મહાભારત · અધ્યાય 7.163
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.163.1
सोमदत्तं तु सम्प्रेक्ष्य विधुन्वानं महद्धनुः ।
सात्यकिः प्राह यन्तारं सोमदत्ताय मां वह ॥ ७.१६३.१ ॥
સોમદત્તને પોતાનું મહાન ધનુષ્ય હલાવતો જોઈને સાત્યકિએ સારથિને કહ્યું: "મને સોમદત્ત તરફ લઈ જા."
7.163.2
न ह्यहत्वा रणे शत्रुं सोमदत्तं महाबलम् ।
निवर्तिष्ये रणात्सूत सत्यमेतद्वचो मम ॥ ७.१६३.२ ॥
"હે સારથિ, યુદ્ધમાં મહાબલી શત્રુ સોમદત્તને માર્યા વિના હું રણમાંથી પાછો નહીં ફરું; આ મારું સત્ય વચન છે."
7.163.3
ततः सम्प्रैषयद्यन्ता सैन्धवांस्तान्मनोजवान् ।
तुरङ्गामाञ्छङ्खवर्णान्सर्वशब्दातिगान्रणे ॥ ७.१६३.३ ॥
પછી સારથિએ મનની જેમ વેગવાન, શંખ જેવા વર્ણના, યુદ્ધમાં બધા અવાજોને વટાવી જનારા તે સૈંધવ ઘોડાઓને આગળ હાંક્યા.
7.163.4
तेऽवहन्युयुधानं तु मनोमारुतरंहसः ।
यथेन्द्रं हरयो राजन्पुरा दैत्यवधोद्यतम् ॥ ७.१६३.४ ॥
હે રાજન, મન અને પવનના વેગવાળા તે ઘોડાઓએ યુયુધાનને વહન કર્યો, જેમ પૂર્વે દૈત્યવધ માટે તૈયાર ઇન્દ્રને હરિ અશ્વો વહન કરતા હતા.
7.163.5
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य सात्वतं रभसं रणे ।
सोमदत्तो महाबाहुरसम्भ्रान्तो न्यवर्तत ॥ ७.१६३.५ ॥
યુદ્ધમાં વેગથી ધસી આવતા સાત્વત (સાત્યકિ)ને જોઈને મહાબાહુ સોમદત્ત ગભરાયા વિના તેની તરફ વળ્યો.
7.163.6
विमुञ्चञ्छरवर्षाणि पर्जन्य इव वृष्टिमान् ।
छादयामास शैनेयं जलदो भास्करं यथा ॥ ७.१६३.६ ॥
વરસાદી મેઘની જેમ બાણોની વર્ષા કરીને, જેમ વાદળ સૂર્યને ઢાંકે તેમ તેણે શૈનેય (સાત્યકિ)ને ઢાંકી દીધો.
7.163.7
असम्भ्रान्तश्च समरे सात्यकिः कुरुपुङ्गवम् ।
छादयामास बाणौघैः समन्ताद्भरतर्षभ ॥ ७.१६३.७ ॥
યુદ્ધમાં અવિચલિત સાત્યકિએ કુરુશ્રેષ્ઠને ચારે બાજુથી બાણોના પ્રવાહે ઢાંકી દીધો, હે ભરતર્ષભ.
7.163.8
सोमदत्तस्तुतं षष्ट्या विव्याधोरसि माधवम् ।
सात्यकिश्चापि तं राजन्नविध्यत्सायकैः शितैः ॥ ७.१६३.८ ॥
સોમદત્તે સાઠ બાણોથી માધવ (સાત્યકિ)ની છાતીમાં વીંધ્યું; હે રાજન, સાત્યકિએ પણ તીક્ષ્ણ બાણોથી તેને વીંધ્યો.
7.163.9
तावन्योन्यं शरैः कृत्तौ व्यराजेतां नरर्षभौ ।
सुपुष्पौ पुष्पसमये पुष्पिताविव किंशकौ ॥ ७.१६३.९ ॥
બાણોથી ઘવાયેલા એ બે નરશ્રેષ્ઠ ફૂલોની ઋતુમાં ખીલેલા બે કિંશુક વૃક્ષો જેવા શોભ્યા.
7.163.10
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गौ कुरुवृष्णियशस्करौ ।
परस्परमवेक्षेतां दहन्ताविव लोचनैः ॥ ७.१६३.१० ॥
લોહીથી ભીંજાયેલા સર્વાંગવાળા, કુરુ અને વૃષ્ણિઓનું યશ વધારનારા એ બંને આંખોથી જાણે એકબીજાને બાળતા હોય તેમ પરસ્પર જોવા લાગ્યા.
7.163.11
रथमण्डलमार्गेषु चरन्तावरिमर्दनौ ।
घोररूपौ हितावास्तां वृष्टिमन्ताविवाम्बुदौ ॥ ७.१६३.११ ॥
રથમંડળના માર્ગોમાં વિચરતા, શત્રુઓને કચડનારા, ભયંકર રૂપવાળા એ બંને વર્ષા લાવતા મેઘો જેવા હતા.
7.163.12
शरसम्भिन्नगात्रौ तु सर्वतः शखलीकृतौ ।
श्वाविधाविव राजेन्द्र दृश्येतां शरविक्षतौ ॥ ७.१६३.१२ ॥
બાણોથી શરીર વીંધાયેલા, ચારે બાજુથી ચાળણી જેવા થયેલા એ બંને, હે રાજેન્દ્ર, બાણથી ઘવાયેલા સાહી જેવા દેખાયા.
7.163.13
सुवर्णपुङ्खैरिषुभिराचितौ तौ व्यराजताम् ।
खद्योतैरावृतौ राजन्प्रावृषीव वनस्पती ॥ ७.१६३.१३ ॥
સોનેરી પાંખવાળા બાણોથી ઢંકાયેલા તે બંને, હે રાજન, વર્ષાઋતુમાં આગિયાઓથી ઘેરાયેલાં બે વૃક્ષો જેવા શોભ્યા.
7.163.14
सम्प्रदीपितसर्वाङ्गौ सायकैस्तैर्महारथौ ।
अदृश्येतां रणे क्रुद्धावुल्काभिरिव कुञ्जरौ ॥ ७.१६३.१४ ॥
બાણોથી જેમના સર્વ અંગ પ્રજ્વલિત હતા, તે બે મહારથીઓ યુદ્ધમાં ક્રોધે ભરાઈને મશાલોથી ઘેરાયેલા બે હાથીઓ જેવા દેખાયા.
7.163.15
ततो युधि महारज सोमदत्तो महारथः ।
अर्धचन्द्रेम चिच्छेद माधवस्य महद्धनुः ॥ ७.१६३.१५ ॥
પછી, હે મહારાજ, યુદ્ધમાં મહારથી સોમદત્તે અર્ધચંદ્ર બાણથી માધવ (સાત્યકિ)નું વિશાળ ધનુષ્ય છેદી નાખ્યું.
7.163.16
अथैनं पञ्चविंशत्या सायकानां समार्पयत् ।
त्वरमाणस्त्वराकाले पुनश्च दशभिः शरैः ॥ ७.१६३.१६ ॥
પછી તેણે ઉતાવળથી તેના પર પચીસ બાણ છોડ્યાં; એ ઉતાવળની ક્ષણે ફરી દસ બાણોથી પણ પ્રહાર કર્યો.
7.163.17
अथान्यद्धनुरादाय सात्यकिर्वेगवत्तरम् ।
पञ्चभिः सायकैस्तूर्णं सोमदत्तमविध्यत ॥ ७.१६३.१७ ॥
પછી સાત્યકિએ બીજું ધનુષ્ય લઈ અતિવેગવાન પાંચ બાણોથી તરત જ સોમદત્તને વીંધ્યો.
7.163.18
ततोऽपरेण भल्लेन ध्वजं चिच्छेद काञ्चनम् ।
बाह्लीकस्य रणे राजन्सात्यकिः प्रहसन्निव ॥ ७.१६३.१८ ॥
પછી સાત્યકિએ બીજા ભલ્લ બાણથી બાહ્લીકની સોનેરી ધ્વજા છેદી નાખી, હે રાજન, યુદ્ધમાં હસતાં હોય તેમ.
7.163.19
सोमदत्तस्त्वसम्भ्रान्तो दृष्ट्वा केतुं निपातितम् ।
शैनेयं पञ्चविंशत्या सायकानां समाचिनोत् ॥ ७.१६३.१९ ॥
સોમદત્તે ગભરાયા વિના, પોતાનો ધ્વજ પડેલો જોઈને, શૈનેય (સાત્યકિ)ને પચીસ બાણોથી ઢાંકી દીધો.
7.163.20
सात्वतोऽपि रणे क्रुद्धः सोमदत्तस्य धन्विनः ।
धनुश्छिच्छेद भल्लेन क्षुरप्रेण शितेन ह ॥ ७.१६३.२० ॥
સાત્વત (સાત્યકિ) પણ યુદ્ધમાં ક્રોધિત થઈને, ધનુર્ધર સોમદત્તનું ધનુષ્ય તીક્ષ્ણ ભલ્લ અને ક્ષુરપ્રથી કાપી નાખ્યું.
7.163.21
अथैनं रुक्मपुङ्खानां शतेन नतपर्वणाम् ।
आचिनोद्बहुधा राजन्भग्नदंष्ट्रमिव द्विपम् ॥ ७.१६३.२१ ॥
પછી, હે રાજન્, સોનેરી પીંછાં અને વળેલા ગાંઠવાળાં સો બાણોથી તેણે તેને અનેક રીતે ઢાંકી દીધો, દાંત તૂટેલા હાથીની જેમ.
7.163.22
अथान्यद्धनुरादाय सोमदत्तो महारथः ।
सात्यकिं छादयामास शरवृष्ट्या महाबलः ॥ ७.१६३.२२ ॥
પછી મહારથી સોમદત્તે બીજું ધનુષ્ય લઈને, મહાબલી થઈને, બાણોની વર્ષાથી સાત્યકિને ઢાંકી દીધો.
7.163.23
सोमदत्तं तु सङ्क्रुद्धो रणे विव्याध सात्यकिः ।
सात्यकिं शरजालेन सोमदत्तोऽप्यपीडयत् ॥ ७.१६३.२३ ॥
યુદ્ધમાં અત્યંત ક્રોધિત સાત્યકિએ સોમદત્તને વીંધ્યો; સોમદત્તે પણ બાણોની જાળથી સાત્યકિને પીડ્યો.
7.163.24
दशभिः सात्वतस्यार्थे भीमोऽहन्बाह्लिकात्मजम् ।
सोमदत्तोप्यसम्भ्रान्तो भीममार्च्छच्छितैः शरैः ॥ ७.१६३.२४ ॥
સાત્વત (સાત્યકિ)ને માટે ભીમે દસ બાણોથી બાહ્લીકના પુત્રને માર્યો; સોમદત્તે પણ ગભરાયા વિના તીક્ષ્ણ બાણોથી ભીમ પર પ્રહાર કર્યો.
7.163.25
ततस्तु सात्वतस्यार्थे भीमसेनो नवं दृढम् ।
मुमोच परिघं घोरं सोमदत्तस्य वक्षसि ॥ ७.१६३.२५ ॥
ત્યારે સાત્વતના હેતુથી ભીમસેને નવો, દૃઢ, ભયંકર પરિઘ સોમદત્તની છાતી પર ફેંક્યો.
7.163.26
तमापतन्तं वेगेन परिघं घोरदर्शनम् ।
द्विधा चिच्छेद समरे प्रहसन्निव कौरवः ॥ ७.१६३.२६ ॥
વેગથી આવતા એ ભયંકર દેખાવવાળા પરિઘને કૌરવે યુદ્ધમાં હસતાં હસતાં બે ટુકડા કરી કાપી નાખ્યો.
7.163.27
स पपात द्विधा च्छिन्न आयसः परिघो महान् ।
महीधरस्येव महच्छिखरं वज्रदारितम् ॥ ७.१६३.२७ ॥
બે ટુકડા થયેલો એ મોટો લોખંડી પરિઘ વજ્રથી ભેદાયેલા પર્વતશિખરની જેમ પડ્યો.
7.163.28
ततस्तु सात्यकी राजन्सोमदत्तस्य संयुगे ।
धनुश्चिच्छेद भल्लेन हस्तावापं च पञ्चभिः ॥ ७.१६३.२८ ॥
ત્યારે હે રાજન્, સાત્યકિએ યુદ્ધમાં સોમદત્તનું ધનુષ્ય એક ભલ્લથી કાપ્યું અને પાંચ બાણોથી તેનો હસ્તાવાપ પણ કાપ્યો.
7.163.29
ततश्चतुर्भिश्च शरैस्तूर्णं तांस्तुरगोत्तमान् ।
समीपं प्रेषयामास प्रेतराजस्य भारत ॥ ७.१६३.२९ ॥
પછી ચાર બાણોથી તેણે ઝડપથી એ ઉત્તમ ઘોડાઓને પ્રેતરાજ યમ પાસે મોકલી દીધા, હે ભારત.
7.163.30
सारथेश्च शिरः कायाद्भल्लेन नतपर्वणा ।
जहार नरशार्दूलः प्रहसञ्छिनिपुङ्गवः ॥ ७.१६३.३० ॥
એ નરશાર્દૂલ, શિનિવંશના વૃષભે હસતાં હસતાં વળેલી ગાંઠવાળા ભલ્લથી સારથિનું માથું ધડથી કાપી નાખ્યું.
7.163.31
ततः शरं महाघोरं ज्वलन्तमिव पावकम् ।
मुमोच सात्वतो राजन्स्वर्णपुङ्गं शिलाशितम् ॥ ७.१६३.३१ ॥
ત્યારે હે રાજન, સાત્વતે સળગતી અગ્નિ જેવો અતિ ભયંકર બાણ છોડ્યો; તે સોનેરી પીંછાવાળો અને પથ્થર પર ધાર કાઢેલો હતો.
7.163.32
स विमुक्तो बलवता शैनेयेन शरोत्तमः ।
घोरस्तस्योरसि विभो निपपाताशु भारत ॥ ७.१६३.३२ ॥
બળવાન શૈનેય (સાત્યકિ) દ્વારા છોડાયેલો તે ઉત્તમ ભયંકર બાણ, હે વિભો, હે ભારત, તરત જ તેની છાતીમાં પડ્યો.
7.163.33
सोऽतिविद्धो महाराज सात्वतेन महारथः ।
सोमदत्तो महाबाहुर्निपपात ममार च ॥ ७.१६३.३३ ॥
હે મહારાજ, સાત્વતથી અતિશય વીંધાયેલો તે મહારથી, મહાબાહુ સોમદત્ત પડ્યો અને મૃત્યુ પામ્યો.
7.163.34
तं दृष्ट्वा निहतं तत्र सोमदत्तं महारथाः ।
महता शरवर्षेण युयुधानमुपाद्रवन् ॥ ७.१६३.३४ ॥
ત્યાં સોમદત્તને મરાયેલો જોઈને મહારથીઓ મોટા બાણવર્ષા સાથે યુયુધાન (સાત્યકિ) તરફ દોડ્યા.
7.163.35
छाद्यमानं शरैर्दृष्ट्वा युयुधानं युधिष्ठिरः ।
पाण्डवाश्च महाराज सह सर्वैः प्रभद्रकैः।
महत्या सेनया सार्धं द्रोणानीकमुपाद्रवन् ॥ ७.१६३.३५ ॥
યુયુધાન (સાત્યકિ) બાણોથી ઢંકાયેલો જોઈને યુધિષ્ઠિર અને પાંડવો, હે મહારાજ, બધા પ્રભદ્રકો સાથે, વિશાળ સેના સહિત દ્રોણની સેના તરફ દોડ્યા.
7.163.36
ततो युधिष्ठिरः क्रुद्धस्तावकानां महाबलम् ।
शरैर्विद्रावयामास भारद्वाजस्य पश्यतः ॥ ७.१६३.३६ ॥
ત્યારે ક્રોધે ભરાયેલા યુધિષ્ઠિરે ભારદ્વાજ (દ્રોણ)ની નજર સામે તમારી મહાબળવાન સેનાને બાણોથી ભગાડી મૂકી.
7.163.37
सैन्यानि द्रावयन्तं तु द्रोणो दृष्ट्वा युधिष्ठिरम् ।
अभिदुद्राव वेगेन क्रोधसंरक्तलोचनः ॥ ७.१६३.३७ ॥
સૈન્યોને ભગાડતા યુધિષ્ઠિરને જોઈ ક્રોધથી લાલ નેત્રોવાળા દ્રોણ વેગથી તેના પર ધસી ગયા.
7.163.38
ततः सुनिशितैर्बाणैः पार्थं विव्याध सप्तभिः ।
युधिष्ठिरोऽपि सङ्क्रुद्धः प्रतिविव्याध पञ्चभिः ॥ ७.१६३.३८ ॥
પછી તેમણે અતિ તીક્ષ્ણ બાણોથી પાર્થને સાત બાણોથી વીંધ્યો. યુધિષ્ઠિરે પણ અત્યંત ક્રોધિત થઈ પાંચ બાણોથી સામો પ્રહાર કર્યો.
7.163.39
सोऽतिविद्धो महाबाहुः सृक्विणी परिसंलिहन् ।
युधिष्ठिरस्य चिच्छेद ध्वजं कार्मुकमेव च ॥ ७.१६३.३९ ॥
અતિશય ઘાયલ મહાબાહુ (દ્રોણે) મોંના ખૂણા જીભથી ચાટતાં યુધિષ્ઠિરનો ધ્વજ અને ધનુષ્ય જ કાપી નાખ્યાં.
7.163.40
स च्छिन्नधन्वा त्वरितस्त्वराकाले नृपोत्तमः ।
अन्यदादत्त वेगेन कार्मुकं समरे दृढम् ॥ ७.१६३.४० ॥
ધનુષ્ય તૂટતાં તે શ્રેષ્ઠ રાજાએ તરત, ઉતાવળની એ ક્ષણે, યુદ્ધમાં બીજું મજબૂત ધનુષ્ય ઝડપથી ઉપાડ્યું.
7.163.41
ततः शरसहस्रेण द्रोणं विव्याध पार्थिवः ।
साश्वसूतध्वजरथं तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१६३.४१ ॥
પછી રાજાએ હજાર બાણોથી દ્રોણને વીંધ્યો; ઘોડા, સારથિ, ધ્વજ સહિત તેમનો રથ અદ્ભુત જેવો થઈ ગયો.
7.163.42
ततो मुहूर्तं व्यथितः शरपातप्रपीडितः ।
निषसाद रथोपस्थे द्रोणो भरतसत्तम ॥ ७.१६३.४२ ॥
પછી ક્ષણભર વ્યથિત અને બાણવર્ષાથી પીડિત થયેલા દ્રોણ, હે ભરતશ્રેષ્ઠ, રથના તળિયે બેસી ગયા.
7.163.43
प्रतिलभ्य ततः संज्ञां मुहूर्ताद्द्विजसत्तमः ।
क्रोधेन महताऽऽविष्टो वायव्यास्त्रमवासृजत् ॥ ७.१६३.४३ ॥
પછી એક ક્ષણમાં ભાન પાછું મેળવી, દ્વિજોમાં શ્રેષ્ઠ દ્રોણે મહા ક્રોધથી ભરાઈને વાયવ્યાસ્ત્ર છોડ્યું.
7.163.44
असम्भ्रान्तस्ततः पार्थो वायव्येनैव वीर्यवान् ।
तदस्त्रमस्त्रेण रणे स्तम्भयामास भारत ॥ ७.१६३.४४ ॥
પછી અવિચલિત, વીર્યવાન પાર્થે વાયવ્યાસ્ત્રથી જ રણમાં તે અસ્ત્રને અસ્ત્રથી રોકી દીધું, હે ભારત.
7.163.45
चिच्छेद च धनुर्दीर्घं ब्राह्मणस्य च पाण्डवः ।
ततोऽन्यद्धनुरादत्त द्रोणः क्षत्रियमर्दनः।
तदप्यस्य शितैर्भल्लैश्चिच्छेद कुरुपुङ्गवः ॥ ७.१६३.४५ ॥
પાંડવે બ્રાહ્મણ (દ્રોણ)નું લાંબું ધનુષ્ય છેદ્યું. પછી ક્ષત્રિયોને કચડનાર દ્રોણે બીજું ધનુષ્ય લીધું. કુરુપુંગવે તે પણ પોતાના તીક્ષ્ણ ભલ્લોથી છેદ્યું.
7.163.46
ततोऽब्रवीद्वासुदेवः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ७.१६३.४६ ॥
પછી વાસુદેવે કુંતીપુત્ર યુધિષ્ઠિરને કહ્યું.
7.163.47
युधिष्ठिर महाबाहो यत्त्वां वक्ष्यामि तच्छ्रणु ।
उपारमस्व युद्धे त्वं द्रोणाद्भरतसत्तम ॥ ७.१६३.४७ ॥
હે યુધિષ્ઠિર, હે મહાબાહુ, હું તને જે કહું છું તે સાંભળ. હે ભરતશ્રેષ્ઠ, દ્રોણ સાથેના યુદ્ધથી તું પાછો ફર.
7.163.48
यतते हि सदा द्रोणो ग्रहणे तव संयुगे ।
नानुरूपमहं मन्ये युद्धमस्य त्वया सह ॥ ७.१६३.४८ ॥
દ્રોણ સદા યુદ્ધમાં તને પકડવાનો પ્રયત્ન કરે છે. તેની સાથે તારું યુદ્ધ યોગ્ય છે એમ હું માનતો નથી.
7.163.49
योऽस्य सृष्टो विनाशाय स एवैनं हनिष्यति ।
परिवर्ज्य गुरुं याहि यत्र राजा सुयोधनः ॥ ७.१६३.४९ ॥
જેને તેના વિનાશ માટે મોકલવામાં આવ્યો છે, તે જ તેને મારશે. ગુરુને છોડીને જ્યાં રાજા સુયોધન છે ત્યાં જાઓ.
7.163.50
राजा राज्ञा हि योद्धव्यो नाराज्ञा युद्धमिष्यते ।
तत्र त्वं गच्छ कौन्तेय हस्त्यश्वरथसंवृतः ॥ ७.१६३.५० ॥
રાજાએ રાજા સાથે જ યુદ્ધ કરવું જોઈએ; અરાજા સાથે યુદ્ધ ઇચ્છાતું નથી. હે કૌન્તેય, ત્યાં તમે હાથી, ઘોડા અને રથોથી ઘેરાયેલા જાઓ.
7.163.51
यावन्मात्रेण च मया सहायेन धनञ्जयः ।
भीमश्च रथशार्दूलो युध्यते कौरवैः सह ॥ ७.१६३.५१ ॥
મારા જેટલી સહાયથી ધનંજય અને રથશ્રેષ્ઠ ભીમ કૌરવો સાથે યુદ્ધ કરી રહ્યા છે.
7.163.52
वासुदेववचः श्रुत्वा धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
मुहूर्तं चिन्तयित्वा तु ततो दारुणमाहवम् ॥ ७.१६३.५२ ॥
વાસુદેવનાં વચન સાંભળીને ધર્મરાજ યુધિષ્ઠિરે ક્ષણભર વિચાર કર્યો, પછી તે ભયાનક યુદ્ધ વિશે.
7.163.53
प्रायाद्द्रुतममित्रघ्नो यत्र भीमो व्यवस्थितः ।
विनिघ्नंस्तावकान्योधान्व्यादितास्य इवान्तकः ॥ ७.१६३.५३ ॥
શત્રુઘ્ન ઝડપથી ત્યાં ગયો જ્યાં ભીમ ઊભો હતો; તમારા યોદ્ધાઓનો સંહાર કરતો, ખુલ્લા મુખવાળા યમ જેવો.
7.163.54
रथघोषेण महता नादयन्वसुधातलम् ।
पर्जन्य इव धर्मान्ते नादयन्वै दिशो दश।
भीमस्य निघ्नतः शत्रून्पार्ष्णिं जाग्रह पाण्डवः ॥ ७.१६३.५४ ॥
મહાન રથઘોષથી પૃથ્વીને ગજાવતા, ઋતુના અંતે મેઘની જેમ દસ દિશાઓને ગજાવતા, શત્રુઓનો સંહાર કરતા ભીમની પાછળની બાજુ પાંડવે રક્ષી.
7.163.55
द्रोणोऽपि पाण्डुपाञ्चालान्व्यधमद्रजनीमुखे ।
नादयंस्तलघोषेण तव सैन्यानि मारिष ॥ ७.१६३.५५ ॥
દ્રોણે પણ રાત્રિના આરંભે પાંડવો અને પાંચાલોને કચડી નાખ્યા; પોતાની હથેળીના અવાજથી તમારી સેનાઓને ગજાવતા, હે માનનીય.