மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.141
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.141.1
तमुद्यतं महाबाहुं दुःशासनरथं प्रति ।
त्वरितं त्वरणीयेषु धनञ्जयजयैषिणम् ॥ ७.१४१.१ ॥
துச்சாசனனின் தேரை நோக்கி முன்னேறிய அந்த மகாபாகுவை, தனஞ்சயனின் வெற்றியை விரும்பி விரைபவர்களுக்குள் விரைவாக முன்செல்பவனாகக் கண்டனர்.
7.141.2
त्रिगर्तानां महेष्वासाः सुवर्णविकृतध्वजाः ।
सेनासमुद्रमाविष्टमनन्तं पर्यवारयन् ॥ ७.१४१.२ ॥
சொர்ண அலங்கார கொடிகளையுடைய த்ரிகர்த்த மகா வில்லாளர்கள், எல்லையற்ற படைக் கடலுக்குள் புகுந்து அதனைச் சுற்றி வளைத்தனர்.
7.141.3
अथैनं रथवंशेन सर्वतः सन्निवार्य ते ।
अवाकिरञ्छरव्रातैः क्रुद्धाः परमधन्विनः ॥ ७.१४१.३ ॥
பின்னர் தேர்களின் வரிசையால் அவனை எல்லாப் பக்கமும் தடுத்து நிறுத்திய கோபமுற்ற பரம வில்லாளர்கள் அவன் மேல் அம்புகளின் மழை பொழிந்தனர்.
7.141.4
अजयद्राजपुत्रांस्तान्भ्राजमानान्महारणे ।
एकः पञ्चाशतं शत्रून्सात्यकिः सत्यविक्रमः ॥ ७.१४१.४ ॥
பெரும் போரில் அந்த ஒளிரும் அரசகுமாரர்களையும், ஐம்பது பகைவர்களையும் உண்மை வீரம் கொண்ட சாத்யகி ஒருவனாகவே வென்றான்.
7.141.5
सम्प्राप्य भारतीमध्यं तलघोषसमाकुलम् ।
असिशक्तिगदापूर्णमप्लुवं सागरं यथा ॥ ७.१४१.५ ॥
கைகளின் தாள ஒலியால் நிறைந்து, வாள்களும் சக்திகளும் கதைகளும் நிறைந்த, படகின்றிக் கடக்க முடியாத கடலைப் போன்ற பாரதப் படையின் நடுவை அடைந்து.
7.141.6
अथैनमनुवृत्तास्तु त्रिगर्ताः सहिताः पुनः ।
तीव्रेण रथवंशेन महता पर्यवारयन्।
विकर्षन्तोऽतिमात्राणि चापानि भरतर्षभ ॥ ७.१४१.६ ॥
பின்னர் த்ரிகர்த்தர்கள் ஒன்றுசேர்ந்து மீண்டும் அவனைப் பின்தொடர்ந்து, கடும் பெரும் தேர்வரிசையால் சூழ்ந்தனர்; ஓ பரதர்களில் காளையே, வில்களை மிகவும் இழுத்தனர்.
7.141.7
तत्राद्भुतमपश्याम शैनेयचरितं रणे ।
प्रतीच्यां दिशि तं दृष्ट्वा प्राच्यां पश्यामि लाघवात् ॥ ७.१४१.७ ॥
அங்கே போரில் சைனேயனின் அற்புதமான செயலைக் கண்டோம். மேற்குத் திசையில் அவனைக் கண்டு, சுறுசுறுப்பால் கிழக்குத் திசையிலும் அவனைக் காண்கிறேன்.
7.141.8
उदीचीं दक्षिणां प्राचीं प्रतीचीं विदिशस्तथा ।
पुनर्मध्यगतो वीर आहवे युद्धदुर्मदः ॥ ७.१४१.८ ॥
வடக்கு, தெற்கு, கிழக்கு, மேற்கு மற்றும் துணைத் திசைகளிலும், மீண்டும் நடுவில் நின்ற அந்த வீரன், போரில் போர்வெறியால் மதம் கொண்டிருந்தான்.
7.141.9
एकः पर्यचरन्रङ्गे बहुधा स महाबलः ।
नृत्यन्निवाचरच्छूरो यथा रथशतं तथा ॥ ७.१४१.९ ॥
தனியாக அந்த மாபெரும் வலிமையுள்ளவன் போர்க்களத்தில் பலவாறு சுற்றித் திரிந்தான்; நடனமாடுவது போல இயங்கினான், அந்த வீரன் நூறு தேர்களுக்குச் சமமாக.
7.141.10
तद्दृष्ट्वा चरितं तस्य सिंहविक्रान्तगामिनः ।
त्रिगर्ताः सन्न्यवर्तन्त सन्तप्ताः स्वजनं प्रति ॥ ७.१४१.१० ॥
சிங்கத்தின் நடையுடைய அவனுடைய அந்தச் செயலைக் கண்டு, த்ரிகர்த்தர்கள் வருந்தி தங்கள் மக்களை நோக்கித் திரும்பினர்.
7.141.11
तमन्ये शूरसेनानां शूराः सङ्ख्ये न्यवारयन् ।
नियच्छन्तः शरव्रातैर्मत्तं द्विपमिवाङ्कुशैः ॥ ७.१४१.११ ॥
சூரசேனர்களின் மற்ற வீரர்கள் போரில் அவனைத் தடுத்தனர்; மதம் கொண்ட யானையை அங்குசங்களால் அடக்குவது போல, அம்பு மழையால் அவனைக் கட்டுப்படுத்தினர்.
7.141.12
तैर्व्यवाहरदार्यात्मा मुहूर्तादेव सात्यकिः ।
ततः कलिङ्गैर्युयुधे सोऽचिन्त्यबलविक्रमः ॥ ७.१४१.१२ ॥
அவர்களுடன் உன்னத மனமுடைய சாத்யகி ஒரு கணத்திலேயே போரிட்டான்; பின்னர் அசிந்திய பலமும் வீரமும் கொண்ட அவன் கலிங்கர்களுடன் போரிட்டான்.
7.141.13
तां च सेनामतिक्रम्य कलिङ्गानां दुरत्ययाम् ।
अथ पार्थं महाबाहुर्धनञ्जयमुपासदत् ॥ ७.१४१.१३ ॥
கலிங்கர்களின் அந்தக் கடக்க முடியாத படையைக் கடந்து, பெரும்புஜமுடையவர் தனஞ்சயனாகிய பார்த்தனிடம் வந்தார்.
7.141.14
तरन्निव जले श्रान्तो यथा स्थलमुपेयिवान् ।
तं दृष्ट्वा पुरुषव्याघ्रं युयुधानः समाश्वसत् ॥ ७.१४१.१४ ॥
நீரில் நீந்தி களைத்தவன் நிலத்தை அடைந்ததுபோல், அந்தப் புருஷவியாக்கிரனைக் கண்டு யுயுதானன் ஆறுதல் பெற்றான்.
7.141.15
तमायान्तमभिप्रेक्ष्य केशवः पार्थमब्रवीत् ।
असावायाति शैनेयस्तव पार्थ पदानुगः ॥ ७.१४१.१५ ॥
அவன் வருவதைக் கண்டு கேசவன் பார்த்தனிடம் சொன்னான்: "பார்த்தா, அதோ வருகிறான் சைனேயன், உன் பின்தொடர்பவன்."
7.141.16
एष शिष्यः सखा चैव तव सत्यपराक्रमः ।
सर्वान्योधांस्तृणीकृत्य विजिग्ये पुरुषर्षभः ॥ ७.१४१.१६ ॥
இவன் உன் சீடனும் நண்பனும், உண்மையான வீரமுடையவன். எல்லா வீரர்களையும் புல்லாக மதித்து இந்த நரர்சிறந்தவன் வென்றான்.
7.141.17
एष कौरवयोधानां कृत्वा घोरमुपद्रवम् ।
तव प्राणैः प्रियतमः किरीटिन्नेति सात्यकिः ॥ ७.१४१.१७ ॥
இவன் கௌரவ வீரர்களுக்கு கொடிய அழிவை விளைவித்தான். கிரீடியே, இந்த சாத்யகி உனக்கு உயிரினும் பிரியமானவன்.
7.141.18
एष द्रोणं तथा भोजं कृतवर्माणमेव च ।
कदर्थीकृत्य विशिखैः फल्गुनाभ्येति सात्यकिः ॥ ७.१४१.१८ ॥
இந்த சாத்யகி துரோணனையும், போஜனையும், கிருதவர்மனையும் அம்புகளால் இழிவுபடுத்தி பல்குனனை நோக்கி வருகிறான்.
7.141.19
धर्मराजप्रियान्वेषी हत्वा योधान्वरान्वरान् ।
शूरश्चैव कृतास्त्रश्च फल्गुनाभ्येति सात्यकिः ॥ ७.१४१.१९ ॥
தர்மராஜனுக்கு மகிழ்ச்சியளிக்க விரும்பி, சிறந்த வீரர்களை ஒருவர் பின் ஒருவராகக் கொன்ற, வீரனும் அஸ்திரவித்தையில் தேர்ச்சி பெற்றவனுமான சாத்யகி பால்குனனை நோக்கி வருகிறான்.
7.141.20
कृत्वा सुदुष्करं कर्म सैन्यमध्ये महाबलः ।
तव दर्शनमन्विच्छन्पाण्डवाभ्येति सात्यकिः ॥ ७.१४१.२० ॥
படையின் நடுவே மிகக் கடினமான செயலைச் செய்த பேராற்றல் கொண்ட சாத்யகி, பாண்டவனே, உன்னைக் காணும் விருப்பத்துடன் உன்னை நோக்கி வருகிறான்.
7.141.21
बहूनेकरथेनाजौ योधयित्वा महारथान् ।
आचार्यप्रमुखान्पार्थ प्रयात्येष स सात्यकिः ॥ ७.१४१.२१ ॥
பிருதையின் மகனே, போரில் ஒரே தேரில் ஆசிரியரை முதன்மையாகக் கொண்ட பல மகாரதர்களுடன் போரிட்ட அந்த சாத்யகி வருகிறான்.
7.141.22
स्वबाहुबलमाश्रित्य विदार्य च वरूथिनीम् ।
प्रेषितो धर्मराजेन पार्थैषोऽभ्येति सात्यकिः ॥ ७.१४१.२२ ॥
தன் புயபலத்தை நம்பி படைப்பிரிவைப் பிளந்து, தர்மராஜனால் அனுப்பப்பட்ட இந்த சாத்யகி, பிருதையின் மகனே, உன்னை நோக்கி வருகிறான்.
7.141.23
प्रियः शिष्यश्च ते पार्थ त्वया तुल्यपराक्रमः ।
विद्राव्यं महतीं सेनामेष ह्यायाति सात्यकिः ॥ ७.१४१.२३ ॥
பிருதையின் மகனே, உனக்குப் பிரியமானவனும் சீடனும், உன்னைப் போன்ற பராக்கிரமம் கொண்டவனுமான இந்த சாத்யகி பெரும் படையை விரட்டுவதற்காக வருகிறான்.
7.141.24
यस्य नास्ति समो योधः कौरवेषु कथञ्चन ।
सोऽयमायाति कौन्तेय सात्यकिर्युद्धदुर्मदः ॥ ७.१४१.२४ ॥
கௌரவர்களில் எவருக்கும் ஒப்பான வீரன் இல்லாதவன், குந்தியின் மகனே, போரில் செருக்குடைய அந்த சாத்யகி வருகிறான்.
7.141.25
कुरुसैन्याद्विमुक्तो वै सिंहो मध्याद्गवामिव ।
निहत्य बहुलाः सेनाः पार्थैषोऽब्येति सात्यकिः ॥ ७.१४१.२५ ॥
பார்த்தா, கௌரவ படையிலிருந்து விடுபட்ட இந்த சாத்யகி, பசுக்கூட்டத்தின் நடுவிலிருந்து வெளிவரும் சிங்கம்போல் பல படைகளைக் கொன்று வருகிறான்.
7.141.26
एष राजसहस्राणां वक्त्रैः पङ्कजसन्निभैः ।
आस्तीर्य वसुधां पार्थ क्षिप्रमायाति सात्यकिः ॥ ७.१४१.२६ ॥
பார்த்தா, தாமரை போன்ற முகங்களுடைய ஆயிரக்கணக்கான அரசர்களால் பூமியை மூடிவிட்டு, இந்த சாத்யகி விரைவாக வருகிறான்.
7.141.27
एष दुर्योधनं जित्वा भ्रातृभिः सहितं रणे ।
निहत्य जलसन्धं च क्षिप्रमायाति सात्यकिः ॥ ७.१४१.२७ ॥
இந்த சாத்யகி, சகோதரர்களுடன் துரியோதனனை போரில் வென்று, ஜயத்ரதனையும் கொன்று விரைவாக வருகிறான்.
7.141.28
रुधिरौघवतीं कृत्वा नदीं शोणितकर्दमाम् ।
तृणवद्व्यस्य कौरव्यानेष ह्यायाति सात्यकिः ॥ ७.१४१.२८ ॥
இரத்தப் பெருக்கு நிறைந்த, இரத்தச் சேற்றுடைய ஆற்றை உண்டாக்கி, கௌரவர்களைப் புல்லைப்போல் வீசியெறிந்து, இந்த சாத்யகி வருகிறான்.
7.141.29
ततः प्रहृष्टः कौन्तेयः केशवं वाक्यमब्रवीत् ।
न मे प्रियं महाबाहो यन्मामभ्येति सात्यकिः ॥ ७.१४१.२९ ॥
பின்னர் மகிழ்ந்த கௌந்தேயன் கேசவனிடம் சொன்னான்: மகாபாஹுவே, சாத்யகி என்னை நோக்கி வருவது எனக்கு மகிழ்ச்சி தரவில்லை.
7.141.30
न हि जानामि वृत्तान्तं धर्मराजस्य केशव ।
सात्वतेन विहीनः स यदि जीवति वा न वा ॥ ७.१४१.३० ॥
கேசவா, தர்மராஜனின் செய்தி எனக்குத் தெரியவில்லை. சாத்வதனாகிய சாத்யகியில்லாமல் அவன் உயிருடன் இருக்கிறானா இல்லையா.
7.141.31
एतेन हि महाबाहो रक्षितव्यः स पार्थिवः ।
तमेष कथमुत्सृज्य मम कृष्ण पदानुगः ॥ ७.१४१.३१ ॥
மகாபாகுவே, இவனால்தான் அந்த அரசன் காக்கப்பட வேண்டும். கிருஷ்ணா, என் பின்தொடர்பவனாகிய இவன் அவனை எவ்வாறு கைவிட முடியும்?
7.141.32
राजा द्रोणाय चोत्सृष्टः सैन्धवश्चानिपातितः ।
प्रत्युद्याति च शैनेयमेष भूरिश्रवा रणे ॥ ७.१४१.३२ ॥
அரசன் (பூரிசிரவஸ்) துரோணருக்காக அனுப்பப்பட்டவன்; சைந்தவன் (ஜயத்ரதன்) இன்னும் வீழ்த்தப்படவில்லை. இதோ பூரிசிரவஸ் போரில் சைநேயனை எதிர்கொள்ள முன்னேறுகிறான்.
7.141.33
सोऽयं गुरुतरो भारः सैन्धवार्थे समाहितः ।
ज्ञातव्यश्च हि मे राजा रक्षितव्यश्च सात्यकिः ॥ ७.१४१.३३ ॥
சைந்தவனுக்காக இந்தச் சுமை மிகவும் கனமானது. அரசனை நான் அறிந்துகொள்ள வேண்டும்; சாத்யகியையும் காக்க வேண்டும்.
7.141.34
जयद्रथश्च हन्तव्यो लम्बते च दिवाकरः ।
श्रान्तश्चैष महाबाहुरल्पप्राणश्च साम्प्रतम् ॥ ७.१४१.३४ ॥
ஜயத்ரதனை வீழ்த்த வேண்டும்; சூரியன் மறைந்துகொண்டிருக்கிறான். இந்த மகாபாகு இப்போது களைத்துப்போயிருக்கிறான், உயிரும் குறைந்துவிட்டது.
7.141.35
परिश्रान्ता हयाश्चास्य हययन्ता च माधव ।
न च भूरिश्रवाः श्रान्तः ससहायश्च केशव ॥ ७.१४१.३५ ॥
மாதவா, இவனுடைய குதிரைகளும் தேரோட்டியும் களைத்துவிட்டனர். கேசவா, பூரிசிரவஸ் தன் துணையாளர்களுடன் களைக்கவில்லை.
7.141.36
अपीदानीं भवेदस्य क्षेममस्मिन्समागमे ।
कच्चिन्न सागरं तीर्त्वा सात्यकिः सत्यविक्रमः।
गोष्पदं प्राप्य सीदेत महौजाः शिनिपुङ्गवः ॥ ७.१४१.३६ ॥
இந்தப் போரில் இப்போது அவனுக்கு நலன் இருக்குமோ? சத்தியபராக்கிரமனான சாத்யகி கடலைக் கடந்து பசுவின் குளம்படித் தடத்தில் வந்து மூழ்கி விடுவானோ? மகாபலனான சினி வம்சத்தின் காளை அவ்வாறு துன்புறக்கூடுமோ?
7.141.37
अपि कौरवमुख्येन कृतास्त्रेण महात्मना ।
समेत्य भूरिश्रवसा स्वस्तिमान्सात्यकिर्भवेत् ॥ ७.१४१.३७ ॥
கௌரவர்களில் முதன்மையானவனும், அஸ்திரங்களில் திறமையுடையவனுமான மகாத்மா பூரிஸ்ரவஸைச் சந்தித்து சாத்யகி நலமாக இருப்பானோ?
7.141.38
व्यतिक्रममिमं मन्ये धर्मराजस्य केशव ।
आचार्याद्भयमुत्सृज्य यः प्रैषयत सात्यकिम् ॥ ७.१४१.३८ ॥
கேசவா, ஆசாரியரிடம் அச்சத்தை விட்டுவிட்டு சாத்யகியை அனுப்பிய தர்மராஜனின் இச்செயலை ஒரு மீறலாகவே நான் கருதுகிறேன்.
7.141.39
ग्रहणं धर्मराजस्य खगः श्येन इवामिषम् ।
नित्यमाशंसते द्रोणः कच्चित्स्यात्कुशली नृपः ॥ ७.१४१.३९ ॥
கழுகு இரையைக் கவ்வ விரும்புவது போல, துரோணர் எப்போதும் தர்மராஜனைப் பிடிக்க விரும்புகிறார்; அந்த அரசன் நலமாக இருப்பானோ?