Mahābhārata · Adhyāya 7.171
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.171.1
तस्मिन्सुतुमुले युद्धे वर्तमाने भयावहे ।
धृष्टद्युम्नो महाराज द्रोणमेवाभ्यवर्तत ॥ ७.१७१.१ ॥
Mientras aquella batalla tan tumultuosa y terrible seguía su curso, oh gran rey, Dhṛṣṭadyumna avanzó directamente contra Droṇa.
7.171.2
सन्दधानो धनुःश्रेष्ठं ज्यां विकुर्षन्पुनः पुनः ।
अभ्यद्रवत द्रोणस्य रथं रुक्मविभूषितम् ॥ ७.१७१.२ ॥
Tensando una y otra vez la cuerda del mejor arco y colocando la flecha, se lanzó contra el carro de Droṇa, adornado de oro.
7.171.3
धृष्टद्युम्नमथायान्तं द्रोणस्यान्तचिकीर्षया ।
परिवव्रुर्महाराज पाञ्चालाः पाण्डवैः सह ॥ ७.१७१.३ ॥
Entonces, cuando Dhṛṣṭadyumna avanzaba con la intención de poner fin a Droṇa, oh gran rey, los pāñcālas lo rodearon junto con los pāṇḍavas.
7.171.4
तथा परिवृतं दृष्ट्वा द्रोणमाचार्यसत्तमम् ।
पुत्रास्ते सर्वतो यत्ता ररक्षुर्द्रोणमाहवे ॥ ७.१७१.४ ॥
Al ver a Droṇa, el mejor de los maestros, rodeado de esa manera, tus hijos, atentos por todos lados, lo protegieron en la batalla.
7.171.5
बलार्णवौ ततस्तौ तु समेयातां निशामुखे ।
गातोद्धूतौ क्षुब्धसत्वौ भैरवौ सागराविव ॥ ७.१७१.५ ॥
Entonces, al caer la noche, aquellos dos océanos de ejércitos se encontraron, agitados y con ánimo convulso, como dos mares terribles.
7.171.6
ततो द्रोणं महाराज पाञ्चाल्यः पञ्चभिः शरैः ।
विव्याध हृदये तूर्णं सिंहनादं ननाद च ॥ ७.१७१.६ ॥
Entonces, oh gran rey, el príncipe pāñcāla atravesó rápidamente el pecho de Droṇa con cinco flechas y lanzó un rugido de león.
7.171.7
तं द्रोणः पञ्चविंशत्या विद्धा भारत संयुगे ।
चिच्छेदान्येन भल्लेन धनुरस्य महास्वनम् ॥ ७.१७१.७ ॥
Oh Bhārata, en la batalla Droṇa lo hirió con veinticinco flechas y con otra flecha de punta de media luna cortó su arco de gran estruendo.
7.171.8
धृष्टद्युम्नस्तु निर्विद्धो द्रोणेन भरतर्षभ ।
उत्ससर्ज धनुस्तूर्णं सन्दश्य दशनच्छदम् ॥ ७.१७१.८ ॥
Pero Dhṛṣṭadyumna, herido por Droṇa, oh toro de los Bharatas, mordiéndose el labio, arrojó rápidamente su arco.
7.171.9
ततः क्रुद्धो महाराज धृष्टद्युम्नः प्रतापवान् ।
आददेऽन्यद्धनुःश्रेष्ठं द्रोणस्यान्तचिकीर्षया ॥ ७.१७१.९ ॥
Entonces, oh gran rey, Dhṛṣṭadyumna, airado y poderoso, deseando poner fin a Droṇa, tomó otro arco excelente.
7.171.10
विकृष्य च धनुश्चित्रमाकर्णात्परवीरहा ।
द्रोणस्यानत्करं घोरं व्यसृजत्सायकं ततः ॥ ७.१७१.१० ॥
Entonces el matador de héroes enemigos, tensando su maravilloso arco hasta la oreja, lanzó contra Droṇa una flecha terrible que no podía ser desviada.
7.171.11
स विसृष्टो बलवता शरो घोरो महामृधे ।
भासयामास तत्सैन्यं दिवाकर इवोदितः ॥ ७.१७१.११ ॥
Aquella terrible flecha, lanzada por el poderoso, iluminó aquel ejército en la gran batalla como el sol naciente.
7.171.12
तं तु दृष्ट्वा शरं घोरं देवगन्धर्वमानवाः ।
स्वस्त्यस्तु समरे राजन्द्रोणायेत्यब्रुवन्वचः ॥ ७.१७१.१२ ॥
Oh rey, al ver aquella terrible flecha, dioses, gandharvas y hombres dijeron estas palabras: '¡Que haya bienestar para Droṇa en la batalla!'
7.171.13
तं तु सायकमायान्तमाचार्यस्य रथं प्रति ।
कर्णो द्वादशधआ राजंश्चिच्छेद कृतहस्तवत् ॥ ७.१७१.१३ ॥
Karṇa, como un arquero experto, cortó en doce pedazos aquella flecha que se dirigía hacia el carro del maestro, oh rey.
7.171.14
स च्छिन्नो बहुधा राजन्सूतपुत्रेण धन्विना ।
निपपात शरस्तूर्णं निर्विषो भुजगो यथा ॥ ७.१७१.१४ ॥
Aquella flecha, cortada en muchos pedazos por Karṇa, el hijo del auriga, el arquero, oh rey, cayó rápidamente como una serpiente sin veneno.
7.171.15
छित्त्वा तु समरे बाणं शरैः सन्नतपर्वभिः ।
धृष्टद्युम्नं ततः कर्णो विव्याध दशभिः शरैः ॥ ७.१७१.१५ ॥
Tras cortar aquella flecha en la batalla, Karṇa hirió entonces a Dhṛṣṭadyumna con diez flechas de nudos curvados.
7.171.16
पञ्चभिर्द्रोणपुत्रस्तु स्वयं द्रोणस्तु सप्तभिः ।
शल्यश्च दशभिर्बाणैस्त्रिभिर्दुःशासनस्तथा ॥ ७.१७१.१६ ॥
El hijo de Droṇa con cinco flechas, el propio Droṇa con siete, Śalya con diez flechas y Duḥśāsana igualmente con tres.
7.171.17
दुर्योधनस्तु विंशत्या शकुनिश्चापि पञ्चभिः ।
पाञ्चाल्यं त्वरयाऽविध्यन्सर्व एव महारथाः ॥ ७.१७१.१७ ॥
Duryodhana con veinte flechas y Śakuni también con cinco, y todos los grandes guerreros de carro hirieron rápidamente al príncipe de Pāñcāla.
7.171.18
स विद्धः सप्तभिर्घोरैर्द्रोणस्यार्थे महाहवे ।
सर्वानसम्भ्रमाद्राज प्रत्यविद्ध्यत्त्रिभिस्त्रिभिः।
द्रोणं द्रौणिं च कर्णं च विव्याध च तवात्मजम् ॥ ७.१७१.१८ ॥
Herido por siete terribles flechas en aquella gran batalla por el bien de Droṇa, él, oh rey, sin turbación, hirió a cada uno en respuesta con tres flechas: hirió a Droṇa, a Drauṇi, a Karṇa y también a tu hijo.
7.171.19
ते भिन्ना धन्विना तेन धृष्टद्युम्नं पुनर्मृधे ।
विव्यधुः पञ्चभिस्तूर्णमेकैको रथिनां वरः ॥ ७.१७१.१९ ॥
Heridos por aquel arquero, volvieron a herir a Dhṛṣṭadyumna en la batalla, rápidamente, cada uno con cinco flechas; cada cual era el mejor de los guerreros en carro.
7.171.20
द्रुमसेनस्तु सङ्क्रुद्धो राजन्विव्याध पत्रिणा ।
त्रिभिश्चान्यैः शरैस्तूर्णं तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१७१.२० ॥
Pero Drumasena, enfurecido, oh rey, lo hirió rápidamente con una flecha, luego con tres y otras, y dijo: '¡Detente, detente!'
7.171.21
स तु तं प्रतिविव्याध त्रिभिस्तीक्ष्णैरजिह्मगैः ।
स्वर्णपुङ्खैः शिलाधौतैः प्राणान्तकरमैर्युधि ॥ ७.१७१.२१ ॥
Pero él lo atravesó a su vez con tres flechas afiladas, de vuelo recto, con plumas doradas, afiladas sobre piedra, mortíferas en la batalla.
7.171.22
भल्लेनान्येन तु पुनः सुवर्णोज्ज्वलकुण्डलम् ।
निचकर्त शिरः कायाद्द्रुमसेनस्य वीर्यवान् ॥ ७.१७१.२२ ॥
Entonces el valiente, con otra flecha de punta de media luna, cortó de su cuerpo la cabeza de Drumasena, la cabeza brillante con pendientes de oro.
7.171.23
तच्छिरो न्यपतद्भूमौ सन्दष्टौष्ठपुटं रणे ।
महावातसमुद्धूतं पक्वं तालफलं यथा ॥ ७.१७१.२३ ॥
Aquella cabeza, con los labios apretados con los dientes, cayó al suelo en la batalla, como un fruto maduro de palmera sacudido por un gran viento.
7.171.24
तान्स विद्धा पुनर्योधान्वीरः सुनिशितैः शरैः ।
राधेयस्याच्छिनद्भल्लैः कार्मुकं चित्रयोधिनः ॥ ७.१७१.२४ ॥
Habiendo atravesado de nuevo a aquellos guerreros con flechas muy afiladas, aquel héroe cortó con flechas de punta de media luna el arco del hábil arquero de Karṇa, hijo de Rādhā.
7.171.25
न तु तन्ममृषे कर्णो धनुषश्छेदनं तथा ।
निकर्तनमिवात्युग्रं लाङ्गूलस्य महाहरिः ॥ ७.१७१.२५ ॥
Pero Karṇa no toleró así el corte de su arco, como un gran león no tolera el cortarle la cola de manera tan feroz.
7.171.26
सोऽन्यद्धनुः समादाय क्रोधरक्तेक्षणः श्वसन् ।
अभ्यद्रवच्छरौघैस्तं धृष्टद्युम्नं महाबलम् ॥ ७.१७१.२६ ॥
Tomando otro arco, con los ojos enrojecidos de ira y respirando con fuerza, se lanzó contra el poderoso Dhṛṣṭadyumna con una lluvia de flechas.
7.171.27
दृष्ट्वा कर्णं तु संरब्धं ते वीराः षड्रथर्षभाः ।
पाञ्चाल्यपुत्रं त्वरिताः परिवव्रुर्जिघांसया ॥ ७.१७१.२७ ॥
Al ver a Karṇa enfurecido, aquellos seis héroes, los mejores aurigas, rodearon rápidamente al hijo del rey de Pañcāla con deseo de matarlo.
7.171.28
षण्णां योधप्रवीराणां तावकानां पुरस्कृतम् ।
मृत्योरास्यमनुप्राप्तं धृष्टद्युम्नमममंस्महि ॥ ७.१७१.२८ ॥
Consideramos que Dhṛṣṭadyumna, puesto al frente por vuestros seis mejores guerreros, había llegado a las fauces de la muerte.
7.171.29
पतस्मिन्नेव काले तु दाशार्हो विकिरञ्छरान् ।
धृष्टद्युम्नं पराक्रान्तं सात्यकिः प्रत्यपद्यत ॥ ७.१७१.२९ ॥
En ese mismo momento, Sātyaki, del linaje de Dāśārha, lanzando flechas, acudió en ayuda del valiente Dhṛṣṭadyumna.
7.171.30
तमायान्तं महेष्वासं सात्यकिं युद्धदुर्मदम् ।
राधेयो दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यदजिह्मगैः ॥ ७.१७१.३० ॥
Al ver avanzar a Sātyaki, el gran arquero, orgulloso en batalla, Karṇa, hijo de Rādhā, lo hirió a su vez con diez flechas rectas.
7.171.31
तं सात्यकिर्महाराज विव्याध दशभिः शरैः ।
पश्यतां सर्ववीराणां मा गास्तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१७१.३१ ॥
Gran rey, Sātyaki lo hirió con diez flechas y, mientras todos los héroes miraban, dijo: '¡No te vayas, detente!'
7.171.32
स सात्यकेस्तु बलिनः कर्णस्य च महात्मनः ।
आसीत्समागमो राजन्बलिवासवयोरिव ॥ ७.१७१.३२ ॥
Oh rey, aquel encuentro entre el poderoso Sātyaki y el magnánimo Karṇa fue como el combate de Bali y Vāsava.
7.171.33
त्रासयन्रथघोषेण क्षत्रियान्क्षत्रियर्षभः ।
राजीवलोचनं कर्णं सात्यकिः प्रत्यविध्यत ॥ ७.१७१.३३ ॥
Sātyaki, toro entre los guerreros, aterrorizando a los guerreros con el estruendo de su carro, hirió a Karṇa de ojos de loto.
7.171.34
कम्पयन्निव घोषेण धनुषो वसुधां बली ।
सूतपुत्रो महाराज सात्यकिं प्रत्ययोधयत् ॥ ७.१७१.३४ ॥
Gran rey, el poderoso hijo del auriga, como si hiciera temblar la tierra con el zumbido de su arco, combatió contra Sātyaki.
7.171.35
विपाठकर्णिनाराचैर्वत्सदन्तैः क्षुरैरपि ।
कर्णः शरशतैश्चापि शैनेयं प्रत्यनिद्व्यत ॥ ७.१७१.३५ ॥
Karṇa contraatacó a Śaineya con flechas vipāṭha, karṇin y nārāca, con flechas de dientes de ternera y de cabeza de navaja, y con cientos de flechas.
7.171.36
तथैव युध्यमानोऽपि वृष्णीनां प्रवरो युधि ।
अभ्यवर्षच्छरैः कर्णं तद्युद्धमभवत्समम् ॥ ७.१७१.३६ ॥
Del mismo modo, Sātyaki, el primero de los Vṛṣṇi, combatiendo en la batalla, derramó una lluvia de flechas sobre Karṇa, y aquel combate se volvió igualado.
7.171.37
तावकाश्च महाराज कर्णपुत्रश्च दंशितः ।
सात्यकिं विव्यधुस्तूर्ण समन्तान्निशितैः शरैः ॥ ७.१७१.३७ ॥
Oh gran rey, tus guerreros y el hijo de Karṇa, con armadura, hirieron rápidamente a Sātyaki por todos lados con flechas afiladas.
7.171.38
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य तेषां कर्णस्य वा विभो ।
अविद्व्यत्सात्यकिः क्रुद्धो वृषसेनं स्तनान्तरे ॥ ७.१७१.३८ ॥
Oh señor, Sātyaki, furioso, repelió sus armas y las de Karṇa con las suyas propias, y atravesó a Vṛṣasena en el pecho.
7.171.39
तेन बाणेन निर्विद्धो वृषसेनो विशाम्पते ।
न्यपतत्स रथे मूढो धनुरुत्सृज्य वीर्यवान् ॥ ७.१७१.३९ ॥
Atravesado por esa flecha, oh señor de los hombres, Vṛṣasena, aunque valiente, aturdido, soltó su arco y cayó sobre su carro.
7.171.40
ततः कर्णो हतं मत्वा वृषसेनं महारथम् ।
पुत्रशोकाभिसन्तप्तः सात्यकिं प्रत्यपीडयत् ॥ ७.१७१.४० ॥
Entonces Karṇa, atormentado por el dolor de su hijo, creyendo muerto al gran auriga Vṛṣasena, atacó con fuerza a Sātyaki.
7.171.41
पीड्यमानस्तु कर्णेन युयुधानो महारथः ।
विव्याध बहुभिः कर्णं त्वरमाणः पुनःपुनः ॥ ७.१७१.४१ ॥
Pero aunque presionado por Karṇa, el gran auriga Yuyudhāna, con prisa, hirió a Karṇa una y otra vez con muchas flechas.
7.171.42
स कर्णं दशभिर्विद्ध्वा वृषसेनं च सप्तभिः ।
स हस्तावापधनुषी तयोश्चिच्छेद सात्वतः ॥ ७.१७१.४२ ॥
Tras atravesar a Karṇa con diez flechas y a Vṛṣasena con siete, el Sātvata Sātyaki cortó los arcos de ambos.
7.171.43
तावन्ये धनुषी सज्जे कृत्वा शत्रुभयङ्करे ।
युयुधानमाविध्येतां समन्तान्निशितैः शरैः ॥ ७.१७१.४३ ॥
Entonces aquellos otros dos, tensando sus arcos que aterrorizan a los enemigos, atravesaron a Yuyudhāna por todos lados con flechas afiladas.
7.171.44
वर्तमाने तु सङ्ग्रमे तस्मिन्वीरवरक्षये ।
अतीव शुश्रुवे राजन्गाण्डीवस्य महास्वनः ॥ ७.१७१.४४ ॥
Y en aquella batalla, en la destrucción de los mejores héroes, oh rey, se oyó en gran medida el gran sonido del Gāṇḍīva.
7.171.45
श्रुत्वा तु रथनिर्घोषं गाण्डीवस्य च निःस्वनम् ।
सूतपुत्रोऽब्रवीद्राजन्दुर्योधनमिदं वचः ॥ ७.१७१.४५ ॥
Oh rey, al oír el estruendo del carro y el sonido del Gāṇḍīva, el hijo del auriga (Karṇa) dijo estas palabras a Duryodhana.
7.171.46
एष सर्वां चमूं हत्वा मुख्यांश्चैव नरर्षभान् ।
पौरवांश्च महेष्वासो विक्षिपन्नुत्तमं धनुः ॥ ७.१७१.४६ ॥
Este gran arquero, habiendo matado a todo el ejército, a los principales toros entre los hombres y a los guerreros de los Paurava, agita su excelente arco.
7.171.47
पार्थो विजयते तत्र गाण्डीवनिनदो महान् ।
श्रूयते रथघोषश्च वासवस्येव नर्दतः ॥ ७.१७१.४७ ॥
Allí Pārtha está venciendo; se oye el gran rugido del Gāṇḍīva y el estruendo del carro, como si tronara Vāsava.
7.171.48
करोति पाण्डवो व्यक्तं कर्मौपयिकमात्मनः ।
एषा विदार्यते राजन्बहुधा भारती चमूः ॥ ७.१७१.४८ ॥
El Pāṇḍava está haciendo claramente la acción que le corresponde; este ejército de los Bhāratas, oh rey, está siendo desgarrado de muchas maneras.
7.171.49
विप्रकीर्णान्यनीकानि न हि तिष्ठन्ति कर्हिचित् ।
वातेनेव समुद्धूतमभ्रजालं विदीर्यते ॥ ७.१७१.४९ ॥
Las formaciones dispersas nunca se mantienen firmes; como una red de nubes arrastrada por el viento, se desgarran.
7.171.50
सव्यसाचिनमासाद्य भिन्ना नौरिव सागरे ॥ ७.१७१.५० ॥
Al encontrarse con Savyasācin, se dispersan como un barco roto en el océano.
7.171.51
द्रवतां योधमुख्यानां गाण्डीवप्रेषितैः शरैः ।
विद्धानां शतशो राजञ्श्रूयते निःस्वनो महान् ॥ ७.१७१.५१ ॥
Oh rey, se oye el gran clamor de los principales guerreros que huyen, atravesados por cientos de flechas disparadas desde el Gāṇḍīva.
7.171.52
शृणु दुन्दुभिनिर्घोषमर्जुनस्य रथं प्रति ।
निशीथे राजशार्दूल स्तनयित्नोरिवाम्बरे ॥ ७.१७१.५२ ॥
Escucha el estruendo de los tambores hacia el carro de Arjuna, oh tigre entre reyes, como un trueno en el cielo a medianoche.
7.171.53
हाहाकाररवांश्चैव सिंहनादांश्च पुष्कलान् ।
शृणु शब्दान्बहुविधानर्जुनस्य रथं प्रति ॥ ७.१७१.५३ ॥
Escucha los lamentos de ¡ay! y los abundantes rugidos de león, los sonidos de muchas clases que se alzan hacia el carro de Arjuna.
7.171.54
अयं मध्ये स्थितोऽस्माकं सात्यकिः सात्वतां वरः ।
इह चेल्लभ्यते लक्ष्यं कृत्स्नाञ्जेष्यामहे परान् ॥ ७.१७१.५४ ॥
Aquí, en medio de nuestras filas, se encuentra Sātyaki, el mejor de los Sātvatas; si aquí se alcanza el objetivo, venceremos a todos los enemigos.
7.171.55
एष पाञ्चालराजस्य पुत्रो द्रोणेन सङ्गतः ।
सर्वतः संवृतो योधैः शूरैश्च रथसत्तमैः ॥ ७.१७१.५५ ॥
Este hijo del rey de los Pāñcālas, enfrentado a Droṇa, está rodeado por todas partes de guerreros, héroes y los mejores aurigas.
7.171.56
सात्यकिं यदि हन्याम धृष्टद्युम्नं च पार्षतम् ।
असंशयं महाराज ध्रुवो नो विजयो भवेत् ॥ ७.१७१.५६ ॥
Si pudiéramos matar a Sātyaki y a Dhṛṣṭadyumna, hijo de Pṛṣata, entonces, gran rey, sin duda nuestra victoria sería segura.
7.171.57
सौभद्रवदिमौ वीरौ परिवार्य महारथौ ।
प्रयतायो महाराज निहन्तुं वृष्णिपार्षतौ ॥ ७.१७१.५७ ॥
Rodeando a estos dos héroes, grandes guerreros de carro, como al hijo de Subhadrā, empeñaos, gran rey, en matar al descendiente de Vṛṣṇi y al hijo de Pṛṣata.
7.171.58
सव्यसाची पुरोऽभ्येति द्रोणानीकाय भारत ।
संसक्तं सात्यकिं ज्ञात्वा बहुभिः कुरुपुङ्गवैः ॥ ७.१७१.५८ ॥
Oh Bhārata, Savyasācī Arjuna avanza hacia el ejército de Droṇa, sabiendo que Sātyaki está enfrentado por muchos toros de los Kuru.
7.171.59
तत्र गच्छन्तु बहवः प्रवरा रथसत्तमाः ।
यावत्पार्थो न जानाति सात्यकिं बहुभिर्वृतम् ॥ ७.१७१.५९ ॥
Que vayan allí muchos excelentes de los mejores aurigas antes de que Pārtha (Arjuna) sepa que Sātyaki está rodeado por muchos.
7.171.60
ते त्वरध्वं तथा शूराः शराणां मोक्षणे भृशम् ।
यथा त्विह व्रजत्येष परलोकाय माधवः।
तथा कुरु महाराज सुनीत्या सुप्रयुक्तया ॥ ७.१७१.६० ॥
Héroes, apresuraos con fuerza a disparar las flechas, para que este Mādhava vaya al otro mundo desde aquí mismo. Gran rey, haced eso con buena política y con una estrategia bien empleada.
7.171.61
कर्णस्य मतमास्थाय पुत्रस्ते प्राह सौबलम् ।
यथेन्द्रः समरे राजन्प्राह विष्णुं यशस्विनम् ॥ ७.१७१.६१ ॥
Siguiendo el consejo de Karṇa, tu hijo habló a Saubala, oh rey, como Indra habló una vez al glorioso Viṣṇu en la batalla.
7.171.62
वृतः सहस्रैर्दशभिर्गजानामनिवर्तिनाम् ।
रथैश्च दशसाहस्रैस्तूर्णं याहि धनञ्जयम्। ॥ ७.१७१.६२ ॥
Rodeado de diez mil elefantes que nunca retroceden y de diez mil carros, ve rápidamente hacia Dhanañjaya.
7.171.63
दुःशासनो दुर्विषहः सुबाहुर्दुः प्रधर्षणः ।
एते त्वामनुयास्यन्ति पत्तिभिर्बहुभिर्वृताः ॥ ७.१७१.६३ ॥
Duḥśāsana, Durviṣaha y Subāhu, difíciles de vencer, rodeados de muchos soldados de infantería, te seguirán.
7.171.64
जहि कृष्णौ महाबाहो धर्मराजं च मातुल ।
नकुलं सहदेवं च भीमसेनं तथैव च ॥ ७.१७१.६४ ॥
Derriba a los dos Kṛṣṇas, oh tío de poderosos brazos, y a Dharmarāja, y también a Nakula, Sahadeva y Bhīmasena.
7.171.65
देवानामिव देवेन्द्रे जयाशा त्वयि मे स्थिता ।
जहि मातुल कौन्तेयानसुरानिव पावकिः ॥ ७.१७१.६५ ॥
Como la esperanza de victoria de los dioses reposa en Indra, señor de los dioses, así mi esperanza de victoria reposa en ti, tío. Derriba a los hijos de Kuntī como Pāvaki derribó a los asuras.
7.171.66
एवमुक्तो ययौ पार्थान्पुत्रेण तव सौबलः ।
महत्या सेनया सार्धं सह पुत्रैश्च ते विभो ॥ ७.१७१.६६ ॥
Así exhortado por tu hijo, Saubala marchó hacia los hijos de Pṛthā con un gran ejército, junto con tus hijos, oh poderoso señor.
7.171.67
प्रियार्थं तव पुत्राणां दिधक्षुः पाण्डुनन्दनान् ।
ततः प्रववृते युद्धं तावकानां परैः सह ॥ ७.१७१.६७ ॥
Por el bien de tus hijos, deseando quemar a los hijos de Pāṇḍu, entonces comenzó la batalla entre los tuyos y los enemigos.
7.171.68
प्रयाते सौबले राजन्पाण्डवानामनीकिनीम् ।
बलेन महता युक्ताः सूतपुत्रस्तु सात्वतम् ॥ ७.१७१.६८ ॥
Cuando Saubala se hubo marchado, oh rey, hacia el ejército de los Pāṇḍavas, el hijo del cochero, dotado de gran fuerza, marchó contra el Sātvata.
7.171.69
अभ्ययात्त्वरितो युद्धे किरञ्शरशतान्बहून् ।
तथैव पार्थिवाः सर्वे सात्यकिं पर्यवारयन् ॥ ७.१७१.६९ ॥
Avanzó rápidamente a la batalla, derramando cientos y cientos de flechas; asimismo, todos los reyes rodearon a Sātyaki.
7.171.70
भारद्वाजस्ततो गत्वा धृष्टद्युम्नरथं प्रति ।
महद्युद्धं तदासीत्तुं द्रोणस्य निशि भारत।
धृष्टद्युम्नेन वीरेण पाञ्चालैश्च सहाद्भुतम् ॥ ७.१७१.७० ॥
Entonces el hijo de Bharadvāja (Droṇa) se dirigió hacia el carro de Dhṛṣṭadyumna. Oh Bhārata, aquella fue una gran batalla de Droṇa de noche, maravillosa, con el héroe Dhṛṣṭadyumna y con los Pāñcālas.