มหาภารตะ · อัธยายะ 7.171
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.171.1
तस्मिन्सुतुमुले युद्धे वर्तमाने भयावहे ।
धृष्टद्युम्नो महाराज द्रोणमेवाभ्यवर्तत ॥ ७.१७१.१ ॥
ในขณะที่สงครามอันโหดร้ายและน่าสะพรึงกลัวนั้นกำลังดำเนินอยู่ ข้าแต่มหาราช ธฤษฏทยุมนะได้รุกเข้าหาโทรณะโดยตรง
7.171.2
सन्दधानो धनुःश्रेष्ठं ज्यां विकुर्षन्पुनः पुनः ।
अभ्यद्रवत द्रोणस्य रथं रुक्मविभूषितम् ॥ ७.१७१.२ ॥
เขาง้างธนูที่ดีที่สุด ประทับลูกศร และดึงสายธนูซ้ำแล้วซ้ำเล่า แล้วพุ่งเข้าใส่รถศึกของโทรณะที่ประดับด้วยทองคำ
7.171.3
धृष्टद्युम्नमथायान्तं द्रोणस्यान्तचिकीर्षया ।
परिवव्रुर्महाराज पाञ्चालाः पाण्डवैः सह ॥ ७.१७१.३ ॥
เมื่อธฤษฏทยุมนะรุกมาด้วยเจตนาที่จะปลงชีวิตโทรณะ ข้าแต่มหาราช ปาญจาละทั้งหลายพร้อมด้วยปาณฑพก็ล้อมเขาไว้
7.171.4
तथा परिवृतं दृष्ट्वा द्रोणमाचार्यसत्तमम् ।
पुत्रास्ते सर्वतो यत्ता ररक्षुर्द्रोणमाहवे ॥ ७.१७१.४ ॥
เมื่อเห็นอาจารย์ผู้ประเสริฐที่สุดคือโทรณะถูกล้อมไว้เช่นนั้น บรรดาโอรสของท่าน ซึ่งเตรียมพร้อมอยู่ทุกทิศ ได้คุ้มครองโทรณะในการรบ
7.171.5
बलार्णवौ ततस्तौ तु समेयातां निशामुखे ।
गातोद्धूतौ क्षुब्धसत्वौ भैरवौ सागराविव ॥ ७.१७१.५ ॥
ครั้นแล้ว เมื่อถึงยามค่ำ กองทัพทั้งสองซึ่งเปรียบดั่งมหรรณพสองแห่ง ก็ประจันหน้ากัน กระเพื่อมขึ้นและมีขวัญอันปั่นป่วน เหมือนทะเลอันน่าสะพรึงกลัวสองแห่ง
7.171.6
ततो द्रोणं महाराज पाञ्चाल्यः पञ्चभिः शरैः ।
विव्याध हृदये तूर्णं सिंहनादं ननाद च ॥ ७.१७१.६ ॥
ต่อมา ข้าแต่มหาราช โอรสแห่งปาญจาละได้ยิงโทรณะที่หน้าอกด้วยลูกศรห้าดอกอย่างรวดเร็ว และคำรามดุจสิงโต
7.171.7
तं द्रोणः पञ्चविंशत्या विद्धा भारत संयुगे ।
चिच्छेदान्येन भल्लेन धनुरस्य महास्वनम् ॥ ७.१७१.७ ॥
ข้าแต่ภารตะ ในการรบ โทรณะได้ยิงโอรสแห่งปาญจาละด้วยลูกศรยี่สิบห้าดอก และด้วยลูกศรปลายรูปพระจันทร์เสี้ยวอีกดอกหนึ่ง ได้ตัดคันธนูอันดังก้องของเขาขาด
7.171.8
धृष्टद्युम्नस्तु निर्विद्धो द्रोणेन भरतर्षभ ।
उत्ससर्ज धनुस्तूर्णं सन्दश्य दशनच्छदम् ॥ ७.१७१.८ ॥
ส่วนธฤษฏทยุมนะ ข้าแต่ผู้ประเสริฐแห่งตระกูลภรตะ ถูกโทรณะยิงจนบาดเจ็บ กัดริมฝีปากแล้วรีบเหวี่ยงธนูทิ้งไป
7.171.9
ततः क्रुद्धो महाराज धृष्टद्युम्नः प्रतापवान् ।
आददेऽन्यद्धनुःश्रेष्ठं द्रोणस्यान्तचिकीर्षया ॥ ७.१७१.९ ॥
ครั้นแล้ว ข้าแต่มหาราช ธฤษฏทยุมนะผู้ทรงอานุภาพก็โกรธเกรี้ยว หยิบคันธนูที่ดีที่สุดอีกคันหนึ่งขึ้นมา ด้วยเจตนาที่จะปลงชีวิตโทรณะ
7.171.10
विकृष्य च धनुश्चित्रमाकर्णात्परवीरहा ।
द्रोणस्यानत्करं घोरं व्यसृजत्सायकं ततः ॥ ७.१७१.१० ॥
แล้วผู้สังหารวีรบุรุษของข้าศึกก็ดึงคันธนูอันงดงามจนถึงใบหู และปล่อยลูกศรอันน่าสะพรึงกลัวที่ไม่อาจป้องกันได้ไปยังโทรณะ
7.171.11
स विसृष्टो बलवता शरो घोरो महामृधे ।
भासयामास तत्सैन्यं दिवाकर इवोदितः ॥ ७.१७१.११ ॥
ลูกศรอันน่าสะพรึงกลัวนั้น ที่ผู้ทรงพลังปล่อยออกไป ได้ส่องสว่างกองทัพนั้นในมหาสงคราม ดุจดวงอาทิตย์ที่ขึ้นมาแล้ว
7.171.12
तं तु दृष्ट्वा शरं घोरं देवगन्धर्वमानवाः ।
स्वस्त्यस्तु समरे राजन्द्रोणायेत्यब्रुवन्वचः ॥ ७.१७१.१२ ॥
ข้าแต่พระราชา เทพ คนธรรพ์ และมนุษย์ เมื่อเห็นลูกศรอันน่าสะพรึงกลัวนั้น ต่างกล่าวถ้อยคำเหล่านี้ว่า ขอให้โทรณะจงมีความสวัสดีในการรบเถิด
7.171.13
तं तु सायकमायान्तमाचार्यस्य रथं प्रति ।
कर्णो द्वादशधआ राजंश्चिच्छेद कृतहस्तवत् ॥ ७.१७१.१३ ॥
ข้าแต่พระราชา กรรณะ ดุจนักธนูผู้ชำนาญ ได้ตัดลูกศรที่พุ่งเข้าหารถของอาจารย์นั้นออกเป็นสิบสองท่อน
7.171.14
स च्छिन्नो बहुधा राजन्सूतपुत्रेण धन्विना ।
निपपात शरस्तूर्णं निर्विषो भुजगो यथा ॥ ७.१७१.१४ ॥
ข้าแต่พระราชา ลูกศรนั้นถูกกรรณะ โอรสของสารถีผู้เป็นนักธนู ตัดเป็นชิ้นมากมาย จึงร่วงลงอย่างรวดเร็ว ดุจงูที่สิ้นพิษ
7.171.15
छित्त्वा तु समरे बाणं शरैः सन्नतपर्वभिः ।
धृष्टद्युम्नं ततः कर्णो विव्याध दशभिः शरैः ॥ ७.१७१.१५ ॥
ครั้นตัดลูกศรนั้นได้ในการรบแล้ว กรรณะจึงยิงธฤษฏทยุมนะด้วยลูกศรสิบดอกที่มีข้อโค้ง
7.171.16
पञ्चभिर्द्रोणपुत्रस्तु स्वयं द्रोणस्तु सप्तभिः ।
शल्यश्च दशभिर्बाणैस्त्रिभिर्दुःशासनस्तथा ॥ ७.१७१.१६ ॥
โอรสของโทรณะยิงด้วยลูกศรห้าดอก โทรณะเองยิงด้วยเจ็ดดอก ศัลยะยิงด้วยลูกศรสิบดอก และทุรศาสนะก็ยิงด้วยสามดอกเช่นกัน
7.171.17
दुर्योधनस्तु विंशत्या शकुनिश्चापि पञ्चभिः ।
पाञ्चाल्यं त्वरयाऽविध्यन्सर्व एव महारथाः ॥ ७.१७१.१७ ॥
ทุรโยธน์ยิงด้วยลูกศรยี่สิบดอก ศกุนีก็ยิงด้วยห้าดอก และมหารถทั้งปวงต่างยิงโอรสแห่งปาญจาละอย่างรวดเร็ว
7.171.18
स विद्धः सप्तभिर्घोरैर्द्रोणस्यार्थे महाहवे ।
सर्वानसम्भ्रमाद्राज प्रत्यविद्ध्यत्त्रिभिस्त्रिभिः।
द्रोणं द्रौणिं च कर्णं च विव्याध च तवात्मजम् ॥ ७.१७१.१८ ॥
ข้าแต่พระราชา ธฤษฏทยุมนะถูกลูกศรอันน่าสะพรึงกลัวเจ็ดดอกยิงในมหาสงครามเพื่อโทรณะ เขาไม่หวั่นไหวแม้แต่น้อย จึงยิงตอบกลับคนทั้งปวง คนละสามดอก คือยิงโทรณะ โอรสของโทรณะ กรรณะ และโอรสของพระองค์ด้วย
7.171.19
ते भिन्ना धन्विना तेन धृष्टद्युम्नं पुनर्मृधे ।
विव्यधुः पञ्चभिस्तूर्णमेकैको रथिनां वरः ॥ ७.१७१.१९ ॥
ทั้งหลายที่ถูกนักธนูผู้นั้นยิงจนบาดเจ็บ ก็ยิงธฤษฏทยุมนะอีกครั้งในการรบ อย่างรวดเร็ว คนละห้าดอก แต่ละคนเป็นผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่มหารถ
7.171.20
द्रुमसेनस्तु सङ्क्रुद्धो राजन्विव्याध पत्रिणा ।
त्रिभिश्चान्यैः शरैस्तूर्णं तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१७१.२० ॥
ส่วนทรุมเสนะ ผู้โกรธเกรี้ยว ข้าแต่พระราชา ได้ยิงเขาด้วยลูกศรดอกหนึ่ง แล้วด้วยสามดอกและลูกศรอื่นอย่างรวดเร็ว พลางกล่าวว่า หยุดอยู่ตรงนั้น หยุดอยู่ตรงนั้น
7.171.21
स तु तं प्रतिविव्याध त्रिभिस्तीक्ष्णैरजिह्मगैः ।
स्वर्णपुङ्खैः शिलाधौतैः प्राणान्तकरमैर्युधि ॥ ७.१७१.२१ ॥
แต่เขาตอบโต้เขาด้วยลูกศรคมกล้าสามดอก ที่พุ่งตรง มีขนปีกทอง ลับบนหิน และทำให้ถึงตายในการรบ
7.171.22
भल्लेनान्येन तु पुनः सुवर्णोज्ज्वलकुण्डलम् ।
निचकर्त शिरः कायाद्द्रुमसेनस्य वीर्यवान् ॥ ७.१७१.२२ ॥
แล้วผู้มีกำลังอีกคนหนึ่ง ด้วยลูกศรหัวพระจันทร์เสี้ยว ตัดศีรษะของดรุมเสนะออกจากกาย ศีรษะนั้นมีตุ้มหูทองสุกปลั่ง
7.171.23
तच्छिरो न्यपतद्भूमौ सन्दष्टौष्ठपुटं रणे ।
महावातसमुद्धूतं पक्वं तालफलं यथा ॥ ७.१७१.२३ ॥
ศีรษะนั้นตกลงสู่พื้นดินในการรบ ริมฝีปากกัดแน่นด้วยฟัน เหมือนผลตาลสุกที่ถูกลมพายุพัดให้หลุดร่วง
7.171.24
तान्स विद्धा पुनर्योधान्वीरः सुनिशितैः शरैः ।
राधेयस्याच्छिनद्भल्लैः कार्मुकं चित्रयोधिनः ॥ ७.१७१.२४ ॥
วีรบุรุษนั้นยิงนักรบเหล่านั้นอีกครั้งด้วยลูกศรที่คมยิ่ง แล้วใช้ลูกศรหัวพระจันทร์เสี้ยวตัดคันธนูของนักยิงธนูผู้ชำนาญของกรรณะ บุตรแห่งราธา
7.171.25
न तु तन्ममृषे कर्णो धनुषश्छेदनं तथा ।
निकर्तनमिवात्युग्रं लाङ्गूलस्य महाहरिः ॥ ७.१७१.२५ ॥
แต่กรรณะไม่อาจทนต่อการที่คันธนูของตนถูกตัดเช่นนั้นได้ เหมือนสิงโตใหญ่ไม่อาจทนต่อการที่หางของมันถูกตัดอย่างรุนแรงยิ่ง
7.171.26
सोऽन्यद्धनुः समादाय क्रोधरक्तेक्षणः श्वसन् ।
अभ्यद्रवच्छरौघैस्तं धृष्टद्युम्नं महाबलम् ॥ ७.१७१.२६ ॥
เขาหยิบคันธนูอีกคันหนึ่ง ดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธ หายใจแรง แล้วพุ่งเข้าใส่ธฤษฏัทยุมนะผู้มีกำลังมหาศาลด้วยลูกศรนับไม่ถ้วน
7.171.27
दृष्ट्वा कर्णं तु संरब्धं ते वीराः षड्रथर्षभाः ।
पाञ्चाल्यपुत्रं त्वरिताः परिवव्रुर्जिघांसया ॥ ७.१७१.२७ ॥
เมื่อเห็นกรรณะโกรธจัด นักรบผู้ประเสริฐหกคนนั้นรีบล้อมบุตรแห่งกษัตริย์ปัญจาละไว้ โดยปรารถนาจะสังหารเขา
7.171.28
षण्णां योधप्रवीराणां तावकानां पुरस्कृतम् ।
मृत्योरास्यमनुप्राप्तं धृष्टद्युम्नमममंस्महि ॥ ७.१७१.२८ ॥
เราคิดว่าธฤษฏัทยุมนะซึ่งถูกนักรบเอกทั้งหกของท่านนำหน้าอยู่นั้น ได้เข้าไปถึงปากแห่งความตายแล้ว
7.171.29
पतस्मिन्नेव काले तु दाशार्हो विकिरञ्छरान् ।
धृष्टद्युम्नं पराक्रान्तं सात्यकिः प्रत्यपद्यत ॥ ७.१७१.२९ ॥
ในขณะนั้นเอง สาตยกีแห่งสายทาศารหะ ซัดลูกศรลงมาเป็นห่าฝน ได้เข้าช่วยธฤษฏัทยุมนะผู้กล้าหาญ
7.171.30
तमायान्तं महेष्वासं सात्यकिं युद्धदुर्मदम् ।
राधेयो दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यदजिह्मगैः ॥ ७.१७१.३० ॥
เมื่อเห็นสาตยกีนักยิงธนูผู้ยิ่งใหญ่ ผู้หยิ่งผยองในการรบ กำลังเข้ามา กรรณะ บุตรแห่งราธา ยิงตอบโต้ด้วยลูกศรสิบดอกที่พุ่งตรง
7.171.31
तं सात्यकिर्महाराज विव्याध दशभिः शरैः ।
पश्यतां सर्ववीराणां मा गास्तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१७१.३१ ॥
ข้าแต่มหาราช สาตยกียิงกรรณะด้วยลูกศรสิบดอก และขณะที่นักรบทั้งปวงกำลังมองดู เขาก็กล่าวว่า “อย่าไปเลย จงยืนอยู่!”
7.171.32
स सात्यकेस्तु बलिनः कर्णस्य च महात्मनः ।
आसीत्समागमो राजन्बलिवासवयोरिव ॥ ७.१७१.३२ ॥
ข้าแต่พระราชา การประจัญบานระหว่างสาตยกีผู้มีกำลังกับกรรณะผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่นั้น เหมือนการรบระหว่างพาลีกับวาสวะ
7.171.33
त्रासयन्रथघोषेण क्षत्रियान्क्षत्रियर्षभः ।
राजीवलोचनं कर्णं सात्यकिः प्रत्यविध्यत ॥ ७.१७१.३३ ॥
สาตยกีผู้เป็นวัวแห่งนักรบ ทำให้นักรบทั้งหลายหวาดหวั่นด้วยเสียงกึกก้องของรถศึก แล้วยิงกรรณะผู้มีดวงตาดุจดอกบัว
7.171.34
कम्पयन्निव घोषेण धनुषो वसुधां बली ।
सूतपुत्रो महाराज सात्यकिं प्रत्ययोधयत् ॥ ७.१७१.३४ ॥
ข้าแต่มหาราช บุตรแห่งสารถีผู้ทรงพลัง ราวกับจะให้แผ่นดินสั่นสะเทือนด้วยเสียงสายธนู ได้ต่อสู้กับสาตยกี
7.171.35
विपाठकर्णिनाराचैर्वत्सदन्तैः क्षुरैरपि ।
कर्णः शरशतैश्चापि शैनेयं प्रत्यनिद्व्यत ॥ ७.१७१.३५ ॥
กรรณะตอบโต้ไชเนยะด้วยลูกศรวิปาฐะ กรรณินะ นาราจะ ลูกศรฟันลูกวัว และลูกศรหัวมีดโกน และด้วยลูกศรนับร้อยดอก
7.171.36
तथैव युध्यमानोऽपि वृष्णीनां प्रवरो युधि ।
अभ्यवर्षच्छरैः कर्णं तद्युद्धमभवत्समम् ॥ ७.१७१.३६ ॥
ในทำนองเดียวกัน สาตยกีผู้เป็นเลิศแห่งวฤษณี ขณะต่อสู้อยู่ในการรบ ก็ซัดลูกศรใส่กรรณะเป็นห่าฝน และการรบครั้งนั้นก็กลายเป็นการต่อสู้ที่สูสีกัน
7.171.37
तावकाश्च महाराज कर्णपुत्रश्च दंशितः ।
सात्यकिं विव्यधुस्तूर्ण समन्तान्निशितैः शरैः ॥ ७.१७१.३७ ॥
ข้าแต่มหาราช ไพร่พลของท่านและบุตรของกรรณะ ซึ่งสวมเกราะพร้อมแล้ว ต่างรีบยิงสาตยกีจากทุกทิศด้วยลูกศรคมกล้า
7.171.38
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य तेषां कर्णस्य वा विभो ।
अविद्व्यत्सात्यकिः क्रुद्धो वृषसेनं स्तनान्तरे ॥ ७.१७१.३८ ॥
ข้าแต่ผู้ทรงอำนาจ สาตยกีผู้โกรธจัดได้ใช้อาวุธของตนปัดป้องอาวุธของพวกนั้นและของกรรณะ แล้วยิงวฤษเสนะที่หน้าอก
7.171.39
तेन बाणेन निर्विद्धो वृषसेनो विशाम्पते ।
न्यपतत्स रथे मूढो धनुरुत्सृज्य वीर्यवान् ॥ ७.१७१.३९ ॥
ข้าแต่เจ้าแห่งมนุษย์ วฤษเสนะผู้กล้าหาญถูกลูกศรนั้นแทงทะลุ จึงปล่อยคันธนูเสียและล้มลงบนรถศึกด้วยความมึนงง
7.171.40
ततः कर्णो हतं मत्वा वृषसेनं महारथम् ।
पुत्रशोकाभिसन्तप्तः सात्यकिं प्रत्यपीडयत् ॥ ७.१७१.४० ॥
ครั้นแล้ว กรรณะคิดว่าวฤษเสนะมหารถถูกสังหารแล้ว ก็เดือดร้อนด้วยความโศกเศร้าเพราะบุตร จึงบีบคั้นสาตยกีอย่างหนัก
7.171.41
पीड्यमानस्तु कर्णेन युयुधानो महारथः ।
विव्याध बहुभिः कर्णं त्वरमाणः पुनःपुनः ॥ ७.१७१.४१ ॥
แม้ถูกกรรณะกดดัน ยุยุธานผู้เป็นมหารถีรีบยิงกรรณะซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยลูกศรมากมาย
7.171.42
स कर्णं दशभिर्विद्ध्वा वृषसेनं च सप्तभिः ।
स हस्तावापधनुषी तयोश्चिच्छेद सात्वतः ॥ ७.१७१.४२ ॥
สาตวตสาตยกีเจาะกรรณะด้วยลูกศรสิบดอก และวฤษเสนาด้วยเจ็ดดอก แล้วตัดคันธนูของทั้งสองคนขาด
7.171.43
तावन्ये धनुषी सज्जे कृत्वा शत्रुभयङ्करे ।
युयुधानमाविध्येतां समन्तान्निशितैः शरैः ॥ ७.१७१.४३ ॥
จากนั้นสองคนนั้นขึงคันธนูอีกคันที่ทำให้ศัตรูหวาดกลัว แล้วยิงยุยุธานจากทุกด้านด้วยลูกศรคมกล้า
7.171.44
वर्तमाने तु सङ्ग्रमे तस्मिन्वीरवरक्षये ।
अतीव शुश्रुवे राजन्गाण्डीवस्य महास्वनः ॥ ७.१७१.४४ ॥
ในการรบนั้น ซึ่งเป็นการทำลายวีรบุรุษผู้ยอดเยี่ยม ข้าแต่พระราชา เสียงอันดังของคันธนูคาณฑีวะก็ดังสนั่นยิ่งนัก
7.171.45
श्रुत्वा तु रथनिर्घोषं गाण्डीवस्य च निःस्वनम् ।
सूतपुत्रोऽब्रवीद्राजन्दुर्योधनमिदं वचः ॥ ७.१७१.४५ ॥
เมื่อได้ยินเสียงกึกก้องของรถศึกและเสียงของคาณฑีวะ ข้าแต่พระราชา บุตรแห่งสารถีจึงกล่าวถ้อยคำเหล่านี้แก่ทุรโยธน์
7.171.46
एष सर्वां चमूं हत्वा मुख्यांश्चैव नरर्षभान् ।
पौरवांश्च महेष्वासो विक्षिपन्नुत्तमं धनुः ॥ ७.१७१.४६ ॥
นักธนูผู้ยิ่งใหญ่ผู้นี้สังหารกองทัพทั้งหมด พวกวีรบุรุษผู้เป็นหัวหน้า และชาวเปารวะ แล้วกำลังเหวี่ยงคันธนูอันวิเศษของตน
7.171.47
पार्थो विजयते तत्र गाण्डीवनिनदो महान् ।
श्रूयते रथघोषश्च वासवस्येव नर्दतः ॥ ७.१७१.४७ ॥
ปารถะกำลังมีชัยอยู่ที่นั่น เสียงกัมปนาทของคาณฑีวะอันยิ่งใหญ่และเสียงกึกก้องของรถศึกได้ยินกันอยู่ เหมือนเสียงคำรามของวาสวะ
7.171.48
करोति पाण्डवो व्यक्तं कर्मौपयिकमात्मनः ।
एषा विदार्यते राजन्बहुधा भारती चमूः ॥ ७.१७१.४८ ॥
ปาณฑพกำลังทำการอันเหมาะสมแก่ตนอย่างชัดแจ้ง ข้าแต่พระราชา กองทัพของพวกภารตะนี้กำลังถูกฉีกทำลายด้วยวิธีต่าง ๆ
7.171.49
विप्रकीर्णान्यनीकानि न हि तिष्ठन्ति कर्हिचित् ।
वातेनेव समुद्धूतमभ्रजालं विदीर्यते ॥ ७.१७१.४९ ॥
กองทัพที่กระจัดกระจายไม่อาจยืนหยัดอยู่ได้เลย เหมือนกลุ่มเมฆที่ลมพัดขึ้นสูง ย่อมถูกฉีกขาดกระจุยกระจาย
7.171.50
सव्यसाचिनमासाद्य भिन्ना नौरिव सागरे ॥ ७.१७१.५० ॥
เมื่อประจันหน้ากับสวยสาจิน กองทัพก็แตกกระจาย เหมือนเรือที่แตกในมหาสมุทร
7.171.51
द्रवतां योधमुख्यानां गाण्डीवप्रेषितैः शरैः ।
विद्धानां शतशो राजञ्श्रूयते निःस्वनो महान् ॥ ७.१७१.५१ ॥
ข้าแต่พระราชา เสียงโหยหวนอันดังของเหล่านักรบผู้เป็นหัวหน้าที่กำลังหนีไป ถูกลูกศรที่คาณฑีวะยิงออกมาทิ่มแทงนับร้อย ย่อมได้ยินกันอยู่
7.171.52
शृणु दुन्दुभिनिर्घोषमर्जुनस्य रथं प्रति ।
निशीथे राजशार्दूल स्तनयित्नोरिवाम्बरे ॥ ७.१७१.५२ ॥
ข้าแต่เสือในหมู่กษัตริย์ จงฟังเสียงกลองดังกึกก้องไปทางรถของอรชุน เหมือนเสียงฟ้าร้องบนท้องฟ้าในเที่ยงคืน
7.171.53
हाहाकाररवांश्चैव सिंहनादांश्च पुष्कलान् ।
शृणु शब्दान्बहुविधानर्जुनस्य रथं प्रति ॥ ७.१७१.५३ ॥
จงฟังเสียงโหยไห้ว่า อนิจจา และเสียงสิงโตคำรามอย่างมากมาย ตลอดจนเสียงต่าง ๆ มากมายที่พุ่งขึ้นไปทางรถของอรชุน
7.171.54
अयं मध्ये स्थितोऽस्माकं सात्यकिः सात्वतां वरः ।
इह चेल्लभ्यते लक्ष्यं कृत्स्नाञ्जेष्यामहे परान् ॥ ७.१७१.५४ ॥
ตรงนี้ ท่ามกลางกองทัพของเรา มีสาตยกีผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่สาตวตะยืนอยู่ ถ้าเป้าหมายถูกบรรลุได้ที่นี่ เราจะพิชิตศัตรูทั้งหมดได้
7.171.55
एष पाञ्चालराजस्य पुत्रो द्रोणेन सङ्गतः ।
सर्वतः संवृतो योधैः शूरैश्च रथसत्तमैः ॥ ७.१७१.५५ ॥
โอรสของพระราชาแห่งปัญจาลนี้ ซึ่งกำลังเผชิญหน้ากับโทรณะ ถูกล้อมไว้ทุกด้านด้วยนักรบ วีรบุรุษ และนักรบรถศึกผู้ยอดเยี่ยม
7.171.56
सात्यकिं यदि हन्याम धृष्टद्युम्नं च पार्षतम् ।
असंशयं महाराज ध्रुवो नो विजयो भवेत् ॥ ७.१७१.५६ ॥
ถ้าเราสังหารสาตยกีและธฤษฏัทยุมนะผู้เป็นโอรสของปฤษตะได้ ข้าแต่มหาราชา ชัยชนะของเราก็จะแน่นอนไม่ต้องสงสัย
7.171.57
सौभद्रवदिमौ वीरौ परिवार्य महारथौ ।
प्रयतायो महाराज निहन्तुं वृष्णिपार्षतौ ॥ ७.१७१.५७ ॥
จงล้อมวีรบุรุษมหารถีทั้งสองนี้ไว้ เหมือนบุตรแห่งสุภัทรา ข้าแต่มหาราชา จงพยายามสังหารวฤษณีและบุตรแห่งปฤษตะ
7.171.58
सव्यसाची पुरोऽभ्येति द्रोणानीकाय भारत ।
संसक्तं सात्यकिं ज्ञात्वा बहुभिः कुरुपुङ्गवैः ॥ ७.१७१.५८ ॥
ข้าแต่ภารตะ สวยสาจินเดินหน้าไปสู่กองทัพของโทรณะ เพราะรู้ว่าสาตยกีถูกเหล่าวีรบุรุษชาวกุรุจำนวนมากรุมล้อมอยู่
7.171.59
तत्र गच्छन्तु बहवः प्रवरा रथसत्तमाः ।
यावत्पार्थो न जानाति सात्यकिं बहुभिर्वृतम् ॥ ७.१७१.५९ ॥
ให้รถศึกผู้ยอดเยี่ยมจำนวนมากรีบไปที่นั่น ก่อนที่ปารถะ (อรชุน) จะรู้ว่าสาตยกีถูกคนจำนวนมากล้อมอยู่
7.171.60
ते त्वरध्वं तथा शूराः शराणां मोक्षणे भृशम् ।
यथा त्विह व्रजत्येष परलोकाय माधवः।
तथा कुरु महाराज सुनीत्या सुप्रयुक्तया ॥ ७.१७१.६० ॥
วีรบุรุษทั้งหลาย จงรีบยิงลูกศรให้มากเข้าไว้ เพื่อให้มาธวะคนนี้ไปสู่โลกหน้าจากตรงนี้ ข้าแต่มหาราชา จงทำเช่นนั้นด้วยนโยบายที่ดีและกลยุทธ์ที่ใช้อย่างเหมาะสม
7.171.61
कर्णस्य मतमास्थाय पुत्रस्ते प्राह सौबलम् ।
यथेन्द्रः समरे राजन्प्राह विष्णुं यशस्विनम् ॥ ७.१७१.६१ ॥
ท่านได้ทำตามคำแนะนำของกรรณะ พระโอรสของท่านจึงกล่าวกับสัมพละ ข้าแต่พระราชา เช่นเดียวกับที่พระอินทร์เคยตรัสกับพระวิษณุผู้มีเกียรติยศในการสงคราม
7.171.62
वृतः सहस्रैर्दशभिर्गजानामनिवर्तिनाम् ।
रथैश्च दशसाहस्रैस्तूर्णं याहि धनञ्जयम्। ॥ ७.१७१.६२ ॥
ท่านจงรีบไปหาธนัญชัย โดยมีช้างหนึ่งหมื่นเชือกที่ไม่เคยถอยหลังล้อมรอบ และรถรบหนึ่งหมื่นคัน
7.171.63
दुःशासनो दुर्विषहः सुबाहुर्दुः प्रधर्षणः ।
एते त्वामनुयास्यन्ति पत्तिभिर्बहुभिर्वृताः ॥ ७.१७१.६३ ॥
ทุศศาสนะ ทุรวิษหะ และสุพาหุ ผู้ที่ยากจะเอาชนะได้ ล้อมรอบด้วยทหารราบจำนวนมาก จะติดตามท่านไป
7.171.64
जहि कृष्णौ महाबाहो धर्मराजं च मातुल ।
नकुलं सहदेवं च भीमसेनं तथैव च ॥ ७.१७१.६४ ॥
ข้าแต่ท่านลุงผู้มีแขนทรงพลัง จงสังหารกฤษณะทั้งสอง และพระธรรมราชา รวมทั้งนกุล สหเทพ และภีมเสนด้วยเถิด
7.171.65
देवानामिव देवेन्द्रे जयाशा त्वयि मे स्थिता ।
जहि मातुल कौन्तेयानसुरानिव पावकिः ॥ ७.१७१.६५ ॥
เหมือนดังที่ความหวังในชัยชนะของเทวดาตั้งอยู่ที่พระอินทร์ เจ้าแห่งเทวดา ความหวังในชัยชนะของข้าพเจ้าก็ตั้งอยู่ที่ท่าน ข้าแต่ท่านลุง จงสังหารโอรสของพระนางกุนตีเถิด เช่นเดียวกับที่ปาวกิสังหารอสูรทั้งหลาย
7.171.66
एवमुक्तो ययौ पार्थान्पुत्रेण तव सौबलः ।
महत्या सेनया सार्धं सह पुत्रैश्च ते विभो ॥ ७.१७१.६६ ॥
เมื่อพระโอรสของท่านกล่าวดังนี้แล้ว สัมพละก็เคลื่อนไปยังบุตรของปฤถา พร้อมกับกองทัพอันยิ่งใหญ่ และพร้อมกับโอรสของท่าน ข้าแต่ผู้ยิ่งใหญ่
7.171.67
प्रियार्थं तव पुत्राणां दिधक्षुः पाण्डुनन्दनान् ।
ततः प्रववृते युद्धं तावकानां परैः सह ॥ ७.१७१.६७ ॥
เพื่อประโยชน์ของโอรสของท่าน เขาปรารถนาจะเผาโอรสของปาณฑุ แล้วการรบก็เริ่มขึ้นระหว่างฝ่ายของท่านกับฝ่ายศัตรู
7.171.68
प्रयाते सौबले राजन्पाण्डवानामनीकिनीम् ।
बलेन महता युक्ताः सूतपुत्रस्तु सात्वतम् ॥ ७.१७१.६८ ॥
ข้าแต่พระราชา เมื่อสัมพละจากไปยังกองทัพของปาณฑพ พระโอรสของสูตะ ผู้ประกอบด้วยกำลังอันยิ่งใหญ่ ก็มุ่งไปต่อสู้กับสาตวตะ
7.171.69
अभ्ययात्त्वरितो युद्धे किरञ्शरशतान्बहून् ।
तथैव पार्थिवाः सर्वे सात्यकिं पर्यवारयन् ॥ ७.१७१.६९ ॥
เขาเข้าสู่สนามรบอย่างรวดเร็ว ระดมลูกศรนับร้อยนับพันดอก และกษัตริย์ทั้งปวงก็ล้อมสาตยกีไว้เช่นเดียวกัน
7.171.70
भारद्वाजस्ततो गत्वा धृष्टद्युम्नरथं प्रति ।
महद्युद्धं तदासीत्तुं द्रोणस्य निशि भारत।
धृष्टद्युम्नेन वीरेण पाञ्चालैश्च सहाद्भुतम् ॥ ७.१७१.७० ॥
ต่อมา บุตรของภารทวาชะ (โทรณะ) เดินทางไปยังรถรบของธฤษฏทยุมนะ ข้าแต่ผู้สืบเชื้อสายภรต นั่นคือการรบอันยิ่งใหญ่ของโทรณะในยามค่ำคืน น่าอัศจรรย์ยิ่ง เกิดขึ้นกับวีรบุรุษธฤษฏทยุมนะและกองทัพปัญจาละ