மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.15.1
बहूनि सुवुचित्राणि द्वन्द्वयुध्दानि सञ्जय् ।
त्वयोक्तानि निशम्याहं स्पृहयामि सचक्षुताम् ॥ ७.१५.१ ॥
சஞ்சயா, நீ விவரித்த பல அதிசயமான தனிப்போர்களைக் கேட்டு, நான் தெய்வப் பார்வை பெற விரும்புகிறேன்.
7.15.2
न हि देवासुरं युध्दमीदृग्भूतं भवेदिति ।
चिन्तयामि च युध्दानि श्रुत्वा घोराणि सञ्जय । ॥ ७.१५.२ ॥
சஞ்சயா, தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் நடந்த போர்கூட இப்படி இருந்திருக்காது என்று நான் எண்ணுகிறேன்; பயங்கரமான போர்களைக் கேட்ட பின் இதை நினைக்கிறேன்.
7.15.3
आश्चर्यभूतं लोकेषु कथयिप्यन्ति मानवाः ।
कुरुणां पाण्डवानां च युध्दं देवासुरोपमम् ॥ ७.१५.३ ॥
உலகில் மனிதர்கள் குருக்களுக்கும் பாண்டவர்களுக்கும் நடந்த போர் தேவாசுரப் போருக்கு ஒப்பானது என்று அதிசயமாகச் சொல்வார்கள்.
7.15.4
न हि मे तृप्तिरस्तीह शृण्वतो युध्दमुत्तमम् ।
तस्मादार्तायनेर्युध्दं सौभद्रस्य च शंस मे ॥ ७.१५.४ ॥
இங்கு உயர்ந்த போரைக் கேட்டும் எனக்குத் திருப்தி இல்லை; ஆகவே ஆர்த்தாயனியின் போரையும் சௌபத்திரனின் போரையும் எனக்குச் சொல்.
7.15.5
सादितं प्रेक्ष्य यन्तारं शल्यः सर्वायसीं गदाम् ।
समुत्क्षिप्य नदन्कुध्दः प्रचस्कन्द रथोत्तमात् ॥ ७.१५.५ ॥
தன் தேரோட்டி கொல்லப்பட்டதைக் கண்ட சல்யன், முழுவதும் இரும்பாலான கதையை உயர்த்தி, கோபத்தால் முழங்கி, சிறந்த தேரிலிருந்து குதித்தான்.
7.15.6
तं दीप्तमिव कालाग्निं दण्डहस्तमिवान्तकम् ।
जवेनाभ्यपतद्भीमः प्र्गृह्य महतीं गदाम् ॥ ७.१५.६ ॥
எரியும் காலாக்னியைப் போலவும், தண்டத்தைக் கையில் ஏந்திய யமனைப் போலவும், பீமன் பெரிய கதையை எடுத்துக்கொண்டு வேகமாக அவன்மீது பாய்ந்தான்.
7.15.7
सौभद्रोऽप्यशनिप्रख्यां प्रगृह्य महतीं गदाम् ।
एह्येहीत्यव्रवीच्छल्यं यत्राद्भीमेन वारितः ॥ ७.१५.७ ॥
சௌபத்ரரும் இடி போன்ற பெரிய கதையை ஏந்தி, "வா, வா!" என்று சல்யனிடம் கூறினார்; அப்போது பீமனால் அவர் தடுக்கப்பட்டிருந்தார்.
7.15.8
वारयित्वा तु सौभद्रं भीमसेनः प्रतापवान् ।
शल्यमासाद्य समरे तस्यौ गिरिरिवाचलः ॥ ७.१५.८ ॥
சௌபத்ரரைத் தடுத்த பின், வலிமைமிக்க பீமசேனன் போரில் சல்யனை அணுகி மலையைப் போல் அசையாமல் நின்றான்.
7.15.9
तथैव मद्रराजोऽपि भीमं दृष्ट्वा महाबलम् ।
ससाराभिमुखस्तूर्ण शार्दूल इव कुञ्जरम् ॥ ७.१५.९ ॥
அதுபோலவே மத்திர மன்னனும் மகாபலசாலியான பீமனைக் கண்டு, புலி யானையை நோக்கிச் செல்வது போல் விரைவாக எதிரே சென்றான்.
7.15.10
तं दीप्तमिव कालाग्निं पाशहस्तमिवान्तकम् ।
जवेनाभ्यपतद्भीमः प्रगृह्य महतीं गदाम् ॥ ७.१५.१० ॥
எரியும் காலாக்கினி போலவும், கையில் பாசம் ஏந்திய அந்தகன் போலவும் இருந்த அவன் மீது, பீமன் பெரிய கதையை ஏந்தி வேகமாகப் பாய்ந்தான்.
7.15.11
ततस्तूर्यनिनादाश्च शङ्खानां च सहस्रशः ।
सिंहनादाश्च संजज्ञुर्भेरीणां च महास्वनाः ॥ ७.१५.११ ॥
அப்போது எக்காளங்களின் ஒலியும், ஆயிரக்கணக்கான சங்குகளின் முழக்கமும், சிங்க கர்ஜனையும், பேரிகைகளின் பெரும் ஒலியும் எழுந்தன.
7.15.12
पश्यतां शतशो ह्यासीदन्योन्यमभिधावताम् ।
पाण्डवानां कुरुणां च साधुसाध्विति निः स्वनः ॥ ७.१५.१२ ॥
ஒருவரையொருவர் நோக்கி பாய்ந்த போர்வீரர்களை நூற்றுக்கணக்கானோர் பார்த்தபோது, பாண்டவர்களிடமும் கௌரவர்களிடமும் "சாது, சாது!" என்ற முழக்கம் எழுந்தது.
7.15.13
नहि मद्राधिपादन्यः सर्वराजसु भारत् ।
सोदृमुत्सहते वेगं भीमसेनस्य संयुगे ॥ ७.१५.१३ ॥
பாரதா, எல்லா அரசர்களிலும் மத்ரநாட்டு அரசனைத் தவிர வேறு யாரும் போரில் பீமசேனனின் வேகத்தைத் தாங்க முடியாது.
7.15.14
तथा मद्राधिपस्यापि गदावेगं महात्मनः ।
सोहुमुत्सहते लोके युधि कोऽन्यो वृकोदरात् ॥ ७.१५.१४ ॥
அதுபோலவே, மகாத்மாவான மத்ர அரசனின் கதைவேகத்தையும் வ்ருகோதரனைத் தவிர உலகில் போரில் வேறு யார் தாங்க முடியும்?
7.15.15
पट्टैर्जाम्बूनदैर्वद्धा बभूव जनहर्षणी ।
प्रजज्वाल तदा विध्दा भीमेन महती गदा ॥ ७.१५.१५ ॥
பொன்னாலான பட்டைகளால் கட்டப்பட்ட, மக்களை மகிழ்விக்கும் அந்தப் பெரிய கதை பீமனால் தாக்கப்பட்டபோது ஒளிர்ந்து எரிந்தது.
7.15.16
साग्निदीप्ता महारौद्रा गदा सा शुशुभे तदा ॥ ७.१५.१६ ॥
நெருப்பால் ஒளிர்ந்த, மிகவும் பயங்கரமான அந்தக் கதை அப்போது ஒளிவீசி விளங்கியது.
7.15.17
तथैव चरतो मार्गान्मण्डलानि च सर्वशः ।
महाविद्युत्प्रतीकाशा शल्यस्य शुशुभे गदा ॥ ७.१५.१७ ॥
அதுபோலவே எல்லாப் பக்கங்களிலும் வட்டங்களிலும் பாதைகளிலும் சுழன்று திரியும் சல்யனின் கதை பெரிய மின்னல் போல ஒளிர்ந்தது.
7.15.18
तौ वृपाविव नर्दन्तौ मण्डलानि विचेरतुः ।
आवर्तितगदश्रुङ्गावुभौ शल्यवृकोदरौ ॥ ७.१५.१८ ॥
கர்ஜிக்கும் இரு காளைகள் போல அவ்விருவரும் வட்டமாகச் சுற்றித் திரிந்தனர் — சல்யனும் வ்ருகோதரனும், அவர்களின் கதைகள் கொம்புகள் போல் சுழன்றன.
7.15.19
क्रोधताम्रेक्षणौ वीरौ शत्रुसङ्घविमर्दनौ ।
महामात्रौ महोत्साहौ गदायुध्दविशारदौ ॥ ७.१५.१९ ॥
கோபத்தால் சிவந்த கண்களை உடையவர்களும், எதிரிக் கூட்டங்களை நசுக்குபவர்களும், மகா வீரர்களும், பெரும் உற்சாகம் கொண்டவர்களும், கதாயுத்தத்தில் திறமையானவர்களுமான அந்த இரு வீரர்கள்.
7.15.20
मण्डलावर्तमार्गेषु गदाविहरणेषु च ।
निर्विशेपमभूद्युध्दं तयोः पुरुषसिंहयोः ॥ ७.१५.२० ॥
சுழல் வட்டப் பாதைகளிலும் கதையின் சுழற்சி நகர்வுகளிலும் அந்த இரு நரசிம்மர்களின் போர் சமமானதாகவே இருந்தது.
7.15.21
ताडिता भीमसेनेन शल्यस्य महती गदा ।
साग्रिज्वाला महारौद्रा तदा तूर्णमशीर्यत ॥ ७.१५.२१ ॥
பீமசேனனால் தாக்கப்பட்ட சல்யனின் பெரிய கதை, நெருப்புச் சுடர்களுடன் மிகக் கொடூரமாக, அப்போதே விரைவாக உடைந்தது.
7.15.22
तथैव भीमसेनस्य द्विषताऽभिहता गदा ।
वर्षाप्रदोषे खद्योतैर्वृतो वृक्ष इवावभौ ॥ ७.१५.२२ ॥
அதேபோல் எதிரியால் தாக்கப்பட்ட பீமசேனனின் கதை, மழைக்காலத்தின் மாலை நேரத்தில் மின்மினிகளால் சூழப்பட்ட மரம் போல ஒளிர்ந்தது.
7.15.23
गदा क्षिप्ता तु समरे मद्रराजेन भारत ।
व्योम दीपयमाना सा ससृजे पावकं मुहुः ॥ ७.१५.२३ ॥
பாரதா, போரில் மத்ர மன்னனால் எறியப்பட்ட அந்தக் கதை வானை ஒளிரச் செய்தபடி மீண்டும் மீண்டும் நெருப்பைக் கக்கியது.
7.15.24
तथैव भीमसेनेन द्विषते ग्रेषिता गदा ।
तापयामास तत्सैन्यं महोल्का पतती यथा ॥ ७.१५.२४ ॥
அதேபோல் பீமசேனனால் எதிரியின் மீது எறியப்பட்ட கதை, விழும் பெரும் எரிகல்லைப் போல அந்தப் படையை சுட்டெரித்தது.
7.15.25
ते गदे गदिनां श्रेष्ठे समासाद्य परस्परम् ।
श्वसन्त्यौ नागकन्ये व ससृजाते विभावसुम् ॥ ७.१५.२५ ॥
கதாதாரிகளில் சிறந்த அந்த இரு கதைகளும் ஒன்றோடொன்று மோதி, சீறும் இரண்டு நாகக்கன்னியரைப் போல நெருப்பைச் சிந்தின.
7.15.26
नखैरिव् महाव्याघ्रौ दनैरिव महागजौ ।
तौ विचेरतुरासाद्य गदाग्र्याभ्यां परस्परम् ॥ ७.१५.२६ ॥
நகங்களால் போரிடும் இரண்டு பெரிய புலிகளையும், தந்தங்களால் போரிடும் இரண்டு பெரிய யானைகளையும் போல, அவ்விருவரும் ஒருவரை ஒருவர் எதிர்கொண்டு தங்கள் சிறந்த கதைகளுடன் சுற்றித் திரிந்தனர்.
7.15.27
ततो गदाग्राभिहतौ क्षणेन रुधिरोक्षितौ ।
ददृशाते महात्मानौ किंशुकाविव पुष्पितौ ॥ ७.१५.२७ ॥
பின்னர் கதைகளின் நுனிகளால் தாக்கப்பட்ட அந்த இரு மகாத்மாக்களும் ஒரு நொடியில் இரத்தத்தில் நனைந்தவர்களாகக் காணப்பட்டனர், பூத்த இரு கிம்சுக மரங்களைப் போல.
7.15.28
शुश्रुवे दिक्षु सर्वासु तयोः पुरुषसिंहयोः ।
गदाभिघातसंहादः शक्राशनिरवोपमः ॥ ७.१५.२८ ॥
அந்த இரு புருஷசிங்கங்களின் கதைத் தாக்குதலின் ஒலி எல்லா திசைகளிலும் கேட்டது; அது இந்திரனின் இடியின் முழக்கத்திற்கு ஒப்பாக இருந்தது.
7.15.29
गदया मद्रराजेन सव्यदक्षिणमाहतः ।
नाकम्पत तदा भीमो भिद्यमान् इवाचलः ॥ ७.१५.२९ ॥
மத்ரர் மன்னனின் கதையால் இடப்பக்கமும் வலப்பக்கமும் தாக்கப்பட்டும், அப்போது பீமன் பிளக்கப்படும் மலையைப் போல அசையவில்லை.
7.15.30
तथा भीमगदावेगैस्ताड्यमानो महाबलः ।
धैर्यान्मद्राधिपस्तस्थौ वज्रैर्गिरिरिवाहतः ॥ ७.१५.३० ॥
அதேபோல், பீமனின் கதைகளின் வேகத்தால் தாக்கப்பட்ட மகாபலசாலியான மத்ராதிபதி தன் உறுதியால் நின்றார்; வஜ்ரங்களால் தாக்கப்பட்ட மலை நிற்பதைப் போல.
7.15.31
आपेततुर्महावेगौ समुच्छ्रितगदावुभौ ।
पुनरन्तरमार्गस्थौ मण्डलानि विचेरतुः ॥ ७.१५.३१ ॥
மிக்க வேகமுடைய இருவரும் கதைகளை உயர்த்தியபடி பாய்ந்தனர்; பின்னர் இடைவெளியில் நின்று வட்டமாகச் சுழன்றனர்.
7.15.32
अथाप्लुत्य पदान्यष्टौ सन्निपत्य गजाविव ।
सहसा लोहदण्डाभ्यामन्योन्यमभिजघ्नतुः ॥ ७.१५.३२ ॥
பின்னர் எட்டு அடிகள் பாய்ந்து, இரு யானைகள் போல மோதி, திடீரென இரும்புத் தண்டுகளால் ஒருவரை ஒருவர் தாக்கினர்.
7.15.33
तौ परस्परवेगाच्च गदाभ्यां च भ्रुशाहतौ ।
युगपत्पेततुर्वीरौ क्षिताविन्द्रध्वजाविव ॥ ७.१५.३३ ॥
ஒருவரின் வேகத்தாலும் கதைகளின் அடியாலும் கடுமையாகத் தாக்கப்பட்ட அவ்விரு வீரரும் ஒரே சமயத்தில் நிலத்தில் விழுந்தனர், இந்திரனின் கொடிகள் சாய்ந்தது போல.
7.15.34
ततो विह्वलमानं तं निः श्वसन्तं पुनः पुनः ।
शल्यमभ्यपतत्तूर्ण कृतवर्मा महारथः ॥ ७.१५.३४ ॥
பின்னர் மகாரதன் கிருதவர்மா, தள்ளாடி மீண்டும் மீண்டும் பெருமூச்சு விட்ட அந்த சல்யன்மீது உடனே பாய்ந்தான்.
7.15.35
दृष्ट्वा चैनं महाराज गदयाऽभिनिपीडितम् ।
विचेष्टन्तं यथा नागं मूर्च्छयाऽभिपरिप्लुतम् ॥ ७.१५.३५ ॥
மகாராஜாவே, கதையால் கடுமையாக நசுக்கப்பட்டு மயக்கத்தால் சூழப்பட்டு, யானை போலத் துடித்துக் கொண்டிருந்த அவனைக் கண்டு...
7.15.36
ततः स्वरथमारोप्य मद्राणामधिपं रणे ।
अपोवाह रणात्तूर्ण कृतवर्मा महारथः ॥ ७.१५.३६ ॥
பின்னர் மகாரதன் கிருதவர்மா, போரில் மத்ரர்களின் அதிபதியை தன் தேரில் ஏற்றி விரைவாகப் போர்க்களத்திலிருந்து கொண்டு சென்றான்.
7.15.37
क्षीववद्वीह्वलो वीरो निमेषात्पुनरुत्थितः ।
भीमोऽपि सुमहाबाहुर्गदापाणिरदृश्यत ॥ ७.१५.३७ ॥
வீரனான பீமன் மதுவுண்டவன் போல் தள்ளாடி, ஒரு கணத்தில் மீண்டும் எழுந்தான்; மிகுந்த பலமுள்ள அந்த மகாபாகு கையில் கதையுடன் காணப்பட்டான்.
7.15.38
ततो मद्राधिपं दृष्ट्वा तव पुत्राः पराङ्मुखम् ।
सनागपत्त्यश्चरथाः समकम्पन्त मारिष ॥ ७.१५.३८ ॥
அப்போது மத்ர அரசன் புறமுதுகிட்டதைக் கண்டு உங்கள் மகன்கள், யானைகள், காலாட்படை, குதிரைகள், தேர்கள் அனைத்தும் ஒருசேர நடுங்கின, ஐயா.
7.15.39
ते पाण्डवैरर्धमानास्तावका जितकाशिभिः ।
भीता दिशोऽन्वपद्यन्त वातनुन्ना घना इव ॥ ७.१५.३९ ॥
பாண்டவர்களாலும் வெற்றிபெற்ற காசியர்களாலும் நசுக்கப்பட்ட உங்கள் வீரர்கள் அஞ்சி திசைகளில் ஓடினர், காற்றால் அடித்துச் செல்லப்படும் மேகங்கள் போல.
7.15.40
निर्जित्य धार्तराष्ट्रांस्तु पाण्डवेया महारथाः ।
व्यरोचन्त रणे राजन्दीप्यमाना इवाग्रयः ॥ ७.१५.४० ॥
திருதராஷ்டிரரின் மக்களை வென்ற பாண்டவர்களின் மகாரதர்கள் போரில் எரியும் தீச்சுடர்கள் போல் ஒளிர்ந்தனர், அரசே.
7.15.41
अथ मङुकभेरिमहामुरजाः पणवानकदुन्दुभिनिर्झरिभिः ।
विनदन्ति भृशं सहशङ्खरवैर्विविधैश्च नरोत्तम सिंहरवैः ॥ ७.१५.४१ ॥
அப்போது மங்கு, பேரிகை, மகாமுரஜம், பணவம், ஆனகம், துந்துபி, நிர்ஜரி ஆகிய வாத்தியங்கள் சங்கொலியுடனும் பலவகை சிங்க கர்ஜனைகளுடனும் பெரிதும் முழங்கின, நரோத்தமரே.