Mahābhārata · Adhyāya 7.153
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.153.1
ततो दुर्योधनो राजा द्रोणेनैवं प्रचोदितः ।
अमर्षवशमापन्नो युद्धायैव मनो दधे।
अब्रवीच्च तदा कर्णं पुत्रो दुर्योधनस्तव ॥ ७.१५३.१ ॥
Da richtete König Duryodhana, so von Droṇa angetrieben und vom Zorn übermannt, seinen Sinn ganz auf den Kampf. Da sprach euer Sohn Duryodhana zu Karṇa.
7.153.2
पश्य कृष्णसहायेन पाण्डवेन किरीटिना ।
आचार्यविहितं व्यूहं भित्त्वा देवैः सुदुर्भिदम् ॥ ७.१५३.२ ॥
Sieh her: Der kronengeschmückte Pāṇḍava, mit Kṛṣṇa als Helfer, hat die vom Lehrer aufgestellte Schlachtordnung durchbrochen, die selbst die Götter nur schwer zerschlagen können.
7.153.3
तव व्यायच्छमानस्य द्रोणस्य च महात्मनः ।
मिषतां योधमुख्यानां सैन्धवो विनिपातितः ॥ ७.१५३.३ ॥
Während der großherzige Droṇa für euch kämpfte und die vornehmsten Krieger zusahen, wurde der Saindhava niedergestreckt.
7.153.4
पश्य राधेय पृथ्वीशाः पृथिव्यां प्रवरा युधि ।
पार्थेनैकेन निहताः सिंहेनेवेतरे मृगाः ॥ ७.१५३.४ ॥
Sieh, Sohn der Rādhā: Die vornehmsten Könige der Erde sind im Kampf allein vom Pārtha erschlagen worden, wie ein Löwe die anderen Hirsche schlägt.
7.153.5
मम व्यायच्छमानस्य समरे शत्रुसूदन ।
अल्पावशेषं सैन्यं मे कृतं शक्रात्मजेन ह ॥ ७.१५३.५ ॥
O Vernichter der Feinde, obwohl ich im Kampf für mich ringe, hat der Sohn Indras mein Heer nur einen kleinen Rest belassen.
7.153.6
कथं वै युध्यमानस्य द्रोणस्य युधि फल्गुनः ।
भिन्द्यात्सुदुर्भिदं व्यूहं यतमानोऽपि संयुगे ॥ ७.१५३.६ ॥
Wie könnte Phalguna (Arjuna) jene so schwer zu zerschlagende Schlachtordnung durchbrechen, selbst wenn er im Kampf ringt, während Droṇa kämpft?
7.153.7
प्रतिज्ञाया गतः पारं हत्वा सैन्धवमर्जुनः ॥ ७.१५३.७ ॥
Nachdem Arjuna den König von Sindhu erschlagen hat, hat er sein Gelübde erfüllt.
7.153.8
पश्य राधेय पृथ्वीशान्पृथिव्यां पातितान्बहून् ।
पार्थेन निहतान्सङ्ख्ये महेन्द्रोपमविक्रमान् ॥ ७.१५३.८ ॥
Sieh, Rādheya, die vielen Könige, zur Erde gestürzt, im Kampf von Pārtha erschlagen, von Tapferkeit gleich Indra.
7.153.9
अनिच्छतः कथं वीर द्रोणस्य युधि पाण्डवः ।
भिन्द्यात्सुदुर्भिदं व्यृहं यतमानस्य शुप्मिणः ॥ ७.१५३.९ ॥
O Held, wie konnte der Sohn Pāṇḍus jene so schwer zu brechende Schlachtordnung Droṇas durchbrechen, da jener sich mühte, obwohl Droṇa es im Kampf nicht wollte?
7.153.10
दयितः फल्गुनो नित्यमाचार्यस्य महात्मनः ।
ततोऽस्य दत्तवान्द्वारमयुद्धेनैव शत्रुहन् ॥ ७.१५३.१० ॥
Phalguṇa war dem großherzigen Lehrer stets lieb; darum, o Feindetöter, gab er ihm den Durchgang ohne Kampf.
7.153.11
अभयं सिन्धुराजाय दत्त्वा द्रोणः परन्तपः ।
प्रादात्किरीटिने द्वारं पश्यन्निर्गुणतां मयि ॥ ७.१५३.११ ॥
Droṇa, der Feinde versengt, gab dem König von Sindhu Zusicherung der Sicherheit und ließ den bekrönten Arjuna durch, da er in mir den Mangel an Verdienst sah.
7.153.12
यद्यदास्यदनुज्ञां वै पूर्वमेव गृहान्प्रति ।
प्रम्थातुं सिन्धुराजस्य न भवेज्जीवितक्षयः ॥ ७.१५३.१२ ॥
Hätte der König von Sindhu zuvor um Erlaubnis gebeten, nach Hause zu gehen, so wäre es nicht zum Verlust seines Lebens gekommen.
7.153.13
जयद्रथो जीवितार्थी गच्छमानो गृहान्प्रति ।
मयाऽनार्येण संरुद्धो द्रोणात्प्राप्याभयं रणे ॥ ७.१५३.१३ ॥
Jayadratha, nach dem Leben strebend und heimwärts gehend, wurde im Kampf von mir, dem Unedlen, aufgehalten, nachdem er von Droṇa Schutz erhalten hatte.
7.153.14
रक्षामि सैन्धवं युद्धे नैनं प्राप्स्यति फल्गुनः ।
मम सैन्यविनाशाय रुद्धो विप्रेण सैन्धवः ॥ ७.१५३.१४ ॥
Ich werde den Sindhu-König im Kampf beschützen; Phalguna wird ihn nicht erreichen. Zur Vernichtung meines Heeres hat der Brahmane den Sindhu-König aufgehalten.
7.153.15
तस्य मे मन्दभाग्यस्य यतमानस्य संयुगे ।
हतानि सर्वसैन्यानि हतो राजा जयद्रथः ॥ ७.१५३.१५ ॥
Obwohl ich Unglückseliger im Kampf mich mühte, wurden alle Heere erschlagen, und König Jayadratha wurde getötet.
7.153.16
पश्य योधवरान्कर्ण शतशोऽथ सहस्रशः ।
पार्थनामाङ्कितैर्वाणैः सर्वे नीता यमक्षयम् ॥ ७.१५३.१६ ॥
Sieh, Karṇa: Hunderte und Tausende der besten Krieger wurden durch Pfeile, die den Namen Pārthas tragen, in Yamas Reich geführt.
7.153.17
कथमेकरथेनाजौ बहूनां नः प्रपश्यताम् ।
विपन्नः सैन्धवो राजा योधाश्चैव सहस्रशः ॥ ७.१५३.१७ ॥
Wie kam es, dass im Kampf, während viele von uns zusahen, der Sindhu-König und Tausende Krieger durch einen einzigen Wagen vernichtet wurden?
7.153.18
अद्य मे भ्रातरः क्षीणाश्चित्रसेनादयो रणे ।
भामसनं समासाद्य पश्यतां नोदुरात्मनाम् ॥ ७.१५३.१८ ॥
Heute sind meine Brüder, angeführt von Citrasena, im Kampf zugrunde gegangen, nachdem sie sich dem schrecklichen Bhīma genähert hatten, während die Übelgesinnten zusahen.
7.153.19
आचार्यं मा विगर्हस्व शक्त्याऽसौ युध्यते द्विजः ।
यथाबलं यथोत्साहं त्यक्त्वा जीवितमात्मनः ॥ ७.१५३.१९ ॥
Tadle den Lehrer nicht; jener Brahmane kämpft mit seiner Kraft, gemäß seiner Stärke und seinem Eifer, nachdem er sein eigenes Leben aufgegeben hat.
7.153.20
यद्येनं समतिक्रम्य प्रविष्टः श्वेतवाहनः ।
नात्र सूक्ष्मोऽपि दोषःस्यादाचार्यस्य कथञ्चन ॥ ७.१५३.२० ॥
Wenn Arjuna, der Weißrosse, ihn überholt hat und hineingedrungen ist, dann liegt nicht die geringste Schuld des Lehrers darin, keineswegs.
7.153.21
कृती दक्षो युवा शूरः कृतास्त्रो लघुविक्रमः ।
दिव्यास्त्रयुक्तमास्थाय रथं वानरलक्षणम् ॥ ७.१५३.२१ ॥
Geschickt, gewandt, jung, heldenhaft, in den Waffen unterwiesen, schnell in seiner Tapferkeit, hat er den Wagen bestiegen, der das Zeichen eines Affen trägt und mit göttlichen Waffen ausgestattet ist.
7.153.22
कृष्णेन च गृहीताश्वमभेद्यकचावृतः ।
गाण्डीवमजरं दिव्यं धनुरादाय वीर्यवान् ॥ ७.१५३.२२ ॥
Während Kṛṣṇa seine Pferde lenkt, von undurchdringlichem Haar bedeckt, hat der Mächtige den unvergänglichen göttlichen Bogen Gāṇḍīva ergriffen.
7.153.23
प्रवर्षन्निशितान्बाणान्बाहुद्रविणदर्पितः ।
यदर्जुनोऽभ्ययाद्द्रोणमुपपन्नं हि तस्य तत् ॥ ७.१५३.२३ ॥
Dass Arjuna, stolz auf den Reichtum seiner Arme, scharfe Pfeile herabregnen lassend, gegen Droṇa vorgegangen ist, das ist in der Tat angemessen für ihn.
7.153.24
आचार्यः स्थविरो राजञ्शीघ्रयाने तथाऽक्षमः ।
बाहुव्यायामचेष्टायामशक्तस्तु नराधिप ॥ ७.१५३.२४ ॥
Der Lehrer ist betagt, o König; in der raschen Bewegung des Wagens ist er ebenso unfähig, und in der Anstrengung und Tätigkeit der Arme, o Herr der Menschen, ist er tatsächlich unvermögend.
7.153.25
तेनैवमभ्यतिक्रान्तः श्वेताश्वः कृष्णसारथिः ।
तस्य दोषं न पश्यामि द्रोणस्यानेन हेतुना ॥ ७.१५३.२५ ॥
So von ihm überholt, der mit weißen Pferden, dessen Wagenlenker Kṛṣṇa ist – deshalb sehe ich keine Schuld an Droṇa.
7.153.26
अजय्यान्पाण्डवान्मन्ये द्रोणोनास्त्रविदा मृधे ।
तथा ह्येनमतिक्रम्य प्रविष्टः श्वेतवाहनः ॥ ७.१५३.२६ ॥
Ich glaube, die Pāṇḍavas sind unbesiegbar, selbst für Droṇa, den Kenner der Waffen, im Kampf; denn, nachdem er ihn überholt hatte, drang der mit weißen Pferden ein.
7.153.27
सततं चेष्टमानानां निकृत्या विक्रमेण च ।
दैवादिष्टोऽन्यथाभावो न मन्ये विद्यते क्वचित् ॥ ७.१५३.२७ ॥
Für jene, die unablässig streben, durch List und Tapferkeit, glaube ich nicht, dass irgendwo eine Umkehrung des vom Schicksal bestimmten Ausgangs besteht.
7.153.28
यतो नो युध्यमानानां परं शक्त्या सुयोधन ।
सैन्धवो निहतो युद्धे दैवमत्र परं स्मृतम् ॥ ७.१५३.२८ ॥
O Suyodhana, obwohl wir mit größter Kraft kämpften, wurde der Saindhava im Kampf erschlagen; hier gilt das Schicksal als das Höchste.
7.153.29
परं यत्नं कुर्वतां च त्वया सार्धं रणाजिरे ।
हत्वाऽस्माकं पौरुषं वै दैवं पश्चात्करोति नः ॥ ७.१५३.२९ ॥
Nachdem es unsere Mannhaftigkeit erschlagen hat, die auf dem Schlachtfeld mit dir große Mühe aufwandte, tut das Schicksal uns danach dies an.
7.153.30
दैवोपसृष्टपुरुषो यत्कर्म कुरुते क्वचित् ।
कृतं कृतं हि तत्तस्यट दैवेन विनिपात्यते ॥ ७.१५३.३० ॥
Welche Tat ein vom Schicksal ergriffener Mensch irgendwo vollbringt — obwohl getan, wird sie vom Schicksal zunichtegemacht.
7.153.31
यत्कर्तव्यं मनुष्येण व्यवसायवता सदा ।
तत्कार्यमविशङ्केन सिद्धिर्दैवे प्रतिष्ठिता ॥ ७.१५३.३१ ॥
Was ein entschlossener Mensch stets zu tun hat, das soll er ohne Zweifel tun; der Erfolg ruht auf dem Schicksal.
7.153.32
निकृत्या वञ्चिताः पार्था विषयोगैश्च भारत ।
दग्धा जतुगृहे चापि द्यूतेन च पराजिताः ॥ ७.१५३.३२ ॥
O Bhārata, die Söhne Pṛthās wurden durch Hinterlist betrogen, vergiftet, im Lackhaus verbrannt und im Würfelspiel besiegt.
7.153.33
राजनीतिं समाश्रित्य प्रहिताश्चैव काननम् ।
यत्नेन च कृतं तत्तद्दैवेन विनिपातितम् ॥ ७.१५३.३३ ॥
Der Staatskunst folgend, wurden sie in den Wald geschickt; und was mit Mühe getan wurde, hat das Schicksal niedergeworfen.
7.153.34
युध्यस्व यत्नमास्थय दैवं कृत्वा निरर्थकम् ।
यततस्तव तेषां च दैवं मार्गेण यास्यति ॥ ७.१५३.३४ ॥
Kämpfe, indem du dich auf Mühe stützt und das Schicksal für nichtig hältst. Das Schicksal wird seinen eigenen Weg gehen, während du und sie euch mühen.
7.153.35
न तेषां मतिपूर्वं हि सुकृतं दृश्यते क्वचित् ।
दुष्कृतं तव वा वीर बुद्ध्या हीनं कुरूद्वह ॥ ७.१५३.३५ ॥
Nirgends sieht man eine gute Tat von ihnen mit überlegter Einsicht getan; und deine böse Tat, o Held, o Bester der Kurus, erscheint ebenfalls ohne Einsicht.
7.153.36
दैवं प्रमाणं सर्वस्य सुकृतस्येतरस्य वा ।
अनन्यकर्म दैवं हि जागर्ति स्वपतामपि।
तेन युक्तो हि पुरुषः कार्याकार्ये नियुज्यते ॥ ७.१५३.३६ ॥
Das Schicksal ist das Maß aller, sei es eine gute Tat oder eine andere. Das Schicksal, dessen Handeln kein anderes ist, wacht auch unter den Schlafenden; mit ihm verbunden, wird der Mensch zu dem bestimmt, was getan werden soll und was nicht.
7.153.37
बहूनि तव सैन्यानि योधाश्च बहवस्तव ।
न तथा पाण्डुपुत्राणामेवं युद्धमवर्तत ॥ ७.१५३.३७ ॥
Deine Heere sind zahlreich und deine Krieger viele, doch der Kampf mit den Söhnen Pāṇḍus verlief nicht so.
7.153.38
तैरल्पैर्बहवो यूयं क्षयं नीताः प्रहारिणः ।
शङ्के दैवस्य तत्कर्म पौरुषं येन नाशितम् ॥ ७.१५३.३८ ॥
Durch diese wenigen wurden viele Kämpfer wie ihr ins Verderben geführt; ich vermute, es ist das Werk des Schicksals, das eure männliche Tatkraft zerstört hat.
7.153.39
एवं संभाषमाणानां बहु तत्तज्जनाधिप ।
पाण्डवानामनीकानि समदृश्यन्त संयुगे ॥ ७.१५३.३९ ॥
O Herr der Menschen, während sie so lange miteinander sprachen, erschienen im Kampf die Heere der Pāṇḍavas.
7.153.40
ततः प्रववृते युद्धं व्यतिषक्तरथद्विपम् ।
तावकानां परैः सार्धं राजन्दुर्मन्त्रिते तव ॥ ७.१५३.४० ॥
Dann, o König, begann durch deinen bösen Rat der Kampf der Deinen mit dem Feind, Streitwagen und Elefanten durcheinander.