മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.171
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.171.1
तस्मिन्सुतुमुले युद्धे वर्तमाने भयावहे ।
धृष्टद्युम्नो महाराज द्रोणमेवाभ्यवर्तत ॥ ७.१७१.१ ॥
ആ അതിഭയങ്കരവും ഘോരവുമായ യുദ്ധം നടക്കുമ്പോൾ, മഹാരാജാവേ, ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ ദ്രോണനെ നേരിടാൻ മുന്നേറി.
7.171.2
सन्दधानो धनुःश्रेष्ठं ज्यां विकुर्षन्पुनः पुनः ।
अभ्यद्रवत द्रोणस्य रथं रुक्मविभूषितम् ॥ ७.१७१.२ ॥
ശ്രേഷ്ഠമായ വില്ലിൽ അമ്പുതൊടുത്ത്, ഞാൺ വീണ്ടും വീണ്ടും വലിച്ചുകൊണ്ട്, സ്വർണ്ണാലംകൃതമായ ദ്രോണരുടെ രഥത്തിലേക്ക് പാഞ്ഞടുത്തു.
7.171.3
धृष्टद्युम्नमथायान्तं द्रोणस्यान्तचिकीर्षया ।
परिवव्रुर्महाराज पाञ्चालाः पाण्डवैः सह ॥ ७.१७१.३ ॥
മഹാരാജാവേ, ദ്രോണനെ വധിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ വരുന്ന ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനെ പാണ്ഡവരോടൊപ്പം പാഞ്ചാലർ വളഞ്ഞു.
7.171.4
तथा परिवृतं दृष्ट्वा द्रोणमाचार्यसत्तमम् ।
पुत्रास्ते सर्वतो यत्ता ररक्षुर्द्रोणमाहवे ॥ ७.१७१.४ ॥
ആചാര്യശ്രേഷ്ഠനായ ദ്രോണർ ഇങ്ങനെ വളയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് കണ്ട്, അങ്ങയുടെ പുത്രന്മാർ എല്ലായിടത്തും ജാഗ്രതയോടെ യുദ്ധത്തിൽ ദ്രോണരെ സംരക്ഷിച്ചു.
7.171.5
बलार्णवौ ततस्तौ तु समेयातां निशामुखे ।
गातोद्धूतौ क्षुब्धसत्वौ भैरवौ सागराविव ॥ ७.१७१.५ ॥
അപ്പോൾ രാത്രിയുടെ ആരംഭത്തിൽ ആ രണ്ട് സേനാസമുദ്രങ്ങളും കൂട്ടിമുട്ടി—ക്ഷോഭിച്ചുയർന്ന മനസ്സുകളോടെ, രണ്ടു ഭയങ്കര സാഗരങ്ങൾ പോലെ.
7.171.6
ततो द्रोणं महाराज पाञ्चाल्यः पञ्चभिः शरैः ।
विव्याध हृदये तूर्णं सिंहनादं ननाद च ॥ ७.१७१.६ ॥
അപ്പോൾ, മഹാരാജാവേ, പാഞ്ചാല രാജകുമാരൻ അഞ്ച് അമ്പുകളാൽ ദ്രോണരുടെ ഹൃദയം ഉടൻ തുളച്ച്, സിംഹഗർജ്ജനം ചെയ്തു.
7.171.7
तं द्रोणः पञ्चविंशत्या विद्धा भारत संयुगे ।
चिच्छेदान्येन भल्लेन धनुरस्य महास्वनम् ॥ ७.१७१.७ ॥
ഹേ ഭാരത, യുദ്ധത്തിൽ ദ്രോണൻ ഇരുപത്തഞ്ചു ശരങ്ങളാൽ അവനെ മുറിവേൽപ്പിച്ച്, മറ്റൊരു ഭല്ലംകൊണ്ട് അവന്റെ മഹാനാദമുള്ള വില്ല് ഛേദിച്ചു.
7.171.8
धृष्टद्युम्नस्तु निर्विद्धो द्रोणेन भरतर्षभ ।
उत्ससर्ज धनुस्तूर्णं सन्दश्य दशनच्छदम् ॥ ७.१७१.८ ॥
എന്നാൽ ഹേ ഭരതശ്രേഷ്ഠ, ദ്രോണനാൽ മുറിവേറ്റ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ അധരം കടിച്ചുകൊണ്ട് ഉടനെ വില്ല് വലിച്ചെറിഞ്ഞു.
7.171.9
ततः क्रुद्धो महाराज धृष्टद्युम्नः प्रतापवान् ।
आददेऽन्यद्धनुःश्रेष्ठं द्रोणस्यान्तचिकीर्षया ॥ ७.१७१.९ ॥
പിന്നെ ഹേ മഹാരാജാവേ, കുപിതനും പ്രതാപശാലിയുമായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ ദ്രോണനെ അവസാനിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് മറ്റൊരു ശ്രേഷ്ഠ വില്ല് കൈയിലെടുത്തു.
7.171.10
विकृष्य च धनुश्चित्रमाकर्णात्परवीरहा ।
द्रोणस्यानत्करं घोरं व्यसृजत्सायकं ततः ॥ ७.१७१.१० ॥
പിന്നെ ശത്രുവീരന്മാരെ വധിക്കുന്നവൻ, അദ്ഭുതമായ വില്ല് ചെവിവരെ വലിച്ച്, ദ്രോണന്റെ നേർക്ക് തടുക്കാനാകാത്ത ഘോരശരം തൊടുത്തുവിട്ടു.
7.171.11
स विसृष्टो बलवता शरो घोरो महामृधे ।
भासयामास तत्सैन्यं दिवाकर इवोदितः ॥ ७.१७१.११ ॥
ബലവാൻ വിട്ട ആ ഘോരശരം ആ മഹായുദ്ധത്തിൽ ഉദിച്ച സൂര്യനെപ്പോലെ ആ സൈന്യത്തെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു.
7.171.12
तं तु दृष्ट्वा शरं घोरं देवगन्धर्वमानवाः ।
स्वस्त्यस्तु समरे राजन्द्रोणायेत्यब्रुवन्वचः ॥ ७.१७१.१२ ॥
ഹേ രാജാവേ, ആ ഘോരശരം കണ്ട് ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും മനുഷ്യരും 'യുദ്ധത്തിൽ ദ്രോണന് ശുഭമുണ്ടാകട്ടെ' എന്ന് പറഞ്ഞു.
7.171.13
तं तु सायकमायान्तमाचार्यस्य रथं प्रति ।
कर्णो द्वादशधआ राजंश्चिच्छेद कृतहस्तवत् ॥ ७.१७१.१३ ॥
ആചാര്യന്റെ രഥത്തിലേക്ക് വരുന്ന ആ അമ്പിനെ, ഹേ രാജാവേ, നിപുണനായ വില്ലാളിയെപ്പോലെ കർണ്ണൻ പന്ത്രണ്ടു കഷണങ്ങളാക്കി മുറിച്ചു.
7.171.14
स च्छिन्नो बहुधा राजन्सूतपुत्रेण धन्विना ।
निपपात शरस्तूर्णं निर्विषो भुजगो यथा ॥ ७.१७१.१४ ॥
ഹേ രാജാവേ, സൂതപുത്രനായ വില്ലാളി കർണ്ണൻ പല കഷണങ്ങളായി മുറിച്ച ആ അമ്പ്, വിഷമില്ലാത്ത പാമ്പു വീഴുന്നതുപോലെ വേഗം വീണു.
7.171.15
छित्त्वा तु समरे बाणं शरैः सन्नतपर्वभिः ।
धृष्टद्युम्नं ततः कर्णो विव्याध दशभिः शरैः ॥ ७.१७१.१५ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ആ അമ്പ് മുറിച്ചശേഷം, കർണ്ണൻ വളഞ്ഞ മുനകളുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനെ പത്തു അമ്പുകളാൽ തുളച്ചു.
7.171.16
पञ्चभिर्द्रोणपुत्रस्तु स्वयं द्रोणस्तु सप्तभिः ।
शल्यश्च दशभिर्बाणैस्त्रिभिर्दुःशासनस्तथा ॥ ७.१७१.१६ ॥
ദ്രോണപുത്രൻ അഞ്ചു അമ്പുകൾകൊണ്ടും, ദ്രോണൻ തന്നെ ഏഴു അമ്പുകൾകൊണ്ടും, ശല്യൻ പത്തു അമ്പുകൾകൊണ്ടും, ദുശ്ശാസനൻ മൂന്നു അമ്പുകൾകൊണ്ടും (തുളച്ചു).
7.171.17
दुर्योधनस्तु विंशत्या शकुनिश्चापि पञ्चभिः ।
पाञ्चाल्यं त्वरयाऽविध्यन्सर्व एव महारथाः ॥ ७.१७१.१७ ॥
ദുര്യോധനൻ ഇരുപതു അമ്പുകൾകൊണ്ടും, ശകുനിയും അഞ്ചു അമ്പുകൾകൊണ്ടും, എല്ലാ മഹാരഥന്മാരും വേഗത്തിൽ പാഞ്ചാല്യനെ തുളച്ചു.
7.171.18
स विद्धः सप्तभिर्घोरैर्द्रोणस्यार्थे महाहवे ।
सर्वानसम्भ्रमाद्राज प्रत्यविद्ध्यत्त्रिभिस्त्रिभिः।
द्रोणं द्रौणिं च कर्णं च विव्याध च तवात्मजम् ॥ ७.१७१.१८ ॥
ദ്രോണനുവേണ്ടി ആ മഹായുദ്ധത്തിൽ ഏഴു ഭയങ്കര അമ്പുകളാൽ തുളയ്ക്കപ്പെട്ടവൻ, ഹേ രാജാവേ, പരിഭ്രമമില്ലാതെ എല്ലാവരെയും മൂന്നു മൂന്നു അമ്പുകൾകൊണ്ട് തിരിച്ചടിച്ചു. ദ്രോണനെയും ദ്രൗണിയെയും കർണ്ണനെയും നിന്റെ പുത്രനെയും അവൻ തുളച്ചു.
7.171.19
ते भिन्ना धन्विना तेन धृष्टद्युम्नं पुनर्मृधे ।
विव्यधुः पञ्चभिस्तूर्णमेकैको रथिनां वरः ॥ ७.१७१.१९ ॥
ആ വില്ലാളിയാൽ മുറിവേറ്റവർ യുദ്ധത്തിൽ വീണ്ടും ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനെ വേഗത്തിൽ അഞ്ചഞ്ചു അമ്പുകളാൽ തുളച്ചു; ഓരോരുത്തരും രഥയോദ്ധാക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠർ.
7.171.20
द्रुमसेनस्तु सङ्क्रुद्धो राजन्विव्याध पत्रिणा ।
त्रिभिश्चान्यैः शरैस्तूर्णं तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१७१.२० ॥
എന്നാൽ ഹേ രാജാവേ, ദ്രുമസേനൻ അതിരൂക്ഷമായി കോപിച്ച് ഒരമ്പും, പിന്നെ മൂന്നും മറ്റു അമ്പുകളും കൊണ്ട് വേഗത്തിൽ തുളച്ച്, 'നിൽക്കൂ, നിൽക്കൂ!' എന്ന് പറഞ്ഞു.
7.171.21
स तु तं प्रतिविव्याध त्रिभिस्तीक्ष्णैरजिह्मगैः ।
स्वर्णपुङ्खैः शिलाधौतैः प्राणान्तकरमैर्युधि ॥ ७.१७१.२१ ॥
എന്നാൽ അവൻ അവനെ മൂന്ന് മൂർച്ചയുള്ള, നേരെ പറക്കുന്ന, സ്വർണ്ണച്ചിറകുള്ള, കല്ലിൽ മൂർച്ചകൂട്ടിയ, യുദ്ധത്തിൽ പ്രാണഹാരികളായ അമ്പുകളാൽ തിരിച്ചടിച്ച് തുളച്ചു.
7.171.22
भल्लेनान्येन तु पुनः सुवर्णोज्ज्वलकुण्डलम् ।
निचकर्त शिरः कायाद्द्रुमसेनस्य वीर्यवान् ॥ ७.१७१.२२ ॥
പിന്നെ ആ വീര്യവാൻ മറ്റൊരു ഭല്ലംകൊണ്ട് ദ്രുമസേനന്റെ സ്വർണ്ണക്കുണ്ഡലം തിളങ്ങുന്ന തല ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വെട്ടിയെടുത്തു.
7.171.23
तच्छिरो न्यपतद्भूमौ सन्दष्टौष्ठपुटं रणे ।
महावातसमुद्धूतं पक्वं तालफलं यथा ॥ ७.१७१.२३ ॥
ചുണ്ടുകൾ പല്ലുകൊണ്ട് കടിച്ചമർത്തിയ ആ തല, യുദ്ധത്തിൽ മഹാവാതത്താൽ ഇളക്കപ്പെട്ട പഴുത്ത പനമ്പഴം പോലെ നിലത്ത് വീണു.
7.171.24
तान्स विद्धा पुनर्योधान्वीरः सुनिशितैः शरैः ।
राधेयस्याच्छिनद्भल्लैः कार्मुकं चित्रयोधिनः ॥ ७.१७१.२४ ॥
ആ വീരൻ ആ യോദ്ധാക്കളെ വീണ്ടും അതിമൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ തുളച്ച്, ഭല്ലങ്ങളാൽ രാധേയന്റെ (കർണ്ണന്റെ) ചിത്രയോധിയുടെ വില്ല് മുറിച്ചു.
7.171.25
न तु तन्ममृषे कर्णो धनुषश्छेदनं तथा ।
निकर्तनमिवात्युग्रं लाङ्गूलस्य महाहरिः ॥ ७.१७१.२५ ॥
എന്നാൽ കർണ്ണൻ തന്റെ വില്ല് മുറിക്കപ്പെട്ടത് അങ്ങനെ സഹിച്ചില്ല; മഹാസിംഹത്തിന്റെ വാൽ അതിഭയങ്കരമായി മുറിക്കപ്പെട്ടാൽ അത് സഹിക്കാത്തതുപോലെ.
7.171.26
सोऽन्यद्धनुः समादाय क्रोधरक्तेक्षणः श्वसन् ।
अभ्यद्रवच्छरौघैस्तं धृष्टद्युम्नं महाबलम् ॥ ७.१७१.२६ ॥
അവൻ മറ്റൊരു വില്ലെടുത്ത്, കോപത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ, നെടുവീർപ്പിട്ടുകൊണ്ട്, ശരവർഷത്തോടെ ആ മഹാബലനായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നന്റെ നേരെ പാഞ്ഞു.
7.171.27
दृष्ट्वा कर्णं तु संरब्धं ते वीराः षड्रथर्षभाः ।
पाञ्चाल्यपुत्रं त्वरिताः परिवव्रुर्जिघांसया ॥ ७.१७१.२७ ॥
കർണ്ണൻ കോപിച്ചിരിക്കുന്നതു കണ്ട്, ആ ആറു ശ്രേഷ്ഠ രഥയോദ്ധാക്കൾ വേഗത്തിൽ, കൊല്ലാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ പാഞ്ചാല പുത്രനെ വളഞ്ഞു.
7.171.28
षण्णां योधप्रवीराणां तावकानां पुरस्कृतम् ।
मृत्योरास्यमनुप्राप्तं धृष्टद्युम्नमममंस्महि ॥ ७.१७१.२८ ॥
നിങ്ങളുടെ ആ ആറു ശ്രേഷ്ഠ യോദ്ധാക്കൾ മുന്നിൽ നിർത്തിയ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ മൃത്യുവിന്റെ വായിലെത്തിയെന്ന് ഞങ്ങൾ കരുതി.
7.171.29
पतस्मिन्नेव काले तु दाशार्हो विकिरञ्छरान् ।
धृष्टद्युम्नं पराक्रान्तं सात्यकिः प्रत्यपद्यत ॥ ७.१७१.२९ ॥
അതേസമയം ദാശാർഹ വംശജനായ സാത്യകി ശരങ്ങൾ ചൊരിഞ്ഞുകൊണ്ട് പരാക്രമിയായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനെ സഹായിക്കാൻ എത്തി.
7.171.30
तमायान्तं महेष्वासं सात्यकिं युद्धदुर्मदम् ।
राधेयो दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यदजिह्मगैः ॥ ७.१७१.३० ॥
യുദ്ധത്തിൽ ഗർവ്വോടെ വരുന്ന ആ മഹാധനുർധരനായ സാത്യകിയെ കണ്ട്, രാധേയനായ കർണ്ണൻ നേരെ പോകുന്ന പത്തു ശരങ്ങളാൽ അവനെ തിരിച്ചടിച്ച് തുളച്ചു.
7.171.31
तं सात्यकिर्महाराज विव्याध दशभिः शरैः ।
पश्यतां सर्ववीराणां मा गास्तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१७१.३१ ॥
മഹാരാജാവേ, സാത്യകി പത്തു ശരങ്ങളാൽ അവനെ മുറിവേൽപ്പിച്ചു. എല്ലാ വീരന്മാരും കാണ്കെ, 'പോകരുത്, നിൽക്കൂ' എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു.
7.171.32
स सात्यकेस्तु बलिनः कर्णस्य च महात्मनः ।
आसीत्समागमो राजन्बलिवासवयोरिव ॥ ७.१७१.३२ ॥
രാജാവേ, ബലവാനായ സാത്യകിയും മഹാത്മാവായ കർണ്ണനും തമ്മിലുള്ള ആ ഏറ്റുമുട്ടൽ ബലിയും വാസവനും തമ്മിലുള്ളതുപോലെയായിരുന്നു.
7.171.33
त्रासयन्रथघोषेण क्षत्रियान्क्षत्रियर्षभः ।
राजीवलोचनं कर्णं सात्यकिः प्रत्यविध्यत ॥ ७.१७१.३३ ॥
ക്ഷത്രിയരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ സാത്യകി, രഥത്തിന്റെ മുഴക്കത്താൽ ക്ഷത്രിയരെ ഭയപ്പെടുത്തി, താമരക്കണ്ണനായ കർണ്ണനെ തിരിച്ചടിച്ചു.
7.171.34
कम्पयन्निव घोषेण धनुषो वसुधां बली ।
सूतपुत्रो महाराज सात्यकिं प्रत्ययोधयत् ॥ ७.१७१.३४ ॥
മഹാരാജാവേ, ബലവാനായ സൂതപുത്രൻ വില്ലിന്റെ മുഴക്കത്താൽ ഭൂമിയെ കുലുക്കുന്നതുപോലെ സാത്യകിയോട് പൊരുതി.
7.171.35
विपाठकर्णिनाराचैर्वत्सदन्तैः क्षुरैरपि ।
कर्णः शरशतैश्चापि शैनेयं प्रत्यनिद्व्यत ॥ ७.१७१.३५ ॥
കർണ്ണൻ വിപാഠ, കർണ്ണിന, നാരാച, വത്സദന്ത, ക്ഷുര ശരങ്ങളാലും നൂറുകണക്കിന് ശരങ്ങളാലും ശൈനേയനെ തിരിച്ചടിച്ചു.
7.171.36
तथैव युध्यमानोऽपि वृष्णीनां प्रवरो युधि ।
अभ्यवर्षच्छरैः कर्णं तद्युद्धमभवत्समम् ॥ ७.१७१.३६ ॥
അതുപോലെ പൊരുതുന്ന വൃഷ്ണിവീരരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ സാത്യകിയും കർണ്ണന്റെ മേൽ ശരവർഷം ചൊരിഞ്ഞു; ആ യുദ്ധം തുല്യമായി.
7.171.37
तावकाश्च महाराज कर्णपुत्रश्च दंशितः ।
सात्यकिं विव्यधुस्तूर्ण समन्तान्निशितैः शरैः ॥ ७.१७१.३७ ॥
മഹാരാജാവേ, നിങ്ങളുടെ യോദ്ധാക്കളും കർണ്ണന്റെ പുത്രനും, കവചം ധരിച്ച്, വേഗത്തിൽ നാലുഭാഗത്തുനിന്നും മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ സാത്യകിയെ പ്രഹരിച്ചു.
7.171.38
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य तेषां कर्णस्य वा विभो ।
अविद्व्यत्सात्यकिः क्रुद्धो वृषसेनं स्तनान्तरे ॥ ७.१७१.३८ ॥
പ്രഭോ, സാത്യകി കോപത്തോടെ, അവരുടെയും കർണ്ണന്റെയും അസ്ത്രങ്ങളെ തന്റെ അസ്ത്രങ്ങളാൽ തടഞ്ഞ്, വൃഷസേനന്റെ മാറിൽ അമ്പെയ്തു.
7.171.39
तेन बाणेन निर्विद्धो वृषसेनो विशाम्पते ।
न्यपतत्स रथे मूढो धनुरुत्सृज्य वीर्यवान् ॥ ७.१७१.३९ ॥
പ്രജാപതേ, ആ അമ്പാൽ തുളയ്ക്കപ്പെട്ട വൃഷസേനൻ, വീരനായിരുന്നിട്ടും, മോഹാലസ്യപ്പെട്ട് വില്ല് ഉപേക്ഷിച്ച് തന്റെ രഥത്തിൽ വീണു.
7.171.40
ततः कर्णो हतं मत्वा वृषसेनं महारथम् ।
पुत्रशोकाभिसन्तप्तः सात्यकिं प्रत्यपीडयत् ॥ ७.१७१.४० ॥
അപ്പോൾ, പുത്രശോകത്താൽ വേദനിച്ച കർണ്ണൻ, മഹാരഥനായ വൃഷസേനൻ കൊല്ലപ്പെട്ടതായി കരുതി, സാത്യകിയെ എതിർത്തു ആക്രമിച്ചു.
7.171.41
पीड्यमानस्तु कर्णेन युयुधानो महारथः ।
विव्याध बहुभिः कर्णं त्वरमाणः पुनःपुनः ॥ ७.१७१.४१ ॥
എന്നാൽ കർണ്ണനാൽ പീഡിതനായ മഹാരഥൻ യുയുധാനൻ, വേഗത്തിൽ, പലവട്ടം അനേകം അമ്പുകളാൽ കർണ്ണനെ പ്രഹരിച്ചു.
7.171.42
स कर्णं दशभिर्विद्ध्वा वृषसेनं च सप्तभिः ।
स हस्तावापधनुषी तयोश्चिच्छेद सात्वतः ॥ ७.१७१.४२ ॥
അവൻ പത്ത് അമ്പുകളാൽ കർണ്ണനെയും ഏഴിനാൽ വൃഷസേനനെയും പ്രഹരിച്ച്, സാത്വതനായ സാത്യകി അവരുടെ ഇരുവരുടെയും വില്ലുകൾ മുറിച്ചു.
7.171.43
तावन्ये धनुषी सज्जे कृत्वा शत्रुभयङ्करे ।
युयुधानमाविध्येतां समन्तान्निशितैः शरैः ॥ ७.१७१.४३ ॥
അപ്പോൾ മറ്റ് ആ രണ്ടുപേർ ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന തങ്ങളുടെ വില്ലുകൾ കുലച്ച്, മൂർച്ചയുള്ള ശരങ്ങളാൽ യുയുധാനനെ എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും തുളച്ചു.
7.171.44
वर्तमाने तु सङ्ग्रमे तस्मिन्वीरवरक्षये ।
अतीव शुश्रुवे राजन्गाण्डीवस्य महास्वनः ॥ ७.१७१.४४ ॥
രാജാവേ, വീരശ്രേഷ്ഠന്മാർ നശിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ യുദ്ധത്തിൽ ഗാണ്ഡീവത്തിന്റെ മഹാശബ്ദം അത്യധികം കേൾക്കപ്പെട്ടു.
7.171.45
श्रुत्वा तु रथनिर्घोषं गाण्डीवस्य च निःस्वनम् ।
सूतपुत्रोऽब्रवीद्राजन्दुर्योधनमिदं वचः ॥ ७.१७१.४५ ॥
രാജാവേ, രഥഘോഷവും ഗാണ്ഡീവത്തിന്റെ ശബ്ദവും കേട്ട്, സൂതപുത്രൻ (കർണൻ) ദുര്യോധനനോട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
7.171.46
एष सर्वां चमूं हत्वा मुख्यांश्चैव नरर्षभान् ।
पौरवांश्च महेष्वासो विक्षिपन्नुत्तमं धनुः ॥ ७.१७१.४६ ॥
ഈ മഹാധനുർധരൻ സർവ സൈന്യത്തെയും പ്രധാന നരശ്രേഷ്ഠന്മാരെയും പൗരവ യോദ്ധാക്കളെയും വധിച്ച്, തന്റെ ഉത്തമ വില്ല് വീശിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
7.171.47
पार्थो विजयते तत्र गाण्डीवनिनदो महान् ।
श्रूयते रथघोषश्च वासवस्येव नर्दतः ॥ ७.१७१.४७ ॥
അവിടെ പാർഥൻ വിജയിക്കുന്നു; വാസവൻ ഗർജിക്കുന്നതുപോലെ ഗാണ്ഡീവത്തിന്റെ മഹാനാദവും രഥഘോഷവും കേൾക്കുന്നു.
7.171.48
करोति पाण्डवो व्यक्तं कर्मौपयिकमात्मनः ।
एषा विदार्यते राजन्बहुधा भारती चमूः ॥ ७.१७१.४८ ॥
പാണ്ഡവൻ തനിക്ക് യോജിച്ച കർമം വ്യക്തമായി ചെയ്യുന്നു; രാജാവേ, ഭാരതസേന പലവിധത്തിൽ ചിതറിക്കപ്പെടുന്നു.
7.171.49
विप्रकीर्णान्यनीकानि न हि तिष्ठन्ति कर्हिचित् ।
वातेनेव समुद्धूतमभ्रजालं विदीर्यते ॥ ७.१७१.४९ ॥
ചിതറിപ്പോയ സേനകൾ ഒരിക്കലും നിലനിൽക്കുന്നില്ല; കാറ്റാൽ ഇളക്കപ്പെട്ട മേഘക്കൂട്ടംപോലെ അവ ചിന്നിച്ചിതറുന്നു.
7.171.50
सव्यसाचिनमासाद्य भिन्ना नौरिव सागरे ॥ ७.१७१.५० ॥
സവ്യസാചിയായ അർജുനനെ സമീപിച്ചാൽ കടലിൽ പൊട്ടിയ വള്ളംപോലെ അവ ചിതറുന്നു.
7.171.51
द्रवतां योधमुख्यानां गाण्डीवप्रेषितैः शरैः ।
विद्धानां शतशो राजञ्श्रूयते निःस्वनो महान् ॥ ७.१७१.५१ ॥
രാജാവേ, ഗാണ്ഡീവത്തിൽനിന്ന് അയക്കപ്പെട്ട അമ്പുകളാൽ നൂറുകണക്കിന് മുറിവേറ്റ് ഓടുന്ന പ്രധാന യോദ്ധാക്കളുടെ വലിയ നിലവിളി കേൾക്കുന്നു.
7.171.52
शृणु दुन्दुभिनिर्घोषमर्जुनस्य रथं प्रति ।
निशीथे राजशार्दूल स्तनयित्नोरिवाम्बरे ॥ ७.१७१.५२ ॥
കേൾക്കുക, അർജുനന്റെ രഥത്തിനുനേരെ ദുന്ദുഭിയുടെ മുഴക്കം കേൾക്കുന്നു, രാജശാർദൂലാ, അർധരാത്രിയിൽ ആകാശത്ത് ഇടി മുഴങ്ങുന്നതുപോലെ.
7.171.53
हाहाकाररवांश्चैव सिंहनादांश्च पुष्कलान् ।
शृणु शब्दान्बहुविधानर्जुनस्य रथं प्रति ॥ ७.१७१.५३ ॥
ഹാഹാകാരശബ്ദങ്ങളും ധാരാളം സിംഹനാദങ്ങളും കേൾക്കുക; അർജുനന്റെ രഥത്തിനുനേരെ ഉയരുന്ന പലതരം ശബ്ദങ്ങൾ കേൾക്കുക.
7.171.54
अयं मध्ये स्थितोऽस्माकं सात्यकिः सात्वतां वरः ।
इह चेल्लभ्यते लक्ष्यं कृत्स्नाञ्जेष्यामहे परान् ॥ ७.१७१.५४ ॥
നമ്മുടെ മധ്യത്തിൽ നിൽക്കുന്നവൻ സാത്വതരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ സാത്യകി; ഇവിടെ ലക്ഷ്യം ലഭിച്ചാൽ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും ഞങ്ങൾ ജയിക്കും.
7.171.55
एष पाञ्चालराजस्य पुत्रो द्रोणेन सङ्गतः ।
सर्वतः संवृतो योधैः शूरैश्च रथसत्तमैः ॥ ७.१७१.५५ ॥
പാഞ്ചാലരാജാവിന്റെ ഈ പുത്രൻ ദ്രോണനോട് ഏറ്റുമുട്ടുന്നു; എല്ലാ ഭാഗത്തും യോദ്ധാക്കളും ശൂരന്മാരും ശ്രേഷ്ഠ രഥികളും അവനെ വളഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
7.171.56
सात्यकिं यदि हन्याम धृष्टद्युम्नं च पार्षतम् ।
असंशयं महाराज ध्रुवो नो विजयो भवेत् ॥ ७.१७१.५६ ॥
സാത്യകിയെയും പൃഷതന്റെ പുത്രൻ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനെയും നാം കൊന്നാൽ, മഹാരാജാവേ, നമുക്ക് സംശയമില്ലാതെ വിജയം ഉറപ്പാകും.
7.171.57
सौभद्रवदिमौ वीरौ परिवार्य महारथौ ।
प्रयतायो महाराज निहन्तुं वृष्णिपार्षतौ ॥ ७.१७१.५७ ॥
സുഭദ്രയുടെ പുത്രനെപ്പോലെ ഈ രണ്ടു വീര മഹാരഥന്മാരെയും വളഞ്ഞ്, മഹാരാജാവേ, വൃഷ്ണിവംശജനെയും പൃഷതപുത്രനെയും വധിക്കാൻ ശ്രമിക്കുക.
7.171.58
सव्यसाची पुरोऽभ्येति द्रोणानीकाय भारत ।
संसक्तं सात्यकिं ज्ञात्वा बहुभिः कुरुपुङ्गवैः ॥ ७.१७१.५८ ॥
ഭാരതാ, ദ്രോണന്റെ സൈന്യത്തിനെതിരെ സവ്യസാചി അർജുനൻ മുന്നേറുന്നു; സാത്യകി ബഹുകുരുശ്രേഷ്ഠന്മാരാൽ ആക്രമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് അവൻ അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
7.171.59
तत्र गच्छन्तु बहवः प्रवरा रथसत्तमाः ।
यावत्पार्थो न जानाति सात्यकिं बहुभिर्वृतम् ॥ ७.१७१.५९ ॥
പാർത്ഥൻ (അർജുനൻ) സാത്യകി പലരാൽ വളയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നറിയുന്നതുവരെ, ശ്രേഷ്ഠരായ അനേകം രഥികൾ അവിടേക്ക് പോകട്ടെ.
7.171.60
ते त्वरध्वं तथा शूराः शराणां मोक्षणे भृशम् ।
यथा त्विह व्रजत्येष परलोकाय माधवः।
तथा कुरु महाराज सुनीत्या सुप्रयुक्तया ॥ ७.१७१.६० ॥
ശൂരന്മാരേ, ഈ മാധവൻ ഇവിടെനിന്നുതന്നെ പരലോകത്തേക്ക് പോകുന്ന വിധം അമ്പുകൾ എയ്യുന്നതിൽ അതിവേഗം പ്രവർത്തിക്കുവിൻ. മഹാരാജാവേ, നല്ല നീതിയാലും നന്നായി പ്രയോഗിച്ച തന്ത്രത്താലും അപ്രകാരം ചെയ്യുക.
7.171.61
कर्णस्य मतमास्थाय पुत्रस्ते प्राह सौबलम् ।
यथेन्द्रः समरे राजन्प्राह विष्णुं यशस्विनम् ॥ ७.१७१.६१ ॥
കർണ്ണന്റെ അഭിപ്രായം സ്വീകരിച്ച് നിന്റെ പുത്രൻ സൗബലനോട് പറഞ്ഞു, ഓ രാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രൻ യശസ്വിയായ വിഷ്ണുവിനോട് പറഞ്ഞതുപോലെ.
7.171.62
वृतः सहस्रैर्दशभिर्गजानामनिवर्तिनाम् ।
रथैश्च दशसाहस्रैस्तूर्णं याहि धनञ्जयम्। ॥ ७.१७१.६२ ॥
പിന്തിരിയാത്ത പതിനായിരം ആനകളാലും പതിനായിരം രഥങ്ങളാലും ചുറ്റപ്പെട്ട് വേഗം ധനഞ്ജയന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകുക.
7.171.63
दुःशासनो दुर्विषहः सुबाहुर्दुः प्रधर्षणः ।
एते त्वामनुयास्यन्ति पत्तिभिर्बहुभिर्वृताः ॥ ७.१७१.६३ ॥
ദുശ്ശാസനനും ദുർവിഷഹനും സുബാഹുവും — ജയിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവർ — നിരവധി കാലാൾപ്പടയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് നിന്നെ പിന്തുടരും.
7.171.64
जहि कृष्णौ महाबाहो धर्मराजं च मातुल ।
नकुलं सहदेवं च भीमसेनं तथैव च ॥ ७.१७१.६४ ॥
ഓ മഹാബാഹോ, മാതുലാ, രണ്ടു കൃഷ്ണന്മാരെയും ധർമ്മരാജനെയും നകുലനെയും സഹദേവനെയും ഭീമസേനനെയും വധിക്കുക.
7.171.65
देवानामिव देवेन्द्रे जयाशा त्वयि मे स्थिता ।
जहि मातुल कौन्तेयानसुरानिव पावकिः ॥ ७.१७१.६५ ॥
ദേവന്മാരുടെ ജയപ്രതീക്ഷ ദേവേന്ദ്രനിൽ നിലകൊള്ളുന്നതുപോലെ, എന്റെ ജയപ്രതീക്ഷ നിന്നിൽ നിലകൊള്ളുന്നു, മാതുലാ; പാവകി അസുരന്മാരെ കൊന്നതുപോലെ കൗന്തേയരെ വധിക്കുക.
7.171.66
एवमुक्तो ययौ पार्थान्पुत्रेण तव सौबलः ।
महत्या सेनया सार्धं सह पुत्रैश्च ते विभो ॥ ७.१७१.६६ ॥
നിന്റെ പുത്രൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ സൗബലൻ, ഓ വിഭോ, വലിയ സൈന്യത്തോടും നിന്റെ പുത്രന്മാരോടുമൊപ്പം പാർത്ഥന്മാരുടെ നേർക്ക് പോയി.
7.171.67
प्रियार्थं तव पुत्राणां दिधक्षुः पाण्डुनन्दनान् ।
ततः प्रववृते युद्धं तावकानां परैः सह ॥ ७.१७१.६७ ॥
നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരുടെ പ്രിയത്തിനായി, പാണ്ഡുവിന്റെ പുത്രന്മാരെ ദഹിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, അപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ പക്ഷക്കാരും ശത്രുക്കളും തമ്മിൽ യുദ്ധം തുടങ്ങി.
7.171.68
प्रयाते सौबले राजन्पाण्डवानामनीकिनीम् ।
बलेन महता युक्ताः सूतपुत्रस्तु सात्वतम् ॥ ७.१७१.६८ ॥
രാജാവേ, സൗബലൻ പാണ്ഡവസേനയിലേക്ക് പോയപ്പോൾ, മഹത്തായ ബലത്തോടെ കൂടിയ സൂതപുത്രൻ സാത്വതനെ (സാത്യകിയെ) എതിരിട്ടു.
7.171.69
अभ्ययात्त्वरितो युद्धे किरञ्शरशतान्बहून् ।
तथैव पार्थिवाः सर्वे सात्यकिं पर्यवारयन् ॥ ७.१७१.६९ ॥
അവൻ വേഗത്തിൽ യുദ്ധത്തിൽ മുന്നേറി, നൂറുകണക്കിന് അമ്പുകൾ വർഷിച്ചു; അതുപോലെ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും സാത്യകിയെ വളഞ്ഞു.
7.171.70
भारद्वाजस्ततो गत्वा धृष्टद्युम्नरथं प्रति ।
महद्युद्धं तदासीत्तुं द्रोणस्य निशि भारत।
धृष्टद्युम्नेन वीरेण पाञ्चालैश्च सहाद्भुतम् ॥ ७.१७१.७० ॥
പിന്നീട് ഭരദ്വാജപുത്രൻ (ദ്രോണൻ) ധൃഷ്ടദ്യുമ്നന്റെ രഥത്തിനരികിലേക്ക് പോയി. ഭാരതാ, രാത്രിയിൽ ദ്രോണന്റെയും വീരനായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നന്റെയും പാഞ്ചാലരുടെയും ഇടയിൽ അത്ഭുതകരമായ മഹായുദ്ധം നടന്നു.