மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.173
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.173.1
विद्रुतं स्वबलं दृष्ट्वा वध्यमानं महात्मभिः ।
क्रोधेन महताऽविष्टः पुत्रस्तव विशाम्पते ॥ ७.१७३.१ ॥
மகாத்மாக்களால் கொல்லப்படும் தன் படை ஓடுவதைக் கண்டு, மக்களின் தலைவரே, உம் மகன் பெரும் கோபத்தால் ஆட்கொள்ளப்பட்டான்.
7.173.2
अभ्येत्य सहसा कर्णं द्रोणं च जयतां वरम् ।
अमर्षवशमापन्नो वाक्यज्ञो वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.१७३.२ ॥
வெற்றியாளர்களில் சிறந்த கர்ணனையும் துரோணரையும் உடனே அணுகி, அமர்ஷத்தின் வசப்பட்டவனாய், சொல்வதில் வல்லவனான அவன் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
7.173.3
भवद्ध्भामिह सङ्ग्रामः क्रुद्धाभ्यां सम्प्रवर्तितः ।
आहवे निहतं दृष्ट्वा सैन्धवं सव्यसाचिना ॥ ७.१७३.३ ॥
நீங்கள் இருவரும் சினந்து இங்கே இந்தப் போரைத் தொடங்கினீர்கள்; போரில் சவ்யசாசினால் சைந்தவன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு.
7.173.4
निहन्यमानां पाण्डूनां बलेन मम वाहिनीम् ।
भूत्वा तद्विजये शक्तावशक्ताविव पश्यतः ॥ ७.१७३.४ ॥
பாண்டவர்களின் பலத்தால் என் படை கொல்லப்பட்டபோது, அதன் வெற்றிக்கு ஆற்றல் உடையவராயிருந்தும் நீங்கள் இருவரும் ஆற்றலற்றவர்கள் போல் பார்த்துக்கொண்டிருந்தீர்கள்.
7.173.5
यद्यहं भवतोस्त्याज्यो न वाच्योऽस्मि तदैव हि ।
आवां पाण्डुसुतान्सङ्ख्ये जेष्याव इति मानदौ ॥ ७.१७३.५ ॥
நீங்கள் இருவரும் என்னைக் கைவிடத் தகுந்தவன் என்றும், என்னிடம் பேசத் தகாதவன் என்றும் கருதினால், அப்போதே; ஏனெனில் நாம் இருவரும் போரில் பாண்டுவின் மகன்களை வெல்வோம் என்று மதிப்பளிப்பவர்களே.
7.173.6
तदैवाहं वचः श्रुत्वा भवद्ध्यामनुसम्पतम् ।
नाकरिष्यमिदं पार्थैर्वैरं योधविनाशनम् ॥ ७.१७३.६ ॥
அப்போதே நான் உங்களிருவரின் சொற்களைக் கேட்டு, மீண்டும் உங்களிடம் வந்து, வீரர்களை அழிக்கும் இந்தப் பகையை பார்த்தர்களுடன் நான் செய்திருக்க மாட்டேன்.
7.173.7
यदि नाहं परित्याज्यो भवद्भ्यां पुरुषर्षभौ ।
युध्यतामनुरूपेण विक्रमेण सुविक्रमौ ॥ ७.१७३.७ ॥
ஆண்களில் காளைகளே, நீங்கள் இருவரும் என்னைக் கைவிடாதிருந்தால், போரிடும்போது உங்களுக்குத் தகுந்த வீரத்துடன், மாபெரும் வீரர்களே.
7.173.8
वाक्प्रतोदेन तौ वीरौ प्रणुन्नौ तनयेन ते ।
प्रावर्तयेतां सङ्ग्रामं घट्टिताविव पन्नगौ ॥ ७.१७३.८ ॥
உங்கள் மகனின் சொல்லாகிய சாட்டையால் தூண்டப்பட்ட அந்த இரு வீரர்களும், மிதிக்கப்பட்ட இரண்டு பாம்புகளைப் போல போரைத் தொடங்கினர்.
7.173.9
ततस्तौ रथिनां श्रेष्ठौ सर्वलोकधनुर्धरौ ।
शैनेयप्रमुखान्पार्थानभिदुद्रुवत् रणे ॥ ७.१७३.९ ॥
பின்னர் தேர்வீரர்களில் சிறந்த அவ்விருவரும், உலகனைத்தின் வில்வீரர்களாக, போரில் சைனேயனை முன்னிட்ட பிருதையின் மக்கள் மீது பாய்ந்தனர்.
7.173.10
तथैव सहिताः पार्थाः सर्वसैन्येन संवृताः ।
अभ्यवर्तन्त तौ वीरौ नर्दमानौ मुहुर्मुहुः ॥ ७.१७३.१० ॥
அதேபோல் ஒன்றுகூடிய பார்த்தர்கள், முழுப் படையாலும் சூழப்பட்டு, பலமுறை முழங்கிக் கொண்டிருந்த அவ்விரு வீரர்களை நோக்கி முன்னேறினர்.
7.173.11
अथ द्रोणो महेष्वासो दशभिः शिनिपुङ्गवम् ।
अविध्यत्त्वरितं क्रुद्धः सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ ७.१७३.११ ॥
அப்போது பெரிய வில்லாளி துரோணர், கோபமுற்று, படைக்கலம் ஏந்துவோரில் சிறந்தவர், சினியின் குலத்துக் காளையை விரைவாகப் பத்து அம்புகளால் துளைத்தார்.
7.173.12
कर्णश्च दशभिर्बाणैः पुत्रश्च तव सप्तभिः ।
दशभिर्वृषसेनश्च सौबलश्चापि सप्तभिः।
एते कौरव सङ्क्रन्दे शैनेयं पर्यवाकिरन् ॥ ७.१७३.१२ ॥
கர்ணன் பத்து அம்புகளாலும், உங்கள் மகன் ஏழாலும், விருஷசேனன் பத்தாலும், சௌபலன் ஏழாலும், ஓ கௌரவரே, ஆரவாரத்தில் சைனேயனைச் சுற்றிலும் பொழிந்தனர்.
7.173.13
दृष्ट्वा च समरे द्रोणं निघ्नन्तं पाण्डवीं चमूम् ।
विव्यधुः सोमकास्तूर्णं समन्ताच्छरवृष्टिभिः ॥ ७.१७३.१३ ॥
போரில் பாண்டவப் படையை அழித்துக்கொண்டிருந்த துரோணரைக் கண்டதும், சோமகர்கள் விரைவாக நாலாபுறமும் அம்பு மழையால் அவரைத் துளைத்தனர்.
7.173.14
तत्र द्रोणोऽहरत्प्राणान्क्षत्रियाणां विशाम्पते ।
रश्मिभिर्भास्करो राजंस्तमांसीव समन्ततः ॥ ७.१७३.१४ ॥
மன்னா, அங்கே துரோணர் க்ஷத்திரியர்களின் உயிர்களைப் பறித்தார்; சூரியன் தன் கதிர்களால் எல்லாப் பக்கத்திலும் இருளை நீக்குவது போல.
7.173.15
द्रोणेन वध्यमानानां पाञ्चालानां विशाम्पते ।
शुश्रुवे तुमुलः शब्दः क्रोशतामितरेतरम् ॥ ७.१७३.१५ ॥
துரோணரால் கொல்லப்பட்டுக்கொண்டிருந்த பாஞ்சாலர்களின் ஒருவரை ஒருவர் கூவி அழைத்த பெரும் ஆரவாரம் கேட்டது, மக்கள் தலைவரே.
7.173.16
पुत्रानन्ये पितॄनन्ये भ्रातॄनन्ये च मातुलान् ।
भागिनेयान्वयस्यांश्च तथा सम्बन्धिबान्धवान्।
उत्सृज्योत्सृज्य गच्छन्ति त्वरिता जीवितेप्सवः ॥ ७.१७३.१६ ॥
சிலர் மகன்களையும், சிலர் தந்தையரையும், சிலர் சகோதரர்களையும், மாமன்மார்களையும், மருமகன்களையும், நண்பர்களையும், உறவினர்களையும் விட்டுவிட்டு, உயிர் வாழ விரும்பி விரைந்து ஓடினர்.
7.173.17
अपरे मोहिता मोहात्तमेवाभिमुखा ययुः ।
पाण्डवानां रणे योधाः परलोकं गताः परे ॥ ७.१७३.१७ ॥
சிலர் மயக்கத்தால் மதிமயங்கி அவரை நோக்கியே சென்றனர்; பாண்டவர்களின் போர்வீரர்களில் சிலர் போரில் மறுலோகம் அடைந்தனர்.
7.173.18
सा तथा पाण्वी सेना पीड्यमाना महात्मना ।
निशि सम्प्राद्रवद्राजन्नुत्सृज्योल्काः सहस्रशः ॥ ७.१७३.१८ ॥
மன்னா, மகாத்மாவால் இவ்வாறு துன்புறுத்தப்பட்ட அந்தப் பாண்டவப் படை, இரவில் ஆயிரக்கணக்கான தீவட்டிகளை விட்டுவிட்டு ஓடியது.
7.173.19
पश्यतो भीमसेनस्य विजयस्याच्युतस्य च ।
ययमोर्धर्मपुत्रस्य पार्षतस्य च पश्यतः ॥ ७.१७३.१९ ॥
பீமசேனன், விஜயன் (அர்ஜுனன்), அச்யுதன் (கிருஷ்ணன்) ஆகியோர் பார்த்துக்கொண்டிருக்க; யமர்களும் தர்மபுத்திரனும் பார்ஷதனும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க.
7.173.20
तमसा संवृते लोके न प्राज्ञायत किञ्चन ।
कौरवाणां प्रकाशेन दृश्यन्ते विद्रुताः परे ॥ ७.१७३.२० ॥
உலகம் இருளால் மூடப்பட்டிருந்தபோது எதுவும் அறியப்படவில்லை; கௌரவர்களின் ஒளியால் எதிரிகள் ஓடுவது தெரிந்தது.
7.173.21
द्रवमाणं तु तत्सैन्यं द्रोणकर्णौ महारथौ ।
जघ्नतुः पृष्ठतो राजन्किरन्तौ सायकान्बहून् ॥ ७.१७३.२१ ॥
ஓடிக்கொண்டிருந்த அந்தப் படையை, துரோணரும் கர்ணரும் என்ற இரு மகாரதர்கள் பின்னிருந்து தாக்கினர்; மன்னா, பல அம்புகளைப் பொழிந்தவாறு.
7.173.22
पाञ्चालेषु प्रभग्नेषु क्षीयमाणेषु सर्वतः ।
जनार्दनो दीनमानाः प्रत्यभाषत फल्गुनम् ॥ ७.१७३.२२ ॥
பாஞ்சாலர்கள் எங்கும் தோற்று அழிந்துகொண்டிருக்கையில், துயருற்ற மனத்துடன் ஜனார்த்தனன் (கிருஷ்ணன்) பல்குனனிடம் (அர்ஜுனனிடம்) பதிலளித்தான்.
7.173.23
द्रोणकर्णौ महेष्वासावेतौ पार्षतसात्यकी ।
पाञ्चालांश्चैव सहितौ जघ्नतुः सायकैर्भृशम् ॥ ७.१७३.२३ ॥
இந்த இரு மகா வில்லாளர்களான துரோணரும் கர்ணரும், பார்ஷதனும் சாத்யகியும், பாஞ்சாலர்களை ஒன்றாக அம்புகளால் கடுமையாகத் தாக்கினர்.
7.173.24
एतयोः शरवर्षेण प्रभग्ना नो महारथाः ।
वार्यमाणापि कौन्तेय पृतना नावतिष्ठते ॥ ७.१७३.२४ ॥
இவ்விருவரின் அம்பு மழையால் நம் மகாரதர்கள் தோற்றனர்; குந்தியின் மகனே, தடுக்கப்பட்டாலும் படை நிற்கவில்லை.
7.173.25
तां तु विद्रवतीं दृष्ट्वा ऊचतुः केशवार्जुनौ ।
मा विद्रवत वित्रस्ता भयं त्यजत पाण्डवाः ॥ ७.१७३.२५ ॥
ஓடிக்கொண்டிருக்கும் அந்தப் படையைக் கண்ட கேசவனும் அர்ஜுனனும் சொன்னார்கள்: பாண்டவர்களே, பயத்தால் நடுங்கி ஓடாதீர்கள், அச்சத்தை விடுங்கள்.
7.173.26
तावावां सर्वसैन्यैश्च व्यूहैः सम्यगुदायुधैः ।
द्रोणं च सूतपुत्रं च प्रयतावः प्रबाधितुम् ॥ ७.१७३.२६ ॥
நாங்கள் இருவரும் முழுப் படையுடனும், ஒழுங்காக அமைந்த வியூகங்களுடனும், ஆயுதங்களை உயர்த்தி, துரோணரையும் சூதபுத்திரனையும் நன்கு வாட்டுவதற்கு முயல்வோம்.
7.173.27
एतौ हि बलिनौ शूरौ कृतास्त्रौ जितकाशिनौ ।
उपेक्षितौ बलं तूर्णं नाशयेतां निशामिमाम् ॥ ७.१७३.२७ ॥
இவ்விருவரும் வலியவர், வீரர், ஆயுதவித்தையில் தேர்ந்தவர், வெற்றியில் செருக்குடையவர்; இவர்களை அலட்சியம் செய்தால், இந்த இரவிலேயே விரைவில் படையை அழித்துவிடுவார்கள்.
7.173.28
तयोः संवदतोरेवं भीमकर्मा महाबलः। ॥ ७.१७३.२८ ॥
அவர்கள் இருவரும் இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருக்கையில், பயங்கர செயல்கள் செய்யும் மகாபலசாலி...
7.173.29
आयाद्वृकोदरः शीघ्रं पुनरावर्त्य वाहिनीम् ।
वृकोदरमथायान्तं दृष्ट्वा तत्र जनार्दनः। ॥ ७.१७३.२९ ॥
வ்ருகோதரன் படையைத் திருப்பி விரைவாக வந்தான். அங்கே வ்ருகோதரன் வருவதைக் கண்ட ஜனார்த்தனன்...
7.173.30
पुनरेवाब्रवीद्राजन्हर्षयन्निव पाण्डवम् ।
एष भीमो रणश्लाघी वृतः सोमकपाण्डवैः। ॥ ७.१७३.३० ॥
ஓ அரசே, பாண்டவனை மகிழ்விப்பதுபோல் அவன் மீண்டும் சொன்னான்: போரில் பெருமை கொள்ளும் இந்த பீமன், சோமகர்களாலும் பாண்டவர்களாலும் சூழப்பட்டிருக்கிறான்.
7.173.31
अभ्यवर्तत वेगेन द्रोणकर्णौ महारथौ ।
एतेन सहितो युद्ध्य पाञ्चालैश्च महारथैः। ॥ ७.१७३.३१ ॥
துரோணரும் கர்ணரும், இரு மகாரதர்களும் வேகமாக முன்னேறினர். இவருடன் சேர்ந்து போரிடு, பாஞ்சாலமகாரதர்களுடனும் சேர்ந்து.
7.173.32
आश्वासनार्थं सैन्यानां सर्वेषां पाण्डुनन्दन ।
ततस्तौ पुरुषव्याघ्रावुभौ माधवपाण्डवौ। ॥ ७.१७३.३२ ॥
பாண்டுவின் மகனே, எல்லா படைகளுக்கும் ஆறுதல் அளிக்கும் பொருட்டு. பின்னர் அந்த இரு புருஷவியாக்ரர்களான மாதவரும் பாண்டவரும் இருவரும்.
7.173.33
द्रोणकर्णौ समासाद्य धिष्ठितौ रणमूर्धनि ।
ततस्तत्पुनरावृत्तं युधिष्ठिरबलं महत्।
ततो द्रोणश्च कर्णश्च परान्ममृदतुर्युधि ॥ ७.१७३.३३ ॥
துரோணரும் கர்ணரும் போர்முனையில் வந்து உறுதியாக நின்றனர். பின்னர் யுதிஷ்டிரரின் அந்த பெரிய படை மீண்டும் திரும்பியது. பின்னர் துரோணரும் கர்ணரும் போரில் பகைவரை நசுக்கினர்.
7.173.34
स सम्प्रहारस्तुमुलो निशि प्रत्यभवन्महान् ।
यथा सागरयो राजंश्चन्द्रोदयविरुद्धयोः ॥ ७.१७३.३४ ॥
அந்த மோதல் இரவில் கடும் பெரிதாக நேர்ந்தது, அரசே, சந்திரன் உதிக்கும்போது எதிரெதிரான இரு கடல்களைப் போல.
7.173.35
तत उत्सृज्य पाणिभ्यां प्रदीपांस्तव वाहिनी ।
युयुधे पाण्डवैः सार्धमुन्मत्तवदसङ्कुला ॥ ७.१७३.३५ ॥
பின்னர் உங்கள் படை கைகளால் விளக்குகளை விட்டுவிட்டு, பைத்தியக்காரர்களைப் போல ஒழுங்கின்றி பாண்டவர்களுடன் போரிட்டது.
7.173.36
रजसा तमसा चैव संवृते भृशदारुणे ।
केवलं नामगोत्रेण प्रायुध्यन्त जयैषिणः ॥ ७.१७३.३६ ॥
தூசியாலும் இருளாலும் சூழப்பட்ட மிகக் கொடிய போரில், வெற்றியை விரும்பிய வீரர்கள் பெயரும் குலமும் மட்டுமே அடையாளமாகக் கொண்டு போரிட்டனர்.
7.173.37
अश्रूयन्त हि नामानि श्राव्यमाणानि पार्थिवैः ।
प्रहरद्भिर्महाराज स्वयंवर इवाहवे ॥ ७.१७३.३७ ॥
மகாராஜரே, போரில் அடித்துக்கொண்டிருந்த மன்னர்களால் உச்சரிக்கப்படும் பெயர்கள் கேட்கப்பட்டன; அது சுயம்வரம் போல இருந்தது.
7.173.38
निःशब्दमासीत्सहसा पुनः शब्दो महानभूत् ।
क्रुद्धानां युध्यमानानां जीयतां जयतामपि ॥ ७.१७३.३८ ॥
திடீரென்று அமைதியாக இருந்தது; மீண்டும் பெரும் ஒலி எழுந்தது — சினந்து போரிடுபவர்களின், தோற்பவர்களின், வெல்பவர்களின் ஒலி.
7.173.39
यत्रयत्र स्म दृश्यन्ते प्रदीपाः कुरुसत्तम ।
तत्रतत्र स्म शूरास्ते निपतन्ति पतङ्गवत् ॥ ७.१७३.३९ ॥
குருக்களில் சிறந்தவரே, எங்கெல்லாம் விளக்குகள் தெரிந்தனவோ, அங்கெல்லாம் அந்த வீரர்கள் விட்டில்களைப் போல விழுந்தனர்.
7.173.40
तथा संयुध्यमानानां विगाढाऽऽसीन्महानिशा ।
पाण्डवानां च राजेन्द्र कौरवाणां च सर्वशः ॥ ७.१७३.४० ॥
அவ்வாறு போரிட்ட பாண்டவர்களுக்கும் கௌரவர்களுக்கும் எல்லாப் பக்கங்களிலும், மன்னர்களின் தலைவரே, அந்த பெரிய இரவு ஆழமாகியிருந்தது.