ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.130
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.130.1
तस्मिन्विलुलिते सैन्ये सैन्धवायार्जुने गते ।
सात्वते भीमसेने च पुत्रस्ते द्रोणमभ्ययात्।
त्वरन्नेकरथेनैव बहु कृत्यं विचिन्तयन् ॥ ७.१३०.१ ॥
ସେହି ସେନା ବିଚଳିତ ହେଲେ, ସୈନ୍ଧବ (ଜୟଦ୍ରଥ)ଙ୍କ ନିକଟକୁ ଅର୍ଜୁନ ଯାଇଥିଲେ, ସାତ୍ୱତ (ସାତ୍ୟକି) ଓ ଭୀମସେନ ମଧ୍ୟ ଯାଇଥିଲେ, ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅନେକ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଚିନ୍ତା କରି ଏକାକୀ ଗୋଟିଏ ରଥରେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଶୀଘ୍ର ଆସିଲେ।
7.130.2
स रथस्तव पुत्रस्य त्वरया परया युतः ।
तूर्णमभ्यद्रवद्द्रोणं मनोमारुतवेगवान् ॥ ७.१३०.२ ॥
ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ସେହି ରଥ ଅତି ଶୀଘ୍ରତାରେ ଯୋଡ଼ା ହୋଇ, ମନ ଓ ବାୟୁ ପରି ବେଗରେ ତୁରନ୍ତ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲା।
7.130.3
इह दृष्ट इतो नष्टः सरथः प्राद्रवन्नृपः ।
मुहूर्तादिव पुत्रस्ते द्रोणमासाद्य मारिष।
ससम्भ्रमामिदं वाक्यमब्रवीत्कुरनन्दनः ॥ ७.१३०.३ ॥
"ଏଠାରେ ଦେଖାଗଲା, ଏଠାରୁ ନଷ୍ଟ ହେଲା" — ରଥ ସହିତ ରାଜା ପଳାଇଲେ। ହେ ମାରିଷ, ଯେମିତି କ୍ଷଣମଧ୍ୟରେ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚି, କୁରୁନନ୍ଦନ ଉଦ୍ବେଗରେ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
7.130.4
अर्जुनो भीमसेनश्च सात्यकिश्चापराजितः ।
विजित्य सर्वसैन्यानि सुमहान्ति महारथाः ॥ ७.१३०.४ ॥
ଅର୍ଜୁନ, ଭୀମସେନ ଓ ଅପରାଜିତ ସାତ୍ୟକି — ଏହି ମହାରଥୀମାନେ, ସମସ୍ତ ଅତି ବିଶାଳ ସେନାଗୁଡ଼ିକୁ ଜିତି।
7.130.5
सम्प्राप्ताः सिन्धुराजस्य समीपमनिवारिताः ।
व्यायच्छन्ति च तत्रापि सर्व एवापराजिताः ॥ ७.१३०.५ ॥
ସେମାନେ ଅବାଧରେ ସିନ୍ଧୁରାଜଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି; ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତେ ଅପରାଜିତ ହୋଇ ପ୍ରୟାସ କରୁଛନ୍ତି।
7.130.6
यदि तावद्रणे पार्थो व्यतिक्रान्तो महारथः ।
कथं सात्यकिभीमाभ्यां व्यतिक्रान्तोऽसि मानद ॥ ७.१३०.६ ॥
ଯଦି ଯୁଦ୍ଧରେ ମହାରଥୀ ପାର୍ଥ (ଅର୍ଜୁନ) ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲେ, ତେବେ ହେ ମାନଦ, ତୁମେ ସାତ୍ୟକି ଓ ଭୀମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କିପରି ଅତିକ୍ରମ କଲ?
7.130.7
आश्चर्यभूतो लोकेऽस्मिन्समुद्रस्येव शोषणम् ।
निर्जयस्तव विप्राग्र्य सात्वतेनार्जुनेन च।
तथैव भीमसेनेन लोकः संवदते भृशम् ॥ ७.१३०.७ ॥
ଏହି ଜଗତରେ ସମୁଦ୍ର ଶୁଖିଯିବା ପରି ଏହା ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ। ହେ ବିପ୍ରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସାତ୍ୱତ (ସାତ୍ୟକି) ଓ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ସେହିପରି ଭୀମସେନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆପଣଙ୍କର ପରାଜୟ ହେଲା ବୋଲି ଲୋକେ ବହୁତ କହୁଛନ୍ତି।
7.130.8
कथं द्रोणो जितः सङ्ख्ये धनुर्वेदस्य पारगः ।
इत्येवं ब्रुवते योधा अश्रद्धेयमिदं तव ॥ ७.१३०.८ ॥
ଧନୁର୍ବେଦରେ ପାରଙ୍ଗତ ଦ୍ରୋଣ ଯୁଦ୍ଧରେ କିପରି ପରାଜିତ ହେଲେ? ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଏହିପରି କହନ୍ତି। ଆପଣଙ୍କର ଏହି କଥା ଅବିଶ୍ୱସନୀୟ।
7.130.9
नाश एव तु मे नूनं मन्दभाग्यस्य संयुगे ।
यत्र त्वां पुरुषव्याघ्रं व्यतिक्रान्तास्त्रयो रथाः ॥ ७.१३०.९ ॥
ନିଶ୍ଚୟ ମନ୍ଦଭାଗ୍ୟ ମୋ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିନାଶ ହିଁ; ଯେଉଁଠି, ହେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର, ଆପଣଙ୍କୁ ତିନି ରଥୀ ଅତିକ୍ରମ କରିଗଲେ।
7.130.10
एवं गते तु कृत्येऽस्मिन्ब्रूहि यत्ते विवक्षितम् ।
यद्गतं गतमेवेदं शेषं चिन्तय मानद ॥ ७.१३०.१० ॥
ଏପରି ଘଟିବା ପରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ଆପଣ ଯାହା କହିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି ତାହା କୁହନ୍ତୁ। ଯାହା ଅତୀତ ହେଲା ତାହା ଅତୀତ; ହେ ମାନଦ, ଅବଶିଷ୍ଟ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁ।
7.130.11
यत्कृत्यं सिन्धुराजस्य प्राप्तकालमनन्तरम् ।
तत्संविधीयतां क्षिप्रं साधु सञ्चिन्त्य नो द्विज ॥ ७.१३०.११ ॥
ସିନ୍ଧୁରାଜଙ୍କର ଯେଉଁ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସମୟ ଅନୁସାରେ ତୁରନ୍ତ କରିବାକୁ ଅଛି, ତାହା ଆମ ପାଇଁ ଭଲ ଭାବେ ଚିନ୍ତା କରି ଶୀଘ୍ର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରନ୍ତୁ, ହେ ଦ୍ୱିଜ।
7.130.12
चिन्त्यं बहुविधं तात यत्कृत्यं तच्छृणुष्व मे ।
त्रयो हि समतिक्रान्ताः पाण्डवानां महारथाः ॥ ७.१३०.१२ ॥
ହେ ତାତ, କାର୍ଯ୍ୟ ବହୁ ପ୍ରକାରେ ଚିନ୍ତନୀୟ; ଯାହା କରିବାକୁ ଅଛି ତାହା ମୋଠାରୁ ଶୁଣ। ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କର ତିନି ମହାରଥୀ ଅତିକ୍ରମ କରିଗଲେ।
7.130.13
यावत्तेषां भयं पश्चात्तावदेषां पुरःसरम् ।
तद्गरीयस्तरं मन्ये यत्र कृष्णधनञ्जयौ ॥ ७.१३०.१३ ॥
ସେମାନଙ୍କ ପଛର ଭୟ ଯେତେ, ସାମ୍ନାର ଭୟ ସେତିକି। କୃଷ୍ଣ ଓ ଧନଞ୍ଜୟ ଯେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି, ସେହି ସ୍ଥାନ ତାହାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଭାରୀ ବୋଲି ମୁଁ ଭାବେ।
7.130.14
सा पुरस्ताच्च पश्चाच्च गृहीता भारती चमूः ।
तत्र कृत्यमहं मन्ये सैन्धवस्याभिरक्षणम् ॥ ७.१३०.१४ ॥
ସେହି ଭାରତୀ ସେନା ସାମ୍ନା ଓ ପଛରୁ ଘେରି ହୋଇଛି। ସେଠାରେ ସୈନ୍ଧବଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ହିଁ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବୋଲି ମୁଁ ଭାବେ।
7.130.15
स नो रक्ष्यतमस्तात क्रुद्धाद्भीतो धनञ्जयात् ।
गतौ च सैन्धवं भीमौ युयुधानवृकोदरौ ॥ ७.१३०.१५ ॥
ପୁଅ, ତାକୁ ଆମେ ସର୍ବାଧିକ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ, କ୍ରୁଦ୍ଧ ଓ ଭୀତ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କଠାରୁ। ଭୀମ ଓ ଯୁଯୁଧାନ ସୈନ୍ଧବଙ୍କ ଆଡ଼େ ଯାଇଛନ୍ତି।
7.130.16
सम्प्राप्तं तदिदं द्यूतं यत्तच्छकुनिबुद्धिजम् ।
न सभायां जयो वृत्तो नापि तत्र पराजयः।
इह नो ग्लहमानानामद्य तावज्जयाजयौ ॥ ७.१३०.१६ ॥
ଶକୁନିଙ୍କ ବୁଦ୍ଧିରୁ ଜନ୍ମିତ ସେହି ଦ୍ୟୂତ ଆସିଛି। ସଭାରେ ଜୟ ହୋଇନାହିଁ, ସେଠାରେ ପରାଜୟ ମଧ୍ୟ ହୋଇନାହିଁ। ଏଠାରେ ଆଜି ଖେଳୁଥିବା ଆମ ଜୟ ଓ ପରାଜୟ ଏବେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଛି।
7.130.17
यान्स्म तान्ग्लहते घोराञ्छकुनिः कुरुसंसदि ।
अक्षान्स मन्यमानः प्राक्शरास्ते हि दुरासदाः ॥ ७.१३०.१७ ॥
କୁରୁ ସଭାରେ ଶକୁନି ଯେଉଁ ଭୟଙ୍କର ପାଶାରେ ପଣ ରଖୁଥିଲା, ସେମାନଙ୍କୁ ସେ ପୂର୍ବରେ ପାଶା ଭାବୁଥିଲା; ସେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ବାଣ।
7.130.18
यत्र ते बहवस्तात कौरवेया व्यवस्थिताः ।
सेनां दुरोदरं विद्धि शरानक्षान्विशाम्पते।
ग्लहं च सैन्धवं राजंस्तत्र द्यूतस्य निश्चयः ॥ ७.१३०.१८ ॥
ପୁଅ, ଯେଉଁଠି ତୁମ୍ଭର ଅନେକ କୌରବ ପୁତ୍ର ଠିଆ ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ସେନାକୁ ଦ୍ୟୂତପଟ୍ଟ ଓ ବାଣକୁ ପାଶା ବୋଲି ଜାଣ; ରାଜା, ସୈନ୍ଧବ ହିଁ ପଣ; ସେଠାରେ ହିଁ ଦ୍ୟୂତର ନିଶ୍ଚୟ।
7.130.19
सैन्धवे तु महद्द्यूंत समासक्तं परैः सह ।
अत्र ते ध्रुवमायत्तो जयो वाऽजय एव वा ॥ ७.१३०.१९ ॥
ସୈନ୍ଧବ ବିଷୟରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ସହ ଏକ ମହାନ ଦ୍ୟୂତ ପଣ ରଖାଯାଇଛି। ଏଠାରେ ତୁମର ଜୟ ବା ପରାଜୟ ନିଶ୍ଚିତରେ ତାହା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ।
7.130.20
अत्र सर्वे महाराज त्यक्त्वा जीवितमात्मनः ।
सैन्धवस्य रणे रक्षां विधिवत्कर्तुमर्हथ।
तत्र नो ग्लहमानानां ध्रुवौ जयपराजयौ ॥ ७.१३०.२० ॥
ହେ ମହାରାଜ, ଏଠାରେ ତୁମେ ସମସ୍ତେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରି ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଧିମତେ ସୈନ୍ଧବଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ ପଣ ରଖୁଥିବା ଆମ ପାଇଁ ଜୟ ଓ ପରାଜୟ ନିଶ୍ଚିତ।
7.130.21
यत्र ते परमेष्वासा यत्ता रक्षन्ति सैन्धवम् ।
तत्र गच्छ स्वयं शीघ्रं तांश्च रक्षस्व रक्षिणः ॥ ७.१३०.२१ ॥
ତୁମର ମହାନ ଧନୁର୍ଧରମାନେ ସାବଧାନ ହୋଇ ସୈନ୍ଧବଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି, ସେଠାକୁ ତୁମେ ନିଜେ ଶୀଘ୍ର ଯାଅ ଏବଂ ସେହି ରକ୍ଷକମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କର।
7.130.22
इहैव त्वहमासिष्ये प्रेषयिष्यामि चापरान् ।
निरोत्स्यामि च पाञ्चालान्सहितान्पाण्डुसृञ्जयैः ॥ ७.१३०.२२ ॥
ମୁଁ ଏଠାରେ ହିଁ ରହିବି ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପଠାଇବି। ପାଣ୍ଡବ ଓ ସୃଞ୍ଜୟମାନଙ୍କ ସହ ମିଳିତ ପାଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ରୋକିବି।
7.130.23
ततो दुर्योधनोऽगच्छत्तूर्णमाचार्यशासनात् ।
उद्यम्यात्मानमुग्राय कर्मणे स पदानुगः ॥ ७.१३०.२३ ॥
ତା'ପରେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଶୀଘ୍ର ଗଲା। ସେହି ଭୟଙ୍କର କର୍ମ ପାଇଁ ନିଜକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ସେ ପଦାତିକମାନଙ୍କ ପଛେ ଗଲା।
7.130.24
चक्ररक्षौ तु पाञ्चाल्यौ युधामन्यूत्तमौजसौ ।
बाह्येन सेनामभ्येत्य जग्मतुः सव्यसाचिनम् ॥ ७.१३०.२४ ॥
ଚକ୍ରରକ୍ଷକ ପାଞ୍ଚାଳ ରାଜକୁମାର ଯୁଧାମନ୍ୟୁ ଓ ଉତ୍ତମୌଜା ବାହ୍ୟ ସେନା ମଧ୍ୟ ଦେଇ ସବ୍ୟସାଚୀ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
7.130.25
यौ तु पूर्वं महाराज वारितौ कृतवर्मणा ।
प्रविष्टे त्वर्जुने राजंस्तव सैन्यं युयुत्सया ॥ ७.१३०.२५ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ପୂର୍ବରୁ କୃତବର୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରୋକାଯାଇଥିବା ସେ ଦୁଇ ଜଣ, ହେ ରାଜନ, ଅର୍ଜୁନ ପ୍ରବେଶ କଲା ବେଳେ ଯୁଦ୍ଧେଚ୍ଛାରେ ଆପଣଙ୍କ ସୈନ୍ୟ ମଧ୍ୟକୁ (ଧାଇଁଗଲେ)।
7.130.26
पार्श्वे भित्त्वा चमूं वीरौ प्रविष्टौ तव वाहिनीम् ।
पार्श्वेन सैन्यमायान्तौ कुरुराजो ददर्श ह ॥ ७.१३०.२६ ॥
ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ସୈନ୍ୟ ଭେଦ କରି ସେ ଦୁଇ ବୀର ଆପଣଙ୍କ ବାହିନୀରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ସୈନ୍ୟ ଆଡ଼କୁ ଆସୁଥିବା ସେମାନଙ୍କୁ କୁରୁରାଜ ଦେଖିଲେ।
7.130.27
ताभ्यां दुर्योधनः सार्धमकरोत्सङ्ख्यमुत्तमम् ।
त्वरितस्त्वरमाणाभ्यां भ्रातृभ्यां भारतो बली ॥ ७.१३०.२७ ॥
ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଉତ୍ତମ ମନ୍ତ୍ରଣା କଲେ; ଦ୍ରୁତ ଧାଇଁ ଆସିଥିବା ସେହି ଦୁଇ ଭାଇଙ୍କ ସହିତ ବଳବାନ ଭାରତ (ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ) (ନିଶ୍ଚୟ କଲେ)।
7.130.28
तावेनमभ्यद्रवतामुभावुद्यतकार्मुकौ ।
महारथसमाख्यातौ क्षत्रियप्रवरौ युधि ॥ ७.१३०.२८ ॥
ଧନୁ ଉଠାଇ ସେ ଦୁଇ ଜଣ ତାହା ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲେ; ସେହି ଦୁଇ ଜଣ ମହାରଥୀ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
7.130.29
तमविध्यद्युधामन्युस्त्रिंशता कङ्कपत्रिभिः ।
विंशत्या सारथिं चास्य चतुर्भिश्चतुरो हयान् ॥ ७.१३०.२९ ॥
ଯୁଧାମନ୍ୟୁ ତାହାକୁ ତିରିଶଟି କଙ୍କପକ୍ଷ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ; କୋଡ଼ିଏରେ ତାହାର ସାରଥିକୁ, ଏବଂ ଚାରିରେ ତାହାର ଚାରି ଘୋଡ଼ାକୁ (ବିଦ୍ଧ କଲେ)।
7.130.30
दुर्योधनो युधामन्योर्ध्वजमेकेषुणाऽच्छिनत् ।
एकेन कार्मुकं चास्य चकर्त तनयस्तव ॥ ७.१३०.३० ॥
ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଯୁଧାମନ୍ୟୁଙ୍କ ଧ୍ୱଜା ଗୋଟିଏ ବାଣରେ କାଟିଦେଲେ; ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଗୋଟିଏ ବାଣରେ ତାହାର ଧନୁ ମଧ୍ୟ କାଟିଦେଲେ।
7.130.31
सारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपाहरत् ।
ततोऽविध्यच्छरैस्तीक्ष्णैश्चतुर्भिश्चतुरो हयान् ॥ ७.१३०.३१ ॥
ସେ ଭଲ୍ଲ ବାଣରେ ତା'ର ସାରଥିକୁ ରଥ-ଆସନରୁ ଖସାଇ ଦେଲା। ପରେ ଚାରି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଚାରି ଘୋଡ଼ାକୁ ବିଦ୍ଧ କଲା।
7.130.32
युधामन्युश्च सङ्क्रुद्धः सरांस्त्रिंशतमाहवे ।
व्यसृजत्तव पुत्रस्य त्वरमाणः स्तनान्तरे ॥ ७.१३०.३२ ॥
ଯୁଧାମନ୍ୟୁ କ୍ରୋଧରେ ଭରି ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମ ପୁତ୍ରର ବକ୍ଷ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଶୀଘ୍ର ତିରିଶ ବାଣ ଛାଡ଼ିଲା।
7.130.33
तथोत्तमौजाः सङ्क्रुद्धः शरैर्हेमविभूषितैः ।
अविध्यत्सारथिं चास्य प्राहिणोद्यमसादनम् ॥ ७.१३०.३३ ॥
ସେହିପରି ଉତ୍ତମୌଜା କ୍ରୋଧରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣଭୂଷିତ ବାଣରେ ତା'ର ସାରଥିକୁ ବିଦ୍ଧ କରି ଯମଲୋକକୁ ପଠାଇଲା।
7.130.34
दुर्योधनोऽपि राजेन्द्र पाञ्चाल्यस्यौत्तमौजसः ।
जघान चतुरोऽस्याश्चानुभौ तौ पार्ष्णिसारथी ॥ ७.१३०.३४ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ମଧ୍ୟ ପାଞ୍ଚାଳ ଉତ୍ତମୌଜାର ଚାରି ଘୋଡ଼ା ଏବଂ ତା'ର ଦୁଇ ପଶ୍ଚାତ୍ ସାରଥିଙ୍କୁ ବଧ କଲା।
7.130.35
उत्तमौजा हताश्वस्तु हतसूतश्च संयुगे ।
आरुरोह रथं भ्रातुर्युधामन्योरभित्वरन् ॥ ७.१३०.३५ ॥
ଘୋଡ଼ା ଓ ସାରଥି ହତ ହେବାପରେ ଉତ୍ତମୌଜା ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୀଘ୍ର ଭାଇ ଯୁଧାମନ୍ୟୁଙ୍କ ରଥରେ ଚଢ଼ିଲା।
7.130.36
स रथं प्राप्य तं भ्रातुर्दुर्योधनहयाञ्शरैः ।
बहुभिस्ताडयामास ते हताः प्रापतन्भुवि ॥ ७.१३०.३६ ॥
ସେ ସେହି ଭାଇଙ୍କ ରଥ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚି ବହୁ ବାଣରେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ଘୋଡ଼ାକୁ ଆଘାତ କଲା; ସେମାନେ ହତ ହୋଇ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
7.130.37
हयेषु पतितेष्वस्य चिच्छेद परमेषुणा ।
युधामन्युर्धनुः शीघ्रं शरावापं च संयुगे।
अविध्यत्सारथिं चास्य प्राहिणोद्यमसादनम् ॥ ७.१३०.३७ ॥
ତାର ଘୋଡ଼ା ପଡ଼ିଗଲେ ସେ ପରମ ବାଣରେ ତାର ଧନୁ ଶୀଘ୍ର କାଟିଦେଲା, ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାର ତୂଣୀରକୁ ମଧ୍ୟ। ସେ ତାର ସାରଥିକୁ ବିଦ୍ଧ କରି ଯମସଦନକୁ ପଠାଇଲା।
7.130.38
हताश्वसूतात्सरथादवतीर्य नराधिपः ।
गदामादाय ते पुत्रः पाञ्चल्यावभ्यधावत ॥ ७.१३०.३८ ॥
ଘୋଡ଼ା ଓ ସାରଥି ହତ ହୋଇଥିବା ରଥରୁ ଓହ୍ଲାଇ, ସେହି ନରାଧିପ, ତୁମ ପୁତ୍ର, ଗଦା ଧରି ସେହି ଦୁଇ ପାଞ୍ଚାଳଙ୍କ ଦିଗରେ ଧାଇଁଲା।
7.130.39
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य क्रुद्धं कुरुपतिं तदा ।
अवप्लुतौ रथोपस्थाद्युधामन्यूत्तमौजसौ ॥ ७.१३०.३९ ॥
କ୍ରୁଦ୍ଧ କୁରୁପତିଙ୍କୁ ଧାଇଁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ତେବେ ଯୁଧାମନ୍ୟୁ ଓ ଉତ୍ତମୌଜା ଦୁହେଁ ରଥର ଆସନରୁ ଡେଇଁ ପଡ଼ିଲେ।
7.130.40
ततः स हेमचित्रं तं गदया स्यन्दनं गती ।
सङ्क्रुद्धः पोथयामास साश्वसूतध्वजं नृप ॥ ७.१३०.४० ॥
ତେବେ ସେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧରେ, ଗଦାରେ ସେହି ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣଚିତ୍ରିତ ରଥକୁ—ତାର ଘୋଡ଼ା, ସାରଥି ଓ ଧ୍ୱଜା ସହିତ—ଚୂର୍ଣ୍ଣ କଲା, ହେ ରାଜନ୍।
7.130.41
एतदीदृशकं पुत्रस्तवाकार्षीज्जनाधिप ।
गदया गदिनां श्रेष्ठः सर्वलोकमहारथः ॥ ७.१३०.४१ ॥
ହେ ଜନାଧିପ, ତୁମ ପୁତ୍ର ଏପରି କଲା। ଗଦାଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସର୍ବଲୋକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମହାରଥୀ, ଗଦାରେ ଏହା କଲା।
7.130.42
भङ्क्त्वा रथं स पुत्रस्ते हताश्वो हतसारथिः ।
मद्रराजरथं तूर्णमारुरोह परन्तपः ॥ ७.१३०.४२ ॥
ନିଜ ରଥ ଭାଙ୍ଗି, ଘୋଡ଼ା ଓ ସାରଥି ହତ ହେବାରୁ, ଶତ୍ରୁ ତାପକାରୀ ତୁମ ପୁତ୍ର ଶୀଘ୍ର ମଦ୍ରରାଜଙ୍କ ରଥରେ ଚଢ଼ିଲା।
7.130.43
पाञ्चालानां ततो मुख्यौ राजपुत्रौ महारथौ ।
रथावन्यौ समारुह्य बीभत्सुमभिजग्मुतः ॥ ७.१३०.४३ ॥
ତା'ପରେ ପାଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କର ଦୁଇ ପ୍ରଧାନ ରାଜପୁତ୍ର, ମହାରଥୀ, ଅନ୍ୟ ରଥରେ ଚଢ଼ି ବୀଭତ୍ସୁ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।