മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.163
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.163.1
सोमदत्तं तु सम्प्रेक्ष्य विधुन्वानं महद्धनुः ।
सात्यकिः प्राह यन्तारं सोमदत्ताय मां वह ॥ ७.१६३.१ ॥
സോമദത്തൻ തന്റെ മഹാധനുസ്സ് കുലുക്കുന്നത് കണ്ട് സാത്യകി സാരഥിയോട് പറഞ്ഞു: "എന്നെ സോമദത്തന്റെ നേർക്ക് കൊണ്ടുപോകൂ."
7.163.2
न ह्यहत्वा रणे शत्रुं सोमदत्तं महाबलम् ।
निवर्तिष्ये रणात्सूत सत्यमेतद्वचो मम ॥ ७.१६३.२ ॥
"സൂതാ, യുദ്ധത്തിൽ മഹാബലനായ ശത്രു സോമദത്തനെ കൊല്ലാതെ ഞാൻ രണത്തിൽ നിന്ന് മടങ്ങില്ല; ഇതാണ് എന്റെ സത്യവാക്ക്."
7.163.3
ततः सम्प्रैषयद्यन्ता सैन्धवांस्तान्मनोजवान् ।
तुरङ्गामाञ्छङ्खवर्णान्सर्वशब्दातिगान्रणे ॥ ७.१६३.३ ॥
അപ്പോൾ സാരഥി മനസ്സിന്റെ വേഗമുള്ള, ശംഖവർണ്ണമുള്ള, യുദ്ധത്തിൽ എല്ലാ ശബ്ദങ്ങളെയും കടന്നുപോകുന്ന ആ സൈന്ധവ കുതിരകളെ മുന്നോട്ട് തെളിച്ചു.
7.163.4
तेऽवहन्युयुधानं तु मनोमारुतरंहसः ।
यथेन्द्रं हरयो राजन्पुरा दैत्यवधोद्यतम् ॥ ७.१६३.४ ॥
രാജാവേ, മനസ്സിന്റെയും കാറ്റിന്റെയും വേഗമുള്ള ആ കുതിരകൾ യുയുധാനനെ വഹിച്ചു; പണ്ട് ദൈത്യവധത്തിന് ഒരുങ്ങിയ ഇന്ദ്രനെ ഹരികൾ വഹിച്ചതുപോലെ.
7.163.5
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य सात्वतं रभसं रणे ।
सोमदत्तो महाबाहुरसम्भ्रान्तो न्यवर्तत ॥ ७.१६३.५ ॥
യുദ്ധത്തിൽ വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞടുക്കുന്ന സാത്വതനെ (സാത്യകിയെ) കണ്ട് മഹാബാഹുവായ സോമദത്തൻ ഭയപ്പെടാതെ അവന്റെ നേർക്ക് തിരിഞ്ഞു.
7.163.6
विमुञ्चञ्छरवर्षाणि पर्जन्य इव वृष्टिमान् ।
छादयामास शैनेयं जलदो भास्करं यथा ॥ ७.१६३.६ ॥
മഴ പെയ്യുന്ന മേഘം പോലെ അമ്പുമഴ വർഷിച്ച്, മേഘം സൂര്യനെ മറയ്ക്കുന്നതുപോലെ ശൈനേയനെ (സാത്യകിയെ) മറച്ചു.
7.163.7
असम्भ्रान्तश्च समरे सात्यकिः कुरुपुङ्गवम् ।
छादयामास बाणौघैः समन्ताद्भरतर्षभ ॥ ७.१६३.७ ॥
യുദ്ധത്തിൽ കുലുങ്ങാത്ത സാത്യകി കുരുശ്രേഷ്ഠനെ നാലുപാടുനിന്നും അമ്പുകളുടെ പ്രവാഹംകൊണ്ട് മറച്ചു, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ.
7.163.8
सोमदत्तस्तुतं षष्ट्या विव्याधोरसि माधवम् ।
सात्यकिश्चापि तं राजन्नविध्यत्सायकैः शितैः ॥ ७.१६३.८ ॥
സോമദത്തൻ അറുപത് അമ്പുകൾകൊണ്ട് മാധവന്റെ (സാത്യകിയുടെ) നെഞ്ചിൽ തുളച്ചു; രാജാവേ, സാത്യകിയും മൂർച്ചയേറിയ അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവനെ തുളച്ചു.
7.163.9
तावन्योन्यं शरैः कृत्तौ व्यराजेतां नरर्षभौ ।
सुपुष्पौ पुष्पसमये पुष्पिताविव किंशकौ ॥ ७.१६३.९ ॥
അമ്പുകളാൽ മുറിവേറ്റ ആ രണ്ടു നരശ്രേഷ്ഠന്മാരും പുഷ്പകാലത്ത് പൂത്ത രണ്ടു കിംശുകവൃക്ഷങ്ങളെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
7.163.10
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गौ कुरुवृष्णियशस्करौ ।
परस्परमवेक्षेतां दहन्ताविव लोचनैः ॥ ७.१६३.१० ॥
രക്തത്തിൽ കുളിച്ച സർവാംഗങ്ങളോടെ, കുരുക്കൾക്കും വൃഷ്ണികൾക്കും യശസ്സ് നൽകിയ ആ രണ്ടുപേരും കണ്ണുകൊണ്ട് ദഹിപ്പിക്കുമെന്നപോലെ പരസ്പരം നോക്കി.
7.163.11
रथमण्डलमार्गेषु चरन्तावरिमर्दनौ ।
घोररूपौ हितावास्तां वृष्टिमन्ताविवाम्बुदौ ॥ ७.१६३.११ ॥
രഥമണ്ഡലങ്ങളുടെ വഴികളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന, ശത്രുക്കളെ മർദിക്കുന്ന, ഭയങ്കര രൂപമുള്ള ആ രണ്ടുപേരും മഴ വഹിക്കുന്ന മേഘങ്ങളെപ്പോലെ ആയിരുന്നു.
7.163.12
शरसम्भिन्नगात्रौ तु सर्वतः शखलीकृतौ ।
श्वाविधाविव राजेन्द्र दृश्येतां शरविक्षतौ ॥ ७.१६३.१२ ॥
അമ്പുകളാൽ ശരീരം തുളയ്ക്കപ്പെട്ട്, എല്ലായിടത്തും അരിപ്പപോലെ ആക്കപ്പെട്ട ആ രണ്ടുപേരും, രാജേന്ദ്രാ, അമ്പേറ്റ മുള്ളൻപന്നികളെപ്പോലെ കാണപ്പെട്ടു.
7.163.13
सुवर्णपुङ्खैरिषुभिराचितौ तौ व्यराजताम् ।
खद्योतैरावृतौ राजन्प्रावृषीव वनस्पती ॥ ७.१६३.१३ ॥
സ്വർണ്ണച്ചിറകുള്ള അമ്പുകളാൽ നിറഞ്ഞ ആ ഇരുവരും, രാജാവേ, മഴക്കാലത്ത് മിന്നാമിനുങ്ങുകളാൽ മൂടപ്പെട്ട രണ്ടു മരങ്ങളെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
7.163.14
सम्प्रदीपितसर्वाङ्गौ सायकैस्तैर्महारथौ ।
अदृश्येतां रणे क्रुद्धावुल्काभिरिव कुञ्जरौ ॥ ७.१६३.१४ ॥
അമ്പുകളാൽ സർവാംഗവും പ്രകാശിച്ച ആ രണ്ടു മഹാരഥന്മാരും യുദ്ധത്തിൽ കോപിച്ച്, പന്തങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട രണ്ടു ആനകളെപ്പോലെ കാണപ്പെട്ടു.
7.163.15
ततो युधि महारज सोमदत्तो महारथः ।
अर्धचन्द्रेम चिच्छेद माधवस्य महद्धनुः ॥ ७.१६३.१५ ॥
പിന്നെ, മഹാരാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ മഹാരഥനായ സോമദത്തൻ അർധചന്ദ്രബാണംകൊണ്ട് മാധവന്റെ (സാത്യകിയുടെ) വലിയ വില്ല് മുറിച്ചു.
7.163.16
अथैनं पञ्चविंशत्या सायकानां समार्पयत् ।
त्वरमाणस्त्वराकाले पुनश्च दशभिः शरैः ॥ ७.१६३.१६ ॥
പിന്നെ അവൻ വേഗത്തിൽ അവന്റെ മേൽ ഇരുപത്തഞ്ചു അമ്പുകൾ എയ്തു; ആ തിടുക്കത്തിന്റെ നിമിഷത്തിൽ വീണ്ടും പത്തു അമ്പുകൾകൊണ്ടും അടിച്ചു.
7.163.17
अथान्यद्धनुरादाय सात्यकिर्वेगवत्तरम् ।
पञ्चभिः सायकैस्तूर्णं सोमदत्तमविध्यत ॥ ७.१६३.१७ ॥
പിന്നെ സാത്യകി മറ്റൊരു വില്ലെടുത്ത്, അതിവേഗമുള്ള അഞ്ചു അമ്പുകൾകൊണ്ട് സോമദത്തനെ വേഗത്തിൽ തുളച്ചു.
7.163.18
ततोऽपरेण भल्लेन ध्वजं चिच्छेद काञ्चनम् ।
बाह्लीकस्य रणे राजन्सात्यकिः प्रहसन्निव ॥ ७.१६३.१८ ॥
പിന്നെ സാത്യകി മറ്റൊരു ഭല്ലംകൊണ്ട് ബാഹ്ലീകന്റെ സ്വർണ്ണധ്വജം മുറിച്ചു; രാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ ചിരിക്കുന്നതുപോലെ.
7.163.19
सोमदत्तस्त्वसम्भ्रान्तो दृष्ट्वा केतुं निपातितम् ।
शैनेयं पञ्चविंशत्या सायकानां समाचिनोत् ॥ ७.१६३.१९ ॥
സോമദത്തൻ പരിഭ്രമിക്കാതെ, തന്റെ കൊടി വീണതു കണ്ട് ശൈനേയനെ (സാത്യകിയെ) ഇരുപത്തഞ്ചു ബാണങ്ങളാൽ മൂടി.
7.163.20
सात्वतोऽपि रणे क्रुद्धः सोमदत्तस्य धन्विनः ।
धनुश्छिच्छेद भल्लेन क्षुरप्रेण शितेन ह ॥ ७.१६३.२० ॥
സാത്വതനും (സാത്യകി) യുദ്ധത്തിൽ കുപിതനായി, വില്ലാളി സോമദത്തന്റെ വില്ല് മൂർച്ചയുള്ള ഭല്ലംകൊണ്ടും ക്ഷുരപ്രംകൊണ്ടും മുറിച്ചു.
7.163.21
अथैनं रुक्मपुङ्खानां शतेन नतपर्वणाम् ।
आचिनोद्बहुधा राजन्भग्नदंष्ट्रमिव द्विपम् ॥ ७.१६३.२१ ॥
അനന്തരം, രാജാവേ, സ്വർണ്ണച്ചിറകുകളും വളഞ്ഞ സന്ധികളുമുള്ള നൂറു ബാണങ്ങളാൽ അവനെ പലവിധത്തിൽ മൂടി, കൊമ്പൊടിഞ്ഞ ആനയെപ്പോലെ.
7.163.22
अथान्यद्धनुरादाय सोमदत्तो महारथः ।
सात्यकिं छादयामास शरवृष्ट्या महाबलः ॥ ७.१६३.२२ ॥
അപ്പോൾ മഹാരഥനായ സോമദത്തൻ മറ്റൊരു വില്ലെടുത്ത്, മഹാബലനായി, ബാണവർഷംകൊണ്ട് സാത്യകിയെ മൂടി.
7.163.23
सोमदत्तं तु सङ्क्रुद्धो रणे विव्याध सात्यकिः ।
सात्यकिं शरजालेन सोमदत्तोऽप्यपीडयत् ॥ ७.१६३.२३ ॥
യുദ്ധത്തിൽ അത്യന്തം കുപിതനായ സാത്യകി സോമദത്തനെ തുളച്ചു; സോമദത്തനും ബാണജാലംകൊണ്ട് സാത്യകിയെ പീഡിപ്പിച്ചു.
7.163.24
दशभिः सात्वतस्यार्थे भीमोऽहन्बाह्लिकात्मजम् ।
सोमदत्तोप्यसम्भ्रान्तो भीममार्च्छच्छितैः शरैः ॥ ७.१६३.२४ ॥
സാത്വതനുവേണ്ടി (സാത്യകിക്കുവേണ്ടി) ഭീമൻ പത്തു ബാണങ്ങളാൽ ബാഹ്ലീകപുത്രനെ വധിച്ചു; സോമദത്തനും പരിഭ്രമിക്കാതെ മൂർച്ചയുള്ള ബാണങ്ങളാൽ ഭീമനെ പ്രഹരിച്ചു.
7.163.25
ततस्तु सात्वतस्यार्थे भीमसेनो नवं दृढम् ।
मुमोच परिघं घोरं सोमदत्तस्य वक्षसि ॥ ७.१६३.२५ ॥
അപ്പോൾ സാത്വതന്റെ പേരിൽ ഭീമസേനൻ പുതിയതും ദൃഢവുമായ ഭയങ്കരമായ പരിഘം സോമദത്തന്റെ മാർവിടത്തിലേക്ക് എറിഞ്ഞു.
7.163.26
तमापतन्तं वेगेन परिघं घोरदर्शनम् ।
द्विधा चिच्छेद समरे प्रहसन्निव कौरवः ॥ ७.१६३.२६ ॥
വേഗത്തിൽ വരുന്ന ആ ഭയങ്കരരൂപമുള്ള പരിഘത്തെ കൗരവൻ യുദ്ധത്തിൽ ചിരിക്കുന്നതുപോലെ രണ്ടായി മുറിച്ചു.
7.163.27
स पपात द्विधा च्छिन्न आयसः परिघो महान् ।
महीधरस्येव महच्छिखरं वज्रदारितम् ॥ ७.१६३.२७ ॥
രണ്ടായി മുറിഞ്ഞ ആ വലിയ ഇരുമ്പു പരിഘം വജ്രത്താൽ പിളർക്കപ്പെട്ട പർവതശിഖരംപോലെ വീണു.
7.163.28
ततस्तु सात्यकी राजन्सोमदत्तस्य संयुगे ।
धनुश्चिच्छेद भल्लेन हस्तावापं च पञ्चभिः ॥ ७.१६३.२८ ॥
അപ്പോൾ രാജാവേ, സാത്യകി യുദ്ധത്തിൽ സോമദത്തന്റെ വില്ലു ഒരു ഭല്ലംകൊണ്ട് മുറിച്ചു, അഞ്ചു ശരങ്ങളാൽ കൈയുറയും മുറിച്ചു.
7.163.29
ततश्चतुर्भिश्च शरैस्तूर्णं तांस्तुरगोत्तमान् ।
समीपं प्रेषयामास प्रेतराजस्य भारत ॥ ७.१६३.२९ ॥
പിന്നെ നാലു ശരങ്ങളാൽ വേഗത്തിൽ ആ ഉത്തമാശ്വങ്ങളെ പ്രേതരാജനായ യമന്റെ സമീപത്തേക്ക് അയച്ചു, ഭാരതാ.
7.163.30
सारथेश्च शिरः कायाद्भल्लेन नतपर्वणा ।
जहार नरशार्दूलः प्रहसञ्छिनिपुङ्गवः ॥ ७.१६३.३० ॥
ആ നരശാർദൂലൻ, ശിനിവംശശ്രേഷ്ഠൻ, ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വളഞ്ഞ സന്ധിയുള്ള ഭല്ലംകൊണ്ട് സാരഥിയുടെ തല ഉടലിൽനിന്ന് മുറിച്ചെടുത്തു.
7.163.31
ततः शरं महाघोरं ज्वलन्तमिव पावकम् ।
मुमोच सात्वतो राजन्स्वर्णपुङ्गं शिलाशितम् ॥ ७.१६३.३१ ॥
അപ്പോൾ സാത്വതൻ, രാജാവേ, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിപോലെ അതിഭയങ്കരമായ ഒരു ശരം തൊടുത്തു; അതിന് സ്വർണ്ണച്ചിറകുകളുണ്ടായിരുന്നു, കല്ലിൽ മൂർച്ച കൂട്ടിയതുമായിരുന്നു.
7.163.32
स विमुक्तो बलवता शैनेयेन शरोत्तमः ।
घोरस्तस्योरसि विभो निपपाताशु भारत ॥ ७.१६३.३२ ॥
ബലവാനായ ശൈനേയൻ (സാത്യകി) തൊടുത്ത ആ ഉത്തമവും ഭയങ്കരവുമായ ശരം, ഹേ വിഭോ, ഹേ ഭാരതാ, ഉടനെ അവന്റെ മാർവ്വിൽ പതിച്ചു.
7.163.33
सोऽतिविद्धो महाराज सात्वतेन महारथः ।
सोमदत्तो महाबाहुर्निपपात ममार च ॥ ७.१६३.३३ ॥
ഹേ മഹാരാജാവേ, സാത്വതനാൽ അതിതീവ്രമായി മുറിവേറ്റ ആ മഹാരഥൻ, മഹാബാഹുവായ സോമദത്തൻ വീണു മരിച്ചു.
7.163.34
तं दृष्ट्वा निहतं तत्र सोमदत्तं महारथाः ।
महता शरवर्षेण युयुधानमुपाद्रवन् ॥ ७.१६३.३४ ॥
അവിടെ സോമദത്തൻ നിഹതനായത് കണ്ട മഹാരഥന്മാർ വലിയ ശരവർഷത്തോടെ യുയുധാനനെ (സാത്യകിയെ) നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു.
7.163.35
छाद्यमानं शरैर्दृष्ट्वा युयुधानं युधिष्ठिरः ।
पाण्डवाश्च महाराज सह सर्वैः प्रभद्रकैः।
महत्या सेनया सार्धं द्रोणानीकमुपाद्रवन् ॥ ७.१६३.३५ ॥
യുയുധാനൻ (സാത്യകി) ശരങ്ങളാൽ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് കണ്ട് യുധിഷ്ഠിരനും പാണ്ഡവരും, ഹേ മഹാരാജാവേ, എല്ലാ പ്രഭദ്രകരോടുമൊപ്പം, വലിയ സേനയോടുകൂടി ദ്രോണസേനയിലേക്ക് പാഞ്ഞു.
7.163.36
ततो युधिष्ठिरः क्रुद्धस्तावकानां महाबलम् ।
शरैर्विद्रावयामास भारद्वाजस्य पश्यतः ॥ ७.१६३.३६ ॥
അപ്പോൾ കുപിതനായ യുധിഷ്ഠിരൻ, ഭാരദ്വാജന്റെ (ദ്രോണന്റെ) കാൺകെ, നിങ്ങളുടെ മഹാബലമുള്ള സേനയെ ശരങ്ങളാൽ ഓടിച്ചു.
7.163.37
सैन्यानि द्रावयन्तं तु द्रोणो दृष्ट्वा युधिष्ठिरम् ।
अभिदुद्राव वेगेन क्रोधसंरक्तलोचनः ॥ ७.१६३.३७ ॥
സൈന്യങ്ങളെ ചിതറിക്കുന്ന യുധിഷ്ഠിരനെ കണ്ട ദ്രോണൻ കോപത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ വേഗത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിനുനേരെ പാഞ്ഞടുത്തു.
7.163.38
ततः सुनिशितैर्बाणैः पार्थं विव्याध सप्तभिः ।
युधिष्ठिरोऽपि सङ्क्रुद्धः प्रतिविव्याध पञ्चभिः ॥ ७.१६३.३८ ॥
പിന്നെ അതിതീക്ഷ്ണമായ അമ്പുകളാൽ അദ്ദേഹം പാർത്ഥനെ ഏഴ് അമ്പുകൾകൊണ്ട് മുറിവേൽപ്പിച്ചു. യുധിഷ്ഠിരനും അതിക്രുദ്ധനായി അഞ്ച് അമ്പുകൾകൊണ്ട് തിരിച്ചടിച്ചു.
7.163.39
सोऽतिविद्धो महाबाहुः सृक्विणी परिसंलिहन् ।
युधिष्ठिरस्य चिच्छेद ध्वजं कार्मुकमेव च ॥ ७.१६३.३९ ॥
അതിയായി മുറിവേറ്റ മഹാബാഹു (ദ്രോണൻ), വായുടെ കോണുകൾ നാവുകൊണ്ട് നക്കിക്കൊണ്ട്, യുധിഷ്ഠിരന്റെ കൊടിയും വില്ലും മുറിച്ചുകളഞ്ഞു.
7.163.40
स च्छिन्नधन्वा त्वरितस्त्वराकाले नृपोत्तमः ।
अन्यदादत्त वेगेन कार्मुकं समरे दृढम् ॥ ७.१६३.४० ॥
വില്ലു മുറിഞ്ഞപ്പോൾ ആ ഉത്തമരാജാവ് ഉടൻ, തിടുക്കത്തിന്റെ ആ നിമിഷത്തിൽ, യുദ്ധത്തിൽ മറ്റൊരു ഉറപ്പുള്ള വില്ല് വേഗത്തിൽ എടുത്തു.
7.163.41
ततः शरसहस्रेण द्रोणं विव्याध पार्थिवः ।
साश्वसूतध्वजरथं तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१६३.४१ ॥
പിന്നെ രാജാവ് ആയിരം അമ്പുകൾകൊണ്ട് ദ്രോണനെ മുറിവേൽപ്പിച്ചു; കുതിരകളും സാരഥിയും കൊടിയുമുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ രഥം അദ്ഭുതമായിത്തീർന്നു.
7.163.42
ततो मुहूर्तं व्यथितः शरपातप्रपीडितः ।
निषसाद रथोपस्थे द्रोणो भरतसत्तम ॥ ७.१६३.४२ ॥
പിന്നെ ഒരു നിമിഷം വ്യഥിതനും അമ്പുകളുടെ വർഷത്താൽ പീഡിതനുമായ ദ്രോണൻ, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, രഥത്തട്ടിൽ ഇരുന്നുപോയി.
7.163.43
प्रतिलभ्य ततः संज्ञां मुहूर्ताद्द्विजसत्तमः ।
क्रोधेन महताऽऽविष्टो वायव्यास्त्रमवासृजत् ॥ ७.१६३.४३ ॥
പിന്നീട് ഒരു നിമിഷത്തിനുശേഷം ബോധം വീണ്ടെടുത്ത ദ്വിജോത്തമനായ ദ്രോണൻ മഹാക്രോധത്താൽ നിറഞ്ഞ് വായവ്യാസ്ത്രം അയച്ചു.
7.163.44
असम्भ्रान्तस्ततः पार्थो वायव्येनैव वीर्यवान् ।
तदस्त्रमस्त्रेण रणे स्तम्भयामास भारत ॥ ७.१६३.४४ ॥
അപ്പോൾ ചഞ്ചലനാകാത്ത, വീര്യവാനായ പാർത്ഥൻ വായവ്യാസ്ത്രംകൊണ്ടുതന്നെ യുദ്ധത്തിൽ ആ അസ്ത്രത്തെ അസ്ത്രംകൊണ്ട് തടഞ്ഞു, ഭാരതാ.
7.163.45
चिच्छेद च धनुर्दीर्घं ब्राह्मणस्य च पाण्डवः ।
ततोऽन्यद्धनुरादत्त द्रोणः क्षत्रियमर्दनः।
तदप्यस्य शितैर्भल्लैश्चिच्छेद कुरुपुङ्गवः ॥ ७.१६३.४५ ॥
പാണ്ഡവൻ ബ്രാഹ്മണന്റെ (ദ്രോണന്റെ) നീണ്ട വില്ല് മുറിച്ചു. പിന്നെ ക്ഷത്രിയരെ മർദ്ദിക്കുന്ന ദ്രോണൻ മറ്റൊരു വില്ലെടുത്തു. കുരുപുംഗവൻ അതും തന്റെ മൂർച്ചയുള്ള ഭല്ലങ്ങളാൽ മുറിച്ചു.
7.163.46
ततोऽब्रवीद्वासुदेवः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ७.१६३.४६ ॥
പിന്നീട് വാസുദേവൻ കുന്തീപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരനോട് പറഞ്ഞു.
7.163.47
युधिष्ठिर महाबाहो यत्त्वां वक्ष्यामि तच्छ्रणु ।
उपारमस्व युद्धे त्वं द्रोणाद्भरतसत्तम ॥ ७.१६३.४७ ॥
യുധിഷ്ഠിരാ, മഹാബാഹോ, ഞാൻ നിന്നോട് പറയുന്നത് കേൾക്കൂ. ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ദ്രോണനുമായുള്ള യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് നീ പിന്മാറുക.
7.163.48
यतते हि सदा द्रोणो ग्रहणे तव संयुगे ।
नानुरूपमहं मन्ये युद्धमस्य त्वया सह ॥ ७.१६३.४८ ॥
ദ്രോണൻ എപ്പോഴും യുദ്ധത്തിൽ നിന്നെ പിടികൂടാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. അവനോടൊപ്പമുള്ള യുദ്ധം നിനക്ക് യോജിച്ചതാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നില്ല.
7.163.49
योऽस्य सृष्टो विनाशाय स एवैनं हनिष्यति ।
परिवर्ज्य गुरुं याहि यत्र राजा सुयोधनः ॥ ७.१६३.४९ ॥
അവന്റെ നാശത്തിനായി അയയ്ക്കപ്പെട്ടവൻ തന്നെ അവനെ കൊല്ലും. ഗുരുവിനെ ഒഴിവാക്കി രാജാവായ സുയോധനൻ ഉള്ളിടത്തേക്കു പോകൂ.
7.163.50
राजा राज्ञा हि योद्धव्यो नाराज्ञा युद्धमिष्यते ।
तत्र त्वं गच्छ कौन्तेय हस्त्यश्वरथसंवृतः ॥ ७.१६३.५० ॥
രാജാവിനോട് രാജാവുതന്നെ യുദ്ധം ചെയ്യണം; രാജാവല്ലാത്തവനോട് യുദ്ധം ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നില്ല. കൗന്തേയാ, ആനകളാലും കുതിരകളാലും രഥങ്ങളാലും ചുറ്റപ്പെട്ട് നീ അവിടേക്ക് പോകൂ.
7.163.51
यावन्मात्रेण च मया सहायेन धनञ्जयः ।
भीमश्च रथशार्दूलो युध्यते कौरवैः सह ॥ ७.१६३.५१ ॥
എന്റെ സഹായം എത്രത്തോളമുണ്ടോ, അത്രകൊണ്ടുതന്നെ ധനഞ്ജയനും രഥശാർദൂലനായ ഭീമനും കൗരവരോട് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നു.
7.163.52
वासुदेववचः श्रुत्वा धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
मुहूर्तं चिन्तयित्वा तु ततो दारुणमाहवम् ॥ ७.१६३.५२ ॥
വാസുദേവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ധർമരാജനായ യുധിഷ്ഠിരൻ ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ചു; പിന്നെ ആ ഭീകരമായ യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ച്.
7.163.53
प्रायाद्द्रुतममित्रघ्नो यत्र भीमो व्यवस्थितः ।
विनिघ्नंस्तावकान्योधान्व्यादितास्य इवान्तकः ॥ ७.१६३.५३ ॥
ശത്രുക്കളെ കൊല്ലുന്നവൻ വേഗത്തിൽ, ഭീമൻ നിലയുറപ്പിച്ച സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി; നിങ്ങളുടെ യോദ്ധാക്കളെ സംഹരിച്ചുകൊണ്ട്, വായ് പിളർന്ന യമനെപ്പോലെ.
7.163.54
रथघोषेण महता नादयन्वसुधातलम् ।
पर्जन्य इव धर्मान्ते नादयन्वै दिशो दश।
भीमस्य निघ्नतः शत्रून्पार्ष्णिं जाग्रह पाण्डवः ॥ ७.१६३.५४ ॥
മഹത്തായ രഥഘോഷംകൊണ്ട് ഭൂമിയെ മുഴക്കി, കാലാന്ത്യത്തിലെ മേഘംപോലെ പത്തു ദിക്കുകളെയും മുഴക്കി, ശത്രുക്കളെ കൊല്ലുന്ന ഭീമന്റെ പിൻഭാഗത്തെ പാണ്ഡവൻ കാത്തു.
7.163.55
द्रोणोऽपि पाण्डुपाञ्चालान्व्यधमद्रजनीमुखे ।
नादयंस्तलघोषेण तव सैन्यानि मारिष ॥ ७.१६३.५५ ॥
ദ്രോണനും രാത്രിയുടെ ആരംഭത്തിൽ പാണ്ഡവരെയും പാഞ്ചാലരെയും തകർത്തു; കൈയടിയൊച്ചയാൽ നിങ്ങളുടെ സൈന്യങ്ങളെ മുഴക്കിക്കൊണ്ട്, ഹേ മാന്യാ.