Mahābhārata · Adhyāya 7.178
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.178.1
तमागतमभिप्रेक्ष्य भीमकर्माणमाहवे ।
हर्षमाहारयाञ्चक्रुः कुरवः सर्व एव ते ॥ ७.१७८.१ ॥
Als sie ihn kommen sahen, den Täter schrecklicher Taten im Kampf, zeigten alle Kuru ihre Freude.
7.178.2
तथैव तव पुत्रास्ते दुर्योधनपुरोगमाः ।
अप्लुवाः प्लवमासाद्य तर्तुकामा इवार्णवम् ॥ ७.१७८.२ ॥
Ebenso waren deine Söhne, angeführt von Duryodhana, wie Nichtschwimmer, die ein Floß gefunden haben und den Ozean überqueren wollen.
7.178.3
पुनर्जातमिवात्मानं मन्वानाः पुरुषर्षभाः ।
अलायुधं राक्षसेन्द्रं स्वागतेनाभ्यपूजयन् ॥ ७.१७८.३ ॥
In dem Glauben, wiedergeboren zu sein, ehrten jene Stiere unter den Menschen den Rākṣasa-Herrscher Alāyudha mit herzlichem Willkommen.
7.178.4
तस्मिंस्त्वमानुषे युद्धे वर्तमाने महाभये ।
कर्णराक्षसयोर्नक्तं दारुणप्रतिदर्शने ॥ ७.१७८.४ ॥
In jener übermenschlichen, zutiefst schrecklichen Schlacht, die nachts zwischen Karṇa und dem Rākṣasa tobte, von schrecklichem Anblick,
7.178.5
न द्रौणिर्न कृपद्रोणौ न शल्यो न च माधवः ।
एक एव तु तेनासीद्योद्धा कर्णो रणे वृषा ॥ ७.१७८.५ ॥
Weder Droṇas Sohn, noch Kṛpa und Droṇa, noch Śalya, noch Mādhava; im Kampf war der einzige Krieger Karṇa, jener Stier.
7.178.6
उपप्रैक्षन्त पाञ्चालाः स्मयमानाः सराजकाः ।
व्यभ्रमंस्तावकाश्चापि घूर्णमानास्ततस्ततः ॥ ७.१७८.६ ॥
Die Pāñcāla sahen lächelnd zu, zusammen mit ihren Königen; und auch deine Männer taumelten umher und irrten hierhin und dorthin.
7.178.7
चुक्रुशुर्नेदमस्तीति द्रोणद्रौणिकृपादयः ।
तत्कर्म दृष्ट्वा सम्भ्रान्ता हैडिम्बस्य रणाजिरे ॥ ७.१७८.७ ॥
Droṇa, Drauṇi, Kṛpa und die anderen riefen: »Das ist es nicht!« Als sie jene Tat Haiḍimbas sahen, waren sie auf dem Schlachtfeld verwirrt.
7.178.8
सर्वमाविग्नमभवद्धाहाभूतमचेतनम् ।
तव सैन्यं महाराज निराशं कर्णजीविते ॥ ७.१७८.८ ॥
O großer König, dein ganzes Heer geriet in Aufruhr, schrie »wehe!«, war betäubt und besinnungslos, verzweifelt um Karṇas Leben.
7.178.9
दुर्योधनस्तु सम्प्रेक्ष्य कर्णमार्तिं परां गतम् ।
अलायुधं राक्षसेन्द्रं समाहूयेदमब्रवीत् ॥ ७.१७८.९ ॥
Duryodhana aber, der Karṇa in tiefem Leid sah, rief den Herrn der Rākṣasas Alāyudha herbei und sprach so.
7.178.10
एष वैकर्तनः कर्णो हैडिम्बेन समागतः ।
कुरुते कर्म सुमहद्यदस्योपयिकं मृधे ॥ ७.१७८.१० ॥
Hier ist Karṇa, Sohn des Vikartana, im Kampf mit Haiḍimba verwickelt; im Gefecht vollbringt er eine sehr große, ihm gemäße Tat.
7.178.11
पश्यैतान्पार्थिवाञ्शूरान्निहतान्भैमसेनिना ।
नानाशस्त्रैरभिहतान्पादपानिव दन्तिना ॥ ७.१७८.११ ॥
Sieh diese heldenhaften Könige, vom Sohn Bhīmasenas erschlagen, mit vielen Waffen niedergestreckt wie Bäume von einem Elefanten gefällt.
7.178.12
तवैष भारः समरे ज्ञातिमध्ये मया कृतः ।
तवैवानुमते वीर तं विक्रम्य निबर्हय ॥ ७.१७८.१२ ॥
O Held, diese Last habe ich dir im Kampf übertragen, unter den Verwandten; mit deiner eigenen Zustimmung erschlage ihn mit Tapferkeit.
7.178.13
पुरा वैकर्तनं कर्णमेष पापो घटोत्कचः ।
मायाबलं समाश्रित्य कर्षयत्यरिकर्शन ॥ ७.१७८.१३ ॥
Eben zieht dieser böse Ghaṭotkaca, Peiniger der Feinde, sich auf die Macht der Täuschung stützend, Karṇa, den Sohn des Vikartana, mit sich.
7.178.14
एवमुक्तः स राज्ञा तु राक्षसो भीमविक्रमः ।
तथेत्युक्त्वा महाबाहुर्घटोत्कचमुपाद्रवत् ॥ ७.१७८.१४ ॥
So angesprochen vom König, sprach jener Rākṣasa von schrecklicher Tapferkeit und mächtigen Armen: »So sei es«, und stürzte auf Ghaṭotkaca los.
7.178.15
ततः कर्णं समुत्सृज्य भैमसेनिरपि प्रभो ।
प्रत्यमित्रमुपायान्तमर्दयामास मार्गणैः ॥ ७.१७८.१५ ॥
Dann, o Herr, ließ auch der Sohn Bhīmasenas Karṇa fahren und bedrängte mit Pfeilen den Feind, der herankam.
7.178.16
तयोः समभवद्युद्धं क्रुद्धयो राक्षसेन्द्रयोः ।
मत्तयोर्वासिताहेतोर्दीपयोरिव कानने ॥ ७.१७८.१६ ॥
Zwischen den beiden zornigen Herren der Rākṣasas entbrannte ein Kampf, wie zwischen zwei brünstigen Elefanten im Wald um eine läufige Kuh.
7.178.17
रक्षसा विप्रमुक्तस्तु कर्णोऽपि रथिनां वरः ।
अभ्यद्रवद्भीमसेनं रथेनादित्यवर्चसा ॥ ७.१७८.१७ ॥
Vom Rākṣasa freigegeben, stürzte auch Karṇa, der Beste der Wagenkämpfer, mit einem sonnenhellen Wagen auf Bhīmasena los.
7.178.18
तमायान्तमनादृत्य दृष्ट्वा ग्रस्तं घटोत्कचम् ।
अलायुधेन समरे सिंहेनेव गवां पतिम् ॥ ७.१७८.१८ ॥
Ihn nicht beachtend, der herankam, sah er Ghaṭotkaca im Kampf von Alāyudha ergriffen, wie ein Löwe den Herrn der Rinder packt.
7.178.19
रथेनादित्यवपुषा भीमः प्रहरतां वरः ।
किरञ्छरौघान्प्रययावलायुधरथं प्रति ॥ ७.१७८.१९ ॥
Bhīma, der Beste unter den Kämpfern, auf einem Wagen strahlend wie die Sonne, rückte gegen Alāyudhas Wagen vor und verstreute Pfeilschauer.
7.178.20
तमायान्तमभिप्रेक्ष्य स तदाऽलायुधः प्रभो ।
घटोत्कचं समुत्सृज्य भीमसेनं समाह्वयत् ॥ ७.१७८.२० ॥
O Herr, als er ihn herankommen sah, ließ Alāyudha von Ghaṭotkaca ab und forderte Bhīmasena heraus.
7.178.21
तं भीमः सहसाऽभ्येत्य राक्षसान्तकरः प्रभो ।
सगणं राक्षसेन्द्रं तं शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.१७८.२१ ॥
O Herr, Bhīma, der Vernichter der Rākṣasas, kam plötzlich auf ihn zu und bedeckte den Rākṣasa-König samt seiner Schar mit einem Pfeilregen.
7.178.22
तथैवालायुधो राजञ्शिलाधौतैरजिह्मगैः ।
अभ्यवर्षत कौन्तेयं पुनःपुनररिन्दम ॥ ७.१७८.२२ ॥
Ebenso, o König, überschüttete Alāyudha den Sohn der Kuntī immer wieder mit geraden, auf Stein geschärften Pfeilen. O Bezwinger der Feinde.
7.178.23
तथा ते राक्षसाः सर्वे भीमसेनमुपाद्रवन् ।
नानाप्रहरणा भीमास्त्वत्सुतानां जयैषिणः ॥ ७.१७८.२३ ॥
Ebenso stürzten sich alle jene Rākṣasas, mit mannigfaltigen Waffen bewehrt und schrecklich anzusehen, auf Bhīmasena, nach dem Sieg eurer Söhne trachtend.
7.178.24
स ताड्यमानो बहुभिर्भीमसेनो महाबलः ।
पञ्चभिः पञ्चभिः सर्वांस्तानविध्यच्छितैः शरैः ॥ ७.१७८.२४ ॥
Obwohl von vielen getroffen, durchbohrte der mächtige Bhīmasena jeden einzelnen von ihnen mit je fünf scharfen Pfeilen.
7.178.25
ते वध्यमाना भीमेन राक्षसाः क्रूरबुद्धयः ।
विनेदुस्तुमुलान्नादान्दुद्रुवुस्ते दिशो दश ॥ ७.१७८.२५ ॥
Von Bhīma erschlagen, stießen die grausamen Rākṣasas tosende Schreie aus und flohen in alle zehn Richtungen.
7.178.26
तांस्त्रास्यमानान्भीमेन दृष्ट्वा रक्षो मबहालम् ।
अभिदुद्राव वेगेन शरैश्चैनमवाकिरत् ॥ ७.१७८.२६ ॥
Als er sah, wie sie von Bhīma in Schrecken versetzt wurden, stürmte der machtvolle Rākṣasa schnell auf ihn zu und überschüttete ihn mit Pfeilen.
7.178.27
तं भीमसेनः समरे तीक्ष्णाग्रैरक्षिणोच्छरैः ॥ ७.१७८.२७ ॥
Bhīmasena durchbohrte ihn im Kampf mit scharfspitzigen Pfeilen.
7.178.28
अलायुधस्तु तानस्तान्भीमेन विशिखान्रणे ।
चिच्छेद कांश्चित्समरे त्वरया कांश्चिदग्रहीत् ॥ ७.१७८.२८ ॥
Alāyudha zerschnitt im Kampf einige der Pfeile, die Bhīma abgeschossen hatte, und fing andere schnell auf.
7.178.29
स तं दृष्ट्वा राक्षसेन्द्रं भीमो भीमपराक्रमः ।
गदां चिक्षेप वेगेन वज्रपातोपमां तदा ॥ ७.१७८.२९ ॥
Als er jenen Herrn der Rākṣasas sah, schleuderte Bhīma von furchtbarer Tapferkeit da seine Keule mit Wucht, wie ein Donnerschlag.
7.178.30
तामापतन्तीं वेगेन गदां ज्वालाकुलां ततः ।
गदया ताडयामास सा गदा भीममाव्रजत् ॥ ७.१७८.३० ॥
Dann schlug er jene Keule, die schnell heranflog und von Flammen umhüllt war, mit einer anderen Keule; doch jene Keule stürzte sich auf Bhīma.
7.178.31
स राक्षसेन्द्रं कौन्तेयः शरवर्षैरवाकिरत् ।
तानप्यस्याकरोन्मोघान्राक्षसो निशितैः शरैः ॥ ७.१७८.३१ ॥
Der Sohn der Kuntī überschüttete den Herrscher der Rākṣasas mit einem Pfeilregen, doch der Rākṣasa machte auch diese mit seinen scharfen Pfeilen wirkungslos.
7.178.32
ते चापि राक्षसाः सर्वे रजन्यां भीमरूपिणः ।
शासनाद्राक्षसेन्द्रस्य निजघ्नू रथकुञ्जरान् ॥ ७.१७८.३२ ॥
Und alle diese Rākṣasas von schrecklicher Gestalt schlugen nachts auf Befehl des Herrschers der Rākṣasas Streitwagen und Elefanten nieder.
7.178.33
पाञ्चालाः सृञ्जयाश्चैव वाजिनः परमद्विपाः ।
न शान्तिं लेभिरे तत्र राक्षसैर्भृशपीडिताः ॥ ७.१७८.३३ ॥
Die Pāñcālas und Sṛñjayas, die Reiter und die großen Elefanten, schwer von den Rākṣasas bedrängt, fanden dort keine Ruhe.
7.178.34
तं तु दृष्ट्वा महाघोरं वर्तमानं महाहवम् ।
अब्रवीत्पुण्डरीकाक्षो धनञ्जयमिदं वचः ॥ ७.१७८.३४ ॥
Als er diese sehr furchtbare große Schlacht im Gange sah, sprach der Lotusäugige diese Worte zu Dhanañjaya.
7.178.35
पश्य भीमं महाबाहुं राक्षसेन्द्रवशं गतम् ।
पदमस्यानुगच्छ त्वं मा विचारय पाण्डव ॥ ७.१७८.३५ ॥
Sieh, der starkarmige Bhīma ist in die Gewalt des Herrschers der Rākṣasas geraten. Folge seinen Spuren, Sohn des Pāṇḍu, und zögere nicht.
7.178.36
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च युधामन्यूत्तमौजसौ ।
सहितौ द्रौपदेयाश्च कर्णं यान्तु महारथाः ॥ ७.१७८.३६ ॥
Mögen Dhṛṣṭadyumna, Śikhaṇḍin, Yudhāmanyu und Uttamaujas zusammen mit den Söhnen der Draupadī, die großen Wagenkämpfer, gemeinsam gegen Karṇa ziehen.
7.178.37
नकुलः सहदेवश्च युयुधानश्च वीर्यवान् ।
इतरान्राक्षसान्घ्नन्तु शासनात्तव पाण्डव ॥ ७.१७८.३७ ॥
Nakula, Sahadeva und der tapfere Yuyudhāna, o Pāṇḍava, auf deinen Befehl sollen sie die übrigen Rākṣasas erschlagen.
7.178.38
त्वमपीमां महाबाहो चमूं द्रोणपुरस्कृताम् ।
मारयस्व नरव्याघ्र महद्धि भयमागतम् ॥ ७.१७८.३८ ॥
Auch du, o Starkarmiger, erschlage dieses von Droṇa angeführte Heer, o Tiger unter den Menschen, denn eine große Gefahr ist gekommen.
7.178.39
एवमुक्ते तु कृष्णेन यथोद्दिष्टा महारथाः ।
जग्मुर्वैकर्तनं कर्णं राक्षसांश्चैव तान्रणे ॥ ७.१७८.३९ ॥
Als Kṛṣṇa so gesprochen hatte, zogen die großen Wagenkämpfer wie angewiesen gegen Karṇa, den Sohn des Vikartana, und gegen jene Rākṣasas im Kampf.
7.178.40
अथ पूर्णायतोत्सृष्टैः शरैराशीविषोपमैः ।
धनुश्चिच्छेद भीमस्य राक्षसेन्द्रः प्रतापवान् ॥ ७.१७८.४० ॥
Da zerschnitt der mächtige Herr der Rākṣasas mit voll gespannten, abgeschossenen Pfeilen gleich giftigen Schlangen Bhīmas Bogen.
7.178.41
हयांश्चास्य शितैर्बाणैः सारथिं च महाबलः ।
जघान मिषतः सङ्ख्ये भीमसेनस्य राक्षसः ॥ ७.१७८.४१ ॥
Und der überaus starke Rākṣasa erschlug, während Bhīmasena im Kampf zusah, mit scharfen Pfeilen seine Pferde und seinen Wagenlenker.
7.178.42
सोऽवतीर्य रथोपस्थाद्धताश्वो हतसारथिः ।
तस्मै गुर्वीं गदां घोरां विनदन्नुत्ससर्ज ह ॥ ७.१७८.४२ ॥
Da seine Pferde erschlagen und sein Wagenlenker getötet war, stieg er von der Plattform seines Wagens herab und schleuderte brüllend eine schwere, schreckliche Keule gegen ihn.
7.178.43
ततस्तां भीमनिर्घोषामापतन्तीं महागदाम् ।
गदया राक्षसो घोरो निजघान ननाद च ॥ ७.१७८.४३ ॥
Da schlug der grausame Rākṣasa, als er die große Keule mit furchtbarem Dröhnen auf sich zukommen sah, mit seiner eigenen Keule nach ihr und brüllte auf.
7.178.44
तद्दृष्ट्वा राक्षसेन्द्रस्य घोरं कर्म भयावहम् ।
भीमसेनः प्रहृष्टात्मा गदामाशु परामृशत् ॥ ७.१७८.४४ ॥
Als Bhīmasena die schreckliche, Furcht erregende Tat des Herrn der Rākṣasa sah, freute sich sein Herz, und rasch ergriff er seine Keule.
7.178.45
तयोः समभवद्युद्धं तुमुलं नररक्षसोः ।
गदानिपातसंहादैर्भुवं कम्पयतोर्भृशम् ॥ ७.१७८.४५ ॥
Zwischen den beiden, dem Menschen und dem Rākṣasa, entbrannte ein tosender Kampf, und unter dem Krachen der Keulenschläge bebte die Erde heftig.
7.178.46
गदाविमुक्तौ तौ भूयः समासाद्येतरेतरम् ।
मुष्टिभिर्वज्रसंहादैरन्योन्यमभिजघ्नतुः ॥ ७.१७८.४६ ॥
Nachdem sie ihre Keulen losgelassen hatten, traten die beiden wieder aneinander und schlugen einander mit donnergleich krachenden Fäusten.
7.178.47
रथचक्रैर्युगैरक्षैरधिष्ठानैरुपस्करैः ।
यथासन्नमुपादाय निजघ्नतुरमर्षणौ ॥ ७.१७८.४७ ॥
Sie ergriffen, was gerade in der Nähe lag — Wagenräder, Joche, Achsen, Plattformen und Wagenteile — und die beiden zornigen Kämpfer schlugen aufeinander ein.
7.178.48
तौ विक्षरन्तौ रुधिरं समासाद्येतरेतरम् ।
मत्ताविव महानागौ चकृपाते पुनः पुनः ॥ ७.१७८.४८ ॥
Von Blut triefend standen sich die beiden immer wieder gegenüber wie zwei wütende Elefanten, zitterten vor Zorn und prallten aufeinander.
7.178.49
तावपश्यद्वृषीकेशः पाण्डवानां हिते रतः ।
स भीमसेनरक्षार्थं हैडिम्बिं पर्यचोदयत् ॥ ७.१७८.४९ ॥
Vṛṣīkeśa, dem Wohl der Pāṇḍavas ergeben, sah die beiden. Dann trieb er Haiḍimba (Ghaṭotkaca) an, um Bhīmasena zu schützen.