மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.130
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.130.1
तस्मिन्विलुलिते सैन्ये सैन्धवायार्जुने गते ।
सात्वते भीमसेने च पुत्रस्ते द्रोणमभ्ययात्।
त्वरन्नेकरथेनैव बहु कृत्यं विचिन्तयन् ॥ ७.१३०.१ ॥
அந்தப் படை கலங்கி, சைந்தவன் (ஜயத்ரதன்) அருகே அர்ஜுனன் சென்றிருந்தபோது, சாத்வதன் (சாத்யகி) மற்றும் பீமசேனனும் சென்றபோது, உங்கள் மகன் பல கடமைகளை எண்ணியபடி, விரைவாக ஒரே தேரில் துரோணரை நோக்கி வந்தான்.
7.130.2
स रथस्तव पुत्रस्य त्वरया परया युतः ।
तूर्णमभ्यद्रवद्द्रोणं मनोमारुतवेगवान् ॥ ७.१३०.२ ॥
உங்கள் மகனின் அந்தத் தேர் மிகுந்த விரைவுடன் பூட்டப்பட்டு, மனம் போலவும் காற்றைப் போலவும் வேகமாக, உடனே துரோணரை நோக்கி விரைந்தது.
7.130.3
इह दृष्ट इतो नष्टः सरथः प्राद्रवन्नृपः ।
मुहूर्तादिव पुत्रस्ते द्रोणमासाद्य मारिष।
ससम्भ्रमामिदं वाक्यमब्रवीत्कुरनन्दनः ॥ ७.१३०.३ ॥
"இங்கே காணப்பட்டான், இங்கிருந்து மறைந்தான்" — தேருடன் அரசன் ஓடினான். ஓ மாரிஷா, உங்கள் மகன் ஒரு கணத்தில் துரோணரை அடைந்து, குரு குலத்தின் மகிழ்ச்சியானவன் பதற்றத்துடன் இந்த வார்த்தையைக் கூறினான்.
7.130.4
अर्जुनो भीमसेनश्च सात्यकिश्चापराजितः ।
विजित्य सर्वसैन्यानि सुमहान्ति महारथाः ॥ ७.१३०.४ ॥
அர்ஜுனன், பீமசேனன் மற்றும் தோற்கடிக்கப்படாத சாத்யகி — இந்த மகாரதர்கள், மிகப் பெரிய அனைத்துப் படைகளையும் வென்று.
7.130.5
सम्प्राप्ताः सिन्धुराजस्य समीपमनिवारिताः ।
व्यायच्छन्ति च तत्रापि सर्व एवापराजिताः ॥ ७.१३०.५ ॥
அவர்கள் தடையின்றி சிந்துராஜனின் அருகே வந்தடைந்தனர்; அங்கேயும் அனைவரும் வெல்லப்படாதவர்களாக முயற்சி செய்கின்றனர்.
7.130.6
यदि तावद्रणे पार्थो व्यतिक्रान्तो महारथः ।
कथं सात्यकिभीमाभ्यां व्यतिक्रान्तोऽसि मानद ॥ ७.१३०.६ ॥
போரில் மகாரதரான பார்த்தன் (அர்ஜுனன்) கடந்து சென்றிருந்தால், ஓ மானம் தருபவரே, நீர் சாத்யகியாலும் பீமனாலும் எப்படி கடந்து சென்றீர்?
7.130.7
आश्चर्यभूतो लोकेऽस्मिन्समुद्रस्येव शोषणम् ।
निर्जयस्तव विप्राग्र्य सात्वतेनार्जुनेन च।
तथैव भीमसेनेन लोकः संवदते भृशम् ॥ ७.१३०.७ ॥
இவ்வுலகில் கடல் வற்றுவது போல இது ஒரு வியப்பு. அந்தணர்களில் சிறந்தவரே, சாத்வதன் (சாத்யகி), அர்ஜுனன் ஆகியோராலும், அவ்வாறே பீமசேனனாலும் உங்கள் தோல்வி நிகழ்ந்தது என்று மக்கள் பெரிதும் பேசுகின்றனர்.
7.130.8
कथं द्रोणो जितः सङ्ख्ये धनुर्वेदस्य पारगः ।
इत्येवं ब्रुवते योधा अश्रद्धेयमिदं तव ॥ ७.१३०.८ ॥
வில்வித்தையில் முழுத் தேர்ச்சி பெற்ற துரோணர் போரில் எவ்வாறு வெல்லப்பட்டார்? வீரர்கள் இவ்வாறு பேசுகின்றனர். உங்கள் இச்சொல் நம்பத்தகாதது.
7.130.9
नाश एव तु मे नूनं मन्दभाग्यस्य संयुगे ।
यत्र त्वां पुरुषव्याघ्रं व्यतिक्रान्तास्त्रयो रथाः ॥ ७.१३०.९ ॥
நிச்சயமாக மந்தபாக்கியனாகிய எனக்கு போரில் அழிவே உண்டு, அங்கு, ஆடவர்களில் புலியே, உன்னை மூன்று தேர்வீரர்கள் கடந்து சென்றனர்.
7.130.10
एवं गते तु कृत्येऽस्मिन्ब्रूहि यत्ते विवक्षितम् ।
यद्गतं गतमेवेदं शेषं चिन्तय मानद ॥ ७.१३०.१० ॥
இவ்வாறு நிகழ்ந்த நிலையில், இந்தச் செயல் பற்றி நீ சொல்ல விரும்புவதைச் சொல். கடந்தது கடந்ததே; மானம் அளிப்பவனே, மீதியைச் சிந்தி.
7.130.11
यत्कृत्यं सिन्धुराजस्य प्राप्तकालमनन्तरम् ।
तत्संविधीयतां क्षिप्रं साधु सञ्चिन्त्य नो द्विज ॥ ७.१३०.११ ॥
சிந்துநாட்டு மன்னனுக்குரிய, உரிய காலத்தில் உடனே செய்ய வேண்டிய செயல் எதுவோ, அதை நமக்காக நன்கு சிந்தித்து விரைவில் ஏற்பாடு செய்யுங்கள், துவிஜனே.
7.130.12
चिन्त्यं बहुविधं तात यत्कृत्यं तच्छृणुष्व मे ।
त्रयो हि समतिक्रान्ताः पाण्डवानां महारथाः ॥ ७.१३०.१२ ॥
அன்பு மகனே, செயல் பலவகையில் சிந்திக்கத்தக்கது; செய்ய வேண்டியதை என்னிடமிருந்து கேள். பாண்டவர்களின் மூன்று மகாரதர்கள் கடந்து சென்றுவிட்டனர்.
7.130.13
यावत्तेषां भयं पश्चात्तावदेषां पुरःसरम् ।
तद्गरीयस्तरं मन्ये यत्र कृष्णधनञ्जयौ ॥ ७.१३०.१३ ॥
அவர்களுக்குப் பின்னால் உள்ள அச்சம் எவ்வளவோ, முன்னால் உள்ளதும் அவ்வளவே. கிருஷ்ணனும் தனஞ்சயனும் உள்ள அந்த இடம் அதைவிட மிகக் கனமானது என்று நான் எண்ணுகிறேன்.
7.130.14
सा पुरस्ताच्च पश्चाच्च गृहीता भारती चमूः ।
तत्र कृत्यमहं मन्ये सैन्धवस्याभिरक्षणम् ॥ ७.१३०.१४ ॥
அந்தப் பாரதப் படை முன்னும் பின்னும் சூழப்பட்டுள்ளது. அங்கே சைந்தவனைக் காப்பதே நமது கடமை என்று நான் எண்ணுகிறேன்.
7.130.15
स नो रक्ष्यतमस्तात क्रुद्धाद्भीतो धनञ्जयात् ।
गतौ च सैन्धवं भीमौ युयुधानवृकोदरौ ॥ ७.१३०.१५ ॥
அன்பு மகனே, அவனை நாம் மிகவும் காக்க வேண்டும்; கோபமும் அச்சமுமற்ற தனஞ்சயனிடமிருந்து. பீமனும் யுயுதானனும் சைந்தவனை நோக்கிச் சென்றுவிட்டனர்.
7.130.16
सम्प्राप्तं तदिदं द्यूतं यत्तच्छकुनिबुद्धिजम् ।
न सभायां जयो वृत्तो नापि तत्र पराजयः।
इह नो ग्लहमानानामद्य तावज्जयाजयौ ॥ ७.१३०.१६ ॥
சகுனியின் அறிவிலிருந்து பிறந்த அந்தச் சூதாட்டம் வந்துவிட்டது. சபையில் வெற்றியும் நடக்கவில்லை, தோல்வியும் அங்கு நேரவில்லை. இங்கு, இன்று நாம் பகடையாடுபவர்களுக்கு இப்போதைக்கு வெற்றி தோல்வி இரண்டும் உள்ளன.
7.130.17
यान्स्म तान्ग्लहते घोराञ्छकुनिः कुरुसंसदि ।
अक्षान्स मन्यमानः प्राक्शरास्ते हि दुरासदाः ॥ ७.१३०.१७ ॥
குரு சபையில் சகுனி பணயம் வைத்த அந்தக் கொடிய பகடைகளை, முன்பு அவன் பகடைகள் என்று எண்ணினான்; அவையே கடக்க முடியாத அம்புகள்.
7.130.18
यत्र ते बहवस्तात कौरवेया व्यवस्थिताः ।
सेनां दुरोदरं विद्धि शरानक्षान्विशाम्पते।
ग्लहं च सैन्धवं राजंस्तत्र द्यूतस्य निश्चयः ॥ ७.१३०.१८ ॥
அன்பு மகனே, உன் பல கௌரவப் புதல்வர்கள் நிற்கும் இடத்தில் படையைச் சூதாட்டப் பலகையாகவும், அம்புகளைப் பகடைகளாகவும் அறிவாய்; அரசே, சைந்தவனே பணயம்; அங்கேயே சூதாட்டத்தின் முடிவு உள்ளது.
7.130.19
सैन्धवे तु महद्द्यूंत समासक्तं परैः सह ।
अत्र ते ध्रुवमायत्तो जयो वाऽजय एव वा ॥ ७.१३०.१९ ॥
சைந்தவனைப் பற்றி எதிரிகளுடன் பெரிய சூதாட்டப் பந்தயம் கட்டப்பட்டுள்ளது. இங்கே உனது வெற்றியோ தோல்வியோ நிச்சயமாக இதைச் சார்ந்துள்ளது.
7.130.20
अत्र सर्वे महाराज त्यक्त्वा जीवितमात्मनः ।
सैन्धवस्य रणे रक्षां विधिवत्कर्तुमर्हथ।
तत्र नो ग्लहमानानां ध्रुवौ जयपराजयौ ॥ ७.१३०.२० ॥
மகாராஜனே, இங்கே நீங்கள் அனைவரும் உங்கள் உயிரைத் துறந்து போரில் சைந்தவனைக் காக்க முறைப்படி முயல வேண்டும். அங்கே பந்தயம் கட்டும் நமக்கு வெற்றியும் தோல்வியும் நிச்சயம்.
7.130.21
यत्र ते परमेष्वासा यत्ता रक्षन्ति सैन्धवम् ।
तत्र गच्छ स्वयं शीघ्रं तांश्च रक्षस्व रक्षिणः ॥ ७.१३०.२१ ॥
உன் மேன்மையான வில்லாளிகள் ஆயத்தமாக சைந்தவனைக் காக்கும் இடத்துக்கு நீயே விரைவாகச் செல். அந்தக் காவலர்களையும் காப்பாற்று.
7.130.22
इहैव त्वहमासिष्ये प्रेषयिष्यामि चापरान् ।
निरोत्स्यामि च पाञ्चालान्सहितान्पाण्डुसृञ्जयैः ॥ ७.१३०.२२ ॥
நான் இங்கேயே இருப்பேன்; மற்றவர்களை அனுப்புவேன். பாண்டவர்களும் சிருஞ்சயர்களும் கூடிய பாஞ்சாலர்களைத் தடுப்பேன்.
7.130.23
ततो दुर्योधनोऽगच्छत्तूर्णमाचार्यशासनात् ।
उद्यम्यात्मानमुग्राय कर्मणे स पदानुगः ॥ ७.१३०.२३ ॥
பின்னர் துரியோதனன் ஆசிரியரின் கட்டளைப்படி விரைவாகச் சென்றான். அந்தக் கொடும் செயலுக்குத் தன்னை ஊக்குவித்து, காலாட்படையைப் பின்தொடர்ந்தான்.
7.130.24
चक्ररक्षौ तु पाञ्चाल्यौ युधामन्यूत्तमौजसौ ।
बाह्येन सेनामभ्येत्य जग्मतुः सव्यसाचिनम् ॥ ७.१३०.२४ ॥
சக்ரரக்ஷகர்களான பாஞ்சால இளவரசர்களாகிய யுதாமன்யுவும் உத்தமௌஜஸும் வெளிப்புறப் படையின் வழியாக சவ்யசாசியை (அர்ஜுனனை) அடைந்தனர்.
7.130.25
यौ तु पूर्वं महाराज वारितौ कृतवर्मणा ।
प्रविष्टे त्वर्जुने राजंस्तव सैन्यं युयुत्सया ॥ ७.१३०.२५ ॥
ஓ மகாராஜாவே, முன்பு கிருதவர்மனால் தடுக்கப்பட்ட அவ்விருவரும், ஓ அரசே, அர்ஜுனன் உள்ளே நுழைந்தபோது போரிடும் ஆவலுடன் உமது படையினுள் (பாய்ந்தனர்).
7.130.26
पार्श्वे भित्त्वा चमूं वीरौ प्रविष्टौ तव वाहिनीम् ।
पार्श्वेन सैन्यमायान्तौ कुरुराजो ददर्श ह ॥ ७.१३०.२६ ॥
பக்கவாட்டிலிருந்து படையைப் பிளந்து அவ்விரு வீரர்களும் உமது சேனைக்குள் நுழைந்தனர்; பக்கவாட்டிலிருந்து படையை நோக்கி வருவதை குருராஜன் கண்டான்.
7.130.27
ताभ्यां दुर्योधनः सार्धमकरोत्सङ्ख्यमुत्तमम् ।
त्वरितस्त्वरमाणाभ्यां भ्रातृभ्यां भारतो बली ॥ ७.१३०.२७ ॥
அவ்விருவருடனும் துரியோதனன் சிறந்த ஆலோசனை செய்தான்; விரைந்து ஓடிய அவ்விரு சகோதரர்களுடன் வலிமைமிக்க பாரத (துரியோதனன்) (இதைத் தீர்மானித்தான்).
7.130.28
तावेनमभ्यद्रवतामुभावुद्यतकार्मुकौ ।
महारथसमाख्यातौ क्षत्रियप्रवरौ युधि ॥ ७.१३०.२८ ॥
வில்லை உயர்த்திய அவ்விருவரும் இவனை நோக்கி விரைந்தனர்; அவ்விருவரும் மகாரதர்களாகப் புகழ் பெற்ற, போரில் க்ஷத்திரியர்களில் சிறந்தவர்கள்.
7.130.29
तमविध्यद्युधामन्युस्त्रिंशता कङ्कपत्रिभिः ।
विंशत्या सारथिं चास्य चतुर्भिश्चतुरो हयान् ॥ ७.१३०.२९ ॥
யுதாமன்யு அவனை முப்பது கங்கபக்ஷ அம்புகளால் துளைத்தான்; இருபதால் அவனுடைய சாரதியையும், நான்கால் அவனுடைய நான்கு குதிரைகளையும் (துளைத்தான்).
7.130.30
दुर्योधनो युधामन्योर्ध्वजमेकेषुणाऽच्छिनत् ।
एकेन कार्मुकं चास्य चकर्त तनयस्तव ॥ ७.१३०.३० ॥
துரியோதனன் யுதாமன்யுவின் கொடியை ஒரே அம்பால் அறுத்தான்; உமது மகன் ஒரே அம்பால் அவனுடைய வில்லையும் வெட்டினான்.
7.130.31
सारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपाहरत् ।
ततोऽविध्यच्छरैस्तीक्ष्णैश्चतुर्भिश्चतुरो हयान् ॥ ७.१३०.३१ ॥
அவன் அவனுடைய தேரோட்டியை பல்ல அம்பால் தேர்த்தட்டிலிருந்து வீழ்த்தினான். பின்னர் நான்கு கூரிய அம்புகளால் நான்கு குதிரைகளைத் துளைத்தான்.
7.130.32
युधामन्युश्च सङ्क्रुद्धः सरांस्त्रिंशतमाहवे ।
व्यसृजत्तव पुत्रस्य त्वरमाणः स्तनान्तरे ॥ ७.१३०.३२ ॥
யுதாமன்யு கோபத்துடன் போரில் உன் மகனின் மார்பை நோக்கி விரைந்து முப்பது அம்புகளை எய்தான்.
7.130.33
तथोत्तमौजाः सङ्क्रुद्धः शरैर्हेमविभूषितैः ।
अविध्यत्सारथिं चास्य प्राहिणोद्यमसादनम् ॥ ७.१३०.३३ ॥
அதுபோல உத்தமௌஜஸ் கோபத்துடன் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அம்புகளால் அவனுடைய தேரோட்டியைத் துளைத்து யமலோகத்திற்கு அனுப்பினான்.
7.130.34
दुर्योधनोऽपि राजेन्द्र पाञ्चाल्यस्यौत्तमौजसः ।
जघान चतुरोऽस्याश्चानुभौ तौ पार्ष्णिसारथी ॥ ७.१३०.३४ ॥
அரசர்களின் தலைவனே, துரியோதனனும் பாஞ்சால உத்தமௌஜஸின் நான்கு குதிரைகளையும், அவனுடைய பின்புற இரு தேரோட்டிகளையும் கொன்றான்.
7.130.35
उत्तमौजा हताश्वस्तु हतसूतश्च संयुगे ।
आरुरोह रथं भ्रातुर्युधामन्योरभित्वरन् ॥ ७.१३०.३५ ॥
குதிரைகளும் தேரோட்டியும் கொல்லப்பட்ட உத்தமௌஜஸ் போரில் விரைந்து தன் சகோதரன் யுதாமன்யுவின் தேரில் ஏறினான்.
7.130.36
स रथं प्राप्य तं भ्रातुर्दुर्योधनहयाञ्शरैः ।
बहुभिस्ताडयामास ते हताः प्रापतन्भुवि ॥ ७.१३०.३६ ॥
அவன் அந்தச் சகோதரனின் தேரை அடைந்து, பல அம்புகளால் துரியோதனனின் குதிரைகளைத் தாக்கினான்; அவை கொல்லப்பட்டு நிலத்தில் வீழ்ந்தன.
7.130.37
हयेषु पतितेष्वस्य चिच्छेद परमेषुणा ।
युधामन्युर्धनुः शीघ्रं शरावापं च संयुगे।
अविध्यत्सारथिं चास्य प्राहिणोद्यमसादनम् ॥ ७.१३०.३७ ॥
அவனுடைய குதிரைகள் வீழ்ந்தபோது, அவன் உயர்ந்த அம்பால் அவனுடைய வில்லைச் சட்டென வெட்டினான்; போரில் அம்பறாத்தூணியையும் வெட்டினான். அவன் அவனுடைய சாரதியைத் துளைத்து யமனின் இருப்பிடத்திற்கு அனுப்பினான்.
7.130.38
हताश्वसूतात्सरथादवतीर्य नराधिपः ।
गदामादाय ते पुत्रः पाञ्चल्यावभ्यधावत ॥ ७.१३०.३८ ॥
குதிரைகளும் சாரதியும் கொல்லப்பட்ட தேரிலிருந்து இறங்கி, அந்த மன்னன், உன் மகன், கதையை எடுத்துக்கொண்டு அந்த இரு பாஞ்சாலர்களை நோக்கி ஓடினான்.
7.130.39
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य क्रुद्धं कुरुपतिं तदा ।
अवप्लुतौ रथोपस्थाद्युधामन्यूत्तमौजसौ ॥ ७.१३०.३९ ॥
சினந்து விரைந்து வரும் குருபதியைக் கண்டதும், அப்போது யுதாமன்யுவும் உத்தமௌஜஸும் தேரின் மேடையிலிருந்து குதித்தனர்.
7.130.40
ततः स हेमचित्रं तं गदया स्यन्दनं गती ।
सङ्क्रुद्धः पोथयामास साश्वसूतध्वजं नृप ॥ ७.१३०.४० ॥
அப்போது அவன், கடுங்கோபத்துடன், கதையால் அந்த பொன்னோவியம் கொண்ட தேரை—அதன் குதிரைகள், சாரதி, கொடியுடன்—நசுக்கினான், அரசே.
7.130.41
एतदीदृशकं पुत्रस्तवाकार्षीज्जनाधिप ।
गदया गदिनां श्रेष्ठः सर्वलोकमहारथः ॥ ७.१३०.४१ ॥
ஓ மக்களின் தலைவரே, உன் மகன் இவ்வாறு செய்தான். கதாதாரிகளில் சிறந்தவனும், எல்லா உலகங்களிலும் புகழ்பெற்ற மகாரதனுமான அவன் கதையால் இதைச் செய்தான்.
7.130.42
भङ्क्त्वा रथं स पुत्रस्ते हताश्वो हतसारथिः ।
मद्रराजरथं तूर्णमारुरोह परन्तपः ॥ ७.१३०.४२ ॥
தன் தேரை உடைத்து, குதிரைகளும் சாரதியும் கொல்லப்பட்டு, உன் மகன், எதிரிகளைத் தகிப்பவன், விரைவில் மத்ரராஜனின் தேரில் ஏறினான்.
7.130.43
पाञ्चालानां ततो मुख्यौ राजपुत्रौ महारथौ ।
रथावन्यौ समारुह्य बीभत्सुमभिजग्मुतः ॥ ७.१३०.४३ ॥
அப்போது பாஞ்சாலர்களின் இரு முதன்மையான அரசகுமாரர்கள், மகாரதர்கள், வேறு இரு தேர்களில் ஏறி பீபத்சுவை நோக்கிச் சென்றனர்.