Mahābhārata · Adhyāya 7.171
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.171.1
तस्मिन्सुतुमुले युद्धे वर्तमाने भयावहे ।
धृष्टद्युम्नो महाराज द्रोणमेवाभ्यवर्तत ॥ ७.१७१.१ ॥
Während jene äußerst tosende und furchterregende Schlacht tobte, o großer König, rückte Dhṛṣṭadyumna direkt gegen Droṇa vor.
7.171.2
सन्दधानो धनुःश्रेष्ठं ज्यां विकुर्षन्पुनः पुनः ।
अभ्यद्रवत द्रोणस्य रथं रुक्मविभूषितम् ॥ ७.१७१.२ ॥
Er legte den Pfeil auf den besten Bogen, zog immer wieder die Sehne und stürzte sich auf Droṇas mit Gold geschmückten Wagen.
7.171.3
धृष्टद्युम्नमथायान्तं द्रोणस्यान्तचिकीर्षया ।
परिवव्रुर्महाराज पाञ्चालाः पाण्डवैः सह ॥ ७.१७१.३ ॥
Als Dhṛṣṭadyumna mit dem Vorsatz heranrückte, Droṇas Ende herbeizuführen, o großer König, umringten ihn die Pāñcālas zusammen mit den Pāṇḍavas.
7.171.4
तथा परिवृतं दृष्ट्वा द्रोणमाचार्यसत्तमम् ।
पुत्रास्ते सर्वतो यत्ता ररक्षुर्द्रोणमाहवे ॥ ७.१७१.४ ॥
Als deine Söhne den besten der Lehrer, Droṇa, so umringt sahen, schützten sie ihn von allen Seiten wachsam im Kampf.
7.171.5
बलार्णवौ ततस्तौ तु समेयातां निशामुखे ।
गातोद्धूतौ क्षुब्धसत्वौ भैरवौ सागराविव ॥ ७.१७१.५ ॥
Dann, bei Einbruch der Nacht, trafen jene beiden Heeresozeane aufeinander, aufgewühlt und mit erregtem Mut, wie zwei schreckliche Meere.
7.171.6
ततो द्रोणं महाराज पाञ्चाल्यः पञ्चभिः शरैः ।
विव्याध हृदये तूर्णं सिंहनादं ननाद च ॥ ७.१७१.६ ॥
Dann, o großer König, durchbohrte der Pāñcāla-Prinz rasch Droṇas Brust mit fünf Pfeilen und ließ ein Löwengebrüll erschallen.
7.171.7
तं द्रोणः पञ्चविंशत्या विद्धा भारत संयुगे ।
चिच्छेदान्येन भल्लेन धनुरस्य महास्वनम् ॥ ७.१७१.७ ॥
O Bhārata, im Kampf durchbohrte Droṇa ihn mit fünfundzwanzig Pfeilen und zerschnitt mit einem anderen Halbmondpfeil seinen laut dröhnenden Bogen.
7.171.8
धृष्टद्युम्नस्तु निर्विद्धो द्रोणेन भरतर्षभ ।
उत्ससर्ज धनुस्तूर्णं सन्दश्य दशनच्छदम् ॥ ७.१७१.८ ॥
Doch Dhṛṣṭadyumna, von Droṇa durchbohrt, o Stier der Bharatas, biss sich auf die Lippe und warf rasch seinen Bogen weg.
7.171.9
ततः क्रुद्धो महाराज धृष्टद्युम्नः प्रतापवान् ।
आददेऽन्यद्धनुःश्रेष्ठं द्रोणस्यान्तचिकीर्षया ॥ ७.१७१.९ ॥
Da, o großer König, ergriff der zornige und mächtige Dhṛṣṭadyumna, begierig, Droṇas Ende herbeizuführen, einen anderen, vortrefflichen Bogen.
7.171.10
विकृष्य च धनुश्चित्रमाकर्णात्परवीरहा ।
द्रोणस्यानत्करं घोरं व्यसृजत्सायकं ततः ॥ ७.१७१.१० ॥
Dann zog der Töter feindlicher Helden seinen wunderbaren Bogen bis zum Ohr und schoss auf Droṇa einen furchtbaren, nicht abzuwehrenden Pfeil.
7.171.11
स विसृष्टो बलवता शरो घोरो महामृधे ।
भासयामास तत्सैन्यं दिवाकर इवोदितः ॥ ७.१७१.११ ॥
Dieser furchtbare, vom Mächtigen abgeschossene Pfeil erleuchtete jenes Heer in der großen Schlacht wie die aufgegangene Sonne.
7.171.12
तं तु दृष्ट्वा शरं घोरं देवगन्धर्वमानवाः ।
स्वस्त्यस्तु समरे राजन्द्रोणायेत्यब्रुवन्वचः ॥ ७.१७१.१२ ॥
O König, als sie jenen furchtbaren Pfeil sahen, sprachen Götter, Gandharven und Menschen diese Worte: »Heil sei Droṇa im Kampf!«
7.171.13
तं तु सायकमायान्तमाचार्यस्य रथं प्रति ।
कर्णो द्वादशधआ राजंश्चिच्छेद कृतहस्तवत् ॥ ७.१७१.१३ ॥
Karṇa zerschnitt jenen Pfeil, der auf den Wagen des Lehrers zukam, o König, wie ein geübter Schütze in zwölf Stücke.
7.171.14
स च्छिन्नो बहुधा राजन्सूतपुत्रेण धन्विना ।
निपपात शरस्तूर्णं निर्विषो भुजगो यथा ॥ ७.१७१.१४ ॥
Jener Pfeil, von Karṇa, dem Sohn des Wagenlenkers und Bogenschützen, o König, in viele Stücke zerschnitten, fiel schnell nieder wie eine giftlose Schlange.
7.171.15
छित्त्वा तु समरे बाणं शरैः सन्नतपर्वभिः ।
धृष्टद्युम्नं ततः कर्णो विव्याध दशभिः शरैः ॥ ७.१७१.१५ ॥
Nachdem er jenen Pfeil im Kampf zerschnitten hatte, durchbohrte Karṇa darauf Dhṛṣṭadyumna mit zehn Pfeilen mit gebogenen Gelenken.
7.171.16
पञ्चभिर्द्रोणपुत्रस्तु स्वयं द्रोणस्तु सप्तभिः ।
शल्यश्च दशभिर्बाणैस्त्रिभिर्दुःशासनस्तथा ॥ ७.१७१.१६ ॥
Droṇas Sohn mit fünf Pfeilen, Droṇa selbst mit sieben, Śalya mit zehn Pfeilen und Duḥśāsana ebenso mit dreien.
7.171.17
दुर्योधनस्तु विंशत्या शकुनिश्चापि पञ्चभिः ।
पाञ्चाल्यं त्वरयाऽविध्यन्सर्व एव महारथाः ॥ ७.१७१.१७ ॥
Duryodhana mit zwanzig Pfeilen und Śakuni ebenfalls mit fünf, und alle großen Wagenkämpfer durchbohrten eilig den Prinzen der Pāñcāla.
7.171.18
स विद्धः सप्तभिर्घोरैर्द्रोणस्यार्थे महाहवे ।
सर्वानसम्भ्रमाद्राज प्रत्यविद्ध्यत्त्रिभिस्त्रिभिः।
द्रोणं द्रौणिं च कर्णं च विव्याध च तवात्मजम् ॥ ७.१७१.१८ ॥
Von sieben schrecklichen Pfeilen getroffen in jener großen Schlacht um Droṇas willen, durchbohrte er, o König, ohne Verwirrung alle der Reihe nach mit je drei Pfeilen: Droṇa, Drauṇi, Karṇa und auch deinen Sohn.
7.171.19
ते भिन्ना धन्विना तेन धृष्टद्युम्नं पुनर्मृधे ।
विव्यधुः पञ्चभिस्तूर्णमेकैको रथिनां वरः ॥ ७.१७१.१९ ॥
Von jenem Bogenschützen getroffen, durchbohrten sie Dhṛṣṭadyumna im Kampf erneut, schnell, jeder mit fünf Pfeilen; jeder war der beste unter den Wagenkriegern.
7.171.20
द्रुमसेनस्तु सङ्क्रुद्धो राजन्विव्याध पत्रिणा ।
त्रिभिश्चान्यैः शरैस्तूर्णं तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१७१.२० ॥
Drumasena aber, o König, zornentbrannt, durchbohrte ihn schnell mit einem Pfeil, dann mit dreien und anderen, und sprach: »Halt, halt!«
7.171.21
स तु तं प्रतिविव्याध त्रिभिस्तीक्ष्णैरजिह्मगैः ।
स्वर्णपुङ्खैः शिलाधौतैः प्राणान्तकरमैर्युधि ॥ ७.१७१.२१ ॥
Er aber durchbohrte ihn seinerseits mit drei scharfen, geradeaus fliegenden, goldgefiederten, am Stein geschliffenen, im Kampf todbringenden Pfeilen.
7.171.22
भल्लेनान्येन तु पुनः सुवर्णोज्ज्वलकुण्डलम् ।
निचकर्त शिरः कायाद्द्रुमसेनस्य वीर्यवान् ॥ ७.१७१.२२ ॥
Dann schlug der Tapfere mit einem anderen halbmondförmigen Pfeil Drumasena den Kopf vom Körper, den Kopf, der von goldenen Ohrringen glänzte.
7.171.23
तच्छिरो न्यपतद्भूमौ सन्दष्टौष्ठपुटं रणे ।
महावातसमुद्धूतं पक्वं तालफलं यथा ॥ ७.१७१.२३ ॥
Jener Kopf, die Lippen mit den Zähnen zusammengepresst, fiel im Kampf zu Boden, wie eine reife Palmfrucht, die von einem gewaltigen Wind geschüttelt wird.
7.171.24
तान्स विद्धा पुनर्योधान्वीरः सुनिशितैः शरैः ।
राधेयस्याच्छिनद्भल्लैः कार्मुकं चित्रयोधिनः ॥ ७.१७१.२४ ॥
Nachdem er jene Krieger erneut mit sehr scharfen Pfeilen durchbohrt hatte, zerschnitt der Held mit halbmondförmigen Pfeilen den Bogen des geschickten Bogenschützen Karṇas, des Sohnes der Rādhā.
7.171.25
न तु तन्ममृषे कर्णो धनुषश्छेदनं तथा ।
निकर्तनमिवात्युग्रं लाङ्गूलस्य महाहरिः ॥ ७.१७१.२५ ॥
Karṇa aber ertrug das Zerbrechen seines Bogens nicht so, wie ein großer Löwe es nicht ertragen würde, dass ihm der Schwanz auf so grausame Weise abgeschnitten wird.
7.171.26
सोऽन्यद्धनुः समादाय क्रोधरक्तेक्षणः श्वसन् ।
अभ्यद्रवच्छरौघैस्तं धृष्टद्युम्नं महाबलम् ॥ ७.१७१.२६ ॥
Er nahm einen anderen Bogen, die Augen vor Zorn gerötet, schnaufend, und stürzte sich mit einem Pfeilhagel auf den gewaltigen Dhṛṣṭadyumna.
7.171.27
दृष्ट्वा कर्णं तु संरब्धं ते वीराः षड्रथर्षभाः ।
पाञ्चाल्यपुत्रं त्वरिताः परिवव्रुर्जिघांसया ॥ ७.१७१.२७ ॥
Als sie Karṇa voller Zorn sahen, umzingelten die sechs herausragenden Wagenkämpfer eilig den Sohn des Pañcāla-Königs, begierig, ihn zu töten.
7.171.28
षण्णां योधप्रवीराणां तावकानां पुरस्कृतम् ।
मृत्योरास्यमनुप्राप्तं धृष्टद्युम्नमममंस्महि ॥ ७.१७१.२८ ॥
Wir hielten Dhṛṣṭadyumna, den eure sechs besten Krieger vorangestellt hatten, für in den Rachen des Todes geraten.
7.171.29
पतस्मिन्नेव काले तु दाशार्हो विकिरञ्छरान् ।
धृष्टद्युम्नं पराक्रान्तं सात्यकिः प्रत्यपद्यत ॥ ७.१७१.२९ ॥
In eben diesem Augenblick kam Sātyaki aus dem Geschlecht der Dāśārha, Pfeile verstreuend, dem tapferen Dhṛṣṭadyumna zu Hilfe.
7.171.30
तमायान्तं महेष्वासं सात्यकिं युद्धदुर्मदम् ।
राधेयो दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यदजिह्मगैः ॥ ७.१७१.३० ॥
Als er Sātyaki, den großen Bogenschützen, im Kampf stolz herannahen sah, durchbohrte ihn Karṇa, der Sohn Rādhās, im Gegenzug mit zehn geraden Pfeilen.
7.171.31
तं सात्यकिर्महाराज विव्याध दशभिः शरैः ।
पश्यतां सर्ववीराणां मा गास्तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१७१.३१ ॥
Großer König, Sātyaki durchbohrte ihn mit zehn Pfeilen, und während alle Helden zusahen, sprach er: »Geh nicht, bleib stehen!«
7.171.32
स सात्यकेस्तु बलिनः कर्णस्य च महात्मनः ।
आसीत्समागमो राजन्बलिवासवयोरिव ॥ ७.१७१.३२ ॥
O König, jene Begegnung zwischen dem mächtigen Sātyaki und dem großherzigen Karṇa war wie der Kampf zwischen Bali und Vāsava.
7.171.33
त्रासयन्रथघोषेण क्षत्रियान्क्षत्रियर्षभः ।
राजीवलोचनं कर्णं सात्यकिः प्रत्यविध्यत ॥ ७.१७१.३३ ॥
Sātyaki, der Stier unter den Kriegern, versetzte die Krieger mit dem Donnern seines Wagens in Furcht und durchbohrte Karṇa, den Lotusäugigen.
7.171.34
कम्पयन्निव घोषेण धनुषो वसुधां बली ।
सूतपुत्रो महाराज सात्यकिं प्रत्ययोधयत् ॥ ७.१७१.३४ ॥
Großer König, der mächtige Sohn des Wagenlenkers kämpfte gegen Sātyaki, als erschütterte er mit dem Dröhnen seines Bogens die Erde.
7.171.35
विपाठकर्णिनाराचैर्वत्सदन्तैः क्षुरैरपि ।
कर्णः शरशतैश्चापि शैनेयं प्रत्यनिद्व्यत ॥ ७.१७१.३५ ॥
Karṇa erwiderte den Angriff auf Śaineya mit Pfeilen vipāṭha, karṇin und nārāca, mit kalbszahnförmigen und rasierklingenförmigen Pfeilen und mit Hunderten von Pfeilen.
7.171.36
तथैव युध्यमानोऽपि वृष्णीनां प्रवरो युधि ।
अभ्यवर्षच्छरैः कर्णं तद्युद्धमभवत्समम् ॥ ७.१७१.३६ ॥
Ebenso ließ Sātyaki, der Erste unter den Vṛṣṇi, der im Kampf stritt, einen Pfeilregen auf Karṇa niedergehen, und jener Kampf wurde ausgeglichen.
7.171.37
तावकाश्च महाराज कर्णपुत्रश्च दंशितः ।
सात्यकिं विव्यधुस्तूर्ण समन्तान्निशितैः शरैः ॥ ७.१७१.३७ ॥
O großer König, deine Krieger und Karṇas Sohn, gepanzert, durchbohrten Sātyaki rasch von allen Seiten mit scharfen Pfeilen.
7.171.38
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य तेषां कर्णस्य वा विभो ।
अविद्व्यत्सात्यकिः क्रुद्धो वृषसेनं स्तनान्तरे ॥ ७.१७१.३८ ॥
O Herr, Sātyaki, zornig, wehrte ihre Waffen und die Karṇas mit seinen eigenen Waffen ab und durchbohrte Vṛṣasena in der Brust.
7.171.39
तेन बाणेन निर्विद्धो वृषसेनो विशाम्पते ।
न्यपतत्स रथे मूढो धनुरुत्सृज्य वीर्यवान् ॥ ७.१७१.३९ ॥
Von jenem Pfeil durchbohrt, o Herr der Menschen, fiel Vṛṣasena, obwohl tapfer, betäubt, ließ den Bogen fallen und stürzte auf seinen Wagen.
7.171.40
ततः कर्णो हतं मत्वा वृषसेनं महारथम् ।
पुत्रशोकाभिसन्तप्तः सात्यकिं प्रत्यपीडयत् ॥ ७.१७१.४० ॥
Da bedrängte Karṇa, von Kummer um seinen Sohn gequält, in der Annahme, der große Wagenkämpfer Vṛṣasena sei erschlagen, Sātyaki hart.
7.171.41
पीड्यमानस्तु कर्णेन युयुधानो महारथः ।
विव्याध बहुभिः कर्णं त्वरमाणः पुनःपुनः ॥ ७.१७१.४१ ॥
Doch obwohl von Karṇa bedrängt, durchbohrte der große Wagenkämpfer Yuyudhāna eilig Karṇa immer wieder mit vielen Pfeilen.
7.171.42
स कर्णं दशभिर्विद्ध्वा वृषसेनं च सप्तभिः ।
स हस्तावापधनुषी तयोश्चिच्छेद सात्वतः ॥ ७.१७१.४२ ॥
Nachdem er Karṇa mit zehn Pfeilen und Vṛṣasena mit sieben durchbohrt hatte, zerschnitt der Sātvata Sātyaki die Bögen beider.
7.171.43
तावन्ये धनुषी सज्जे कृत्वा शत्रुभयङ्करे ।
युयुधानमाविध्येतां समन्तान्निशितैः शरैः ॥ ७.१७१.४३ ॥
Da spannten jene beiden anderen ihre feindeschreckenden Bögen und durchbohrten Yuyudhāna von allen Seiten mit scharfen Pfeilen.
7.171.44
वर्तमाने तु सङ्ग्रमे तस्मिन्वीरवरक्षये ।
अतीव शुश्रुवे राजन्गाण्डीवस्य महास्वनः ॥ ७.१७१.४४ ॥
Und in jener Schlacht, bei der Vernichtung der besten Helden, o König, war der gewaltige Klang des Gāṇḍīva überaus laut zu hören.
7.171.45
श्रुत्वा तु रथनिर्घोषं गाण्डीवस्य च निःस्वनम् ।
सूतपुत्रोऽब्रवीद्राजन्दुर्योधनमिदं वचः ॥ ७.१७१.४५ ॥
O König, als der Sohn des Wagenlenkers (Karṇa) das Rasseln des Wagens und den Klang des Gāṇḍīva hörte, sprach er diese Worte zu Duryodhana.
7.171.46
एष सर्वां चमूं हत्वा मुख्यांश्चैव नरर्षभान् ।
पौरवांश्च महेष्वासो विक्षिपन्नुत्तमं धनुः ॥ ७.१७१.४६ ॥
Dieser große Bogenschütze hat das ganze Heer, die vornehmsten Männerstiere und die Paurava-Krieger erschlagen und schwingt nun seinen herrlichen Bogen.
7.171.47
पार्थो विजयते तत्र गाण्डीवनिनदो महान् ।
श्रूयते रथघोषश्च वासवस्येव नर्दतः ॥ ७.१७१.४७ ॥
Dort siegt Pārtha; das gewaltige Dröhnen des Gāṇḍīva und das Rasseln des Wagens sind zu hören, wie wenn Vāsava donnert.
7.171.48
करोति पाण्डवो व्यक्तं कर्मौपयिकमात्मनः ।
एषा विदार्यते राजन्बहुधा भारती चमूः ॥ ७.१७१.४८ ॥
Der Pāṇḍava vollbringt deutlich die ihm gemäße Tat; dieses Heer der Bhāratas, o König, wird auf vielerlei Weise zerrissen.
7.171.49
विप्रकीर्णान्यनीकानि न हि तिष्ठन्ति कर्हिचित् ।
वातेनेव समुद्धूतमभ्रजालं विदीर्यते ॥ ७.१७१.४९ ॥
Zerstreute Heere halten niemals stand; wie ein vom Wind aufgewirbeltes Wolkengeflecht werden sie zerrissen.
7.171.50
सव्यसाचिनमासाद्य भिन्ना नौरिव सागरे ॥ ७.१७१.५० ॥
Sobald sie auf Savyasācin treffen, zerstreuen sie sich wie ein im Meer zerbrochenes Boot.
7.171.51
द्रवतां योधमुख्यानां गाण्डीवप्रेषितैः शरैः ।
विद्धानां शतशो राजञ्श्रूयते निःस्वनो महान् ॥ ७.१७१.५१ ॥
O König, man hört das gewaltige Geschrei der fliehenden Hauptkämpfer, die Hunderte Male von Pfeilen aus dem Gāṇḍīva getroffen wurden.
7.171.52
शृणु दुन्दुभिनिर्घोषमर्जुनस्य रथं प्रति ।
निशीथे राजशार्दूल स्तनयित्नोरिवाम्बरे ॥ ७.१७१.५२ ॥
Höre das Dröhnen der Trommeln zum Wagen Arjunas, o Tiger unter den Königen, wie Donner am Himmel um Mitternacht.
7.171.53
हाहाकाररवांश्चैव सिंहनादांश्च पुष्कलान् ।
शृणु शब्दान्बहुविधानर्जुनस्य रथं प्रति ॥ ७.१७१.५३ ॥
Höre die Klagerufe des Wehklagens und die zahlreichen Löwengebrülle, die vielerlei Laute, die zum Wagen Arjunas aufsteigen.
7.171.54
अयं मध्ये स्थितोऽस्माकं सात्यकिः सात्वतां वरः ।
इह चेल्लभ्यते लक्ष्यं कृत्स्नाञ्जेष्यामहे परान् ॥ ७.१७१.५४ ॥
Hier, mitten in unseren Reihen, steht Sātyaki, der beste der Sātvata; wenn hier das Ziel erreicht wird, werden wir alle Feinde besiegen.
7.171.55
एष पाञ्चालराजस्य पुत्रो द्रोणेन सङ्गतः ।
सर्वतः संवृतो योधैः शूरैश्च रथसत्तमैः ॥ ७.१७१.५५ ॥
Dieser Sohn des Pāñcāla-Königs, Droṇa gegenübergestellt, ist von allen Seiten von Kriegern, Helden und den besten Wagenkämpfern umringt.
7.171.56
सात्यकिं यदि हन्याम धृष्टद्युम्नं च पार्षतम् ।
असंशयं महाराज ध्रुवो नो विजयो भवेत् ॥ ७.१७१.५६ ॥
Könnten wir Sātyaki und Dhṛṣṭadyumna, den Sohn Pṛṣatas, erschlagen, dann, großer König, wäre unser Sieg ohne Zweifel gewiss.
7.171.57
सौभद्रवदिमौ वीरौ परिवार्य महारथौ ।
प्रयतायो महाराज निहन्तुं वृष्णिपार्षतौ ॥ ७.१७१.५७ ॥
Umzingelt diese beiden heldenhaften großen Wagenkämpfer, wie den Sohn Subhadrās, bemüht euch, großer König, den Vṛṣṇi-Nachkommen und den Sohn Pṛṣatas zu erschlagen.
7.171.58
सव्यसाची पुरोऽभ्येति द्रोणानीकाय भारत ।
संसक्तं सात्यकिं ज्ञात्वा बहुभिः कुरुपुङ्गवैः ॥ ७.१७१.५८ ॥
O Bhārata, Savyasācī Arjuna rückt gegen Droṇas Heer vor, denn er weiß, dass Sātyaki von vielen Stieren unter den Kurus bedrängt wird.
7.171.59
तत्र गच्छन्तु बहवः प्रवरा रथसत्तमाः ।
यावत्पार्थो न जानाति सात्यकिं बहुभिर्वृतम् ॥ ७.१७१.५९ ॥
Mögen dorthin viele der besten Wagenkämpfer ziehen, ehe Pārtha (Arjuna) erfährt, dass Sātyaki von vielen umringt ist.
7.171.60
ते त्वरध्वं तथा शूराः शराणां मोक्षणे भृशम् ।
यथा त्विह व्रजत्येष परलोकाय माधवः।
तथा कुरु महाराज सुनीत्या सुप्रयुक्तया ॥ ७.१७१.६० ॥
Helden, beeilt euch sehr beim Abschuss der Pfeile, damit dieser Mādhava von hier aus in die andere Welt gehe. Großer König, tut dies durch gute Politik und eine wohlangewandte Strategie.
7.171.61
कर्णस्य मतमास्थाय पुत्रस्ते प्राह सौबलम् ।
यथेन्द्रः समरे राजन्प्राह विष्णुं यशस्विनम् ॥ ७.१७१.६१ ॥
Karṇas Rat folgend sprach dein Sohn zu Saubala, o König, wie einst Indra im Kampf zum ruhmreichen Viṣṇu sprach.
7.171.62
वृतः सहस्रैर्दशभिर्गजानामनिवर्तिनाम् ।
रथैश्च दशसाहस्रैस्तूर्णं याहि धनञ्जयम्। ॥ ७.१७१.६२ ॥
Umgeben von zehntausend Elefanten, die nie zurückweichen, und zehntausend Wagen, eile schnell zu Dhanañjaya.
7.171.63
दुःशासनो दुर्विषहः सुबाहुर्दुः प्रधर्षणः ।
एते त्वामनुयास्यन्ति पत्तिभिर्बहुभिर्वृताः ॥ ७.१७१.६३ ॥
Duḥśāsana, Durviṣaha und Subāhu, schwer zu besiegen, umgeben von vielen Fußsoldaten, werden dir folgen.
7.171.64
जहि कृष्णौ महाबाहो धर्मराजं च मातुल ।
नकुलं सहदेवं च भीमसेनं तथैव च ॥ ७.१७१.६४ ॥
Erschlage die beiden Kṛṣṇas, o starkarmiger Onkel, und Dharmarāja, und ebenso Nakula, Sahadeva und Bhīmasena.
7.171.65
देवानामिव देवेन्द्रे जयाशा त्वयि मे स्थिता ।
जहि मातुल कौन्तेयानसुरानिव पावकिः ॥ ७.१७१.६५ ॥
Wie die Siegeshoffnung der Götter auf Indra, dem Herrn der Götter, ruht, so ruht meine Siegeshoffnung auf dir, Onkel. Erschlage die Söhne Kuntīs, wie Pāvaki die Asuras erschlug.
7.171.66
एवमुक्तो ययौ पार्थान्पुत्रेण तव सौबलः ।
महत्या सेनया सार्धं सह पुत्रैश्च ते विभो ॥ ७.१७१.६६ ॥
So angesprochen von deinem Sohn, zog Saubala mit einem großen Heer und deinen Söhnen gegen die Söhne Pṛthās, o mächtiger Herr.
7.171.67
प्रियार्थं तव पुत्राणां दिधक्षुः पाण्डुनन्दनान् ।
ततः प्रववृते युद्धं तावकानां परैः सह ॥ ७.१७१.६७ ॥
Um deiner Söhne willen, begierig, die Söhne Pāṇḍus zu verbrennen, begann dann der Kampf zwischen den Deinen und den Feinden.
7.171.68
प्रयाते सौबले राजन्पाण्डवानामनीकिनीम् ।
बलेन महता युक्ताः सूतपुत्रस्तु सात्वतम् ॥ ७.१७१.६८ ॥
Als Saubala, o König, zum Heer der Pāṇḍavas aufgebrochen war, zog der Wagenlenkersohn, mit großer Macht ausgestattet, gegen den Sātvata.
7.171.69
अभ्ययात्त्वरितो युद्धे किरञ्शरशतान्बहून् ।
तथैव पार्थिवाः सर्वे सात्यकिं पर्यवारयन् ॥ ७.१७१.६९ ॥
Er stürmte schnell in den Kampf und verstreute Hunderte von Pfeilen; ebenso umzingelten alle Könige Sātyaki.
7.171.70
भारद्वाजस्ततो गत्वा धृष्टद्युम्नरथं प्रति ।
महद्युद्धं तदासीत्तुं द्रोणस्य निशि भारत।
धृष्टद्युम्नेन वीरेण पाञ्चालैश्च सहाद्भुतम् ॥ ७.१७१.७० ॥
Dann ging der Sohn Bharadvājas (Droṇa) zum Wagen Dhṛṣṭadyumnas. O Bhārata, es war ein großer, wundersamer Kampf Droṇas in der Nacht mit dem Helden Dhṛṣṭadyumna und mit den Pāñcālas.