Mahābhārata · Adhyāya 7.171
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.171.1
तस्मिन्सुतुमुले युद्धे वर्तमाने भयावहे ।
धृष्टद्युम्नो महाराज द्रोणमेवाभ्यवर्तत ॥ ७.१७१.१ ॥
Enquanto aquela batalha tumultuosa e terrível prosseguia, ó grande rei, Dhṛṣṭadyumna avançou diretamente contra Droṇa.
7.171.2
सन्दधानो धनुःश्रेष्ठं ज्यां विकुर्षन्पुनः पुनः ।
अभ्यद्रवत द्रोणस्य रथं रुक्मविभूषितम् ॥ ७.१७१.२ ॥
Encaixando a flecha no melhor arco e puxando a corda repetidas vezes, lançou-se sobre o carro de Droṇa, adornado de ouro.
7.171.3
धृष्टद्युम्नमथायान्तं द्रोणस्यान्तचिकीर्षया ।
परिवव्रुर्महाराज पाञ्चालाः पाण्डवैः सह ॥ ७.१७१.३ ॥
Quando Dhṛṣṭadyumna avançava com a intenção de causar o fim de Droṇa, ó grande rei, os pāñcālas o cercaram junto com os pāṇḍavas.
7.171.4
तथा परिवृतं दृष्ट्वा द्रोणमाचार्यसत्तमम् ।
पुत्रास्ते सर्वतो यत्ता ररक्षुर्द्रोणमाहवे ॥ ७.१७१.४ ॥
Ao ver Droṇa, o melhor dos mestres, assim cercado, teus filhos, atentos por todos os lados, protegeram-no na batalha.
7.171.5
बलार्णवौ ततस्तौ तु समेयातां निशामुखे ।
गातोद्धूतौ क्षुब्धसत्वौ भैरवौ सागराविव ॥ ७.१७१.५ ॥
Então, ao anoitecer, aqueles dois oceanos de exércitos se encontraram, agitados e com coragem perturbada, como dois mares terríveis.
7.171.6
ततो द्रोणं महाराज पाञ्चाल्यः पञ्चभिः शरैः ।
विव्याध हृदये तूर्णं सिंहनादं ननाद च ॥ ७.१७१.६ ॥
Então, ó grande rei, o príncipe pāñcāla rapidamente perfurou o peito de Droṇa com cinco flechas e soltou um rugido de leão.
7.171.7
तं द्रोणः पञ्चविंशत्या विद्धा भारत संयुगे ।
चिच्छेदान्येन भल्लेन धनुरस्य महास्वनम् ॥ ७.१७१.७ ॥
Ó Bhārata, na batalha Droṇa o perfurou com vinte e cinco flechas e, com outra flecha de ponta crescente, cortou seu arco de grande estrondo.
7.171.8
धृष्टद्युम्नस्तु निर्विद्धो द्रोणेन भरतर्षभ ।
उत्ससर्ज धनुस्तूर्णं सन्दश्य दशनच्छदम् ॥ ७.१७१.८ ॥
Mas Dhṛṣṭadyumna, ferido por Droṇa, ó touro dos Bharatas, mordendo o lábio, arremessou rapidamente seu arco.
7.171.9
ततः क्रुद्धो महाराज धृष्टद्युम्नः प्रतापवान् ।
आददेऽन्यद्धनुःश्रेष्ठं द्रोणस्यान्तचिकीर्षया ॥ ७.१७१.९ ॥
Então, ó grande rei, Dhṛṣṭadyumna, enfurecido e poderoso, desejando pôr fim a Droṇa, pegou outro arco excelente.
7.171.10
विकृष्य च धनुश्चित्रमाकर्णात्परवीरहा ।
द्रोणस्यानत्करं घोरं व्यसृजत्सायकं ततः ॥ ७.१७१.१० ॥
Então o matador de heróis inimigos, puxando seu arco maravilhoso até a orelha, lançou contra Droṇa uma flecha terrível que não podia ser repelida.
7.171.11
स विसृष्टो बलवता शरो घोरो महामृधे ।
भासयामास तत्सैन्यं दिवाकर इवोदितः ॥ ७.१७१.११ ॥
Aquela terrível flecha, lançada pelo poderoso, iluminou aquele exército na grande batalha como o sol nascente.
7.171.12
तं तु दृष्ट्वा शरं घोरं देवगन्धर्वमानवाः ।
स्वस्त्यस्तु समरे राजन्द्रोणायेत्यब्रुवन्वचः ॥ ७.१७१.१२ ॥
Ó rei, ao ver aquela terrível flecha, deuses, gandharvas e homens disseram estas palavras: 'Que haja bem-estar para Droṇa na batalha!'
7.171.13
तं तु सायकमायान्तमाचार्यस्य रथं प्रति ।
कर्णो द्वादशधआ राजंश्चिच्छेद कृतहस्तवत् ॥ ७.१७१.१३ ॥
Karṇa, como um arqueiro habilidoso, cortou em doze pedaços aquela flecha que vinha em direção ao carro do mestre, ó rei.
7.171.14
स च्छिन्नो बहुधा राजन्सूतपुत्रेण धन्विना ।
निपपात शरस्तूर्णं निर्विषो भुजगो यथा ॥ ७.१७१.१४ ॥
Aquela flecha, cortada em muitos pedaços por Karṇa, o filho do cocheiro, o arqueiro, ó rei, caiu rapidamente como uma serpente sem veneno.
7.171.15
छित्त्वा तु समरे बाणं शरैः सन्नतपर्वभिः ।
धृष्टद्युम्नं ततः कर्णो विव्याध दशभिः शरैः ॥ ७.१७१.१५ ॥
Tendo cortado aquela flecha na batalha, Karṇa então atingiu Dhṛṣṭadyumna com dez flechas de juntas curvas.
7.171.16
पञ्चभिर्द्रोणपुत्रस्तु स्वयं द्रोणस्तु सप्तभिः ।
शल्यश्च दशभिर्बाणैस्त्रिभिर्दुःशासनस्तथा ॥ ७.१७१.१६ ॥
O filho de Droṇa com cinco flechas, o próprio Droṇa com sete, Śalya com dez flechas e Duḥśāsana igualmente com três.
7.171.17
दुर्योधनस्तु विंशत्या शकुनिश्चापि पञ्चभिः ।
पाञ्चाल्यं त्वरयाऽविध्यन्सर्व एव महारथाः ॥ ७.१७१.१७ ॥
Duryodhana com vinte flechas e Śakuni também com cinco, e todos os grandes guerreiros de carro feriram rapidamente o príncipe dos Pāñcāla.
7.171.18
स विद्धः सप्तभिर्घोरैर्द्रोणस्यार्थे महाहवे ।
सर्वानसम्भ्रमाद्राज प्रत्यविद्ध्यत्त्रिभिस्त्रिभिः।
द्रोणं द्रौणिं च कर्णं च विव्याध च तवात्मजम् ॥ ७.१७१.१८ ॥
Atingido por sete terríveis flechas naquela grande batalha em favor de Droṇa, ele, ó rei, sem perturbação, feriu em retorno a cada um com três flechas: feriu Droṇa, Drauṇi, Karṇa e também o teu filho.
7.171.19
ते भिन्ना धन्विना तेन धृष्टद्युम्नं पुनर्मृधे ।
विव्यधुः पञ्चभिस्तूर्णमेकैको रथिनां वरः ॥ ७.१७१.१९ ॥
Feridos por aquele arqueiro, feriram novamente Dhṛṣṭadyumna na batalha, rapidamente, cada um com cinco flechas; cada um era o melhor dos guerreiros de carro.
7.171.20
द्रुमसेनस्तु सङ्क्रुद्धो राजन्विव्याध पत्रिणा ।
त्रिभिश्चान्यैः शरैस्तूर्णं तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१७१.२० ॥
Mas Drumasena, enfurecido, ó rei, feriu-o rapidamente com uma flecha, depois com três e outras, e disse: 'Pára, pára!'
7.171.21
स तु तं प्रतिविव्याध त्रिभिस्तीक्ष्णैरजिह्मगैः ।
स्वर्णपुङ्खैः शिलाधौतैः प्राणान्तकरमैर्युधि ॥ ७.१७१.२१ ॥
Mas ele o feriu em resposta com três flechas afiadas, de voo reto, de penas douradas, afiadas em pedra, mortais na batalha.
7.171.22
भल्लेनान्येन तु पुनः सुवर्णोज्ज्वलकुण्डलम् ।
निचकर्त शिरः कायाद्द्रुमसेनस्य वीर्यवान् ॥ ७.१७१.२२ ॥
Então o valente, com outra flecha de ponta em meia-lua, cortou do corpo a cabeça de Drumasena, cabeça brilhante com brincos de ouro.
7.171.23
तच्छिरो न्यपतद्भूमौ सन्दष्टौष्ठपुटं रणे ।
महावातसमुद्धूतं पक्वं तालफलं यथा ॥ ७.१७१.२३ ॥
Aquela cabeça, com os lábios apertados pelos dentes, caiu ao chão na batalha, como um fruto maduro de palmeira sacudido por um grande vento.
7.171.24
तान्स विद्धा पुनर्योधान्वीरः सुनिशितैः शरैः ।
राधेयस्याच्छिनद्भल्लैः कार्मुकं चित्रयोधिनः ॥ ७.१७१.२४ ॥
Tendo novamente atravessado aqueles guerreiros com flechas muito afiadas, aquele herói cortou com flechas de ponta em meia-lua o arco do hábil arqueiro de Karṇa, filho de Rādhā.
7.171.25
न तु तन्ममृषे कर्णो धनुषश्छेदनं तथा ।
निकर्तनमिवात्युग्रं लाङ्गूलस्य महाहरिः ॥ ७.१७१.२५ ॥
Mas Karṇa não suportou assim o corte de seu arco, como um grande leão não suporta que sua cauda seja cortada de modo tão feroz.
7.171.26
सोऽन्यद्धनुः समादाय क्रोधरक्तेक्षणः श्वसन् ।
अभ्यद्रवच्छरौघैस्तं धृष्टद्युम्नं महाबलम् ॥ ७.१७१.२६ ॥
Pegando outro arco, com os olhos vermelhos de raiva e respirando forte, lançou-se contra o poderoso Dhṛṣṭadyumna com uma saraivada de flechas.
7.171.27
दृष्ट्वा कर्णं तु संरब्धं ते वीराः षड्रथर्षभाः ।
पाञ्चाल्यपुत्रं त्वरिताः परिवव्रुर्जिघांसया ॥ ७.१७१.२७ ॥
Vendo Karṇa enfurecido, aqueles seis heróis, os melhores condutores de carro, cercaram rapidamente o filho do rei de Pañcāla, desejosos de matá-lo.
7.171.28
षण्णां योधप्रवीराणां तावकानां पुरस्कृतम् ।
मृत्योरास्यमनुप्राप्तं धृष्टद्युम्नमममंस्महि ॥ ७.१७१.२८ ॥
Consideramos que Dhṛṣṭadyumna, posto à frente pelos seus seis melhores guerreiros, chegara à boca da morte.
7.171.29
पतस्मिन्नेव काले तु दाशार्हो विकिरञ्छरान् ।
धृष्टद्युम्नं पराक्रान्तं सात्यकिः प्रत्यपद्यत ॥ ७.१७१.२९ ॥
Naquele mesmo momento, Sātyaki, da linhagem de Dāśārha, espalhando flechas, veio em auxílio do valente Dhṛṣṭadyumna.
7.171.30
तमायान्तं महेष्वासं सात्यकिं युद्धदुर्मदम् ।
राधेयो दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यदजिह्मगैः ॥ ७.१७१.३० ॥
Vendo Sātyaki, o grande arqueiro, orgulhoso na batalha, aproximar-se, Karṇa, filho de Rādhā, perfurou-o em retorno com dez flechas retas.
7.171.31
तं सात्यकिर्महाराज विव्याध दशभिः शरैः ।
पश्यतां सर्ववीराणां मा गास्तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१७१.३१ ॥
Grande rei, Sātyaki o feriu com dez flechas e, enquanto todos os heróis observavam, disse: 'Não vá, pare!'
7.171.32
स सात्यकेस्तु बलिनः कर्णस्य च महात्मनः ।
आसीत्समागमो राजन्बलिवासवयोरिव ॥ ७.१७१.३२ ॥
Ó rei, aquele encontro entre o poderoso Sātyaki e o magnânimo Karṇa foi como o combate entre Bali e Vāsava.
7.171.33
त्रासयन्रथघोषेण क्षत्रियान्क्षत्रियर्षभः ।
राजीवलोचनं कर्णं सात्यकिः प्रत्यविध्यत ॥ ७.१७१.३३ ॥
Sātyaki, touro entre os guerreiros, aterrorizando os combatentes com o estrondo de seu carro, feriu Karṇa, de olhos de lótus.
7.171.34
कम्पयन्निव घोषेण धनुषो वसुधां बली ।
सूतपुत्रो महाराज सात्यकिं प्रत्ययोधयत् ॥ ७.१७१.३४ ॥
Grande rei, o poderoso filho do cocheiro, como se fizesse tremer a terra com o estalo de seu arco, lutou contra Sātyaki.
7.171.35
विपाठकर्णिनाराचैर्वत्सदन्तैः क्षुरैरपि ।
कर्णः शरशतैश्चापि शैनेयं प्रत्यनिद्व्यत ॥ ७.१७१.३५ ॥
Karṇa contra-atacou Śaineya com flechas vipāṭha, karṇin e nārāca, com flechas de dente de bezerro e de lâmina de navalha, e com centenas de flechas.
7.171.36
तथैव युध्यमानोऽपि वृष्णीनां प्रवरो युधि ।
अभ्यवर्षच्छरैः कर्णं तद्युद्धमभवत्समम् ॥ ७.१७१.३६ ॥
Da mesma forma, Sātyaki, o primeiro dos Vṛṣṇi, lutando na batalha, derramou uma chuva de flechas sobre Karṇa, e aquele combate tornou-se equilibrado.
7.171.37
तावकाश्च महाराज कर्णपुत्रश्च दंशितः ।
सात्यकिं विव्यधुस्तूर्ण समन्तान्निशितैः शरैः ॥ ७.१७१.३७ ॥
Ó grande rei, teus guerreiros e o filho de Karṇa, blindados, feriram rapidamente Sātyaki por todos os lados com flechas afiadas.
7.171.38
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य तेषां कर्णस्य वा विभो ।
अविद्व्यत्सात्यकिः क्रुद्धो वृषसेनं स्तनान्तरे ॥ ७.१७१.३८ ॥
Ó senhor, Sātyaki, enfurecido, repeliu as armas deles e as de Karṇa com as suas próprias, e atravessou Vṛṣasena no peito.
7.171.39
तेन बाणेन निर्विद्धो वृषसेनो विशाम्पते ।
न्यपतत्स रथे मूढो धनुरुत्सृज्य वीर्यवान् ॥ ७.१७१.३९ ॥
Atravessado por aquela flecha, ó senhor dos homens, Vṛṣasena, embora valente, atordoado, largou o arco e caiu sobre o seu carro.
7.171.40
ततः कर्णो हतं मत्वा वृषसेनं महारथम् ।
पुत्रशोकाभिसन्तप्तः सात्यकिं प्रत्यपीडयत् ॥ ७.१७१.४० ॥
Então Karṇa, atormentado pela dor do filho, julgando morto o grande auriga Vṛṣasena, apertou fortemente Sātyaki.
7.171.41
पीड्यमानस्तु कर्णेन युयुधानो महारथः ।
विव्याध बहुभिः कर्णं त्वरमाणः पुनःपुनः ॥ ७.१७१.४१ ॥
Mas, embora pressionado por Karṇa, o grande auriga Yuyudhāna, apressado, feriu Karṇa repetidas vezes com muitas flechas.
7.171.42
स कर्णं दशभिर्विद्ध्वा वृषसेनं च सप्तभिः ।
स हस्तावापधनुषी तयोश्चिच्छेद सात्वतः ॥ ७.१७१.४२ ॥
Tendo atravessado Karṇa com dez flechas e Vṛṣasena com sete, o Sātvata Sātyaki cortou os arcos de ambos.
7.171.43
तावन्ये धनुषी सज्जे कृत्वा शत्रुभयङ्करे ।
युयुधानमाविध्येतां समन्तान्निशितैः शरैः ॥ ७.१७१.४३ ॥
Então aqueles outros dois, tendo armado seus arcos que aterrorizam os inimigos, perfuraram Yuyudhāna por todos os lados com flechas afiadas.
7.171.44
वर्तमाने तु सङ्ग्रमे तस्मिन्वीरवरक्षये ।
अतीव शुश्रुवे राजन्गाण्डीवस्य महास्वनः ॥ ७.१७१.४४ ॥
E naquela batalha, na destruição dos melhores heróis, ó rei, o grande som do Gāṇḍīva foi ouvido em grande medida.
7.171.45
श्रुत्वा तु रथनिर्घोषं गाण्डीवस्य च निःस्वनम् ।
सूतपुत्रोऽब्रवीद्राजन्दुर्योधनमिदं वचः ॥ ७.१७१.४५ ॥
Ó rei, ao ouvir o estrondo do carro e o som do Gāṇḍīva, o filho do cocheiro (Karṇa) disse estas palavras a Duryodhana.
7.171.46
एष सर्वां चमूं हत्वा मुख्यांश्चैव नरर्षभान् ।
पौरवांश्च महेष्वासो विक्षिपन्नुत्तमं धनुः ॥ ७.१७१.४६ ॥
Este grande arqueiro, tendo matado todo o exército, os principais touros entre os homens e os guerreiros pauravas, brande o seu excelente arco.
7.171.47
पार्थो विजयते तत्र गाण्डीवनिनदो महान् ।
श्रूयते रथघोषश्च वासवस्येव नर्दतः ॥ ७.१७१.४७ ॥
Lá Pārtha está vencendo; ouve-se o grande rugido do Gāṇḍīva e o estrondo do carro, como quando Vāsava troveja.
7.171.48
करोति पाण्डवो व्यक्तं कर्मौपयिकमात्मनः ।
एषा विदार्यते राजन्बहुधा भारती चमूः ॥ ७.१७१.४८ ॥
O Pāṇḍava está claramente realizando a ação que lhe cabe; este exército dos Bhāratas, ó rei, está sendo despedaçado de muitas formas.
7.171.49
विप्रकीर्णान्यनीकानि न हि तिष्ठन्ति कर्हिचित् ।
वातेनेव समुद्धूतमभ्रजालं विदीर्यते ॥ ७.१७१.४९ ॥
As formações dispersas nunca se mantêm firmes; como uma rede de nuvens levantada pelo vento, despedaçam-se.
7.171.50
सव्यसाचिनमासाद्य भिन्ना नौरिव सागरे ॥ ७.१७१.५० ॥
Ao encontrarem Savyasācin, dispersam-se como um barco partido no oceano.
7.171.51
द्रवतां योधमुख्यानां गाण्डीवप्रेषितैः शरैः ।
विद्धानां शतशो राजञ्श्रूयते निःस्वनो महान् ॥ ७.१७१.५१ ॥
Ó rei, ouve-se o grande clamor dos principais guerreiros que fogem, atravessados por centenas de flechas disparadas do Gāṇḍīva.
7.171.52
शृणु दुन्दुभिनिर्घोषमर्जुनस्य रथं प्रति ।
निशीथे राजशार्दूल स्तनयित्नोरिवाम्बरे ॥ ७.१७१.५२ ॥
Ouve o estrondo dos tambores em direção ao carro de Arjuna, ó tigre entre reis, como trovão no céu à meia-noite.
7.171.53
हाहाकाररवांश्चैव सिंहनादांश्च पुष्कलान् ।
शृणु शब्दान्बहुविधानर्जुनस्य रथं प्रति ॥ ७.१७१.५३ ॥
Ouve os gritos de lamento e os abundantes rugidos de leão, os sons de muitos tipos que se erguem em direção ao carro de Arjuna.
7.171.54
अयं मध्ये स्थितोऽस्माकं सात्यकिः सात्वतां वरः ।
इह चेल्लभ्यते लक्ष्यं कृत्स्नाञ्जेष्यामहे परान् ॥ ७.१७१.५४ ॥
Aqui, no meio de nós, está Sātyaki, o melhor dos Sātvata; se aqui se alcançar o objetivo, venceremos todos os inimigos.
7.171.55
एष पाञ्चालराजस्य पुत्रो द्रोणेन सङ्गतः ।
सर्वतः संवृतो योधैः शूरैश्च रथसत्तमैः ॥ ७.१७१.५५ ॥
Este filho do rei dos Pāñcālas, enfrentado a Droṇa, está cercado por todos os lados por guerreiros, heróis e os melhores combatentes de carro.
7.171.56
सात्यकिं यदि हन्याम धृष्टद्युम्नं च पार्षतम् ।
असंशयं महाराज ध्रुवो नो विजयो भवेत् ॥ ७.१७१.५६ ॥
Se pudéssemos matar Sātyaki e Dhṛṣṭadyumna, filho de Pṛṣata, então, grande rei, sem dúvida nossa vitória seria certa.
7.171.57
सौभद्रवदिमौ वीरौ परिवार्य महारथौ ।
प्रयतायो महाराज निहन्तुं वृष्णिपार्षतौ ॥ ७.१७१.५७ ॥
Cercando estes dois heróis, grandes guerreiros de carro, como o filho de Subhadrā, esforçai-vos, grande rei, para matar o descendente de Vṛṣṇi e o filho de Pṛṣata.
7.171.58
सव्यसाची पुरोऽभ्येति द्रोणानीकाय भारत ।
संसक्तं सात्यकिं ज्ञात्वा बहुभिः कुरुपुङ्गवैः ॥ ७.१७१.५८ ॥
Ó Bhārata, Savyasācī Arjuna avança contra o exército de Droṇa, sabendo que Sātyaki está envolvido por muitos touros dos Kuru.
7.171.59
तत्र गच्छन्तु बहवः प्रवरा रथसत्तमाः ।
यावत्पार्थो न जानाति सात्यकिं बहुभिर्वृतम् ॥ ७.१७१.५९ ॥
Que muitos dos melhores combatentes de carro vão para lá antes que Pārtha (Arjuna) saiba que Sātyaki está cercado por muitos.
7.171.60
ते त्वरध्वं तथा शूराः शराणां मोक्षणे भृशम् ।
यथा त्विह व्रजत्येष परलोकाय माधवः।
तथा कुरु महाराज सुनीत्या सुप्रयुक्तया ॥ ७.१७१.६० ॥
Heróis, apressai-vos muito em lançar as flechas, para que este Mādhava vá ao outro mundo daqui mesmo. Grande rei, fazei-o com boa política e estratégia bem empregada.
7.171.61
कर्णस्य मतमास्थाय पुत्रस्ते प्राह सौबलम् ।
यथेन्द्रः समरे राजन्प्राह विष्णुं यशस्विनम् ॥ ७.१७१.६१ ॥
Seguindo o conselho de Karṇa, teu filho falou a Saubala, ó rei, como Indra falou ao glorioso Viṣṇu na batalha.
7.171.62
वृतः सहस्रैर्दशभिर्गजानामनिवर्तिनाम् ।
रथैश्च दशसाहस्रैस्तूर्णं याहि धनञ्जयम्। ॥ ७.१७१.६२ ॥
Cercado por dez mil elefantes que nunca recuam e dez mil carros, vai depressa até Dhanañjaya.
7.171.63
दुःशासनो दुर्विषहः सुबाहुर्दुः प्रधर्षणः ।
एते त्वामनुयास्यन्ति पत्तिभिर्बहुभिर्वृताः ॥ ७.१७१.६३ ॥
Duḥśāsana, Durviṣaha e Subāhu, difíceis de vencer, cercados por muitos soldados de infantaria, seguir-te-ão.
7.171.64
जहि कृष्णौ महाबाहो धर्मराजं च मातुल ।
नकुलं सहदेवं च भीमसेनं तथैव च ॥ ७.१७१.६४ ॥
Abate os dois Kṛṣṇas, ó tio de braços poderosos, e Dharmarāja, e também Nakula, Sahadeva e Bhīmasena.
7.171.65
देवानामिव देवेन्द्रे जयाशा त्वयि मे स्थिता ।
जहि मातुल कौन्तेयानसुरानिव पावकिः ॥ ७.१७१.६५ ॥
Assim como a esperança de vitória dos deuses repousa em Indra, senhor dos deuses, assim a minha esperança de vitória repousa em ti, tio. Abate os filhos de Kuntī como Pāvaki abateu os asuras.
7.171.66
एवमुक्तो ययौ पार्थान्पुत्रेण तव सौबलः ।
महत्या सेनया सार्धं सह पुत्रैश्च ते विभो ॥ ७.१७१.६६ ॥
Assim exortado pelo teu filho, Saubala partiu em direção aos filhos de Pṛthā com um grande exército, junto com os teus filhos, ó poderoso senhor.
7.171.67
प्रियार्थं तव पुत्राणां दिधक्षुः पाण्डुनन्दनान् ।
ततः प्रववृते युद्धं तावकानां परैः सह ॥ ७.१७१.६७ ॥
Pelo bem de seus filhos, desejando queimar os filhos de Pāṇḍu, então começou a batalha entre os seus e os inimigos.
7.171.68
प्रयाते सौबले राजन्पाण्डवानामनीकिनीम् ।
बलेन महता युक्ताः सूतपुत्रस्तु सात्वतम् ॥ ७.१७१.६८ ॥
Quando Saubala partiu, ó rei, em direção ao exército dos Pāṇḍavas, o filho do cocheiro, dotado de grande força, avançou contra o Sātvata.
7.171.69
अभ्ययात्त्वरितो युद्धे किरञ्शरशतान्बहून् ।
तथैव पार्थिवाः सर्वे सात्यकिं पर्यवारयन् ॥ ७.१७१.६९ ॥
Avançou rapidamente para a batalha, lançando centenas de flechas; igualmente, todos os reis cercaram Sātyaki.
7.171.70
भारद्वाजस्ततो गत्वा धृष्टद्युम्नरथं प्रति ।
महद्युद्धं तदासीत्तुं द्रोणस्य निशि भारत।
धृष्टद्युम्नेन वीरेण पाञ्चालैश्च सहाद्भुतम् ॥ ७.१७१.७० ॥
Então o filho de Bharadvāja (Droṇa) foi em direção ao carro de Dhṛṣṭadyumna. Ó Bhārata, aquela foi uma grande batalha de Droṇa à noite, maravilhosa, com o herói Dhṛṣṭadyumna e com os Pāñcālas.