மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.164
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.164.1
वर्तमाने यथा यद्धे घोररूपे भयावहे ।
तमसा संवृते लोके रजसा च महीपते ॥ ७.१६४.१ ॥
ஓ மன்னா, பயங்கரமும் அச்சமூட்டும் வடிவும் கொண்ட அப்போர் நடந்து கொண்டிருந்தபோது, உலகம் இருளாலும் புழுதியாலும் மூடப்பட்டிருந்தது.
7.164.2
नापश्यन्त रणे योधाः परस्परमवस्थिताः ।
अनुमानेन संज्ञाभिर्युद्धं तद्ववृधे महत् ॥ ७.१६४.२ ॥
போர்க்களத்தில் நின்ற வீரர்கள் ஒருவரை ஒருவர் காணவில்லை; ஊகத்தாலும் அடையாளங்களாலும் அறிந்துகொண்டனர். அப்போர் பெரிதாக வளர்ந்தது.
7.164.3
नरनागाश्वमथनं परमं रोमहर्षणम् ।
द्रोणकर्णकृपा वीरा भीमपार्षतसात्यकाः।
अन्योन्यं क्षोभयामासुः सैन्यानि नृपसत्तम ॥ ७.१६४.३ ॥
மனிதர்களையும் யானைகளையும் குதிரைகளையும் கடுமையாக அழிக்கும், மயிர்சிலிர்க்கச் செய்யும் போர் நடந்தது; துரோணர், கர்ணர், கிருபர், பீமன், பார்ஷதன், சாத்யகி ஆகிய வீரர்கள் ஒருவரின் படைகளை மற்றவர் கலக்கினர். ஓ மன்னர்களில் சிறந்தவனே.
7.164.4
वध्यमानानि सैन्यानि समन्तात्तैर्महारथैः ।
तमसा संवृते चैव समन्ताद्विप्रदुद्रुवुः ॥ ७.१६४.४ ॥
அந்த மகாரதர்களால் நாற்புறமும் கொல்லப்பட்ட படைகள், இருளால் சூழப்பட்டு எல்லாப் பக்கமும் சிதறி ஓடின.
7.164.5
ते सर्वतो विद्रवन्तो योधा विध्वस्तचेतनाः ।
अहन्यन्त महाराज धावमानाश्च संयुगे ॥ ७.१६४.५ ॥
அவ்வீரர்கள் நாற்புறமும் ஓடிக்கொண்டிருந்தபோது, உணர்வழிந்தவர்களாய், ஓ மகாராஜா, போரில் ஓடும்போதே வெட்டுண்டு மாண்டனர்.
7.164.6
महारथसहस्राणि जघ्नुरन्योन्यमाहवे ।
अन्ये तमसि मूढानि पुत्रस्य तव मन्त्रिते ॥ ७.१६४.६ ॥
ஆயிரக்கணக்கான மகாரதர்கள் போரில் ஒருவரையொருவர் தாக்கினர்; மற்றவர்கள் இருளில் குழம்பி, உங்கள் மகனின் ஆலோசனையின்படி (அவ்வாறு செய்தனர்).
7.164.7
ततः सर्वाणि सैन्यानि सेनागोपाश्च भारत ।
व्यमुह्यन्त रणे तत्र तमसा संवृते सति ॥ ७.१६४.७ ॥
அப்போது, பாரதா, அனைத்துப் படைகளும் படைத் தலைவர்களும் அந்தப் போரில், இருளால் சூழப்பட்டிருந்தபோது, குழம்பிப் போயினர்.
7.164.8
तेषां संलोड्यमानानां पाण्डवैर्विहतौजसाम् ।
अन्धे तमसि मग्नानामासीत्किं वो मनस्तदा ॥ ७.१६४.८ ॥
பாண்டவர்களால் துன்புறுத்தப்பட்டு, வலிமை இழந்து, குருட்டு இருளில் மூழ்கியிருந்த அவர்களுக்கு அப்போது உங்கள் மனம் எப்படி இருந்தது?
7.164.9
कथं प्रकाशस्तेषां वा मम सैन्यस्य वा पुनः ।
बभूव लोके तमसा तथा सञ्जय संवृते ॥ ७.१६४.९ ॥
சஞ்சயா, உலகம் இவ்வாறு இருளால் சூழப்பட்டிருந்தபோது, அவர்களுக்கோ அல்லது என் படைக்கோ மீண்டும் வெளிச்சம் எப்படி வந்தது?
7.164.10
ततः सर्वाणि सैन्यानि हतशिष्टानि यानि वै ।
सेनागोप्तॄनथादिश्य पुनर्व्यूहमकल्पयत् ॥ ७.१६४.१० ॥
அப்போது கொல்லப்படாமல் எஞ்சிய அனைத்துப் படைகளும், படைக் காவலர்களுக்கு ஆணையிட்டு மீண்டும் வியூகத்தை அமைத்தன.
7.164.11
द्रोणः पुरस्ताज्जघने तु शल्य… ।
स्तथा द्रौणिः कृतवर्मा सौबलश्च।
स्वयं तु सर्वाणि बलानि राज… ।
न्राजाऽभ्ययाद्गोपयन्वै निशायाम् ॥ ७.१६४.११ ॥
துரோணர் முன்னும், சல்யன் பின்னும் நின்றனர்; அவ்வாறே துரோணியும் (அசுவத்தாமா), கிருதவர்மனும், சௌபலனும் (சகுனி) நின்றனர். அரசன் தானே அனைத்துப் படைகளையும் காத்தபடி இரவில் முன்னேறினான்…
7.164.12
उवाच सर्वांश्च पदातिसङ्घा… ।
न्दुर्योधनः पार्थिवसान्त्वपूर्वम्।
उत्सृज्य सर्वे परमायुधानि ।
गृह्णीत हस्तैर्ज्वलितान्प्रदीपान् ॥ ७.१६४.१२ ॥
துரியோதனன் அரசுக்குரிய ஆறுதல் வார்த்தைகளோடு முதலில் காலாட்படைத் திரளனைத்தையும் நோக்கிக் கூறினான்… அனைவரும் சிறந்த ஆயுதங்களைக் கீழே வைத்துவிட்டு, கைகளில் எரியும் விளக்குகளை ஏந்துங்கள்.
7.164.13
ते चोदिताः पार्थिवसत्तमेन ।
ततः प्रहृष्टा जगृहुः प्रदीपान् ॥ ७.१६४.१३ ॥
மன்னர்களில் சிறந்தவனால் தூண்டப்பட்டு அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் விளக்குகளை எடுத்துக்கொண்டனர்.
7.164.14
देवर्षिगन्धर्वसुरर्षिसङ्घा ।
विद्याधराश्चाप्सरसां गणाश्च।
नागाः सयक्षोरगकिन्नराश्च ।
हृष्टा दिविस्था जगृहुः प्रदीपान् ॥ ७.१६४.१४ ॥
தேவர், ரிஷி, கந்தர்வர், சுரர், தேவரிஷிகள் கூட்டம், வித்யாதரர்கள், அப்சரஸ் கணங்கள், நாகர், யக்ஷர், உரகர், கின்னரர் ஆகியோர் மகிழ்ச்சியுடன் வானில் நின்று விளக்குகளை எடுத்தனர்.
7.164.15
दिग्धैर्वतेभ्यश्च समापतन्तो… ।
ऽदृश्यन्त दीपाः ससुगन्धितैलाः।
विशेषतो नारदपर्वताभ्यां ।
सम्बोध्यमानाः कुरुपाण्डवार्थम् ॥ ७.१६४.१५ ॥
திரிகளிலிருந்து தீப்பற்றி விழும்… விளக்குகள் காணப்பட்டன; நல்ல வாசனை எண்ணெயுடன், குறிப்பாக நாரதரும் பர்வதரும் குரு-பாண்டவர்களின் நலனுக்காக அழைக்கப்பட்டபோது.
7.164.16
सा भूय एव ध्वजिनी विभक्ता ।
व्यरोचताग्निप्रभया निशायाम्।
महाधनैराभरणैश्च दिव्यैः ।
शस्त्रैश्च दीप्तैरपि सम्पतद्भिः ॥ ७.१६४.१६ ॥
அந்தப் படை மீண்டும் பிரிக்கப்பட்டு இரவில் நெருப்பின் ஒளியால் ஒளிர்ந்தது; பெரும் செல்வமும் தெய்வீக ஆபரணங்களும் ஒளிரும் ஆயுதங்களும் அதில் இருந்தன.
7.164.17
रथेरथे पञ्च विदीपकास्तु ।
प्रदीपकास्तत्र गजे त्रयश्च।
प्रत्यश्वमेकश्च महाप्रदीपः ।
कृतास्तु तैः पाण्डवैः कौरवेयैः ॥ ७.१६४.१७ ॥
ஒவ்வொரு தேரிலும் ஐந்து விளக்குகளும், அங்கு யானையில் மூன்றும், ஒவ்வொரு குதிரைக்கும் ஒரு பெரிய விளக்கும் வைக்கப்பட்டன; பாண்டவர்களும் கௌரவர்களும் அவ்வாறு செய்தனர்.
7.164.18
क्षणेन सर्वे विहिताः प्रदीपा ।
व्यादीपयन्तो ध्वजिनीं तवासु ॥ ७.१६४.१८ ॥
ஒரு கணத்தில் எல்லா விளக்குகளும் அமைக்கப்பட்டு, உங்கள் படையை ஒளிரச் செய்தன.
7.164.19
सर्वास्तु सेना व्यतिसेव्यमानाः ।
पदातिभिः पावकतैलहस्तैः।
प्रकाश्यमाना ददृशुर्निशायां ।
यथान्तरिक्षे जलदास्तडिद्भिः ॥ ७.१६४.१९ ॥
இரவில் அனைத்துப் படைகளும், கையில் தீயும் எண்ணெயும் ஏந்திய காலாட்படையினரால் நகர்த்தப்பட்டு ஒளிரச் செய்யப்பட்டு, வானில் மின்னலால் ஒளிரும் மேகங்கள் போலத் தெரிந்தன.
7.164.20
प्रकाशितायां तु ततो ध्वजिन्यां ।
द्रोणोऽग्निकल्पः प्रतपन्सपत्नान्।
रराज राजेन्दर सुवर्णवर्मा ।
मध्यं गतः सूर्य इवांशुमाली ॥ ७.१६४.२० ॥
அப்போது படை ஒளிர்ந்தபோது, நெருப்புக்கு ஒப்பான துரோணர் பகைவர்களை வாட்டியபடி, பொன் கவசம் அணிந்து, ராஜேந்திரா, நடுவானில் வந்த சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்தார்.
7.164.21
जाम्बूनदेष्वाभरणेषु चैव ।
निष्केषु शुद्धेषु शरासनेषु।
पीतेषु शस्त्रेषु च पावकस्य ।
प्रतिप्रभास्तत्र तदा बभूवुः ॥ ७.१६४.२१ ॥
ஜாம்பூநத பொன் ஆபரணங்களிலும், தூய நிஷ்கங்களிலும், வில்களிலும், பொன்னிற ஆயுதங்களிலும், தீயிலும் அப்போது பிரதிபலித்த ஒளிகள் தோன்றின.
7.164.22
गदाश्च शैक्याः परिघाश्च शुभ्रा ।
रथेषु शक्त्यश्च विवर्तमानाः।
प्रतिप्रभारश्मिभिराजमीढ ।
पुनःपुनः सञ्जनयन्ति दीपान् ॥ ७.१६४.२२ ॥
அஜமீடா, எஃகுக் கதாயுதங்களும், வெண்ணிற இரும்பு உலக்கைகளும், தேர்களில் சுழலும் வேல்களும் பிரதிபலிக்கும் கதிர்களால் மீண்டும் மீண்டும் விளக்குகள் போன்ற ஒளியை உண்டாக்குகின்றன.
7.164.23
छत्राणि वालव्यजनानि खङ्गा ।
दीप्ता महोल्काश्च तथैव राजन्।
व्याघूर्णमानाश्च सुवर्णमाला ।
व्यायच्छतां तत्र तदा विरेजुः ॥ ७.१६४.२३ ॥
அரசே, குடைகள், சாமரங்கள், வாட்கள், எரியும் பெரும் தீப்பந்தங்கள், ஆடும் பொன் மாலைகள் ஆகியவை ஏந்துவோரின் கைகளில் அப்போது அங்கே ஒளிர்ந்தன.
7.164.24
शस्त्रप्रभाभिश्च विराजमानं ।
दीपप्रभाभिश्च तदा बलं तत्।
प्रकाशितं चाभरणप्रभाभि… ।
र्भृशं प्रकाशं नृपते बभूव ॥ ७.१६४.२४ ॥
ஆயுதங்களின் ஒளியாலும் விளக்குகளின் ஒளியாலும் அப்போது அந்தப் படை ஒளிர்ந்தது; ஆபரணங்களின் ஒளியாலும் பிரகாசித்து, அரசே, அது மிகவும் பிரகாசமானது।
7.164.25
पीतानि शस्त्राण्यसृगुक्षितानि ।
वीरावधूतानि तनुच्छदानि।
दीप्तां प्रभां प्राजनयन्त तत्र ।
तपात्यये विद्युदिवान्तरिक्षे ॥ ७.१६४.२५ ॥
இரத்தத்தில் தோய்ந்து, வீரர்களால் அசைக்கப்பட்ட அந்த மஞ்சள் நிற ஆயுதங்களும் கவசங்களும் அங்கே ஒளிரும் பிரகாசத்தை உண்டாக்கின; வெயிலின் முடிவில் வானில் மின்னல் போல.
7.164.26
प्रकम्पितानामभिधातवेगै… ।
रभिघ्नतां चापततां जवेन।
वक्राण्यकाशन्त तदा नराणां ।
वाय्वीरितानीव महाम्बुजानि ॥ ७.१६४.२६ ॥
நடுங்கியவர்களின், அடிகளின் வேகத்தால்… அடித்துக்கொண்டிருந்தவர்களின், வேகமாக விழுந்தவர்களின் வளைந்த உடல்கள் அப்போது காற்றால் அசைக்கப்பட்ட பெரிய தாமரைகள் போல ஒளிர்ந்தன.
7.164.27
महावने दारुमये प्रदीप्ते ।
यथा प्रभा भास्करस्यापि नश्येत्।
तथा तदाऽऽसीद्वजिनी प्रदीप्ता ।
महाभया भारत भीमरूपा ॥ ७.१६४.२७ ॥
பெரிய மரக்காட்டில், மரத்தால் ஆன அது எரியும்போது, கதிரவனின் ஒளியும் மறைந்துவிடுவது போல, அப்போது அந்தப் படை எரிந்து ஒளிர்ந்தது—மிகவும் அச்சமூட்டுவதாய், பாரதா, பயங்கரத் தோற்றத்துடன்.
7.164.28
तत्संप्रदीप्तां बलमस्मदीयं ।
निशाम्य पार्थास्त्वरितास्तथैव।
सर्वेषु सैन्येषु पदातिसङ्घा… ।
नचोदयंस्तेऽपि चक्रुः प्रदीपान् ॥ ७.१६४.२८ ॥
நம் அந்த ஒளிரும் படையைக் கண்டு, பிருதையின் மகன்களான பார்த்தர்களும் விரைவாக, அதுபோலவே எல்லாப் படைகளிலும் காலாட்படைக் கூட்டங்களும்… அவர்களும் விளக்குகளை ஏற்றினர்.
7.164.29
गजेगजे सप्त कृपाः प्रदीपा ।
रथेरथे चैव दश प्रदीपाः।
द्वावश्वपृष्ठे परिपार्श्वतोऽन्ये ।
ध्वजेषु चान्ये जघनेषु चान्ये ॥ ७.१६४.२९ ॥
ஒவ்வொரு யானையிலும் ஏழு, ஒவ்வொரு தேரிலும் பத்து விளக்குகள்; இரண்டு குதிரையின் முதுகில், சில பக்கங்களைச் சுற்றி, சில கொடிகளில், சில பின்புறத்தில்.
7.164.30
सेनासु सर्वासु च पार्श्वतोऽन्ये ।
पश्चात्पुरस्ताच्च समन्ततश्च।
मध्ये तथाऽन्ये ज्वलिताग्निहस्ता ।
व्यदीपयन्पाण्डुसुतस्य सेनाम् ॥ ७.१६४.३० ॥
எல்லாப் படைகளிலும், சில பக்கங்களில், பின்னும் முன்னும் சுற்றிலும், நடுவிலும் மற்றவர்கள் கைகளில் எரியும் தீப்பந்தங்களுடன் பாண்டுவின் மகனின் படையை ஒளிரச் செய்தனர்.
7.164.31
मध्ये तथाऽन्ये ज्वलिताग्निहस्ताः ।
सेनाद्वयेऽपि स्म नरा विचेरुः ॥ ७.१६४.३१ ॥
நடுவிலும் மற்றவர்கள் கைகளில் எரியும் தீப்பந்தங்களுடன் இருந்தனர்; இரு படைகளிலும் மனிதர்கள் அங்குமிங்கும் நடமாடினர்.
7.164.32
सर्वेषु सैन्येषु पदातिसङ्घा ।
विमिश्रिता हस्तिरथाश्वबृन्दैः।
व्यदीपयंस्ते ध्वजिनीं प्रदीप्ता… ।
स्तथा बलं पाण्डवेयाभिगुप्तम् ॥ ७.१६४.३२ ॥
எல்லாப் படைகளிலும் காலாட்படைக் கூட்டங்கள், யானை, தேர், குதிரைக் குழுக்களுடன் கலந்து, எரியும் தீப்பந்தங்களால் அவர்கள் படையை ஒளிரச் செய்தனர்; அதைப்போலவே பாண்டவர்களால் காக்கப்பட்ட படையையும்.
7.164.33
तेन प्रदीप्तेन तथा प्रदीप्तं… ।
बलं तवासीद्बलवद्बलेन।
भाः कुर्वता भानुमता ग्रहेण ।
दिवाकरेणाग्निरिवाभिगुप्तः ॥ ७.१६४.३३ ॥
அதைப்போலவே எரிந்த அந்த ஒளியால் உன் படை வலிமையுடன் ஒளிர்ந்தது; ஒளி செய்யும் சூரியனாலும் கிரகத்தாலும் நெருப்பு காக்கப்படுவது போல்.
7.164.34
तयोः प्रभाः पृथिवीमन्तरिक्षं ।
सर्वा व्यतिक्रम्य दिशश्च वृद्धाः।
तेन प्रकाशेन भृशं प्रकाशं ।
बभूव तेषां तव चैव सैन्यम् ॥ ७.१६४.३४ ॥
அவ்விருவரின் ஒளிகள் பூமியையும் வானையும், எல்லா திசைகளையும் கடந்து பெருகின. அந்த ஒளியால் உங்கள் படையும் அவர்கள் படையும் மிகவும் ஒளிர்ந்தன.
7.164.35
तेन प्रकाशेन दिवं गतेन ।
सम्बोधिता देवगणाश्च राजन्।
गन्धर्वयक्षासुरसिद्धसङ्घाः ।
समागमन्नप्सरसश्च सर्वाः ॥ ७.१६४.३५ ॥
அந்த ஒளி வானத்தை எட்டியதால், ஓ அரசே, தேவர் கூட்டங்கள் விழிப்புற்றன. கந்தர்வர், யக்ஷர், அசுரர், சித்தர் கூட்டங்களும் எல்லா அப்சரஸ்களும் அங்கு கூடினர்.
7.164.36
तद्देवगन्धर्वसमाकुलं च ।
यक्षासुरेन्द्राप्सरसां गणैश्च।
हतैश्च शूरैर्दिवमारुहद्भि… ।
रायोधनं दिव्यकल्पं बभूव ॥ ७.१६४.३६ ॥
தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் நிறைந்த அந்தப் போர்க்களம், யக்ஷர், அசுரர், இந்திரன் மற்றும் அப்சரஸ்களின் கூட்டங்களால் நிறைந்தது. கொல்லப்பட்ட வீரர்கள் வானத்தை நோக்கி ஏற, அது தெய்வீக உலகம் போல் ஆனது.
7.164.37
रथाश्वनागाकुलदीपदीप्तं ।
संरब्धयोधं हतविद्रुताश्वम्।
महद्बलं व्यूढरथाश्वनागं ।
सुरासुरव्यूहसमं बभूव ॥ ७.१६४.३७ ॥
தேர்கள், குதிரைகள், யானைகளின் நெருக்கத்தில் விளக்குகளால் ஒளிர்ந்தது; கோபமுற்ற வீரர்களால் நிறைந்தது; கொல்லப்பட்ட, ஓடும் குதிரைகளுடன் இருந்தது. அணிவகுத்த தேர்களும் குதிரைகளும் யானைகளும் கொண்ட அந்தப் பெரும் படை, தேவர் அசுரர் அணிவகுப்பைப் போல் ஆயிற்று.
7.164.38
तच्छक्तिसङ्घाकुलचण्डवातं ।
महारथाभ्रं गजवाजिघोषम्।
शस्त्रौगवर्षं रुधिराम्बुधारं ।
निशि प्रवृत्तं रथदुर्दिनं तत् ॥ ७.१६४.३८ ॥
ஈட்டிக் கூட்டங்களால் நிறைந்த கொடும் காற்று, பெரும் தேர் வீரர்களாகிய மேகம், யானைகளும் குதிரைகளும் எழுப்பிய முழக்கம், ஆயுதங்களின் பெருமழை, குருதியின் நீரோட்டம். இரவில் தொடங்கிய அந்தத் தேர்ப்போர் மழை நாள் போலிருந்தது.
7.164.39
तस्मिन्महाग्निप्रतिमो महात्मा ।
सन्तापंयन्पाण्डवान्विप्रमुख्यः।
गभस्तिभिर्मध्यगतो यथाऽर्को ।
वर्षात्यये तद्वदभून्नरेन्द्र ॥ ७.१६४.३९ ॥
அந்தப் போரில் பெரும் நெருப்பைப் போன்ற மகாத்மா, அந்தணர்களில் தலைசிறந்தவர் பாண்டவர்களை வருத்தியபடி, மழைக்காலம் முடிவில் கதிர்களுக்கு நடுவே நிற்கும் சூரியனைப் போல் ஆனார், மன்னா.