Mahābhārata · Adhyāya 7.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.15.1
बहूनि सुवुचित्राणि द्वन्द्वयुध्दानि सञ्जय् ।
त्वयोक्तानि निशम्याहं स्पृहयामि सचक्षुताम् ॥ ७.१५.१ ॥
O Sañjaya, nachdem ich die vielen wunderbaren Zweikämpfe gehört habe, die du beschrieben hast, sehne ich mich danach, die göttliche Sehkraft zu besitzen.
7.15.2
न हि देवासुरं युध्दमीदृग्भूतं भवेदिति ।
चिन्तयामि च युध्दानि श्रुत्वा घोराणि सञ्जय । ॥ ७.१५.२ ॥
O Sañjaya, ich bedenke, dass der Kampf zwischen Göttern und Dämonen nie von solcher Art gewesen sein kann, nachdem ich diese schrecklichen Schlachten gehört habe.
7.15.3
आश्चर्यभूतं लोकेषु कथयिप्यन्ति मानवाः ।
कुरुणां पाण्डवानां च युध्दं देवासुरोपमम् ॥ ७.१५.३ ॥
In den Welten werden die Menschen als Wunder berichten, dass der Kampf der Kurus und Pāṇḍavas dem Kampf von Göttern und Dämonen glich.
7.15.4
न हि मे तृप्तिरस्तीह शृण्वतो युध्दमुत्तमम् ।
तस्मादार्तायनेर्युध्दं सौभद्रस्य च शंस मे ॥ ७.१५.४ ॥
Obwohl ich diese vortreffliche Schlacht höre, bin ich nicht zufrieden; daher erzähle mir von der Schlacht des Ārtāyana und des Saubhadra.
7.15.5
सादितं प्रेक्ष्य यन्तारं शल्यः सर्वायसीं गदाम् ।
समुत्क्षिप्य नदन्कुध्दः प्रचस्कन्द रथोत्तमात् ॥ ७.१५.५ ॥
Als er seinen Wagenlenker erschlagen sah, schwang Śalya seine ganz eiserne Keule, brüllte vor Zorn und sprang von seinem vortrefflichen Wagen.
7.15.6
तं दीप्तमिव कालाग्निं दण्डहस्तमिवान्तकम् ।
जवेनाभ्यपतद्भीमः प्र्गृह्य महतीं गदाम् ॥ ७.१५.६ ॥
Wie das lodernde Feuer der Zeit, wie der Tod mit dem Stab in der Hand, stürzte Bhīma mit Schnelligkeit auf ihn zu, seine große Keule ergreifend.
7.15.7
सौभद्रोऽप्यशनिप्रख्यां प्रगृह्य महतीं गदाम् ।
एह्येहीत्यव्रवीच्छल्यं यत्राद्भीमेन वारितः ॥ ७.१५.७ ॥
Auch Saubhadra ergriff eine große, blitzgleiche Keule und rief Śalya zu: »Komm, komm!« — als Bhīma ihn zurückgehalten hatte.
7.15.8
वारयित्वा तु सौभद्रं भीमसेनः प्रतापवान् ।
शल्यमासाद्य समरे तस्यौ गिरिरिवाचलः ॥ ७.१५.८ ॥
Nachdem er Saubhadra zurückgehalten hatte, trat der mächtige Bhīmasena in der Schlacht vor Śalya und stand unbeweglich wie ein Berg.
7.15.9
तथैव मद्रराजोऽपि भीमं दृष्ट्वा महाबलम् ।
ससाराभिमुखस्तूर्ण शार्दूल इव कुञ्जरम् ॥ ७.१५.९ ॥
Ebenso stürmte der König der Madra, als er den mächtigen Bhīma sah, schnell auf ihn zu, wie ein Tiger auf einen Elefanten.
7.15.10
तं दीप्तमिव कालाग्निं पाशहस्तमिवान्तकम् ।
जवेनाभ्यपतद्भीमः प्रगृह्य महतीं गदाम् ॥ ७.१५.१० ॥
Gegen ihn — flammend wie das Feuer des Weltendes, wie der Tod mit der Schlinge in der Hand — stürzte sich Bhīma mit Schnelligkeit, die große Keule ergreifend.
7.15.11
ततस्तूर्यनिनादाश्च शङ्खानां च सहस्रशः ।
सिंहनादाश्च संजज्ञुर्भेरीणां च महास्वनाः ॥ ७.१५.११ ॥
Da erhoben sich die Klänge der Trompeten und Tausende von Muscheltrompeten, Löwengebrüll und das gewaltige Dröhnen der Kriegstrommeln.
7.15.12
पश्यतां शतशो ह्यासीदन्योन्यमभिधावताम् ।
पाण्डवानां कुरुणां च साधुसाध्विति निः स्वनः ॥ ७.१५.१२ ॥
Während Hunderte zusahen, wie sie aufeinander losstürmten, erhob sich von den Pāṇḍava wie von den Kuru gleichermaßen der Ruf »Gut gemacht, gut gemacht!«.
7.15.13
नहि मद्राधिपादन्यः सर्वराजसु भारत् ।
सोदृमुत्सहते वेगं भीमसेनस्य संयुगे ॥ ७.१५.१३ ॥
O Bhārata, unter allen Königen gibt es keinen außer dem Herrn der Madras, der den Ansturm Bhīmasenas im Kampf ertragen könnte.
7.15.14
तथा मद्राधिपस्यापि गदावेगं महात्मनः ।
सोहुमुत्सहते लोके युधि कोऽन्यो वृकोदरात् ॥ ७.१५.१४ ॥
Ebenso, wer außer Vṛkodara könnte in der Welt im Kampf den Ansturm der Keule des großherzigen Herrn der Madras ertragen?
7.15.15
पट्टैर्जाम्बूनदैर्वद्धा बभूव जनहर्षणी ।
प्रजज्वाल तदा विध्दा भीमेन महती गदा ॥ ७.१५.१५ ॥
Jene große Keule, mit goldenen Bändern umwunden und dem Volk zur Freude, flammte auf, als Bhīma sie traf.
7.15.16
साग्निदीप्ता महारौद्रा गदा सा शुशुभे तदा ॥ ७.१५.१६ ॥
Jene Keule, flammend vom Feuer und überaus schrecklich, strahlte da.
7.15.17
तथैव चरतो मार्गान्मण्डलानि च सर्वशः ।
महाविद्युत्प्रतीकाशा शल्यस्य शुशुभे गदा ॥ ७.१५.१७ ॥
Ebenso leuchtete die Keule Śalyas, als sie in allen Richtungen auf Bahnen und Kreisen schwang, wie ein großer Blitz.
7.15.18
तौ वृपाविव नर्दन्तौ मण्डलानि विचेरतुः ।
आवर्तितगदश्रुङ्गावुभौ शल्यवृकोदरौ ॥ ७.१५.१८ ॥
Die beiden, brüllend wie Stiere, bewegten sich in Kreisen — Śalya und Vṛkodara, ihre Keulen wirbelten wie Hörner.
7.15.19
क्रोधताम्रेक्षणौ वीरौ शत्रुसङ्घविमर्दनौ ।
महामात्रौ महोत्साहौ गदायुध्दविशारदौ ॥ ७.१५.१९ ॥
Die beiden Helden, mit von Zorn geröteten Augen, Zermalmer der feindlichen Scharen, große Krieger von großem Eifer, geübt im Keulenkampf.
7.15.20
मण्डलावर्तमार्गेषु गदाविहरणेषु च ।
निर्विशेपमभूद्युध्दं तयोः पुरुषसिंहयोः ॥ ७.१५.२० ॥
Auf den kreisenden Bahnen und bei den Bewegungen der Keule war der Kampf dieser beiden Menschenlöwen ausgeglichen.
7.15.21
ताडिता भीमसेनेन शल्यस्य महती गदा ।
साग्रिज्वाला महारौद्रा तदा तूर्णमशीर्यत ॥ ७.१५.२१ ॥
Von Bhīmasena getroffen, zerbrach Śalyas große Keule, mit Feuerflammen lodernd und überaus schrecklich, sogleich.
7.15.22
तथैव भीमसेनस्य द्विषताऽभिहता गदा ।
वर्षाप्रदोषे खद्योतैर्वृतो वृक्ष इवावभौ ॥ ७.१५.२२ ॥
Ebenso leuchtete Bhīmasenas Keule, vom Feind getroffen, wie ein von Glühwürmchen umgebener Baum in der Abenddämmerung der Regenzeit.
7.15.23
गदा क्षिप्ता तु समरे मद्रराजेन भारत ।
व्योम दीपयमाना सा ससृजे पावकं मुहुः ॥ ७.१५.२३ ॥
O Bhārata, jene Keule, im Kampf vom König der Madras geschleudert, erhellte den Himmel und sandte immer wieder Feuer aus.
7.15.24
तथैव भीमसेनेन द्विषते ग्रेषिता गदा ।
तापयामास तत्सैन्यं महोल्का पतती यथा ॥ ७.१५.२४ ॥
Ebenso versengte die von Bhīmasena auf den Feind geschleuderte Keule jenes Heer, wie ein fallender großer Meteor.
7.15.25
ते गदे गदिनां श्रेष्ठे समासाद्य परस्परम् ।
श्वसन्त्यौ नागकन्ये व ससृजाते विभावसुम् ॥ ७.१५.२५ ॥
Jene beiden Keulen, die besten unter den Keulenträgern, trafen aufeinander und zischten wie zwei Schlangenjungfrauen und sprühten Feuer.
7.15.26
नखैरिव् महाव्याघ्रौ दनैरिव महागजौ ।
तौ विचेरतुरासाद्य गदाग्र्याभ्यां परस्परम् ॥ ७.१५.२६ ॥
Wie zwei große Tiger, die mit den Krallen kämpfen, wie zwei große Elefanten, die mit den Stoßzähnen kämpfen, bewegten sich die beiden, einander gegenübertretend, mit ihren vorzüglichsten Keulen gegeneinander.
7.15.27
ततो गदाग्राभिहतौ क्षणेन रुधिरोक्षितौ ।
ददृशाते महात्मानौ किंशुकाविव पुष्पितौ ॥ ७.१५.२७ ॥
Dann, von den Spitzen der Keulen getroffen, im Nu von Blut übergossen, erschienen die beiden Großherzigen wie zwei blühende Kiṃśuka-Bäume.
7.15.28
शुश्रुवे दिक्षु सर्वासु तयोः पुरुषसिंहयोः ।
गदाभिघातसंहादः शक्राशनिरवोपमः ॥ ७.१५.२८ ॥
Das Dröhnen der Keulenschläge jener beiden Löwen unter den Menschen war in allen Richtungen zu hören, wie der Donner des Blitzes Indras.
7.15.29
गदया मद्रराजेन सव्यदक्षिणमाहतः ।
नाकम्पत तदा भीमो भिद्यमान् इवाचलः ॥ ७.१५.२९ ॥
Von der Keule des Königs der Madras links und rechts getroffen, zitterte Bhīma damals nicht, wie ein Berg, der zerbricht, nicht erzittert.
7.15.30
तथा भीमगदावेगैस्ताड्यमानो महाबलः ।
धैर्यान्मद्राधिपस्तस्थौ वज्रैर्गिरिरिवाहतः ॥ ७.१५.३० ॥
Ebenso stand der gewaltige Herr der Madras, von der Wucht der Keulen Bhīmas getroffen, aus Standhaftigkeit fest, wie ein von Blitzen getroffener Berg.
7.15.31
आपेततुर्महावेगौ समुच्छ्रितगदावुभौ ।
पुनरन्तरमार्गस्थौ मण्डलानि विचेरतुः ॥ ७.१५.३१ ॥
Die beiden Helden von großer Schnelligkeit stürzten mit erhobenen Keulen aufeinander zu; dann, im Raum dazwischen stehend, kreisten sie umher.
7.15.32
अथाप्लुत्य पदान्यष्टौ सन्निपत्य गजाविव ।
सहसा लोहदण्डाभ्यामन्योन्यमभिजघ्नतुः ॥ ७.१५.३२ ॥
Dann, acht Schritte springend und wie zwei Elefanten aufeinanderprallend, schlugen sie plötzlich mit ihren eisernen Keulen aufeinander ein.
7.15.33
तौ परस्परवेगाच्च गदाभ्यां च भ्रुशाहतौ ।
युगपत्पेततुर्वीरौ क्षिताविन्द्रध्वजाविव ॥ ७.१५.३३ ॥
Von dem Ansturm des anderen und den Keulen hart getroffen, stürzten die beiden Helden im selben Augenblick zu Boden, wie die Banner Indras, die umfallen.
7.15.34
ततो विह्वलमानं तं निः श्वसन्तं पुनः पुनः ।
शल्यमभ्यपतत्तूर्ण कृतवर्मा महारथः ॥ ७.१५.३४ ॥
Da stürzte der große Wagenkämpfer Kṛtavarman schnell auf Śalya zu, der taumelte und immer wieder seufzte.
7.15.35
दृष्ट्वा चैनं महाराज गदयाऽभिनिपीडितम् ।
विचेष्टन्तं यथा नागं मूर्च्छयाऽभिपरिप्लुतम् ॥ ७.१५.३५ ॥
O großer König, als er ihn von der Keule hart niedergedrückt und von einer Ohnmacht übermannt sah, sich windend wie ein Elefant...
7.15.36
ततः स्वरथमारोप्य मद्राणामधिपं रणे ।
अपोवाह रणात्तूर्ण कृतवर्मा महारथः ॥ ७.१५.३६ ॥
Da hob der große Wagenkämpfer Kṛtavarman den Herrn der Madras auf seinen eigenen Wagen und brachte ihn schnell aus der Schlacht fort.
7.15.37
क्षीववद्वीह्वलो वीरो निमेषात्पुनरुत्थितः ।
भीमोऽपि सुमहाबाहुर्गदापाणिरदृश्यत ॥ ७.१५.३७ ॥
Der Held Bhīma, taumelnd wie ein Betrunkener, erhob sich im Nu wieder; der Starkarmige erschien mit der Keule in der Hand.
7.15.38
ततो मद्राधिपं दृष्ट्वा तव पुत्राः पराङ्मुखम् ।
सनागपत्त्यश्चरथाः समकम्पन्त मारिष ॥ ७.१५.३८ ॥
Als sie den Herrn der Madras den Rücken kehren sahen, erbebten deine Söhne samt Elefanten, Fußvolk, Pferden und Wagen alle zugleich, o Verehrter.
7.15.39
ते पाण्डवैरर्धमानास्तावका जितकाशिभिः ।
भीता दिशोऽन्वपद्यन्त वातनुन्ना घना इव ॥ ७.१५.३९ ॥
Deine Männer, von den Pāṇḍava und den siegreichen Kāśi bedrängt, flohen voller Schrecken in alle Richtungen, wie vom Wind getriebene Wolken.
7.15.40
निर्जित्य धार्तराष्ट्रांस्तु पाण्डवेया महारथाः ।
व्यरोचन्त रणे राजन्दीप्यमाना इवाग्रयः ॥ ७.१५.४० ॥
Nachdem sie die Söhne Dhṛtarāṣṭras besiegt hatten, leuchteten die großen Wagenkämpfer, Söhne Pāṇḍus, im Kampf wie lodernde Feuer, o König.
7.15.41
अथ मङुकभेरिमहामुरजाः पणवानकदुन्दुभिनिर्झरिभिः ।
विनदन्ति भृशं सहशङ्खरवैर्विविधैश्च नरोत्तम सिंहरवैः ॥ ७.१५.४१ ॥
Da dröhnten die Trommeln — maṅku, bherī, die großen murajas, paṇavas, ānakas, dundubhis und nirjharis — gewaltig, zusammen mit Muschelhörnern und vielfältigem Löwengebrüll, o Bester der Männer.