Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.119

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

7.119.1

निर्जित्य कृतवर्माणं भारद्वाजं च संयुगे ।
स सात्यकिः सत्यधृतिर्महात्मा शिनिपुङ्गवः ॥ ७.११९.१ ॥

ଯୁଦ୍ଧରେ କୃତବର୍ମା ଓ ଭାରଦ୍ୱାଜ (ଦ୍ରୋଣ)ଙ୍କୁ ଜିଣି, ସତ୍ୟରେ ସ୍ଥିର ମହାତ୍ମା, ଶିନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାତ୍ୟକି (ଅଗ୍ରସର ହେଲେ)।

7.119.2

दुर्योधनं च निर्जित्य शूरं चैव सुयोधनम् ।
जलसन्धं निहत्याजौ शूरसेनं च पार्थिवम् ॥ ७.११९.२ ॥

ଦୁର୍ଯୋଧନ ଓ ଶୂର ସୁଯୋଧନଙ୍କୁ ଜିଣି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଜଳସନ୍ଧଙ୍କୁ ବଧ କରି ଓ ଶୂରସେନ ରାଜାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ (ସାତ୍ୟକି)।

7.119.3

म्लेच्छांश्च बहुधा राजन्काश्यपुत्रं च संयुगे ।
निषादांस्तङ्कणांश्चैव कलिङ्गान्मगधानपि ॥ ७.११९.३ ॥

ହେ ରାଜନ୍, ବହୁପ୍ରକାର ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନଙ୍କୁ, ଯୁଦ୍ଧରେ କଶ୍ୟପପୁତ୍ରଙ୍କୁ, ନିଷାଦ, ତଙ୍କଣ, କଳିଙ୍ଗ ଓ ମଗଧମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ (ସାତ୍ୟକି)।

7.119.4

केकयाञ्छूरसेनांश्च तथा पर्वतवासिनः ।
काम्भोजान्यवनांश्चैव वसातींश्च शिबीनपि ॥ ७.११९.४ ॥

କେକୟମାନଙ୍କୁ, ଶୂରସେନମାନଙ୍କୁ, ସେହିପରି ପର୍ବତବାସୀମାନଙ୍କୁ, କାମ୍ବୋଜ, ଯବନ, ବସାତି ଓ ଶିବିମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ (ସାତ୍ୟକି)।

7.119.5

कोसलान्मगधांश्चैव यातुधानान्सतित्तिरान् ।
एतांश्चान्यान्रणे हत्वाऽगच्छद्युद्धे स सात्यकिः ॥ ७.११९.५ ॥

କୋଶଳମାନଙ୍କୁ, ମଗଧମାନଙ୍କୁ, ଯାତୁଧାନମାନଙ୍କୁ, ତିତ୍ତିରମାନଙ୍କ ସହିତ ଏମାନଙ୍କୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ କରି, ସେ ସାତ୍ୟକି ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ।

7.119.6

रुधिरौघनदीं घोरां केशशैवालशाद्वलाम् ।
शक्तिग्राहसमाकीर्णां छत्रहंसोपशोभिताम् ॥ ७.११९.६ ॥

ରକ୍ତପ୍ରବାହର ଭୟଙ୍କର ନଦୀ, କେଶରୂପ ଶେଓଳ ଓ ସବୁଜ ଘାସଯୁକ୍ତ, ଶକ୍ତି ନାମକ ଅସ୍ତ୍ରରୂପ କୁମ୍ଭୀରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଛତ୍ରରୂପ ହଂସରେ ଶୋଭିତ।

7.119.7

दुस्तरां भीरुभिर्नित्यं शूरलोकप्रवाहिनीम् ।
प्रवर्त्य हृषितो राजन्पुनर्यन्तारमब्रवीत् ॥ ७.११९.७ ॥

ଭୀରୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବଦା ଦୁସ୍ତର, ଶୂରଲୋକ ଅଭିମୁଖେ ବହୁଥିବା ସେ ନଦୀରେ ରଥ ଚଳାଇ, ହେ ରାଜନ୍, ହର୍ଷିତ ହୋଇ ସେ ପୁଣି ସାରଥିକୁ କହିଲେ।

7.119.8

ध्वजनागाश्वकलिलं शरशक्त्यूर्मिमालिनम् ।
खङ्कमत्स्यं गदाग्राहं शूरायुधमहास्वनम् ॥ ७.११९.८ ॥

ଧ୍ୱଜ, ହାତୀ, ଘୋଡାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ବାଣ ଓ ଶକ୍ତିର ତରଙ୍ଗମାଳା ଧାରଣ କରିଥିବା, ଖଡ୍ଗ ମାଛ ଓ ଗଦା କୁମ୍ଭୀରଯୁକ୍ତ, ଶୂରଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରର ମହାନାଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।

7.119.9

प्राणापहारिणं रौद्रं वादित्रोद्धुष्टनादितम् ।
शूराणां सुखसंस्पर्शमस्पृश्यमथ भीरुणाम्।
तीर्णाः स्म दुस्तरं तात द्रोणानीकमहार्णवम् ॥ ७.११९.९ ॥

ପ୍ରାଣ ହରଣକାରୀ, ଭୟଙ୍କର, ବାଦ୍ୟ ଓ ଉଦ୍‌ଘୋଷରେ ଗୁଞ୍ଜିତ; ଶୂରଙ୍କ ପାଇଁ ସୁଖସ୍ପର୍ଶ, ଭୀରୁଙ୍କ ପାଇଁ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ। ହେ ତାତ, ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ସେନାରୂପୀ ଦୁସ୍ତର ମହାସମୁଦ୍ର ଆମେ ପାର ହୋଇଛୁ।

7.119.10

जलसन्धबलेनाजौ पुरुषादैरिवावृतम् ।
अतोऽन्यत्पृतनाशेषं मन्ये कुनदिकामिव ॥ ७.११९.१० ॥

ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କ ବଳରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ନରଭକ୍ଷୀ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରା ହୋଇଥିବା ପରି। ଏହା ବ୍ୟତୀତ ଅବଶିଷ୍ଟ ସେନାକୁ ମୁଁ ଏକ ଛୋଟ ନଦୀ ପରି ମନେ କରେ।

7.119.11

तर्तव्यामल्पसलिलां चोदयाश्वानसम्भ्रमम् ।
हस्तप्राप्तमहं मन्ये साम्प्रतं सव्यसाचिनम् ॥ ७.११९.११ ॥

ପାର ହେବା ଯୋଗ୍ୟ, ଅଳ୍ପ ଜଳ ଥିବା ସେ ନଦୀରେ ବ୍ୟଗ୍ରତା ବିନା ଘୋଡା ଚଳାଅ। ବର୍ତ୍ତମାନ ସବ୍ୟସାଚୀ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ହାତ ପାଖରେ ପାଇଥିବା ମୁଁ ମନେ କରେ।

7.119.12

निर्जित्य दुर्धरं द्रोणं सपदानुगमाहवे ।
हार्दिक्यं योधवर्यं च मन्ये प्राप्तं धनञ्जयम् ॥ ७.११९.१२ ॥

ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜେୟ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପଦାତି ଓ ଅନୁଚରଙ୍କ ସହିତ ଜୟ କରି, ହାର୍ଦିକ୍ୟ (କୃତବର୍ମା) ଓ ଯୋଦ୍ଧାଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ପାଇଛି ବୋଲି ମୁଁ ମନେ କରେ।

7.119.13

न हि मे जायते त्रासो दृष्ट्वा सैन्यान्यनेकशः ।
वह्नेरिव प्रदीप्तस्य वने शुष्कतृणालयम् ॥ ७.११९.१३ ॥

ବନରେ ଶୁଖିଲା ତୃଣର ଆଶ୍ରୟକୁ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ଦେଖିବା ପରି, ଅନେକ ପ୍ରକାରେ ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ମୋ ମନରେ ଭୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ନାହିଁ।

7.119.14

पश्य पाण्डवमुख्येन यातां भूमिं किरीटिना ।
पत्त्यश्वरथनागौघैः पतितैर्विषमीकृताम् ॥ ७.११९.१४ ॥

ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କିରୀଟୀ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ଏହି ଭୂମିକୁ ଦେଖ। ପଦାତିକ, ଅଶ୍ୱ, ରଥ ଓ ହସ୍ତୀଙ୍କ ପତିତ ସମୂହରେ ଏହା ବିଷମ କରାଯାଇଛି।

7.119.15

द्रवते तद्यथा सैन्यं तेन भग्नं महात्मना ।
रथैर्विपरिधावद्भिर्गजैरश्वैश्च सारथे।
कौशेयारुणसंकाशमेतदुद्वूयते रजः ॥ ७.११९.१५ ॥

ହେ ସାରଥି, ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭଗ୍ନ ସୈନ୍ୟ ଏହିପରି ପଳାୟନ କରୁଛି। ରଥ, ହସ୍ତୀ ଓ ଅଶ୍ୱମାନେ ଚାରିଦିଗକୁ ଦୌଡ଼ିବାରୁ ଲାଲ ରେଶମ ପରି ଏହି ଧୂଳି ଉଠୁଛି।

7.119.16

अभ्याशस्थमहं मन्ये श्वेताश्वं कृष्णसारथिम् ॥ ७.११९.१६ ॥

ଧଳା ଅଶ୍ୱଥିବା ଏବଂ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସାରଥି କରିଥିବା ଅର୍ଜୁନ ନିକଟରେ ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି ବୋଲି ମୁଁ ଭାବୁଛି।

7.119.17

श्रूयते ह्येष निर्घोषो जलदस्येव गर्जतः ।
विष्फार्यमाणस्य रणे गाण्डीवस्यामितौजसः ॥ ७.११९.१७ ॥

ଯୁଦ୍ଧରେ ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀ ଗାଣ୍ଡୀବକୁ ଟାଣି ବିସ୍ତାର କରାଯିବାରୁ ଗର୍ଜୁଥିବା ମେଘର ଗର୍ଜନ ପରି ଏହି ନିର୍ଘୋଷ ଶୁଣାଯାଉଛି।

7.119.18

अभ्याशस्थमहं मन्ये सैन्धवस्य किरीटिनम् ।
तादृशः श्रूयते शब्दः सैन्यानां सागरोपमः ॥ ७.११९.१८ ॥

ସୈନ୍ଧବଙ୍କ ନିକଟରେ କିରୀଟୀ ନିକଟରେ ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି ବୋଲି ମୁଁ ଭାବୁଛି, କାରଣ ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କର ଏହିପରି ଶବ୍ଦ ସମୁଦ୍ର ପରି ଶୁଣାଯାଉଛି।

7.119.19

यादृशानि निमित्तानि मम प्रादुर्भवन्ति वै ।
अनस्तंगत आदित्ये हन्ता सैन्धवमर्जुनः ॥ ७.११९.१९ ॥

ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଯେଉଁ ଅଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ପ୍ରକଟ ହେଉଛି, ସେଥିରୁ ମନେ ହୁଏ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଅର୍ଜୁନ ସୈନ୍ଧବ (ଜୟଦ୍ରଥ)ଙ୍କୁ ବଧ କରିବେ।

7.119.20

शनैर्विस्रम्भयन्नश्वान्याहि यत्रारिवाहिनी ॥ ७.११९.२० ॥

ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ଶାନ୍ତ କରି ଶତ୍ରୁ ସେନା ଯେଉଁଠି ଅଛି ସେଠିକୁ ଚଳାଅ।

7.119.21

यत्रैते सतलत्रामाः सुयोधनपुरोगमाः ।
दंशिताः क्रूरकर्माणः काम्भोजा युद्धदुर्मदाः ॥ ७.११९.२१ ॥

ସୁଯୋଧନଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି କବଚଧାରୀ ଏମାନେ, କ୍ରୂର କର୍ମୀ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ମଦମତ୍ତ କାମ୍ବୋଜମାନେ ଯେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି।

7.119.22

शरबाणासनधरा यवनाश्च प्रहारिणः ।
शकाः किराता दरदा बर्बरास्ताम्रलिप्तकाः ॥ ७.११९.२२ ॥

ଶର-ବାଣ-ଧନୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଯବନ ଓ ପ୍ରହାରୀମାନେ, ଶକ, କିରାତ, ଦରଦ, ବର୍ବର ଓ ତାମ୍ରଲିପ୍ତକମାନେ।

7.119.23

अन्ये च बहवो म्लेच्छा विविधायुधपाणयः ।
मामेवाभिमुखाः सर्वे तिष्ठन्ति समरार्थिनः ॥ ७.११९.२३ ॥

ବିବିଧ ଆୟୁଧ ହାତରେ ଧରିଥିବା ଅନ୍ୟ ବହୁ ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନେ, ଯୁଦ୍ଧେଚ୍ଛୁ ହୋଇ ସମସ୍ତେ ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି।

7.119.24

एतान्सरथनागाश्वान्निहत्याजौ सपत्तिनः ।
इदं दुर्गं महाघोरं तीर्णमेवोपधारय ॥ ७.११९.२४ ॥

ଯୁଦ୍ଧରେ ଏହି ରଥୀ, ହାତୀ ଓ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି ଏହି ମହାଭୟଙ୍କର ଦୁର୍ଗ ପାର ହୋଇଗଲେ ବୋଲି ଜାଣ।

7.119.25

न सम्भ्रमो मे वार्ष्णेय विद्यते सत्यविक्रम ।
यद्यपि स्यात्तव क्रुद्धो जामदग्न्योऽग्रतः स्थितः ॥ ७.११९.२५ ॥

ହେ ବାର୍ଷ୍ଣେୟ, ହେ ସତ୍ୟବିକ୍ରମ, ତୁମ ସମ୍ମୁଖରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟ (ପରଶୁରାମ) ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୋ ମନରେ କୌଣସି ବ୍ୟାକୁଳତା ନାହିଁ।

7.119.26

द्रोणो वा रथिनां श्रेष्ठः कृपो मद्रेश्वरोऽपि वा ।
तथापि सम्भ्रामो न स्यात्त्वामाश्रित्य महाभुज ॥ ७.११९.२६ ॥

ଦ୍ରୋଣ, ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୃପ, କିମ୍ବା ମଦ୍ରେଶ୍ୱର (ଶଲ୍ୟ) ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ହେ ମହାବାହୁ, ତୁମକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ମୋତେ ବ୍ୟାକୁଳତା ହେବ ନାହିଁ।

7.119.27

त्वया सुबहवो युद्धे निर्जिताः शत्रुसूदन ।
दंशिताःक्रूरकर्माणः काम्भोजा युद्धदुर्मदाः ॥ ७.११९.२७ ॥

ହେ ଶତ୍ରୁସୂଦନ, ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବହୁତ ଲୋକଙ୍କୁ ଜୟ କରିଛ। କ୍ରୂରକର୍ମା, କବଚଧାରୀ, ଯୁଦ୍ଧମଦରେ ମତ୍ତ କାମ୍ବୋଜମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଜୟ କରିଛ।

7.119.28

शरवाणासनधरा यवनाश्च प्रहारिणः ।
शकाः किराता दरदा बर्बरास्ताम्रलिप्तकाः।
अन्ये च बहवो म्लेच्छा विविधायुधपाणयः ॥ ७.११९.२८ ॥

ଶର, ଧନୁ ଓ ତୂଣୀର ଧାରଣ କରିଥିବା ଯବନ, ପ୍ରହାରକାରୀ ଶକ, କିରାତ, ଦରଦ, ବର୍ବର ଓ ତାମ୍ରଲିପ୍ତକ; ଏବଂ ହାତରେ ବିବିଧ ଅସ୍ତ୍ର ଧରିଥିବା ଅନ୍ୟ ବହୁ ମ୍ଲେଚ୍ଛ।

7.119.29

न च मे सम्भ्रमः कश्चिद्भूतपूर्वः कथञ्चन ।
किमुतैतत्समासाद्य धीरं संयुगगोष्पदम् ॥ ७.११९.२९ ॥

ମୋ ମଧ୍ୟରେ ପୂର୍ବରୁ କେବେ ବି, କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ବ୍ୟାକୁଳତା ହୋଇ ନାହିଁ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଗୋଷ୍ପଦ ପରି ଅଳ୍ପ ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ ଧୀର ଲୋକର ବ୍ୟାକୁଳତା କିପରି ହେବ?

7.119.30

आयुष्मन्कतरेण त्वां प्रापयामि धनञ्जयम् ।
केभ्यः क्रुद्धोऽसि वार्ष्णेय कान्स्विन्मृत्युरुपस्थितः ॥ ७.११९.३० ॥

ହେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେଉଁ ପଥରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଧନଞ୍ଜୟ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚାଇବି? ହେ ବାର୍ଷ୍ଣେୟ, ତୁମେ କାହା ଉପରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ, ଆଉ ମୃତ୍ୟୁ କାହା ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ?

7.119.31

केषां सङ्घमनीकस्य हन्तुमुत्सहते मनः ।
केत्वां युधि पराक्रान्तं कालान्तकयमोपमम् ॥ ७.११९.३१ ॥

କାହାର ସେନାସମୂହକୁ ବଧ କରିବାକୁ ତୁମ ମନ ଉତ୍ସୁକ? ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାକ୍ରମରେ ଅଗ୍ରସର, କାଳ ଓ ଯମ ସମ ତୁମକୁ କିଏ ପ୍ରତିରୋଧ କରିବ?

7.119.32

दृष्ट्वा विक्रमसम्पन्नं विद्रविष्यन्ति संयुगे ।
केषां वैवस्वतो राजा स्मरतेऽद्य महाभुज ॥ ७.११९.३२ ॥

ପରାକ୍ରମସମ୍ପନ୍ନ ତୁମକୁ ଦେଖି ଯୁଦ୍ଧରେ କିଏ ପଳାଇବେ? ହେ ମହାବାହୁ, ଆଜି ବୈବସ୍ୱତ ରାଜା ଯମ କାହାକୁ ସ୍ମରଣ କରୁଛନ୍ତି?

7.119.33

मुण्डानेतान्हनिष्यामि दानवानिव वासवः ।
प्रतिज्ञां पारयिष्यामि काम्भोजानेव मां वह ॥ ७.११९.३३ ॥

ଏହି ମୁଣ୍ଡିତମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଦାନବମାନଙ୍କୁ ମାରିବା ପରି ମାରିବି। ମୋ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂରଣ କରିବି; ମୋତେ କାମ୍ବୋଜମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ନେଇଚାଲ।

7.119.34

…कदनं कृत्वा क्षिप्रं यास्यामि पाण्डवम् ॥ ७.११९.३४ ॥

…ସଂହାର କରି ଶୀଘ୍ର ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବି।

7.119.35

…यन्ति मे वीर्यं कौरवाः ससुयोधनाः ।
…नाके हते सूत सर्वसैन्येषु चासकृत् ॥ ७.११९.३५ ॥

…ମୋ ବୀର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ମୁଖରେ ସୁଯୋଧନ ସହିତ କୌରବମାନେ ଆସିବେ…ସ୍ୱର୍ଗକୁ (ପଠାଯାଇଥିବା), ହେ ସୂତ; ସମସ୍ତ ସେନାରେ ବାରମ୍ବାର (ନିହତ)।

7.119.36

अद्य कौरवसैन्यस्य दीर्घमाणस्य संयुगे ।
श्रुत्वा विरावं बहुधा सन्तप्स्यति सुयोधनः ॥ ७.११९.३६ ॥

ଆଜି ଯୁଦ୍ଧରେ କୌରବ ସେନାର ଦୀର୍ଘ ଆର୍ତ୍ତନାଦ ଶୁଣି ସୁଯୋଧନ ନାନାପ୍ରକାରେ ସନ୍ତପ୍ତ ହେବ।

7.119.37

अद्य पाण्डवमुख्यस्य श्वेताश्वस्य महात्मनः ।
आचार्यककृतं मार्गं दर्शयिष्यामि संयुगे ॥ ७.११९.३७ ॥

ଆଜି ଯୁଦ୍ଧରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ, ଶ୍ୱେତାଶ୍ୱ ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ (ଦ୍ରୋଣ)ଙ୍କ ନିର୍ମିତ ପଥ ମୁଁ ଦେଖାଇବି।

7.119.38

अद्य मद्बाणनिहतान्योधमुख्यान्सहस्रशः ।
दृष्ट्वा दुर्योधनो राजा पश्चात्तापं गमिष्यति ॥ ७.११९.३८ ॥

ଆଜି ମୋ ବାଣରେ ସହସ୍ର ସହସ୍ର ପ୍ରମୁଖ ଯୋଦ୍ଧା ହତ ହେବାର ଦେଖି ରାଜା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଅନୁତାପ କରିବେ।

7.119.39

अद्य मे क्षिप्रहस्तस्य क्षिपतः सायकोत्तमान् ।
अलातचक्रप्रतिमं धनुर्द्रक्ष्यन्ति कौरवाः ॥ ७.११९.३९ ॥

ଆଜି ମୁଁ କ୍ଷିପ୍ରହସ୍ତ ହୋଇ ଉତ୍ତମ ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କଲାବେଳେ କୌରବମାନେ ମୋ ଧନୁକୁ ଅଲାତଚକ୍ର ପରି ଦେଖିବେ।

7.119.40

मत्सायकचिताङ्गानां रुधिरं स्रवतां मुहुः ।
सैनिकानां वधं दृष्ट्वा सन्तप्स्यति सुयोधनः ॥ ७.११९.४० ॥

ମୋ ବାଣରେ ଶରୀର ବିଦ୍ଧ ହୋଇ ବାରମ୍ବାର ରକ୍ତ ବହାଉଥିବା ସୈନିକଙ୍କ ବଧ ଦେଖି ସୁଯୋଧନ ସନ୍ତପ୍ତ ହେବେ।

7.119.41

अद्य मे क्रुद्धरूपस्य निघ्नतश्च वरान्वरान् ।
द्विफल्गुनामिमं लोकं मंस्यतेऽद्य सुयोधनः ॥ ७.११९.४१ ॥

ଆଜି କ୍ରୁଦ୍ଧରୂପ ଧରି ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କୁ ବଧ କରୁଥିବା ମୋତେ ଦେଖି ସୁଯୋଧନ ଏହି ଜଗତକୁ ଦୁଇ ଫାଲ୍ଗୁନଙ୍କ ଜଗତ ବୋଲି ଭାବିବେ।

7.119.42

अद्य राजसहस्राणि निहतानि मया रणे ।
दृष्ट्वा दुर्योधनो राजा सन्तप्स्यति महामृधे ॥ ७.११९.४२ ॥

ଆଜି ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ସହସ୍ର ରାଜା ନିହତ ହୋଇଛନ୍ତି; ଏହା ଦେଖି ରାଜା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଏହି ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ସନ୍ତପ୍ତ ହେବେ।

7.119.43

अद्य स्नेहं च भक्तिं च पाण्डवेषु महात्मसु ।
हत्वा राजसहस्राणि दर्शयिष्यामि राजसु ॥ ७.११९.४३ ॥

ଆଜି ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମୋର ସ୍ନେହ ଓ ଭକ୍ତି ହଜାର ହଜାର ରାଜାଙ୍କୁ ବଧ କରି ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଦେଖାଇବି।

7.119.44

बलं वीर्यं कृतज्ञत्वं मम ज्ञास्यन्ति कौरवाः ॥ ७.११९.४४ ॥

ମୋ ବଳ, ବୀର୍ଯ୍ୟ ଓ କୃତଜ୍ଞତା କୌରବମାନେ ଜାଣିବେ।

7.119.45

एवमुक्तस्तदा सूतः शिक्षितान्साधुवाहिनः ।
शशाङ्कसन्निकाशान्वै वाजिनो व्यनुदद्भृशम् ॥ ७.११९.४५ ॥

ଏହିପରି କୁହାଗଲେ ସେ ସାରଥି ଶିକ୍ଷିତ, ଚନ୍ଦ୍ରସଦୃଶ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କୁ ପ୍ରବଳଭାବେ ଚଳାଇଲା।

7.119.46

ते पिबन्त इवाकाशं युयुधानं हयोत्तमाः ।
प्रापयन्यवनाञ्शनीघ्रं मनः पवनरंहसः ॥ ७.११९.४६ ॥

ଆକାଶକୁ ପିଉଥିବା ପରି ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଶ୍ୱମାନେ ଯୁଯୁଧାନଙ୍କୁ ପବନ ଓ ମନର ବେଗରେ ଯବନମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଶୀଘ୍ର ନେଇଗଲେ।

7.119.47

सात्यकिं ते समासाद्य पृतनास्वनिवर्तिनम् ।
बहवो लघुहस्ताश्च शरवर्षैरवाकिरन् ॥ ७.११९.४७ ॥

ସେନାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଟଳ ସାତ୍ୟକିଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ଚଞ୍ଚଳ ହସ୍ତୀ ଅନେକ ଯୋଦ୍ଧା ବାଣବର୍ଷଣରେ ତାଙ୍କୁ ଆବୃତ କଲେ।

7.119.48

तेषामिषूनथास्त्राणि वेगवान्नतपर्वभिः ।
अच्छिनत्सात्यकी राजन्नैनं ते प्राप्नुवञ्शराः ॥ ७.११९.४८ ॥

ହେ ରାଜନ୍, ବେଗବାନ ସାତ୍ୟକି ବଙ୍କା ଗଣ୍ଠିଯୁକ୍ତ ବାଣରେ ସେମାନଙ୍କ ବାଣ ଓ ଅସ୍ତ୍ର କାଟିଦେଲେ; ସେମାନଙ୍କ ବାଣ ତାଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚିଲା ନାହିଁ।

7.119.49

रुक्मपुङ्खैः सुनिशितैर्गार्ध्रपत्रैरजिह्मगैः ।
उच्चकर्त शिरांस्युग्रो यवनानां भुजानपि ॥ ७.११९.४९ ॥

ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାଖ, ଅତି ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଶକୁନି ପର ଥିବା, ସିଧା ଉଡ଼ୁଥିବା ବାଣରେ ସେ ଉଗ୍ର ବୀର ଯବନମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଓ ବାହୁ ମଧ୍ୟ କାଟିଲେ।

7.119.50

शैक्यायसानि वर्माणि कांस्यानि च समन्ततः ।
भित्त्वा देहांस्तथा तेषां शरा जग्मुर्महीतलम् ॥ ७.११९.५० ॥

ଇସ୍ପାତ, ଲୁହା ଓ କଂସାର କବଚ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରୁ ଭେଦି, ସେମାନଙ୍କ ଶରୀର ଭେଦି ବାଣମାନେ ପୃଥିବୀକୁ ଯାଇ ପଡ଼ିଲେ।

7.119.51

ते हन्यमाना वीरेण म्लेच्छाः सात्यकिना रणे ।
शतशोऽभ्यपतंस्तत्र व्यसवो वसुधातले ॥ ७.११९.५१ ॥

ଯୁଦ୍ଧରେ ବୀର ସାତ୍ୟକିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତ ସେହି ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନେ ଶହ ଶହ ସଂଖ୍ୟାରେ ସେଠାରେ ପ୍ରାଣହୀନ ହୋଇ ପୃଥିବୀରେ ପଡ଼ିଗଲେ।

7.119.52

सुपूर्णायतमुक्तैस्तानव्यवच्छिन्नपिण्डितैः ।
पञ्च षट् सप्त चाष्टौ च भिभेद यवनाञ्शरैः ॥ ७.११९.५२ ॥

ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆକର୍ଷଣ କରି, ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିସ୍ତାରରେ ନିକ୍ଷେପିତ, ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଓ ଘନ ବାଣରେ ସେ ପାଞ୍ଚ, ଛଅ, ସାତ ଓ ଆଠ ଯବନଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ।

7.119.53

काम्भोजानां सहस्रैश्च शकानां च विशाम्पते ।
शबराणां किरातानां बर्बराणां तथैव च ॥ ७.११९.५३ ॥

ହେ ପ୍ରଜାପତି, କାମ୍ବୋଜର ସହସ୍ର, ଶକ, ଶବର, କିରାତ ଓ ବର୍ବରମାନେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି (ପଡ଼ିଲେ)।

7.119.54

अगम्यरूपां पृथिवीं मांसशोणितकर्दमाम् ।
कृतवांस्तत्र शैनेयः क्षपयंस्तावकं बलम् ॥ ७.११९.५४ ॥

ସେଠାରେ ଶୈନେୟ (ସାତ୍ୟକି) ତୁମ ସେନାକୁ ନାଶ କରି, ପୃଥିବୀକୁ ମାଂସ-ରକ୍ତର ପଙ୍କରେ ଅଗମ୍ୟ ରୂପର କଲେ।

7.119.55

दस्यूनां सशिरस्त्राणैः शिरोभिर्लूनमूर्धदौः ।
दीर्घकूर्चैर्मही कीर्णा विबर्हैरण्डजैरिव ॥ ७.११९.५५ ॥

ଡକାୟତମାନଙ୍କ ଶିରସ୍ତ୍ରାଣ ସହିତ କଟା ମୁଣ୍ଡ, କଟା ଶିଖା ଓ ଲମ୍ବା ଦାଢ଼ିରେ ପୃଥିବୀ ଢାଙ୍କି ହୋଇଗଲା, ଯେପରି ଅଣ୍ଡଜ ପକ୍ଷୀଙ୍କ ପର ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହୋଇଛି।

7.119.56

रुधिरोक्षितसर्वाङ्गैस्तैस्तदायोधनं बभौ ।
कबन्धैः संवृतं सर्वं ताम्राभ्रैः खमिवावृतम् ॥ ७.११९.५६ ॥

ରକ୍ତରେ ତିନ୍ତା ଅଙ୍ଗବିଶିଷ୍ଟ ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେହି ରଣକ୍ଷେତ୍ର ଶୋଭା ପାଉଥିଲା; ମୁଣ୍ଡହୀନ ଧଡ଼ରେ ସର୍ବତ୍ର ଢାଙ୍କି, ତମ୍ବା ରଙ୍ଗର ମେଘରେ ଆକାଶ ଆବୃତ ହୋଇଥିବା ପରି।

7.119.57

वज्राशनिसमस्पर्शैः सुपर्वभिरजिह्मगैः ।
ते सात्वतेन निहताः समावव्रुर्वसुन्धराम् ॥ ७.११९.५७ ॥

ବଜ୍ର ଓ ଅଶନି ସଦୃଶ ସ୍ପର୍ଶ, ସିଧା ଯାଉଥିବା ସୁନ୍ଦର ଗଣ୍ଠିଯୁକ୍ତ ବାଣରେ ସାତ୍ୱତ ଦ୍ୱାରା ନିହତ ସେମାନେ ପୃଥିବୀକୁ ଢାଙ୍କି ଦେଲେ।

7.119.58

तेषामस्त्राणि बाणांश्च शैनेयो नतपर्वभिः ।
निचकर्त महाराज यवनानां शिरोधराः ॥ ७.११९.५८ ॥

ହେ ମହାରାଜ! ଶୈନେୟ ନତ ଗଣ୍ଠିଯୁକ୍ତ ବାଣରେ ସେମାନଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ବାଣ କାଟିଦେଲେ; ଯବନମାନଙ୍କ ଗଳା ମଧ୍ୟ କାଟିଦେଲେ।

7.119.59

ते शरा नतपर्वाणो युयुधानप्रचोदिताः ।
हित्वा देहांस्तथा तेषां पतन्ति स्म महीतले ॥ ७.११९.५९ ॥

ଯୁଯୁଧାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ସେହି ନତ ଗଣ୍ଠି ବାଣ ସେମାନଙ୍କ ଦେହ ଛାଡ଼ି ମହୀତଳରେ ପଡ଼ିଗଲା।

7.119.60

ते हन्यमाना वीरास्तु वृष्णिवीरेण संयुगे ।
शस्त्राहताः पतन्त्युर्व्यां काम्भोजाः सपदानुगाः ॥ ७.११९.६० ॥

ଯୁଦ୍ଧରେ ବୃଷ୍ଣିବୀରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିହତ ହେଉଥିବା ସେହି ବୀରମାନେ, ଶସ୍ତ୍ରାହତ ହୋଇ, ପଦାତି ଓ ଅନୁଚର ସହିତ କାମ୍ବୋଜମାନେ ପୃଥିବୀରେ ପଡ଼ୁଛନ୍ତି।

7.119.61

काम्भोजानां भुजैश्छिन्नैर्यवनानां च भारत ।
तत्रतत्र मही भाति पञ्चास्यैरिव पन्नगैः ॥ ७.११९.६१ ॥

ହେ ଭାରତ, କାମ୍ବୋଜ ଓ ଯବନମାନଙ୍କର ଛିନ୍ନ ବାହୁରେ ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାନେ ପୃଥିବୀ ପଞ୍ଚମୁଖୀ ସର୍ପମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ପରି ଶୋଭା ପାଉଛି।

7.119.62

अल्पावशिष्टाः सम्भग्नाः कृच्छ्रप्राणा विचेतसः ।
जिताः सङ्ख्ये महाराज युयुधानेन दंशिताः ॥ ७.११९.६२ ॥

ହେ ମହାରାଜ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବଞ୍ଚିଥିବା ଅଳ୍ପ କେତେକ, ଭଗ୍ନ, କଷ୍ଟରେ ପ୍ରାଣ ରଖିଥିବା, ଚେତନାହୀନ ସମସ୍ତେ ଯୁଯୁଧାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ଓ ତଡ଼ାଯାଇଥିଲେ।

7.119.63

पार्ष्णिभिश्च कशाभिश्च ताडयन्तस्तुरङ्गमान् ।
जवमुत्तममास्थाय सर्वतः प्राद्रवन्भयात् ॥ ७.११९.६३ ॥

ଗୋଡ଼ର ଗୋଡ଼ାଳି ଓ ଚାବୁକରେ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ମାରି, ଉତ୍ତମ ବେଗ ଧରି ଭୟରେ ସବୁ ଦିଗକୁ ପଳାଇଲେ।

7.119.64

काम्भोजसैन्यं विद्राव्य दुर्जयं युधि भारत ।
यवनानां च तत्सैन्यं शकानां च महद्बलम् ॥ ७.११९.६४ ॥

ହେ ଭାରତ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜେୟ କାମ୍ବୋଜ ସେନାକୁ ତଡ଼ି, ଯବନଙ୍କ ସେହି ସେନା ଓ ଶକମାନଙ୍କ ମହାବଳକୁ ମଧ୍ୟ (ତଡ଼ିଦେଲେ)।

7.119.65

ततः स पुरुषव्याघ्रः सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
प्रहृष्टस्तावकाञ्जित्वा सूतं याहीत्यचोदयत् ॥ ७.११९.६५ ॥

ସେତେବେଳେ ସତ୍ୟପରାକ୍ରମୀ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର ସାତ୍ୟକି ହର୍ଷିତ ହୋଇ ଆପଣଙ୍କ ବୀରମାନଙ୍କୁ ଜିଣି ସାରଥିକୁ କହିଲେ, 'ଆଗକୁ ଚଲାଅ।'

7.119.66

तत्तस्य समरे कर्म दृष्ट्वाऽन्यैरकृतं पुरा ।
चारणाः सहगन्धर्वाः पूजयाञ्चक्रिरे भृशम् ॥ ७.११९.६६ ॥

ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କର ସେହି କର୍ମ, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ଅନ୍ୟମାନେ କରିନଥିଲେ, ଦେଖି ଚାରଣ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଅତ୍ୟଧିକ ପୂଜା କଲେ।

7.119.67

तं यान्तं पृष्ठगोप्तारमर्जुनस्य विशाम्पते ।
चारणाः प्रेक्ष्य संहृष्टास्त्वदीयाश्चाभ्यपूजयन् ॥ ७.११९.६७ ॥

ହେ ରାଜନ୍, ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପଛ ରକ୍ଷକ ତାକୁ ଯାଉଥିବା ଦେଖି ଚାରଣମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ; ଆପଣଙ୍କ ପକ୍ଷର ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ।