Mahābhārata · Adhyāya 7.173
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.173.1
विद्रुतं स्वबलं दृष्ट्वा वध्यमानं महात्मभिः ।
क्रोधेन महताऽविष्टः पुत्रस्तव विशाम्पते ॥ ७.१७३.१ ॥
Als er sein eigenes Heer fliehen und von den Großherzigen erschlagen sah, wurde dein Sohn, Herr der Völker, von großem Zorn ergriffen.
7.173.2
अभ्येत्य सहसा कर्णं द्रोणं च जयतां वरम् ।
अमर्षवशमापन्नो वाक्यज्ञो वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.१७३.२ ॥
Plötzlich zu Karṇa und Droṇa, den Besten der Sieger, tretend, sprach der redegewandte Mann, von Unwillen übermannt, diese Worte.
7.173.3
भवद्ध्भामिह सङ्ग्रामः क्रुद्धाभ्यां सम्प्रवर्तितः ।
आहवे निहतं दृष्ट्वा सैन्धवं सव्यसाचिना ॥ ७.१७३.३ ॥
Ihr beide habt in Zorn hier diesen Kampf in Gang gesetzt, nachdem ihr gesehen hattet, wie Saindhava im Gefecht von Savyasācin erschlagen wurde.
7.173.4
निहन्यमानां पाण्डूनां बलेन मम वाहिनीम् ।
भूत्वा तद्विजये शक्तावशक्ताविव पश्यतः ॥ ७.१७३.४ ॥
Während mein Heer von der Stärke der Pāṇḍavas erschlagen wurde, saht ihr zu, die ihr doch fähig wärt, ihm den Sieg zu sichern, als wäret ihr machtlos.
7.173.5
यद्यहं भवतोस्त्याज्यो न वाच्योऽस्मि तदैव हि ।
आवां पाण्डुसुतान्सङ्ख्ये जेष्याव इति मानदौ ॥ ७.१७३.५ ॥
Wenn ihr beide mich für einen haltet, den man verlassen und nicht ansprechen sollte, dann eben so; denn wir beide, einander ehrend, werden die Söhne Pāṇḍus im Kampf besiegen.
7.173.6
तदैवाहं वचः श्रुत्वा भवद्ध्यामनुसम्पतम् ।
नाकरिष्यमिदं पार्थैर्वैरं योधविनाशनम् ॥ ७.१७३.६ ॥
Dann, wahrlich, hätte ich, nachdem ich eure Worte gehört und mich euch wieder genähert hätte, diese Feindschaft mit den Pārthas, die die Krieger vernichtet, nicht begründet.
7.173.7
यदि नाहं परित्याज्यो भवद्भ्यां पुरुषर्षभौ ।
युध्यतामनुरूपेण विक्रमेण सुविक्रमौ ॥ ७.१७३.७ ॥
O Stiere unter den Menschen, wenn ihr mich nicht verlasst, dann mit einer eurem Kampf angemessenen Tapferkeit, o ihr von großer Tapferkeit.
7.173.8
वाक्प्रतोदेन तौ वीरौ प्रणुन्नौ तनयेन ते ।
प्रावर्तयेतां सङ्ग्रामं घट्टिताविव पन्नगौ ॥ ७.१७३.८ ॥
Von eurem Sohn mit dem Stachel der Worte angetrieben, setzten jene beiden Helden den Kampf in Gang, als wären zwei Schlangen getroffen worden.
7.173.9
ततस्तौ रथिनां श्रेष्ठौ सर्वलोकधनुर्धरौ ।
शैनेयप्रमुखान्पार्थानभिदुद्रुवत् रणे ॥ ७.१७३.९ ॥
Da stürmten jene beiden, die besten der Wagenkämpfer, Bogenschützen aller Welten, auf die Söhne der Pṛthā los, die von Śaineya angeführt wurden, im Kampf.
7.173.10
तथैव सहिताः पार्थाः सर्वसैन्येन संवृताः ।
अभ्यवर्तन्त तौ वीरौ नर्दमानौ मुहुर्मुहुः ॥ ७.१७३.१० ॥
Ebenso rückten die Pārthas, versammelt und von ihrem ganzen Heer umgeben, gegen jene beiden Helden vor, die immer wieder brüllten.
7.173.11
अथ द्रोणो महेष्वासो दशभिः शिनिपुङ्गवम् ।
अविध्यत्त्वरितं क्रुद्धः सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ ७.१७३.११ ॥
Da durchbohrte Droṇa, der große Bogenschütze, voller Zorn, rasch den Stier der Śinis, den besten aller Waffenträger, mit zehn Pfeilen.
7.173.12
कर्णश्च दशभिर्बाणैः पुत्रश्च तव सप्तभिः ।
दशभिर्वृषसेनश्च सौबलश्चापि सप्तभिः।
एते कौरव सङ्क्रन्दे शैनेयं पर्यवाकिरन् ॥ ७.१७३.१२ ॥
Karṇa mit zehn Pfeilen, euer Sohn mit sieben, Vṛṣasena mit zehn und auch Saubala mit sieben, o Kaurava, überschütteten in diesem Getümmel Śaineya ringsum mit Pfeilen.
7.173.13
दृष्ट्वा च समरे द्रोणं निघ्नन्तं पाण्डवीं चमूम् ।
विव्यधुः सोमकास्तूर्णं समन्ताच्छरवृष्टिभिः ॥ ७.१७३.१३ ॥
Als sie Droṇa im Kampf das Pāṇḍava-Heer niederschlagen sahen, durchbohrten ihn die Somakas rasch von allen Seiten mit Pfeilregen.
7.173.14
तत्र द्रोणोऽहरत्प्राणान्क्षत्रियाणां विशाम्पते ।
रश्मिभिर्भास्करो राजंस्तमांसीव समन्ततः ॥ ७.१७३.१४ ॥
Dort raubte Droṇa den kṣatriyas das Leben, o Herr der Völker, wie die Sonne mit ihren Strahlen die Finsternis überall vertreibt, o König.
7.173.15
द्रोणेन वध्यमानानां पाञ्चालानां विशाम्पते ।
शुश्रुवे तुमुलः शब्दः क्रोशतामितरेतरम् ॥ ७.१७३.१५ ॥
Während die Pāñcālas von Droṇa erschlagen wurden, o Herr der Völker, hörte man ein tosendes Geschrei, mit dem sie einander riefen.
7.173.16
पुत्रानन्ये पितॄनन्ये भ्रातॄनन्ये च मातुलान् ।
भागिनेयान्वयस्यांश्च तथा सम्बन्धिबान्धवान्।
उत्सृज्योत्सृज्य गच्छन्ति त्वरिता जीवितेप्सवः ॥ ७.१७३.१६ ॥
Die einen ließen Söhne zurück, andere Väter, andere Brüder, Onkel mütterlicherseits, Neffen, Gefährten, Verwandte und Angehörige, und eilten davon, begierig zu leben.
7.173.17
अपरे मोहिता मोहात्तमेवाभिमुखा ययुः ।
पाण्डवानां रणे योधाः परलोकं गताः परे ॥ ७.१७३.१७ ॥
Andere, von Verblendung betört, gingen geradewegs auf ihn zu, und andere Krieger der Pāṇḍavas gingen im Kampf ins Jenseits.
7.173.18
सा तथा पाण्वी सेना पीड्यमाना महात्मना ।
निशि सम्प्राद्रवद्राजन्नुत्सृज्योल्काः सहस्रशः ॥ ७.१७३.१८ ॥
Dieses Pāṇḍava-Heer, so vom Großgesinnten bedrängt, o König, floh nachts und ließ Tausende von Fackeln zurück.
7.173.19
पश्यतो भीमसेनस्य विजयस्याच्युतस्य च ।
ययमोर्धर्मपुत्रस्य पार्षतस्य च पश्यतः ॥ ७.१७३.१९ ॥
Während Bhīmasena, Vijaya (Arjuna) und Acyuta (Kṛṣṇa) zusahen und während die Zwillinge, Dharmas Sohn (Yudhiṣṭhira) und Pārṣata (Dhṛṣṭadyumna) zusahen.
7.173.20
तमसा संवृते लोके न प्राज्ञायत किञ्चन ।
कौरवाणां प्रकाशेन दृश्यन्ते विद्रुताः परे ॥ ७.१७३.२० ॥
Als die Welt von Finsternis bedeckt war, konnte nichts erkannt werden; im Licht der Kauravas sah man die Feinde fliehen.
7.173.21
द्रवमाणं तु तत्सैन्यं द्रोणकर्णौ महारथौ ।
जघ्नतुः पृष्ठतो राजन्किरन्तौ सायकान्बहून् ॥ ७.१७३.२१ ॥
O König, Droṇa und Karṇa, die beiden großen Wagenkrieger, schlugen das fliehende Heer von hinten und ließen viele Pfeile regnen.
7.173.22
पाञ्चालेषु प्रभग्नेषु क्षीयमाणेषु सर्वतः ।
जनार्दनो दीनमानाः प्रत्यभाषत फल्गुनम् ॥ ७.१७३.२२ ॥
Als die Pāñcāla auf allen Seiten geschlagen und vernichtet wurden, antwortete Janārdana (Kṛṣṇa), niedergeschlagenen Sinnes, Phalguna (Arjuna).
7.173.23
द्रोणकर्णौ महेष्वासावेतौ पार्षतसात्यकी ।
पाञ्चालांश्चैव सहितौ जघ्नतुः सायकैर्भृशम् ॥ ७.१७३.२३ ॥
Diese beiden großen Bogenschützen, Droṇa und Karṇa, zusammen mit Pārṣata (Dhṛṣṭadyumna) und Sātyaki, schlugen die Pāñcāla heftig mit Pfeilen.
7.173.24
एतयोः शरवर्षेण प्रभग्ना नो महारथाः ।
वार्यमाणापि कौन्तेय पृतना नावतिष्ठते ॥ ७.१७३.२४ ॥
Unsere großen Wagenkämpfer wurden durch den Pfeilregen dieser beiden in die Flucht geschlagen; o Sohn der Kuntī, auch wenn es zurückgehalten wird, hält das Heer nicht stand.
7.173.25
तां तु विद्रवतीं दृष्ट्वा ऊचतुः केशवार्जुनौ ।
मा विद्रवत वित्रस्ता भयं त्यजत पाण्डवाः ॥ ७.१७३.२५ ॥
Als sie das fliehende Heer sahen, sprachen Keśava und Arjuna: Flieht nicht verängstigt, ihr Pāṇḍavas; legt die Furcht ab.
7.173.26
तावावां सर्वसैन्यैश्च व्यूहैः सम्यगुदायुधैः ।
द्रोणं च सूतपुत्रं च प्रयतावः प्रबाधितुम् ॥ ७.१७३.२६ ॥
Wir beide werden mit dem gesamten Heer und wohlgeordneten Formationen, die Waffen erhoben, uns bemühen, Droṇa und den Sohn des Wagenlenkers hart zu bedrängen.
7.173.27
एतौ हि बलिनौ शूरौ कृतास्त्रौ जितकाशिनौ ।
उपेक्षितौ बलं तूर्णं नाशयेतां निशामिमाम् ॥ ७.१७३.२७ ॥
Diese beiden sind mächtig, heldenhaft, kundig in den Waffen und stolz auf ihre Siege; werden sie vernachlässigt, würden sie das Heer in dieser Nacht rasch vernichten.
7.173.28
तयोः संवदतोरेवं भीमकर्मा महाबलः। ॥ ७.१७३.२८ ॥
Während die beiden so sprachen, der Mann von schrecklichen Taten und großer Kraft...
7.173.29
आयाद्वृकोदरः शीघ्रं पुनरावर्त्य वाहिनीम् ।
वृकोदरमथायान्तं दृष्ट्वा तत्र जनार्दनः। ॥ ७.१७३.२९ ॥
Vṛkodara kam schnell heran und wandte das Heer wieder um. Als Janārdana dort Vṛkodara kommen sah...
7.173.30
पुनरेवाब्रवीद्राजन्हर्षयन्निव पाण्डवम् ।
एष भीमो रणश्लाघी वृतः सोमकपाण्डवैः। ॥ ७.१७३.३० ॥
O König, wie um den Pāṇḍava zu erfreuen, sprach er wieder: Dieser Bhīma, prahlerisch im Kampf, ist von den Somakas und Pāṇḍavas umringt.
7.173.31
अभ्यवर्तत वेगेन द्रोणकर्णौ महारथौ ।
एतेन सहितो युद्ध्य पाञ्चालैश्च महारथैः। ॥ ७.१७३.३१ ॥
Droṇa und Karṇa, die beiden großen Wagenkämpfer, stürmten schnell voran. Kämpfe zusammen mit diesem und mit den großen Pāñcāla-Wagenkämpfern.
7.173.32
आश्वासनार्थं सैन्यानां सर्वेषां पाण्डुनन्दन ।
ततस्तौ पुरुषव्याघ्रावुभौ माधवपाण्डवौ। ॥ ७.१७३.३२ ॥
O Sohn Pāṇḍus, um alle Heere zu beruhigen. Dann jene beiden Tiger unter den Menschen, Mādhava und der Pāṇḍava, beide.
7.173.33
द्रोणकर्णौ समासाद्य धिष्ठितौ रणमूर्धनि ।
ततस्तत्पुनरावृत्तं युधिष्ठिरबलं महत्।
ततो द्रोणश्च कर्णश्च परान्ममृदतुर्युधि ॥ ७.१७३.३३ ॥
Droṇa und Karṇa, an die Spitze der Schlacht gelangt, standen fest. Dann wandte sich das große Heer Yudhiṣṭhiras wieder um. Dann zermalmten Droṇa und Karṇa die Feinde im Kampf.
7.173.34
स सम्प्रहारस्तुमुलो निशि प्रत्यभवन्महान् ।
यथा सागरयो राजंश्चन्द्रोदयविरुद्धयोः ॥ ७.१७३.३४ ॥
Jener Zusammenstoß wurde nachts gewaltig und groß, o König, wie zwei Ozeane, die sich beim Aufgang des Mondes gegenüberstehen.
7.173.35
तत उत्सृज्य पाणिभ्यां प्रदीपांस्तव वाहिनी ।
युयुधे पाण्डवैः सार्धमुन्मत्तवदसङ्कुला ॥ ७.१७३.३५ ॥
Dann ließ dein Heer die Lampen aus den Händen fallen und kämpfte mit den Pāṇḍavas in Unordnung, wie Wahnsinnige.
7.173.36
रजसा तमसा चैव संवृते भृशदारुणे ।
केवलं नामगोत्रेण प्रायुध्यन्त जयैषिणः ॥ ७.१७३.३६ ॥
In jener überaus schrecklichen, von Staub und Finsternis umhüllten Schlacht kämpften die siegbegierigen Krieger, nur an Name und Geschlecht erkennbar.
7.173.37
अश्रूयन्त हि नामानि श्राव्यमाणानि पार्थिवैः ।
प्रहरद्भिर्महाराज स्वयंवर इवाहवे ॥ ७.१७३.३७ ॥
O großer König, es hörte man die Namen, die von den Königen ausgerufen wurden, während sie zuschlugen, als wäre es ein Svayaṃvara im Kampf.
7.173.38
निःशब्दमासीत्सहसा पुनः शब्दो महानभूत् ।
क्रुद्धानां युध्यमानानां जीयतां जयतामपि ॥ ७.१७३.३८ ॥
Plötzlich herrschte Stille, dann erhob sich wieder ein gewaltiger Lärm der zornigen kämpfenden Krieger, der Besiegten und der Siegenden.
7.173.39
यत्रयत्र स्म दृश्यन्ते प्रदीपाः कुरुसत्तम ।
तत्रतत्र स्म शूरास्ते निपतन्ति पतङ्गवत् ॥ ७.१७३.३९ ॥
O Bester der Kurus, wo immer Lampen zu sehen waren, dort fielen jene Helden wie Motten.
7.173.40
तथा संयुध्यमानानां विगाढाऽऽसीन्महानिशा ।
पाण्डवानां च राजेन्द्र कौरवाणां च सर्वशः ॥ ७.१७३.४० ॥
So wurde die große Nacht, während Pāṇḍavas und Kauravas überall miteinander kämpften, o Herr der Könige, tief.