മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.173
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.173.1
विद्रुतं स्वबलं दृष्ट्वा वध्यमानं महात्मभिः ।
क्रोधेन महताऽविष्टः पुत्रस्तव विशाम्पते ॥ ७.१७३.१ ॥
മഹാത്മാക്കളാൽ വധിക്കപ്പെട്ട് ഓടിപ്പോകുന്ന തന്റെ സേനയെ കണ്ട്, പ്രജാപതേ, നിന്റെ പുത്രൻ മഹാക്രോധത്താൽ ആവിഷ്ടനായി.
7.173.2
अभ्येत्य सहसा कर्णं द्रोणं च जयतां वरम् ।
अमर्षवशमापन्नो वाक्यज्ञो वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.१७३.२ ॥
ജയിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠരായ കർണ്ണനെയും ദ്രോണരെയും പെട്ടെന്ന് സമീപിച്ച്, അമർഷത്തിന് വശനായി വാക്യജ്ഞനായവൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
7.173.3
भवद्ध्भामिह सङ्ग्रामः क्रुद्धाभ्यां सम्प्रवर्तितः ।
आहवे निहतं दृष्ट्वा सैन्धवं सव्यसाचिना ॥ ७.१७३.३ ॥
നിങ്ങൾ ഇരുവരും കോപിച്ച് ഇവിടെ ഈ യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു; യുദ്ധത്തിൽ സവ്യസാചി സൈന്ധവനെ വധിച്ചതു കണ്ടിട്ട്.
7.173.4
निहन्यमानां पाण्डूनां बलेन मम वाहिनीम् ।
भूत्वा तद्विजये शक्तावशक्ताविव पश्यतः ॥ ७.१७३.४ ॥
പാണ്ഡവരുടെ ബലത്താൽ എന്റെ സേന വധിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അതിന്റെ വിജയത്തിന് ശക്തരായിരുന്നിട്ടും നിങ്ങൾ ഇരുവരും അശക്തരെന്നപോലെ നോക്കിനിന്നു.
7.173.5
यद्यहं भवतोस्त्याज्यो न वाच्योऽस्मि तदैव हि ।
आवां पाण्डुसुतान्सङ्ख्ये जेष्याव इति मानदौ ॥ ७.१७३.५ ॥
നിങ്ങൾ ഇരുവരും എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടവനും എന്നോട് സംസാരിക്കേണ്ടാത്തവനുമായി കരുതുന്നെങ്കിൽ അപ്പോൾത്തന്നെ; നാം ഇരുവരും യുദ്ധത്തിൽ പാണ്ഡുപുത്രന്മാരെ ജയിക്കും എന്ന് ബഹുമാനം നൽകുന്നവരായി.
7.173.6
तदैवाहं वचः श्रुत्वा भवद्ध्यामनुसम्पतम् ।
नाकरिष्यमिदं पार्थैर्वैरं योधविनाशनम् ॥ ७.१७३.६ ॥
അപ്പോൾത്തന്നെ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, വീണ്ടും നിങ്ങളുടെ അടുത്തെത്തി, യോദ്ധാക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ വൈരം പാർത്ഥരോടു ചെയ്യുമായിരുന്നില്ല.
7.173.7
यदि नाहं परित्याज्यो भवद्भ्यां पुरुषर्षभौ ।
युध्यतामनुरूपेण विक्रमेण सुविक्रमौ ॥ ७.१७३.७ ॥
പുരുഷശ്രേഷ്ഠരേ, നിങ്ങൾ ഇരുവരും എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കാതിരുന്നാൽ, യുദ്ധം ചെയ്യുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്കു യോജിച്ച വിക്രമത്തോടെ, മഹാവിക്രമികളേ.
7.173.8
वाक्प्रतोदेन तौ वीरौ प्रणुन्नौ तनयेन ते ।
प्रावर्तयेतां सङ्ग्रामं घट्टिताविव पन्नगौ ॥ ७.१७३.८ ॥
നിങ്ങളുടെ പുത്രന്റെ വാക്കാകുന്ന തോട്ടിയാൽ തള്ളപ്പെട്ട ആ രണ്ടു വീരന്മാരും, ചവിട്ടേറ്റ രണ്ടു സർപ്പങ്ങളെപ്പോലെ യുദ്ധം തുടങ്ങി.
7.173.9
ततस्तौ रथिनां श्रेष्ठौ सर्वलोकधनुर्धरौ ।
शैनेयप्रमुखान्पार्थानभिदुद्रुवत् रणे ॥ ७.१७३.९ ॥
അപ്പോൾ രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠരായ ആ ഇരുവരും, ലോകമെങ്ങുമുള്ള വില്ലാളികളായി, യുദ്ധത്തിൽ ശൈനേയനെ മുന്നിൽ നിർത്തിയ പാർത്ഥന്മാരുടെ നേർക്കു പാഞ്ഞു.
7.173.10
तथैव सहिताः पार्थाः सर्वसैन्येन संवृताः ।
अभ्यवर्तन्त तौ वीरौ नर्दमानौ मुहुर्मुहुः ॥ ७.१७३.१० ॥
അതുപോലെ ഒന്നിച്ചുനിന്ന പാർത്ഥന്മാർ, സർവസൈന്യത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവരായി, വീണ്ടുംവീണ്ടും ഗർജിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ ഇരു വീരന്മാർക്കു നേരെ മുന്നേറി.
7.173.11
अथ द्रोणो महेष्वासो दशभिः शिनिपुङ्गवम् ।
अविध्यत्त्वरितं क्रुद्धः सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ ७.१७३.११ ॥
അപ്പോൾ മഹാവില്ലാളിയായ ദ്രോണൻ, കോപത്തോടെ, ആയുധധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ശിനിവംശത്തിലെ കാളയെ വേഗത്തിൽ പത്തു ബാണങ്ങളാൽ തുളച്ചു.
7.173.12
कर्णश्च दशभिर्बाणैः पुत्रश्च तव सप्तभिः ।
दशभिर्वृषसेनश्च सौबलश्चापि सप्तभिः।
एते कौरव सङ्क्रन्दे शैनेयं पर्यवाकिरन् ॥ ७.१७३.१२ ॥
കർണ്ണൻ പത്തു ബാണങ്ങളാലും, നിങ്ങളുടെ പുത്രൻ ഏഴിനാലും, വൃഷസേനൻ പത്തിനാലും, സൗബലനും ഏഴിനാലും, ഓ കൗരവാ, ആ കോലാഹലത്തിൽ ശൈനേയനെ ചുറ്റും ബാണവർഷംകൊണ്ടു മൂടി.
7.173.13
दृष्ट्वा च समरे द्रोणं निघ्नन्तं पाण्डवीं चमूम् ।
विव्यधुः सोमकास्तूर्णं समन्ताच्छरवृष्टिभिः ॥ ७.१७३.१३ ॥
യുദ്ധത്തിൽ പാണ്ഡവസൈന്യത്തെ സംഹരിക്കുന്ന ദ്രോണനെ കണ്ട് സോമകർ വേഗത്തിൽ നാലുപാടുനിന്നും അമ്പുമഴകൊണ്ട് അവനെ തുളച്ചു.
7.173.14
तत्र द्रोणोऽहरत्प्राणान्क्षत्रियाणां विशाम्पते ।
रश्मिभिर्भास्करो राजंस्तमांसीव समन्ततः ॥ ७.१७३.१४ ॥
രാജാവേ, അവിടെ ദ്രോണൻ ക്ഷത്രിയരുടെ പ്രാണൻ അപഹരിച്ചു; സൂര്യൻ തന്റെ രശ്മികളാൽ എല്ലായിടത്തും ഇരുട്ട് നീക്കുന്നതുപോലെ.
7.173.15
द्रोणेन वध्यमानानां पाञ्चालानां विशाम्पते ।
शुश्रुवे तुमुलः शब्दः क्रोशतामितरेतरम् ॥ ७.१७३.१५ ॥
പ്രജാപതേ, ദ്രോണനാൽ വധിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന പാഞ്ചാലർ പരസ്പരം വിളിച്ചുകരയുന്ന ഘോരശബ്ദം കേൾക്കായി.
7.173.16
पुत्रानन्ये पितॄनन्ये भ्रातॄनन्ये च मातुलान् ।
भागिनेयान्वयस्यांश्च तथा सम्बन्धिबान्धवान्।
उत्सृज्योत्सृज्य गच्छन्ति त्वरिता जीवितेप्सवः ॥ ७.१७३.१६ ॥
ചിലർ പുത്രന്മാരെയും, ചിലർ പിതാക്കന്മാരെയും, ചിലർ സഹോദരന്മാരെയും, അമ്മാവന്മാരെയും, സഹോദരീപുത്രന്മാരെയും, സുഹൃത്തുക്കളെയും, ബന്ധുക്കളെയും ഉപേക്ഷിച്ച് ജീവൻ കാക്കാൻ തിടുക്കത്തിൽ ഓടി.
7.173.17
अपरे मोहिता मोहात्तमेवाभिमुखा ययुः ।
पाण्डवानां रणे योधाः परलोकं गताः परे ॥ ७.१७३.१७ ॥
ചിലർ മോഹത്താൽ മതിമറന്ന് അവനെത്തന്നെ എതിരിട്ടുപോയി; പാണ്ഡവരുടെ യോദ്ധാക്കളിൽ ചിലർ യുദ്ധത്തിൽ പരലോകം പ്രാപിച്ചു.
7.173.18
सा तथा पाण्वी सेना पीड्यमाना महात्मना ।
निशि सम्प्राद्रवद्राजन्नुत्सृज्योल्काः सहस्रशः ॥ ७.१७३.१८ ॥
രാജാവേ, മഹാത്മാവിനാൽ ഇങ്ങനെ പീഡിതമായ ആ പാണ്ഡവസേന രാത്രിയിൽ ആയിരക്കണക്കിന് പന്തങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് ഓടി.
7.173.19
पश्यतो भीमसेनस्य विजयस्याच्युतस्य च ।
ययमोर्धर्मपुत्रस्य पार्षतस्य च पश्यतः ॥ ७.१७३.१९ ॥
ഭീമസേനനും വിജയനും (അർജ്ജുനൻ) അച്യുതനും (കൃഷ്ണൻ) കാണ്കെ; യമളരും ധർമ്മപുത്രനും പാർഷതനും (ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ) കാണ്കെ.
7.173.20
तमसा संवृते लोके न प्राज्ञायत किञ्चन ।
कौरवाणां प्रकाशेन दृश्यन्ते विद्रुताः परे ॥ ७.१७३.२० ॥
ലോകം ഇരുട്ടിൽ മൂടിയപ്പോൾ ഒന്നും തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടില്ല; കൗരവരുടെ വെളിച്ചത്തിൽ ശത്രുക്കൾ ഓടുന്നത് കാണപ്പെട്ടു.
7.173.21
द्रवमाणं तु तत्सैन्यं द्रोणकर्णौ महारथौ ।
जघ्नतुः पृष्ठतो राजन्किरन्तौ सायकान्बहून् ॥ ७.१७३.२१ ॥
രാജാവേ, ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്ന ആ സേനയെ ദ്രോണനും കർണ്ണനും എന്ന രണ്ടു മഹാരഥന്മാർ പിന്നിൽനിന്ന് പ്രഹരിച്ചു; നിരവധി അമ്പുകൾ വർഷിച്ചുകൊണ്ട്.
7.173.22
पाञ्चालेषु प्रभग्नेषु क्षीयमाणेषु सर्वतः ।
जनार्दनो दीनमानाः प्रत्यभाषत फल्गुनम् ॥ ७.१७३.२२ ॥
പാഞ്ചാലന്മാർ എല്ലായിടത്തും തോറ്റ് നശിക്കുമ്പോൾ, ദുഃഖിതമനസ്കനായ ജനാർദ്ദനൻ (കൃഷ്ണൻ) ഫല്ഗുനനോട് (അർജ്ജുനനോട്) മറുപടി പറഞ്ഞു.
7.173.23
द्रोणकर्णौ महेष्वासावेतौ पार्षतसात्यकी ।
पाञ्चालांश्चैव सहितौ जघ्नतुः सायकैर्भृशम् ॥ ७.१७३.२३ ॥
മഹാധനുർധരന്മാരായ ഈ ദ്രോണനും കർണ്ണനും, പാർഷതനും സാത്യകിയും ചേർന്ന്, പാഞ്ചാലന്മാരെ അമ്പുകളാൽ കഠിനമായി പ്രഹരിച്ചു.
7.173.24
एतयोः शरवर्षेण प्रभग्ना नो महारथाः ।
वार्यमाणापि कौन्तेय पृतना नावतिष्ठते ॥ ७.१७३.२४ ॥
ഇവരുടെ അമ്പുമഴയാൽ നമ്മുടെ മഹാരഥന്മാർ തോറ്റു; കൗന്തേയാ, തടഞ്ഞാലും സേന നിൽക്കുന്നില്ല.
7.173.25
तां तु विद्रवतीं दृष्ट्वा ऊचतुः केशवार्जुनौ ।
मा विद्रवत वित्रस्ता भयं त्यजत पाण्डवाः ॥ ७.१७३.२५ ॥
ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്ന ആ സേനയെ കണ്ട് കേശവനും അർജുനനും പറഞ്ഞു: പാണ്ഡവരേ, ഭയന്ന് ഓടരുത്; ഭയം ഉപേക്ഷിക്കുക.
7.173.26
तावावां सर्वसैन्यैश्च व्यूहैः सम्यगुदायुधैः ।
द्रोणं च सूतपुत्रं च प्रयतावः प्रबाधितुम् ॥ ७.१७३.२६ ॥
ഞങ്ങൾ ഇരുവരും സർവസേനയോടും ശരിയായി ക്രമീകരിച്ച വ്യൂഹങ്ങളോടും ആയുധങ്ങളുയർത്തി ദ്രോണനെയും സൂതപുത്രനെയും കഠിനമായി പീഡിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കും.
7.173.27
एतौ हि बलिनौ शूरौ कृतास्त्रौ जितकाशिनौ ।
उपेक्षितौ बलं तूर्णं नाशयेतां निशामिमाम् ॥ ७.१७३.२७ ॥
ഈ ഇരുവരും ബലവാന്മാരും ശൂരന്മാരും അസ്ത്രവിദ്യയിൽ നിപുണരും വിജയഗർവമുള്ളവരുമാണ്; ഇവരെ അവഗണിച്ചാൽ ഈ രാത്രിയിൽ തന്നെ സേനയെ വേഗം നശിപ്പിക്കും.
7.173.28
तयोः संवदतोरेवं भीमकर्मा महाबलः। ॥ ७.१७३.२८ ॥
അവർ ഇരുവരും ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ഭയങ്കരകർമ്മാവായ മഹാബലൻ...
7.173.29
आयाद्वृकोदरः शीघ्रं पुनरावर्त्य वाहिनीम् ।
वृकोदरमथायान्तं दृष्ट्वा तत्र जनार्दनः। ॥ ७.१७३.२९ ॥
വൃകോദരൻ സേനയെ വീണ്ടും തിരിച്ച് വേഗം വന്നു. അവിടെ വൃകോദരൻ വരുന്നത് കണ്ട ജനാർദ്ദനൻ...
7.173.30
पुनरेवाब्रवीद्राजन्हर्षयन्निव पाण्डवम् ।
एष भीमो रणश्लाघी वृतः सोमकपाण्डवैः। ॥ ७.१७३.३० ॥
രാജാവേ, പാണ്ഡവനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുമാറ് അവൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: യുദ്ധത്തിൽ അഭിമാനിക്കുന്ന ഈ ഭീമൻ സോമകരാലും പാണ്ഡവരാലും ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
7.173.31
अभ्यवर्तत वेगेन द्रोणकर्णौ महारथौ ।
एतेन सहितो युद्ध्य पाञ्चालैश्च महारथैः। ॥ ७.१७३.३१ ॥
ദ്രോണനും കർണനുമാകുന്ന രണ്ടു മഹാരഥന്മാർ വേഗത്തിൽ മുന്നേറി. ഇവരോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യുക, പാഞ്ചാല മഹാരഥന്മാരോടൊപ്പവും.
7.173.32
आश्वासनार्थं सैन्यानां सर्वेषां पाण्डुनन्दन ।
ततस्तौ पुरुषव्याघ्रावुभौ माधवपाण्डवौ। ॥ ७.१७३.३२ ॥
പാണ്ഡുനന്ദനാ, എല്ലാ സേനകൾക്കും ആശ്വാസം നൽകുവാൻ. അപ്പോൾ ആ രണ്ടു പുരുഷവ്യാഘ്രന്മാരായ മാധവനും പാണ്ഡവനും, ഇരുവരും.
7.173.33
द्रोणकर्णौ समासाद्य धिष्ठितौ रणमूर्धनि ।
ततस्तत्पुनरावृत्तं युधिष्ठिरबलं महत्।
ततो द्रोणश्च कर्णश्च परान्ममृदतुर्युधि ॥ ७.१७३.३३ ॥
ദ്രോണനും കർണനും യുദ്ധമുഖത്ത് എത്തി ഉറച്ചുനിന്നു. അപ്പോൾ യുധിഷ്ഠിരന്റെ ആ മഹാസേന വീണ്ടും തിരിഞ്ഞു. പിന്നെ ദ്രോണനും കർണനും യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെ തകർത്തു.
7.173.34
स सम्प्रहारस्तुमुलो निशि प्रत्यभवन्महान् ।
यथा सागरयो राजंश्चन्द्रोदयविरुद्धयोः ॥ ७.१७३.३४ ॥
ആ ഏറ്റുമുട്ടൽ രാത്രിയിൽ ഭയങ്കരവും മഹത്തരവുമായിത്തീർന്നു, രാജാവേ, ചന്ദ്രോദയസമയത്ത് എതിരിട്ട രണ്ടു സമുദ്രങ്ങൾ പോലെ.
7.173.35
तत उत्सृज्य पाणिभ्यां प्रदीपांस्तव वाहिनी ।
युयुधे पाण्डवैः सार्धमुन्मत्तवदसङ्कुला ॥ ७.१७३.३५ ॥
അപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ സേന കൈകളിൽനിന്നു ദീപങ്ങൾ വിട്ട്, ഭ്രാന്തരെപ്പോലെ ക്രമമില്ലാതെ പാണ്ഡവരോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്തു.
7.173.36
रजसा तमसा चैव संवृते भृशदारुणे ।
केवलं नामगोत्रेण प्रायुध्यन्त जयैषिणः ॥ ७.१७३.३६ ॥
പൊടിയും ഇരുട്ടും മൂടിയ അതിഭയങ്കരമായ യുദ്ധത്തിൽ, ജയം ആഗ്രഹിച്ച വീരന്മാർ പേരും ഗോത്രവും മാത്രം തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടുകൊണ്ട് യുദ്ധം ചെയ്തു.
7.173.37
अश्रूयन्त हि नामानि श्राव्यमाणानि पार्थिवैः ।
प्रहरद्भिर्महाराज स्वयंवर इवाहवे ॥ ७.१७३.३७ ॥
മഹാരാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ പ്രഹരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന രാജാക്കന്മാർ ഉച്ചരിക്കുന്ന പേരുകൾ കേൾക്കപ്പെട്ടു; അത് സ്വയംവരം പോലെയായിരുന്നു.
7.173.38
निःशब्दमासीत्सहसा पुनः शब्दो महानभूत् ।
क्रुद्धानां युध्यमानानां जीयतां जयतामपि ॥ ७.१७३.३८ ॥
പെട്ടെന്ന് നിശ്ശബ്ദമായിരുന്നു; വീണ്ടും വലിയ ശബ്ദമുയർന്നു — കോപത്തോടെ പൊരുതുന്നവരുടെയും തോൽക്കുന്നവരുടെയും ജയിക്കുന്നവരുടെയും.
7.173.39
यत्रयत्र स्म दृश्यन्ते प्रदीपाः कुरुसत्तम ।
तत्रतत्र स्म शूरास्ते निपतन्ति पतङ्गवत् ॥ ७.१७३.३९ ॥
കുരുശ്രേഷ്ഠാ, എവിടെയെല്ലാം വിളക്കുകൾ കാണപ്പെട്ടുവോ, അവിടെയെല്ലാം ആ വീരന്മാർ ശലഭങ്ങളെപ്പോലെ വീണു.
7.173.40
तथा संयुध्यमानानां विगाढाऽऽसीन्महानिशा ।
पाण्डवानां च राजेन्द्र कौरवाणां च सर्वशः ॥ ७.१७३.४० ॥
അങ്ങനെ പൊരുതുന്ന പാണ്ഡവരുടെയും കൗരവരുടെയും ഭാഗങ്ങളിൽ, രാജേന്ദ്രാ, ആ മഹാരാത്രി എല്ലായിടത്തും ഘനീഭവിച്ചു.