Mahābhārata · Adhyāya 7.163
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.163.1
सोमदत्तं तु सम्प्रेक्ष्य विधुन्वानं महद्धनुः ।
सात्यकिः प्राह यन्तारं सोमदत्ताय मां वह ॥ ७.१६३.१ ॥
Als Sātyaki Somadatta seinen großen Bogen schwingen sah, sprach er zum Wagenlenker: "Fahre mich zu Somadatta."
7.163.2
न ह्यहत्वा रणे शत्रुं सोमदत्तं महाबलम् ।
निवर्तिष्ये रणात्सूत सत्यमेतद्वचो मम ॥ ७.१६३.२ ॥
"Wagenlenker, ich werde nicht vom Kampf zurückkehren, ohne den mächtigen Feind Somadatta erschlagen zu haben; dies ist mein wahres Wort."
7.163.3
ततः सम्प्रैषयद्यन्ता सैन्धवांस्तान्मनोजवान् ।
तुरङ्गामाञ्छङ्खवर्णान्सर्वशब्दातिगान्रणे ॥ ७.१६३.३ ॥
Da trieb der Wagenlenker jene Sindhu-Pferde voran, schnell wie der Gedanke, muschelfarben, alle Laute im Kampf übertreffend.
7.163.4
तेऽवहन्युयुधानं तु मनोमारुतरंहसः ।
यथेन्द्रं हरयो राजन्पुरा दैत्यवधोद्यतम् ॥ ७.१६३.४ ॥
O König, jene Pferde, schnell wie Geist und Wind, trugen Yuyudhāna, so wie einst die Hari-Rosse Indra trugen, der die Daitya zu erschlagen bereit war.
7.163.5
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य सात्वतं रभसं रणे ।
सोमदत्तो महाबाहुरसम्भ्रान्तो न्यवर्तत ॥ ७.१६३.५ ॥
Als er den Sātvata (Sātyaki) ungestüm im Kampf auf sich zustürmen sah, wandte sich der starkarmige Somadatta unerschrocken ihm zu.
7.163.6
विमुञ्चञ्छरवर्षाणि पर्जन्य इव वृष्टिमान् ।
छादयामास शैनेयं जलदो भास्करं यथा ॥ ७.१६३.६ ॥
Wie eine regenschwere Wolke einen Pfeilregen entfesselnd, bedeckte er den Nachkommen Śinis (Sātyaki), so wie eine Wolke die Sonne verdeckt.
7.163.7
असम्भ्रान्तश्च समरे सात्यकिः कुरुपुङ्गवम् ।
छादयामास बाणौघैः समन्ताद्भरतर्षभ ॥ ७.१६३.७ ॥
Im Kampf bedeckte der unerschrockene Sātyaki den Stier der Kurus von allen Seiten mit einem Pfeilschwall, o Stier der Bharatas.
7.163.8
सोमदत्तस्तुतं षष्ट्या विव्याधोरसि माधवम् ।
सात्यकिश्चापि तं राजन्नविध्यत्सायकैः शितैः ॥ ७.१६३.८ ॥
Somadatta durchbohrte die Brust Mādhavas mit sechzig Pfeilen, und Sātyaki, o König, traf ihn seinerseits mit scharfen Pfeilen.
7.163.9
तावन्योन्यं शरैः कृत्तौ व्यराजेतां नरर्षभौ ।
सुपुष्पौ पुष्पसमये पुष्पिताविव किंशकौ ॥ ७.१६३.९ ॥
Diese beiden Stiere unter den Menschen, von den Pfeilen des anderen verwundet, leuchteten wie zwei Kiṃśuka-Bäume in der Blütezeit.
7.163.10
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गौ कुरुवृष्णियशस्करौ ।
परस्परमवेक्षेतां दहन्ताविव लोचनैः ॥ ७.१६३.१० ॥
Am ganzen Körper mit Blut beschmiert, sahen sich die beiden, die den Kurus und den Vṛṣṇis Ruhm bringen, an, als wollten sie einander mit ihren Augen verbrennen.
7.163.11
रथमण्डलमार्गेषु चरन्तावरिमर्दनौ ।
घोररूपौ हितावास्तां वृष्टिमन्ताविवाम्बुदौ ॥ ७.१६३.११ ॥
Auf den Bahnen der Wagenkreise dahinziehend, Feindezermalmer, schrecklich von Gestalt, waren die beiden wie regenbringende Wolken.
7.163.12
शरसम्भिन्नगात्रौ तु सर्वतः शखलीकृतौ ।
श्वाविधाविव राजेन्द्र दृश्येतां शरविक्षतौ ॥ ७.१६३.१२ ॥
Mit von Pfeilen durchbohrten Körpern, überall durchlöchert wie Siebe, sah man die beiden, o Herr der Könige, wie von Pfeilen verwundete Stachelschweine.
7.163.13
सुवर्णपुङ्खैरिषुभिराचितौ तौ व्यराजताम् ।
खद्योतैरावृतौ राजन्प्रावृषीव वनस्पती ॥ ७.१६३.१३ ॥
Von goldgefiederten Pfeilen bedeckt, leuchteten jene beiden, o König, wie zwei Bäume, umgeben von Glühwürmchen in der Regenzeit.
7.163.14
सम्प्रदीपितसर्वाङ्गौ सायकैस्तैर्महारथौ ।
अदृश्येतां रणे क्रुद्धावुल्काभिरिव कुञ्जरौ ॥ ७.१६३.१४ ॥
Am ganzen Körper von Pfeilen entflammt, erschienen jene beiden großen Wagenkämpfer im Kampf zornig wie zwei von Fackeln umringte Elefanten.
7.163.15
ततो युधि महारज सोमदत्तो महारथः ।
अर्धचन्द्रेम चिच्छेद माधवस्य महद्धनुः ॥ ७.१६३.१५ ॥
Da, o großer König, zerschnitt im Kampf der große Wagenkämpfer Somadatta mit einem halbmondförmigen Pfeil den großen Bogen Mādhavas (Sātyakis).
7.163.16
अथैनं पञ्चविंशत्या सायकानां समार्पयत् ।
त्वरमाणस्त्वराकाले पुनश्च दशभिः शरैः ॥ ७.१६३.१६ ॥
Dann schoss er eilig fünfundzwanzig Pfeile auf ihn ab, und wieder, in jenem Augenblick der Eile, zehn Pfeile.
7.163.17
अथान्यद्धनुरादाय सात्यकिर्वेगवत्तरम् ।
पञ्चभिः सायकैस्तूर्णं सोमदत्तमविध्यत ॥ ७.१६३.१७ ॥
Dann nahm Sātyaki einen anderen Bogen und durchbohrte Somadatta rasch mit fünf äußerst schnellen Pfeilen.
7.163.18
ततोऽपरेण भल्लेन ध्वजं चिच्छेद काञ्चनम् ।
बाह्लीकस्य रणे राजन्सात्यकिः प्रहसन्निव ॥ ७.१६३.१८ ॥
Dann zerschnitt Sātyaki mit einem anderen breitköpfigen Pfeil die goldene Fahne Bāhlīkas, o König, gleichsam lachend im Kampf.
7.163.19
सोमदत्तस्त्वसम्भ्रान्तो दृष्ट्वा केतुं निपातितम् ।
शैनेयं पञ्चविंशत्या सायकानां समाचिनोत् ॥ ७.१६३.१९ ॥
Somadatta, ungerührt, als er sein niedergestrecktes Banner sah, überschüttete Śaineya (Sātyaki) mit fünfundzwanzig Pfeilen.
7.163.20
सात्वतोऽपि रणे क्रुद्धः सोमदत्तस्य धन्विनः ।
धनुश्छिच्छेद भल्लेन क्षुरप्रेण शितेन ह ॥ ७.१६३.२० ॥
Sātvata (Sātyaki), ebenfalls im Kampf erzürnt, zerschnitt den Bogen des Bogenschützen Somadatta mit einem scharfen Bhalla und einem Kṣurapra.
7.163.21
अथैनं रुक्मपुङ्खानां शतेन नतपर्वणाम् ।
आचिनोद्बहुधा राजन्भग्नदंष्ट्रमिव द्विपम् ॥ ७.१६३.२१ ॥
Dann, o König, bedeckte er ihn mit hundert Pfeilen mit goldenen Federn und gebogenen Gelenken vielfach, wie einen Elefanten mit gebrochenen Stoßzähnen.
7.163.22
अथान्यद्धनुरादाय सोमदत्तो महारथः ।
सात्यकिं छादयामास शरवृष्ट्या महाबलः ॥ ७.१६३.२२ ॥
Dann nahm der große Wagenkämpfer Somadatta einen anderen Bogen, der sehr Mächtige, und bedeckte Sātyaki mit einem Pfeilregen.
7.163.23
सोमदत्तं तु सङ्क्रुद्धो रणे विव्याध सात्यकिः ।
सात्यकिं शरजालेन सोमदत्तोऽप्यपीडयत् ॥ ७.१६३.२३ ॥
Doch Sātyaki, im Kampf heftig erzürnt, durchbohrte Somadatta; und Somadatta bedrängte ebenfalls Sātyaki mit einem Netz aus Pfeilen.
7.163.24
दशभिः सात्वतस्यार्थे भीमोऽहन्बाह्लिकात्मजम् ।
सोमदत्तोप्यसम्भ्रान्तो भीममार्च्छच्छितैः शरैः ॥ ७.१६३.२४ ॥
Für Sātvata schlug Bhīma den Sohn des Bāhlīka mit zehn Pfeilen nieder; und Somadatta, ungerührt, traf Bhīma mit scharfen Pfeilen.
7.163.25
ततस्तु सात्वतस्यार्थे भीमसेनो नवं दृढम् ।
मुमोच परिघं घोरं सोमदत्तस्य वक्षसि ॥ ७.१६३.२५ ॥
Dann schleuderte Bhīmasena um Sātvatas willen eine neue, feste, schreckliche Eisenkeule auf Somadattas Brust.
7.163.26
तमापतन्तं वेगेन परिघं घोरदर्शनम् ।
द्विधा चिच्छेद समरे प्रहसन्निव कौरवः ॥ ७.१६३.२६ ॥
Der Kaurava zerschnitt im Kampf jene schrecklich aussehende, schnell heranfliegende Keule, als lachte er, in zwei Teile.
7.163.27
स पपात द्विधा च्छिन्न आयसः परिघो महान् ।
महीधरस्येव महच्छिखरं वज्रदारितम् ॥ ७.१६३.२७ ॥
Jene große eiserne Keule fiel, in zwei geschnitten, wie ein vom Donnerkeil gespaltener Bergesgipfel.
7.163.28
ततस्तु सात्यकी राजन्सोमदत्तस्य संयुगे ।
धनुश्चिच्छेद भल्लेन हस्तावापं च पञ्चभिः ॥ ७.१६३.२८ ॥
Dann, o König, zerschnitt Sātyaki im Kampf Somadattas Bogen mit einem Bhalla und seinen Armschutz mit fünf Pfeilen.
7.163.29
ततश्चतुर्भिश्च शरैस्तूर्णं तांस्तुरगोत्तमान् ।
समीपं प्रेषयामास प्रेतराजस्य भारत ॥ ७.१६३.२९ ॥
Dann schickte er mit vier Pfeilen rasch jene vortrefflichen Rosse zu Yama, dem König der Toten, o Bhārata.
7.163.30
सारथेश्च शिरः कायाद्भल्लेन नतपर्वणा ।
जहार नरशार्दूलः प्रहसञ्छिनिपुङ्गवः ॥ ७.१६३.३० ॥
Und der Tiger unter den Männern, der Stier der Śinis, schlug lachend mit einem gebogenen Bhalla dem Wagenlenker den Kopf vom Körper.
7.163.31
ततः शरं महाघोरं ज्वलन्तमिव पावकम् ।
मुमोच सात्वतो राजन्स्वर्णपुङ्गं शिलाशितम् ॥ ७.१६३.३१ ॥
Dann, o König, schoss Sātyaki einen überaus schrecklichen Pfeil ab, brennend wie Feuer, mit goldenen Federn und auf Stein geschärft.
7.163.32
स विमुक्तो बलवता शैनेयेन शरोत्तमः ।
घोरस्तस्योरसि विभो निपपाताशु भारत ॥ ७.१६३.३२ ॥
Jener hervorragende, schreckliche Pfeil, vom mächtigen Śaineya abgeschossen, o Mächtiger, o Bhārata, fiel sogleich auf seine Brust.
7.163.33
सोऽतिविद्धो महाराज सात्वतेन महारथः ।
सोमदत्तो महाबाहुर्निपपात ममार च ॥ ७.१६३.३३ ॥
Von Sātvata schwer durchbohrt, o großer König, fiel jener große Wagenkämpfer, der starkarmige Somadatta, und starb.
7.163.34
तं दृष्ट्वा निहतं तत्र सोमदत्तं महारथाः ।
महता शरवर्षेण युयुधानमुपाद्रवन् ॥ ७.१६३.३४ ॥
Als sie Somadatta dort erschlagen sahen, stürmten die großen Wagenkämpfer mit einem gewaltigen Pfeilhagel auf Yuyudhāna (Sātyaki) los.
7.163.35
छाद्यमानं शरैर्दृष्ट्वा युयुधानं युधिष्ठिरः ।
पाण्डवाश्च महाराज सह सर्वैः प्रभद्रकैः।
महत्या सेनया सार्धं द्रोणानीकमुपाद्रवन् ॥ ७.१६३.३५ ॥
Als sie Yuyudhāna von Pfeilen bedeckt sahen, stürmten Yudhiṣṭhira und die Pāṇḍavas, o großer König, zusammen mit allen Prabhadrakas und einem großen Heer auf Droṇas Heer los.
7.163.36
ततो युधिष्ठिरः क्रुद्धस्तावकानां महाबलम् ।
शरैर्विद्रावयामास भारद्वाजस्य पश्यतः ॥ ७.१६३.३६ ॥
Da trieb Yudhiṣṭhira, zornentbrannt, euer mächtiges Heer mit Pfeilen in die Flucht, während der Sohn Bharadvājas (Droṇa) zusah.
7.163.37
सैन्यानि द्रावयन्तं तु द्रोणो दृष्ट्वा युधिष्ठिरम् ।
अभिदुद्राव वेगेन क्रोधसंरक्तलोचनः ॥ ७.१६३.३७ ॥
Als Droṇa Yudhiṣṭhira sah, wie er die Heere zerstreute, stürmte er, die Augen vor Zorn gerötet, schnell auf ihn zu.
7.163.38
ततः सुनिशितैर्बाणैः पार्थं विव्याध सप्तभिः ।
युधिष्ठिरोऽपि सङ्क्रुद्धः प्रतिविव्याध पञ्चभिः ॥ ७.१६३.३८ ॥
Dann durchbohrte er Pārtha mit sieben sehr scharfen Pfeilen. Yudhiṣṭhira, ebenfalls zornentbrannt, erwiderte mit fünf.
7.163.39
सोऽतिविद्धो महाबाहुः सृक्विणी परिसंलिहन् ।
युधिष्ठिरस्य चिच्छेद ध्वजं कार्मुकमेव च ॥ ७.१६३.३९ ॥
Schwer verwundet, der Mächtigarmige, sich die Mundwinkel leckend, schnitt er Yudhiṣṭhiras Banner und Bogen ab.
7.163.40
स च्छिन्नधन्वा त्वरितस्त्वराकाले नृपोत्तमः ।
अन्यदादत्त वेगेन कार्मुकं समरे दृढम् ॥ ७.१६३.४० ॥
Mit zerbrochenem Bogen ergriff jener beste der Könige in jenem Augenblick der Eile rasch einen anderen, festen Bogen im Kampf.
7.163.41
ततः शरसहस्रेण द्रोणं विव्याध पार्थिवः ।
साश्वसूतध्वजरथं तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१६३.४१ ॥
Dann durchbohrte der König Droṇa mit tausend Pfeilen; sein Wagen mit Pferden, Wagenlenker und Banner wurde wie ein Wunder.
7.163.42
ततो मुहूर्तं व्यथितः शरपातप्रपीडितः ।
निषसाद रथोपस्थे द्रोणो भरतसत्तम ॥ ७.१६३.४२ ॥
Dann setzte sich Droṇa, einen Augenblick lang erschüttert und von dem Pfeilregen gepeinigt, auf den Boden des Wagens, o Bester der Bharatas.
7.163.43
प्रतिलभ्य ततः संज्ञां मुहूर्ताद्द्विजसत्तमः ।
क्रोधेन महताऽऽविष्टो वायव्यास्त्रमवासृजत् ॥ ७.१६३.४३ ॥
Dann, nach einem Augenblick wieder zu sich gekommen, ließ Droṇa, der Beste unter den Zweimalgeborenen, von großem Zorn erfüllt, die Vāyavya-Waffe los.
7.163.44
असम्भ्रान्तस्ततः पार्थो वायव्येनैव वीर्यवान् ।
तदस्त्रमस्त्रेण रणे स्तम्भयामास भारत ॥ ७.१६३.४४ ॥
Dann hielt der unerschütterte und mächtige Pārtha mit der Vāyavya-Waffe selbst jene Waffe durch eine Waffe im Kampf auf, o Bhārata.
7.163.45
चिच्छेद च धनुर्दीर्घं ब्राह्मणस्य च पाण्डवः ।
ततोऽन्यद्धनुरादत्त द्रोणः क्षत्रियमर्दनः।
तदप्यस्य शितैर्भल्लैश्चिच्छेद कुरुपुङ्गवः ॥ ७.१६३.४५ ॥
Der Pāṇḍava zerschnitt den langen Bogen des Brahmanen; dann nahm Droṇa, der Zermalmer der Kṣatriyas, einen anderen Bogen, und der Stier der Kurus zerschnitt auch diesen mit seinen scharfen Bhalla-Pfeilen.
7.163.46
ततोऽब्रवीद्वासुदेवः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ७.१६३.४६ ॥
Dann sprach Vāsudeva zu Yudhiṣṭhira, dem Sohn der Kuntī.
7.163.47
युधिष्ठिर महाबाहो यत्त्वां वक्ष्यामि तच्छ्रणु ।
उपारमस्व युद्धे त्वं द्रोणाद्भरतसत्तम ॥ ७.१६३.४७ ॥
O Yudhiṣṭhira, Starkarmiger, höre, was ich dir sagen werde. Bester der Bharatas, zieh dich vom Kampf mit Droṇa zurück.
7.163.48
यतते हि सदा द्रोणो ग्रहणे तव संयुगे ।
नानुरूपमहं मन्ये युद्धमस्य त्वया सह ॥ ७.१६३.४८ ॥
Droṇa bemüht sich im Kampf stets, dich zu ergreifen; ich halte einen Kampf mit ihm für dich nicht angemessen.
7.163.49
योऽस्य सृष्टो विनाशाय स एवैनं हनिष्यति ।
परिवर्ज्य गुरुं याहि यत्र राजा सुयोधनः ॥ ७.१६३.४९ ॥
Wer zu seinem Verderben gesandt wurde, der wird ihn selbst erschlagen. Den Lehrer meidend, geh dorthin, wo König Suyodhana ist.
7.163.50
राजा राज्ञा हि योद्धव्यो नाराज्ञा युद्धमिष्यते ।
तत्र त्वं गच्छ कौन्तेय हस्त्यश्वरथसंवृतः ॥ ७.१६३.५० ॥
Ein König muss von einem König bekämpft werden; mit einem Nicht-König wird Krieg nicht gewünscht. Dort, Sohn der Kuntī, geh, umgeben von Elefanten, Pferden und Streitwagen.
7.163.51
यावन्मात्रेण च मया सहायेन धनञ्जयः ।
भीमश्च रथशार्दूलो युध्यते कौरवैः सह ॥ ७.१६३.५१ ॥
Mit der Hilfe, die mir möglich ist, kämpfen Dhanañjaya und Bhīma, der Tiger unter den Wagenkämpfern, gegen die Kaurava.
7.163.52
वासुदेववचः श्रुत्वा धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
मुहूर्तं चिन्तयित्वा तु ततो दारुणमाहवम् ॥ ७.१६३.५२ ॥
Nachdem er die Worte Vāsudevas gehört hatte, dachte König Yudhiṣṭhira, der König des Dharma, einen Augenblick nach; dann, über jene furchtbare Schlacht…
7.163.53
प्रायाद्द्रुतममित्रघ्नो यत्र भीमो व्यवस्थितः ।
विनिघ्नंस्तावकान्योधान्व्यादितास्य इवान्तकः ॥ ७.१६३.५३ ॥
Der Feindeschlächter eilte schnell dorthin, wo Bhīma stand, und erschlug deine Krieger, wie der Tod mit geöffnetem Rachen.
7.163.54
रथघोषेण महता नादयन्वसुधातलम् ।
पर्जन्य इव धर्मान्ते नादयन्वै दिशो दश।
भीमस्य निघ्नतः शत्रून्पार्ष्णिं जाग्रह पाण्डवः ॥ ७.१६३.५४ ॥
Die Erde mit dem gewaltigen Getöse der Streitwagen erfüllend, die zehn Richtungen erdröhnen lassend wie eine Regenwolke am Saisonende, bewachte der Pāṇḍava die Flanke Bhīmas, während dieser die Feinde erschlug.
7.163.55
द्रोणोऽपि पाण्डुपाञ्चालान्व्यधमद्रजनीमुखे ।
नादयंस्तलघोषेण तव सैन्यानि मारिष ॥ ७.१६३.५५ ॥
Droṇa zerschmetterte ebenfalls die Pāṇḍavas und Pāñcālas beim Anbruch der Nacht, während er deine Heere mit dem Klang seines Handschlags widerhallen ließ, o Herr.