మహాభారతం · అధ్యాయం 7.171
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.171.1
तस्मिन्सुतुमुले युद्धे वर्तमाने भयावहे ।
धृष्टद्युम्नो महाराज द्रोणमेवाभ्यवर्तत ॥ ७.१७१.१ ॥
ఆ అత్యంత భయంకరమైన భీకర యుద్ధం జరుగుతుండగా, మహారాజా, ధృష్టద్యుమ్నుడు ద్రోణుని వైపు ముందుకు సాగాడు.
7.171.2
सन्दधानो धनुःश्रेष्ठं ज्यां विकुर्षन्पुनः पुनः ।
अभ्यद्रवत द्रोणस्य रथं रुक्मविभूषितम् ॥ ७.१७१.२ ॥
ఉత్తమ ధనువుపై బాణాన్ని సంధించి, పదే పదే వింటినారిని లాగుతూ, బంగారంతో అలంకరించిన ద్రోణుని రథంపై దూకాడు.
7.171.3
धृष्टद्युम्नमथायान्तं द्रोणस्यान्तचिकीर्षया ।
परिवव्रुर्महाराज पाञ्चालाः पाण्डवैः सह ॥ ७.१७१.३ ॥
మహారాజా, ద్రోణుని అంతం చేయాలనే కోరికతో వస్తున్న ధృష్టద్యుమ్నుని పాండవులతో కూడిన పాంచాలులు చుట్టుముట్టారు.
7.171.4
तथा परिवृतं दृष्ट्वा द्रोणमाचार्यसत्तमम् ।
पुत्रास्ते सर्वतो यत्ता ररक्षुर्द्रोणमाहवे ॥ ७.१७१.४ ॥
ఆచార్యులలో శ్రేష్ఠుడైన ద్రోణుడు ఈ విధంగా చుట్టుముట్టబడడం చూసి, మీ కుమారులు అన్ని వైపులా అప్రమత్తులై యుద్ధంలో ద్రోణుని రక్షించారు.
7.171.5
बलार्णवौ ततस्तौ तु समेयातां निशामुखे ।
गातोद्धूतौ क्षुब्धसत्वौ भैरवौ सागराविव ॥ ७.१७१.५ ॥
అప్పుడు రాత్రి ప్రారంభంలో ఆ రెండు సేనా సముద్రాలు ఢీకొన్నాయి—ఉప్పొంగుతూ, క్షోభించిన మనస్సులతో, రెండు భయంకర సముద్రాల్లా.
7.171.6
ततो द्रोणं महाराज पाञ्चाल्यः पञ्चभिः शरैः ।
विव्याध हृदये तूर्णं सिंहनादं ननाद च ॥ ७.१७१.६ ॥
అప్పుడు, మహారాజా, పాంచాల రాజకుమారుడు ఐదు బాణాలతో ద్రోణుని హృదయాన్ని వెంటనే చీల్చి, సింహనాదం చేశాడు.
7.171.7
तं द्रोणः पञ्चविंशत्या विद्धा भारत संयुगे ।
चिच्छेदान्येन भल्लेन धनुरस्य महास्वनम् ॥ ७.१७१.७ ॥
ఓ భారతా, యుద్ధంలో ద్రోణుడు ఇరవై ఐదు బాణాలతో అతన్ని గాయపరిచి, మరో భల్లంతో అతని మహాధ్వని చేసే ధనుస్సును ఖండించాడు.
7.171.8
धृष्टद्युम्नस्तु निर्विद्धो द्रोणेन भरतर्षभ ।
उत्ससर्ज धनुस्तूर्णं सन्दश्य दशनच्छदम् ॥ ७.१७१.८ ॥
కానీ ఓ భరతశ్రేష్ఠా, ద్రోణునిచే గాయపడిన ధృష్టద్యుమ్నుడు పెదవిని కొరుకుతూ వెంటనే తన ధనుస్సును విసిరివేశాడు.
7.171.9
ततः क्रुद्धो महाराज धृष्टद्युम्नः प्रतापवान् ।
आददेऽन्यद्धनुःश्रेष्ठं द्रोणस्यान्तचिकीर्षया ॥ ७.१७१.९ ॥
అప్పుడు ఓ మహారాజా, కోపంతో ప్రతాపవంతుడైన ధృష్టద్యుమ్నుడు ద్రోణుని అంతం చేయాలనే కోరికతో మరో శ్రేష్ఠ ధనుస్సును పట్టుకున్నాడు.
7.171.10
विकृष्य च धनुश्चित्रमाकर्णात्परवीरहा ।
द्रोणस्यानत्करं घोरं व्यसृजत्सायकं ततः ॥ ७.१७१.१० ॥
అప్పుడు శత్రువీరులను సంహరించేవాడు, అద్భుతమైన ధనుస్సును చెవి వరకు లాగి, ద్రోణునిపై అడ్డుకోలేని భయంకరమైన బాణాన్ని విడిచాడు.
7.171.11
स विसृष्टो बलवता शरो घोरो महामृधे ।
भासयामास तत्सैन्यं दिवाकर इवोदितः ॥ ७.१७१.११ ॥
ఆ బలవంతుడు విడిచిన ఆ భయంకర బాణం, ఆ మహాసంగ్రామంలో ఉదయించిన సూర్యునిలా ఆ సైన్యాన్ని ప్రకాశింపజేసింది.
7.171.12
तं तु दृष्ट्वा शरं घोरं देवगन्धर्वमानवाः ।
स्वस्त्यस्तु समरे राजन्द्रोणायेत्यब्रुवन्वचः ॥ ७.१७१.१२ ॥
ఓ రాజా, ఆ భయంకర బాణాన్ని చూసి దేవతలు, గంధర్వులు, మానవులు 'యుద్ధంలో ద్రోణునికి శుభం కలుగుగాక' అని పలికారు.
7.171.13
तं तु सायकमायान्तमाचार्यस्य रथं प्रति ।
कर्णो द्वादशधआ राजंश्चिच्छेद कृतहस्तवत् ॥ ७.१७१.१३ ॥
ఆచార్యుని రథం వైపు వస్తున్న ఆ బాణాన్ని, ఓ రాజా, నేర్పరియైన విలుకాడివలె కర్ణుడు పన్నెండు ముక్కలుగా ఖండించాడు.
7.171.14
स च्छिन्नो बहुधा राजन्सूतपुत्रेण धन्विना ।
निपपात शरस्तूर्णं निर्विषो भुजगो यथा ॥ ७.१७१.१४ ॥
ఓ రాజా, సూతపుత్రుడైన విలుకాడు కర్ణుడి చేత అనేక ముక్కలుగా ఖండించబడిన ఆ బాణం, విషం లేని పాము పడినట్లు వెంటనే పడిపోయింది.
7.171.15
छित्त्वा तु समरे बाणं शरैः सन्नतपर्वभिः ।
धृष्टद्युम्नं ततः कर्णो विव्याध दशभिः शरैः ॥ ७.१७१.१५ ॥
యుద్ధంలో ఆ బాణాన్ని ఖండించిన తరువాత, కర్ణుడు వంగిన పర్వాలు గల బాణాలతో ధృష్టద్యుమ్నుని పది బాణాలతో గాయపరిచాడు.
7.171.16
पञ्चभिर्द्रोणपुत्रस्तु स्वयं द्रोणस्तु सप्तभिः ।
शल्यश्च दशभिर्बाणैस्त्रिभिर्दुःशासनस्तथा ॥ ७.१७१.१६ ॥
ద్రోణపుత్రుడు ఐదు బాణాలతో, ద్రోణుడు స్వయంగా ఏడు బాణాలతో, శల్యుడు పది బాణాలతో, దుఃశాసనుడు మూడు బాణాలతో (గాయపరిచారు).
7.171.17
दुर्योधनस्तु विंशत्या शकुनिश्चापि पञ्चभिः ।
पाञ्चाल्यं त्वरयाऽविध्यन्सर्व एव महारथाः ॥ ७.१७१.१७ ॥
దుర్యోధనుడు ఇరవై బాణాలతో, శకుని కూడా ఐదు బాణాలతో, మహారథులందరూ వేగంగా పాంచాల్యుణ్ణి గాయపరిచారు.
7.171.18
स विद्धः सप्तभिर्घोरैर्द्रोणस्यार्थे महाहवे ।
सर्वानसम्भ्रमाद्राज प्रत्यविद्ध्यत्त्रिभिस्त्रिभिः।
द्रोणं द्रौणिं च कर्णं च विव्याध च तवात्मजम् ॥ ७.१७१.१८ ॥
ద్రోణునికోసం ఆ మహా యుద్ధంలో ఏడు భయంకర బాణాలతో గాయపడిన అతడు, ఓ రాజా, కలవరపడకుండా అందరినీ మూడేసి బాణాలతో ప్రతిదాడి చేశాడు. ద్రోణుని, ద్రౌణిని, కర్ణుని, నీ కుమారుని కూడా అతడు గాయపరిచాడు.
7.171.19
ते भिन्ना धन्विना तेन धृष्टद्युम्नं पुनर्मृधे ।
विव्यधुः पञ्चभिस्तूर्णमेकैको रथिनां वरः ॥ ७.१७१.१९ ॥
ఆ విలుకాడిచే గాయపడిన వారు యుద్ధంలో మళ్ళీ ధృష్టద్యుమ్నుడిని వేగంగా ఐదేసి బాణాలతో గుచ్చారు; ఒక్కొక్కరూ రథికులలో శ్రేష్ఠులు.
7.171.20
द्रुमसेनस्तु सङ्क्रुद्धो राजन्विव्याध पत्रिणा ।
त्रिभिश्चान्यैः शरैस्तूर्णं तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१७१.२० ॥
కానీ ఓ రాజా, ద్రుమసేనుడు అత్యంత కోపంతో ఒక బాణంతో, మరియు మూడు ఇతర బాణాలతో వేగంగా గుచ్చి, 'ఆగు, ఆగు!' అని పలికాడు.
7.171.21
स तु तं प्रतिविव्याध त्रिभिस्तीक्ष्णैरजिह्मगैः ।
स्वर्णपुङ्खैः शिलाधौतैः प्राणान्तकरमैर्युधि ॥ ७.१७१.२१ ॥
అయితే అతడు అతన్ని మూడు పదునైన, సూటిగా ఎగిరే, బంగారు రెక్కల, రాతిపై సాన పెట్టిన, యుద్ధంలో ప్రాణాంతకమైన బాణాలతో ప్రతిగా గుచ్చాడు.
7.171.22
भल्लेनान्येन तु पुनः सुवर्णोज्ज्वलकुण्डलम् ।
निचकर्त शिरः कायाद्द्रुमसेनस्य वीर्यवान् ॥ ७.१७१.२२ ॥
అప్పుడు ఆ పరాక్రమశాలి మరొక భల్ల బాణంతో ద్రుమసేనుని తలను, బంగారు కుండలాలు మెరిసే దాన్ని, శరీరం నుండి నరికాడు.
7.171.23
तच्छिरो न्यपतद्भूमौ सन्दष्टौष्ठपुटं रणे ।
महावातसमुद्धूतं पक्वं तालफलं यथा ॥ ७.१७१.२३ ॥
ఆ తల, పెదవులు పళ్లతో నొక్కబడినదిగా, యుద్ధంలో ప్రచండ గాలికి కదిలించబడిన పండిన తాటిపండులా నేలపై పడింది.
7.171.24
तान्स विद्धा पुनर्योधान्वीरः सुनिशितैः शरैः ।
राधेयस्याच्छिनद्भल्लैः कार्मुकं चित्रयोधिनः ॥ ७.१७१.२४ ॥
ఆ వీరుడు ఆ యోధులను మళ్ళీ అతి పదునైన బాణాలతో గుచ్చి, భల్ల బాణాలతో రాధేయుడు కర్ణుని చిత్రయోధి విల్లును ఖండించాడు.
7.171.25
न तु तन्ममृषे कर्णो धनुषश्छेदनं तथा ।
निकर्तनमिवात्युग्रं लाङ्गूलस्य महाहरिः ॥ ७.१७१.२५ ॥
కానీ కర్ణుడు తన ధనుస్సు విరిగిపోవడాన్ని అలాగే సహించలేదు; మహాసింహం తన తోకను అతి భయంకరంగా నరికివేయడాన్ని సహించనట్లు.
7.171.26
सोऽन्यद्धनुः समादाय क्रोधरक्तेक्षणः श्वसन् ।
अभ्यद्रवच्छरौघैस्तं धृष्टद्युम्नं महाबलम् ॥ ७.१७१.२६ ॥
అతడు మరొక ధనుస్సును తీసుకుని, కోపంతో ఎర్రబడిన కన్నులతో, ఊపిరి పీలుస్తూ, బాణవర్షంతో ఆ మహాబలుడైన ధృష్టద్యుమ్నుని మీదికి దూకాడు.
7.171.27
दृष्ट्वा कर्णं तु संरब्धं ते वीराः षड्रथर्षभाः ।
पाञ्चाल्यपुत्रं त्वरिताः परिवव्रुर्जिघांसया ॥ ७.१७१.२७ ॥
కర్ణుడు కోపంగా ఉండటం చూచి, ఆ ఆరుగురు శ్రేష్ఠ రథవీరులు వేగంగా, చంపాలనే కోరికతో పాంచాల కుమారుడిని చుట్టుముట్టారు.
7.171.28
षण्णां योधप्रवीराणां तावकानां पुरस्कृतम् ।
मृत्योरास्यमनुप्राप्तं धृष्टद्युम्नमममंस्महि ॥ ७.१७१.२८ ॥
మీ ఆ ఆరుగురు శ్రేష్ఠ యోధులు ముందుంచిన ధృష్టద్యుమ్నుడు మృత్యువు నోటికి చేరినట్లు మేము భావించాము.
7.171.29
पतस्मिन्नेव काले तु दाशार्हो विकिरञ्छरान् ।
धृष्टद्युम्नं पराक्रान्तं सात्यकिः प्रत्यपद्यत ॥ ७.१७१.२९ ॥
అదే సమయంలో దాశార్హుడైన సాత్యకి బాణాలను వర్షిస్తూ, పరాక్రమశాలి ధృష్టద్యుమ్నునికి తోడుగా వచ్చాడు.
7.171.30
तमायान्तं महेष्वासं सात्यकिं युद्धदुर्मदम् ।
राधेयो दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यदजिह्मगैः ॥ ७.१७१.३० ॥
యుద్ధంలో గర్వంతో వస్తున్న ఆ మహాధనుర్ధారి సాత్యకిని చూచి, రాధేయుడు కర్ణుడు నేరుగా వెళ్ళే పది బాణాలతో అతనిని ప్రతిగా గుచ్చాడు.
7.171.31
तं सात्यकिर्महाराज विव्याध दशभिः शरैः ।
पश्यतां सर्ववीराणां मा गास्तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.१७१.३१ ॥
మహారాజా, సాత్యకి పది బాణాలతో అతన్ని గాయపరిచాడు. వీరులందరూ చూస్తుండగా, 'పోవద్దు, నిలబడు' అని అన్నాడు.
7.171.32
स सात्यकेस्तु बलिनः कर्णस्य च महात्मनः ।
आसीत्समागमो राजन्बलिवासवयोरिव ॥ ७.१७१.३२ ॥
రాజా, బలవంతుడైన సాత్యకికి మహాత్ముడైన కర్ణునికి జరిగిన ఆ ఎదురుపడటం బలి, వాసవుల యుద్ధం వంటిది.
7.171.33
त्रासयन्रथघोषेण क्षत्रियान्क्षत्रियर्षभः ।
राजीवलोचनं कर्णं सात्यकिः प्रत्यविध्यत ॥ ७.१७१.३३ ॥
క్షత్రియులలో శ్రేష్ఠుడైన సాత్యకి, రథ ధ్వనితో క్షత్రియులను భయపెడుతూ, కమలనయనుడైన కర్ణుని ప్రతిగా బాణాలతో కొట్టాడు.
7.171.34
कम्पयन्निव घोषेण धनुषो वसुधां बली ।
सूतपुत्रो महाराज सात्यकिं प्रत्ययोधयत् ॥ ७.१७१.३४ ॥
మహారాజా, బలవంతుడైన సూతపుత్రుడు విల్లు ధ్వనితో భూమిని కంపింపజేస్తున్నట్లు సాత్యకితో పోరాడాడు.
7.171.35
विपाठकर्णिनाराचैर्वत्सदन्तैः क्षुरैरपि ।
कर्णः शरशतैश्चापि शैनेयं प्रत्यनिद्व्यत ॥ ७.१७१.३५ ॥
కర్ణుడు విపాఠ, కర్ణిన, నారాచ, వత్సదంత, క్షుర బాణాలతో, వందలాది బాణాలతో శైనేయుని ప్రతిగా కొట్టాడు.
7.171.36
तथैव युध्यमानोऽपि वृष्णीनां प्रवरो युधि ।
अभ्यवर्षच्छरैः कर्णं तद्युद्धमभवत्समम् ॥ ७.१७१.३६ ॥
అలాగే యుద్ధం చేస్తున్న వృష్ణులలో శ్రేష్ఠుడైన సాత్యకి కూడా కర్ణునిపై బాణాల వర్షం కురిపించాడు; ఆ యుద్ధం సమానమైనదిగా మారింది.
7.171.37
तावकाश्च महाराज कर्णपुत्रश्च दंशितः ।
सात्यकिं विव्यधुस्तूर्ण समन्तान्निशितैः शरैः ॥ ७.१७१.३७ ॥
మహారాజా, మీ యోధులు, కర్ణుని కుమారుడు కవచం ధరించి, వేగంగా నలువైపుల నుండి పదునైన బాణాలతో సాత్యకిని గాయపరిచారు.
7.171.38
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य तेषां कर्णस्य वा विभो ।
अविद्व्यत्सात्यकिः क्रुद्धो वृषसेनं स्तनान्तरे ॥ ७.१७१.३८ ॥
ప్రభువా, సాత్యకి కోపంతో, వారి మరియు కర్ణుని అస్త్రాలను తన అస్త్రాలతో అడ్డుకుని, వృషసేనుని రొమ్ములో బాణంతో గాయపరిచాడు.
7.171.39
तेन बाणेन निर्विद्धो वृषसेनो विशाम्पते ।
न्यपतत्स रथे मूढो धनुरुत्सृज्य वीर्यवान् ॥ ७.१७१.३९ ॥
ప్రజాపతీ, ఆ బాణంతో గుచ్చబడిన వృషసేనుడు మూర్ఛపోయి, ధనుస్సును వదిలి, పరాక్రమవంతుడైనప్పటికీ తన రథంపై పడిపోయాడు.
7.171.40
ततः कर्णो हतं मत्वा वृषसेनं महारथम् ।
पुत्रशोकाभिसन्तप्तः सात्यकिं प्रत्यपीडयत् ॥ ७.१७१.४० ॥
అప్పుడు, కొడుకు శోకంతో బాధపడిన కర్ణుడు, మహారథుడైన వృషసేనుడు చంపబడ్డాడని భావించి, సాత్యకిని ఎదిరించి పీడించాడు.
7.171.41
पीड्यमानस्तु कर्णेन युयुधानो महारथः ।
विव्याध बहुभिः कर्णं त्वरमाणः पुनःपुनः ॥ ७.१७१.४१ ॥
అయితే కర్ణునిచే పీడింపబడిన మహారథుడు యుయుధానుడు, త్వరగా, మళ్ళీ మళ్ళీ అనేక బాణాలతో కర్ణుని గాయపరిచాడు.
7.171.42
स कर्णं दशभिर्विद्ध्वा वृषसेनं च सप्तभिः ।
स हस्तावापधनुषी तयोश्चिच्छेद सात्वतः ॥ ७.१७१.४२ ॥
ఆయన పది బాణాలతో కర్ణుని, ఏడింటితో వృషసేనుని గాయపరిచి, సాత్వతుడు సాత్యకి వారిద్దరి ధనుస్సులను ఛేదించాడు.
7.171.43
तावन्ये धनुषी सज्जे कृत्वा शत्रुभयङ्करे ।
युयुधानमाविध्येतां समन्तान्निशितैः शरैः ॥ ७.१७१.४३ ॥
అప్పుడు ఆ ఇద్దరు ఇతరులు శత్రువులకు భయం కలిగించే తమ ధనుస్సులను సిద్ధం చేసి, తీక్ష్ణ బాణాలతో యుయుధానుడిని అన్ని వైపుల నుండి గాయపరిచారు.
7.171.44
वर्तमाने तु सङ्ग्रमे तस्मिन्वीरवरक्षये ।
अतीव शुश्रुवे राजन्गाण्डीवस्य महास्वनः ॥ ७.१७१.४४ ॥
రాజా, శ్రేష్ఠ వీరుల వినాశంతో సాగుతున్న ఆ యుద్ధంలో గాండీవం యొక్క మహా ధ్వని అత్యధికంగా వినిపించింది.
7.171.45
श्रुत्वा तु रथनिर्घोषं गाण्डीवस्य च निःस्वनम् ।
सूतपुत्रोऽब्रवीद्राजन्दुर्योधनमिदं वचः ॥ ७.१७१.४५ ॥
రాజా, రథ ధ్వనిని, గాండీవ ధ్వనిని విని, సూతపుత్రుడు (కర్ణుడు) దుర్యోధనుడితో ఈ మాట అన్నాడు.
7.171.46
एष सर्वां चमूं हत्वा मुख्यांश्चैव नरर्षभान् ।
पौरवांश्च महेष्वासो विक्षिपन्नुत्तमं धनुः ॥ ७.१७१.४६ ॥
ఈ మహా విలుకాడు సర్వ సైన్యాన్ని, ముఖ్య నరశ్రేష్ఠులను, పౌరవ యోధులను సంహరించి, తన ఉత్తమ ధనుస్సును ఝళిపిస్తున్నాడు.
7.171.47
पार्थो विजयते तत्र गाण्डीवनिनदो महान् ।
श्रूयते रथघोषश्च वासवस्येव नर्दतः ॥ ७.१७१.४७ ॥
అక్కడ పార్థుడు విజయం సాధిస్తున్నాడు; గాండీవ మహా ధ్వని, రథ ఘోష వినిపిస్తున్నాయి, ఇంద్రుడు గర్జించినట్లు.
7.171.48
करोति पाण्डवो व्यक्तं कर्मौपयिकमात्मनः ।
एषा विदार्यते राजन्बहुधा भारती चमूः ॥ ७.१७१.४८ ॥
పాండవుడు తనకు తగిన కర్మను స్పష్టంగా చేస్తున్నాడు; రాజా, భారత సైన్యం అనేక విధాలుగా చీల్చబడుతోంది.
7.171.49
विप्रकीर्णान्यनीकानि न हि तिष्ठन्ति कर्हिचित् ।
वातेनेव समुद्धूतमभ्रजालं विदीर्यते ॥ ७.१७१.४९ ॥
చెల్లాచెదరైన సైన్యాలు ఎప్పుడూ నిలబడవు; గాలికి ఎగిరిన మేఘజాలంలా అవి ఛిన్నమవుతాయి.
7.171.50
सव्यसाचिनमासाद्य भिन्ना नौरिव सागरे ॥ ७.१७१.५० ॥
సవ్యసాచి అర్జునుని చేరగానే, సముద్రంలో విరిగిన నావలా అవి చెల్లాచెదరవుతాయి.
7.171.51
द्रवतां योधमुख्यानां गाण्डीवप्रेषितैः शरैः ।
विद्धानां शतशो राजञ्श्रूयते निःस्वनो महान् ॥ ७.१७१.५१ ॥
రాజా, గాండీవం నుండి ప్రయోగించిన బాణాలచే వందల కొద్దీ గాయపడి పారిపోతున్న ప్రధాన యోధుల మహాధ్వని వినిపిస్తోంది.
7.171.52
शृणु दुन्दुभिनिर्घोषमर्जुनस्य रथं प्रति ।
निशीथे राजशार्दूल स्तनयित्नोरिवाम्बरे ॥ ७.१७१.५२ ॥
వినండి, అర్జునుని రథం వైపు నుండి దుందుభి ధ్వని వినిపిస్తోంది, రాజశార్దూలా, అర్ధరాత్రి ఆకాశంలో ఉరుము మోగినట్లు.
7.171.53
हाहाकाररवांश्चैव सिंहनादांश्च पुष्कलान् ।
शृणु शब्दान्बहुविधानर्जुनस्य रथं प्रति ॥ ७.१७१.५३ ॥
హాహాకార ధ్వనులను, పుష్కలమైన సింహనాదాలను వినండి; అర్జునుని రథం వైపు నుండి వస్తున్న అనేక రకాల శబ్దాలను.
7.171.54
अयं मध्ये स्थितोऽस्माकं सात्यकिः सात्वतां वरः ।
इह चेल्लभ्यते लक्ष्यं कृत्स्नाञ्जेष्यामहे परान् ॥ ७.१७१.५४ ॥
మన మధ్య నిలిచి ఉన్నవాడు సాత్వతులలో శ్రేష్ఠుడైన సాత్యకి; ఇక్కడ లక్ష్యం లభిస్తే మనం శత్రువులందరినీ జయిస్తాం.
7.171.55
एष पाञ्चालराजस्य पुत्रो द्रोणेन सङ्गतः ।
सर्वतः संवृतो योधैः शूरैश्च रथसत्तमैः ॥ ७.१७१.५५ ॥
పాంచాల రాజు కుమారుడైన ఇతడు ద్రోణునితో తలపడుతున్నాడు; అన్ని వైపులా యోధులు, శూరులు, శ్రేష్ఠ రథికులతో చుట్టుముట్టబడి ఉన్నాడు.
7.171.56
सात्यकिं यदि हन्याम धृष्टद्युम्नं च पार्षतम् ।
असंशयं महाराज ध्रुवो नो विजयो भवेत् ॥ ७.१७१.५६ ॥
సాత్యకిని, పృషతుని కుమారుడు ధృష్టద్యుమ్నుని మనం వధించగలిగితే, మహారాజా, మనకు విజయం నిశ్చయమవుతుంది.
7.171.57
सौभद्रवदिमौ वीरौ परिवार्य महारथौ ।
प्रयतायो महाराज निहन्तुं वृष्णिपार्षतौ ॥ ७.१७१.५७ ॥
సుభద్ర కుమారునిలా ఈ ఇద్దరు వీర మహారథులను చుట్టుముట్టి, మహారాజా, వృష్ణి వంశీయుడిని, పృషతుని కుమారుడిని వధించేందుకు ప్రయత్నించండి.
7.171.58
सव्यसाची पुरोऽभ्येति द्रोणानीकाय भारत ।
संसक्तं सात्यकिं ज्ञात्वा बहुभिः कुरुपुङ्गवैः ॥ ७.१७१.५८ ॥
భారతా, ద్రోణుని సేనవైపు సవ్యసాచి అర్జునుడు ముందుకు వస్తున్నాడు; సాత్యకి అనేక కురు వీరులచే చుట్టుముట్టబడ్డాడని అతడు తెలుసుకున్నాడు.
7.171.59
तत्र गच्छन्तु बहवः प्रवरा रथसत्तमाः ।
यावत्पार्थो न जानाति सात्यकिं बहुभिर्वृतम् ॥ ७.१७१.५९ ॥
పార్థుడు (అర్జునుడు) సాత్యకి అనేకులచే చుట్టుముట్టబడ్డాడని తెలుసుకోకముందే, అనేకమంది శ్రేష్ఠ రథికులు అక్కడికి వెళ్ళనివ్వండి.
7.171.60
ते त्वरध्वं तथा शूराः शराणां मोक्षणे भृशम् ।
यथा त्विह व्रजत्येष परलोकाय माधवः।
तथा कुरु महाराज सुनीत्या सुप्रयुक्तया ॥ ७.१७१.६० ॥
శూరులారా, ఈ మాధవుడు ఇక్కడినుంచే పరలోకానికి వెళ్ళేలా బాణాలను ప్రయోగించడంలో వేగంగా ప్రవర్తించండి. మహారాజా, చక్కని నీతితో, సరిగా ప్రయోగించిన ఉపాయంతో అలాగే చేయండి.
7.171.61
कर्णस्य मतमास्थाय पुत्रस्ते प्राह सौबलम् ।
यथेन्द्रः समरे राजन्प्राह विष्णुं यशस्विनम् ॥ ७.१७१.६१ ॥
కర్ణుని అభిప్రాయాన్ని స్వీకరించి మీ కుమారుడు సౌబలునితో ఇలా అన్నాడు, ఓ రాజా, యుద్ధంలో ఇంద్రుడు యశస్వి విష్ణువుతో అన్నట్టు.
7.171.62
वृतः सहस्रैर्दशभिर्गजानामनिवर्तिनाम् ।
रथैश्च दशसाहस्रैस्तूर्णं याहि धनञ्जयम्। ॥ ७.१७१.६२ ॥
వెనుదిరగని పదివేల ఏనుగులతో, పదివేల రథాలతో చుట్టుముట్టబడి, వేగంగా ధనంజయుని వైపు వెళ్ళు.
7.171.63
दुःशासनो दुर्विषहः सुबाहुर्दुः प्रधर्षणः ।
एते त्वामनुयास्यन्ति पत्तिभिर्बहुभिर्वृताः ॥ ७.१७१.६३ ॥
దుఃశాసనుడు, దుర్విషహుడు, సుబాహువు — ఓడించడానికి కష్టమైనవారు — అనేక కాలిబంటులతో చుట్టుముట్టబడి నిన్ను అనుసరిస్తారు.
7.171.64
जहि कृष्णौ महाबाहो धर्मराजं च मातुल ।
नकुलं सहदेवं च भीमसेनं तथैव च ॥ ७.१७१.६४ ॥
ఓ మహాబాహూ, మేనమామా, ఇద్దరు కృష్ణులను, ధర్మరాజును, నకులుడిని, సహదేవుడిని, భీమసేనుడిని కూడా సంహరించు.
7.171.65
देवानामिव देवेन्द्रे जयाशा त्वयि मे स्थिता ।
जहि मातुल कौन्तेयानसुरानिव पावकिः ॥ ७.१७१.६५ ॥
దేవతల విజయాశ దేవేంద్రునిపై ఉన్నట్లు, నా విజయాశ నీపై ఉంది, మేనమామా; పావకి అసురులను సంహరించినట్లు కౌంతేయులను సంహరించు.
7.171.66
एवमुक्तो ययौ पार्थान्पुत्रेण तव सौबलः ।
महत्या सेनया सार्धं सह पुत्रैश्च ते विभो ॥ ७.१७१.६६ ॥
మీ కుమారుడు ఇలా చెప్పగా సౌబలుడు, ఓ విభూ, గొప్ప సైన్యంతో, మీ కుమారులతో కలిసి పార్థుల వైపు వెళ్ళాడు.
7.171.67
प्रियार्थं तव पुत्राणां दिधक्षुः पाण्डुनन्दनान् ।
ततः प्रववृते युद्धं तावकानां परैः सह ॥ ७.१७१.६७ ॥
మీ కుమారుల ప్రియం కోసం, పాండు పుత్రులను దహించాలనే కోరికతో, అప్పుడు మీ వారికి, శత్రువులకు మధ్య యుద్ధం ప్రారంభమైంది.
7.171.68
प्रयाते सौबले राजन्पाण्डवानामनीकिनीम् ।
बलेन महता युक्ताः सूतपुत्रस्तु सात्वतम् ॥ ७.१७१.६८ ॥
రాజా, సౌబలుడు పాండవుల సేన వైపు వెళ్ళినప్పుడు, గొప్ప బలంతో కూడిన సూతపుత్రుడు సాత్వతుని (సాత్యకిని) ఎదుర్కొన్నాడు.
7.171.69
अभ्ययात्त्वरितो युद्धे किरञ्शरशतान्बहून् ।
तथैव पार्थिवाः सर्वे सात्यकिं पर्यवारयन् ॥ ७.१७१.६९ ॥
అతడు త్వరగా యుద్ధంలో ముందుకు సాగి, వందలాది బాణాలను కురిపించాడు; అలాగే రాజులందరూ సాత్యకిని చుట్టుముట్టారు.
7.171.70
भारद्वाजस्ततो गत्वा धृष्टद्युम्नरथं प्रति ।
महद्युद्धं तदासीत्तुं द्रोणस्य निशि भारत।
धृष्टद्युम्नेन वीरेण पाञ्चालैश्च सहाद्भुतम् ॥ ७.१७१.७० ॥
అప్పుడు భరద్వాజ కుమారుడు (ద్రోణుడు) ధృష్టద్యుమ్నుని రథం వైపు వెళ్ళాడు. భారతా, రాత్రివేళ ద్రోణునికి, వీరుడైన ధృష్టద్యుమ్నునికి, పాంచాలులతో కలిసి అద్భుతమైన మహాయుద్ధం జరిగింది.