مهابهاراتا · أدهيايا 7.171
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.171.1
तस्मिन्सुतुमुले युद्धे वर्तमाने भयावहे ।
धृष्टद्युम्नो महाराज द्रोणमेवाभ्यवर्तत ॥ ७.१७१.१ ॥
وبينما كانت تلك المعركة الصاخبة المرعبة مستعرة، أيها الملك العظيم، تقدّم دهريشتادياumna مباشرة نحو درونا.
7.171.2
सन्दधानो धनुःश्रेष्ठं ज्यां विकुर्षन्पुनः पुनः ।
अभ्यद्रवत द्रोणस्य रथं रुक्मविभूषितम् ॥ ७.१७१.२ ॥
وضع السهم على أفضل القوس وشدّ الوتر مراراً وتكراراً، ثم اندفع نحو عربة درونا المزينة بالذهب.
7.171.3
धृष्टद्युम्नमथायान्तं द्रोणस्यान्तचिकीर्षया ।
परिवव्रुर्महाराज पाञ्चालाः पाण्डवैः सह ॥ ७.१७१.३ ॥
ولما كان دهريشتادياumna يتقدم عازماً على إنهاء حياة درونا، أيها الملك العظيم، أحاطت به البانشالا مع البانداڤا.
7.171.4
तथा परिवृतं दृष्ट्वा द्रोणमाचार्यसत्तमम् ।
पुत्रास्ते सर्वतो यत्ता ररक्षुर्द्रोणमाहवे ॥ ७.१७१.४ ॥
ولما رأى بنوك أستاذ الأساتذة درونا محاطاً هكذا، تأهبوا من كل جانب وحموه في المعركة.
7.171.5
बलार्णवौ ततस्तौ तु समेयातां निशामुखे ।
गातोद्धूतौ क्षुब्धसत्वौ भैरवौ सागराविव ॥ ७.१७१.५ ॥
ثم عند بداية الليل التقى ذانك البحران من الجيوش، مضطربين مشتعلين بالغضب، كبحرين مرعبين.
7.171.6
ततो द्रोणं महाराज पाञ्चाल्यः पञ्चभिः शरैः ।
विव्याध हृदये तूर्णं सिंहनादं ननाद च ॥ ७.१७१.६ ॥
ثم، أيها الملك العظيم، أصاب أمير البانشالا صدر درونا بخمسة سهام بسرعة، وزأر زئير الأسد.
7.171.7
तं द्रोणः पञ्चविंशत्या विद्धा भारत संयुगे ।
चिच्छेदान्येन भल्लेन धनुरस्य महास्वनम् ॥ ७.१७१.७ ॥
يا بهاراتا، في المعركة طعنه درونا بخمسة وعشرين سهمًا، وبسهم آخر هلالي الرأس قطع قوسه ذات الصوت المدوي.
7.171.8
धृष्टद्युम्नस्तु निर्विद्धो द्रोणेन भरतर्षभ ।
उत्ससर्ज धनुस्तूर्णं सन्दश्य दशनच्छदम् ॥ ७.१७१.८ ॥
لكن دهريشتادयुمنا، وقد طعنه درونا، يا ثور البهاراتا، عضّ شفته وألقى قوسه سريعًا.
7.171.9
ततः क्रुद्धो महाराज धृष्टद्युम्नः प्रतापवान् ।
आददेऽन्यद्धनुःश्रेष्ठं द्रोणस्यान्तचिकीर्षया ॥ ७.१७१.९ ॥
ثم، يا ملكي العظيم، غضب دهريشتادयुمنا الجبار، راغبًا في إنهاء درونا، فأخذ قوسًا أخرى فائقة.
7.171.10
विकृष्य च धनुश्चित्रमाकर्णात्परवीरहा ।
द्रोणस्यानत्करं घोरं व्यसृजत्सायकं ततः ॥ ७.१७१.१० ॥
ثم، قاتل الأبطال الأعداء، شدّ قوسه العجيبة حتى أذنه، وأطلق نحو درونا سهمًا رهيبًا لا يُردّ.
7.171.11
स विसृष्टो बलवता शरो घोरो महामृधे ।
भासयामास तत्सैन्यं दिवाकर इवोदितः ॥ ७.१७१.११ ॥
أضاء ذلك السهم الرهيب، الذي أطلقه ذو البأس، ذلك الجيش في الحرب العظيمة كالشمس طالعةً.
7.171.12
तं तु दृष्ट्वा शरं घोरं देवगन्धर्वमानवाः ।
स्वस्त्यस्तु समरे राजन्द्रोणायेत्यब्रुवन्वचः ॥ ७.१७१.१२ ॥
أيها الملك، لما رأى الآلهة والغاندهارفا والبشر ذلك السهم الرهيب قالوا هذه الكلمات: «ليكن السلام لدرونا في المعركة!»
7.171.13
तं तु सायकमायान्तमाचार्यस्य रथं प्रति ।
कर्णो द्वादशधआ राजंश्चिच्छेद कृतहस्तवत् ॥ ७.१७१.१३ ॥
يا ملك، قطع كارنا ذلك السهم القادم نحو عربة المعلم إلى اثني عشر قطعة كرامٍ ماهرٍ بالقوس.
7.171.14
स च्छिन्नो बहुधा राजन्सूतपुत्रेण धन्विना ।
निपपात शरस्तूर्णं निर्विषो भुजगो यथा ॥ ७.१७१.१४ ॥
يا ملك، ذلك السهم الذي قطعه كارنا، ابن السائس الرامي، إلى قطع كثيرة، سقط سريعاً كحية بلا سم.
7.171.15
छित्त्वा तु समरे बाणं शरैः सन्नतपर्वभिः ।
धृष्टद्युम्नं ततः कर्णो विव्याध दशभिः शरैः ॥ ७.१७१.१५ ॥
بعد أن قطع كارنا ذلك السهم في المعركة، أصاب دريشتادييومنا بعشرة سهام ذات عقد منحنية.
7.171.16
पञ्चभिर्द्रोणपुत्रस्तु स्वयं द्रोणस्तु सप्तभिः ।
शल्यश्च दशभिर्बाणैस्त्रिभिर्दुःशासनस्तथा ॥ ७.१७१.१६ ॥
ابن دروna بخمسة سهام، ودرونا نفسه بسبعة، وشالya بعشرة سهام، ودوحشاسانا بثلاثة أيضاً.
7.171.17
दुर्योधनस्तु विंशत्या शकुनिश्चापि पञ्चभिः ।
पाञ्चाल्यं त्वरयाऽविध्यन्सर्व एव महारथाः ॥ ७.१७१.१७ ॥
دريودهانا بعشرين سهماً، وشاكوني أيضاً بخمسة، وجميع المحاربين العظماء على العربات طعنوا أمير البانتشالا بسرعة.
7.171.18
स विद्धः सप्तभिर्घोरैर्द्रोणस्यार्थे महाहवे ।
सर्वानसम्भ्रमाद्राज प्रत्यविद्ध्यत्त्रिभिस्त्रिभिः।
द्रोणं द्रौणिं च कर्णं च विव्याध च तवात्मजम् ॥ ७.१७१.१८ ॥
أصيب بسبعة سهام مرعبة في تلك المعركة العظيمة من أجل درونا، فرد يا ملك دون اضطراب على كل منهم بثلاثة سهام: طعن درونا ودراوني وكارنا وابنك أيضاً.
7.171.19
ते भिन्ना धन्विना तेन धृष्टद्युम्नं पुनर्मृधे ।
विव्यधुः पञ्चभिस्तूर्णमेकैको रथिनां वरः ॥ ७.१७१.१९ ॥
لقد أصابهم ذلك الرامي، فأصابوا دهرشتاديومنا مرة أخرى في المعركة بسرعة، كل واحد منهم بخمسة سهام، وكان كل واحد منهم أفضل راكبي العربات.
7.171.20
द्रुमसेनस्तु सङ्क्रुद्धो राजन्विव्याध पत्रिणा ।
त्रिभिश्चान्यैः शरैस्तूर्णं तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१७१.२० ॥
أما دروماسينا، وقد اشتد غضبه أيها الملك، فقد أصابه بسرعة بسهم واحد ثم بثلاثة وبغيرها، وقال: «قف، قف!»
7.171.21
स तु तं प्रतिविव्याध त्रिभिस्तीक्ष्णैरजिह्मगैः ।
स्वर्णपुङ्खैः शिलाधौतैः प्राणान्तकरमैर्युधि ॥ ७.१७१.२१ ॥
لكنه أصابه بدوره بثلاثة سهام حادة مستقيمة الطيران، ذات ريش ذهبي، مشحوذة على الحجر، قاتلة في المعركة.
7.171.22
भल्लेनान्येन तु पुनः सुवर्णोज्ज्वलकुण्डलम् ।
निचकर्त शिरः कायाद्द्रुमसेनस्य वीर्यवान् ॥ ७.१७१.२२ ॥
ثم قطع ذلك البطل بسهم آخر ذي رأس هلالي رأس دروماسينا، الرأس المتألق بالأقراط الذهبية، عن جسده.
7.171.23
तच्छिरो न्यपतद्भूमौ सन्दष्टौष्ठपुटं रणे ।
महावातसमुद्धूतं पक्वं तालफलं यथा ॥ ७.१७१.२३ ॥
سقط ذلك الرأس، وشفتاه مطبقتان بأسنانه، على الأرض في المعركة، كثمرة نخيل ناضجة هزّتها ريح عاتية.
7.171.24
तान्स विद्धा पुनर्योधान्वीरः सुनिशितैः शरैः ।
राधेयस्याच्छिनद्भल्लैः कार्मुकं चित्रयोधिनः ॥ ७.१७१.२४ ॥
بعد أن أصاب أولئك المحاربين مرة أخرى بسهام حادة جداً، قطع ذلك البطل بسهام ذات رؤوس هلالية قوس الرامي الماهر لكارنا ابن رادها.
7.171.25
न तु तन्ममृषे कर्णो धनुषश्छेदनं तथा ।
निकर्तनमिवात्युग्रं लाङ्गूलस्य महाहरिः ॥ ७.१७१.२५ ॥
لكن كارنا لم يحتمل قطع قوسه بهذه الصورة، كما لا يحتمل الأسد العظيم قطع ذيله بعنف شديد.
7.171.26
सोऽन्यद्धनुः समादाय क्रोधरक्तेक्षणः श्वसन् ।
अभ्यद्रवच्छरौघैस्तं धृष्टद्युम्नं महाबलम् ॥ ७.१७१.२६ ॥
أخذ قوسًا آخر، وعيناه حمراوان من الغضب، يلهث، وانقض بوابل من السهام على دريشتديومنا القوي.
7.171.27
दृष्ट्वा कर्णं तु संरब्धं ते वीराः षड्रथर्षभाः ।
पाञ्चाल्यपुत्रं त्वरिताः परिवव्रुर्जिघांसया ॥ ७.१७१.२७ ॥
ولما رأوا كارنا مغتاظًا، أسرع أولئك الأبطال الستة، أفضل الراكبين على العربات، فأحاطوا بابن ملك بانشالا يريدون قتله.
7.171.28
षण्णां योधप्रवीराणां तावकानां पुरस्कृतम् ।
मृत्योरास्यमनुप्राप्तं धृष्टद्युम्नमममंस्महि ॥ ७.१७१.२८ ॥
وقد حسبنا أن دريشتديومنا، الذي قدّمه أبطالكم الستة الأفضل، قد بلغ فم الموت.
7.171.29
पतस्मिन्नेव काले तु दाशार्हो विकिरञ्छरान् ।
धृष्टद्युम्नं पराक्रान्तं सात्यकिः प्रत्यपद्यत ॥ ७.१७१.२९ ॥
وفي تلك اللحظة نفسها، جاء ساتياكي من نسل داشارها يُمطر السهام لنجدة دريشتديومنا الشجاع.
7.171.30
तमायान्तं महेष्वासं सात्यकिं युद्धदुर्मदम् ।
राधेयो दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यदजिह्मगैः ॥ ७.१७१.३० ॥
ولما رأى كارنا، ابن راداه، ساتياكي الرامي العظيم المتعجرف في القتال يتقدم، أصابه بعشرة سهام مستقيمة ردًّا عليه.
7.171.31
तं सात्यकिर्महाराज विव्याध दशभिः शरैः ।
पश्यतां सर्ववीराणां मा गास्तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१७१.३१ ॥
أيها الملك العظيم، أصابه ساتياكي بعشرة سهام، وبينما كان جميع الأبطال يشاهدون، قال: «لا تذهب، قف!»
7.171.32
स सात्यकेस्तु बलिनः कर्णस्य च महात्मनः ।
आसीत्समागमो राजन्बलिवासवयोरिव ॥ ७.१७१.३२ ॥
أيها الملك، كان ذلك اللقاء بين ساتياكي القوي وكارنا النبيل كمعركة بالي وفاسافا.
7.171.33
त्रासयन्रथघोषेण क्षत्रियान्क्षत्रियर्षभः ।
राजीवलोचनं कर्णं सात्यकिः प्रत्यविध्यत ॥ ७.१७१.३३ ॥
ساتياكي، ثور المحاربين، يرعب المحاربين بدوي عربته، فأصاب كارنا ذا العينين كاللوتس.
7.171.34
कम्पयन्निव घोषेण धनुषो वसुधां बली ।
सूतपुत्रो महाराज सात्यकिं प्रत्ययोधयत् ॥ ७.१७१.३४ ॥
أيها الملك العظيم، ابن السائق القوي، كأنه يهز الأرض بطنين قوسه، حارب ساتياكي.
7.171.35
विपाठकर्णिनाराचैर्वत्सदन्तैः क्षुरैरपि ।
कर्णः शरशतैश्चापि शैनेयं प्रत्यनिद्व्यत ॥ ७.१७१.३५ ॥
ردّ كارنا على شاينيا بسهام فيباتها وكارنين ونارايتشا، وبسهام أنياب العجل والشفرة، وبمئات السهام.
7.171.36
तथैव युध्यमानोऽपि वृष्णीनां प्रवरो युधि ।
अभ्यवर्षच्छरैः कर्णं तद्युद्धमभवत्समम् ॥ ७.१७१.३६ ॥
وبالمثل، أمطر ساتياكي، أبرز الفريشنيين في القتال، كارنا بوابل من السهام، فصار ذلك القتال متكافئاً.
7.171.37
तावकाश्च महाराज कर्णपुत्रश्च दंशितः ।
सात्यकिं विव्यधुस्तूर्ण समन्तान्निशितैः शरैः ॥ ७.१७१.३७ ॥
أيها الملك العظيم، رماك وابن كارنا المدرَّعان سريعًا من كل جانب بسهام حادة فأصابوا ساتياكي.
7.171.38
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य तेषां कर्णस्य वा विभो ।
अविद्व्यत्सात्यकिः क्रुद्धो वृषसेनं स्तनान्तरे ॥ ७.१७१.३८ ॥
أيها السيد، دفع ساتياكي الغاضب أسلحتهم وأسلحة كارنا بأسلحته، وأصاب فريشاسينا في صدره.
7.171.39
तेन बाणेन निर्विद्धो वृषसेनो विशाम्पते ।
न्यपतत्स रथे मूढो धनुरुत्सृज्य वीर्यवान् ॥ ७.१७१.३९ ॥
أيها ملك البشر، أصابه ذلك السهم، فسقط فريشاسينا الشجاع مذهولًا، وألقى قوسه، وهوى على عربته.
7.171.40
ततः कर्णो हतं मत्वा वृषसेनं महारथम् ।
पुत्रशोकाभिसन्तप्तः सात्यकिं प्रत्यपीडयत् ॥ ७.१७१.४० ॥
ثم ضغط كارنا على ساتياكي بشدة، وهو المكلوم بحزن ابنه، ظانًّا أن الفارس العظيم فريشاسينا قد قُتل.
7.171.41
पीड्यमानस्तु कर्णेन युयुधानो महारथः ।
विव्याध बहुभिः कर्णं त्वरमाणः पुनःपुनः ॥ ७.१७१.४१ ॥
ومع ضغط كارنا عليه، أصاب الفارس العظيم يويوداناً كارنا مرارًا وتكرارًا بسهام كثيرة وهو مُسرع.
7.171.42
स कर्णं दशभिर्विद्ध्वा वृषसेनं च सप्तभिः ।
स हस्तावापधनुषी तयोश्चिच्छेद सात्वतः ॥ ७.१७१.४२ ॥
بعد أن أصاب كارنا بعشرة سهام وفريشاسينا بسبعة، قطع الساتفاتي ساتياكي قوسيهما.
7.171.43
तावन्ये धनुषी सज्जे कृत्वा शत्रुभयङ्करे ।
युयुधानमाविध्येतां समन्तान्निशितैः शरैः ॥ ७.१७१.४३ ॥
ثم إن الاثنين الآخرين، بعد أن شدّا قوسيهما المرعبين للأعداء، أصابا يُيُدهانا من كل جانب بسهام حادة.
7.171.44
वर्तमाने तु सङ्ग्रमे तस्मिन्वीरवरक्षये ।
अतीव शुश्रुवे राजन्गाण्डीवस्य महास्वनः ॥ ७.१७१.४४ ॥
وفي تلك المعركة التي كان فيها فناء أفضل الأبطال، يا ملك، سُمع صوت الغاندِيفا العظيم بشدة.
7.171.45
श्रुत्वा तु रथनिर्घोषं गाण्डीवस्य च निःस्वनम् ।
सूतपुत्रोऽब्रवीद्राजन्दुर्योधनमिदं वचः ॥ ७.१७१.४५ ॥
يا ملك، لما سمع هدير العربة وصوت الغاندِيفا، قال ابن السائس (كارنا) لدُريودهانا هذه الكلمات.
7.171.46
एष सर्वां चमूं हत्वा मुख्यांश्चैव नरर्षभान् ।
पौरवांश्च महेष्वासो विक्षिपन्नुत्तमं धनुः ॥ ७.१७१.४६ ॥
هذا الرامي العظيم، بعد أن قتل الجيش كله وأشراف الرجال كالثيران وجنود الباوراڤا، يلوّح بقوسه الممتاز.
7.171.47
पार्थो विजयते तत्र गाण्डीवनिनदो महान् ।
श्रूयते रथघोषश्च वासवस्येव नर्दतः ॥ ७.१७१.४७ ॥
هناك يفوز الباريثا؛ يُسمع هدير الغاندِيفا العظيم وهدير العربة، كأن فاسافا يرعد.
7.171.48
करोति पाण्डवो व्यक्तं कर्मौपयिकमात्मनः ।
एषा विदार्यते राजन्बहुधा भारती चमूः ॥ ७.१७१.४८ ॥
إن البانداوا ينجز بوضوح العمل الذي يليق به؛ وهذا الجيش البهاراتي، يا ملك، يُمزَّق بأشكال كثيرة.
7.171.49
विप्रकीर्णान्यनीकानि न हि तिष्ठन्ति कर्हिचित् ।
वातेनेव समुद्धूतमभ्रजालं विदीर्यते ॥ ७.१७१.४९ ॥
لا تثبت الصفوف المتفرقة أبدًا، فهي كشبكة من السحب تذروها الريح فتتمزق.
7.171.50
सव्यसाचिनमासाद्य भिन्ना नौरिव सागरे ॥ ७.१७१.५० ॥
إذا لقوا سافياساتشين تبددوا كسفينة محطمة في البحر.
7.171.51
द्रवतां योधमुख्यानां गाण्डीवप्रेषितैः शरैः ।
विद्धानां शतशो राजञ्श्रूयते निःस्वनो महान् ॥ ७.१७१.५१ ॥
أيها الملك، يُسمع صراخ عظيم من كبار المحاربين الفارّين، الذين أصابتهم مئات السهام المنطلقة من الغانديفا.
7.171.52
शृणु दुन्दुभिनिर्घोषमर्जुनस्य रथं प्रति ।
निशीथे राजशार्दूल स्तनयित्नोरिवाम्बरे ॥ ७.१७१.५२ ॥
اسمع هدير الطبول نحو عربة أرجونا، أيها النمر بين الملوك، كالرعد في السماء عند منتصف الليل.
7.171.53
हाहाकाररवांश्चैव सिंहनादांश्च पुष्कलान् ।
शृणु शब्दान्बहुविधानर्जुनस्य रथं प्रति ॥ ७.१७१.५३ ॥
اسمع صيحات الحسرة وزئير الأسود الكثير، وأصوات شتى تتصاعد نحو عربة أرجونا.
7.171.54
अयं मध्ये स्थितोऽस्माकं सात्यकिः सात्वतां वरः ।
इह चेल्लभ्यते लक्ष्यं कृत्स्नाञ्जेष्यामहे परान् ॥ ७.१७१.५४ ॥
ها هو ذا واقف في وسطنا ساتياكي، أفضل الساتفاتا؛ إن بلغنا الهدف هنا، سنغلب جميع الأعداء.
7.171.55
एष पाञ्चालराजस्य पुत्रो द्रोणेन सङ्गतः ।
सर्वतः संवृतो योधैः शूरैश्च रथसत्तमैः ॥ ७.१७१.५५ ॥
هذا ابن ملك البانشالا، المواجه لدرونا، محاط من كل جانب بالمحاربين والأبطال وأفضل راكبي العربات.
7.171.56
सात्यकिं यदि हन्याम धृष्टद्युम्नं च पार्षतम् ।
असंशयं महाराज ध्रुवो नो विजयो भवेत् ॥ ७.१७१.५६ ॥
لو استطعنا قتل ساتياكي ودريشتادوومنا ابن بريشاتا، فعندئذ، أيها الملك العظيم، بلا شك سيكون نصرنا مؤكداً.
7.171.57
सौभद्रवदिमौ वीरौ परिवार्य महारथौ ।
प्रयतायो महाराज निहन्तुं वृष्णिपार्षतौ ॥ ७.१७१.५७ ॥
أحط بهذين البطلين العظيمين راكبي العربات كما فعلوا بابن سوبهادرا، واجتهد أيها الملك العظيم في قتل ابن فريشني وابن بريشاتا.
7.171.58
सव्यसाची पुरोऽभ्येति द्रोणानीकाय भारत ।
संसक्तं सात्यकिं ज्ञात्वा बहुभिः कुरुपुङ्गवैः ॥ ७.१७१.५८ ॥
يا بهاراتا، يتقدم سافياساتشين أرجونا نحو جيش درونا، عالماً أن ساتياكي قد اشتبك مع كثير من ثيران الكورو.
7.171.59
तत्र गच्छन्तु बहवः प्रवरा रथसत्तमाः ।
यावत्पार्थो न जानाति सात्यकिं बहुभिर्वृतम् ॥ ७.१७१.५९ ॥
فليذهب إلى هناك كثير من أفضل راكبي العربات قبل أن يعلم بارثا (أرجونا) أن ساتياكي محاط بكثيرين.
7.171.60
ते त्वरध्वं तथा शूराः शराणां मोक्षणे भृशम् ।
यथा त्विह व्रजत्येष परलोकाय माधवः।
तथा कुरु महाराज सुनीत्या सुप्रयुक्तया ॥ ७.१७१.६० ॥
أيها الأبطال، أسرعوا بشدة في إطلاق السهام، ليمضي هذا المادهافا إلى العالم الآخر من هنا. أيها الملك العظيم، افعلوا ذلك بالسياسة الحسنة والتدبير المحكم.
7.171.61
कर्णस्य मतमास्थाय पुत्रस्ते प्राह सौबलम् ।
यथेन्द्रः समरे राजन्प्राह विष्णुं यशस्विनम् ॥ ७.१७१.६१ ॥
متبعًا رأي كارنا، قال ابنك لسوبالا، أيها الملك، كما قال إندرا في المعركة للمجيد فيشنو.
7.171.62
वृतः सहस्रैर्दशभिर्गजानामनिवर्तिनाम् ।
रथैश्च दशसाहस्रैस्तूर्णं याहि धनञ्जयम्। ॥ ७.१७१.६२ ॥
محاطًا بعشرة آلاف فيل لا تتراجع، وبعشرة آلاف عربة، فاذهب مسرعًا إلى دهنجيا.
7.171.63
दुःशासनो दुर्विषहः सुबाहुर्दुः प्रधर्षणः ।
एते त्वामनुयास्यन्ति पत्तिभिर्बहुभिर्वृताः ॥ ७.१७१.६३ ॥
دوشاسانا ودورفيشاها وسوباهو، الصعب قهرهم، محاطين بجنود مشاة كثيرين، سيتبعونك.
7.171.64
जहि कृष्णौ महाबाहो धर्मराजं च मातुल ।
नकुलं सहदेवं च भीमसेनं तथैव च ॥ ७.१७१.६४ ॥
اقتل أيها الخال ذو الذراعين القويتين الكريشنين، ودهرمراجا، وكذلك ناكولا وسهاديفا وبهيماسينا.
7.171.65
देवानामिव देवेन्द्रे जयाशा त्वयि मे स्थिता ।
जहि मातुल कौन्तेयानसुरानिव पावकिः ॥ ७.१७१.६५ ॥
كما أن رجاء الآلهة في النصر متعلق بإندرا سيد الآلهة، كذلك رجائي في النصر متعلق بك أيها الخال. اقتل أبناء كونتي كما قتل باواكي الأسورا.
7.171.66
एवमुक्तो ययौ पार्थान्पुत्रेण तव सौबलः ।
महत्या सेनया सार्धं सह पुत्रैश्च ते विभो ॥ ७.१७१.६६ ॥
فلما خاطبه ابنك بذلك، مضى سوبالا نحو أبناء بريثا بجيش عظيم ومعه أبناؤك، أيها القدير.
7.171.67
प्रियार्थं तव पुत्राणां दिधक्षुः पाण्डुनन्दनान् ।
ततः प्रववृते युद्धं तावकानां परैः सह ॥ ७.१७१.६७ ॥
من أجل خير أبنائك، راغباً في إحراق أبناء بانDU، فبدأت حينئذ المعركة بين قومك والأعداء.
7.171.68
प्रयाते सौबले राजन्पाण्डवानामनीकिनीम् ।
बलेन महता युक्ताः सूतपुत्रस्तु सात्वतम् ॥ ७.१७१.६८ ॥
لما مضى سوبالا، أيها الملك، نحو جيش البانداڤا، توجه ابن السائق، المتحلي بقوة عظيمة، نحو الساتڤاتا.
7.171.69
अभ्ययात्त्वरितो युद्धे किरञ्शरशतान्बहून् ।
तथैव पार्थिवाः सर्वे सात्यकिं पर्यवारयन् ॥ ७.१७१.६९ ॥
تقدم بسرعة إلى المعركة، ناثراً مئات السهام؛ وبالمثل طوّق جميع الملوك ساتياكي.
7.171.70
भारद्वाजस्ततो गत्वा धृष्टद्युम्नरथं प्रति ।
महद्युद्धं तदासीत्तुं द्रोणस्य निशि भारत।
धृष्टद्युम्नेन वीरेण पाञ्चालैश्च सहाद्भुतम् ॥ ७.१७१.७० ॥
ثم ذهب ابن بهاراڤاجا (درونا) نحو عربة دريشتادوومنا. أيها البهاراتي، كانت تلك معركة عظيمة لدرونا ليلاً، عجيبة، مع البطل دريشتادوومنا ومع البانتشالا.