Mahābhārata · Adhyāya 7.130
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.130.1
तस्मिन्विलुलिते सैन्ये सैन्धवायार्जुने गते ।
सात्वते भीमसेने च पुत्रस्ते द्रोणमभ्ययात्।
त्वरन्नेकरथेनैव बहु कृत्यं विचिन्तयन् ॥ ७.१३०.१ ॥
Als jenes Heer in Verwirrung geriet, Arjuna zu Saindhava gegangen war und auch Sātyaki und Bhīmasena gegangen waren, eilte dein Sohn, viele Pflichten erwägend, allein auf einem einzigen Wagen zu Droṇa.
7.130.2
स रथस्तव पुत्रस्य त्वरया परया युतः ।
तूर्णमभ्यद्रवद्द्रोणं मनोमारुतवेगवान् ॥ ७.१३०.२ ॥
Jener Wagen deines Sohnes, mit höchster Eile angeschirrt und schnell wie Gedanke und Wind, stürmte sogleich auf Droṇa zu.
7.130.3
इह दृष्ट इतो नष्टः सरथः प्राद्रवन्नृपः ।
मुहूर्तादिव पुत्रस्ते द्रोणमासाद्य मारिष।
ससम्भ्रमामिदं वाक्यमब्रवीत्कुरनन्दनः ॥ ७.१३०.३ ॥
»Hier gesehen, von hier verloren« — der König floh mit seinem Wagen. O Verehrter, als wäre es ein Augenblick, erreichte dein Sohn Droṇa, die Freude der Kurus, und sprach in Aufregung diese Worte.
7.130.4
अर्जुनो भीमसेनश्च सात्यकिश्चापराजितः ।
विजित्य सर्वसैन्यानि सुमहान्ति महारथाः ॥ ७.१३०.४ ॥
Arjuna, Bhīmasena und der unbesiegte Sātyaki — diese großen Wagenkämpfer, die alle sehr großen Heere besiegt haben.
7.130.5
सम्प्राप्ताः सिन्धुराजस्य समीपमनिवारिताः ।
व्यायच्छन्ति च तत्रापि सर्व एवापराजिताः ॥ ७.१३०.५ ॥
Ungehindert sind sie in die Nähe des Königs der Sindhus gelangt, und auch dort kämpfen sie alle unbesiegt mit aller Kraft.
7.130.6
यदि तावद्रणे पार्थो व्यतिक्रान्तो महारथः ।
कथं सात्यकिभीमाभ्यां व्यतिक्रान्तोऽसि मानद ॥ ७.१३०.६ ॥
Wenn nun der große Wagenkämpfer Pārtha (Arjuna) im Kampf hindurchgekommen ist, wie bist du, o Ehrenspender, an Sātyaki und Bhīma vorbeigekommen?
7.130.7
आश्चर्यभूतो लोकेऽस्मिन्समुद्रस्येव शोषणम् ।
निर्जयस्तव विप्राग्र्य सात्वतेनार्जुनेन च।
तथैव भीमसेनेन लोकः संवदते भृशम् ॥ ७.१३०.७ ॥
In dieser Welt ist es ein Wunder, wie das Austrocknen des Ozeans: Eure Niederlage, o Bester der Brahmanen, durch den Sātvata (Sātyaki) und durch Arjuna, und ebenso durch Bhīmasena — so sprechen die Leute sehr davon.
7.130.8
कथं द्रोणो जितः सङ्ख्ये धनुर्वेदस्य पारगः ।
इत्येवं ब्रुवते योधा अश्रद्धेयमिदं तव ॥ ७.१३०.८ ॥
Wie konnte Droṇa, der die Wissenschaft des Bogens gemeistert hatte, im Kampf besiegt werden? So sagen die Krieger; dieses dein Wort ist unglaublich.
7.130.9
नाश एव तु मे नूनं मन्दभाग्यस्य संयुगे ।
यत्र त्वां पुरुषव्याघ्रं व्यतिक्रान्तास्त्रयो रथाः ॥ ७.१३०.९ ॥
Gewiss gibt es für mich, den Unglückseligen, Untergang im Kampf, wo, o Tiger unter den Menschen, drei Wagenkämpfer dich überwanden.
7.130.10
एवं गते तु कृत्येऽस्मिन्ब्रूहि यत्ते विवक्षितम् ।
यद्गतं गतमेवेदं शेषं चिन्तय मानद ॥ ७.१३०.१० ॥
Da die Dinge so stehen, sag, was du zu dieser Angelegenheit sagen willst. Was vergangen ist, ist vergangen; o Ehrenspender, bedenke das Übrige.
7.130.11
यत्कृत्यं सिन्धुराजस्य प्राप्तकालमनन्तरम् ।
तत्संविधीयतां क्षिप्रं साधु सञ्चिन्त्य नो द्विज ॥ ७.१३०.११ ॥
Was an Pflicht dem König von Sindhu geschuldet ist, das sofort zur rechten Zeit zu tun ist — möge es rasch für uns geordnet werden, o Zweimalgeborener, nach gutem Bedenken.
7.130.12
चिन्त्यं बहुविधं तात यत्कृत्यं तच्छृणुष्व मे ।
त्रयो हि समतिक्रान्ताः पाण्डवानां महारथाः ॥ ७.१३०.१२ ॥
Lieber Sohn, die Sache ist auf vielerlei Weise zu bedenken; höre von mir, was zu tun ist. Drei große Wagenkämpfer der Pāṇḍavas sind über uns hinausgegangen.
7.130.13
यावत्तेषां भयं पश्चात्तावदेषां पुरःसरम् ।
तद्गरीयस्तरं मन्ये यत्र कृष्णधनञ्जयौ ॥ ७.१३०.१३ ॥
So groß die Furcht hinter ihnen ist, so groß ist sie vor ihnen. Ich halte jenen Ort für noch schwerer, wo Kṛṣṇa und Dhanañjaya sind.
7.130.14
सा पुरस्ताच्च पश्चाच्च गृहीता भारती चमूः ।
तत्र कृत्यमहं मन्ये सैन्धवस्याभिरक्षणम् ॥ ७.१३०.१४ ॥
Jenes Bhārata-Heer ist von vorn und von hinten umzingelt. Ich meine, dort besteht unsere Pflicht darin, den König von Sindhu zu schützen.
7.130.15
स नो रक्ष्यतमस्तात क्रुद्धाद्भीतो धनञ्जयात् ।
गतौ च सैन्धवं भीमौ युयुधानवृकोदरौ ॥ ७.१३०.१५ ॥
Mein Sohn, er muss von uns am meisten geschützt werden, vor dem zornigen und ängstlichen Dhanañjaya. Bhīma und Yuyudhāna sind zum König von Sindhu gegangen.
7.130.16
सम्प्राप्तं तदिदं द्यूतं यत्तच्छकुनिबुद्धिजम् ।
न सभायां जयो वृत्तो नापि तत्र पराजयः।
इह नो ग्लहमानानामद्य तावज्जयाजयौ ॥ ७.१३०.१६ ॥
Jenes Würfelspiel, geboren aus Śakunis Klugheit, ist nun gekommen. In der Versammlung gab es weder Sieg noch Niederlage. Hier aber, heute, stehen für uns Spielende Sieg und Niederlage noch aus.
7.130.17
यान्स्म तान्ग्लहते घोराञ्छकुनिः कुरुसंसदि ।
अक्षान्स मन्यमानः प्राक्शरास्ते हि दुरासदाः ॥ ७.१३०.१७ ॥
Jene furchtbaren Würfel, die Śakuni in der Kuru-Versammlung als Einsatz setzte, hielt er einst für Würfel; in Wahrheit sind es unnahbare Pfeile.
7.130.18
यत्र ते बहवस्तात कौरवेया व्यवस्थिताः ।
सेनां दुरोदरं विद्धि शरानक्षान्विशाम्पते।
ग्लहं च सैन्धवं राजंस्तत्र द्यूतस्य निश्चयः ॥ ७.१३०.१८ ॥
Mein Sohn, wo deine vielen kaurava-Söhne stehen, betrachte das Heer als Spielbrett und die Pfeile als Würfel; o König, der König von Sindhu ist der Einsatz, und dort liegt die Entscheidung des Würfelspiels.
7.130.19
सैन्धवे तु महद्द्यूंत समासक्तं परैः सह ।
अत्र ते ध्रुवमायत्तो जयो वाऽजय एव वा ॥ ७.१३०.१९ ॥
Im Falle Saindhavas wurde ein großer Glückseinsatz gegen die Feinde gewagt. Hier hängt dein Sieg oder deine Niederlage gewiss davon ab.
7.130.20
अत्र सर्वे महाराज त्यक्त्वा जीवितमात्मनः ।
सैन्धवस्य रणे रक्षां विधिवत्कर्तुमर्हथ।
तत्र नो ग्लहमानानां ध्रुवौ जयपराजयौ ॥ ७.१३०.२० ॥
O großer König, hier sollt ihr alle euer Leben hingeben und Saindhava im Kampf nach Vorschrift beschützen. Dort sind für uns, die wir wetten, Sieg und Niederlage gewiss.
7.130.21
यत्र ते परमेष्वासा यत्ता रक्षन्ति सैन्धवम् ।
तत्र गच्छ स्वयं शीघ्रं तांश्च रक्षस्व रक्षिणः ॥ ७.१३०.२१ ॥
Geh selbst schnell dorthin, wo deine großen Bogenschützen, entschlossen, Saindhava bewachen, und beschütze diese Wächter.
7.130.22
इहैव त्वहमासिष्ये प्रेषयिष्यामि चापरान् ।
निरोत्स्यामि च पाञ्चालान्सहितान्पाण्डुसृञ्जयैः ॥ ७.१३०.२२ ॥
Ich werde hier bleiben und andere entsenden, und ich werde die Pāñcālas aufhalten, vereint mit den Pāṇḍavas und Sṛñjayas.
7.130.23
ततो दुर्योधनोऽगच्छत्तूर्णमाचार्यशासनात् ।
उद्यम्यात्मानमुग्राय कर्मणे स पदानुगः ॥ ७.१३०.२३ ॥
Da ging Duryodhana auf den Befehl des Lehrers rasch los, nachdem er sich für jene grimmige Tat bereitet hatte, und folgte zu Fuß.
7.130.24
चक्ररक्षौ तु पाञ्चाल्यौ युधामन्यूत्तमौजसौ ।
बाह्येन सेनामभ्येत्य जग्मतुः सव्यसाचिनम् ॥ ७.१३०.२४ ॥
Die beiden Pāñcāla-Prinzen Yudhāmanyu und Uttamaujas, die Wagenradwächter, gelangten durch das äußere Heer zu Savyasācin (Arjuna).
7.130.25
यौ तु पूर्वं महाराज वारितौ कृतवर्मणा ।
प्रविष्टे त्वर्जुने राजंस्तव सैन्यं युयुत्सया ॥ ७.१३०.२५ ॥
O großer König, jene beiden, die zuvor von Kṛtavarman zurückgehalten worden waren, stürmten, als Arjuna eingedrungen war, o König, in dein Heer, verlangend zu kämpfen.
7.130.26
पार्श्वे भित्त्वा चमूं वीरौ प्रविष्टौ तव वाहिनीम् ।
पार्श्वेन सैन्यमायान्तौ कुरुराजो ददर्श ह ॥ ७.१३०.२६ ॥
Die Heeresreihe an der Flanke durchbrechend, drangen die beiden Helden in deine Streitmacht ein; von der Flanke her auf das Heer zukommend, sah sie der Kuru-König.
7.130.27
ताभ्यां दुर्योधनः सार्धमकरोत्सङ्ख्यमुत्तमम् ।
त्वरितस्त्वरमाणाभ्यां भ्रातृभ्यां भारतो बली ॥ ७.१३०.२७ ॥
Mit jenen beiden beriet Duryodhana, der mächtige Bhārata, den höchsten Rat, mit den beiden Brüdern, die eilig herbeistürzten.
7.130.28
तावेनमभ्यद्रवतामुभावुद्यतकार्मुकौ ।
महारथसमाख्यातौ क्षत्रियप्रवरौ युधि ॥ ७.१३०.२८ ॥
Die beiden stürmten mit erhobenen Bögen auf ihn zu; beide berühmte Großkrieger, die Vornehmsten der Kṣatriyas im Kampf.
7.130.29
तमविध्यद्युधामन्युस्त्रिंशता कङ्कपत्रिभिः ।
विंशत्या सारथिं चास्य चतुर्भिश्चतुरो हयान् ॥ ७.१३०.२९ ॥
Yudhāmanyu durchbohrte ihn mit dreißig Pfeilen mit kaṅka-Federn, zwanzig gegen seinen Wagenlenker und vier gegen seine vier Pferde.
7.130.30
दुर्योधनो युधामन्योर्ध्वजमेकेषुणाऽच्छिनत् ।
एकेन कार्मुकं चास्य चकर्त तनयस्तव ॥ ७.१३०.३० ॥
Duryodhana schnitt Yudhāmanyus Banner mit einem einzigen Pfeil ab; und dein Sohn zerschnitt seinen Bogen ebenfalls mit einem Pfeil.
7.130.31
सारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपाहरत् ।
ततोऽविध्यच्छरैस्तीक्ष्णैश्चतुर्भिश्चतुरो हयान् ॥ ७.१३०.३१ ॥
Mit einem Bhalla-Pfeil stieß er seinen Wagenlenker vom Wagensitz. Dann durchbohrte er mit vier scharfen Pfeilen die vier Pferde.
7.130.32
युधामन्युश्च सङ्क्रुद्धः सरांस्त्रिंशतमाहवे ।
व्यसृजत्तव पुत्रस्य त्वरमाणः स्तनान्तरे ॥ ७.१३०.३२ ॥
Und Yudhāmanyu, voller Zorn, eilte im Kampf und schoss dreißig Pfeile in die Brust deines Sohnes.
7.130.33
तथोत्तमौजाः सङ्क्रुद्धः शरैर्हेमविभूषितैः ।
अविध्यत्सारथिं चास्य प्राहिणोद्यमसादनम् ॥ ७.१३०.३३ ॥
Ebenso durchbohrte der erzürnte Uttamaujas seinen Wagenlenker mit goldgeschmückten Pfeilen und sandte ihn in Yamas Wohnstatt.
7.130.34
दुर्योधनोऽपि राजेन्द्र पाञ्चाल्यस्यौत्तमौजसः ।
जघान चतुरोऽस्याश्चानुभौ तौ पार्ष्णिसारथी ॥ ७.१३०.३४ ॥
Auch Duryodhana, o Herrscher der Könige, erschlug die vier Pferde des Pāñcāla Uttamaujas und seine beiden hinteren Wagenlenker.
7.130.35
उत्तमौजा हताश्वस्तु हतसूतश्च संयुगे ।
आरुरोह रथं भ्रातुर्युधामन्योरभित्वरन् ॥ ७.१३०.३५ ॥
Uttamaujas, dessen Pferde und Wagenlenker erschlagen waren, eilte im Kampf und bestieg den Wagen seines Bruders Yudhāmanyu.
7.130.36
स रथं प्राप्य तं भ्रातुर्दुर्योधनहयाञ्शरैः ।
बहुभिस्ताडयामास ते हताः प्रापतन्भुवि ॥ ७.१३०.३६ ॥
Er erreichte den Wagen seines Bruders und traf die Pferde Duryodhanas mit vielen Pfeilen; erschlagen fielen sie zu Boden.
7.130.37
हयेषु पतितेष्वस्य चिच्छेद परमेषुणा ।
युधामन्युर्धनुः शीघ्रं शरावापं च संयुगे।
अविध्यत्सारथिं चास्य प्राहिणोद्यमसादनम् ॥ ७.१३०.३७ ॥
Als seine Pferde gefallen waren, zerschnitt er schnell mit einem höchsten Pfeil seinen Bogen, im Kampf auch seinen Köcher. Er durchbohrte seinen Wagenlenker und sandte ihn in Yamas Wohnstatt.
7.130.38
हताश्वसूतात्सरथादवतीर्य नराधिपः ।
गदामादाय ते पुत्रः पाञ्चल्यावभ्यधावत ॥ ७.१३०.३८ ॥
Nachdem er von seinem Wagen herabgestiegen war, dessen Pferde und Wagenlenker erschlagen waren, ergriff jener Herr der Männer, dein Sohn, seine Keule und stürzte auf die beiden Pāñcālas zu.
7.130.39
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य क्रुद्धं कुरुपतिं तदा ।
अवप्लुतौ रथोपस्थाद्युधामन्यूत्तमौजसौ ॥ ७.१३०.३९ ॥
Als sie den zornigen Herrn der Kurus heranstürmen sahen, sprangen Yudhāmanyu und Uttamaujas da beide vom Wagensitz herab.
7.130.40
ततः स हेमचित्रं तं गदया स्यन्दनं गती ।
सङ्क्रुद्धः पोथयामास साश्वसूतध्वजं नृप ॥ ७.१३०.४० ॥
Da zerschlug er, hochgradig erzürnt, mit seiner Keule jenen goldverzierten Wagen, der auf sie zukam, samt seinen Pferden, Wagenlenker und Banner, o König.
7.130.41
एतदीदृशकं पुत्रस्तवाकार्षीज्जनाधिप ।
गदया गदिनां श्रेष्ठः सर्वलोकमहारथः ॥ ७.१३०.४१ ॥
Dein Sohn, der beste der Keulenträger und in allen Welten berühmte Großkämpfer, o Herr des Volkes, vollbrachte so etwas mit seiner Keule.
7.130.42
भङ्क्त्वा रथं स पुत्रस्ते हताश्वो हतसारथिः ।
मद्रराजरथं तूर्णमारुरोह परन्तपः ॥ ७.१३०.४२ ॥
Nachdem er seinen Wagen zerbrochen hatte, seine Pferde und Wagenlenker erschlagen, bestieg dein Sohn, der Feindebrenner, rasch den Wagen des Madra-Königs.
7.130.43
पाञ्चालानां ततो मुख्यौ राजपुत्रौ महारथौ ।
रथावन्यौ समारुह्य बीभत्सुमभिजग्मुतः ॥ ७.१३०.४३ ॥
Dann rückten die beiden vornehmsten Prinzen der Pāñcāla, große Wagenkämpfer, auf anderen Wagen steigend, gegen Bībhatsu (Arjuna) vor.