Mahābhārata · Adhyāya 7.164
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.164.1
वर्तमाने यथा यद्धे घोररूपे भयावहे ।
तमसा संवृते लोके रजसा च महीपते ॥ ७.१६४.१ ॥
Ó senhor da terra, enquanto aquela batalha terrível e espantosa prosseguia, e o mundo estava envolto em trevas e poeira.
7.164.2
नापश्यन्त रणे योधाः परस्परमवस्थिताः ।
अनुमानेन संज्ञाभिर्युद्धं तद्ववृधे महत् ॥ ७.१६४.२ ॥
Os guerreiros que estavam na batalha não podiam ver uns aos outros; reconheciam-se por conjectura e sinais, e aquele grande combate cresceu.
7.164.3
नरनागाश्वमथनं परमं रोमहर्षणम् ।
द्रोणकर्णकृपा वीरा भीमपार्षतसात्यकाः।
अन्योन्यं क्षोभयामासुः सैन्यानि नृपसत्तम ॥ ७.१६४.३ ॥
Ocorreu um massacre supremo e arrepiante de homens, elefantes e cavalos; heróis como Droṇa, Karṇa, Kṛpa, Bhīma, Pārṣata e Sātyaki agitavam os exércitos uns dos outros, ó melhor dos reis.
7.164.4
वध्यमानानि सैन्यानि समन्तात्तैर्महारथैः ।
तमसा संवृते चैव समन्ताद्विप्रदुद्रुवुः ॥ ७.१६४.४ ॥
Os exércitos, abatidos por todos os lados por aqueles grandes guerreiros de carro e cobertos pelas trevas, fugiram em todas as direções.
7.164.5
ते सर्वतो विद्रवन्तो योधा विध्वस्तचेतनाः ।
अहन्यन्त महाराज धावमानाश्च संयुगे ॥ ७.१६४.५ ॥
Aqueles guerreiros, fugindo por todos os lados com os sentidos despedaçados, foram abatidos enquanto corriam na batalha, ó grande rei.
7.164.6
महारथसहस्राणि जघ्नुरन्योन्यमाहवे ।
अन्ये तमसि मूढानि पुत्रस्य तव मन्त्रिते ॥ ७.१६४.६ ॥
Milhares de grandes guerreiros de carro atacaram-se uns aos outros na batalha; outros, desorientados nas trevas, fizeram-no por conselho do teu filho.
7.164.7
ततः सर्वाणि सैन्यानि सेनागोपाश्च भारत ।
व्यमुह्यन्त रणे तत्र तमसा संवृते सति ॥ ७.१६४.७ ॥
Então, ó Bhārata, todos os exércitos e os guardiões do exército ficaram desorientados naquela batalha, quando tudo estava envolto em trevas.
7.164.8
तेषां संलोड्यमानानां पाण्डवैर्विहतौजसाम् ।
अन्धे तमसि मग्नानामासीत्किं वो मनस्तदा ॥ ७.१६४.८ ॥
Qual era a vossa mente então, quando eles, assediados pelos Pāṇḍavas e com a força abatida, estavam mergulhados na escuridão cega?
7.164.9
कथं प्रकाशस्तेषां वा मम सैन्यस्य वा पुनः ।
बभूव लोके तमसा तथा सञ्जय संवृते ॥ ७.१६४.९ ॥
Como, ó Sañjaya, quando o mundo estava assim envolto em trevas, voltou a luz para eles ou para o meu exército?
7.164.10
ततः सर्वाणि सैन्यानि हतशिष्टानि यानि वै ।
सेनागोप्तॄनथादिश्य पुनर्व्यूहमकल्पयत् ॥ ७.१६४.१० ॥
Então todos os exércitos que haviam sobrevivido ao massacre, após dar ordens aos guardiões do exército, dispuseram novamente sua formação de batalha.
7.164.11
द्रोणः पुरस्ताज्जघने तु शल्य… ।
स्तथा द्रौणिः कृतवर्मा सौबलश्च।
स्वयं तु सर्वाणि बलानि राज… ।
न्राजाऽभ्ययाद्गोपयन्वै निशायाम् ॥ ७.१६४.११ ॥
Droṇa estava à frente e Śalya na retaguarda; igualmente Drauṇi (Aśvatthāman), Kṛtavarman e Saubala (Śakuni). O próprio rei avançou à noite, protegendo todas as forças…
7.164.12
उवाच सर्वांश्च पदातिसङ्घा… ।
न्दुर्योधनः पार्थिवसान्त्वपूर्वम्।
उत्सृज्य सर्वे परमायुधानि ।
गृह्णीत हस्तैर्ज्वलितान्प्रदीपान् ॥ ७.१६४.१२ ॥
Duryodhana, primeiro com palavras reais de consolo, falou a todos os grupos de infantaria… Que todos larguem suas grandes armas e peguem em suas mãos lâmpadas acesas.
7.164.13
ते चोदिताः पार्थिवसत्तमेन ।
ततः प्रहृष्टा जगृहुः प्रदीपान् ॥ ७.१६४.१३ ॥
Incitados pelo melhor dos reis, então, alegres, pegaram as lâmpadas.
7.164.14
देवर्षिगन्धर्वसुरर्षिसङ्घा ।
विद्याधराश्चाप्सरसां गणाश्च।
नागाः सयक्षोरगकिन्नराश्च ।
हृष्टा दिविस्था जगृहुः प्रदीपान् ॥ ७.१६४.१४ ॥
As hostes de deuses, videntes, gandharvas e sábios divinos, os vidyādharas, as tropas de apsarases, os nāgas, junto com os yakṣas, uragas e kinnaras, alegres, postados no céu, pegaram as lâmpadas.
7.164.15
दिग्धैर्वतेभ्यश्च समापतन्तो… ।
ऽदृश्यन्त दीपाः ससुगन्धितैलाः।
विशेषतो नारदपर्वताभ्यां ।
सम्बोध्यमानाः कुरुपाण्डवार्थम् ॥ ७.१६४.१५ ॥
Caindo das mechas… apareceram as lâmpadas, perfumadas de bom óleo, sobretudo quando Nārada e Parvata as exortavam pelo bem dos kurus e pāṇḍavas.
7.164.16
सा भूय एव ध्वजिनी विभक्ता ।
व्यरोचताग्निप्रभया निशायाम्।
महाधनैराभरणैश्च दिव्यैः ।
शस्त्रैश्च दीप्तैरपि सम्पतद्भिः ॥ ७.१६४.१६ ॥
Aquele exército, dividido de novo, brilhou à noite com a luz do fogo, com grande riqueza, ornamentos divinos e armas flamejantes que caíam juntas.
7.164.17
रथेरथे पञ्च विदीपकास्तु ।
प्रदीपकास्तत्र गजे त्रयश्च।
प्रत्यश्वमेकश्च महाप्रदीपः ।
कृतास्तु तैः पाण्डवैः कौरवेयैः ॥ ७.१६४.१७ ॥
Em cada carro cinco lâmpadas, no elefante três, e para cada cavalo uma grande lâmpada; isto foi feito pelos pāṇḍavas e kauravas.
7.164.18
क्षणेन सर्वे विहिताः प्रदीपा ।
व्यादीपयन्तो ध्वजिनीं तवासु ॥ ७.१६४.१८ ॥
Num instante todas as lâmpadas foram dispostas e iluminaram o teu exército.
7.164.19
सर्वास्तु सेना व्यतिसेव्यमानाः ।
पदातिभिः पावकतैलहस्तैः।
प्रकाश्यमाना ददृशुर्निशायां ।
यथान्तरिक्षे जलदास्तडिद्भिः ॥ ७.१६४.१९ ॥
À noite, todos os exércitos, impulsionados pela infantaria que segurava fogo e óleo nas mãos, iluminados, foram vistos como nuvens no céu iluminadas por relâmpagos.
7.164.20
प्रकाशितायां तु ततो ध्वजिन्यां ।
द्रोणोऽग्निकल्पः प्रतपन्सपत्नान्।
रराज राजेन्दर सुवर्णवर्मा ।
मध्यं गतः सूर्य इवांशुमाली ॥ ७.१६४.२० ॥
Então, iluminado o exército, Droṇa, semelhante ao fogo, queimando os inimigos, brilhou, ó senhor dos reis, em sua armadura dourada, como o sol de raios que chegou ao meio-dia.
7.164.21
जाम्बूनदेष्वाभरणेषु चैव ।
निष्केषु शुद्धेषु शरासनेषु।
पीतेषु शस्त्रेषु च पावकस्य ।
प्रतिप्रभास्तत्र तदा बभूवुः ॥ ७.१६४.२१ ॥
Nos ornamentos de ouro de Jāmbūnada, nas moedas de ouro puro, nos arcos, nas armas douradas e no fogo, surgiram então reflexos de luz.
7.164.22
गदाश्च शैक्याः परिघाश्च शुभ्रा ।
रथेषु शक्त्यश्च विवर्तमानाः।
प्रतिप्रभारश्मिभिराजमीढ ।
पुनःपुनः सञ्जनयन्ति दीपान् ॥ ७.१६४.२२ ॥
Maças de aço, clavas de ferro brilhantes e lanças girando nos carros, ó descendente de Ajamīḍha, com seus raios de luz refletida produzem repetidamente luzes como lâmpadas.
7.164.23
छत्राणि वालव्यजनानि खङ्गा ।
दीप्ता महोल्काश्च तथैव राजन्।
व्याघूर्णमानाश्च सुवर्णमाला ।
व्यायच्छतां तत्र तदा विरेजुः ॥ ७.१६४.२३ ॥
Ó rei, os guarda-sóis, os abanos de cauda de iaque, as espadas, as grandes tochas ardentes e as guirlandas douradas que balançavam, nas mãos de quem os erguia, brilharam então ali.
7.164.24
शस्त्रप्रभाभिश्च विराजमानं ।
दीपप्रभाभिश्च तदा बलं तत्।
प्रकाशितं चाभरणप्रभाभि… ।
र्भृशं प्रकाशं नृपते बभूव ॥ ७.१६४.२४ ॥
Iluminado pelo brilho das armas e pela luz das lâmpadas, aquele exército resplandeceu então; iluminado também pelo esplendor dos adornos, ó rei, tornou-se extremamente brilhante.
7.164.25
पीतानि शस्त्राण्यसृगुक्षितानि ।
वीरावधूतानि तनुच्छदानि।
दीप्तां प्रभां प्राजनयन्त तत्र ।
तपात्यये विद्युदिवान्तरिक्षे ॥ ७.१६४.२५ ॥
Aquelas armas amareladas, untadas de sangue e agitadas pelos heróis, e as armaduras produziam ali uma luz ardente, como o relâmpago no céu no fim do verão.
7.164.26
प्रकम्पितानामभिधातवेगै… ।
रभिघ्नतां चापततां जवेन।
वक्राण्यकाशन्त तदा नराणां ।
वाय्वीरितानीव महाम्बुजानि ॥ ७.१६४.२६ ॥
Os corpos curvados dos homens que tremiam sob a força dos golpes, dos que feriam e dos que caíam rapidamente, brilharam então como grandes lótus agitados pelo vento.
7.164.27
महावने दारुमये प्रदीप्ते ।
यथा प्रभा भास्करस्यापि नश्येत्।
तथा तदाऽऽसीद्वजिनी प्रदीप्ता ।
महाभया भारत भीमरूपा ॥ ७.१६४.२७ ॥
Como numa grande floresta de madeira em chamas, a ponto de a própria luz do sol se perder, assim ardeu então aquele exército, ó Bhārata, muito temível e de forma terrível.
7.164.28
तत्संप्रदीप्तां बलमस्मदीयं ।
निशाम्य पार्थास्त्वरितास्तथैव।
सर्वेषु सैन्येषु पदातिसङ्घा… ।
नचोदयंस्तेऽपि चक्रुः प्रदीपान् ॥ ७.१६४.२८ ॥
Vendo nosso exército resplandecer intensamente, os filhos de Pṛthā também, apressadamente, e igualmente em todos os exércitos os bandos de infantaria… também acenderam lâmpadas.
7.164.29
गजेगजे सप्त कृपाः प्रदीपा ।
रथेरथे चैव दश प्रदीपाः।
द्वावश्वपृष्ठे परिपार्श्वतोऽन्ये ।
ध्वजेषु चान्ये जघनेषु चान्ये ॥ ७.१६४.२९ ॥
Em cada elefante sete lâmpadas, em cada carro dez lâmpadas; duas sobre o dorso dos cavalos, outras em torno dos flancos, outras nos estandartes e outras na retaguarda.
7.164.30
सेनासु सर्वासु च पार्श्वतोऽन्ये ।
पश्चात्पुरस्ताच्च समन्ततश्च।
मध्ये तथाऽन्ये ज्वलिताग्निहस्ता ।
व्यदीपयन्पाण्डुसुतस्य सेनाम् ॥ ७.१६४.३० ॥
Em todos os exércitos, outros nos flancos, atrás, à frente e por todos os lados, e outros no centro, com tochas acesas nas mãos, iluminavam o exército do filho de Pāṇḍu.
7.164.31
मध्ये तथाऽन्ये ज्वलिताग्निहस्ताः ।
सेनाद्वयेऽपि स्म नरा विचेरुः ॥ ७.१६४.३१ ॥
No centro também havia outros com tochas acesas nas mãos; em ambos os exércitos os homens andavam de um lado para o outro.
7.164.32
सर्वेषु सैन्येषु पदातिसङ्घा ।
विमिश्रिता हस्तिरथाश्वबृन्दैः।
व्यदीपयंस्ते ध्वजिनीं प्रदीप्ता… ।
स्तथा बलं पाण्डवेयाभिगुप्तम् ॥ ७.१६४.३२ ॥
Em todos os exércitos, multidões de infantes misturadas a tropas de elefantes, carros e cavalos iluminavam o exército com tochas acesas; assim também a força protegida pelos Pāṇḍava.
7.164.33
तेन प्रदीप्तेन तथा प्रदीप्तं… ।
बलं तवासीद्बलवद्बलेन।
भाः कुर्वता भानुमता ग्रहेण ।
दिवाकरेणाग्निरिवाभिगुप्तः ॥ ७.१६४.३३ ॥
Com aquela luz ardente, o teu próprio exército, fortalecido pela sua força, resplandeceu, como o fogo é protegido pelo sol radiante.
7.164.34
तयोः प्रभाः पृथिवीमन्तरिक्षं ।
सर्वा व्यतिक्रम्य दिशश्च वृद्धाः।
तेन प्रकाशेन भृशं प्रकाशं ।
बभूव तेषां तव चैव सैन्यम् ॥ ७.१६४.३४ ॥
Os brilhos daqueles dois, ultrapassando a terra, o céu e todas as direções, se expandiram. Com essa luz, o teu exército e o deles foram intensamente iluminados.
7.164.35
तेन प्रकाशेन दिवं गतेन ।
सम्बोधिता देवगणाश्च राजन्।
गन्धर्वयक्षासुरसिद्धसङ्घाः ।
समागमन्नप्सरसश्च सर्वाः ॥ ७.१६४.३५ ॥
Quando aquela luz subiu aos céus, ó rei, as hostes dos deuses despertaram, e as multidões de gandharvas, yakṣas, asuras e siddhas, e todas as apsarases, ali se reuniram.
7.164.36
तद्देवगन्धर्वसमाकुलं च ।
यक्षासुरेन्द्राप्सरसां गणैश्च।
हतैश्च शूरैर्दिवमारुहद्भि… ।
रायोधनं दिव्यकल्पं बभूव ॥ ७.१६४.३६ ॥
Aquele campo de batalha, repleto de deuses e gandharvas, encheu-se de hostes de yakṣas, asuras, Indra e apsarases; enquanto os heróis mortos subiam ao céu, tornou-se como um reino divino.
7.164.37
रथाश्वनागाकुलदीपदीप्तं ।
संरब्धयोधं हतविद्रुताश्वम्।
महद्बलं व्यूढरथाश्वनागं ।
सुरासुरव्यूहसमं बभूव ॥ ७.१६४.३७ ॥
Resplandecendo com as lâmpadas da multidão de carros, cavalos e elefantes, cheio de guerreiros enfurecidos, com cavalos mortos e em fuga, aquele grande exército, com carros, cavalos e elefantes dispostos em ordem, tornou-se semelhante à formação dos deuses e asuras.
7.164.38
तच्छक्तिसङ्घाकुलचण्डवातं ।
महारथाभ्रं गजवाजिघोषम्।
शस्त्रौगवर्षं रुधिराम्बुधारं ।
निशि प्रवृत्तं रथदुर्दिनं तत् ॥ ७.१६४.३८ ॥
Um vento feroz repleto de feixes de lanças, uma nuvem de grandes guerreiros em carros, o rugido de elefantes e cavalos, uma chuva de armas, uma torrente de sangue como água: aquele dia tempestuoso de carros começou à noite.
7.164.39
तस्मिन्महाग्निप्रतिमो महात्मा ।
सन्तापंयन्पाण्डवान्विप्रमुख्यः।
गभस्तिभिर्मध्यगतो यथाऽर्को ।
वर्षात्यये तद्वदभून्नरेन्द्र ॥ ७.१६४.३९ ॥
Naquela batalha, o magnânimo, semelhante a um grande fogo, o principal dos brâmanes, atormentando os Pāṇḍavas, tornou-se como o sol no meio de seus raios no fim da estação das chuvas, ó senhor dos homens.