மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.12.1
शुश्रूषस्व स्थिरो भूत्वां शंसतो मम भारत ।
हन्त ते कथयिष्यामि सर्वं प्रत्यक्षदर्शिवान्।
यथा सत्यपरो द्रोणः सादिताः पाण्डुसृञ्जयैः ॥ ७.१२.१ ॥
சஞ்சயர் கூறினார்: பரதனின் வழித்தோன்றலே, அமைதியாக இருந்து என் சொற்களைக் கேளுங்கள். நான் நேரில் கண்டவாறு அனைத்தையும் உமக்குச் சொல்வேன்; உண்மையில் நிலைத்திருந்த துரோணர் பாண்டவர்களாலும் சृஞ்சயர்களாலும் எவ்வாறு கொல்லப்பட்டார் என்பதை.
7.12.2
सेनापतित्वं सम्प्राप्य भारद्वाजो महारथः ।
मध्ये सर्वस्य सैन्यस्य पुत्रं ते वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.१२.२ ॥
படைத்தலைமைப் பொறுப்பைப் பெற்ற மஹாரதியான பாரத்வாஜர் (துரோணர்) முழுப் படையின் நடுவில் உமது மகனிடம் இச்சொற்களைக் கூறினார்.
7.12.3
यत्कौरवाणामृषभादापगेयादनन्तरम् ।
सैनापत्ये त्वया राजन्नद्य सत्कृतवानहम् ॥ ७.१२.३ ॥
ஓ அரசே, கௌரவர்களின் காளையாகிய பீஷ்மருக்குப் பின், இன்று நீர் என்னை படைத்தலைமைப் பொறுப்பில் அமர்த்தி மதித்தீர்.
7.12.4
सदृशं कर्मणस्तस्य फलं प्राप्नुहि भारत ।
करोमि कामं कं तेऽद्य प्रवृणीष्व यमिच्छसि ॥ ७.१२.४ ॥
ஓ பரதனின் வழித்தோன்றலே, அச்செயலுக்குத் தகுந்த பலனைப் பெறுவீராக. இன்று உமக்கு என்ன விருப்பத்தை நிறைவேற்ற வேண்டும்? நீர் எதை விரும்புகிறீரோ அதைத் தேர்ந்தெடுப்பீராக.
7.12.5
ततो दुर्योधनो राजा कर्णदुःशासनादिभिः ।
सम्मन्त्र्योवाच दुर्धर्षमाचार्यं जयतां वरम् ॥ ७.१२.५ ॥
பின்னர் அரசன் துரியோதனன், கர்ணன், துச்சாசனன் முதலியோருடன் ஆலோசித்து, வெல்வோரில் சிறந்தவரும் வெல்ல முடியாதவருமான ஆசிரியரிடம் கூறினான்.
7.12.6
ददासि चेद्वरं मह्यं जीवग्राहं युधिष्ठिरम् ।
गृहीत्वा रयिनां श्रेष्ठं मत्समीपमिहानय ॥ ७.१२.६ ॥
நீர் எனக்கு ஒரு வரம் அளித்தால், யுதிஷ்டிரனை உயிருடன் பிடித்து, தேர்வீரர்களில் சிறந்தவனாகிய அவனைப் பிடித்து இங்கு என்னிடம் கொண்டு வாரும்.
7.12.7
इच्छेयं वै महात्मानं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
भ्रातृणां पश्यतामेव जीवग्राहेण मे द्विज ॥ ७.१२.७ ॥
ஓ இருபிறப்பாளரே, சகோதரர்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, மகாத்மாவும் தர்மாத்மாவுமான யுதிஷ்டிரனை உயிருடன் பிடிக்க நான் விரும்புகிறேன்.
7.12.8
गृहीत्वा रथिनां श्रेष्ठं मत्सकाशमिहानय ।
प्रीणाम्यनेन कार्येण ससुहृज्जनबान्धवः ॥ ७.१२.८ ॥
தேர்வீரர்களில் சிறந்தவரைப் பிடித்து இங்கே என் முன் கொண்டுவா. இந்தச் செயலால் நான் நண்பர்கள், உறவினர்கள், சுற்றத்தாரோடு மகிழ்வேன்.
7.12.9
ततः कुरूणामाचार्यः श्रुत्वा पुत्रस्य ते वचः ।
सेनां प्रहर्षयन्सर्वामिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.१२.९ ॥
அப்போது குருக்களின் ஆசிரியர் உமது மகனின் சொற்களைக் கேட்டு, முழு சேனையையும் மகிழ்வித்தபடி இந்த வார்த்தையைச் சொன்னார்.
7.12.10
धन्यः कुन्तीसुतो राजन्यस्य ग्रहणमिच्छसि ।
न वधं तस्य दुर्धर्ष वरमद्य प्रयाचसे ॥ ७.१२.१० ॥
ஓ அரசே, குந்தியின் மகன் பாக்கியவான்; அவரை வதைக்காமல் ஓர் அரசனை உயிருடன் பிடிக்க நீ விரும்புகிறாய். ஓ வெல்லப்பட முடியாதவனே, இன்று நீ ஒரு வரம் கேட்கிறாய்.
7.12.11
किमर्थं च नरव्याघ्र न वधं तस्य काङ्क्षसे ।
नाशंससि क्रियामेतां मत्तो दुर्योधन ध्रुवम् ॥ ७.१२.११ ॥
ஓ மனிதர்களில் புலியே, நீ அவனது வதத்தை ஏன் விரும்பவில்லை? ஓ துரியோதனா, நிச்சயமாக நீ என்னிடமிருந்து இந்தச் செயலை விரும்பவில்லை.
7.12.12
आहोस्विद्धर्मराजस्य द्वेष्टा कश्चिन्न विद्यते ।
यदीच्छसि त्वं जीवन्तं कुलं रक्षसि चात्मनः ॥ ७.१२.१२ ॥
அல்லது தர்மராஜனுக்கு எந்தப் பகைவனும் இல்லையோ? நீ அவனை உயிரோடு வைத்திருக்க விரும்பினால், நீ உன் சொந்தக் குலத்தையே காக்கிறாய்.
7.12.13
अथवा भरतश्रेष्ठ निर्जित्य युधि पाण्डवान् ।
राज्यांशं प्रति दत्त्वा च सौभ्रात्रं कर्तुमिच्छसि ॥ ७.१२.१३ ॥
அல்லது பரதர்களில் சிறந்தவனே, போரில் பாண்டவர்களை வென்று, அவர்களுக்கு நாட்டின் ஒரு பங்கை அளித்து சகோதரத்துவம் நிலைநாட்ட விரும்புகிறாயா?
7.12.14
धन्यः कुन्तीसुतो राजा सुजातं चास्य धीमतः ।
अजातशत्रुता सत्या तस्य यत्स्निह्यते भवान् ॥ ७.१२.१४ ॥
குந்தியின் மகனாகிய அரசன் பாக்கியவான்; அந்த அறிவாளியின் பிறப்பும் உயர்ந்தது. அவனுக்கு எதிரிகள் இல்லாத நிலை உண்மையானது, ஏனெனில் நீங்கள் அவன் மீது பாசம் கொள்கிறீர்கள்.
7.12.15
द्रोणेन चैवमुक्तस्य तव पुत्रस्य भारत ।
सहसा निःसृतो भावो योस्य नित्यं हृदि स्थितः ॥ ७.१२.१५ ॥
பரதவம்சத்தவனே, துரோணர் இவ்வாறு சொன்னதும், உன் மகனின் இதயத்தில் எப்போதும் இருந்த உணர்வு திடீரென வெளிப்பட்டது.
7.12.16
नाकारो गूहितुं शक्यो बृहस्पतिसमैरपि ।
तस्मात्तव सुतो राजन्प्रहृष्टो वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.१२.१६ ॥
பிருஹஸ்பதிக்கு நிகரானவர்களாலும் உள்ளக் குறிப்பை மறைக்க முடியாது. ஆகவே, அரசே, உன் மகன் மகிழ்ச்சியுடன் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.
7.12.17
वधे कुन्तीसुतस्याजौ नाचार्य विजयो मम ।
हते युधिष्ठिरे पार्था हन्युःसर्वान्हि नो ध्रुवम् ॥ ७.१२.१७ ॥
ஆசாரியரே, போரில் குந்தியின் மகனைக் கொல்லாமல் எனக்கு வெற்றி இல்லை. யுதிஷ்டிரன் கொல்லப்பட்டால், பார்த்தர்கள் நிச்சயமாக நம் அனைவரையும் கொல்வார்கள்.
7.12.18
नैव शक्या रणे सर्वे निहन्तुममरैरपि ।
यदि सर्वे हनिष्यन्ते पाण्डवाः ससुता मृधे ॥ ७.१२.१८ ॥
போரில் அனைத்து பாண்டவர்களையும் கொல்வது தேவர்களாலும் சாத்தியமல்ல. பாண்டவர்கள் தங்கள் மகன்களுடன் போரில் அனைவரும் கொல்லப்படுவார்களானால்—
7.12.19
ततः कृत्स्नं वशे कृत्वा निःशेषं नृपमण्डलम् ।
ससागरवनां स्फीतां विजित्य वसुधामिमाम् ॥ ७.१२.१९ ॥
பின்னர் அரச மண்டலம் முழுவதையும் முற்றிலும் வசப்படுத்தி, கடல்களும் காடுகளும் கொண்ட இந்த செழுமையான பூமியை வென்று
7.12.20
विष्णुर्दास्यति कृष्णायै कुन्त्यै वा पुरुषोत्तमः ।
यद्येष चैषां शेषःस्यात्स एवास्मान्न शेषयेत् ॥ ७.१२.२० ॥
விஷ்ணு, புருஷோத்தமன், கிருஷ்ணைக்கோ குந்திக்கோ (அதைத்) தருவார்; இவர்களில் ஒருவன் எஞ்சினால், அவனே நம்மை எஞ்சவிடமாட்டான்.
7.12.21
सत्यप्रतिज्ञे त्वानीते पुनर्द्यूतेन निर्जिते ।
तस्मिञ्जीवति चायाते ह्युपायैर्बहुभिः कृतैः।
पुनर्यास्यन्त्यरण्याय पाण्डवास्तमनुव्रताः ॥ ७.१२.२१ ॥
சத்தியப் பிரதிஜ்ஞர்களான அவர்கள் மீண்டும் கொண்டுவரப்பட்டு, சூதில் மீண்டும் தோற்கடிக்கப்பட்டனர்; அவன் உயிருடன் இருந்து பல உபாயங்களால் திரும்பி வந்தால், பாண்டவர்கள் அவனைப் பின்பற்றி மீண்டும் காட்டுக்குச் செல்வார்கள்.
7.12.22
सोऽयं मम जयो व्यक्तं दीर्घकालं भविष्यति ।
अतो न वधमिच्छामि धर्मराजस्य कर्हिचित् ॥ ७.१२.२२ ॥
இந்த என் வெற்றி தெளிவாக நீண்ட காலம் நிலைக்கும்; ஆகையால் தர்மராஜனுடைய வதத்தை நான் ஒருபோதும் விரும்பமாட்டேன்.
7.12.23
तस्य जिह्ममभिप्रायं ज्ञात्वा द्रोणोऽर्थतत्त्ववित् ।
तं वरं सान्तरं तस्मै ददौ संचिन्त्य बुद्धिमान् ॥ ७.१२.२३ ॥
அவனுடைய வக்கிர நோக்கத்தை அறிந்து, பொருளின் உண்மையை அறிந்த அறிவுள்ள துரோணர் நன்கு ஆலோசித்து, அவனுக்கு அந்த வரத்தை ஒரு நிபந்தனையுடன் கொடுத்தார்.
7.12.24
न चेद्युधिष्ठिरं वीरः पालयेदर्जुनो युधि ।
मन्यस्व पाण्डवश्रेष्ठमानीतं वशमात्मनः ॥ ७.१२.२४ ॥
வீரன் அர்ஜுனன் போரில் யுதிஷ்டிரனைக் காக்கவில்லையென்றால், பாண்டவர்களில் சிறந்தவன் உன் வசத்தில் கொண்டுவரப்பட்டான் என்று அறிந்துகொள்.
7.12.25
न हि शक्यो रणे पार्थः सेन्द्रैर्देवासुरैरपि ।
प्रत्युद्यातुमतस्तात न तस्माद्धर्षयाम्यहम् ॥ ७.१२.२५ ॥
அன்பு மகனே, போரில் பார்த்தனை இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களாலும் அசுரர்களாலும் கூட எதிர்கொள்ள முடியாது. ஆகையால் நான் உன்னை ஊக்குவிக்கவில்லை.
7.12.26
असंशयं स मे शिष्यो मत्पूर्वश्चास्त्रकर्मणि ।
तरुणः सुकृती युक्त एकायनगतश्च सः ॥ ७.१२.२६ ॥
அவன் சந்தேகமின்றி என் சீடன்; அஸ்திர வித்தையில் என்னால் முன்பே பயிற்றுவிக்கப்பட்டவன். அவன் இளைஞன், புண்ணியவான், ஒரே வழியில் நிலைத்தவன்.
7.12.27
अस्त्राणीन्द्राच्च रुद्राच्च भूयांसि समवाप्तवान् ।
अमर्षितश्च ते राजंस्ततो नामर्षयाम्यहम् ॥ ७.१२.२७ ॥
அவன் இந்திரனிடமிருந்தும் ருத்திரனிடமிருந்தும் பல அஸ்திரங்களைப் பெற்றிருக்கிறான். அரசே, நீ அவனை சினமூட்டியிருக்கிறாய்; ஆகையால் நான் அவனை மேலும் சினமூட்டமாட்டேன்.
7.12.28
स चापक्रम्यतां युद्धाद्येनोपायेन शक्यते ।
अपनीते ततः पार्थे धर्मराजो जितस्त्वया ॥ ७.१२.२८ ॥
அவனை எந்த வழியில் சாத்தியமோ அந்த வழியில் போரிலிருந்து விலக்கி வை. பார்த்தன் விலக்கப்பட்டால், அப்போது தர்மராஜனை நீ வென்றதாகும்.
7.12.29
ग्रहणे हि जयस्तस्य न वधे पुरुषर्षभ ।
ग्रहणं हि वधात्तस्य धर्मराजस्य मन्यसे।
अनेनैवाभ्युपायेन ग्रहणं समुपैष्यसि ॥ ७.१२.२९ ॥
புருஷச்ரேஷ்டனே, அவனைப் பிடிப்பதில்தான் வெற்றி; கொல்வதில் அல்ல. தர்மராஜனைக் கைப்பற்றுவதை அவனைக் கொல்வதைவிடச் சிறந்ததாக நீ கருதுகிறாய். இந்த வழியாலேயே நீ அவனைப் பிடிப்பாய்.
7.12.30
अहं गृहीत्वा राजानं सत्यधर्मपरायणम् ।
आनयिष्यामि ते राजन्वशमद्य न संशयः ॥ ७.१२.३० ॥
சத்தியமும் தர்மமும் நிலைத்த அரசனை நான் பிடித்து, அரசே, இன்றே உன் வசத்தில் கொண்டு வருவேன். இதில் சந்தேகமில்லை.
7.12.31
यदि स्यास्यति सङ्ग्रामे मुहूर्तमपि मेऽग्रतः ।
अपनीते नरव्याघ्रे कुन्तीपुत्रे धनञ्जये ॥ ७.१२.३१ ॥
போரில் என் முன்னிலையில் ஒரு கணமேனும் நரவ்யாக்ரரான குந்தியின் மகன் தனஞ்சயன் விலகியிருந்தால்,
7.12.32
फल्गुनस्य समीपे तु न हि शक्यो युधिष्ठिरः ।
ग्रहीतुं समरे राजन्सेन्द्रैरपि सुरासुरैः ॥ ७.१२.३२ ॥
ஓ அரசே, பல்குனனின் அருகில் இருக்கும்போது யுதிஷ்டிரனை போரில் இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களும் அசுரர்களும் கூட பிடிக்க முடியாது.
7.12.33
एवमुक्ते तदा तस्मिन्युद्धे देवासुरोपमे ।
सान्तरं तु प्रतिज्ञाते राज्ञो द्रोणेन निग्रहे।
गृहीतं तममन्यन्त तव पुत्राः सुबालिशाः ॥ ७.१२.३३ ॥
அவர் அவ்வாறு கூறியபின், தேவாசுரப் போருக்கு ஒத்த அந்தப் போரில், துரோணர் அரசனைப் பிடிப்பதாக சபதம் செய்ததும், உமது மிக மூடர்களான மகன்கள் அவனைப் பிடித்துவிட்டதாக எண்ணினர்.
7.12.34
ततो दुर्योधनेनापि ग्रहणं पाण्डवस्य तत् ।
स्कन्धावारेषु सर्वेषु यथास्थानेषु मारिष।
सैन्यस्थानेषु सर्वेषु सुघोषितमरिन्दम ॥ ७.१२.३४ ॥
பின்னர் துரியோதனனும், பாண்டவனைப் பிடிக்கும் செய்தியை எல்லா பாசறைகளிலும், அந்தந்த இடங்களிலும், படையின் எல்லா நிலைகளிலும் நன்கு அறிவித்தான், ஓ அரிந்தமா.
7.12.35
पाण्डवेयेषु सापेक्षं द्रोणं जानाति ते सुतः ।
ततः प्रतिज्ञास्थैर्यार्थं स मन्त्रो बहुलीकृतः ॥ ७.१२.३५ ॥
உமது மகன், துரோணர் பாண்டவர்கள் மீது பக்கச்சார்பு கொண்டவர் என்பதை அறிந்திருந்தான். அதனால் அவரது சபதத்தை உறுதிப்படுத்த அந்த ஆலோசனை பலமுறை எடுத்துரைக்கப்பட்டது.