ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.171
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.171.1
तस्मिन्सुतुमुले युद्धे वर्तमाने भयावहे ।
धृष्टद्युम्नो महाराज द्रोणमेवाभ्यवर्तत ॥ ७.१७१.१ ॥
ಆ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರ ಘೋರ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಮಹಾರಾಜ, ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ದ್ರೋಣನ ಕಡೆಗೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದನು.
7.171.2
सन्दधानो धनुःश्रेष्ठं ज्यां विकुर्षन्पुनः पुनः ।
अभ्यद्रवत द्रोणस्य रथं रुक्मविभूषितम् ॥ ७.१७१.२ ॥
ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಿಲ್ಲಿಗೆ ಬಾಣ ಹೂಡಿ, ಪದೇ ಪದೇ ಹೆದೆಯನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತಾ, ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ದ್ರೋಣನ ರಥದ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು.
7.171.3
धृष्टद्युम्नमथायान्तं द्रोणस्यान्तचिकीर्षया ।
परिवव्रुर्महाराज पाञ्चालाः पाण्डवैः सह ॥ ७.१७१.३ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ದ್ರೋಣನನ್ನು ಅಂತ್ಯಗೊಳಿಸುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ ಪಾಂಚಾಲರು ಸುತ್ತುವರಿದರು.
7.171.4
तथा परिवृतं दृष्ट्वा द्रोणमाचार्यसत्तमम् ।
पुत्रास्ते सर्वतो यत्ता ररक्षुर्द्रोणमाहवे ॥ ७.१७१.४ ॥
ಆಚಾರ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ದ್ರೋಣರು ಹೀಗೆ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಪುತ್ರರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಎಚ್ಚರದಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದರು.
7.171.5
बलार्णवौ ततस्तौ तु समेयातां निशामुखे ।
गातोद्धूतौ क्षुब्धसत्वौ भैरवौ सागराविव ॥ ७.१७१.५ ॥
ಆಗ ರಾತ್ರಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಆ ಎರಡು ಸೇನಾ ಸಾಗರಗಳು ಎದುರಾದವು—ಉಕ್ಕೇರಿ, ಕಳವಳಗೊಂಡ ಮನಸ್ಸುಗಳೊಡನೆ, ಎರಡು ಭೀಕರ ಸಮುದ್ರಗಳಂತೆ.
7.171.6
ततो द्रोणं महाराज पाञ्चाल्यः पञ्चभिः शरैः ।
विव्याध हृदये तूर्णं सिंहनादं ननाद च ॥ ७.१७१.६ ॥
ಆಗ, ಮಹಾರಾಜ, ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜಕುಮಾರನು ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ದ್ರೋಣನ ಎದೆಯನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಚುಚ್ಚಿ ಸಿಂಹನಾದ ಮಾಡಿದನು.
7.171.7
तं द्रोणः पञ्चविंशत्या विद्धा भारत संयुगे ।
चिच्छेदान्येन भल्लेन धनुरस्य महास्वनम् ॥ ७.१७१.७ ॥
ಹೇ ಭಾರತ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಇರಿದು, ಇನ್ನೊಂದು ಭಲ್ಲದಿಂದ ಅವನ ಮಹಾಧ್ವನಿಯ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ತುಂಡರಿಸಿದನು.
7.171.8
धृष्टद्युम्नस्तु निर्विद्धो द्रोणेन भरतर्षभ ।
उत्ससर्ज धनुस्तूर्णं सन्दश्य दशनच्छदम् ॥ ७.१७१.८ ॥
ಆದರೆ ಹೇ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ, ದ್ರೋಣನಿಂದ ಇರಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ತುಟಿಯನ್ನು ಕಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎಸೆದನು.
7.171.9
ततः क्रुद्धो महाराज धृष्टद्युम्नः प्रतापवान् ।
आददेऽन्यद्धनुःश्रेष्ठं द्रोणस्यान्तचिकीर्षया ॥ ७.१७१.९ ॥
ನಂತರ ಹೇ ಮಹಾರಾಜ, ಕ್ರುದ್ಧನಾದ ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ದ್ರೋಣನ ಅಂತ್ಯ ಮಾಡುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
7.171.10
विकृष्य च धनुश्चित्रमाकर्णात्परवीरहा ।
द्रोणस्यानत्करं घोरं व्यसृजत्सायकं ततः ॥ ७.१७१.१० ॥
ಆಗ ಶತ್ರುವೀರರ ಸಂಹಾರಕನು ವಿಚಿತ್ರ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕಿವಿಯವರೆಗೆ ಎಳೆದು ದ್ರೋಣನ ಮೇಲೆ ತಡೆಯಲಾಗದ ಘೋರ ಬಾಣವನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು.
7.171.11
स विसृष्टो बलवता शरो घोरो महामृधे ।
भासयामास तत्सैन्यं दिवाकर इवोदितः ॥ ७.१७१.११ ॥
ಆ ಬಲಶಾಲಿಯು ಬಿಟ್ಟ ಆ ಘೋರ ಬಾಣವು ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸಿದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿತು.
7.171.12
तं तु दृष्ट्वा शरं घोरं देवगन्धर्वमानवाः ।
स्वस्त्यस्तु समरे राजन्द्रोणायेत्यब्रुवन्वचः ॥ ७.१७१.१२ ॥
ಹೇ ರಾಜ, ಆ ಘೋರ ಬಾಣವನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರು, 'ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನಿಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
7.171.13
तं तु सायकमायान्तमाचार्यस्य रथं प्रति ।
कर्णो द्वादशधआ राजंश्चिच्छेद कृतहस्तवत् ॥ ७.१७१.१३ ॥
ಆಚಾರ್ಯರ ರಥದ ಕಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಬಾಣವನ್ನು, ಓ ರಾಜನೇ, ಕುಶಲ ಬಿಲ್ಲುಗಾರನಂತೆ ಕರ್ಣನು ಹನ್ನೆರಡು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.171.14
स च्छिन्नो बहुधा राजन्सूतपुत्रेण धन्विना ।
निपपात शरस्तूर्णं निर्विषो भुजगो यथा ॥ ७.१७१.१४ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಸೂತಪುತ್ರ ಬಿಲ್ಲುಗಾರ ಕರ್ಣನಿಂದ ಅನೇಕ ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಬಾಣ, ವಿಷವಿಲ್ಲದ ಹಾವು ಬೀಳುವಂತೆ ತಕ್ಷಣ ಕೆಳಗೆ ಬಿತ್ತು.
7.171.15
छित्त्वा तु समरे बाणं शरैः सन्नतपर्वभिः ।
धृष्टद्युम्नं ततः कर्णो विव्याध दशभिः शरैः ॥ ७.१७१.१५ ॥
ರಣದಲ್ಲಿ ಆ ಬಾಣವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದ ನಂತರ, ಕರ್ಣನು ಬಾಗಿದ ಗಂಟುಗಳ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇರಿದನು.
7.171.16
पञ्चभिर्द्रोणपुत्रस्तु स्वयं द्रोणस्तु सप्तभिः ।
शल्यश्च दशभिर्बाणैस्त्रिभिर्दुःशासनस्तथा ॥ ७.१७१.१६ ॥
ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ದ್ರೋಣನು ತಾನೇ ಏಳು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಶಲ್ಯನು ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ದುಃಶಾಸನನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ (ಇರಿದರು).
7.171.17
दुर्योधनस्तु विंशत्या शकुनिश्चापि पञ्चभिः ।
पाञ्चाल्यं त्वरयाऽविध्यन्सर्व एव महारथाः ॥ ७.१७१.१७ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನು ಇಪ್ಪತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಶಕುನಿಯು ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಎಲ್ಲ ಮಹಾರಥರು ವೇಗವಾಗಿ ಪಾಂಚಾಲ್ಯನನ್ನು ಇರಿದರು.
7.171.18
स विद्धः सप्तभिर्घोरैर्द्रोणस्यार्थे महाहवे ।
सर्वानसम्भ्रमाद्राज प्रत्यविद्ध्यत्त्रिभिस्त्रिभिः।
द्रोणं द्रौणिं च कर्णं च विव्याध च तवात्मजम् ॥ ७.१७१.१८ ॥
ದ್ರೋಣನಿಗಾಗಿ ಆ ಮಹಾ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಏಳು ಭಯಂಕರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇರಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಅವನು, ಓ ರಾಜನೇ, ಗಾಬರಿಯಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಮೂರು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಇರಿದನು. ದ್ರೋಣ, ದ್ರೌಣಿ, ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಮಗನನ್ನೂ ಅವನು ಇರಿದನು.
7.171.19
ते भिन्ना धन्विना तेन धृष्टद्युम्नं पुनर्मृधे ।
विव्यधुः पञ्चभिस्तूर्णमेकैको रथिनां वरः ॥ ७.१७१.१९ ॥
ಆ ಬಿಲ್ಲುಗಾರನಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಅವರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಐದೈದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದರು; ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು.
7.171.20
द्रुमसेनस्तु सङ्क्रुद्धो राजन्विव्याध पत्रिणा ।
त्रिभिश्चान्यैः शरैस्तूर्णं तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१७१.२० ॥
ಆದರೆ ಓ ರಾಜನೇ, ದ್ರುಮಸೇನನು ಅತ್ಯಂತ ಕುಪಿತನಾಗಿ ಒಂದು ಬಾಣದಿಂದಲೂ ನಂತರ ಮೂರು ಮತ್ತು ಇತರ ಬಾಣಗಳಿಂದಲೂ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಚುಚ್ಚಿ, 'ನಿಲ್ಲು, ನಿಲ್ಲು!' ಎಂದನು.
7.171.21
स तु तं प्रतिविव्याध त्रिभिस्तीक्ष्णैरजिह्मगैः ।
स्वर्णपुङ्खैः शिलाधौतैः प्राणान्तकरमैर्युधि ॥ ७.१७१.२१ ॥
ಆದರೆ ಅವನು ಅವನನ್ನು ಮೂರು ಹರಿತವಾದ, ನೇರವಾಗಿ ಹಾರುವ, ಚಿನ್ನದ ರೆಕ್ಕೆಯ, ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಹರಿತಗೊಳಿಸಿದ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಾಂತಕ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಚುಚ್ಚಿದನು.
7.171.22
भल्लेनान्येन तु पुनः सुवर्णोज्ज्वलकुण्डलम् ।
निचकर्त शिरः कायाद्द्रुमसेनस्य वीर्यवान् ॥ ७.१७१.२२ ॥
ನಂತರ ಆ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಇನ್ನೊಂದು ಭಲ್ಲ ಬಾಣದಿಂದ ದ್ರುಮಸೇನನ ತಲೆಯನ್ನು, ಚಿನ್ನದ ಕುಂಡಲಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ತಲೆಯನ್ನು, ದೇಹದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.171.23
तच्छिरो न्यपतद्भूमौ सन्दष्टौष्ठपुटं रणे ।
महावातसमुद्धूतं पक्वं तालफलं यथा ॥ ७.१७१.२३ ॥
ಆ ತಲೆ, ತುಟಿಗಳನ್ನು ಹಲ್ಲಿನಿಂದ ಕಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದ ತಲೆ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಅಲುಗಾಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹಣ್ಣಾದ ತಾಳೆ ಹಣ್ಣಿನಂತೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತು.
7.171.24
तान्स विद्धा पुनर्योधान्वीरः सुनिशितैः शरैः ।
राधेयस्याच्छिनद्भल्लैः कार्मुकं चित्रयोधिनः ॥ ७.१७१.२४ ॥
ಆ ವೀರನು ಆ ಯೋಧರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಅತಿ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿ, ಭಲ್ಲ ಬಾಣಗಳಿಂದ ರಾಧೇಯನ (ಕರ್ಣನ) ಚಿತ್ರಯೋಧಿಯ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ತುಂಡರಿಸಿದನು.
7.171.25
न तु तन्ममृषे कर्णो धनुषश्छेदनं तथा ।
निकर्तनमिवात्युग्रं लाङ्गूलस्य महाहरिः ॥ ७.१७१.२५ ॥
ಆದರೆ ಕರ್ಣನು ತನ್ನ ಬಿಲ್ಲು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಸಹಿಸಲಿಲ್ಲ; ಮಹಾಸಿಂಹವು ತನ್ನ ಬಾಲವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರವಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಸಹಿಸದಂತೆ.
7.171.26
सोऽन्यद्धनुः समादाय क्रोधरक्तेक्षणः श्वसन् ।
अभ्यद्रवच्छरौघैस्तं धृष्टद्युम्नं महाबलम् ॥ ७.१७१.२६ ॥
ಅವನು ಮತ್ತೊಂದು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ನಿಟ್ಟುಸಿರಿಡುತ್ತಾ, ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಆ ಮಹಾಬಲಿ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು.
7.171.27
दृष्ट्वा कर्णं तु संरब्धं ते वीराः षड्रथर्षभाः ।
पाञ्चाल्यपुत्रं त्वरिताः परिवव्रुर्जिघांसया ॥ ७.१७१.२७ ॥
ಕರ್ಣನು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಇರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಆರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥವೀರರು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ, ಕೊಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಪಾಂಚಾಲ್ಯ ಪುತ್ರನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು.
7.171.28
षण्णां योधप्रवीराणां तावकानां पुरस्कृतम् ।
मृत्योरास्यमनुप्राप्तं धृष्टद्युम्नमममंस्महि ॥ ७.१७१.२८ ॥
ನಿಮ್ಮ ಆ ಆರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯೋಧರು ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ಮೃತ್ಯುವಿನ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸಿದೆವು.
7.171.29
पतस्मिन्नेव काले तु दाशार्हो विकिरञ्छरान् ।
धृष्टद्युम्नं पराक्रान्तं सात्यकिः प्रत्यपद्यत ॥ ७.१७१.२९ ॥
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದಾಶಾರ್ಹ ಸಾತ್ಯಕಿಯು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಾ, ಪರಾಕ್ರಮಿ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನಿಗೆ ನೆರವಾಗಲು ಬಂದನು.
7.171.30
तमायान्तं महेष्वासं सात्यकिं युद्धदुर्मदम् ।
राधेयो दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यदजिह्मगैः ॥ ७.१७१.३० ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮದೋನ್ಮತ್ತನಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮಹಾಧನುರ್ಧಾರಿ ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಧೇಯ ಕರ್ಣನು ನೇರವಾಗಿ ಸಾಗುವ ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಇರಿದನು.
7.171.31
तं सात्यकिर्महाराज विव्याध दशभिः शरैः ।
पश्यतां सर्ववीराणां मा गास्तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१७१.३१ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಸಾತ್ಯಕಿ ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಚುಚ್ಚಿದನು. ಎಲ್ಲ ವೀರರು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ, 'ಹೋಗಬೇಡ, ನಿಲ್ಲು' ಎಂದನು.
7.171.32
स सात्यकेस्तु बलिनः कर्णस्य च महात्मनः ।
आसीत्समागमो राजन्बलिवासवयोरिव ॥ ७.१७१.३२ ॥
ರಾಜನೇ, ಬಲಿಷ್ಠ ಸಾತ್ಯಕಿ ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮ ಕರ್ಣರ ಆ ಎದುರಾಟ ಬಲಿ ಮತ್ತು ವಾಸವರ ಯುದ್ಧದಂತೆ ಇತ್ತು.
7.171.33
त्रासयन्रथघोषेण क्षत्रियान्क्षत्रियर्षभः ।
राजीवलोचनं कर्णं सात्यकिः प्रत्यविध्यत ॥ ७.१७१.३३ ॥
ಕ್ಷತ್ರಿಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಸಾತ್ಯಕಿ, ರಥದ ಘರ್ಜನೆಯಿಂದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಭಯಪಡಿಸುತ್ತಾ, ಕಮಲನಯನ ಕರ್ಣನನ್ನು ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಚುಚ್ಚಿದನು.
7.171.34
कम्पयन्निव घोषेण धनुषो वसुधां बली ।
सूतपुत्रो महाराज सात्यकिं प्रत्ययोधयत् ॥ ७.१७१.३४ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಬಲಿಷ್ಠ ಸೂತಪುತ್ರನು ಬಿಲ್ಲಿನ ಘೋಷದಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಡುಗಿಸುವಂತೆ ಸಾತ್ಯಕಿಯೊಡನೆ ಹೋರಾಡಿದನು.
7.171.35
विपाठकर्णिनाराचैर्वत्सदन्तैः क्षुरैरपि ।
कर्णः शरशतैश्चापि शैनेयं प्रत्यनिद्व्यत ॥ ७.१७१.३५ ॥
ಕರ್ಣನು ವಿಪಾಠ, ಕರ್ಣಿನ, ನಾರಾಚ, ವತ್ಸದಂತ, ಕ್ಷುರ ಬಾಣಗಳಿಂದಲೂ, ನೂರಾರು ಬಾಣಗಳಿಂದಲೂ ಶೈನೇಯನನ್ನು ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಹೊಡೆದನು.
7.171.36
तथैव युध्यमानोऽपि वृष्णीनां प्रवरो युधि ।
अभ्यवर्षच्छरैः कर्णं तद्युद्धमभवत्समम् ॥ ७.१७१.३६ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ವೃಷ್ಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಸಾತ್ಯಕಿಯೂ ಕರ್ಣನ ಮೇಲೆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗರೆದನು; ಆ ಯುದ್ಧವು ಸಮಾನವಾಯಿತು.
7.171.37
तावकाश्च महाराज कर्णपुत्रश्च दंशितः ।
सात्यकिं विव्यधुस्तूर्ण समन्तान्निशितैः शरैः ॥ ७.१७१.३७ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ನಿಮ್ಮ ಯೋಧರು ಮತ್ತು ಕರ್ಣನ ಮಗನು, ಕವಚ ಧರಿಸಿ, ವೇಗವಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಹರಿತವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಇರಿದರು.
7.171.38
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य तेषां कर्णस्य वा विभो ।
अविद्व्यत्सात्यकिः क्रुद्धो वृषसेनं स्तनान्तरे ॥ ७.१७१.३८ ॥
ಪ್ರಭುವೇ, ಸಾತ್ಯಕಿ ಕೋಪದಿಂದ, ಅವರ ಮತ್ತು ಕರ್ಣನ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಅಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ತಡೆದು, ವೃಷಸೇನನ ಎದೆಗೆ ಬಾಣ ಹೊಡೆದನು.
7.171.39
तेन बाणेन निर्विद्धो वृषसेनो विशाम्पते ।
न्यपतत्स रथे मूढो धनुरुत्सृज्य वीर्यवान् ॥ ७.१७१.३९ ॥
ಜನಪತಿಯೇ, ಆ ಬಾಣದಿಂದ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ವೃಷಸೇನನು ಮೂರ್ಛಿತನಾಗಿ, ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ತನ್ನ ರಥದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದನು.
7.171.40
ततः कर्णो हतं मत्वा वृषसेनं महारथम् ।
पुत्रशोकाभिसन्तप्तः सात्यकिं प्रत्यपीडयत् ॥ ७.१७१.४० ॥
ಆಗ, ಮಗನ ಶೋಕದಿಂದ ಸಂತಪ್ತನಾದ ಕರ್ಣನು, ಮಹಾರಥ ವೃಷಸೇನನು ಹತನಾದನೆಂದು ತಿಳಿದು, ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಒತ್ತಿದನು.
7.171.41
पीड्यमानस्तु कर्णेन युयुधानो महारथः ।
विव्याध बहुभिः कर्णं त्वरमाणः पुनःपुनः ॥ ७.१७१.४१ ॥
ಆದರೆ ಕರ್ಣನಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಮಹಾರಥ ಯುಯುಧಾನನು, ವೇಗವಾಗಿ, ಪದೇ ಪದೇ ಅನೇಕ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕರ್ಣನನ್ನು ಇರಿದನು.
7.171.42
स कर्णं दशभिर्विद्ध्वा वृषसेनं च सप्तभिः ।
स हस्तावापधनुषी तयोश्चिच्छेद सात्वतः ॥ ७.१७१.४२ ॥
ಅವನು ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕರ್ಣನನ್ನೂ ಏಳರಿಂದ ವೃಷಸೇನನನ್ನೂ ಇರಿದು, ಸಾತ್ವತ ಸಾತ್ಯಕಿ ಅವರಿಬ್ಬರ ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.171.43
तावन्ये धनुषी सज्जे कृत्वा शत्रुभयङ्करे ।
युयुधानमाविध्येतां समन्तान्निशितैः शरैः ॥ ७.१७१.४३ ॥
ಆಗ ಆ ಇಬ್ಬರು ಇತರರು ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಭಯಂಕರವಾದ ತಮ್ಮ ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ಹರಿತವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಯುಯುಧಾನನನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಇರಿದರು.
7.171.44
वर्तमाने तु सङ्ग्रमे तस्मिन्वीरवरक्षये ।
अतीव शुश्रुवे राजन्गाण्डीवस्य महास्वनः ॥ ७.१७१.४४ ॥
ರಾಜನೇ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೀರರ ನಾಶದಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗಾಂಡೀವದ ಮಹಾ ಧ್ವನಿ ಅತ್ಯಂತ ಕೇಳಿಸಿತು.
7.171.45
श्रुत्वा तु रथनिर्घोषं गाण्डीवस्य च निःस्वनम् ।
सूतपुत्रोऽब्रवीद्राजन्दुर्योधनमिदं वचः ॥ ७.१७१.४५ ॥
ರಾಜನೇ, ರಥದ ಘೋಷವನ್ನೂ ಗಾಂಡೀವದ ಧ್ವನಿಯನ್ನೂ ಕೇಳಿ, ಸೂತಪುತ್ರನು (ಕರ್ಣ) ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.171.46
एष सर्वां चमूं हत्वा मुख्यांश्चैव नरर्षभान् ।
पौरवांश्च महेष्वासो विक्षिपन्नुत्तमं धनुः ॥ ७.१७१.४६ ॥
ಈ ಮಹಾ ಬಿಲ್ಲುಗಾರನು ಸಮಸ್ತ ಸೇನೆಯನ್ನೂ, ಪ್ರಮುಖ ನರಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನೂ, ಪೌರವ ಯೋಧರನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸಿ, ತನ್ನ ಉತ್ತಮ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಝಳಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
7.171.47
पार्थो विजयते तत्र गाण्डीवनिनदो महान् ।
श्रूयते रथघोषश्च वासवस्येव नर्दतः ॥ ७.१७१.४७ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥನು ಜಯ ಗಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಗಾಂಡೀವದ ಮಹಾ ನಿನಾದವೂ ರಥದ ಘೋಷವೂ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿವೆ, ವಾಸವನು ಗರ್ಜಿಸಿದಂತೆ.
7.171.48
करोति पाण्डवो व्यक्तं कर्मौपयिकमात्मनः ।
एषा विदार्यते राजन्बहुधा भारती चमूः ॥ ७.१७१.४८ ॥
ಪಾಂಡವನು ತನಗೆ ಸರಿಯಾದ ಕರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ರಾಜನೇ, ಈ ಭಾರತ ಸೇನೆ ಹಲವು ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಛಿದ್ರವಾಗುತ್ತಿದೆ.
7.171.49
विप्रकीर्णान्यनीकानि न हि तिष्ठन्ति कर्हिचित् ।
वातेनेव समुद्धूतमभ्रजालं विदीर्यते ॥ ७.१७१.४९ ॥
ಚದುರಿದ ಸೇನೆಗಳು ಎಂದಿಗೂ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ; ಗಾಳಿಯಿಂದ ಎಬ್ಬಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮೇಘಜಾಲದಂತೆ ಅವು ಛಿದ್ರವಾಗುತ್ತವೆ.
7.171.50
सव्यसाचिनमासाद्य भिन्ना नौरिव सागरे ॥ ७.१७१.५० ॥
ಸವ್ಯಸಾಚಿ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ, ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಒಡೆದ ದೋಣಿಯಂತೆ ಅವು ಛಿದ್ರವಾಗುತ್ತವೆ.
7.171.51
द्रवतां योधमुख्यानां गाण्डीवप्रेषितैः शरैः ।
विद्धानां शतशो राजञ्श्रूयते निःस्वनो महान् ॥ ७.१७१.५१ ॥
ಅರಸನೇ, ಗಾಂಡೀವದಿಂದ ಪ್ರಯೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬಾಣಗಳಿಂದ ನೂರಾರು ಬಾರಿ ಇರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ಓಡುವ ಪ್ರಮುಖ ಯೋಧರ ಮಹಾ ಕೋಲಾಹಲ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದೆ.
7.171.52
शृणु दुन्दुभिनिर्घोषमर्जुनस्य रथं प्रति ।
निशीथे राजशार्दूल स्तनयित्नोरिवाम्बरे ॥ ७.१७१.५२ ॥
ಕೇಳು, ಅರ್ಜುನನ ರಥದ ಕಡೆಯಿಂದ ದುಂದುಭಿಯ ಘೋಷ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದೆ, ರಾಜಶಾರ್ದೂಲನೇ, ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಗುಡುಗು ಮೊಳಗಿದಂತೆ.
7.171.53
हाहाकाररवांश्चैव सिंहनादांश्च पुष्कलान् ।
शृणु शब्दान्बहुविधानर्जुनस्य रथं प्रति ॥ ७.१७१.५३ ॥
ಹಾಹಾಕಾರದ ಧ್ವನಿಗಳನ್ನೂ ಹೇರಳವಾದ ಸಿಂಹನಾದಗಳನ್ನೂ ಕೇಳು; ಅರ್ಜುನನ ರಥದ ಕಡೆಯಿಂದ ಬರುತ್ತಿರುವ ಬಗೆಬಗೆಯ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಕೇಳು.
7.171.54
अयं मध्ये स्थितोऽस्माकं सात्यकिः सात्वतां वरः ।
इह चेल्लभ्यते लक्ष्यं कृत्स्नाञ्जेष्यामहे परान् ॥ ७.१७१.५४ ॥
ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ನಿಂತಿರುವವನು ಸಾತ್ವತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಸಾತ್ಯಕಿ; ಇಲ್ಲಿ ಗುರಿ ಸಿಕ್ಕರೆ ನಾವು ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತೇವೆ.
7.171.55
एष पाञ्चालराजस्य पुत्रो द्रोणेन सङ्गतः ।
सर्वतः संवृतो योधैः शूरैश्च रथसत्तमैः ॥ ७.१७१.५५ ॥
ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜನ ಈ ಪುತ್ರನು ದ್ರೋಣನೊಡನೆ ಎದುರಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಯೋಧರಿಂದ, ಶೂರರಿಂದ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಿಕರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.
7.171.56
सात्यकिं यदि हन्याम धृष्टद्युम्नं च पार्षतम् ।
असंशयं महाराज ध्रुवो नो विजयो भवेत् ॥ ७.१७१.५६ ॥
ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನೂ ಪೃಷತನ ಪುತ್ರ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನನ್ನೂ ನಾವು ಕೊಂದರೆ, ಮಹಾರಾಜ, ನಮಗೆ ಜಯ ನಿಶ್ಚಿತವಾಗುವುದು.
7.171.57
सौभद्रवदिमौ वीरौ परिवार्य महारथौ ।
प्रयतायो महाराज निहन्तुं वृष्णिपार्षतौ ॥ ७.१७१.५७ ॥
ಸುಭದ್ರೆಯ ಪುತ್ರನಂತೆ ಈ ಇಬ್ಬರು ವೀರ ಮಹಾರಥರನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು, ಮಹಾರಾಜ, ವೃಷ್ಣಿವಂಶದವನನ್ನೂ ಪೃಷತನ ಪುತ್ರನನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿರಿ.
7.171.58
सव्यसाची पुरोऽभ्येति द्रोणानीकाय भारत ।
संसक्तं सात्यकिं ज्ञात्वा बहुभिः कुरुपुङ्गवैः ॥ ७.१७१.५८ ॥
ಭಾರತ, ದ್ರೋಣನ ಸೇನೆಯತ್ತ ಸವ್ಯಸಾಚಿ ಅರ್ಜುನನು ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಸಾತ್ಯಕಿ ಅನೇಕ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆಂದು ಅವನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ.
7.171.59
तत्र गच्छन्तु बहवः प्रवरा रथसत्तमाः ।
यावत्पार्थो न जानाति सात्यकिं बहुभिर्वृतम् ॥ ७.१७१.५९ ॥
ಪಾರ್ಥನು (ಅರ್ಜುನನು) ಸಾತ್ಯಕಿ ಅನೇಕರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆಂದು ತಿಳಿಯುವ ಮೊದಲೇ, ಅನೇಕ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಿಕರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲಿ.
7.171.60
ते त्वरध्वं तथा शूराः शराणां मोक्षणे भृशम् ।
यथा त्विह व्रजत्येष परलोकाय माधवः।
तथा कुरु महाराज सुनीत्या सुप्रयुक्तया ॥ ७.१७१.६० ॥
ಶೂರರೇ, ಈ ಮಾಧವನು ಇಲ್ಲಿಂದಲೇ ಪರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಅತಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿರಿ. ಮಹಾರಾಜ, ಉತ್ತಮ ನೀತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಸರಿಯಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ ಉಪಾಯದಿಂದ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿ.
7.171.61
कर्णस्य मतमास्थाय पुत्रस्ते प्राह सौबलम् ।
यथेन्द्रः समरे राजन्प्राह विष्णुं यशस्विनम् ॥ ७.१७१.६१ ॥
ಕರ್ಣನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ನಿನ್ನ ಮಗ ಸೌಬಲನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು, ಓ ರಾಜನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನು ಯಶಸ್ವಿ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಹೇಳಿದಂತೆ.
7.171.62
वृतः सहस्रैर्दशभिर्गजानामनिवर्तिनाम् ।
रथैश्च दशसाहस्रैस्तूर्णं याहि धनञ्जयम्। ॥ ७.१७१.६२ ॥
ಹಿಂದೆ ಸರಿಯದ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಆನೆಗಳಿಂದಲೂ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ರಥಗಳಿಂದಲೂ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಧನಂಜಯನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು.
7.171.63
दुःशासनो दुर्विषहः सुबाहुर्दुः प्रधर्षणः ।
एते त्वामनुयास्यन्ति पत्तिभिर्बहुभिर्वृताः ॥ ७.१७१.६३ ॥
ದುಃಶಾಸನ, ದುರ್ವಿಷಹ, ಸುಬಾಹು — ಸೋಲಿಸಲು ಕಷ್ಟರಾದವರು — ಅನೇಕ ಕಾಲಾಳುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವರು.
7.171.64
जहि कृष्णौ महाबाहो धर्मराजं च मातुल ।
नकुलं सहदेवं च भीमसेनं तथैव च ॥ ७.१७१.६४ ॥
ಓ ಮಹಾಬಾಹು, ಮಾವನೇ, ಇಬ್ಬರು ಕೃಷ್ಣರನ್ನು, ಧರ್ಮರಾಜನನ್ನು, ನಕುಲ-ಸಹದೇವರನ್ನು, ಭೀಮಸೇನನನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸು.
7.171.65
देवानामिव देवेन्द्रे जयाशा त्वयि मे स्थिता ।
जहि मातुल कौन्तेयानसुरानिव पावकिः ॥ ७.१७१.६५ ॥
ದೇವತೆಗಳ ಜಯದ ಆಶೆ ದೇವೇಂದ್ರನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವಂತೆ, ನನ್ನ ಜಯದ ಆಶೆ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ, ಮಾವನೇ; ಪಾವಕಿ ಅಸುರರನ್ನು ಕೊಂದಂತೆ ಕೌಂತೇಯರನ್ನು ಸಂಹರಿಸು.
7.171.66
एवमुक्तो ययौ पार्थान्पुत्रेण तव सौबलः ।
महत्या सेनया सार्धं सह पुत्रैश्च ते विभो ॥ ७.१७१.६६ ॥
ನಿನ್ನ ಮಗನಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಸೌಬಲನು, ಓ ವಿಭೋ, ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಪಾರ್ಥರ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.
7.171.67
प्रियार्थं तव पुत्राणां दिधक्षुः पाण्डुनन्दनान् ।
ततः प्रववृते युद्धं तावकानां परैः सह ॥ ७.१७१.६७ ॥
ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರಿಯಕ್ಕಾಗಿ, ಪಾಂಡುವಿನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸುಡಬಯಸಿ, ಆಗ ನಿಮ್ಮವರು ಮತ್ತು ಶತ್ರುಗಳ ನಡುವೆ ಯುದ್ಧ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.
7.171.68
प्रयाते सौबले राजन्पाण्डवानामनीकिनीम् ।
बलेन महता युक्ताः सूतपुत्रस्तु सात्वतम् ॥ ७.१७१.६८ ॥
ಅರಸನೇ, ಸೌಬಲನು ಪಾಂಡವರ ಸೇನೆಯತ್ತ ಹೋದಾಗ, ಮಹಾಬಲದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸೂತಪುತ್ರನು ಸಾತ್ವತನನ್ನು ಎದುರಿಸಿದನು.
7.171.69
अभ्ययात्त्वरितो युद्धे किरञ्शरशतान्बहून् ।
तथैव पार्थिवाः सर्वे सात्यकिं पर्यवारयन् ॥ ७.१७१.६९ ॥
ಅವನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿ, ನೂರಾರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರು ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು.
7.171.70
भारद्वाजस्ततो गत्वा धृष्टद्युम्नरथं प्रति ।
महद्युद्धं तदासीत्तुं द्रोणस्य निशि भारत।
धृष्टद्युम्नेन वीरेण पाञ्चालैश्च सहाद्भुतम् ॥ ७.१७१.७० ॥
ನಂತರ ಭಾರದ್ವಾಜ (ದ್ರೋಣ) ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನ ರಥದತ್ತ ಸಾಗಿದನು. ಭಾರತನೇ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನ ಮತ್ತು ವೀರ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನ ಮತ್ತು ಪಾಂಚಾಲರ ನಡುವೆ ಅದ್ಭುತ ಮಹಾಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು.