pferden in der Schlacht erschlagen hast, wisse, dass diese schreckliche Festung wahrhaftig durchquert ist.
7.119.25
न सम्भ्रमो मे वार्ष्णेय विद्यते सत्यविक्रम ।
यद्यपि स्यात्तव क्रुद्धो जामदग्न्योऽग्रतः स्थितः ॥ ७.११९.२५ ॥
O Nachkomme des Vṛṣṇi, o du von wahrer Tapferkeit, in mir ist keine Erregung, auch wenn Jāmadagnya (Paraśurāma) zornig vor dir stünde.
7.119.26
द्रोणो वा रथिनां श्रेष्ठः कृपो मद्रेश्वरोऽपि वा ।
तथापि सम्भ्रामो न स्यात्त्वामाश्रित्य महाभुज ॥ ७.११९.२६ ॥
Selbst wenn Droṇa, der beste der Wagenkämpfer, Kṛpa oder der Herr der Madras (Śalya) da wären, gäbe es doch keine Erregung in mir, da ich auf dich vertraue, o Starkarmiger.
7.119.27
त्वया सुबहवो युद्धे निर्जिताः शत्रुसूदन ।
दंशिताःक्रूरकर्माणः काम्भोजा युद्धदुर्मदाः ॥ ७.११९.२७ ॥
O Vernichter der Feinde, von dir wurden in der Schlacht viele besiegt, darunter die Kāmbojas, grausam in ihren Taten, gepanzert und trunken vom Kampfesrausch.
7.119.28
शरवाणासनधरा यवनाश्च प्रहारिणः ।
शकाः किराता दरदा बर्बरास्ताम्रलिप्तकाः।
अन्ये च बहवो म्लेच्छा विविधायुधपाणयः ॥ ७.११९.२८ ॥
Die Yavanas mit Pfeilen, Bögen und Köchern, die Śakas, Kirātas, Daradas, Barbaras und Tāmraliptakas, die zuschlagen; und viele andere Barbaren mit verschiedenen Waffen in den Händen.
7.119.29
न च मे सम्भ्रमः कश्चिद्भूतपूर्वः कथञ्चन ।
किमुतैतत्समासाद्य धीरं संयुगगोष्पदम् ॥ ७.११९.२९ ॥
Niemals zuvor ist irgendeine Erregung in mir aufgekommen. Umso weniger jetzt, da ich in der Schlacht auf diese standhafte Prüfung treffe, kaum mehr als ein Kuhhufabdruck.
7.119.30
आयुष्मन्कतरेण त्वां प्रापयामि धनञ्जयम् ।
केभ्यः क्रुद्धोऽसि वार्ष्णेय कान्स्विन्मृत्युरुपस्थितः ॥ ७.११९.३० ॥
O Langlebiger, auf welchem dieser Wege soll ich dich zu Dhanaṃjaya (Arjuna) bringen? O Nachkomme des Vṛṣṇi, gegen wen bist du zornig, und vor wem steht der Tod?
7.119.31
केषां सङ्घमनीकस्य हन्तुमुत्सहते मनः ।
केत्वां युधि पराक्रान्तं कालान्तकयमोपमम् ॥ ७.११९.३१ ॥
Wessen Heerschar begehrt dein Geist zu vernichten? Wer wird dir im Kampf entgegentreten, du Tapferer, dem Yama gleich, dem Ende der Zeit?
7.119.32
दृष्ट्वा विक्रमसम्पन्नं विद्रविष्यन्ति संयुगे ।
केषां वैवस्वतो राजा स्मरतेऽद्य महाभुज ॥ ७.११९.३२ ॥
Wer wird fliehen, wenn er dich, den an Heldenmut Reichen, im Kampf erblickt? O Mächtigarmiger, wessen gedenkt heute König Vaivasvata, Yama?
7.119.33
मुण्डानेतान्हनिष्यामि दानवानिव वासवः ।
प्रतिज्ञां पारयिष्यामि काम्भोजानेव मां वह ॥ ७.११९.३३ ॥
Diese Kahlköpfe werde ich erschlagen, wie Vāsava die Dānavas erschlug. Ich werde mein Gelübde erfüllen; führe mich zu den Kāmbojas.
7.119.34
…कदनं कृत्वा क्षिप्रं यास्यामि पाण्डवम् ॥ ७.११९.३४ ॥
…nachdem ich ein Gemetzel angerichtet habe, werde ich rasch zum Pāṇḍava gehen.
7.119.35
…यन्ति मे वीर्यं कौरवाः ससुयोधनाः ।
…नाके हते सूत सर्वसैन्येषु चासकृत् ॥ ७.११९.३५ ॥
…die Kauravas mit Suyodhana werden gegen meine Tapferkeit anrücken…in den Himmel gesandt, o Wagenlenker; immer wieder unter allen Heeren (erschlagen).
7.119.36
अद्य कौरवसैन्यस्य दीर्घमाणस्य संयुगे ।
श्रुत्वा विरावं बहुधा सन्तप्स्यति सुयोधनः ॥ ७.११९.३६ ॥
Heute, im Kampf, wird Suyodhana, nachdem er das lange Geschrei des Kaurava-Heeres gehört hat, auf vielerlei Weise gequält werden.
7.119.37
अद्य पाण्डवमुख्यस्य श्वेताश्वस्य महात्मनः ।
आचार्यककृतं मार्गं दर्शयिष्यामि संयुगे ॥ ७.११९.३७ ॥
Heute im Kampf werde ich dem großherzigen Weißrossigen, dem Vorzüglichsten der Pāṇḍavas, den vom Lehrer bereiteten Weg zeigen.
7.119.38
अद्य मद्बाणनिहतान्योधमुख्यान्सहस्रशः ।
दृष्ट्वा दुर्योधनो राजा पश्चात्तापं गमिष्यति ॥ ७.११९.३८ ॥
Heute wird König Duryodhana, wenn er Tausende vornehmer Krieger von meinen Pfeilen erschlagen sieht, Reue empfinden.
7.119.39
अद्य मे क्षिप्रहस्तस्य क्षिपतः सायकोत्तमान् ।
अलातचक्रप्रतिमं धनुर्द्रक्ष्यन्ति कौरवाः ॥ ७.११९.३९ ॥
Heute werden die Kauravas, während ich mit schneller Hand die besten Pfeile schieße, meinen Bogen wie ein Feuerrad sehen.
7.119.40
मत्सायकचिताङ्गानां रुधिरं स्रवतां मुहुः ।
सैनिकानां वधं दृष्ट्वा सन्तप्स्यति सुयोधनः ॥ ७.११९.४० ॥
Wenn Suyodhana die Soldaten sieht, deren Leiber von meinen Pfeilen durchbohrt sind und deren Blut immer wieder fließt, erschlagen, wird er gequält werden.
7.119.41
अद्य मे क्रुद्धरूपस्य निघ्नतश्च वरान्वरान् ।
द्विफल्गुनामिमं लोकं मंस्यतेऽद्य सुयोधनः ॥ ७.११९.४१ ॥
Wenn Suyodhana mich heute in zorniger Gestalt sieht, wie ich die Besten der Besten erschlage, wird er glauben, diese Welt habe zwei Phalgunas.
7.119.42
अद्य राजसहस्राणि निहतानि मया रणे ।
दृष्ट्वा दुर्योधनो राजा सन्तप्स्यति महामृधे ॥ ७.११९.४२ ॥
Heute sind Tausende von Königen im Kampf von mir erschlagen worden; wenn König Duryodhana dies sieht, wird er in dieser großen Schlacht gequält werden.
7.119.43
अद्य स्नेहं च भक्तिं च पाण्डवेषु महात्मसु ।
हत्वा राजसहस्राणि दर्शयिष्यामि राजसु ॥ ७.११९.४३ ॥
Heute werde ich, nachdem ich Tausende von Königen erschlagen habe, den Königen meine Zuneigung und Hingabe zu den großherzigen Pāṇḍavas zeigen.
7.119.44
बलं वीर्यं कृतज्ञत्वं मम ज्ञास्यन्ति कौरवाः ॥ ७.११९.४४ ॥
Die Kauravas werden meine Stärke, meine Tapferkeit und meine Dankbarkeit kennenlernen.
7.119.45
एवमुक्तस्तदा सूतः शिक्षितान्साधुवाहिनः ।
शशाङ्कसन्निकाशान्वै वाजिनो व्यनुदद्भृशम् ॥ ७.११९.४५ ॥
So angesprochen trieb der Wagenlenker die gut ausgebildeten, wohlziehenden, mondgleichen Rosse kräftig an.
7.119.46
ते पिबन्त इवाकाशं युयुधानं हयोत्तमाः ।
प्रापयन्यवनाञ्शनीघ्रं मनः पवनरंहसः ॥ ७.११९.४६ ॥
Als tränken sie den Himmel, brachten jene besten Rosse Yuyudhāna schnell, schnell wie Wind und Gedanke, zu den Yavanas.
7.119.47
सात्यकिं ते समासाद्य पृतनास्वनिवर्तिनम् ।
बहवो लघुहस्ताश्च शरवर्षैरवाकिरन् ॥ ७.११९.४७ ॥
Viele flinkhändige Krieger näherten sich Sātyaki, der in den Heeren nicht zurückwich, und bedeckten ihn mit einem Regen von Pfeilen.
7.119.48
तेषामिषूनथास्त्राणि वेगवान्नतपर्वभिः ।
अच्छिनत्सात्यकी राजन्नैनं ते प्राप्नुवञ्शराः ॥ ७.११९.४८ ॥
O König, der schnelle Sātyaki zerschnitt ihre Pfeile und Geschosse mit gebogenen Pfeilen, und ihre Pfeile erreichten ihn nicht.
7.119.49
रुक्मपुङ्खैः सुनिशितैर्गार्ध्रपत्रैरजिह्मगैः ।
उच्चकर्त शिरांस्युग्रो यवनानां भुजानपि ॥ ७.११९.४९ ॥
Mit goldgeschäfteten, sehr scharfen, geierfedrigen und gerade fliegenden Pfeilen schlug der wilde Krieger den Yavanas die Köpfe und auch die Arme ab.
7.119.50
शैक्यायसानि वर्माणि कांस्यानि च समन्ततः ।
भित्त्वा देहांस्तथा तेषां शरा जग्मुर्महीतलम् ॥ ७.११९.५० ॥
Die Panzer aus Stahl, Eisen und Bronze rings durchbohrend und auch ihre Körper, fielen die Pfeile zur Erde.
7.119.51
ते हन्यमाना वीरेण म्लेच्छाः सात्यकिना रणे ।
शतशोऽभ्यपतंस्तत्र व्यसवो वसुधातले ॥ ७.११९.५१ ॥
Von dem Helden Sātyaki im Kampf erschlagen, fielen jene Barbaren dort zu Hunderten, leblos, auf die Erdoberfläche.
7.119.52
सुपूर्णायतमुक्तैस्तानव्यवच्छिन्नपिण्डितैः ।
पञ्च षट् सप्त चाष्टौ च भिभेद यवनाञ्शरैः ॥ ७.११९.५२ ॥
Mit voll gespannten, in voller Länge abgeschossenen, ununterbrochen dichten Pfeilen durchbohrte er fünf, sechs, sieben und acht Yavanas.
7.119.53
काम्भोजानां सहस्रैश्च शकानां च विशाम्पते ।
शबराणां किरातानां बर्बराणां तथैव च ॥ ७.११९.५३ ॥
Und Tausende von Kāmbojas und Śakas, o Herr des Volkes, sowie Śabaras, Kirātas und Barbaras ebenso.
7.119.54
अगम्यरूपां पृथिवीं मांसशोणितकर्दमाम् ।
कृतवांस्तत्र शैनेयः क्षपयंस्तावकं बलम् ॥ ७.११९.५४ ॥
Dort machte der Nachkomme Śinis, Sātyaki, indem er dein Heer vernichtete, die Erde unbegehbar, mit einem Schlamm aus Fleisch und Blut.
7.119.55
दस्यूनां सशिरस्त्राणैः शिरोभिर्लूनमूर्धदौः ।
दीर्घकूर्चैर्मही कीर्णा विबर्हैरण्डजैरिव ॥ ७.११९.५५ ॥
Die Erde war übersät mit den abgeschlagenen Häuptern der Räuber, samt Helmen, mit abgeschnittenen Haarschöpfen und langen Bärten, wie Federn eierlegender Vögel.
7.119.56
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गैस्तैस्तदायोधनं बभौ ।
कबन्धैः संवृतं सर्वं ताम्राभ्रैः खमिवावृतम् ॥ ७.११९.५६ ॥
Mit blutüberströmten Gliedern glänzte jenes Schlachtfeld, ganz bedeckt von kopflosen Rümpfen, wie der Himmel, von kupferfarbenen Wolken umhüllt.
7.119.57
वज्राशनिसमस्पर्शैः सुपर्वभिरजिह्मगैः ।
ते सात्वतेन निहताः समावव्रुर्वसुन्धराम् ॥ ७.११९.५७ ॥
Vom Sātvata mit Pfeilen niedergestreckt, deren Berührung dem Donnerkeil und dem Blitz glich, geradeaus fliegend und fein gegliedert, bedeckten sie die Erde.
7.119.58
तेषामस्त्राणि बाणांश्च शैनेयो नतपर्वभिः ।
निचकर्त महाराज यवनानां शिरोधराः ॥ ७.११९.५८ ॥
Und, o großer König, der Nachkomme Śinis zerschnitt ihre Waffen und Pfeile mit gebogen beringten Schäften und schlug auch den Yavanas die Hälse ab.
7.119.59
ते शरा नतपर्वाणो युयुधानप्रचोदिताः ।
हित्वा देहांस्तथा तेषां पतन्ति स्म महीतले ॥ ७.११९.५९ ॥
Jene Pfeile mit gebogenen Gelenken, von Yuyudhāna abgeschossen, verließen ihre Leiber und fielen auf die Oberfläche der Erde.
7.119.60
ते हन्यमाना वीरास्तु वृष्णिवीरेण संयुगे ।
शस्त्राहताः पतन्त्युर्व्यां काम्भोजाः सपदानुगाः ॥ ७.११९.६० ॥
Jene Helden, im Kampf vom Helden der Vṛṣṇi erschlagen, von Waffen getroffen, fallen auf die Erde: die Kāmbojas mit ihrem Fußvolk und Gefolge.
7.119.61
काम्भोजानां भुजैश्छिन्नैर्यवनानां च भारत ।
तत्रतत्र मही भाति पञ्चास्यैरिव पन्नगैः ॥ ७.११९.६१ ॥
O Bhārata, mit den abgeschlagenen Armen der Kāmbojas und Yavanas glänzt die Erde hier und dort, als wäre sie mit fünfköpfigen Schlangen bedeckt.
7.119.62
अल्पावशिष्टाः सम्भग्नाः कृच्छ्रप्राणा विचेतसः ।
जिताः सङ्ख्ये महाराज युयुधानेन दंशिताः ॥ ७.११९.६२ ॥
O großer König, die wenigen Übriggebliebenen, zerschlagen, kaum am Leben und besinnungslos, wurden im Kampf von Yuyudhāna besiegt und vertrieben.
7.119.63
पार्ष्णिभिश्च कशाभिश्च ताडयन्तस्तुरङ्गमान् ।
जवमुत्तममास्थाय सर्वतः प्राद्रवन्भयात् ॥ ७.११९.६३ ॥
Mit Fersen und Peitschen auf die Pferde einschlagend, die höchste Geschwindigkeit anschlagend, flohen sie vor Furcht nach allen Seiten.
7.119.64
काम्भोजसैन्यं विद्राव्य दुर्जयं युधि भारत ।
यवनानां च तत्सैन्यं शकानां च महद्बलम् ॥ ७.११९.६४ ॥
O Bhārata, nachdem er das unbesiegbare Heer der Kāmbojas im Kampf in die Flucht geschlagen hatte, schlug er auch das Heer der Yavanas und die große Macht der Śakas in die Flucht.
7.119.65
ततः स पुरुषव्याघ्रः सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
प्रहृष्टस्तावकाञ्जित्वा सूतं याहीत्यचोदयत् ॥ ७.११९.६५ ॥
Da trieb Sātyaki, der Tiger unter den Männern von wahrer Tapferkeit, erfreut, nachdem er eure Männer besiegt hatte, seinen Wagenlenker an: »Fahr weiter!«
7.119.66
तत्तस्य समरे कर्म दृष्ट्वाऽन्यैरकृतं पुरा ।
चारणाः सहगन्धर्वाः पूजयाञ्चक्रिरे भृशम् ॥ ७.११९.६६ ॥
Als sie seine Tat im Kampf sahen, die vorher kein anderer vollbracht hatte, ehrten die Cāraṇas zusammen mit den Gandharvas ihn sehr.
7.119.67
तं यान्तं पृष्ठगोप्तारमर्जुनस्य विशाम्पते ।
चारणाः प्रेक्ष्य संहृष्टास्त्वदीयाश्चाभ्यपूजयन् ॥ ७.११९.६७ ॥
O Herr der Menschen, als sie ihn wegziehen sahen, den Beschützer von Arjunas Rücken, freuten sich die Cāraṇas, und die Deinen ehrten ihn.